မျိုးဆက်ဟောင်း

အခန်း ၆၆၆

"ခေါင်းဆောင်၊ ရှင် မြင်လိုက်လား။ ဖုန်းချွမ်းက ရုတ်တရက် လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်"

အဝေးမှ လူသူကင်းမဲ့သောနေရာကို စောင့်ကြည့်နေသော ဟွမ်ကျီယာ မှင်သက်သွားသည်။

"ငါမြင်တယ်။"

ယန်ကျန့်သည် အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည် ရှာဖွေနေသော်လည်း ဖုန်းချွမ်း၏ ပုံရိပ်ကို မမြင်နိုင်တော့ပေ။

"ဖုန်းချွမ်းပြောတာမှန်တယ်၊ ထုံချန်ရဲ့ အချက်ပြမှုက ထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က ဖုန်းချွမ်းကျော့ကွင်းထဲကျဖို့ အစီအစဉ်တစ်ခုကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပဲ။ သူက အချိန်အတန်ကြာ ပစ်မှတ်ထားခံနေရတာဖြစ်ရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ တခြားတစ်ဖက်က ဘာလို့ဒီလိုလုပ်ရပ်မျိုးလုပ်ရလဲဆိုတာ မရှင်းလင်းဘူး၊ ကြီးကြပ်ရေးမှူးနှစ်ယောက်ကို ရန်စပြီး ဌာနချုပ်နဲ့တောင် ပြတ်စဲရမယ့်အခြေအနေ — ဒါက စမတ်ကျတဲ့လှုပ်ရှားမှုမဟုတ်ဘူး။"

သူငယ်ချင်းများပင်လျှင် ဌာနချုပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အပေးအယူလုပ်ရသည်။

"ငါတို့ အခုဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

ဟွမ်ကျီယာက မေးသည်။

"သွားကြည့်ကြစို့။ ဒါက သာမန်တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုပဲ၊ ငါဝင်ရောက်ဖို့ ဘာအခက်အခဲမှရှိမှာမဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေ၏ နက်ရှိုင်းမှုနှင့်ပတ်သက်လာလျှင် သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ မကြောက်ခဲ့ဖူးပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထူးဆန်းသောနေရာတွင် ရှိနေသော ဖုန်းချွမ်းသည် သူ၏တောက်ပမှုမရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် ကုတ်အင်္ကျီရှည်ဝတ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုလူသည် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ သံသယမရှိပေ၊ ဖုန်းချွမ်းသည် သူ့ကို ယခင်က မြင်ဖူးသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာ ကွာဟမှုနှင့် မှိန်ဖျော့သော အထင်အမြင်ကြောင့် သူ့ကို မေ့နေခဲ့သည်။

ဖုန်းချွမ်းသည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ကြောက်ရွံ့မှုမပြဘဲ ပြောသည်။

"မင်း ငါ့ကို မှတ်မိမှတော့ ဘာလို့ ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေရတာလဲ။ ငါ့မှာ မင်းနဲ့ ရန်ငြိုးရန်စ မရှိသင့်ဘူး။"

သူသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရန် သတ္တိရှိသောကြောင့် သဘာဝအတိုင်း ကြောက်တတ်သူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ကူးမိသောအခါ ဖုန်းချွမ်းသည် ထိုလူကို အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲမည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်သည်။

"တကယ်ပဲ ငါတို့မှာ ရန်ငြိုးမရှိပါဘူး။ တကယ်တော့ ငါတို့က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေလိုပါပဲ။ မင်းက သဲလွန်စတွေနောက်လိုက်ပြီး ဒီကိုရောက်လာတာ မင်းကံဆိုးတာပဲ၊ ဒီတော့ မင်းနောက်ကို ရှင်းလင်းဖို့ ငါ့မှာတာဝန်ရှိတယ်"

