ထူးဆန်းသော စိတ်ခံစားမှုများ

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေငယ်နှင့်အတူ ဆင်ခြေဖုံးဗီလာသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး သူသည် ကောင်းမွန်သော အနားယူမှုတစ်ခုနှင့် ထိုက်တန်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာသည် ကြာရှည်မခံသော်လည်း ၎င်းသည် သူ့ကို ရက်ပေါင်းများစွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့သည် — နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သေမင်း၏ တေးသွားများကို နားထောင်နေရသည့် ခံစားချက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက် တစ်ခုပင်။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုထက် ၎င်းသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သာမန်လူများသာဆိုလျှင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲသွားခြင်း သို့မဟုတ် ရူးသွပ်သွားခြင်း ဖြစ်နိုင်လောက်ပြီ။

"ကြည့်ရတာ လျိုရှောင်ယွီ ထွက်သွားပြီထင်တယ်။"

ဗီလာထဲသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ ယန်ကျန့်သည် ဘာမှ မရှိပဲခြောက်ကပ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဧည့်ခန်းရှိ ကော်ဖီစားပွဲပေါ်တွင် ဟဲထျန်းရှုန်မှ ပေးခဲ့သော လျော်ကြေးဖြစ်သည့် တောက်ပနေသော ရွှေတုံးများတစ်ပုံသည် မကိုင်တွယ်ရသေးဘဲ ကျန်ရှိနေပြီး ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို ထင်ထင်ရှားရှား ပြသနေသည်။

"ဒီအိမ်ရဲ့ မြေအောက်ထပ်မှာ အလုပ်ရုံသေးသေးလေးတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ငါမှတ်မိတယ်။"

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရလိုက်သောအခါ ယန်ကျန့်သည် ရွှေတုံးအနည်းငယ်ကို ကောက်ယူပြီး မြေအောက်ထပ်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

မြေအောက်ထပ်တွင် ပန်းပဲလုပ်ငန်းသုံး ကိရိယာများနှင့် ပုံစံခွက်အမျိုးမျိုး ရှိနေပြီး ယခင်က ဟဲထျန်းရှုန်မှ ကိရိယာများပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည် — ရွှေကို အရည်ကျိုပြီး ရှိပြီးသားပုံစံခွက်များကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် မည်သူမဆို မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များကို ထိန်းသိမ်းရန် ရည်ရွယ်သည့် ထူးခြားသော ကိရိယာများကို ဖန်တီးနိုင်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မိတ်ဆွေအသိုင်းအဝိုင်းသည် ဌာနချုပ်နှင့် မတူပေ၊ ဌာနချုပ်၏ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး အကူအညီမရှိဘဲ သူတို့သည် ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးကြရသည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ ယန်ကျန့်က ဖုန်းတစ်ချက်ခေါ်လိုက်ရုံဖြင့် တစ္ဆေများအတွက် ထိန်းသိမ်းရေးသေတ္တာကို ဌာနချုပ်မှ ချက်ချင်း ပို့ပေးသည်နှင့် မတူတော့ပေ။

ယန်ကျန့်သည် ခဏတာ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။

သူထွက်လာသောအခါ သူ၏လက်ထဲတွင် ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းတစ်လုံးနှင့်တူသော အခေါင်းပေါက် ရွှေလုံးတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

အတွင်း၌ လူ့အရေပြားကျမ်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ထိုအဆောင်ပစ္စည်း ရိုးရှင်းသောပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်ပေ၊ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေငယ်၏ လည်ပင်းတွင် ခိုင်ခံ့သော ရွှေကြိုးတစ်ချောင်းကို လုံခြုံစွာ ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး၊ တော်တော်လေး လိုက်ဖက်တယ်။"

ယန်ကျန့်သည် ၎င်းကို ကြည့်ရှုပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ မကျွတ်သွားစေရန် သံကြိုးအရွယ်အစားကို ချိန်ညှိလိုက်သည်။

ဒုတိယအကြိမ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းသည် အတော်လေး လိုက်ဖက်နေပုံရသည် — သက်ရှည်ကျန်းမာပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝပါစေကြောင်း ဆုတောင်းစာများ ထွင်းထုလိုက်ပါက ပို၍ပင် လိုက်ဖက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ထိုတစ်ကြိမ်တွင် လူ့အရေပြားကျမ်းကို သေတ္တာတစ်လုံးထဲတွင် ထားမည့်အစား ယန်ကျန့်သည် ရွှေလုံးကို အပေါက်မကျန်အောင် ဂဟေဆော်ပိတ်လိုက်သည်။ အစာစားရန်မလို၊ အိပ်စက်ရန်မလိုဘဲ အစဉ်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေသော တစ္ဆေငယ်ကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အပ်နှံလိုက်ပြီး မည်သည့်အရာမျှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူယုံကြည်သည်။

