အချိန်သည် အသက်

"ခွေးမသား၊ ဒီကျိန်စာသင့်တဲ့ကောင်၊ ဒီကျိန်စာသင့်တဲ့အရာက ငါတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင်သွားတာပဲ။ ငါတို့သာ သိခဲ့ရင် တွေ့တွေ့ချင်း သူ့ကို ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့မှာ။"

"သူ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖန်းရှီမင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဘယ်လိုအသက်ရှင်ကျန်ခဲ့တာလဲ။ ဘာလို့ သူအခုထိမသေသေးတာလဲ။"

"ဖုန်းချွမ်း၊ အဲ့ဒီတိရစ္ဆာန်က ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို တိတ်တဆိတ်အသိအမှတ်ပြုပြီး လှည့်ကွက်တွေကစားတတ်ဖို့တောင် သင်ယူနေတယ်။ ယန်ကျန့် အဲ့ဒီမှာရှိနေမှန်း သိသိကြီးနဲ့ သူက ထောင်ချောက်ထဲကျသွားဟန်ဆောင်ခဲ့တယ်။"

ဘယ်ကမှန်းမသိဘဲ ဖေ့တုန်းနှင့် သူ၏အဖော်များသည် ရှောင်အန်းခရိုင်နှင့် မနီးမဝေးရှိ စည်ကားသော ဈေးမြို့တစ်မြို့တွင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျင်မြန်စွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် ခုလေးတင် ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ချက်ချင်းနားလည်သွားသည်။

ထိုအရာသည် နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျန့်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန်အတွက် ကျိုးကျဲ့ဖုန်းက တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြု၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပို့ဆောင်ရန် ကြိုးစားခြင်းဖြစ်ရမည်။

သူသည် ထိုတစ္ဆေနယ်မြေမှ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် သူသည် အသံကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲမိတော့သည်၊ ဖေ့တုန်းကိုယ်တိုင်မှာမူ ထိခိုက်မှုမရှိသော်လည်း။ သို့သော် ယနေ့သည် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။ အကယ်၍သာ သူတို့ လျင်မြန်စွာ မလွတ်မြောက်ခဲ့ပါက သူတို့သည် လုံးဝအပြတ်အသတ်ရှုံးနိမ့်သွားပေလိမ့်မည်။

"အဲ့ဒီယန်ကျန့်က အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီလူက အရမ်းသတိရှိတယ်။ တွေ့ဆုံမှုတစ်လျှောက်လုံးမှာ သူက ဘာအားနည်းချက်မှမပြခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတယ်။ နောက်တစ်ခါ သူ့လိုလူမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ရရင် ထွက်ပြေးဖို့စိတ်ကူးက လက်တွေ့မကျလောက်တော့ဘူး"

သူ့ဘေးမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ခဏတာတိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ပြောသည်၊ ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ခုလေးတင်က သူတို့သည် အင်အားတူညီပုံရသော်လည်း အခွင့်အရေးတစ်ခုပေါ်လာသည်နှင့် ယန်ကျန့်၏ လုပ်ဆောင်ချက်သည် သူတို့ကို ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းမရှိစေခဲ့ပေ။

"ကျိုးကျဲ့ဖုန်း ဘယ်မှာလဲ။ သူငါတို့ကို ဒီကိုပို့ပြီးတော့ သူပျောက်သွားတယ်။"

ဖေ့တုန်း ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ခဏတာစိတ်တည်ငြိမ်ပြီးနောက် သူတို့အုပ်စုမှ နောက်တစ်ယောက် ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို သူသိရှိသွားသည်။

အဓိကကျသောပုဂ္ဂိုလ် ကျိုးကျဲ့ဖုန်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျန့်လုံမှာမူ သူသည် မြေပြင်ပေါ်မှ အလောင်းကောင်တစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံးငါမြင်တာတော့ သူက ယန်ကျန့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ်။ သူလွတ်မြောက်ဖို့ အချိန်မရခဲ့လောက်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ယန်ကျန့်က အဲ့ဒီအခိုက်အတန့်မှာ သူ့ကိုသတ်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားခဲ့တာ။ သူသာထွက်ပြေးခဲ့ရင် ယန်ကျန့်က ငါတို့ကို သေချာပေါက်လိုက်ရှာမှာပဲ။ ဒါ့အပြင် ငါတို့ဒီမှာ ကြာကြာမနေနိုင်ဘူး။ ငါတို့က ရှောင်အန်းခရိုင်နဲ့ အရမ်းနီးကပ်လွန်းတယ်။ ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက ငါတို့ကို ရှာတွေ့သွားတာနဲ့ ငါတို့က သေလူတွေပဲ။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို သတိပေးလိုက်သည်။

