ခြောက်တစ်စုံလား

ယန်ကျန့်နှင့် ဥက္ကဋ္ဌ ဖန်းရှီမင်တို့၏ လွန်ခဲ့သောအချိန်က ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုသည် မြို့ထဲတွင် လူသိများပြီး အသိုင်းအဝိုင်းများကြားတွင် သတင်းစကား လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ရလဒ်မှာ အလွန်ဆိုးရွားခဲ့သည်၊ အဓိကအဖွဲ့ဝင်အားလုံး သေဆုံးခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော တစ္ဆေဆရာများသည် နုတ်ထွက်ကာ အဖွဲနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်ရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံခဲ့ရသည်။

ကျန်ရှိသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ဌာနချုပ်မှ သိမ်းယူခဲ့သည်။

ဖြစ်ရပ်များ၏ အရှိန်အဟုန်နှင့် ပမာဏကြီးမားမှုကြောင့် အပြင်လူများက ဌာနချုပ်သည် မိတ်ဆွေ အဖွဲ့၏ ကျဆုံးမှုကို စီစဉ်ခဲ့သည်ဟု သံသယဝင်စေခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဌာနချုပ်၏ အခွင့်အာဏာသည် အလွန်အမင်း အားကောင်းလာခဲ့သည်။

သို့သော် ဖေ့တုန်းသည် အာဏာအပြောင်းအလဲများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ အချက်အားလုံးထဲတွင် သူသည် လူပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးကို အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်သည် — ယန်ကျန့်နှင့် ဥက္ကဋ္ဌ ဖန်းရှီမင်။

ယခုမူ ဥက္ကဋ္ဌ ဖန်းရှီမင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။ အချို့က သူသေဆုံးသွားပြီဟု အခိုင်အမာဆိုကြသည်၊ အချို့ကမူ သူနိုင်ငံခြားသို့ ထွက်ပြေးသွားပြီး ဆက်လက်မနေနိုင်တော့ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖန်းရှီမင် ပေါ်လာရန် အခွင့်အလမ်းမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။

မိတ်ဆွေ အဖွဲ့ကို တစ်ဦးတည်း စိန်ခေါ်ခဲ့သော ယန်ကျန့်မှာမူ လူအများက ကောင်းစွာသိရှိလာကြသည်။

သို့သော် ထိုည၏ ဖြစ်ရပ်အသေးစိတ်များသည် အနည်းငယ် ပေါက်ကြားခဲ့ပြီး ဖန်းရှီမင်ကိုယ်တိုင် ထွက်ခွာသွားစဉ်က ယန်ကျန့်သည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေပုံရပြီး လောကတွင် ကြာရှည်နေနိုင်ဖွယ်မရှိဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ယန်ကျန့်သည် ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တာချန်းမြို့သို့လည်း ပြန်မလာ၊ ဌာနချုပ်တွင်လည်း ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

သူ၏ပျောက်ကွယ်သွားမှုသည် တိုတောင်းသော်လည်း ၎င်းသည် အရာများစွာကို လုံလောက်စွာ သက်သေပြခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် အဖွဲ့အတွင်းမှ လူများက ယန်ကျန့်သေဆုံးသွားပြီဟု ခန့်မှန်းခြင်းသည် အခြေအမြစ်မရှိဘဲတော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခု တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်သည် ဖေ့တုန်းရှေ့တွင် အသက်ရှင်လျက် ရပ်နေသည်၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံရပြီး သူ၏အတင်းအကျပ်ပြုံးထားသော အပြုံးသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အနီးအနားရှိ အဆောက်အအုံများတွင် ကြည့်ရှုနေသူများ၏ အရိပ်များသည် လှုပ်ရှားသွားလာစ ပြုလာပြီး မငြိမ်မသက်ဖြစ်သည့် လက္ခဏာများ ပြသနေသည် — သို့မဟုတ် ဒုက္ခကို အာရုံခံမိသောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည် — ဆက်နေသင့်သလား သို့မဟုတ် အရှုံးကိုရပ်တန့်ပြီး ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာနှင့် မတိုက်မိစေရန် ချက်ချင်းထွက်ပြေးသင့်သလား မသေချာမရေရာ ဖြစ်နေသည်။

သူတို့သာ ယန်ကျန့်နှင့် ဒီနေရာတွင် တကယ်တိုက်ခိုက်ဖြစ်ပါက လူအများအပြား သေဆုံးလိမ့်မည်...