ထိုအလုပ်များကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေငယ်ကို အခန်းတစ်ခန်းတွင် သော့ခတ်ထားပြီး အပြင်မထွက်ရန် အမိန့်ပေးကာ သူကိုယ်တိုင် အိပ်စက်လိုက်သည်။

တစ္ဆေငယ်နှင့်အတူ နေထိုင်ခြင်းသည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသော်လည်း ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ အောင်မြင်သော အတွေ့အကြုံက တစ္ဆေငယ်သည် ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သက်ရှိလူများကို မတိုက်ခိုက်ကြောင်း ယန်ကျန့်အား စိတ်ချစေခဲ့သည်။

ထိုညတွင် သူသည် အလွန် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်ခဲ့သည်။

သို့သော် နိုးထလာသောအခါ သိပ်မသက်မသာ ခံစားရသည်။

မနက်ရှစ်နာရီခန့်တွင် လူအနည်းငယ်သာ သိသော ယန်ကျန့်၏ ကိုယ်ပိုင်ဖုန်းသည် သူ၏အိပ်ရာဘေးတွင် မြည်လာပြီး ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများ ရှားပါးသောကြောင့် အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုကို ညွှန်ပြနေသည်။

"ဘယ်သူလဲ။"

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း မျက်လုံးများဖွင့်ကာ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

"အသင်းခေါင်းဆောင်ယန်၊ ကျွန်မ၊ ကျွန်မပါ၊ ကျွန်မက ချန်ရှူမေ့ပါ၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ အမေလေ၊ ငါတို့ အရင်က တွေ့ဖူးကြတယ်"

ဖုန်းထဲမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျန့် လျင်မြန်စွာ သတိရလိုက်သည်၊ "အန်တီချန်၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။"

ချန်ရှူမေ့၏ အသံသည် စိုးရိမ်ပြီး ချုပ်တည်းနေပုံရသည်၊ "ကျွန်မ ရှင့်နဲ့ ဆွေးနွေးစရာတစ်ခုရှိလို့ပါ၊ အခုအားရဲ့လား။"

"ရှုန်ဝမ်ဝမ်နဲ့ ပတ်သက်လို့လား"

ယန်ကျန့်က မေးသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ချန်ရှူမေ့ ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေသည်။

ယန်ကျန့် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏ မိခင်သည် ယခင်က သူ၏တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် ပြောင်းလဲသွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ အန်တီချန်၊ ကျွန်တော့်ကို လိပ်စာပေးပါ၊ ကျွန်တော် ချက်ချင်းလာခဲ့ပါ့မယ်။"

"ကျွန်မ အခု အိမ်မှာပဲ ရှိပါတယ်၊ ရှင် လိပ်စာကို မှတ်မိသင့်ပါတယ်"

ချန်ရှူမေ့က ပြောသည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "ကောင်းပြီ၊ မကြာခင် တွေ့ကြမယ်။"

သူသည် ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို စုဆောင်းရန် ကြိုးစားခြင်းသည် တန်ဖိုးရှိနေဆဲဟု တွေးသည်၊ သူ၏ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းသည် အရေးကြီးသည် — သူ့ကို လက်ထဲတွင် ရှိနေပါက အကျပ်အတည်းများစွာကို ရှောင်ရှားနိုင်ပြီး မှန်ကန်စွာ အသုံးပြုပါက အသက်များကို ကယ်တင်နိုင်သည်။

"ဒီမြို့ကနေ မထွက်ခွာခင်နဲ့ တာချန်းမြို့ကို မပြန်ခင် အဖွဲ့ဖွဲ့တဲ့ကိစ္စကို ကိုင်တွယ်သင့်တယ်။ အရည်အချင်းရှိတဲ့ တစ္ဆေဆရာတစ်စုကို စုစည်းထားတာက ငါ့ရဲ့အနာဂတ်အတွက် အထောက်အကူဖြစ်မှာပဲ။"

