အခန်း (၆၄၇)

မြေအောက် ငါးလွှာရှိ ဓာတ်ခွဲခန်းအတွင်း၌ ကောင်းဖန်၏ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်နိုးထလာမှုနှင့် ယန်ကျန့်အား ဝိညာဉ် ကမ္ပည်းပြားအတွင်း လော့ခ်ချထားနိုင်မှုနှင့်အတူ ဤစမ်းသပ်မှုအစီအစဉ်သည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် အောင်မြင်သည်ဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။

တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ အောင်မြင်ရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ယန်ကျန့်၏နေရာကိုယူ၍ ကျိန်စာကို ခံယူခဲ့သော ကောင်းဖန်သည် အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သူသေဆုံးပြီး ယန်ကျန့်၏စိတ်အစဉ် ပြန်လည်ရရှိမှသာ စမ်းသပ်မှုသည် လုံးဝအောင်မြင်သည်ဟု သတ်မှတ်မည်ဖြစ်သည်။

မတော်တဆမှုများ မဖြစ်ပွားစေရန် ယခု ယန်ကျန့်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော ကောင်းဖန်သည် တစ္ဆေခေါင်းတလားအတွင်း၌ နေထိုင်ကာ ၎င်း၏ဂုဏ်သတ္တိများကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်မှုမလွတ်သွားစေရန် ဖိနှိပ်ထားသည်။

"ပါမောက္ခဝမ်၊ ကျွန်တော် ဒီလိုမျိုး ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေရမှာလဲ။"

အခန်းထဲတွင် တစ်နာရီနီးပါးနေပြီးနောက် ကောင်းဖန်သည် အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဖြစ်လာပြီး မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"အနည်းဆုံး နှစ်ရက်။ ဒီကာလအတွင်းမှာ တစ္ဆေခေါင်းတလားကနေ ထွက်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့၊ မဟုတ်ရင် မတော်တဆမှုတွေ မဖြစ်ဘူးလို့ ငါအာမ မခံနိုင်ဘူး။ သက်ရှိလူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်အစဉ်ကို လွှဲပြောင်းတာက မင်းထင်သလောက် မရိုးရှင်းဘူး၊ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ဖြစ်ရပ်တချို့ ဖြစ်ပွားနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် နှစ်ရက်လောက် စောင့်ကြည့်လေ့လာတာက အနည်းဆုံးပဲ"

ဝမ်ရှောင်မင်က တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြသည်၊ သူ၏စကားများထဲတွင် လေးနက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု မရည်ရွယ်ဘဲ ပျံ့နှံ့နေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ပါမောက္ခဝမ်က ကျွန်တော့်ကို ဒီမှာ နှစ်ရက်နေခိုင်းမှတော့ ကျွန်တော်လည်း နှစ်ရက်နေပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ အခန်းထဲက တေးဂီတကို တကယ်ပိတ်လို့မရဘူးလား။"

ကောင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်ကာ စောင့်ကြည့်လေ့လာမှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် သဘောတူသော်လည်း တေးဂီတနှင့်ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအဆုံးမရှိ ထပ်ခါထပ်ခါတီးခတ်နေသော တေးဂီတသည် နေရာတိုင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေသောကြောင့်ပင်။

သူကိုယ်တိုင် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ထိုတေးဂီတနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို သူခပ်ရေးရေး ခံစားမိသည်။

"သည်းခံလိုက်ပါ။ မင်းသိဖို့မလိုအပ်တဲ့ အရာတချို့ရှိတယ်။ မင်းလုပ်ရမှာက မင်းရဲ့လက်ရှိ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ပဲ"

ဝမ်ရှောင်မင်က အရေးမမူသည့်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်၊ အသေးစိတ်ကိုမူ ထပ်မပြောပေ။