သူတို့ပူးပေါင်းပါက ဖုန်းချွမ်းကို ချက်ချင်းအနိုင်ယူနိုင်သော်လည်း အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦး ထပ်ပေါင်းပါဝင်လာပါက အောင်ပွဲသည်ပင်လျှင် အဆုံးအရှုံးများသော အောင်ပွဲဖြစ်သွားနိုင်သည်၊ လုံးဝအပြတ်အသတ်ရှုံးနိမ့်မည့်အန္တရာယ်ကို ဆိုလျှင်မူ ပြောစရာမလိုပေ။

သူတို့မသိလိုက်မီမှာပင် ယန်ကျန့်သည် သိသာထင်ရှားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး တစ္ဆေဆရာတစ်စုကိုပင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖုန်းချွမ်းက ပြောသည်။

"အကိုကြီး၊ ထုံချန်က သူတို့လက်ထဲမှာ၊ ထိန်းချုပ်ခံထားရတယ်လို့ သံသယရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သေတော့မလောက်သေးဘူး။ ငါတို့ရှေ့က အဲ့ဒီလူ၊ ဖေ့တုန်းက ငါနဲ့တစ်သုတ်တည်းက ဒါရိုက်တာပဲ။ သူနောက်ပိုင်းမှာ ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဌာနချုပ်မှာ သူ့ဖိုင်ရှိတယ်၊ သူတို့က သူသေပြီလို့ ထင်ခဲ့ကြတာ။ သတိထားပါ — ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးကတော့ သူက တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းကျောင်းထားတာပဲ။ သူ့ရဲ့အရင်က ကုတ်နံပါတ်က- တစ္ဆေခေါင်း ဖိနှိပ်သူ။"

"မင်းက တကယ်ပဲ လေ အရမ်းပေါတာပဲနော်၊ ဖုန်းချွမ်း။ ငါသာ အစောကြီးကတည်းက သိခဲ့ရင် မင်းကို ချမ်းသာပေးမှာမဟုတ်ဘူး — မင်းကို မြင်မြင်ချင်း သတ်ပစ်သင့်တာ"

ဖေ့တုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောရင်း သူ၏အကြည့်သည် ယန်ကျန့်အပေါ် စူးစိုက်နေသည်။

"ဒါဆို နာမည်ကြီး တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်က သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့လာတာလား။ တစ်ယောက် ခြောက်ယောက် — တကယ်တမ်းတိုက်ခိုက်ဖြစ်ရင် မင်း ပထမလှိုင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကိုတောင် မခံနိုင်လောက်ဘူးမလား။ ဒီမှာပဲ အခုရပ်တန့်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ဒီနေ့ကို နားလည်မှုလွဲမှားမှုတစ်ခုလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပြီး ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူးလို့ ဟန်ဆောင်လိုက်ကြရအောင်၊ ဘယ်လိုလဲ။"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ထုံချန် ဘယ်မှာလဲ။ သူ့ကို ထုတ်ပေး။"

ဖေ့တုန်းက ပြောသည်။

"မင်း၊ ယန်ကျန့်က ငါ့ရဲ့အရင်က အဆိုပြုချက်ကို သဘောတူရင် ထုံချန်ရဲ့ကိစ္စကို ငါစဉ်းစားပေးမယ်။ အဲ့ဒီမတိုင်ခင်မှာ သူလုံးဝမထိခိုက်ဘူးလို့ ငါအာမခံတယ်၊ ကိစ္စတချို့အတွက်ပဲ လိုအပ်နေတာ။"

