မြူခိုးထူများ
Vol. 45 Ch. 664
ယန်ကျန့်သည် သူ့နောက်မှ စည်ကားနေသောမြို့ကြီး တဖြည်းဖြည်းဝေးကွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏နှလုံးသားထဲမှ မသက်မသာဖြစ်မှုသည် ဖြည်းညင်းစွာ ငြိမ်သက်သွားသည်။
သူ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
မြို့ထဲတွင် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို အာရုံခံမိပြီးနောက် သူသည် ပြတ်သားစွာ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ချောင်ယန်ကိုရှာဖွေကာ တစ္ဆေကတ်ကြေးကို ပြန်လည်ရယူရန် အစီအစဉ်ကိုပင် ယာယီစွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ပဋိပက္ခမရှိသောကြောင့် ချောင်ယန်က တစ္ဆေကတ်ကြေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းသည် မဆိုးသောအရာဖြစ်သောကြောင့် ထိုကိစ္စကို ခဏရွှေ့ဆိုင်းထားနိုင်သည်ဟု သူခံစားမိသည်။
သို့သော် ယန်ကျန့်သာ ကြိုတင်နုတ်ထွက်မထားခဲ့လျှင်ပင် သူသည် ဤတစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်တွင် ပါဝင်ရန် ငြင်းဆန်ပေလိမ့်မည်။
အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။
သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် တစ္ဆေပန်းချီကား၏ ချုပ်တည်းခြင်းကို ခံရပြီး တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်းမရှိပေ။ သူသာ တစ္ဆေပန်းချီကားများ၏ ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက သူထွက်မလာနိုင်တော့ရန် အခွင့်အလမ်းကောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်၊ အထူးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် သူ့တွင် ကာကွယ်ရန်အတွက် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သူ့တွင် ကျိန်စာသာရှိခဲ့ပါက သူကြိုးစားကြည့်ကောင်း ကြိုးစားကြည့်ပေလိမ့်မည်၊ အကြောင်းမှာ သေခြင်းကိုမကြောက်လျှင် လူတစ်ဦးသည် မည်သည့်အရာကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် သတ္တိရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"တစ္ဆေဗီရိုရဲ့ အရောင်းအဝယ်စည်းမျဉ်းတွေက အကျိုးသက်ရောက်နေတုန်းပဲလား"
ယန်ကျန့်သည် အခြားကျိန်စာတစ်ခုကို တွေးတောရင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။
တစ္ဆေဗီရိုနှင့် အရောင်းအဝယ်သည် မဖြစ်မနေလုပ်ဆောင်ရသည်၊ ငြင်းပယ်၍မရပေ။ သူသည် ယခင်က တစ္ဆေဗီရိုမှ တာဝန်များကို ငြင်းပယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသော်လည်း အကျိုးဆက်မှာ တစ္ဆေဗီရိုတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုဖြစ်ပွားပြီး အောက်မှဗီရိုတံခါးများမှ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေများကို လွှတ်ထုတ်ကာ အရောင်းအဝယ်လုပ်သူကို လိုက်လံဖမ်းဆီးဖွယ်ရှိသည်။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာကို ဖြေရှင်းရန် ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေဗီရိုမှ ခုနစ်ရက်ကြာ ကာကွယ်မှုသက်တမ်းကို ရရှိခဲ့သည်။
ခုနစ်ရက်သည် မကုန်ဆုံးသေးပေ။
ယန်ကျန့်သည် ကာကွယ်မှုကာလအတွင်း၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
သူစဉ်းစားနေစဉ် အချိန်သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။