ကုတ်အင်္ကျီရှည်ဝတ်ထားသော အမျိုးသားက အနီးသို့ချဉ်းကပ်လာရင်း ပြောသည်။

"ထုံချန်လို လူသစ်တစ်ယောက် ပျောက်သွားတာက အသစ်အဆန်းမဟုတ်ဘူး၊ ဒီရက်ပိုင်း ကြီးကြပ်ရေးမှူးတွေ ပျောက်ဆုံးနေတာ တော်တော်များများရှိတယ်။ သူတို့က ဘယ်သူမှ ဂရုစိုက်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြဘူး။ ဌာနချုပ်က မိတ်ဆွေအဖွဲ့ကိစ္စနဲ့ တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေရလို့ အလုပ်များနေသင့်တယ်။ တခြားကိစ္စတွေအတွက်တော့ သူတို့မှာ အချိန်ပိုမရှိလောက်ဘူး။"

"မင်းက ငါမသိစေချင်ရင် ဖုန်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရုံပဲလေ"

ဖုန်းချွမ်းက ပြောရင်း သူတို့ပတ်လည်တွင် ထူထဲသောမြူခိုးများ စတင်ပေါ်လာသောကြောင့် နီးကပ်လာသော အန္တရာယ်အချို့ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သို့သော် မြူခိုးသည် အပြင်ဘက်ကဲ့သို့ မထိုးဖောက်နိုင်ပေ၊ ၎င်းသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ချုပ်တည်းခံထားရသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ကုတ်အင်္ကျီရှည်ဝတ်ထားသော အမျိုးသားသည် လမ်းလျှောက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်ရာ သူ၏ပါးစပ်ထောင့်များ စုတ်ပြဲသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်- "ငါစဉ်းစားခဲ့ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် ဌာနချုပ်ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ပိုပြီးလွယ်လွယ်ကူကူ ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ကြီးကြပ်ရေးမှူးတစ်ယောက်ရဲ့ ဖုန်းပျက်စီးသွားပြီး အချက်ပြမှုပျောက်ကွယ်သွားရင် ဌာနချုပ်က စုံစမ်းစစ်ဆေးရမှာပဲ။ လူတွေက နောက်ဆုံးတော့ အကောင်းမြင်စိတ်နည်းနည်းလေးတော့ ထားတတ်ကြတယ်လေ — ငါတို့လိုလူစားမျိုးတောင် ခြွင်းချက်မဟုတ်ဘူး။"

ထိုသို့ကြားရသောအခါ ဖုန်းချွမ်း နားလည်သွားသည်။

ထိုလူသည် ထုံချန်၏ ဖုန်းကို တမင်တကာ ချန်ထားခဲ့ပြီး ထုံချန်သည် ဘေးကင်းလုံခြုံနေသေးပြီး အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်နေရုံသာဖြစ်သည်ဟု ဌာနချုပ်အတွက် ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခု ဖန်တီးခဲ့သည်။ ၎င်းက သူတို့စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လွှတ်မည့် ဖြစ်နိုင်ခြေကို လျော့ကျစေသည်၊ အထူးသဖြင့် ဌာနချုပ်သည် တစ္ဆေပန်းချီကားကိစ္စဖြင့် အလုပ်များနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဌာနချုပ်မှ တစ်စုံတစ်ယောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ရောက်လာပါက သူတို့သည်လည်း ဖုန်းချွမ်း ယခင်က တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရသကဲ့သို့ပင် ရှောင်အန်းခရိုင်တွင် ထူးဆန်းစွာ သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဖုန်းချွမ်းသည် အသတ်မခံခဲ့ရဘဲ အခြေအနေများကို အနည်းငယ်ပိုရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။

"ဒါဆို မင်းက ငါ့ကို ဒီမှာသတ်ပြီး ဌာနချုပ်ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ဖြတ်တောက်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား"

ဖုန်းချွမ်းက ပြောသည။

"ထုံချန်က ဒီလောက်ဒုက္ခခံရလောက်အောင် အရေးကြီးလို့လား။"

"ဒါက ငါတို့ရဲ့ အလုပ်ပဲ၊ မင်းနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုဒီမှာ အပြတ်ရှင်းဖို့တော့ ငါမစဉ်းစားခဲ့ပါဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ မင်းက တကယ်ပဲ နည်းနည်းဒုက္ခများတယ်၊ ဒါက တကယ်ပဲ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပဲ"