ယန်ကျန့်၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်မှာ သူ၏ မိတ်ဆွေအသိုင်းအဝိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေဆရာများ၏ သက်တမ်းသည် အများအားဖြင့် တိုတောင်းသော်လည်း အတူတကွ ပူးပေါင်းခြင်းဖြင့် သူတို့၏ ရှင်သန်နိုင်ခြေကို သိသိသာသာ တိုးမြှင့်နိုင်သည်။

ယန်ကျန့်သည် မကြာမီ မြို့လယ်ခေါင်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

သို့သော် သူမြို့ဧရိယာသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် သူသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ် ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည် — သူ၏မျက်ခွံများသည် မရပ်မနား လှုပ်ခါနေပြီး မသက်မသာဖြစ်စေသည်။ ထိုလှုပ်ခါမှုသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်မျက်လုံးများမှ မဟုတ်ဘဲ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးအနီးမှ အသားများမှ ဖြစ်သည်။

ထိုအရာသည် ကြိုတင်နိမိတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့ ဒီမြို့မှာ တစ်ခုခုတော့ အရမ်းမှားနေပြီ။"

တက္ကစီထဲတွင် ထိုင်ရင်း ယန်ကျန့်သည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်သည် မှောင်မိုက်ပြီး ဖိနှိပ်နေကာ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ နေ့လည်ခင်းဖြစ်နေသော်လည်း အပြင်ဘက်သည် မတောက်ပဘဲ စဉ်ဆက်မပြတ် မိုးဖွဲဖွဲရွာနေပြီး အေးစက်စိုစွတ်သော လေသည် အေးစက်သော ခံစားချက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာမှားနေလဲဆိုတာကို ငါ လက်ညှိုးထိုးမပြနိုင်ဘူး။"

ယန်ကျန့် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို အနီးကပ်လေ့လာလိုက်သည်။

အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်းပင်။

အမြဲတမ်းလိုလိုပင် မြို့ထဲတွင် လူစည်ကားနေသည် — အလုပ်သွားသူများ၊ ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုများ — ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာ ဘာမှမဖြစ်ပျက်နေပေ။

"ငါ အရမ်းစဉ်းစားလွန်နေတာလား။"

ယန်ကျန့် ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ဒါကို မတွေးတော့ဘူး။ ဒီမှာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူး၊ ကိစ္စတချို့ကို ကိုင်တွယ်ပြီးတာနဲ့ ငါ တာချန်းမြို့ကို ပြန်တော့မယ်။ ငါက ဌာနချုပ်ကနေ နုတ်ထွက်သလောက်ဖြစ်နေပြီ၊ ပြီးတော့ အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာကိုလည်း ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ၊ ဒီတော့ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ငါနဲ့ မပတ်သက်သင့်ဘူး။"

ထိုသို့သော အတွေးဖြင့် သူသည် ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏ လူနေအိမ်ရာ ဝင်ပေါက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေငယ်ကို အတူခေါ်မလာခဲ့ပေ၊ ထိုဖြစ်တည်မှုကို လှည့်လည် သွားလာခွင့်ပေးခြင်းသည် သူ့အတွက်မဟုတ်ဘဲ ဖြတ်သွားဖြတ်လာများအတွက် အလွန်အန္တရာယ်များနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသာ တစ္ဆေငယ်ကို ဆင့်ခေါ်ရန် လိုအပ်ပါက လွယ်ကူပေလိမ့်မည် — တစ္ဆေနယ်မြေသည် ဗီလာသို့ ရောက်ရှိသရွေ့ တစ္ဆေငယ်သည် သူ၏ဘေးတွင် ချက်ချင်းပေါ်လာနိုင်သည်။

ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူတံခါးမခေါက်မီမှာပင် တံခါးသည် ချက်ချင်းပွင့်သွားသည်။

"အသင်းခေါင်းဆောင်ယန်၊ ရောက်လာပြီလား၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲကိုဝင်ပါ။"

အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် ရင့်ကျက်ပြီး လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက တံခါးဖွင့်ပေးသည်၊ ပြုံးနေသော်လည်း သူမ၏မျက်နှာအမူအရာသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်မျှမရှိပေ။

"မင်္ဂလာပါ အန်တီ"

ယန်ကျန့်သည် ယဉ်ကျေးသော တရားဝင်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူဝင်ရောက်ပြီး ဗလာဖြစ်နေသော ဧည့်ခန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူကမေးသည်။

"ရှုန်ဝမ်ဝမ် ဘယ်မှာလဲ။ သူအိပ်နေတုန်းလား။"