သူသည် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာနှင့်ပတ်သက်၍ ဘာမှထုတ်ဖော်ပြောမည်မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ မလိုအပ်သည့်အပြင် ကောင်းဖန်သိရန် မကောင်းသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ရှောင်မင်ထံသို့ ဖုန်းတစ်ကော ဝင်လာသည်။

ဒေါက်တာချန်ထံမှ ဖြစ်သည်။

"ပါမောက္ခဝမ်၊ အပြင်ဘက်က အခြေအနေ ဆိုးလာနေပြီ။ ကျွန်တော့်လက်ထောက်တစ်ယောက်က ဒီအဆောက်အအုံရဲ့ စင်္ကြံလမ်းတွေမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ခုလေးတင်တွေ့လိုက်တယ်လို့ ပြောတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရဖို့ အလားအလာများတယ်။ တိကျတဲ့အကြောင်းရင်းကိုတော့ မသိရသေးဘူး။ ကျွန်တော် လုံခြုံရေးကို အကြောင်းကြားပြီးပြီ။ မင်းဘက်ကလည်း သတိထားပါ၊ ဖြစ်နိုင်ရင် ဝေ့ကျင်းကို လာပြီး ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်ပါ"

ဖုန်းထဲမှ အသံက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလာသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားသည်-

"ကောင်းပြီ၊ ငါသိပြီ။ လောလောဆယ် လျှောက်မသွားကြနဲ့ဦး၊ လုံခြုံတဲ့နေရာတစ်ခုရှာပြီးနေ၊ ဖြစ်နိုင်ရင် အဆောက်အအုံကနေ ထွက်ဖို့မကြိုးစားနဲ့။"

"မခေါ်ထုတ်ဘူးလား။ ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ" ဒေါက်တာချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒါက လောလောဆယ် ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ပဲ၊ အတည်မပြုရသေးဘူး။ မင်းလူတစ်ယောက်လောက်လွှတ်ပြီး အဆောက်အအုံကနေ ဘေးကင်းကင်း ထွက်လို့ရမရ စမ်းကြည့်ခိုင်းလိုက်လို့ ရတယ်။ ရလဒ်ကို ငါ့ဆီပြန်သတင်းပို့ဖို့ မမေ့နဲ့" ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောပြီး ဖုန်းချလိုက်သည်။

မျက်လုံးများ ထုံကျင်နေသော ဝေ့ကျင်း အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်

"ငါသွားပြီး ကိုင်တွယ်လိုက်ရမလား။"

"ငါတို့ လောလောဆယ် ကိုင်တွယ်စရာမလိုသေးဘူး။ လက်ရှိကိစ္စက ပိုအရေးကြီးတယ်။ ပြီးတော့ ယန်ကျန့်ရဲ့အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်နေတဲ့အချိန်မှာပဲ ဒီတစ္ဆေခြောက်တဲ့ကိစ္စ ဖြစ်လာတာက အရမ်း တိုက်ဆိုင်လွန်းတယ်။"

ဝမ်ရှောင်မင်က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

"ဒါက ယန်ကျန့်ရဲ့ အရေးပေါ်အစီအစဉ်ဖြစ်ဖို့ အလားအလာများတယ်။ သူက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ စွမ်းအားကိုသုံးပြီး အဆောက်အအုံကို တံဆိပ်ခတ်ထားတာဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီကတစ္ဆေကို သူလွှတ်လိုက်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ဝေ့ကျင်း၏ ညိုမည်းနေသော မျက်နှာ ကြွက်သားများ တွန့်သွားသည်။

"ဒါကတော့ လွန်လွန်းတယ်။ သူက အဆောက်အအုံထဲက လူအားလုံးကို သတ်ဖို့ကြိုးစားနေတာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီအဆောက်အအုံထဲမှာ လူကောင်းဆိုလို့ သိပ်မရှိဘူး။ သူတို့အားလုံးသေသွားလည်း မကောင်းတဲ့ကိစ္စလို့တော့ တထစ်ချပြောလို့မရဘူး"