ကုတ်အင်္ကျီရှည်ဝတ်ထားသော အမျိုးသားက ပြောရင်း သူ၏ဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ရာ ကျဲပါးသောဆံပင်များ ပေါ်လာသည်၊ အမာရွတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုက ပြင်းထန်စွာ ဆွဲဖြဲခဲ့ပြီးမှ ပြန်ကျက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုစီသည် သူ၏အရေပြားကို စုတ်ပြဲသွားစေပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ၎င်းကို စုတ်ဖြဲပစ်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။ ထိုဒဏ်ရာများသည် မကျက်သေးပုံရပြီး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမဆို ဒဏ်ရာများကို ပေါ်လာစေနိုင်သည်။

အရေပြားစုတ်ပြဲခြင်း၏ နာကျင်မှုသည် စဉ်ဆက်မပြတ်ဖြစ်ပေါ်နေသော်လည်း ထိုလူသည် ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ပုံရသည်။ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ထုံကျင်နေပြီး ထိုသို့သောနာကျင်မှုမျိုးကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကျင့်သားရနေသကဲ့သို့ပင်။

ဖုန်းချွမ်းသည် ခဏတာရပ်တန့်သွားသည်၊ ထိုလူ၏အမာရွတ်များက မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုကို ပြန်လည်နှိုးဆွလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် ထိတ်လန့်မှုနှင့် သံသယတို့ရောယှက်ကာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"မင်းပဲ၊ ဖေ့တုန်း။ မင်း တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲလား။"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ထိုလူ၏မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အတည်ပြုလိုက်သည်။

ဌာနချုပ်ရှိ ပထမဆုံးအသုတ်ခေါင်းဆောင်များထဲမှ တစ်ဦး၊ ဖေ့တုန်းအမည်ရှိသူ၊ ကုတ်နံပါတ် တစ္ဆေခေါင်း ဖိနှိပ်သူ။

ကုတ်နံပါတ်သည် အတော်လေးသာမန်ဖြစ်ပြီး ရယ်စရာပင်ကောင်းသော်လည်း ထိုလူသည် အန္တရာယ်များသည်။ ဖုန်းချွမ်းသည် တစ်ချိန်က သူ့ကို ကာလတစ်ခုအထိ သတိထားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် သူတာဝန်ယူထားသော မြို့ရှိ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းစဉ် ဖေ့တုန်းကျဆုံးသွားပြီး အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟု သူကြားခဲ့သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လူများက အာရုံမစိုက်တော့ပေ။

သူ၏ဖိုင်ကိုလည်း သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုအချိန်မှစ၍ ခေါင်းဆောင်အသုတ်များစွာ ရှိခဲ့ပြီး အစောဆုံးသူများသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက မေ့လျော့ခြင်းခံခဲ့ရသည်။

"အိုး၊ မင်းငါ့ကို မှတ်မိသွားပြီလား။ ငါအဲ့ဒီလောက်တောင် ပြောင်းလဲသွားပြီလား။ ငါအရင်က တကယ့်အရပ်ရှည်၊ ချမ်းသာပြီး ချောမောတဲ့လူတစ်ယောက်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီတစ္ဆေသရဲဆန်တဲ့အရာက ငါ့ကို... ဟက်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုကြည့်ပါဦး၊ အရင်အတိုင်းပဲ၊ သိပ်မပြောင်းလဲဘူး။"

ဖေ့တုန်းသည် သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အမာရွတ်များကို ထိလိုက်သည်။

သူသည် အားအနည်းငယ်စိုက်လိုက်ရာ အမာရွတ်အားလုံးသည် အတွင်းဘက်သို့ လှန်သွားသည်၊ ဦးရေပြားတစ်ခုလုံး စုတ်ပြဲသွားတော့မည့်အလားပင်၊ ကြည့်ရှုသူများ၏ ဦးရေပြားကို ယားယံစေသည်။

