မျိုးဆက်ဟောင်း
Vol. 45 Ch. 665
ဖုန်းချွမ်း၏ ရိုးရှင်းသော စကားနှစ်ခွန်းသည် သတင်းအချက်အလက်များစွာကို ဖော်ထုတ်ပြခဲ့သည်။
သူသည် ထုံချန်၏ ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဖုန်းဖြင့် နေရာသို့ လှည့်ဖြားခေါ်ဆောင်ခြင်းခံခဲ့ရပြီးနောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရသည်၊ တိုက်ခိုက်သူမှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှ တစ္ဆေတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းသော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည်။
တစ္ဆေဆရာများနှင့် တစ္ဆေများ၏ တိုက်ခိုက်နည်းများသည် တူညီသော်လည်း တိုက်ခိုက်မှု အသေးစိတ်အမျိုးမျိုးမှ တစ်ဆင့် ၎င်းတို့ကို လွယ်ကူစွာ ခွဲခြားနိုင်သည်။
"ဒါဆို မင်းထုံချန်ကို မတွေ့သေးဘူးပေါ့"
ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ထုံချန်သည် J မြို့သို့ သူထက်ပင် စောစီးစွာ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ အရည်အချင်းရှိသော တစ္ဆေဖြစ်ရပ်၊ အသင်းခေါင်းဆောင်အစည်းအဝေး၊ သို့မဟုတ် သူ၏မိတ်ဆွေအဖွဲ့အတွင်းမှ ရန်ပွဲများတွင်ပင် ထုံချန်သည် တစ်ခါမျှ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ သူမသည် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်၊ ယန်ကျန့် ရှာဖွေရန်ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း။ ချောင်ယန်ဟွာသည် သူ့အား လိပ်စာတစ်ခုပေးခဲ့သော်လည်း ယန်ကျန့်သည် အခြားကိစ္စရပ်များဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသောကြောင့် ထိုအသေးအဖွဲအသေးစိတ်ကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။
ယခုမူ အခြေအနေသည် အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်ကောင်းနေပုံရသည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ မင်းနောက်ဆုံးပေးခဲ့တဲ့ လိပ်စာကို ငါရှာခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါက ထုံချန်တကယ်ပဲ ခဏတာနေထိုင်ခဲ့တဲ့ လူနေအိမ်ရာတစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တော့ သူထွက်သွားတယ်။ ဒါက ငါစောင့်ကြည့်ကင်မရာမှတ်တမ်းတွေကို ဆွဲထုတ်ပြီး အတည်ပြုခဲ့တဲ့ အချက်အလက်ပဲ"
ဖုန်းချွမ်းက ပြောသည်။
"အသင်းဖွဲ့စည်းရေးက အတည်ပြုပြီးသားဖြစ်နေလို့ ငါက ထုံချန်ရဲ့ဖုန်းအချက်ပြမှုကို ခြေရာခံပြီး သူ့ကိုရှာဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။"
"ပြီးတော့ အစ်ကိုကြီး ခင်ဗျားသိတဲ့အတိုင်းပဲ ငါအန္တရာယ်နည်းနည်းကြုံခဲ့ရတယ် — ရင်းမြစ်ကိုတောင်မမြင်ရဘဲ သေတော့မလို့ပဲ။ ငါက တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ်ဆိုတာပဲ သေချာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်တာက လူတစ်ယောက်တည်းလား၊ သူတို့ရဲ့တိုက်ခိုက်နည်းက ဘာလဲဆိုတာ မသေချာဘူး။ ဒီတော့ ဘေးကင်းအောင်လို့ ငါဒီအခြေအနေကိုပဲ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တာ။"
ဖုန်းချွမ်းသည် အားမတန်မာန်လျှော့ဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
သူသည် လက်ရှိတွင် သင်္ချိုင်းမြေနှင့် တစ္ဆေမြူတို့မှ နှစ်ထပ်ကွမ်း ပြန်လည်နိုးထလာခြင်း အခြေအနေတွင် ရှိနေသော်လည်း နှစ်ခုကြားတွင် ဟန်ချက်ညီမှုကို ရရှိထားပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်နိုင်သည်။
တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းကျောင်းရာတွင် ဖုန်းချွမ်းသည် အတွေ့အကြုံများစွာရှိကြောင်း ရှင်းလင်းပြီး ယခုအခါ ထိုသို့သော အန္တရာယ်များသည့်လှုပ်ရှားမှုများကို လွယ်ကူစွာ ပြုလုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