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြတ်သားစွာပြောသည်။ သူတို့၏ သုတေသနလိုင်းတွင်၊ အထူးသဖြင့် သူတို့၏ သုတေသီအသိုင်းအဝိုင်းတွင် လူအနည်းငယ်ကို မသေစေခဲ့သူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ။

"အခု ငါတို့လုပ်ရမှာက အစီအစဉ်အောင်မြင်တဲ့အထိ အဆောက်အအုံထဲက သဘာဝလွန်လုပ်ဆောင်မှုတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်နေဖို့ပဲ။ ဒါ့အပြင် ငါက တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်ကို ပိုပြီးစိုးရိမ်တယ်။ အဲ့ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်က ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာနေပြီ၊ ပေါက်ကွဲထွက်တာလည်းမရှိ၊ ဖြေရှင်းပြီးတာလည်းမရှိဘဲ ဒီအတိုင်းဆက်သွားနေရင် ပြဿနာဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်။"

ဝေ့ကျင်းက အခန်းထဲရှိ ကောင်းဖန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်

"သူသာ ဘာပြဿနာမှမကြုံရရင်တော့ အစီအစဉ်က အောင်မြင်မှာပဲ။"

တစ္ဆေများကိုဆွဲဆောင်ပြီး တစ္ဆေတမန်တော်ကို တိုက်ခိုက်စေသည့် ဗျူဟာသည် အောင်မြင်ပြီး ထိရောက်ခဲ့သည်၊ ဝမ်ရှောင်မင်သည် ထိုစစ်ဆင်ရေးအတွင်း ဝေ့ကျင်းကိုပင် ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည် - ကမ္ဘာပေါ်တွင် နေရာတိုင်း၌ ရှာမတွေ့နိုင်သော ပြီးပြည့်စုံသည့် လုပ်ဆောင်မှုတစ်ခုပင်။ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် အမှားအယွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပွားမည်ဟု မည်သူက မျှော်လင့်ထားမည်နည်း။

"ဒါက အတိတ်ကကိစ္စပဲ၊ အခု ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်စရာမလိုတော့ဘူး။ အရေးအကြီးဆုံးက လက်ရှိပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ပဲ"

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောသည်။

ဝေ့ကျင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မကြာမီ ဓာတ်ခွဲခန်းသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြန်သည်။

သို့သော် သူတို့အားလုံး ရလဒ်တစ်ခုကို စောင့်မျှော်နေကြသောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်သည် ပိုမိုလေးလံလာသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

လက်ရှိ ကောင်းဖန် သေဆုံးရန် စောင့်ဆိုင်းခြင်း၊ ယန်ကျန့် တစ်ဖန် ပြန်လည်နိုးထလာရန် စောင့်ဆိုင်းခြင်း။

ဤကိစ္စသည် အသက်သေဆုံးခြင်းနှင့် အရေးပါသောအရေးကိစ္စဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ကျန့်၏ နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ရပ်များ၊ သူအသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေဆုံးသည်ဖြစ်စေ နောက်ဆက်တွဲအခြေအနေကို သက်ရောက်မှုရှိမည်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် အရေးကြီးသည့်အချိန်တွင် သေဆုံးသွားပါက ဌာနချုပ်သည် နှစ်ရက်သုံးရက်အတွင်း အသင်းခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးသွားသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ကျန်းရှန်ဘိုင်၏ သေဆုံးမှုကို ယန်ကျန့်အပေါ် အပြစ်ပုံချနိုင်လျှင် ယန်ကျန့်၏ သေဆုံးမှုကို မည်သူ့အပေါ် အပြစ်ပုံချမည်နည်း။

ဌာနချုပ်က ယန်ကျန့်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟု လူအများက သံသယဝင်ကြပေလိမ့်မည်။ ထိုအချက်ပြမှု ထွက်ပေါ်လာပါက ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာသော တုံ့ပြန်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့် သေဆုံးရမည်ဆိုလျှင်ပင် တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ် ပြီးဆုံးပြီးနောက်မှသာ ဖြစ်ရပေမည်။