သို့သော် မကြာမီ ဒဏ်ရာအားလုံးသည် တစ်ဖန်ပြန်ကျက်သွားပြီး ယခင်ပုံပန်းသဏ္ဌာန်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းက မကြာခင်ဖြစ်ဖြစ် နောက်ကျဖြစ်ဖြစ် သေရမှာပဲ။ ငါတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် အသုတ်ဟောင်းထဲက ဘယ်နှစ်ယောက်ကျန်သေးလဲ။ ငါမင်းကိုပြောမယ်၊ ငါမင်းကို ဒီနေ့အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ ထုံချန်ကို လိုက်ရှာတာကို စွန့်လွှတ်လိုက်၊ ပြီးတော့ ဒီနေ့ဖြစ်ရပ်ကို ဘယ်တော့မှမဖြစ်ခဲ့ဘူးလို့ သဘောထားလိုက်ကြစို့။ ဌာနချုပ်ကို ထုံချန်ပျောက်ဆုံးနေတယ်လို့ပဲ ပြန်သတင်းပို့လိုက်။ ငါထင်တယ် သူတို့က လူအင်အားနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ဆက်ပြီးဖြုန်းတီးပြီး လိုက်ရှာနေမှာမဟုတ်ဘူး။"

ဖုန်းချွမ်းက ပြောသည်။

"ဒီလောက်ရက်ရောတာလား။ ဒါပေမဲ့ ငါတကယ်ပဲ သဘောတူခဲ့ရင်တောင် မင်းငါ့ကို ယုံမှာလား။ မင်းငါ့ကို တစ္ဆေနယ်မြေထဲကို ဆွဲသွင်းခဲ့တယ်၊ ဒီတော့ မင်းငါ့ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ လွှတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါယူဆတယ်။"

"အဲ့ဒီလိုမဖြစ်ပါနဲ့။ ငါက လူသစ်တစ်ယောက်လာမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒီလိုအရာတွေက များသောအားဖြင့် လူသစ်တွေကိုပဲ ထားခဲ့တာလေ။ မင်းလိုကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက သိမှာလဲ။ ငါတကယ်ပဲ မင်းကိုသတ်ချင်ရင် ငါဆုံးရှုံးမှုတွေ သေချာပေါက်ခံစားရမှာပဲ၊ ပြီးတော့ ငါမသတိထားမိဘဲ မင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတွေ ပြန်လည်နိုးထလာတာနဲ့ ကစားစပြုလာရင် အဲ့ဒါက ဒုက္ခများလိမ့်မယ်။"

"မင်းက ငါ့ကို သုံးနှစ်သားလို့ ထင်နေတာလား။ ရှောင်အန်းခရိုင်ကို အဆက်မပြတ်ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ တစ္ဆေမြူကိုမြင်တာနဲ့ မင်းက ငါလာနေတာကို သိပြီးသားဖြစ်မှာပဲ။"

ဖုန်းချွမ်းသည် လှည့်စားခြင်းမခံပေ၊ သူက အေးစက်စွာပြောသည်။

"ဒီလိုဖြစ်မယ်မှန်းသိလျက်နဲ့ အချက်ပြမှုတွေသုံးပြီး ငါ့ကိုဒီကိုဆွဲဆောင်ခဲ့တာ၊ မင်းငါ့ကိုသတ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေခဲ့ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့တော့ မလုံလောက်ဘူး၊ မင်းမှာ အပေါင်းအပါတစ်ယောက် ရှိရမယ်။"

တစ်ယောက်ချင်းတိုက်ပွဲတွင် သူသည် ဖေ့တုန်းကို မကြောက်ပေ။ ထို့အပြင် ဖေ့တုန်းတွင် တစ္ဆေနယ်မြေမရှိကြောင်း သူမှတ်မိသည်။

လွန်ခဲ့သောနှစ်က သူပျောက်ဆုံးနေစဉ်အတွင်း ထိုလူသည် ဒုတိယတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းကျောင်းခဲ့နိုင်သည်ကို မပယ်ချနိုင်ပေ။

သူတစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းကျောင်းလျှင်ပင် တူညီသောအဆင့်ရှိ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးကို သတ်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်၊ အကြောင်းမှာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲဖြစ်လာပါက နှစ်ဦးစလုံးသေဆုံးမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ မထိုက်တန်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တစ္ဆေဆရာများသည် လုံလောက်သောအကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဒုက္ခရှာလေ့မရှိပေ။