တက္ကစီဒရိုင်ဘာသည် လမ်းပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ကားမောင်းခြင်းကို အာရုံစိုက်နေသည်။ နှစ်နာရီကျော်အကြာတွင် ယာဉ်သည် ရှောင်အန်းခရိုင်၏ နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ထိုခရိုင်ငယ်သည် J မြို့ကြီးနှင့် မဝေးလှပေ — ကားမောင်းပါက သုံးနာရီခန့် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပိုမိုခေါင်သောနေရာတွင် တည်ရှိပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုမရှိသောကြောင့် ထိုနေရာသို့ သွားလိုသူများမှာ များများစားစားမရှိပေ။
"ညီလေး၊ ငါတို့ ရှောင်အန်းခရိုင်ထဲရောက်ပြီ။ ဘယ်မှာဆင်းချင်လဲ"
တက္ကစီဒရိုင်ဘာသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မေးလိုက်ပြီးနောက် နောက်ကြည့်မှန်မှတစ်ဆင့် ဟွမ်ကျီယာကို မနေနိုင်ဘဲ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။
သူကြည့်လေလေ သူမကို ပို၍ပင် အံ့မခန်းဖွယ်တွေ့ရှိလေဖြစ်သည်၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဤမျှလှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးရှိသည်ကို သူမယုံနိုင်ပေ။
မယုံနိုင်စရာအဆင့်အထိ ပြီးပြည့်စုံနေပြီး သူမသည် ဤလောကနှင့် လုံးဝမသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ပင်။
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"ရှောင်အန်းခရိုင်ရဲ့ အလယ်တစ်နေရာရာမှာပဲ ရပ်လိုက်ပါ။"
"ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့သဘောတူထားတဲ့ ကားခကို ကြိုပေးလို့ရမလား"
ဒရိုင်ဘာက ဟွမ်ကျီယာကို ခိုးကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"ငါ့ဖုန်းပေါ်ကနေ မင်းဆီကို လွှဲပေးလိုက်မယ်၊ တစ်သောင်းယွမ်၊ တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မလွဲစေရဘူး။"
သူသည် ယာဉ်မောင်းထံသို့ ပိုက်ဆံကို လျင်မြန်စွာ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရာ တစ်သောင်းယွမ်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ယာဉ်မောင်းသည် ထိုသို့သော ရက်ရောသည့်ပေးကမ်းမှုဖြင့် သူဌေးသားတစ်ဦးကို တင်ဆောင်လာရသည့်အတွက် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားကာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
"အယ်၊ ဘာ heck လဲ။ မြူတွေဆိုင်းလာပြီလား။"
သို့သော် ယာဉ်မောင်းသည် ခရိုင်မြို့သို့ ဦးတည်နေစဉ် လမ်းပေါ်တွင် အဖြူရောင်မြူခိုးများ စတင်ပေါ်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသိပ်အာရုံမစိုက်ခဲ့သော်လည်း ယာဉ်သည် ခရိုင်မြို့လယ်သို့ ဆက်လက်သွားသည်နှင့်အမျှ မြူခိုးများသည် ပိုမိုထူထဲလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် မြင်ကွင်းကို ထိခိုက်လာသည်။ သူသည် အလွန်မြန်မြန်မောင်းရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ အရှိန်လျှော့လိုက်ရသည်။
"ခုနကတော့ အဆင်ပြေနေတာပဲ၊ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ မြူတွေက ရုတ်တရက် ဒီလောက်ထူလာရတာလဲ။ ထူးဆန်းလိုက်တာ။ မြူတွေ ဒီလောက်မြန်မြန်ဆိုင်းလာတာ တစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး"
တက္ကစီဒရိုင်ဘာသည် လမ်းကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ရင်း သူ့ဘာသာသူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
နောက်ခန်းတွင် ထိုင်နေသော ဟွမ်ကျီယာသည် သူမ၏နားဘေးမှ အနက်ရောင်ဆံပင်ကို ကစားနေပြီး သူမ၏မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသနေသည်။
"အသင်းခေါင်းဆောင်၊ ဒီမြူက မမှန်ဘူးနော်၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ကျွန်မနောက်ဆုံးအကြိမ်က ဖုန်းချွမ်းရဲ့ဖိုင်ကို ကြည့်ဖူးတာ မှတ်မိတယ်၊ သူ့ရဲ့ကုတ်နံပါတ်က... တစ္ဆေမြူ မဟုတ်လား။"