ချန်ရှူမေ့ တံခါးပိတ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ သူမ၏မျက်နှာမှ အပြုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ရှုန်ဝမ်ဝမ် အိမ်ပြန်မလာသေးဘူး... အသင်းခေါင်းဆောင်ယန်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါ၊ ကျွန်မ ရှင့်အတွက် လက်ဖက်ရည်ဖျော်ပေးပါ့မယ်။"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာနှင့် သက်ဆိုင်သော တာဝန်တစ်ခုတွင် ပါဝင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း မသိရှိသော ယန်ကျန့်သည် ထိုကောင်လေး တစ်နေရာရာတွင် ကစားရန် ထွက်ပြေးသွားသည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဖုန်းထဲမှာ အန်တီက ကျွန်တော့်ကို တစ်ခုခုအတွက် တွေ့ချင်တယ်လို့ ကြားတယ်။ ဘာများလဲဆိုတာ သိခွင့်ရှိမလား။"

ချန်ရှူမေ့သည် ယန်ကျန့်အား ပူနွေးသော လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ကမ်းပေးပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်ခုံယူလိုက်သည်၊ သူမ၏မျက်နှာတွင် အပြစ်ရှိသည့်အရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြင့် ပြောသည်။

"နောက်ဆုံးအကြိမ်က ဖြစ်ခဲ့တာအတွက် အသင်းခေါင်းဆောင်ယန်ကို ကျွန်မတောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မစိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး တော်တော်လေး ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူမိခဲ့တယ်၊ အသင်းခေါင်းဆောင်ယန် စိတ်ထဲမထားဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ယန်ကျန့် လက်ခါပြပြီး ပြောသည်။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ဒါက သာမန်ကိစ္စလေးပါ၊ ကျွန်တော် စိတ်ထဲမထားခဲ့ပါဘူး။"

"ဒါဆို ကောင်းပါတယ်"

ချန်ရှူမေ့သည် သူမ၏ ပူနွေးသော လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်နေပုံရသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"အန်တီချန်၊ စိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်း ပြောပါ။ ကျွန်တော်က လှည့်ပတ်ပြောတာကို မကြိုက်ဘူး။"

ချန်ရှူမေ့သည် ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ စတင်ပြောသည်။

"အသင်းခေါင်းဆောင်ယန်၊ ကျွန်မ ခုနက ဖုန်းထဲမှာ ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ရှင့်နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ တောင်းဆိုရတဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်းက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်လို့ပါပဲ။"

"အဲ့ဒါတော့ သိပါတယ်။ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကလွဲရင် အန်တီချန်က ကျွန်တော့ကို ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စတွေ စကားစမြည်ပြောဖို့ တက်ကြွစွာ ရှာဖွေမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ချန်ရှူမေ့ အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းဖန်တီးလိုက်ပြီးနောက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအချို့ဖြင့် ပြောသည်။

"အကြောင်းက ဒီလိုပါ အသင်းခေါင်းဆောင်ယန်။ ရှင် နောက်ဆုံးအကြိမ် ထွက်သွားပြီး နှစ်ရက်မပြည့်ခင်မှာ ငါတို့ဌာနချုပ်က လီကျွင်းအမည်ရှိတဲ့ အသင်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ကျွန်မအိမ်ကို ရောက်လာခဲ့တယ်။"

"လီကျွင်း ဟုတ်လား။ သူ့ကို သိတယ်၊ အရင်က သူနဲ့ ဆက်ဆံဖူးတယ်၊ သူက တော်တဲ့လူတစ်ယောက်ပါ"

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။

သူနှင့် လီကျွင်းသည် မတူညီသော အုပ်စုများမှ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် လီကျွင်းကဲ့သို့သော စရိုက်ရှိသူတစ်ဦးကို လေးစားမှုရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ချန်ရှူမေ့က ပြောသည်။

"လီကျွင်းက ရှင် မကြာသေးခင်က ကျန်းရှန်ဘိုင်အမည်ရှိတဲ့ တစ်ယောက်နဲ့ ရန်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ပြဿနာနည်းနည်းရှိခဲ့တယ်လို့ ကျွန်မကိုပြောတယ်... အစပိုင်းမှာတော့ ကျွန်မစိုးရိမ်ခဲ့တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဖုန်းတွေက မဝင်လို့လေ၊ ဒါပေမဲ့ အခု ရှင်အဆင်ပြေနေတာကို မြင်ရတော့ စိတ်အေးသွားပြီ။"