ဖေ့တုန်းပြုံးလိုက်ရာ သူ၏သွားများပေါ်လာပြီး သူ၏ပါးပြင်ပေါ်မှ အသားများ တစ်ဖန်ပြန်စုတ်ပြဲသွားသည်။

"ဖုန်းချွမ်း၊ မင်းသိလား။ တကယ်လို့ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်က လုံလောက်အောင် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားရင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေက ပြန်လည်နိုးထလာတဲ့အဆင့်ကို ရောက်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီလိုအဆင့်မြင့်တစ္ဆေကို သက်ရှိတွေက ထိန်းကျောင်းနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ မင်းလုပ်ရမှာက တစ္ဆေက တက်ကြွစွာကျူးကျော်ခွင့်ပြုဖို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အစားထိုးလိုက်ရုံပဲ၊ ပြီးတော့ ဘာဖြစ်မယ်လို့ မင်းထင်လဲ။"

ထိုသို့ကြားရသောအခါ ဖုန်းချွမ်း၏ မျက်ခွံများသည် နီးကပ်လာသော အန္တရာယ်၏ ပြင်းထန်သော ခံစားချက်ဖြင့် တွန့်သွားသည်။

"အဖြေက ရိုးရှင်းပါတယ်။ တစ္ဆေဆရာအသစ်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်"

ဖေ့တုန်းက ပြောရင်း သူ၏ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့ကာ သူတို့ပတ်လည်ရှိ ဖွံ့ဖြိုးမှုမရှိသေးသော၊ ဗလာဖြစ်နေသော အဆောက်အအုံကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအဆောက်အအုံများ၏ စင်္ကြံများတွင် အန္တရာယ်ရှိသော ပုံရိပ်အချို့ လေထဲမှ ပေါ်လာသည်။ ထိုပုံရိပ်များသည် လူသားများမဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေဆရာများဖြစ်သည်။ များများစားစားမဟုတ်သော်လည်း နည်းနည်းစားစားလည်းမဟုတ်ပေ — စုစုပေါင်း ငါးဦးရှိသည်။

ဖုန်းချွမ်း၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ သူ့ပတ်လည်ရှိ တစ္ဆေမြူသည် တဖြည်းဖြည်း ပါးလွှာစပြုလာပြီး ထူထဲသောမြူခိုးအတွင်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော သူ၏ပုံစံကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။

သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေသည် ကျူးကျော်ခံနေရသည်။

"အရင်တစ္ဆေဆရာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေတွေကို တိုက်ရိုက်အမွေဆက်ခံတာထက် ပိုလွယ်တာ ဘာမှမရှိဘူး၊ ဘေးကင်းတယ်၊ စွန့်စားရမှုမရှိဘူး၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီရှုပ်ထွေးတဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်စရာမလိုဘူး၊ တစ္ဆေတွေရဲ့ ပုံစံတွေကို သုံးသပ်စရာမလိုဘူး၊ အရင်တစ္ဆေဆရာကို သတ်လိုက်ရုံပဲ။"

"ရိုးရှင်းပြီး တိုက်ရိုက်ပဲ။"

ဖေ့တုန်းသည် သူ၏လက်ညှိုးကို ဆန့်တန်းပြီး ဖုန်းချွမ်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ပထမတိုက်ခိုက်မှုအပြီးမှာ မင်းထွက်ခွာဖို့ နည်းလမ်းရှာနိုင်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ငါမင်းကို သတ်ဖို့လည်း မစီစဉ်ခဲ့ဘူး။ ငါတို့က လောဘမကြီးဘူး၊ ငါတို့ရှေ့ရောက်ရင် ရပ်လိုက်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့က ပွင့်လင်းစွာ ထွက်လာဖို့ အသင့်မဖြစ်သေးဘူး။ ဒီထောင်ချောက်က နားထောင်ကြည့်ရုံသက်သက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတကယ်ပဲ ဝင်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက သိမှာလဲ။"