ဒေါသကုန်ခမ်းသွားသော ဖေ့တုန်း တုန်လှုပ်သွားပြီး ရုတ်တရက် ဖြတ်သွားဖြတ်လာများ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးအကြည့်တိုင်းသည် မှားယွင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်၊ အန္တရာယ်သည် လူအုပ်အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေသကဲ့သို့ပင်။

"သွားစို့၊ လှုပ်ရှားကြ။ ငါတို့သူ့ကို မကယ်နိုင်ဘူး၊ ကိုယ့်လုံခြုံရေးကို အရင်သေချာအောင်လုပ်ကြစို့။"

မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမျှမရှိဘဲ သူတို့သည် ထွက်ပြေးစပြုလာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖေ့တုန်းသည် သူ၏ဘဝ၏ အကြီးမားဆုံးအမှားမှာ ယနေ့ တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် အသင်းဖော်နှစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်၊ ယခင်က မကြုံစဖူးသော ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုပင်။ တကယ့်တစ္ဆေများပင်လျှင် ဒီလောက်လျင်မြန်သော ရှုံးနိမ့်မှုကို မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

"လုံးဝအပြတ်အသတ်ရှုံးနိမ့်တာထက်စာရင်တော့..."

သူသည် ထိုအတွေးဖြင့်သာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်နိုင်ပြီး ယန်ကျန့်နှင့် နောက်ထပ်ဘယ်တော့မှ မဆက်ဆံတော့ဟု ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရောက်လာသော လူတစ်စုသည် ယခုအခါ ထိတ်လန့်တကြားနှင့် ဗရုတ်သုက္ခဖြင့် ထွက်ပြေးနေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကျိုးကျဲ့ဖုန်းသည် မလိုလားဘဲ ဝန်ခံထွက်ဆိုရန် အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခံခဲ့ရသည်။

"သူက ရှောင်အန်းခရိုင်မှာ ထိန်းသိမ်းခံထားရပြီး ဘယ်တော့မှ မထွက်ခွာခဲ့ပါဘူး။"

"ချုပ်နှောင်ခံထားရတယ် ဟုတ်လား။ ဘာလို့လဲ"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့က ထုံချန်က ထူးခြားတယ်ဆိုတာကို သိရှိခဲ့လို့ပဲ"

ကျိုးကျဲ့ဖုန်းက ပြောသည်။

"ထူးခြားတယ် ဟုတ်လား။ သူက ဘာထူးခြားနေလို့လဲ"

ယန်ကျန့် ဆက်လက်စုံစမ်းမေးမြန်းသည်။

ကျိုးကျဲ့ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။

"ဖုန်းချွမ်း ဒီအကြောင်းကို သိသင့်တယ်။ ထုံချန်က မင်းအကြောင်းကို ပြောခဲ့တယ်၊ သိပ်တော့မများဘူး... သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအပြီးမှာ ထုံချန်ပြောင်းလဲသွားတယ်။ သူအရင်က အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အခုသူက အမျိုးသားတစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီ။ သူ့မျက်နှာက အရင်အတိုင်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက သူက တစ်ချိန်ချိန်မှာ သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုထဲကို လဲလှယ်ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတယ်။"

"တစ္ဆေဆရာတွေ သက်တမ်းတိုရတဲ့အကြောင်းရင်းက သူတို့ခန္ဓာကိုယ်တွေက ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတွေရဲ့ တိုက်စားခြင်းကို ခံရပြီး နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ရဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရလို့ပဲ။ တစ္ဆေနှစ်ကောင် ဒါမှမဟုတ် သုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတွေရဲ့ တိုက်စားခြင်းကို နှေးကွေးစေဖို့ပဲ။"