ယန်ကျန့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"လီကျွင်းက အဲ့ဒါတောင် အန်တီ့ကို ပြောပြတယ် ဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက အဓိကပြဿနာတော့ တကယ်မဟုတ်ဘူးမလား။ အန်တီချန်၊ ပြောချင်တာက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ အခြေအနေအကြောင်း မဟုတ်လား။"

"လီကျွင်း လာလည်တာက တာဝန်တစ်ခုရှိလို့လား၊ ဒီတော့... ရှုန်ဝမ်ဝမ် တာဝန်နဲ့ ထွက်သွားတာလား။"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ မှန်ပါတယ်၊ အသင်းခေါင်းဆောင်ယန်၊ ရှင် မှန်မှန်ကန်ကန် ခန့်မှန်းမိပါတယ်။ ရှုန်ဝမ်ဝမ်က လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်က လီကျွင်းနဲ့အတူ ထွက်သွားခဲ့တယ်၊ ဒီနေ့နဲ့ဆို သုံးရက်ရှိပြီ၊ သတင်းတစ်စုံတစ်ရာလုံးဝမရှိဘူး။ ကျွန်မ တကယ်ပဲ စိုးရိမ်နေလို့ အသင်းခေါင်းဆောင်ယန်ဆီကနေ သတင်းအချက်အလက်တချို့ တောင်းချင်လို့ပါ"

ချန်ရှူမေ့ တွေဝေစွာ ပြောသည်။

သတင်းအချက်အလက်တောင်းတာလား။

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များ အနည်းငယ်ရွေ့လျားသွားပြီး ချန်ရှူမေ့ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"ဒီအချိန်မှာ ဖုံးကွယ်ထားစရာမလိုတော့ပါဘူး၊ အန်တီချန်၊ အန်တီက လူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ဖို့ ကျွန်တော့်အကူအညီကို တောင်းနေတာ မဟုတ်လား။"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် လီကျွင်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားပြီး သူတို့သည် တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်နေဖွယ်ရှိသည်။ ယခုအခါ နှစ်ရက်သုံးရက်ကြာမြင့်ပြီး သူတို့၏အရိပ်အယောင်မျှမတွေ့ရဘဲ တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်သည်လည်း မဖြေရှင်းရသေးပေ — သူ၏ယခင်ဗီလာတွင် သိမ်းဆည်းထားသော တစ္ဆေပန်းချီကားသည် ထိုအရာအတွက် အကောင်းဆုံးသက်သေပင်။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု၏ အလယ်တွင် ရက်ပေါင်းများစွာ သတင်းမရှိဘဲ နေခြင်း...

ထိုအရာက ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို ယန်ကျန့် ကောင်းစွာသိသည်။

"ကျွန်မ အမှန်တကယ်ပဲ အသင်းခေါင်းဆောင်ယန်ကို ဝမ်ဝမ်ကို ပြန်ခေါ်လာပေးဖို့ အကူအညီတောင်းနေတာပါ"

ချန်ရှူမေ့သည် သံမဏိကဲ့သို့သော စိတ်ပိုင်းဖြတ်ချက်ဖြင့် သူမ၏သတ္တိကို စုစည်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်ဝမ် မထွက်ခွာခင်မှာ သူက ဒုက္ခတစ်ခုခုကြုံတွေ့ခဲ့ရင် ရှင့်ကို အကူအညီတောင်းဖို့ ဖုန်းဆက်ခိုင်းခဲ့တယ်။"

ယန်ကျန့် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြောသည်။

"မျှော်လင့်ချက်ကို အပ်နှံခံရတာ ကောင်းပေမယ့် အန်တီချန်၊ အန်တီနားလည်ရမှာက ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ကျွန်တော့်တာဝန်မဟုတ်ဘူး။ သူက လီကျွင်းနောက်ကို လိုက်သွားတယ်၊ ဆိုလိုတာက သူက လီကျွင်းရဲ့အဖွဲ့ထဲ ဝင်သွားတယ်၊ အခုကစပြီး လီကျွင်းက သူ့ရဲ့အထက်အရာရှိပဲ၊ ကျွန်တော်မဟုတ်ဘူး။"

"အန်တီက အတွင်းရေးအပြည့်အစုံကို မသိနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အရမ်းရှင်းလင်းတယ်၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ် ပါဝင်နေတဲ့ အခြေအနေက အလွန်အန္တရာယ်များတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က အစွမ်းအစမရှိဘူး။"