"ဒါဆို မင်းက ထုံချန်ကို သတ်ခဲ့တာလား"

ဖုန်းချွမ်းက လေးနက်စွာမေးသည်။

သူသည် ဖေ့တုန်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဘာလုပ်နေခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်၊ အခြားတစ္ဆေဆရာများကို အမဲလိုက်ပြီး သူတို့ခန္ဓာကိုယ်မှ တစ္ဆေများကို ယူဆောင်နေခြင်းပင်။

အမှန်ပင်။

အကယ်၍ လုံလောက်အောင် ရုတ်တရက်ဖြစ်ပါက တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးကို သတ်ရန် အလွန်လွယ်ကူသည်၊ တစ္ဆေများကို ကိုင်တွယ်ရခြင်းထက် များစွာပိုလွယ်သည်။

သို့သော် ထိုနည်းလမ်းသည် အလွန်ရက်စက်ပြီး ဌာနချုပ်မှ အာရုံစိုက်မှုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။

မည်သည့် စိတ်ကောင်းရှိသူမဆို ထိုရူးသွပ်သူများကို တည်ရှိခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

"ငါမင်းကိုပြောလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ထုံချန်က ငါထင်ထားတာထက် ပိုထူးခြားပြီး ငါတို့အတွက် တန်ဖိုးကြီးမားတယ်။ သူအခုထိမသေသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအချက်အလက်က မင်းအတွက် အခုအသုံးဝင်မှာမဟုတ်လောက်တော့ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းကိုယ်တိုင် သေတော့မှာမို့လို့ပဲ။ ငါက တော်တဲ့လူတစ်ယောက်ပါ၊ မင်းသိလား၊ ငါတို့တစ်ချိန်က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေဖြစ်ခဲ့တာကို ထောက်ထားပြီး မင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်မှုနဲ့ သေခွင့်ပေးမယ်"

ဖေ့တုန်းက ပြောသည်။

ဖုန်းချွမ်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသိသည်မှာ ဖေ့တုန်းသည် အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ရန် ကြင်နာမှုဖြင့် သူနှင့် စကားပြောနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ၏တစ္ဆေမြူကို ဖိနှိပ်ခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် သူ့ကို ချက်ချင်းသတ်ရန်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေမြူသည် ပါးလွှာလာပြီး လုံးဝပျောက်ကွယ်တော့မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအရာသည် အလွန်ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ သူနေရာသို့ ပထမဆုံးဝင်ရောက်စဉ်က သူ၏တစ္ဆေမြူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သေးသော်လည်း ယခုအခါ တစ္ဆေနယ်မြေသည် ပိုမိုအားကောင်းလာပုံရသည်။

"ငါ့ရဲ့တစ္ဆေမြူကို အဆက်မပြတ်ဖိနှိပ်နေတာ၊ တခြားတစ်ဖက်ကလည်း ခံစားနေရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဖေ့တုန်းကိုကြည့်ရတာ သူက ဖိအားလက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာမပြဘူး။ ဒီတစ္ဆေနယ်မြေက တခြားတစ်ယောက်ဆီက လာတာဖြစ်နိုင်မလား"

ဖုန်းချွမ်းသည် အဆောက်အအုံများအတွင်း အဝေးတွင်ရပ်နေသော အရိပ်သဏ္ဌာန်များကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေနယ်မြေသည် ထိုလူများထဲမှ တစ်ဦးပိုင်ဆိုင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သလား။

ဖေ့တုန်းသည် အလျင်စလိုမရှိဘဲ ဖုန်းချွမ်း၏ တစ္ဆေမြူ ပျောက်ကွယ်သွားရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ တစ္ဆေမြူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ကာကွယ်မှုမရှိသော ဖုန်းချွမ်းသည် မည်သည့်တစ္ဆေ၏ စွမ်းအားကိုမဆို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖိနှိပ်ခံရပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ အပြီးသတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ဖုန်းချွမ်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူထဲသောမြူခိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေသော်လည်း သူသည် ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိပေ။