အကယ်၍သာ လူသစ်တစ်ဦးသာ ခုနက ဖုန်းချွမ်း၏အခြေအနေတွင် ရှိခဲ့ပါက အသေးငယ်ဆုံး ပြဿနာလေးတစ်ခုကပင် အရှင်လတ်လတ်မြှုပ်နှံခံရခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားပေလိမ့်မည်။
"မသေချာမရေရာတဲ့ ရန်သူလား။ ကြည့်ရတာ သူတို့က ထုံချန်ရဲ့ဖုန်းအချက်ပြမှုကို ငါးစာအဖြစ်သုံးခဲ့ပုံပဲ... ပြီးတော့ သူတို့က မင်းထုံချန်ကို ရှာနေတယ်ဆိုတာကိုလည်း သိနေတယ်။"
ယန်ကျန့် စဉ်းစားလိုက်သည်။
"နေရာမှာ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ သြဇာအာဏာရှိတဲ့ ဘယ်သူမဆို ဌာနချုပ်က ဒါမှမဟုတ် မိတ်ဆွေအဖွဲ့ကပဲ ဖြစ်ရမယ်။"
"ဒါပေမဲ့ မိတ်ဆွေအသိုင်းအဝိုင်းက အခု ဌာနချုပ်ရဲ့ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ၊ လွတ်မြောက်သွားတဲ့ ငါးတချို့ရှိနေရင်တောင် သူတို့က ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ သတ္တိရှိမှာမဟုတ်ဘူး။"
"ပြီးတော့ ဌာနချုပ်မှာလည်း ဒီလိုလုပ်ရပ်မျိုးလုပ်ဖို့ အကြောင်းပြချက်မရှိဘူး။"
ယန်ကျန့်သည် ယခုအခါ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်းချွမ်းသည် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းခြင်းတွင် ဝါရင့်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး တာချန်းမြို့၏ ပထမဆုံးခေါင်းဆောင်၊ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်သည် — မည်သူက ဖုန်းချွမ်းကို တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိရှိမည်နည်း။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟွမ်ကျီယာက သတိပေးလိုက်သည်။
"ဖုန်းချွမ်း၊ ရှင် ရေသွားမဆေးတော့ဘူးလား။ ဒီလိုပုံစံနဲ့ လူတွေကို ဘယ်လိုတွေ့မလဲ။"
"မင်းက ဒီအရာတွေကို တကယ်ဂရုစိုက်တာလား"
ဖုန်းချွမ်းက ပြန်ဖြေသည်၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုမပြပေ။
ဟွမ်ကျီယာက ပြောသည်။
"ပုံရိပ်လေ၊ ပုံရိပ်။ ငါတို့က အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့အနေနဲ့ လူတွေကို တွေ့ရဦးမှာ။ ဒီလိုပုံစံနဲ့ဆို ရှင်က ကလေးတွေကို ခြောက်လှန့်နေလိမ့်မယ်။ မသိတဲ့လူ တစ်ယောက်ယောက်သာဆိုရင် ငါတို့က ရွှံ့ထဲကနေ အလောင်းကောင်တစ်ကောင် တူးဖော်လာတယ်လို့ ထင်သွားနိုင်တယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ရဲတောင်ခေါ်နိုင်တယ်။"
"မင်းပြောတာလည်း ဟုတ်သလိုပဲ။ ငါသွားပြီး ဆေးကြောလိုက်ဦးမယ်။"
ဖုန်းချွမ်း ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဦးတည်သွားသည်။
သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ နက်ရှိုင်းစွာ တိုက်စားခြင်းကို ခံထားရသည်။ ၎င်းသည် ယခင်က တစ်ကြိမ်ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့ပြီး အကယ်၍သာ ယန်ကျန့်က သူ့ကို ဟန်ချက်ညီမှုအသစ်တစ်ခု ရရှိအောင် ကူညီမပေးခဲ့ပါက ဖုန်းချွမ်းသည် သေဆုံးခဲ့ပြီးဖြစ်လောက်သည်။
သူအသက်ရှင်နေရသည့် တစ်ခုတည်းသောအကြောင်းရင်းမှာ နောက်ဆုံးကြိုးမျှင်လေး မပြတ်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူသည် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။
ထို့ကြောင့် ဖုန်းချွမ်းသည် အခြေအနေမကောင်းလှသော်လည်း ထိုနောက်ဆုံးကြိုးမျှင်လေးသည် လွယ်လွယ်ကူကူ ပြတ်တောက်သွားမည်မဟုတ်ပေ — နောက်ဆုံးတွင် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကြားက ဟန်ချက်ညီမှုသည် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
"ဖြန်းဖြန်း..."