ယခုအခါ ရှုန်ဝမ်ဝမ်နှင့် သူတို့အုပ်စုသည် တစ္ဆေပန်းချီကားအတွင်း၌ ရှိနေသည်မှာ သေချာလောက်ပြီ။ အကယ်၍သာ သာမန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ပါက ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် ယခုအချိန်တွင် သူ၏မိခင်ကို သေချာပေါက် ဖုန်းခေါ်ဆိုလောက်ပြီဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာသို့ ယခင်က သွားရောက်ခဲ့ဖူးသည်။

၎င်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များသည်။

သူသည် နောက်ဆုံးအကြိမ်က အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာရှိသောကြောင့်သာ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် သတ္တိရှိခဲ့သည်၊ ထိုအချိန်တွင်ပင် သူသည် သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယန်ကျန့်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ သူသာ တစ္ဆေပန်းချီကားထဲသို့ တစ်ဖန်ပြန်ဝင်ရောက်ပါက သူသည် အမှန်တကယ် ဘယ်တော့မှ ထွက်လာနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ တစ္ဆေပန်းချီကားရှေ့တွင် သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် ချုပ်တည်းခံထားရပြီး သူသည် တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးမပြုနိုင်ခြင်းပင်။ လူများကို ရှာဖွေခြင်းသည် ခက်ခဲသည်၊ ကယ်တင်ခြင်းကို ဆိုလျှင်မူ ပြောစရာမလိုပေ။

ချန်ရှူမေ့ အရေးတကြီး တောင်းပန်သည်။

"အသင်းခေါင်းဆောင်ယန်၊ အဲ့ဒီလိုမပြောပါနဲ့။ ရှင့်မှာ နည်းလမ်းတစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဝမ်ဝမ်ကို ကူညီပါ။ ဝမ်ဝမ် ဒီတစ်ခါ ပြန်လာတာနဲ့ သူ့ကို ရှင့်အဖွဲ့ထဲဝင်ဖို့ ကျွန်မသဘောတူပါတယ်၊ ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ ကန့်ကွက်တော့မှာမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့် ခေါင်းခါပြီး ပြောသည်။

"အဲ့ဒါနဲ့မဆိုင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို ပြန်ခေါ်လာနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှုမရှိဘူး။ သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ အဲ့ဒီကိုသွားတာတောင် ကိုယ်ပိုင်သေဆုံးမှုနဲ့ အဆုံးသတ်နိုင်တယ်။ အန်တီ အခု လီကျွင်းကိုပဲ ယုံကြည်နိုင်တော့တယ်၊ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ရလဒ်မရှိသေးတဲ့အတွက် ရှုန်ဝမ်ဝမ် အဆင်ပြေနိုင်သေးတယ်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သတင်းကြားရနိုင်ပါတယ်။"

သူသည် တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

ရှုန်ဝမ်ဝမ်သည် မလွဲမသွေ ကောင်းမွန်သော အသင်းဖော်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်သည် ရှုပ်ထွေးပြီး ယန်ကျန့်သည် သူ၏အုပ်ထိန်းသူလည်းမဟုတ်၊ တကယ့်အသင်းဖော်လည်းမဟုတ်ပေ။ သူသည် ရှုန်ဝမ်ဝမ်အတွက် တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာထဲသို့ ဒီအတိုင်းဝင်ရောက်သွား၍မဖြစ်ပေ။

ထိုအရာသည် ယန်ကျန့် မလုပ်နိုင်သောအရာဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့၊ ဒါပေမဲ့..."

ချန်ရှူမေ့

"အန်တီချန်၊ ကျွန်တော့မှာ တခြားကိစ္စတွေရှိသေးတယ်၊ ဒီတော့ အန်တီ့ကို ဆက်မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး"

ယန်ကျန့် သူမကို ကြားဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ထရပ်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူမ၏တောင်းဆိုမှုကို သဘောမတူလိုဘဲ ဤသေစေနိုင်သော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွင် မပါဝင်လိုသောကြောင့် သူသည် မျက်စိမှိတ်ကာ အခြေအနေမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှုတ်ထွက်ရန် ရွေးချယ်နိုင်သည်။

"ယန်အသင်းခေါင်းဆောင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စောင့်ပါဦး၊ အခုချက်ချင်း အလျင်စလိုမသွားပါနဲ့၊ ခဏလေးနေပါဦး"

ချန်ရှူမေ့ တောင်းပန်ရင်း ယန်ကျန့်၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ့ကို မလွှတ်ပေးလိုပေ။