သာမန်အခြေအနေများအောက်တွင် သူသည် ယနေ့ သေဆုံးမည်မှာ မလွဲမသွေပင်ဖြစ်သည်၊ သူသာ သင်္ချိုင်းမြေတစ်ပုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလျှင်ပင် အသုံးမဝင်ဘဲ သေဆုံးမည်သာဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီး မြန်မြန်ဝင်ခဲ့ပါ၊ ငါမခံနိုင်တော့ဘူး"

ဖုန်းချွမ်း သူ့ဘာသာသူ တွေးရင်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာသည်။

ဆယ်စက္ကန့်အကြာတွင် တစ္ဆေမြူသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဖုန်းချွမ်းသည် တစ္ဆေနယ်မြေအလယ်တွင် ရှင်းလင်းစွာ ပြန်လည်ပေါ်လာသည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မည်းမှောင်ပြီး အနံ့ဆိုးထွက်နေသော သင်္ချိုင်းမြေဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ခုလေးတင်ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသော တစ္ဆေမြူကို ဟန်ချက်ညီစေရန်နှင့် ၎င်း၏ပြန်လည်နိုးထလာခြင်းကို တားဆီးရန် အသုံးပြုသည်။

"သွား"

ဖေ့တုန်း တစ်ဖန်ပြန်လည် ပြုံးလိုက်သည်။

အဆောက်အအုံအတွင်းမှ အရိပ်တစ်ခု တွန့်လိမ်သွားပြီး ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ မကြာမီ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အော်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ထိုအော်သံသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး လူသားတစ်ဦးပြုလုပ်နိုင်ပုံမရဘဲ မသိကျွမ်းသေးသော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အော်ဟစ်သံနှင့်တူသည်။

ထိုအော်သံနောက်တွင် ဖုန်းချွမ်းပေါ်မှ သင်္ချိုင်းမြေသည် တရှဲရှဲမြည်ကာ ပြုတ်ကျလာသည်။

ဖုန်းချွမ်းကို တိုက်စားသင့်သော သင်္ချိုင်းမြေသည် ယခုအခါ သူ့ကို ကာကွယ်ရန် အတားအဆီးတစ်ခု အဖြစ် ဆောင်ရွက်နေသည်။ သို့သော် ထိုအတားအဆီးသည် အလွန် ပျက်စီးလွယ်သည်။ သင်္ချိုင်းမြေ လုံးဝပြုတ်ကျသွားသည်နှင့် သူသည် မည်သည့်သာမန်လူကဲ့သို့ပင် အားနည်းသွားပြီး ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ထူးဆန်းသောအော်သံသည် တစ္ဆေနယ်မြေတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်၊ ဖုန်းချွမ်းတွင် လွတ်မြောက်ရန် နေရာမရှိဘဲ သူ၏နေရာတွင် ရပ်တည်ကာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို သည်းခံရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

"အစ်ကိုကြီး လာပါ၊ မြန်မြန်လုပ်ပါ။ တခြားတစ်ဖက်မှာ လူတွေအရမ်းများတယ်၊ ခင်ဗျားအခုမလာရင် ငါသေတော့မှာပဲ။ ဒီအချိန်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်မသွားပါစေနဲ့..."

ဖုန်းချွမ်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ပြိုကျနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သင်္ချိုင်းမြေ ပြုတ်ကျသည်နှင့် သူ၏အရေပြားနှင့် အသားများသည် ခွာကျနေသည်။ ၎င်းတို့သည် သင်္ချိုင်းမြေနှင့် ရောနှောကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖွဲ့စည်းထားသော်လည်း သူ၏အသားနှင့် အရိုးများနှင့် ရောနှောနေသော မြေကြီး လုံးဝပြုတ်ကျသွားသည်နှင့် သူသည် လုံးဝပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ပြီး ရှင်သန်ရန် အခွင့်အရေးမရှိတော့ပေ။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏမှာပင် မမျှော်လင့်ထားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အော်သံသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးသည် အနီရောင်အလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ မှောင်မှိုင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို တောက်ပသွားသကဲ့သို့ ထွန်းလင်းစေပြီး အရာအားလုံးကို နီရဲသော အရောင်တစ်လွှာဖြင့် သုတ်လိမ်းလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