သူ့ကိုဆွဲခေါ်သွားရင်း ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဆက်ပြော။"

ဟွမ်ကျီယာနှင့် ဖုန်းချွမ်းတို့သည် ထိုလူကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေကြသည်၊ သူရုတ်တရက် လွတ်မြောက်သွားခြင်းကို တားဆီးနေသကဲ့သို့ပင်၊ သို့မဟုတ် သူတို့သည်လည်း ထိုလူများ ထုံချန်ကို ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းနောက်ကွယ်မှ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိချင်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သက်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကဲ့သို့သော ကျိုးကျဲ့ဖုန်းသည် ယန်ကျန့်၏ ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခံနေရပြီး သူ၏မျက်လုံးများနှင့် ပါးစပ်သာ လှုပ်ရှားနိုင်သေးသည်။

သူသည် ဘာမှဖုံးကွယ်မထားဘဲ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကာ ပြောသည်။

"ဒီတော့ ငါတို့က ထုံချန်မှာ မျှော်လင့်ချက်ကို တွေ့ခဲ့တယ်။ ငါတို့သာ ခန္ဓာကိုယ်လဲလှယ်နိုင်ခဲ့ရင် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတွေ ပြန်လည်နိုးထလာတဲ့ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ရုံသာမက ကျိန်စာတစ်ခုကနေလည်း လွတ်မြောက်နိုင်မှာပဲ။"

"ကျိန်စာ ဟုတ်လား။ ဘာကျိန်စာလဲ"

ယန်ကျန့် ခြေလှမ်းများရပ်တန့်လိုက်ပြီး လှည့်မေးလိုက်သည်။

ကျိန်စာမှလွတ်မြောက်ရန် ခန္ဓာကိုယ်လဲလှယ်ရန်လိုအပ်ခြင်းသည် သူ၏သိချင်စိတ်ကို နှိုးဆွလိုက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင် ပြန်လည်နိုးထလာခြင်းပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေ အမှန်ပင်ရှိသည်။ သို့သော် ခန္ဓာကိုယ်လဲလှယ်ခြင်းဖြင့် လူတစ်ဦးသည် သာမန်လူတစ်ဦး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ထိုဖြစ်စဉ်သည် သဘာဝလွန်စွမ်းအား၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရသောကြောင့် ကျန်ရှိနေမည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိမရှိ မသေချာမရေရာပေ။

ထို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ပြောင်းလဲရန် စိတ်ကူးသည် ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ငြိမ်းသတ်သွားသည်။

"ငါမသေချာဘူး။ ဒါက အသက်ရဲ့ကျိန်စာတစ်ခုပဲ။ ဒီကျိန်စာက ချိန်သီးနာရီ အဟောင်းတစ်လုံးကနေလာတာ... အဲ့ဒီနာရီက ငါတို့အတွက် အချိန်ဇယားတစ်ခု သတ်မှတ် ပေးထားတယ်။ အချိန်စေ့ရင် ငါတို့သေရမှာပဲ။ ငါတို့လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာကတော့ ကျိန်စာရဲ့အချိန်ဇယားကို တိုးချဲ့ဖို့ကြိုးစားရုံပဲ။ ကျိန်စာကို ငါတစ်ယောက်တည်း ခံစားနေရတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဖေ့တုန်းနဲ့ သူ့အဖွဲ့လည်း ခံစားနေရတယ်။ သူတို့အပြင် တခြားသူတွေလည်း ရှိသေးတယ်။ ငါတို့အားလုံးက လက်ရှိမှာ ဒီကျိန်စာကနေ လွတ်မြောက်ဖို့နည်းလမ်းရှာဖွေနေကြတာ"

ကျိုးကျဲ့ဖုန်းက အတော်လေး စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံဖြင့် ပြောသည်။

"ခန္ဓာကိုယ်လဲလှယ်တာက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းပဲ။ ဒါက လူတစ်ယောက်ကို ကျိန်စာကနေ လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးပြီး တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် ဘယ်သူဖြစ်ကြောင်းကို စွန့်ခွာပြီး ဘဝသစ်တစ်ခု စတင်နိုင်စေတယ်။"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာပြောသည်။