ဖုန်းချွမ်း ရေချိုး သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယန်ကျန့်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံနှင့် ထုံချန်၏ကိစ္စကို ဆက်လက် စဉ်းစားနေသည်၊ အကြောင်းမှာ မည်သူက ထုံချန်ကို ပျောက်ကွယ်သွားစေပြီး ဖုန်းချွမ်းကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးခဲ့သည်ကို သူတွေးမရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ရန်သူတစ်ယောက်ယောက်များလား။"
ထိုအရာသည် သူကောက်ချက်ချနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာပေါ်တွင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များစွာရှိပြီး တစ္ဆေဆရာများလည်း ပြတ်လပ်ခြင်းမရှိသောကြောင့် သူတို့ထဲမှ အချို့သည် ရူးသွပ်သူများဖြစ်ကြောင်း နားလည်ခြင်းသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။
"ခေါင်းဆောင်၊ အခု ငါတို့ဖုန်းချွမ်းကို ရှာတွေ့ပြီဆိုတော့ တာချန်းမြို့ကို ပြန်ကြမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ထုံချန်ကို ဆက်ရှာကြမလား"
ဟွမ်ကျီယာ တစ်ဖန်ပြန်မေးသည်။
ယန်ကျန့် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခေါင်းမော့လိုက်သည်။
" ငါတို့ ထုံချန်ကို ရှာရမယ်။ သူက အရမ်းထူးခြားတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုပဲ — ငါတို့က သူ့ကို ဒီအတိုင်း ဂရုမစိုက်ဘဲ ထားခဲ့လို့မဖြစ်ဘူး။ ငါသာ သူ့ရဲ့တည်နေရာကို မလိုက်ရင် ထုံချန်က ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပြီး ငါတို့က သူ့အလောင်းကိုတောင် ရှာတွေ့တော့မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါအဲ့ဒီလိုဖြစ်တာကို မလိုချင်ဘူး။"
အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုရှိသေးသည် — ထုံချန်သည် လက်ရှိတွင် ကျောက်လေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုနေသည်။ အကယ်၍သာ ထုံချန်ကို တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ပါက ကျောက်လေ့သည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။
"ဖုန်းချွမ်းက အန္တရာယ်ကျရောက်ခဲ့တယ်။ ဒီကိစ္စက ထင်သလောက် မရိုးရှင်းလောက်ဘူး"
ဟွမ်ကျီယာက မှတ်ချက်ချသည်။
ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်။
"ဘယ်ကအန္တရာယ်လဲ။ အခုချက်ချင်းဖြစ်ပျက်နေတဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် လူတစ်ယောက်ကို ရှာတာက အလွယ်ဆုံးအလုပ်ပဲ။ မင်းကြောက်ရင် ပုန်းဖို့နေရာတစ်ခုရှာပြီး သတင်းစောင့်နေ။ ငါဒါကို ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်။"
"ဘယ်သူက ကျွန်မကြောက်တယ်လို့ ပြောလို့လဲ။"
ဟွမ်ကျီယာ ချက်ချင်း လေးနက်သွားသည်။
"ကျွန်မက ဘေးကင်းတာ ပိုကောင်းတယ်လို့ ထင်ရုံသက်သက်ပါပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ထုံချန်ရဲ့အခြေအနေက တခြားတစ္ဆေဆရာတွေနဲ့ ပတ်သက်နေတာကိုး။"
"လူတွေက တစ္ဆေတွေထက် ကိုင်တွယ်ရ ပိုလွယ်တယ်"
ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်။
သူတို့စကားပြောဆိုနေစဉ် ဖုန်းချွမ်းသည် လျင်မြန်စွာ ရေချိုးပြီးဖြစ်ပြီး ရေချိုးခန်းမှ ထွက်လာသည်။
"အစ်ကိုကြီး ထုံချန်ကို ရှာဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား။"
"မင်း သူ့အချက်အလက်တွေကို ရှာဖွေနိုင်သေးလား"
ယန်ကျန့်က မေးသည်။
"ငါရှာနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဖုန်းက သူနဲ့အတူရှိမှာ သေချာပေါက်မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ဒါက နောက်ထပ်ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်"
ဖုန်းချွမ်းက ပြောသည်။
ယန်ကျန့် ထရပ်လိုက်သည်။
"အဆင်ပြေပါတယ်။ ထောင်ချောက်ရှိနေရင် အဲ့ဒါက တကယ်တော့ ကောင်းတဲ့အရာပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့မှာ သဲလွန်စတစ်ခုရှိတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီအရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့အတွက်တော့ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခုလို မထင်တော့ဘူး။"
"အချက်ပြမှုက ရှောင်အန်းခရိုင်ထဲမှာပဲ ရှိနေတုန်းပဲ၊ ငါဘယ်မှာလဲဆိုတာ သိတယ်"
ဖုန်းချွမ်းသည် ထိုအချိန်တွင် သူ၏ဖုန်းကို စစ်ဆေးပြီး တည်နေရာကို အတည်ပြုလိုက်သည်။
"အဲ့ဒီကို အခုပဲသွားကြစို့"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
ချက်ချင်းပင် သူတို့သုံးဦး ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လမ်းများပေါ်ရှိ ထူထဲသောမြူခိုးများသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်စ ပြုလာသည်။ သူတို့အဆောက်အအုံမှ သိပ်မဝေးသေးမီမှာပင် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်၊ ယုတ္တိမတန်သော မြူခိုးသည် ဘယ်တုန်းကမှ မပေါ်ပေါက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။
တစ္ဆေမြူသည် ဖုန်းချွမ်းထံမှ မြစ်ဖျားခံပြီး ယခုအခါ သူအဆင်ပြေသွားသောကြောင့် နေရာမှ ပုံမှန်မဟုတ်သော ပြောင်းလဲမှုများသည်လည်း သဘာဝအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ထုံချန်၏ ဖုန်းမှ အချက်ပြမှုသည် ရှောင်အန်းခရိုင်အတွင်းမှ၊ မထင်မရှားသော ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်တစ်ခုအတွင်းမှ လာသည်။ ထိုဧရိယာသည် ပေါင်းပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မြေပြင်သည် အပျက်အစီးများ၊ သဲ၊ နှင့် ကျောက်စရစ်များဖြင့် ပြန့်ကျဲနေသည်၊ ရှင်းလင်းစွာပင် အချိန်အတန်ကြာ စွန့်ပစ်ထားခြင်းခံရသည်။
ဖုန်းချွမ်းသည် လူသူကင်းမဲ့သောနေရာသို့ တစ်ယောက်တည်း ရောက်ရှိလာသည်။ သူပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်ရာ လူတစ်ဦးတစ်ယောက် သို့မဟုတ် ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မတွေ့ရပေ။
ယန်ကျန့်နှင့် ဟွမ်ကျီယာတို့သည် သူ့နောက်သို့ လိုက်လာခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် အမြင်အာရုံမှ ပုန်းကွယ်နေကြသည်။
၎င်းမှာ ဖုန်းချွမ်း၏ ကိုယ်ပိုင်အကြံပြုချက်ဖြစ်သည်။ သူတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီးဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ပြီး ၎င်းသည် တစ်ဖန်ပြန်လည်ဖြစ်ပွားမည်မှာ မလွဲမသွေဖြစ်သောကြောင့် ယန်ကျန့်နှင့် ဟွမ်ကျီယာတို့၏ တည်ရှိမှုကို မသိရှိစေဘဲ မဖော်ထုတ်ခြင်းသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။ သူတို့ကို ယာယီဖုံးကွယ်ထားခြင်းသည် မမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်အချို့ကို ရရှိစေနိုင်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေသည် အသုံးပြုသည့်အခါ ချက်ချင်းပေါ်ထွက်နိုင်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ သက်ရောက်မှုရှိမည်မဟုတ်ပေ။
"အချက်ပြမှုက အဲ့ဒီမှာ။"