ဖေ့တုန်း၏ စုတ်ပြဲနေသော ပါးပြင်များ တင်းမာသွားသည်။ ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် ပြင်းထန်သော မသက်မသာဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"စမတ်ကျတဲ့လူပဲ၊ ဒီတစ္ဆေနယ်မြေက ရှောင်အန်းခရိုင်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲလို့ မင်းထင်နေတာကိုး။ ဒါက အဲ့ဒီကနေ ထွက်သွားပြီ၊ တော်တော်ပါးနပ်တယ်။ ငါ့ရဲ့တစ္ဆေမျက်လုံးက တော်တော်လေးကျယ်ပြန့်တဲ့ အကွာအဝေးကို ဖုံးလွှမ်းမထားရင် ငါတကယ်ပဲ ရှာမတွေ့လောက်ဘူး"

အေးစက်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယန်ကျန့်၏ ပုံရိပ်သည် အနီးအနားရှိ ကွက်လပ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

သူ၏နဖူးပေါ်မှ အနီရောင်မျက်လုံးသည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေပြီး သူသည် သူ၏လက်အိတ်များကို ချွတ်ကာ လျှောက်လှမ်းလာသည်၊ သူ၏အမှောင်ရိပ်သည် သူ၏နောက်တွင် တဖျပ်ဖျပ်ခတ်နေပြီး မြေပြင်မှ ထတက်တော့မည့်အလားပင်။

"ဖုန်းချွမ်း၊ မင်းအဆင်ပြေရဲ့လား။ ငါအမြန်ဆုံးလာခဲ့တာ၊ မိနစ်အနည်းငယ်လောက်တောင် မခံနိုင်ဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့နော်"

ယန်ကျန့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဖုန်းချွမ်း အဆင်ပြေနေသည်၊ နေရာအချို့တွင် အရေပြားအနည်းငယ်ခွာကျနေသည်မှလွဲ၍ မပျက်မစီးရှိနေပြီး အနည်းငယ် မပြည့်မစုံဖြစ်နေပုံရသည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်၊ မင်းသာ တစ်မိနစ်နောက်ကျခဲ့ရင် ငါမခံနိုင်တော့ဘူး"

ဖုန်းချွမ်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် အသားအနည်းငယ်သာ ဆုံးရှုံးခဲ့သည်၊ မပြင်းထန်ဘဲ အသားနာကျင်မှုတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ဆက်ဖြစ်ခဲ့ပါက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝပြိုကွဲသွားပေလိမ့်မည်။

"တစ္ဆေမျက်လုံး... ယန်ကျန့်؟"

ဖေ့တုန်းသည် လူသစ်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းမမှတ်မိပေ။ သို့သော် သူအနီးကပ်ကြည့်ပြီး ထိုလူကို သူ၏စိတ်ထဲမှ သတင်းအချက်အလက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်သောအခါ သူ၏မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားပြီး နောက်သို့မဆုတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"နောက်နေတာလား၊ မင်းက မိတ်ဆွေအဖွဲ့က ဖန်းရှီမင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး အသက်ရှင်နေတုန်းပဲလား။ မင်းတကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲလား။"

ယန်ကျန့်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းသည် လုံးဝမယုံနိုင်စရာတစ်ခုခုကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ယန်ကျန့်သည် သေဆုံးပြီးဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားပုံရသည်။

"အိုး၊ မင်းက ငါသေလောက်ပြီလို့ ထင်နေတာလား"

ယန်ကျန့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ မင်းက သတင်းအချက်အလက်ကောင်းကောင်းရထားပြီး တော်တော်လေးသိနေပုံပဲ။"

တကယ်တော့ ဖေ့တုန်း၏ ယူဆချက်သည် မမှားပေ။

ယန်ကျန့်သည် အမှန်တကယ်ပင် ပြဿနာတစ်ခု ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီး အချိန်အတန်ကြာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ သေဆုံးသွားပြီဟု မှားယွင်းစွာ ယူဆခံရခြင်းမှာ သာမန်ပင်ဖြစ်သည်။