သူမသည် 'တစ္ဆေမြူ' ဟု ပြောပြီးခါစပင် တက္ကစီသည် ရုတ်တရက် ဘရိတ်ကို ပြင်းထန်စွာအုပ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသော်လည်း ရှေ့မှကားကို ဝင်တိုက်မိကာ အသေးစားထိခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ထူထဲသောမြူခိုးသည် ရှေ့မီးကြီးများကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားပြီး အမှောင်ထဲတွင် စမ်းတဝါးဝါးသွားနေရသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
"ဒီမှာပဲရပ်လိုက်တော့၊ ငါတို့ဆင်းတော့မယ်"
ယန်ကျန့် ချက်ချင်းတံခါးဖွင့်ကာ ဆင်းလိုက်ပြီး ထူထဲသောမြူခိုးကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်လိုက်သည်။
၎င်းသည် အမှန်ပင် ဖုန်းချွမ်း၏ တစ္ဆေမြူ ဖြစ်သည်။
သူသည် ယခင်က ၎င်းနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မှတ်မိနေသည်။
ဟွမ်ကျီယာ ရောက်လာပြီး ယန်ကျန့်နှင့် သိပ်မဝေးရာတွင် နေရန် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါကို ဖုန်းချွမ်းက ဖန်တီးခဲ့တာလို့ ရှင်ထင်လား။ သူသာဆိုရင် သာမန်အခြေအနေအောက်မှာ သူက မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေတွေရဲ့ စွမ်းအားကို ဒီလိုမျိုးအသုံးမပြုသင့်ဘူး၊ အထူးသဖြင့် ဒီလောက်ကျယ်ပြန့်တဲ့ ဧရိယာတစ်ခုလုံးကိုလေ — ဒါက သေးငယ်တဲ့အကျိုး သက်ရောက်မှု မဟုတ်ဘူး... ဖြစ်နိုင်တာက သူဒုက္ခရောက်နေတာ၊ မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေတစ်ကောင် နိုးထလာတာဖြစ်နိုင်တယ်။"
"ဒါက မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေ နိုးထလာတာမဟုတ်ဘူး။ ဖုန်းချွမ်းရဲ့အခြေအနေက အဲ့ဒီအဆင့်အထိ မယိုယွင်းသေးဘူး။ သူက တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကြားက ဟန်ချက်ညီမှုကို ရရှိထားတယ်၊ သူအဲ့ဒီလောက် မြန်မြန်မသေဘူး"
ယန်ကျန့်က အလွန်သေချာစွာ ပြောသည်။
"ဒါဆို ဖုန်းချွမ်း အန္တရာယ်ကျရောက်နေတာ သေချာပြီ"
ဟွမ်ကျီယာက ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်- "ဒါဆို သူ့ကိုရှာကြစို့။"
"ဒီလောက်ကျယ်ပြန့်တဲ့ ထူထဲတဲ့မြူခိုးထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာရတာ အရမ်းအန္တရာယ်များနိုင်တယ်၊ ငါတို့တစ္ဆေတွေနဲ့ ကြုံတွေ့နိုင်တယ်။ အသင်းခေါင်းဆောင်၊ ခင်ဗျား တစ္ဆေမြူရဲ့ သတ်ဖြတ်ပုံစံကို သိလား။ ကျွန်မပြင်ဆင်ထားလို့ရအောင် ကြိုပြောပြပါ"
ဟွမ်ကျီယာက အနည်းငယ်စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောသည်။
ယန်ကျန့် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်သည်။
"တစ္ဆေမြူရဲ့ သတ်ဖြတ်ပုံစံက ရိုးရှင်းတယ်။ မင်းလှည့်လည်သွားလာလို့မဖြစ်ဘူး။ မင်းလုပ်လိုက်တဲ့အခါ ပတ်ဝန်းကျင်က မြူခိုးကို လှုပ်ရှားစေတယ်၊ အဲ့ဒါက မြူခိုးထဲက တစ္ဆေတွေအတွက် အချက်ပြမှုတစ်ခုပဲ။ မင်းပိုလှုပ်ရှားလေ အချက်ပြမှုက ပိုပြင်းထန်လေဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ တစ္ဆေတွေက မင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပေါ်လာပြီး မင်းကိုသတ်လိမ့်မယ်။"
"ဒီတော့ သာမန်လူတွေ တစ္ဆေမြူကနေ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းကတော့ တစ်လက်မမှမလှုပ်ဘဲ ငြိမ်ငြိမ်ရပ်နေဖို့ပဲ။ တစ္ဆေမြူက လှုပ်ရှားတယ်၊ ဒီတော့ မင်းလုပ်ရမှာက ခဏလောက် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် စောင့်နေရုံပဲ၊ ပြီးတော့ မြူခိုးက တခြားတစ်နေရာကို လွင့်သွားလိမ့်မယ်။ ကံဆိုးတဲ့လူတချို့က ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်နေရင်တောင် ထူထဲတဲ့မြူခိုးထဲက တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ ကြုံတွေ့ပြီး အသတ်ခံရနိုင်သေးတယ်။"