ဖုန်းချွမ်းသည် လူသူကင်းမဲ့သောနေရာ၏ အလယ်သို့ လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ထိုင်းမှိုင်းပြီး အက်ကွဲနေသော မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏အကြည့်သည် ကွန်ကရစ်တိုင်တစ်ခုပေါ်တွင် တည်ငြိမ်သွားသည်။
ထိုတိုင်ပေါ်တွင် ဂြိုလ်တုခြေရာခံဖုန်းတစ်လုံး ရှိနေသည်၊ အလွန်သိသာထင်ရှားပြီး မျက်စိကျစရာကောင်းကာ တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင်တကာ ထားရှိခဲ့သကဲ့သို့ပင်။
"ထုံချန်ရဲ့ ဖုန်းပဲ"
ဖုန်းချွမ်း၏ မျက်နှာအမူအရာ တောက်ပသွားသည်။
သူပတ်ပတ်လည် တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
ဘာမှမှားယွင်းမှုမရှိပေ၊ အရာအားလုံးသည် အလွန်ပုံမှန်ဖြစ်နေပုံရပြီး ၎င်းက သူ့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ခြေရာခံမှုကို နှောင့်ယှက်ရန် ဖုန်းကို တမင်တကာ ထားခဲ့သလားဟု သံသယဝင်စေသည်။
"ထုံချန်ရဲ့ဖုန်းကို ရှာတွေ့တာက အရေးကြီးတယ်။ ထုံချန်တကယ်ပဲ ပျောက်ကွယ်သွားရင်တောင် ဖုန်းပေါ်က အချက်အလက်တွေက သူနောက်ဆုံးဘယ်ရောက်သွားလဲ၊ ဘယ်နေရာတွေကို သွားခဲ့လဲ၊ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာကို ခြေရာခံဖို့ ကူညီပေးနိုင်တယ်..."
ဖုန်းချွမ်းသည် အခြားသူများထက် ပိုသိသည်မှာ ထိုဖုန်းသည် ဖုန်းခေါ်ဆိုခြင်းနှင့် တည်နေရာ ခြေရာခံခြင်း အတွက်သာမဟုတ်ဘဲ အစွမ်းထက်သော မှတ်တမ်းတင်ကိရိယာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ရုပ်ဆိုးပုံရသော်လည်း နည်းပညာမြင့်သည်။
ဖုန်းချွမ်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။
သူတွေဝေသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ထုံချန်၏ ဂြိုလ်တုခြေရာခံဖုန်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
သို့သော် ဖုန်းချွမ်း ၎င်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်နှင့် သူ၏မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူ့ပတ်လည်ရှိ ကောင်းကင်သည် ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားပြီး အနီးအနားရှိ မြေကြီးသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ မြက်များသည် ချောမွေ့သောမြေပြင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်၊ စွန့်ပစ်ထားသော အမှိုက်များသည် မြင့်မားသော အဆောက်အအုံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အေးစက်မှုတစ်ခုသည် လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထူးဆန်းစွာပင် ကောင်းကင်ရှိနေသည် အနီရောင်ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ငါထူးဆန်းတဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုထဲကို ဝင်သွားပြီ... တစ်ယောက်ယောက်က ထုံချန်ရဲ့ဖုန်းကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ပြီး ကြားခံတစ်ခုခုကို ချန်ထားခဲ့တာပဲ။ ဖုန်းကိုကောက်ယူတဲ့ ဘယ်သူမဆို တစ္ဆေနယ်မြေထဲကို ဆွဲသွင်းခံရမှာပဲ။ ဒီနည်းပညာက ပါးနပ်တယ်၊ ဒါက သာမန်တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက် လုပ်နိုင်တာမျိုး မဟုတ်ဘူး။"
"ထွက်ခဲ့။ တစ္ဆေနယ်မြေရှိမှတော့ ရင်းမြစ်တစ်ခု ရှိရမယ်။ မင်းက ငါထောင်ချောက်ထဲကျတာကို စောင့်နေခဲ့တာ မဟုတ်လား။"
ဖုန်းချွမ်းသည် အခြေအနေကို ချက်ချင်းသုံးသပ်ပြီးနောက် လေသံပြင်းပြင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူ၏အသံသည် ကျယ်ပြန့်သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အတော်လေး ယုတ္တိမတန်ဟု ခံစားရသည်။