သူမသိသည်မှာ ယန်ကျန့်ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် သူတစ်ဖန်ပြန်ပေါ်လာရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ၊ အထူးသဖြင့် သူမသည် ထိုတစ်ကြိမ်တွင် သူ့ကို ဤနေရာသို့ ရောက်လာစေရန် လိမ်လည်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"အန်တီချန်၊ ကျွန်တော့်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားတာ အသုံးမဝင်ပါဘူး၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ဘာမှမလုပ်နိုင်ပါဘူး။"

"အသင်းခေါင်းဆောင်ယန်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး တခြားနည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားပေးပါ။ သူက ကျွန်မရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသားပါ၊ ကျွန်မသူ့ကို မဆုံးရှုံးချင်ဘူး။ ကျွန်မလည်း ကူညီနိုင်တဲ့ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ ရှာမတွေ့ဘူး၊ ကျွန်မဆီမှာ ရှင့်ဖုန်းနံပါတ်ပဲ ရှိတယ်။ ဒီတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို မဖြစ်မနေ ကူညီပေးပါလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ သူက ကလေးတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ သူဒီလိုအဆုံးသတ်မျိုးနဲ့ မကြုံသင့်ဘူး။"

ချန်ရှူမေ့၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝေ့ဝဲနေပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လုံးဝကြေကွဲနေသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

သို့သော် ချန်ရှူမေ့၏ တောင်းပန်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မပြောင်းလဲဘဲ မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမျှမရှိပေ။ ထိုသို့သော ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ အနည်းငယ် စိမ်းကားနေသည်ဟု ခံစားမိပြီး အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်ကိုပင် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူကိုယ်တိုင်သည် ထိုခံစားချက်များကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီးဖြစ်ပုံရသည်။

ယန်ကျန့် သူမကို ကြည့်ကာ ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် တစ်ဖန်ပြန်ထိုင်ကာ ပြောသည်။

"အန်တီချန်၊ ငါ ဒီလိုပြောပါရစေ။ ရှုန်ဝမ်ဝမ် အသက်ရှင်နေတုန်းပဲလို့ ယူဆလိုက်ပါ။ သူက အရမ်းအန္တရာယ်များတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ ရှိနေတယ်၊ ပြီးတော့ ငါသာ သူ့ကို ကယ်တင်ရမယ်ဆိုရင် ငါလည်း အဲ့ဒီအန္တရာယ်များတဲ့ နေရာထဲကို ဝင်ရမှာပဲ။ ဒါက ကြိုတင်လိုအပ်ချက်တစ်ခုကို ထူထောင်လိုက်တာပဲ။"

"တကယ်လို့ ရှုန်ဝမ်ဝမ် သေသွားပြီဆိုရင်ရော။ ငါက အကျိုးမရှိတဲ့ ခရီးတစ်ခုကို စတင်နိုင်ပြီး အဲ့ဒီမှာ ငါ့အသက်ကိုတောင် ဆုံးရှုံးနိုင်တယ်။"

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ဝမ်ဝမ် အသက်ရှင်နေရမယ်၊ ကျွန်မသေချာတယ်။ ကျွန်မခံစားလို့ရတယ်"

ချန်ရှူမေ့ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် သူမကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီး ထပ်ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ် အသက်ရှင်နေတုန်းပဲလို့ ယူဆလိုက်ပါ။ ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီအန္တရာယ်များတဲ့ နေရာထဲ ဝင်သွားတာနဲ့ ပထမဆုံး သူ့ကို ရှာရမယ်။ သူ့ဆီသွားတဲ့လမ်းမှာ အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ပြီး သေသွားနိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်၊ အဲ့ဒီရလဒ်အနေနဲ့ ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ဘေးကင်းကင်း ပြန်လာနိုင်ပြီး ကျွန်တော့ သေဆုံးမှုက အချည်းနှီးဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် ဒီလို ယူဆလိုက်၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို အသက်ရှင်လျက် ရှာတွေ့တယ်၊ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံး အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်မယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး၊ နှစ်ယောက်စလုံး သေဆုံးနိုင်ခြေက တော်တော်မြင့်တယ်။"

"ဒီတော့ အန်တီနားလည်ပြီလား၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ကယ်တင်ဖို့ ဆန္ဒမရှိတာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စွန့်စားရမှုတွေက အရမ်းကြီးလွန်းတယ်၊ ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့အချက်တွေက အရမ်းများတယ်။ ကျွန်တော်က အစွမ်းအစမရှိဘူး၊ ပြီးတော့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင် — အန်တီဒါကိုကြားရခက်ခဲနိုင်ပေမယ့် ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မဆိုးပါနဲ့ — ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့အသက်က တန်ဖိုးရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့အသက်ကလည်း တန်ဖိုးရှိပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ကျွန်တော့ တာဝန်မဟုတ်ဘူး။"