သို့သော် အချိန်တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ တစ္ဆေခေါင်းတလားထဲတွင် နေထိုင်သော ကောင်းဖန်သည် တဖြည်းဖြည်း တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိလာသည်။ သူ၏စိတ်ထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ် တေးဂီတ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုကာ အသံ၏ရင်းမြစ်ကို ရှာဖွေရန် မနေနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် တံဆိပ်ခတ်ထားသော အခန်းထဲတွင် အသံကိရိယာ လုံးဝမရှိသောကြောင့် အသံသည် အခန်းတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင် အသံသည် သူ၏နားဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာပုံမရပေ။

ကောင်းဖန်သည် သူ၏နားများကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားသော်လည်း တေးဂီတ၏ အသံအတိုးအကျယ်တွင် ပြောင်းလဲမှုမရှိပေ။

"ဒီအသံက အခန်းထဲကလာတာမဟုတ်ဘူး။ ဒါက ငါ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်နေတာ..."

သူသည် အလွန်အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

အစပိုင်းတွင် သူသိပ်မစဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ကောင်းဖန်သည် မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီး သေချာလေ့လာလိုက်သောအခါ ပြဿနာမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို သူသဘောပေါက်သွားသည်။

"ဒါက ဘာလို့ဖြစ်နေရတာလဲ။ ငါ့စိတ်ထဲမှာ ကပ်ငြိနေတဲ့၊ ငါတစ်ခါမှ မကြုံဖူးတဲ့ ဒီတေးဂီတက အတိအကျဘာလဲ"

ကောင်းဖန်သည် သူ၏လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်ကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူသည် ကျန်းမာသည်ဟု ခံစားရသည်၊ အနည်းဆုံးတော့ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးအတွက်၊ ပြီးတော့ အားကောင်းသည်ဟုလည်း ခံစားရသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ခွန်အားအပြည့်ရှိပြီး မသက်မသာဖြစ်မှုအရိပ်အယောင်မျှမရှိ၊ သူ၏အခြေအနေသည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကောင်းမွန်နေသည်။

"ဒါက ယန်ကျန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ခုခုမှားနေတာတော့ မဟုတ်ဘူး။"

ကောင်းဖန်သည် ထိုဖြစ်နိုင်ခြေကို ပယ်ချလိုက်သည်။

"ဒါက ယန်ကျန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေတစ်ကောင်က ဒီဖြစ်စဉ်ကို ဖြစ်စေတာလား။ သူက တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားတာဆိုတော့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတချို့တော့ ရှိရမှာပဲ။ ငါ့စိတ်ထဲမှာ ခြောက်လှန့်နေတဲ့ ကြောက်စရာတေးဂီတက သူ့ကိုယ်ထဲက တစ္ဆေတစ်ကောင်ဆီက ဖြစ်ဖို့များတယ်။"

သူ၏သုံးသပ်ချက်တွင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုအချို့ရှိသော်လည်း သူသည် လမ်းကြောင်းမှားကို ကြည့်နေမိသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာအကြောင်း ဘာမှမသိသောကြောင့်ပင်။

ဌာနချုပ်တွင် သိမ်းဆည်းထားသော အမျိုးမျိုးသော ထူးဆန်းသည့်ပစ္စည်းများသည် သူ၏ရာထူးအဆင့်ဖြင့် သိနိုင်သောအရာမဟုတ်ပေ၊ အသင်းခေါင်းဆောင်အဆင့်ရှိသူများသာ ထိုအရာများကို ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုခွင့်ရှိသည်။

"ဒီတေးဂီတက ငါ့စိတ်ထဲမှာ ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်နေတာ၊ တစ်နေ့နေ့တော့ ငါရူးသွားလိမ့်မယ်။ ယန်ကျန့်က ဒါကို ဘယ်လို သည်းခံခဲ့လဲ။"