"မင်းနားလည်ဖို့လိုတယ်၊ ငါက မင်းကို တောင်းပန်နေတာမဟုတ်ဘူး၊ ငါက မင်းကို သတိပေးနေတာ"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ငါ့အတွက်တော့ အတူတူပါပဲ။ မင်းက တကယ်ပဲ ထူးခြားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါတို့ကို ဒီမှာ အပြတ်ရှင်းဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေရင် မင်းအသက်ရှင်မလားဆိုတာက နောက်တစ်ခု စဉ်းစားစရာပဲ။ ပြီးတော့ နောက်ဆက်တွဲကလည်း စီမံခန့်ခွဲရလွယ်မှာမဟုတ်ဘူး။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို လှုံ့ဆော်တာက ဘယ်သူ့အတွက်မှ အကျိုးမရှိဘူး။ ပြီးတော့ ဌာနချုပ်က တစ္ဆေပန်းချီကားတွေရဲ့ အရေးအခင်းကြောင့် အခုထိ ဒုက္ခရောက်နေတုန်းပဲ၊ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့အလှည့်က ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။ ငါတို့အပေါ် အာရုံစိုက်နေမယ့်အစား ပိုကြီးမားတဲ့ကိစ္စတွေအတွက် မင်းရဲ့စွမ်းအင်ကို ချွေတာထားတာ ပိုကောင်းမယ်"

ဖေ့တုန်းက ပြောသည်။

ဖေ့တုန်း အကြံပြုသောအရာသည် အလျှော့ပေးခြင်းနှင့်တူသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

အဓိကအချက်မှာ အကယ်၍ အလွန်အကျွံတွန်းအားပေးပါက သူတို့သည် ဤနေရာတွင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် တွန့်ဆုတ်မည်မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ဆုံးရှုံးမှု သို့မဟုတ် သူ၏ဆုံးရှုံးမှု မည်သည်က ပိုကြီးမားသည်ကို ကြည့်ရှုရန်ဖြစ်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို ငါ့အလုပ်ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးဖို့ကြိုးစားနေတာလား"

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုကြည့်ရင်း စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

ဖေ့တုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားပြီး ယန်ကျန့်သည် သူမျှော်လင့်ထားသလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ စည်းရုံးနိုင်သူမဟုတ်ကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ခေါင်းမာသော လူငယ်တစ်ဦး၊ သို့မဟုတ် သူသည် သူတို့ကို လုံလောက်စွာ အလေးမထားသောကြောင့် ထိုသို့သောသဘောထားမျိုး ပြရဲခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"မမေ့နဲ့၊ မင်းလည်း လူတစ်ယောက်ပဲ။ လူတိုင်းသေရမှာပဲ။ ငါမင်းကို အကြံကောင်းတစ်ခုပေးခဲ့တယ်၊ မင်းနားထောင်သင့်တယ်။ ဖုန်းချွမ်း၊ မင်းဒီက မင်းရဲ့ခေါင်းဆောင်ကို စည်းရုံးသင့်တယ်။ အကျိုးဆက်တွေကို မင်းသိပါတယ်။"

"ငါတို့ရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို အမိန့်ပေးဖို့က မင်းအလှည့်မဟုတ်ဘူး၊ ဖေ့တုန်း။ ငါတို့ဒီမှာ ရပ်တန့်နိုင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းထုံချန်ကို ထုတ်ပေးပြီးမှပဲ။ မဟုတ်ရင် နောက်ဆက်တွဲဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငါအာမ မခံနိုင်ဘူး"

ဖုန်းချွမ်းက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

နောက်ဆုတ်ရန်မှာ မေးခွန်းထုတ်စရာမရှိပေ။

သူသည် ယန်ကျန့်၏ စရိုက်ကို ကောင်းစွာသိသည်၊ ဒီလုပ်ငန်းလိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက သက်ရှိများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူနောက်ဆုတ်သည်ကို တစ်ခါမျှမမြင်ဖူးပေ။

"အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုးလုပ်နေတဲ့ ကြွက်တစ်သိုက်က မင်းတို့လူအင်အားများရုံနဲ့ ငါနဲ့ညှိနှိုင်းခွင့်ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ယန်ကျန့်သည် ညှိနှိုင်းမှုများ ကျရှုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် မျက်နှာသေဖြစ်နေပြီး သူရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တိုးတက်လာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနီရောင်အလင်းသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး တစ္ဆေနယ်မြေကို လျင်မြန်စွာ ယိုယွင်းစေသည်။

"မင်းတို့တိုက်ချင်ရင် ရှေ့ဆက်ပြီးကြိုးစားလိုက်လေ။ ဒီနေ့ မင်းတို့အားလုံးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ဖြတ်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။"

ယန်ကျန့်သည် မနီးမဝေးရှိ ဖေ့တုန်းထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ နီရဲမှုသည် ပိုမိုပျံ့နှံ့လာပြီး အနီးအနားရှိ အရာအားလုံးကို သွေးထဲတွင် စိမ်ထားသကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"ငါ့ကိုခြိမ်းခြောက်တယ် ဟုတ်လား။ မင်းတို့မှာ အရည်အချင်းမရှိသလောက်ပဲ။ မင်းတို့အသက်ကို ပုံအောပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို လှုံ့ဆော်ဖို့ ဒီလောက်စိတ်အားထက်သန်နေမှတော့ မင်းတို့မှာ အဲ့ဒီလိုလုပ်ဖို့ သတ္တိရှိမရှိ ကြည့်ကြတာပေါ့။ မင်းတို့တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလိုလုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ငါမင်းတို့ကို တကယ်ပဲလေးစားမိမှာပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ မင်းတို့က အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်တဲ့ သူရဲဘောကြောင်တွေမဟုတ်ဘူး။ လူတွေကို ခြောက်လှန့်ရုံသက်သက်ဆိုရင်တော့ မင်းတို့ပစ်မှတ်မှားသွားပြီ။"

"မင်းအရင်က တစ်ယောက် ခြောက်ယောက်လို့ ပြောခဲ့တယ်နော်။ တောင်းပန်ပါတယ်၊ အခု တစ်ယောက် ငါးယောက်ပဲ။"

ယန်ကျန့်သည် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းများရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ကန်လိုက်သည်။

လေထဲမှ အလောင်းကောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူသည် ၎င်းကို တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှ အင်အားသက်သက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ အလောင်းကောင်၏ ပါးစပ်သည် ကျယ်လောင်စွာ ဟထားသည်။ လူသည် သေဆုံးပြီးဖြစ်သော်လည်း ဟနေသောပါးစပ်မှ တစ္ဆေသရဲဆန်သော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည် — ဆံပင်မွှေးများ ထောင်ထစေသော အန္တရာယ်ရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခုပင်။

"မင်းတို့က တခြားသူတွေလိုပဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်း ထိန်းချုပ်ထားရုံနဲ့ တိုက်ခိုက်ရဲတယ်၊ တကယ်ပဲမိုက်မဲတာပဲ။ ဒီလိုလူမျိုးက မကြာခင်ဖြစ်ဖြစ် နောက်ကျဖြစ်ဖြစ် သေသွားမှာပဲ၊ ဒီတော့ အနာဂတ်ဒုက္ခတွေကို ကာကွယ်ဖို့ မင်းကိုလမ်းတစ်လျှောက် ပို့ပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်။"

ဖေ့တုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပါးစပ်ကျယ်လောင်စွာ ဟနေသော အလောင်းကောင်ကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သွားပြီ။