"ဒါကြောင့် မင်းတို့က ထုံချန်ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ကြတာပေါ့။"

"ဟုတ်တယ်"

ကျိုးကျဲ့ဖုန်းက တည့်တည့် ဝန်ခံလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီကျိန်စာက အဲ့ဒီလောက်ရိုးရှင်းမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းတစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတုန်းပဲ။"

ယန်ကျန့် ဆက်လက်ဖိအားပေးသည်။ ထိုကျိန်စာသည် သူ့ကို အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာကို သတိရစေသည်၊ ၎င်းသည်လည်း သတ်မှတ်ထားသောအချိန်စေ့သည်နှင့် သေခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

၎င်းမှာ မတူညီသော နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ကျိုးကျဲ့ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။

"တကယ်တော့ ကျိန်စာက တစ္ဆေဆရာတွေအတွက် လုံးဝအားနည်းချက်တော့မဟုတ်ဘူး။ မင်းက တစ္ဆေတွေပိုမထိန်းချုပ်ဘူးဆိုတဲ့ အခြေအနေအောက်မှာ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတွေရဲ့ ပြန်လည်နိုးထလာခြင်းကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့စွမ်းအားရှိတယ်... တချို့က ကြိုးစားကြည့်ပြီး တွေ့ရှိခဲ့တာက မင်းတစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်တာနဲ့ ကျိန်စာက လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဆရာက မလွတ်မြောက်ဘူး။ အဲဒီအစား၊ သူတို့က ချက်ချင်းသေဆုံးသွားတယ်။"

"အရင်က စမ်းသပ်သူတွေက ကျိန်စာရဲ့အချိန်တိုင်းကိရိယာက လူတစ်ယောက်ရဲ့ သက်တမ်းနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ခန့်မှန်းခဲ့ကြတယ်။ ကျိန်စာရဲ့အချိန်တိုင်းကိရိယာ ကုန်ဆုံးသွားတဲ့အခါ အသက်လည်း ကုန်ဆုံးသွားတာပဲ။"

"မယုံနိုင်စရာပဲ၊ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့အရာတွေ ရှိနေတာပဲ၊ ကျိန်စာတွေချနိုင်တဲ့ ချိန်သီးနာရီတဲ့လား။"

ဖုန်းချွမ်းသည် အံ့အားသင့်စွာ နားထောင်နေသည်။

"ဌာနချုပ်က သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတချို့ စုဆောင်းထားတယ်လို့ အရင်ကကြားဖူးတယ်။ မင်းပြောတဲ့ ဒီချိန်သီးနာရီကလည်း သူတို့ထဲက တစ်ခုဖြစ်ပုံပဲ။"

ဟွမ်ကျီယာသည် သူမ၏လည်ပင်းအောက်ရှိ ခရစ္စတယ်လည်ဆွဲကို ထိလိုက်သည်-

"ဒါက ကျိန်စာရဲ့အရာဝတ္ထုဖြစ်မှတော့ ဘာလို့ အဲ့ဒါကို ပိတ်လှောင်မထားတာလဲ။ ရွှေနဲ့အုပ်လိုက်ရင် ကျိန်စာရဲ့လွှမ်းမိုးမှုကို ပိတ်ဆို့ထားသင့်တယ်။"

"အသုံးမဝင်ဘူး။ နေရာက မကြီးပေမယ့် အရမ်းထူးခြားတယ်။ အခုထိ ဘယ်သူမှ အဲ့ဒီချိန်သီးနာရီကို မတွေ့သေးဘူး။ သူ့ရဲ့ပုံရိပ်ကို အဲ့ဒီမှာသိမ်းထားတဲ့ ဓာတ်ပုံအဟောင်းတချို့မှာပဲ တွေ့ရတယ်။ အဲ့ဒီမှာရှိနေတုန်း ငါတို့က နာရီတစ်နာရီထိုးတိုင်း နာရီရဲ့တီးလုံးသံကိုပဲ ကြားရတယ်"