"တစ္ဆေမြူနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ကံတရားနဲ့ တည်ငြိမ်မှုက အရမ်းအရေးကြီးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဖုန်းချွမ်း မသေသေးဘူးဆိုတာ ငါသေချာတယ်။ ဒါကြောင့် ထူထဲတဲ့မြူခိုးထဲမှာ တစ္ဆေတွေမရှိဘူး၊ ဖုန်းချွမ်းကိုယ်တိုင်က မြူခိုးရဲ့ရင်းမြစ်ပဲ။"
ယန်ကျန့်၏ ခြေလှမ်းများ ပိုမိုလျင်မြန်လာသည်။
"ဆက်လိုက်ခဲ့၊ ငါဖုန်းချွမ်းကို အမြန်ဆုံးရှာဖို့လိုတယ်။"
သူလျှောက်သွားစဉ် သူ၏နဖူးပေါ်ရှိ တစ္ဆေမျက်လုံးသည် ဖွင့်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် တစ္ဆေ၏စွမ်းအားကို မခြိုးခြံတော့ဘဲ တစ္ဆေမျက်လုံးကို လမ်းပြအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။
သူတို့ပတ်လည်ရှိ ထူထဲသောမြူခိုးသည် အနီရောင်အလင်းလွှာတစ်ခုဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာပြီး အနီရောင်အလင်းဖြင့် ရောင်ခြယ်ထားသော မြူခိုးသည် နောက်သို့ တွန်းထုတ်ခံနေရကာ သူတို့ပတ်လည်တွင် ဗလာနေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။ ထိုဧရိယာအတွင်း၌ သူနှင့် ဟွမ်ကျီယာသာ ရှိပြီး သာမန်လူများ ဆွဲသွင်းခံရခြင်းမှ ဖယ်ထုတ်ထားသည်။
တကယ်တော့ တစ္ဆေမြူသည်လည်း အခြားရွေးချယ်စရာ တစ္ဆေနယ်မြေတစ်မျိုးဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးနှင့် မယှဉ်နိုင်ဘဲ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကို မတိုက်စားနိုင်ဘဲ ဖိနှိပ်ခြင်းသာ ခံရသည်။
သူ၏အမြင်အာရုံ ရှင်းလင်းလာသည်နှင့် ယန်ကျန့်သည် ထူထဲသောမြူခိုးအတွင်း ပုံမှန်မဟုတ်သော ပြောင်းလဲမှုများကို ရှာဖွေစပြုလာသည်။
သူသည် မြူခိုးထဲတွင် လမ်းပျောက်နေသော လူများကို တွေ့မြင်ရသလို အနီးအနားရှိ တယ်လီဖုန်းတိုင်များနှင့် ယာဉ်များတိုက်မိသည့် မတော်တဆမှုများစွာကိုလည်း တွေ့မြင်ရသည်၊ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အကြည့်သည် တစ္ဆေမြူ၏ ရင်းမြစ်ကို လော့ခ်ချလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အထပ်အနည်းငယ်သာရှိသော အဆောက်အအုံငယ်လေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်တွင် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်၊ စာလုံးများ မရှင်းလင်းသော်လည်း ဟိုတယ်ငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ တစ္ဆေမြူသည် ထိုအဆောက်အအုံအတွင်း၌ အထူထဲဆုံးဖြစ်သည်၊ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးပင်လျှင် ၎င်းကို မထိုးဖောက်နိုင်ပေ၊ သူ၏အမြင်အာရုံသည် အထပ်တစ်ခုရှိ အခန်းတစ်ခန်း၏ တံခါးဝတွင် လုံးဝပိတ်ဆို့သွားသည်။
၎င်းမှာလည်း ယန်ကျန့်က တစ္ဆေနယ်မြေ၏ သုံးလွှာကိုသာ ဖွင့်ထားပြီး တစ္ဆေမျက်လုံး၏ စွမ်းအားကို အလွန်အကျွံမသုံးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက တစ္ဆေမြူသည် သူ၏အကြည့်ကို မပိတ်ဆို့နိုင်ပေ။
"ဒီမှာပဲ။"
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ယန်ကျန့်နှင့် ဟွမ်ကျီယာတို့သည် အဆောက်အအုံ၏ အောက်ခြေတွင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
"ကျွန်မ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘာမှမမြင်ရဘူး"