ဒီလူက ဘယ်အချိန်က လှုပ်ရှားလိုက်တာလဲ။ သူခုနက စကားပြောနေတုန်းကလား။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် လူတစ်ယောက်သေဖို့က အရမ်းမြန်လွန်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား။

သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

နောက်တစ်ခဏမှာပင် ကျန့်လုံ၏ အလောင်းကောင်သည် သူ၏ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။ တစ္ဆေနယ်မြေသည် ယန်ကျန့်၏ တိုက်စားခြင်းကို ခံနေရသော်လည်း ၎င်းသည် ထိန်းချုပ်နိုင်သော အတိုင်းအတာအတွင်း၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဖေ့တုန်းသည် အလောင်းကောင်၏ ကျယ်လောင်စွာ ဟနေသောပါးစပ်ကို အလျင်အမြန် ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထူးဆန်းသော တစ္ဆေသရဲဆန်သော အော်သံများသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

သို့သော် လူသည် သေဆုံးပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့သာ လျင်မြန်စွာ မကိုင်တွယ်ဘဲ အလောင်းကောင်ကို ဆက်လက်အော်ဟစ်ခွင့်ပြုပါက ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေ၏ ပြန်လည်နိုးထလာခြင်းသည် မလွဲမသွေပင်။

"ယန်ကျန့်၊ အရမ်းမလွန်နဲ့။"

ဖေ့တုန်းသည်လည်း မျက်နှာကို အလေးထားသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဖုန်းချွမ်းနှင့် တစ်သုတ်တည်းမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယခုအခါ လူသစ်တစ်ဦး၏ ဖိနှိပ်အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံရခြင်းသည် သူပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောမထားနိုင်သောအရာဖြစ်သည်။

"ဒါဘယ်သူ့ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေလဲ။ နောက်တစ်ယောက်သေမှာက သူပဲ။ မင်းတို့လှည့်ကွက်တွေ ကစားရတာကြိုက်တယ်ဟုတ်လား။ ဒီနေ့ ငါလည်းပါဝင်ပြီး အဲ့ဒီလူနဲ့ ကောင်းကောင်းပျော်လိုက်မယ်။"

ယန်ကျန့်သည် ရှေ့သို့ဆက်လျှောက်သွားသည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အမှောင်ကမ္ဘာကို ထွန်းလင်းစေပုံရသော အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ခဏတာအတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆောက်အအုံများသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်စပြုလာပြီး ကောင်းကင်၏အရောင်သည်လည်း ပြောင်းလဲစပြုလာသည်။

ကျူးကျော်မှုသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာနေသည်။

သူသည် ထိုလူ၏တစ္ဆေနယ်မြေသည် အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်ကြောင်း ဝန်ခံသည်။

၎င်းသည် ဖုန်းချွမ်း၏ တစ္ဆေမြူကို ဖိနှိပ်ခဲ့ပြီး သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများအရ ၎င်းသည် တစ္ဆေနယ်မြေ၏ စတုတ္ထအဆင့်တွင် ရှိသင့်သည်၊ ဝေ့ကျင်းနှင့် တစ္ဆေတမန်တော်တို့နှင့် ဆင်တူသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် တစ္ဆေနယ်မြေကို ထိန်းချုပ်နေသူတွင် ပြဿနာများရှိပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသုံးပြုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဖုန်းချွမ်းကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် သူသည် ယခုအခါ တစ္ဆေမျက်လုံးများကို မခုခံနိုင်တော့ပေ။

ထို့အပြင် ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေမျက်လုံးများ၏ စွမ်းအားကို အလွန်အကျွံအသုံးမပြုဘဲ တူညီသောအဆင့်ရှိ စွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