ကျိုးကျဲ့ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။

အခြားသူများ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဘယ်တော့မှ ရှာမတွေ့နိုင်သော ချိန်သီးနာရီတစ်လုံး၊ အချိန်သည် အသက်နှင့်တူသော ကျိန်စာတစ်ခု၊ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သော နေရာတစ်ခု။

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များ အနည်းငယ်ရွေ့လျားသွားပြီး ပါဝင်ပတ်သက်မှုများစွာ ရှိနေပြီး အတွင်းဇာတ်လမ်းသည် ကျိုးကျဲ့ဖုန်း ပြောသလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူမသိသေးသော အရာများစွာ ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ထိုရှင်းပြချက်သည် လူပုဂ္ဂိုလ်များ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နေသော်လည်း မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များ ပြန်လည်နိုးထလာခြင်းကို အဘယ်ကြောင့် မစိုးရိမ်ကြသည်ကိုမူ သူ့အား ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သူတို့ကို ကူညီနေသော အခြားကျိန်စာတစ်ခုဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ ဘာတွေဖြတ်သန်းခဲ့ရလဲ၊ ဘယ်လိုကျိန်စာမျိုးအောက်မှာ ရှိနေလဲဆိုတာကို ဂရုမစိုက်ဘူး၊ မင်းတို့ ထုံချန်ကို ပစ်မှတ်မထားသင့်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါသိချင်တာက မင်းတို့ရဲ့စွမ်းရည်တွေနဲ့ ထုံချန်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းမရှိသင့်ဘူး။ ငါသူ့အခြေအနေကို ကောင်းကောင်းနားလည်တယ်။ သူက တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်တဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်သူတစ်ယောက်၊ ငါတောင် သတိထားရတဲ့လူ တစ်ယောက်ပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ကျိုးကျဲ့ဖုန်း၏ အကြည့်များ တောက်ပသွားသည်။

"သူက ကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ ကျွန်တော် သူမလက်ထဲမှာ သေတော့မလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်မှ ရှင်းလင်းသွားတာ။ ဘေးကင်းအောင်လို့ ငါတို့က အရင်က လှည့်ကွက်လေးတစ်ခု သုံးခဲ့တယ်။"

"ဘာလှည့်ကွက်လဲ"

ယန်ကျန့်က မေးသည်။

"အစွမ်းထက်တဲ့ အိပ်ဆေးတစ်လုံး"

ကျိုးကျဲ့ဖုန်းက ဖော်ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"ထုံချန်က ငါတို့ထင်ထားတာထက် ပိုနုံအတယ်။ ငါတို့အဲ့ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ အောင်မြင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တော့မှမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"

"သွားစမ်းကွာ၊ အဲ့ဒါက အလုပ်ဖြစ်တယ် ဟုတ်လား"

ဖုန်းချွမ်း၏ မျက်လုံးများ ထိတ်လန့်တကြား ပြူးကျယ်သွားသည်။

တစ္ဆေမျက်နှာ ထုံချန်၊ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်တဲ့လူက အိပ်ဆေးတစ်လုံးနဲ့ အရေးနိမ့်သွားတယ် ဟုတ်လား။ ဒါက နောက်ပြောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်။

၎င်းသည် ယန်ကျန့်အတွက်လည်း မယုံနိုင်စရာဟု ထင်ရသော်လည်း သူသည် ကျိုးကျဲ့ဖုန်း လိမ်မနေကြောင်း သိသည်။

ထုံချန်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေသည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

သို့သော် အလွန်ကောင်းမွန်သောကြောင့်ပင် သူသည် စားသောက်ရန်လိုအပ်ခြင်း၊ အိပ်စက်ရန် လိုအပ်ခြင်းကဲ့သို့သော သက်ရှိလူတစ်ဦး၏ လက္ခဏာများစွာကို ပြသသည်၊ ကြာချိန်တိုတောင်းလျှင်ပင် သို့မဟုတ် သူသည် သတိရှိနေရန် အခြားတစ္ဆေမျက်နှာတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာလိုအပ်ချက်များ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တစ္ဆေမျက်နှာနှစ်ခုစလုံး ပျက်စီးသွားပြီး သူတကယ်အိပ်ပျော်သွားပါက တစ္ဆေမျက်နှာမှ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။