"ပြန်ကြည့်လိုက်ရင် ရှုန်ဝမ်ဝမ်သာ အစကတည်းက အဖွဲ့ထဲ ဝင်ခဲ့ပြီး ကျွန်တော့ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ ရှိခဲ့ရင် ဒီလိုဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်၏ စကားများသည် ကြမ်းတမ်းသော်လည်း အလွန်လက်တွေ့ကျသည်။

"ကျွန်မ ရှင့်ကို ပိုက်ဆံပေးနိုင်ပါတယ်၊ အသင်းခေါင်းဆောင်ယန်၊ သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက်ပေါ့"

ချန်ရှူမေ့ လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"အန်တီချန်၊ ဒါက ပိုက်ဆံနဲ့မဆိုင်ပါဘူး။ အန်တီ တကယ်နားမလည်ဘူးလား ကျွန်တော်ဆိုလိုတာကို။ မသေချာမရေရာမှုတွေက အရမ်းများလွန်းတယ်။ တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ရင် ဌာနချုပ်က အရေးယူဆောင်ရွက်ပြီးလောက်ပြီလို့ ငါထင်တယ်၊ ကျွန်တော် လှုပ်ရှားဖို့ကို စောင့်မနေလောက်ဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

သူသည် ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏ မိခင်သည် သူပြောနေသည်ကို လုံးဝနားမလည်ဟု ခံစားမိသည်။

သို့မဟုတ် သူမသည် နားလည်သော်လည်း သူ့ကို ဆက်လက်တောင်းပန်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ချန်ရှူမေ့ နှုတ်ခမ်းကိုက်ကာ ပြောသည်။

"ရှင်သာ ဝမ်ဝမ်ကို ကယ်တင်ဖို့ သဘောတူသရွေ့၊ အသင်းခေါင်းဆောင်ယန်၊ ကျွန်မ... ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ မိန်းမ... သူငယ်ချင်း ဖြစ်ဖို့ဆန္ဒရှိပါတယ်။"

သူမသည် "မိန်းမ" ဟု ပြောချင်သော်လည်း သူမ၏နှလုံးသားထဲမှ ရှက်စိတ်က ၎င်းကို ပြောထွက်ရန် မတတ်နိုင်သောကြောင့် သူမသည် သတ္တိမွေးကာ ပိုမိုပါးနပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏အရွယ်တွင် ယန်ကျန့်၏ ချစ်သူဖြစ်ခြင်းက ဘာကိုဆိုလိုသည်မှာ အလွန်ရှင်းလင်းနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှုန်ဝမ်ဝမ်အတွက် ချန်ရှူမေ့သည် အရာအားလုံးကို ပုံအောထားပြီး ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ထိန်းသိမ်းမှုအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

"..."

ပုံမှန်အားဖြင့် မျက်နှာသေဖြစ်နေသော ယန်ကျန့်သည် ယခုအခါ သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ တွန့်သွားသည်။

"အန်တီချန်၊ အန်တီ ဒီလိုစကားတွေ ပြောစရာမလိုပါဘူး။ ဒီလိုပြောခြင်းအားဖြင့် ဒါက ကျွန်တော့်ကို ပိုပြီးအရှက်ရစေတယ်။ သူ့ကို မကယ်တင်ရင် ဒါက ကျွန်တော့ကို အရမ်းအေးစက်ပြီး ကြောက်တတ်တဲ့သူတစ်ယောက်လို ဖြစ်စေမှာလား။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်သာ သူ့ကို ကယ်တင်ရင် တူညီတဲ့လုပ်ငန်းလိုင်းက လူတွေက ကျွန်တော့ကို ရယ်မောမှာမဟုတ်ဘူးလား၊ အန်တီ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တပ်မက်တယ်လို့ ပြောကြမှာ၊ ဘယ်လောက်နိမ့်ကျလိုက်သလဲ။"

"တကယ်တမ်းမှာတော့ ဒီလုပ်ငန်းထဲက ကျွန်တော်တို့ထဲက ဘယ်နှစ်ယောက်က မိန်းမတွေကို စိတ်ဝင်စားသေးလို့လဲ။ လိုအပ်ရင် ကျွန်တော်တို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပြတ်လပ်မှာမဟုတ်ဘူး။"