ဟွမ်ကျီယာ ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်သည်။ ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေသည် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင် နှစ်မီတာမှ သုံးမီတာအထိသာ ဖုံးလွှမ်းနိုင်ပြီး ထို့နောက် အရာအားလုံးသည် ဗလာဖြစ်သော အဖြူရောင်အကျယ်အဝန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူမတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
"ငါမြင်နိုင်သရွေ့ လုံလောက်ပြီ။ ငါတို့က လူတစ်ယောက်ကို ရှာနေတာပဲ၊ အင်အားအကြီးအကျယ်ပြသဖို့ မလိုအပ်ဘူး"
ယန်ကျန့်က ပြောပြီး အဆောက်အအုံထဲသို့ တည့်တည့်လျှောက်ဝင်သွားသည်။
လှေကားအတိုင်းလိုက်သွားရင်း သူသည် ဟိုတယ်ရှိ အခန်းတစ်ခန်း၏ တံခါးသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။
တံခါးသည် ဖွင့်ထားပြီး အတွင်းမှ ပုပ်သိုးနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်သည် စိုစွတ်နေပြီး နံရံများပေါ်တွင် ရေစက်များ တွဲလောင်းကျနေသည်၊ ရှင်းလင်းစွာပင် တစ္ဆေမြူ၏ သက်ရောက်မှုကို ခံထားရသည်။
"သတိထားတာ ပိုကောင်းတယ်"
ယန်ကျန့် တံခါးဖွင့်ရန်အသင့်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်ကျီယာက တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။
စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ အားထည့်လိုက်ရာ သော့ကျိုးသွားပြီး တံခါးပွင့်သွားသည်။
အထဲသို့ ခြေမချမီမှာပင် သူသည် အခန်းအလယ်တွင် ကြီးမားသော သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခုရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ ဟောင်းနွမ်း၊ မည်းမှောင်ပြီး အနံ့ဆိုးထွက်နေသော မြေကြီးဖြင့် အခန်းတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ထားသည်။ ထိုပုပ်သိုးနံ့သည် သင်္ချိုင်းမြေမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး ကုန်း၏အထိပ်ဆုံးတွင် လူခေါင်းတစ်လုံး ထူးဆန်းစွာ တင်ထားသည်။
ထိုခေါင်းသည် ပုပ်သိုးနေသော သင်္ချိုင်းမြေဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပျက်စီးနေပုံရသော်လည်း သင်္ချိုင်းပေါ်မှလူသည် ဖုန်းချွမ်းဖြစ်ကြောင်း သူခပ်ရေးရေး မှတ်မိနိုင်သည်။
"ဖုန်းချွမ်း၊ မင်းဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလိုပုံစံဖြစ်နေရတာလဲ။ မင်းကိုယ်မင်းမြှုပ်ရတာကို အဲ့ဒီလောက်တောင် ပျော်နေတာလား"
ယန်ကျန့် မဝင်ပေ။ သူမျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လေးနက်စွာမေးလိုက်သည်။
ထိုသို့သောအခြေအနေတွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖုန်းချွမ်း အသက်ရှင်နေဆဲဟုတ်မဟုတ်ကို အခိုင်အမာမပြောနိုင်ပေ။
သူ၏စကားများ ပြီးသည်နှင့် သင်္ချိုင်းပေါ်မှ ခေါင်းသည် အနည်းငယ်လိမ်ကောက်သွားပြီး အရိုးများ တကျွီကျွီမြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်၊ "အစ်ကို၊ ခင်ဗျားပဲလား။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သေချာပေါက်လာရှာမယ်လို့ ကျွန်တော်သိတယ်၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်မျှော်လင့်ထားတာထက် နည်းနည်းပိုမြန်တယ်... ကျွန်တော် ဒုက္ခနည်းနည်းတွေ့နေတာ၊ သေတော့မလို့ပဲ၊ ဒီလိုမျိုး ပျော့ညံ့နေခဲ့ရတယ်။"
အခန်း၏ သင်္ချိုင်းကုန်း တုန်ခါသွားပြီး အတွင်းမှ ပုပ်ပွနေသော လက်တစ်စုံ ပေါ်ထွက်လာကာ ဘေးရှိသင်္ချိုင်းမြေကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။
ရုန်းကန်လှုပ်ရှားရင်း ဖုန်းချွမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
"အစ်ကို ကျွန်တော့်ကို လက်တစ်ဖက်ကူပါဦး။ ကျွန်တော်ညပ်နေပြီး ထွက်လို့မရဘူး၊ အဲ့ဒီအရာက ကျွန်တော့်ကို ပြန်ဆွဲနေတယ်။"