ကောင်းဖန်သည် အနည်းငယ် စိတ်တိုနေပြီး သူ၏ဦးခေါင်းသည် မရပ်မနား တဝီဝီမြည်နေသည်ဟု ခံစားရကာ ခဏတာ ငြိမ်းချမ်းမှုရရန် ၎င်းကို ဆွဲဖြုတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။

သို့သော် သူ၏ယခင်အခြေအနေကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုတေးဂီတသည် လုံးဝမခံနိုင်စရာတော့ မဟုတ်ပုံရသည်။

အမှန်ပင်၊ ဤလောကတွင် ဘာမှ ပြီးပြည့်စုံခြင်းမရှိပေ။

သူတို့ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း ဒေါက်တာချန်နှင့် အဆောက်အအုံအတွင်းရှိ လက်ထောက်အချို့သည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်လာကြသည်။

အကြောင်းမှာ သူတို့သည် အဆောက်အအုံအတွင်း တစ္ဆေတစ်ကောင် လှုပ်ရှားနေသည်ကို ခုလေးတင် အတည်ပြုခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သောကြောင့်ပင် - သူတို့ ဘယ်လို စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်မည်နည်း။ ထို့အပြင် ပုန်းအောင်းနေခြင်းသည်လည်း မလုံခြုံပေ၊ တစ္ဆေက ရှာတွေ့သွားပါက သူတို့သေချာပေါက် အသတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

"ဒေါက်တာချန်၊ အခြေအနေဘယ်လိုလဲ။ ပါမောက္ခဝမ်က ဘာပြောလဲ"

မျက်နှာအနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသော လက်ထောက်လျိုသည် ယခင်ခြောက်လှန့်မှုမှ မထိတ်လန့်သေးပုံရပြီး တစ္ဆေငယ်ကို ပထမဆုံး သတိပြုမိခဲ့သူဖြစ်သည်။

ဒေါက်တာချန်က "ပါမောက္ခဝမ်က ငါတို့ကို လောလောဆယ် ဒီအဆောက်အအုံထဲမှာပဲနေဖို့၊ ထွက်မပြေးဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီကနေ ထွက်ဖို့မကြိုးစားဖို့ ပြောတယ်" ဟုပြောသည်။

"ဘာလဲ။ ဒီအဆောက်အအုံထဲမှာ တစ္ဆေရှိမှန်းသိလျက်နဲ့ ငါတို့ကို ဒီမှာနေခိုင်းတာ၊ ဒါက ငါတို့ကို သေဖို့ စောင့်ခိုင်းနေတာမဟုတ်လား။ မဟုတ်ဘူး၊ လုံးဝမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဒီမှာထိုင်ပြီး သေဖို့စောင့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး၊ ထွက်သွားဖို့နည်းလမ်းရှာရမယ်။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေမှာ ကယ်ဆယ်ရေးကို စောင့်နေတာက အမိုက်မဲဆုံးလုပ်ရပ်ပဲ။ အခြေအနေတွေ ပိုမဆိုးလာခင် အန္တရာယ်ဇုန်ကနေ အမြန်ဆုံးထွက်သွားတာက ပညာရှိတဲ့လုပ်ရပ်ပဲ။"

အခြားလက်ထောက်တစ်ဦးက အရေးတကြီးပြောရင်း သူ၏အမြင်ကို အခိုင်အမာပြောဆိုသည်။

တစ္ဆေခြောက်နေသော အဆောက်အအုံတွင် နေခြင်းနှင့် ထွက်ပြေးခြင်းကြား ရွေးချယ်မှုသည် လူမိုက်တစ်ဦးအတွက်ပင် လွယ်ကူသော ကွဲပြားမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