အင်အားယိုယွင်းစေသည့် တိုက်ပွဲတွင် သူသည် မကြောက်ပေ။

"ဖေ့တုန်း၊ ဒီယန်ကျန့်က သူ့ရဲ့အစွမ်းကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်။ သူ့ကိုယ်ထဲက တစ္ဆေက မယုံနိုင်လောက်အောင် တည်ငြိမ်တယ်။ အခုအချိန်မှာ ဒီလူက ငါ့ရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေကို အင်အားယိုယွင်းစေပြီး သေအောင်တိုက်ဖို့ တမင်တကာလုပ်နေတာ။ မြန်မြန်တစ်ခုခုစဉ်းစား၊ မဟုတ်ရင် လူတွေထပ်သေလိမ့်မယ်"

ဖေ့တုန်း၏ နားဘေးတွင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မှောင်မှိုင်းသော အဆောက်အအုံအတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခု တွန့်လိမ်ပုံပျက်သွားပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်လှမ်းနေသည်။

"သွားပြီ။"

ဖေ့တုန်း မထိန်းနိုင်ဘဲ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူယန်ကျန့်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေနယ်မြေကို ခုခံရင်း ကျန့်လုံကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ၏အစွမ်းကို ချွေတာနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အနှောင့်အယှက်အဖြစ်ဆုံးမှာ သူသည် ယခုအချိန်အထိ တစ္ဆေမျက်လုံးများ၏ စွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မှတ်တမ်းများအရ ထိုလူသည် တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ၊ မင်း ခုနကတော့ အကောင်းကြီးပဲ၊ အခုတော့ မင်းမျက်နှာက ဘာလို့ဒီလောက် ဆိုးနေရတာလဲ။ မင်းဖုန်းချွမ်းကို ကိုင်တွယ်တုန်းက အရမ်းပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးနေခဲ့တာ၊ ဘာလို့အခုမပြုံးတော့တာလဲ"

ယန်ကျန့်သည် ဖေ့တုန်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေသည် မကျူးကျော်သေးပေ။

မျက်နှာချင်းဆိုင်ပင်ဖြစ်သော်လည်း မတူညီသော တစ္ဆေနယ်မြေများတွင် ရှိနေခြင်းသည် သူတို့အမှန်တကယ် အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်းမရှိဟု ဆိုလိုသည်။

"ခုနက အလောင်းကောင်က မင်းတို့အတွက် နောက်ဆုံးသတိပေးချက်ပဲ။ ထုံချန်ကို ထုတ်ပေး၊ ပြီးရင် မင်းတို့အားလုံးကို ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားခွင့်ပေးဖို့ ငါစဉ်းစားကောင်း စဉ်းစားမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာသေရလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုစိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာပြောသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေကို ငါကျူးကျော်တာက အချိန်အကြာကြီးယူတယ်လို့ မင်းတကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။"

"အဲ့ဒီအလောင်းကောင် မင်းတို့ရှေ့ကို ဘယ်လိုရောက်လာလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်။"

"ငါသာ မင်းတို့ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေကို ဖိနှိပ်ချင်ရင် တစ်စက္ကန့်တောင် မလိုအပ်ဘူး။"

ဖေ့တုန်း ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏အဖော်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏ကျောသည် ချွေးစေးများဖြင့် စိုစွတ်နေသည်။

သူသည် တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ယန်ကျန့်နှင့် တူညီသောအဆင့်တွင်ပင် မရှိကြောင်း ယခုမှသာ သူသိရှိသွားသည်။ သူတို့သာ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေ နိုးထလာရန် စောင့်ဆိုင်းနေလျှင်ပင် သူတို့သည် ထိုလူကို အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဥက္ကဋ္ဌ ဖန်းရှီမင်၊ သူ၏သူငယ်ချင်းသည် နောက်ဆုံးအကြိမ် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် အသာစီးရနေလျက်ပင် ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်။ ထိုအရာအတွက် အကြောင်းပြချက်ကောင်းတစ်ခု ရှိပုံရသည်။

ယန်ကျန့်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေ၏ ပြန်လည်နိုးထလာခြင်းအန္တရာယ်ကို ဖယ်ရှားပြီးဖြစ်ပုံရသည်။