"တစ္ဆေမြူ ဖုန်းချွမ်း၊ ဌာနချုပ်က တကယ့်ဝါရင့် တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းရဲ့အတွေ့အကြုံက ထင်ရှားတယ်၊ အခြေအနေကို ချက်ချင်းပဲ မြင်နိုင်တာပဲ။ မင်းမသေလောက်ဘူးလို့ ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့တစ္ဆေမြူထဲမှာ လမ်းပျောက်ရတာ အရမ်းလွယ်တယ်၊ မင်းကိုရှာရတာ နည်းနည်းဒုက္ခများတယ်၊ ဒီတော့ ငါဒီမှာ မင်းကိုစောင့်နေတာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။"
အသံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဗလာအဆောက်အအုံများထဲမှ တစ်ခုမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး လျစ်လျူရှုစွာ ကြည့်နေသည်။
"မင်းအသံက နည်းနည်းရင်းနှီးသလိုပဲ..."
ဖုန်းချွမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ ၎င်းမှာ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦး၊ သူသိသော တစ်စုံတစ်ယောက် ဖြစ်သင့်သည်။
"ငါတို့မတွေ့တာ တစ်နှစ်နီးပါးရှိပြီ၊ မင်းငါ့ကို မေ့သွားပြီ။ နားလည်နိုင်ပါတယ်၊ ငါတို့လိုလူတွေက မြန်မြန်သေတတ်တယ်၊ ဒီတော့ မေ့သွားတာက သာမန်ပါပဲ။"
အဆောက်အအုံအတွင်းမှ ပုံရိပ်သည် တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားနေပြီး လှည့်လည်သွားလာနေသော မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့်တူသည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏမှာပင် ထိုတွန့်လိမ်နေသော ပုံရိပ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဗလာအဆောက်အအုံ၏ မြေညီထပ်မှ လူတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်၊ ခေါင်းစွပ်ပါသော ကုတ်အင်္ကျီရှည်ဝတ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး၊ သူပြုံးလိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာအရေပြားသည် စုတ်ပြဲနေပုံရပြီး အောက်မှ နီရဲသော အသားများကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။
"သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က တစ္ဆေရဲ့ ပြင်းထန်စွာ စွဲကပ်ခြင်းကို ခံထားရတယ်၊ ငါ့ထက်တောင် ပိုဆိုးတယ်။"
ဖုန်းချွမ်း အကဲဖြတ်လိုက်သည်၊ "ပြီးတော့ တကယ်ပဲ မျက်နှာက ရင်းနှီးသလိုပဲ၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းတစ်ယောက်နဲ့ နည်းနည်းတူတယ်..."
သူမှတ်မိရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
အမှန်ပင်၊ သူတာဝန်ခံမဖြစ်မီ ဌာနချုပ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော တစ္ဆေဆရာ အများအပြားရှိခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် အနီးကပ်ရင်းနှီးခြင်းမရှိပေ။ သူသည် လမ်းခွဲမသွားမီ သူတို့ကို ခေတ္တတွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပြီးနောက် တာချန်းမြို့၏ တာဝန်ခံပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်လာကာ နောက်ပိုင်းတွင် ဟွမ်ကန်းရွာရှိ တစ္ဆေခေါင်းတလားထဲတွင် ပိတ်မိခဲ့သည်။ ဌာနချုပ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။
ထိုလူများအကြောင်း သတင်းမကြားရတော့ပေ၊ သူစုံစမ်းခဲ့သည်။ အချို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်၊ အချို့ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ အချို့ဌာနချုပ်မှ ထွက်ခွာသွားသည်... သူရှာတွေ့နိုင်သော တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ သေဆုံးပြီး ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သော ဝေ့ကျင်းပင်။