"ဒေါက်တာချန်၊ ကျွန်တော်ထင်တယ် ရှောင်ကျန်းပြောတာ အချက်ကောင်းပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော် တွက်ချက်ကြည့်ပြီးပြီ၊ ဒီအဆောက်အအုံရဲ့ အရွယ်အစားအရ ငါတို့အရှိန်အပြည့်နဲ့ ပြေးထွက်ရင် တစ်မိနစ်ပဲကြာမယ်။ ငါတို့ကံအဆိုးဆုံးမဟုတ်သရွေ့ တစ္ဆေနဲ့တောင် တွေ့မှာမဟုတ်ဘူး၊ တွေ့ရင်တောင် ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားချင်မှ ထားမှာ။"

အခြားလက်ထောက်တစ်ဦးကလည်း ပြတ်ပြတ်သားသား နောက်ဆုတ်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဟု ခံစားမိသည်။

သူတို့၏ တွေးခေါ်ပုံသည် မှန်ကန်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သို့မဟုတ် တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပါက ထွက်ခွာခြင်းသည် ရွေးချယ်စရာတစ်ခု မဟုတ်တော့သောကြောင့်ပင်။

"မင်းတို့အားလုံး ဒီလိုထင်ကြလား" ဒေါက်တာချန်က အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်နှစ်ဦးသည် တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူတို့၏စိတ်ထဲတွင်မူ ထွက်ခွာရန်ဘက်သို့ ယိမ်းယိုင်နေကြသည်။

သုတေသီများအနေဖြင့် သူတို့သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် တစ်နေရာတည်းတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခြင်းသည် မည်မျှအန္တရာယ်များကြောင်း ကောင်းစွာသိကြသည်။ ထို့အပြင် များပြားလှသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို သုံးသပ်ခြင်းမှ ကောက်ချက်ချရလျှင် ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားရာနေရာနှင့် အမြန်ဆုံးဝေးရာသို့ သွားလေလေ ရှင်သန်ရန်အခွင့်အလမ်း ပိုမြင့်မားလေလေဖြစ်ပြီး အပြန်အလှန်အားဖြင့်လည်း ထိုအတိုင်းပင်။

အချက်အလက်ကြီးများက မလိမ်ညာပေ၊ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဤအချက်အလက်ကို ယုံကြည်ကြသည်။

ဒေါက်တာချန်က "ဒီလိုဆိုရင်တော့ ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်ကြ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့အားလုံး အတူတူသွားလို့မရဘူး၊ အသုတ်လိုက်သွားရမယ်။ ပထမလူ ဘေးကင်းကင်း ထွက်သွားကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ တခြားသူတွေ လိုက်ရမယ်။ ဘယ်သူက ဦးဆောင်ချင်လဲ" ဟုပြောသည်။

"ကျွန်တော် အရင်သွားမယ်"

ရှောင်ကျန်းအမည်ရှိ လက်ထောက်က သွားကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူသည် တစ္ဆေငယ်ကို တစ်ခါမှမမြင်ဖူးသလို ၎င်းနှင့်လည်း မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ သူသည် ရှင်သန်ရန် အခွင့်အလမ်းကောင်းတစ်ခု ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ပြီး ကြိုးစားကြည့်ရန် ဆန္ဒရှိသည်။

ထို့အပြင် ပထမဆုံးထွက်ခွာခြင်းသည် အားသာချက်များရှိသည်၊ အနည်းဆုံးတော့ သူသည် တစ္ဆေခြောက်နေသော အဆောက်အအုံကို အခြားသူများထက်စောပြီး ထွက်ခွာနိုင်သည်။

"ဒါဆိုရင် လုပ်ဆောင်လိုက်တော့၊ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ အပြင်ရောက်ရင် စာပို့လိုက်"

ဒေါက်တာချန်က ပြောသည်။

"ကောင်းပါပြီ။"

မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ရှောင်ကျန်းသည် ချက်ချင်းထရပ်ကာ ရုံးခန်းတံခါးများကို တွန်းဖွင့်ပြီး အပြင်ဘက်ကို အရင်ချောင်းကြည့်ကာ ရှင်းလင်းကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ပြေးထွက်သွားသည်။