သင်္ချိုင်းမြေထဲတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်က ဖုန်းချွမ်းကို သင်္ချိုင်းထဲသို့ လုံးဝဆွဲသွင်းပြီး မြှုပ်နှံရန် ကြိုးစားနေသည်၊ သို့သော် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများ ပြန်လည်နိုးထရန် အချိန်မကျသေးသောကြောင့် ဖုန်းချွမ်းသည် ခုခံနိုင်သေးသည်။
"အတိအကျ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ အသေးစိတ်ပြောပြ။"
ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ကို လှမ်းလိုက်သည်၊ ၎င်းမှာ မည်းမှောင်ပြီး အလွန်အေးစက်နေသည်။ ဖုန်းချွမ်း၏ ပုပ်ပွနေသောလက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်နှင့် အခန်းထဲတွင် စုပုံနေသော သင်္ချိုင်းမြေသည် ချက်ချင်း ပြိုကျသွားသည်။
ဖုန်းချွမ်းသည် ကြီးစွာသော သက်သာရာရသွားပြီး မြေကြီးထဲမှ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။
တစ္ဆေလက်၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် သင်္ချိုင်းထဲမှ တစ္ဆေသည် ချက်ချင်း ရှုံးနိမ့်သွားသည်။
ဖုန်းချွမ်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ မြေကြီးများကို ဖုန်ခါလိုက်သည်။
"ဖြစ်နိုင်တာက ထုံချန်ကြောင့်ပဲ။ တခြားတစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ်။ ဒီနေရာက ထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ၊ သေတော့မလို့ဖြစ်ပြီး ပုန်းနေရတာ ၊ကိုယ့်ကိုယ်ကို မြှုပ်ပြီး ပုန်းဖို့ ဧရိယာကို တစ္ဆေမြူနဲ့ ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့တယ်။ သာမန်လူတွေကတော့ ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး။"
"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား၊ အစ်ကိုကြီးကတော့ ကျွန်တော့်ကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့နိုင်မယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိတယ်။"
"ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို ဘယ်သူက ဒီလောက်ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ"
ဟွမ်ကျီယာ မျက်လုံးများပြူးကျယ်စွာဖြင့် ထိတ်လန့်သွားသည်။
ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။
"အံ့အားသင့်မနေနဲ့။ ခေါင်းဆောင်ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းက မင်းလိုလူသစ်တွေကိုပဲ ခြိမ်းခြောက်နိုင်တာ။ တကယ်တမ်း ရက်စက်တဲ့ဇာတ်ကောင်တွေနဲ့ တွေ့ရင် သူတို့က ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်တင်မကဘူး၊ အသင်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကိုတောင် သတ်ဖို့ တွန့်ဆုတ်မှာမဟုတ်ဘူး။ မိတ်ဆွေအဖွဲ့က ဖန်းရှီမင်က အကောင်းဆုံးဥပမာပဲ။ ဘာလဲ။ ဖုန်းချွမ်း၊ မင်း မိတ်ဆွေအဖွဲ့က တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တာလား။"
သူသည် အချိန်ကို တွက်ချက်လိုက်ပြီး ၎င်းမှာ နောက်ဆုံးမိတ်ဆွေအဖွဲ့ဖြစ်ရပ်၏ နောက်ဆက်တွဲဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်၊ အကြောင်းမှာ ဖုန်းချွမ်း၏ ထွက်ခွာသွားခြင်းနှင့် သူတိုက်ခိုက်ခံရခြင်းသည် အချိန်တစ်ချိန်တည်းလောက်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"မသေချာဘူး။ ရုတ်တရက် သေတော့မလို့ဖြစ်သွားတာပဲ။ ပြိုင်ဘက်မှာ ထုံချန်ရဲ့ ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဖုန်းရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီကို ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရတာ"
ဖုန်းချွမ်းက ပြောသည်။