လူတိုင်းသည် သူ့ကို ကြည့်နေကြပြီး သူ၏ လျင်မြန်စွာ ဝေးကွာသွားသော ခြေသံများကို နားထောင်ရင်း သူအဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာသွားကြောင်း သတင်းစကားကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သို့သော် သူတို့မသိသောအရာမှာ ထိုလုပ်ရပ်သည် တစ္ဆေငယ်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းစည်းမျဉ်းကို အစပျိုးစေမည်ဖြစ်ကြောင်းပင်။

အဆောက်အအုံမှ ခြေတစ်လှမ်းထွက်သူတိုင်း သေဆုံးမည်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းတယ်၊ အရမ်းလုံခြုံတယ်၊ မမျှော်လင့်ထားတာ ဘာမှမဖြစ်ဘူး။"

ကျန်းအမည်ရှိ လက်ထောက်သည် လှေကားများကို လျင်မြန်စွာ ဆင်းလာပြီး မကြာမီ ပထမထပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် သူသည် ကျယ်ပြန့်စွာဖွင့်ထားသော တံခါးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အပြင်ဘက်တွင် မီးခိုးရောင်နှင့် မိုးရွာနေသော နေ့တစ်နေ့ဖြစ်သော်လည်း သူဂရုမစိုက်ပေ။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးရင်း ရှေ့သို့ဆက်ပြေးနေသည်။

အားလုံး ဘေးကင်းသည်၊ အဆောက်အအုံအတွင်းမှ တစ္ဆေသည် ဧည့်ခန်းဆောင်တွင် မပေါ်လာပေ။

သို့သော် သူအဆောက်အအုံမှ ခြေတစ်လှမ်းထွက်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏နောက်မှ ခြေသံတစ်စုံ ထွက်ပေါ်လာသည် - ကလေးတစ်ယောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေသကဲ့သို့ အလွန်အလျင်စလိုပင်။

သူ သေချာကြည့်ရန် လှည့်မကြည့်နိုင်မီ အေးစက်သော ချမ်းစိမ့်မှုတစ်ခုက သူ့အပေါ် ရုတ်တရက် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ရုတ်တရက် ရှောင်ကျန်းသည် အရိပ်များထဲမှ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော လူသေခေါင်းတစ်လုံးကို မြင်လိုက်သည်ဟု ထင်လိုက်သည်။

ဒါတော့ မကောင်းတော့ဘူး။

ဤအတွေးသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တပြက် ဖြတ်ပြေးသွားစဉ်မှာပင် သူ၏အသက်သည် ချက်ချင်း ဆွဲနှုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့၊ သေစေနိုင်သော စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို အစပျိုးလိုက်ပြီး သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ "ဒုန်း" ခနဲ လဲကျသွားသည်၊ သူ၏မျက်နှာတွင်မူ အဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာခဲ့ရခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုက ရှိနေဆဲပင်။

"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီအဆောက်အအုံကို တစ္ဆေက တံဆိပ်ခတ်ထားတာပဲ။ ထွက်ဖို့ကြိုးစားတဲ့သူတိုင်း အသတ်ခံရမယ်၊ ဝင်ဖို့ကြိုးစားတဲ့သူတိုင်းလည်း တစ္ဆေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်။ ငါအစောက စမ်းကြည့်ပြီးပြီ၊ သေတော့မလို့ပဲ"

အဆောက်အအုံနှင့် မနီးမဝေးတွင် လုံခြုံရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏အမည်မှာ ကောင်းမင်၊ ဖိန်အန်း နည်းပညာ စမ်းသပ်စခန်း၏ လုံခြုံရေးကပ္ပတိန်ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ၎င်းမှာ သူ၏ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံချက်များထဲမှ တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ သူ့တွင် အခြားသက်သေခံချက်တစ်ခု ရှိသေးသည်... တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး။