ထုံချန်၏ အတွေ့အကြုံ
Vol. 45 Ch. 670
"ငါတို့ရောက်ပြီ"
ဖုန်းချွမ်းက ပြောသည်။
"ထုံချန်က ဒီနေရာမှာပဲ ရှိတယ်။"
သယ်ဆောင်ခံထားရပြီး လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းမရှိသော ကျိုးကျဲ့ဖုန်းသည် ယန်ကျန့်နှင့် အခြားသူများကို ရှောင်အန်းခရိုင်ရှိ မထင်မရှားသော ဆေးရုံတစ်ရုံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ဆေးရုံသည် မကြီးမားဘဲ အထပ်ခြောက်ထပ် သို့မဟုတ် ခုနစ်ထပ်ရှိသော အဆောက်အအုံတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အတော်လေးဟောင်းနွမ်းနေပုံရကာ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဆေးရုံအဟောင်းတစ်ခု၏ အကြွင်းအကျန်ဖြစ်သည်။
ဟောင်းနွမ်းနေသော်လည်း ဆေးရုံသည် ပုံမှန်အတိုင်း လည်ပတ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ရှောင်အန်းခရိုင်အတွင်းမှ လူအလွန်နည်းပါးသောကြောင့် ထိုနေရာတွင် ကုသမှုခံယူကြရာ အလွန်တိတ်ဆိတ်နေသည်။
"မင်းတို့ သူ့ကို ဆေးရုံထဲမှာ ဖွက်ထားတာလား"
ယန်ကျန့် ပတ်ပတ်လည် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏တစ္ဆေအမြင်အာရုံကို အသုံးမပြုဘဲ သူသေချာမပြောနိုင်ပေ။
ကျိုးကျဲ့ဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့က ဒီဆေးရုံကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး ဝယ်ယူခဲ့တာ။ ဒါက မထင်ရှားဘူး၊ ပြီးတော့ J မြို့ကြီးနဲ့ နီးကပ်တာက ယာယီပုန်းအောင်းဖို့ နေရာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်စေတယ်။"
"ဟက်၊ မင်းက တော်တော်အသေးစိတ်ကျတာပဲ၊ ငါမျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တယ်"
ယန်ကျန့်က အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောသည်။
ဟွမ်ကျီယာ နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။
"သူက မပူးပေါင်းဘဲ နေရဲလို့လား။ ငါတို့က သူ့ကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားပြီးပြီ၊ သူသာ တစ်ခုခုကို ဆက်ပြီးဖုံးကွယ်ရဲသေးရင် သူကောင်းကောင်းမွန်မွန် အဆုံးသတ်မှာမဟုတ်တာ သေချာတယ်။"
"ထုံချန်က ဒီဆေးရုံရဲ့ ဘယ်နေရာအတိအကျမှာလဲ"
ဖုန်းချွမ်းက ဖိမေးလိုက်သည်။
ကျိုးကျဲ့ဖုန်းက ပြောသည်။
"မြေအောက် ဒုတိယအထပ်မှာ။"
"သွားစို့"
ယန်ကျန့်သည် ထိုလူကို ဆက်လက်ဦးဆောင်ကာ ဆေးရုံထဲသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်ဝင်သွားသည်။
ဝင်ပေါက်ရှိ လုံခြုံရေးအစောင့်သည် ထိုအုပ်စုကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသော်လည်း သူတို့ကို မတားဆီးပေ၊ အကြောင်းမှာ ဆေးရုံ၏ အလုပ်ပတ်ဝန်းကျင်သည် အလွန်ပေါ့လျော့သည်၊ ထိုနေရာမှ လူတိုင်းသည် သူတို့၏လစာအတွက် ဟန်ဆောင်လုပ်ဆောင်နေကြပုံရသည်။
ဒီနေရာသည် ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ရည်ရွယ်ပြီး တကယ်တမ်း စီးပွားရေးလုပ်ရန်နှင့် ပိုက်ဆံရှာရန် မဟုတ်ပေ။
ကျိုးကျဲ့ဖုန်း၏ ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း လိုက်သွားရင်း ယန်ကျန့်သည် မြေအောက်ထပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။ နေရာသည် ယခင်က ဆေးရုံ၏ ရင်ခွဲရုံဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဆေးရုံသည် အလွန်တိတ်ဆိတ်ပြီး လူနာများ မရှိသလောက်ဖြစ်နေသောကြောင့် အလောင်းကောင်တစ်ကောင်မျှ မမြင်ရပေ။
"ဒီဆေးရုံမှာ မြေအောက်ထပ် တစ်ထပ်ပဲရှိတယ်။ ဒုတိယအထပ်မရှိဘူး"
ဖုန်းချွမ်းက ပတ်ပတ်လည် တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ရင်း ပြောသည်၊ "ငါတို့နဲ့ ကစားမနေနဲ့။"
ကျိုးကျဲ့ဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်။
"မြေအောက် ဒုတိယအထပ်ကို ငါတို့က ယာယီထပ်ထည့်ခဲ့တာ၊ ဘယ်သူမှမသိဘူး။ ဟိုဘက်က နံရံမှာ မထင်မရှားတဲ့ တံခါးဝှက်တစ်ခုရှိတယ်၊ ဝင်ပေါက်က အဲ့ဒီမှာပဲ။"
ဟွမ်ကျီယာ ချက်ချင်းလျှောက်သွားပြီး တံခါးဝှက်ကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့လိုက်သည်။ ဖွင့်လိုက်သောအခါ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသော လှေကားတစ်ခုကို အမှန်ပင်တွေ့လိုက်ရသည်။
"ငါအရင်ဝင်ပြီး စစ်ဆေးလိုက်မယ်"
ဖုန်းချွမ်းက မှောင်မိုက်သော လမ်းကြောင်းကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ဘေးကင်းစေရန် ရှေ့မှကင်းထောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်နှင့် ဟွမ်ကျီယာတို့သည် မလှုပ်ရှားဘဲ စောင့်ဆိုင်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။
မကြာမီ ဖုန်းချွမ်း ပြန်တက်လာသည်။
"ဘေးကင်းတယ်၊ အောက်မှာ ဘယ်သူမှမရှိဘူး။"
"မင်း ထုံချန်ကို တွေ့ခဲ့လား"
ယန်ကျန့်က မေးသည်။
"ငါတွေ့ခဲ့တယ်"
ဖုန်းချွမ်း၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်ဖြစ်နေသည်။
"သူ့အခြေအနေက တော်တော်ဆိုးတယ်။ မင်းတို့ဆင်းသွားရင် မြင်လိမ့်မယ်။ ငါရှင်းပြရတာ နည်းနည်းခက်တယ်။"
ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
မကြာမီ သူတို့သုံးဦးသည် မှောင်မိုက်သော လှေကားအတိုင်း မြေအောက် ဒုတိယအထပ်သို့ ဆင်းသွားကြသည်။
မြေအောက် ဒုတိယအထပ်သည် ကျယ်ဝန်းပြီး အလင်းရောင်ထိန်ထိန်လင်းနေကာ မည်သည့်အသုံးမလိုသော ပစ္စည်းများမျှမရှိပေ။ သို့သော် အလယ်ဗဟိုတွင် ကြီးမားသော ဖန်သေတ္တာတစ်လုံးရှိပြီး ၎င်း၏ပတ်လည်တွင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းကိရိယာအချို့ကို ထားရှိသည်။
ဖန်သေတ္တာအတွင်း၌ အဝတ်အစားမပါသော လူတစ်ဦး လဲလျောင်းနေပြီး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာများမှ အမျိုးမျိုးသော ပြွန်များကို တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ထိုးသွင်းထားသည်၊ အလွန်အမင်းဖျားနာနေသော လူနာတစ်ဦးကို ဂရုတစိုက်ကုသနေသကဲ့သို့ပင်။
ထိုလူနာနှင့်ပတ်သက်၍ ထူးဆန်းသောအချက်မှာ သူသည် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိသော်လည်း လှပသော အမျိုးသမီးမျက်နှာတစ်ခုလည်း ရှိနေပြီး လိုက်ဖက်မှုမရှိသော ခံစားချက်ကို ပေးသည်၊ ထိုမျက်နှာသည် ထိုခန္ဓာကိုယ်နှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့၊ သူ့အပေါ်သို့ အစားထိုးစိုက်ပျိုးထားသကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးအချက်မှာ ထိုသူ၏ဦးခေါင်းတွင် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီ၌ နောက်ထပ်မျက်နှာနှစ်ခု ရှိနေခြင်းပင်။
အခြားမျက်နှာနှစ်ခုမှာ အလွန်ထူးဆန်းပုံရသည်၊ မျက်နှာတစ်ဖက်သည် အစဉ်မပြတ် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အပြုံးတစ်ခုကို ပြသနေပြီး အခြားတစ်ဖက်မှာမူ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော အမူအရာရှိကာ ငိုကြွေးနေသကဲ့သို့ပင်။
ထိုအရာသည် ပြုံးနေသောမျက်နှာနှင့် ငိုနေသောမျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မျက်နှာသုံးခုစလုံးသည် သူတို့၏မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး နက်ရှိုင်းသော အိပ်စက်ခြင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်နေကာ ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်နေသည်။
"ထုံချန်ပဲ။"
ယန်ကျန့် ချဉ်းကပ်သွားပြီး ဖန်ကွန်တိန်နာအတွင်း လဲလျောင်းနေသော လူကို ချက်ချင်းမှတ်မိသွားသည်။
သို့သော် ထုံချန်၏ အခြေအနေသည် ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဆိုးရွားလှသည်၊ သူ၏အသားအရေသည် ဖြူဖျော့နေပြီး အရောင်အသွေးကင်းမဲ့နေကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် ခွဲစိတ်မှုများမှ အမာရွတ်အမျိုးမျိုး ရှိနေသည်၊ သူ၏ဝမ်းဗိုက်နှင့် ရင်ဘတ်တွင် အပေါက်များစွာ ဖွင့်ထားပြီး သူ၏လက်မောင်းများသည် များပြားလှသော ဆေးသွင်းပြွန်များနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။
ရှင်းလင်းစွာပင် ထုံချန် ထိန်းချုပ်ခံထားရစဉ်အတွင်း သူသည် လူမဆန်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။
ဖေ့တုန်း၏ လူများသည် ထုံချန်အတွင်းမှ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ရက်စက်သော နည်းလမ်းများစွာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
"ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ"
ဟွမ်ကျီယာသည်လည်း မြင်သောအခါ အလွန်ထိတ်လန့်သွားသည်။
"သူတို့က ထုံချန်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စမ်းသပ်မှုအမျိုးမျိုးအတွက် အသုံးချခဲ့ကြမှာပဲ။ အဲ့ဒီဆေးသွင်းပြွန်တချို့က ခန္ဓာကိုယ်အာဟာရကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းဖို့အတွက်ဖြစ်ပြီး တချို့က မေ့ဆေးတွေပဲ။ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ သူတို့က ထုံချန်ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ မေ့မြောနေတဲ့အခြေအနေမှာ ထားနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်းကြာသွားရင် သူသေချာပေါက် မခံနိုင်တော့ဘူး"
ဖုန်းချွမ်းက တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် လေးနက်စွာပြောသည်။
ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး သူကိုင်ထားသောလူကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ခွေးတွေ လုပ်ထားတဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့အလုပ်ကို ကြည့်စမ်း။ ထုံချန်က မင်းတို့နဲ့ ရန်ငြိုးမရှိဘူး၊ မင်းတို့တကယ်ပဲ ရက်စက်တာပဲ။"
"ခင်ဗျား တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်လာတာနဲ့ ကောင်းခြင်းဆိုးခြင်း၊ ကရုဏာ၊ အားလုံးကုန်သွားပြီ၊ အရာအားလုံးက ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးအတွက်ပဲ။"
ကျိုးကျဲ့ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာပြောသည်၊။
"ခင်ဗျားလည်း အတူတူပဲမဟုတ်လား။ သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဒီအခြေအနေကို မြင်ရင် သူတို့သေချာပေါက် ဒေါသထွက်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် နာကျင်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဝမ်းနည်းမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက အရမ်းတည်ငြိမ်နေတယ်။"
"ငါတို့အားလုံးက လူစားမျိုးအတူတူပဲ၊ ငါတို့ရဲ့နည်းလမ်းတွေက ကွာခြားသွားရုံပဲ။ ခင်ဗျားသာ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးအတွက် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်ရမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားလည်း တွန့်ဆုတ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"မင်းမမှားဘူး၊ ငါတို့က လူစားမျိုးအတူတူပဲ။ ငါ့မှာ အခြေခံစည်းမျဉ်းတစ်ခုရှိတယ်၊ ငါ့ကိုဘာအမှားမှ မလုပ်ထားတဲ့လူကို ငါမသတ်ဘူး။ မင်းတို့လူတွေက ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးအတွက် မင်းတို့ရဲ့အခြေခံစည်းမျဉ်းကို ဆုံးရှုံးသွားပြီ။ အထဲမှာလဲလျောင်းနေတဲ့လူက မင်းတို့ရဲ့မိဘတွေ ဒါမှမဟုတ် ချစ်ရသူတွေဖြစ်ခဲ့ရင် မင်းတို့က သူတို့ကို လူတိုင်းလေ့လာဖို့ ဆန္ဒရှိရှိနဲ့ ပေးအပ်မှာလား။"
ကျိုးကျဲ့ဖုန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးနဲ့ ဘယ်နည်းနဲ့မဆို ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးကြားမှာ ခြားနားချက်ရှိတယ်။"
ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာပြောသည်။
"မင်းတို့လိုလူတွေ အသက်ရှင်ဖို့မလိုအပ်ဘူး၊ အသက်ရှင်နေတာက ရှုပ်ထွေးမှုကိုပဲ တိုးစေတယ်။ သေခြင်းမှာ သက်သာရာရတယ်။ အဲ့ဒီ ချိန်သီးကျိန်စာက နောက်ဆုံးတော့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပဲ၊ မင်းတို့က တစ္ဆေတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အရမ်းကြောက်နေလို့ပဲ၊ သူတို့ကို တကယ်ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သေဆုံးနှုန်းမြင့်မားတာကို ကောင်းကောင်းသိနေတယ်။ ဒီတော့ မင်းတို့က သက်ရှိတွေကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ကြတာ။"
"သေခြင်းတရားက လိုင်းပေါ်ရောက်နေတဲ့အခါ မင်းတို့အသက်အတွက် တိုက်ခိုက်ဖို့ အရမ်းကြောက်နေတာ၊ မင်းတို့အားလုံး အရင်က ဒီလောက်ဆိုးဆိုးရွားရွား ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြတာ အံ့ဩစရာမရှိဘူး၊ မင်းတို့လူအင်အားများတဲ့အခါ ဖုန်းချွမ်းကိုပဲ အနိုင်ကျင့်ရဲကြတယ်။"
"..."
ဖုန်းချွမ်းသည် အကိုကြီး၏ ဝေဖန်မှုသည် သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
"ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတယ်၊ ပြိတ္တာဖြစ်ရပ်ကို တစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်ရဲပြီး မိတ်ဆွေအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးကိုတောင် တစ်ယောက်တည်း သုတ်သင်ရဲတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတွေက မတူကြဘူး၊ လူတိုင်းက ခင်ဗျားရဲ့စွမ်းရည်တွေကို မပိုင်ဆိုင်ကြဘူး"
ကျိုးကျဲ့ဖုန်းက ပြောသည်။
ဟွမ်ကျီယာက ပြောသည်။
"ခေါင်းဆောင်၊ ဒီလူနဲ့ အာပေါက်မခံနေနဲ့တော့။ ငါတို့ဖုန်းချွမ်းကို တိုက်ခိုက်ရဲတဲ့ သူ့ရဲ့ရဲတင်းမှုအတွက်ပဲဆိုရင်တောင် သူ့ကိုသတ်တာက ဌာနချုပ်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအရ တရားမျှတပြီး ဥပဒေနဲ့ညီတယ်။"
"ဆံပင်ရှည်ပေမယ့် အတွေ့အကြုံနည်းတယ်၊ ရှုပ်ထွေးမှုကို မတိုးစေနဲ့။ အကိုကြီးက သူ့ကိုမေးခွန်းတချို့မေးချင်လို့ ချမ်းသာပေးထားတာ"
ဖုန်းချွမ်းက ပြောသည်။
"အခုမေးစရာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး။ အဲ့ဒီ ချိန်သီးကျိန်စာကို ငါသိပ်စိတ်မဝင်စားဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ ဖေ့တုန်းရဲ့လူတွေကိုတွေ့ရင် ငါအပြတ်ရှင်းမယ် ဆိုတာကတော့ အမှန်ပဲ။ သူက တာဝန်ခံတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်၊ အဲ့ဒါက ထူးခြားတယ်။ ဖုန်းချွမ်း၊ မင်းဒီကိစ္စကို နောက်ပိုင်းမှာ သတင်းပို့ပြီး ဌာနချုပ်က ဘယ်လိုဆုံးဖြတ်မလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော်ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဒီကိစ္စကို သတင်းပို့လိုက်မယ်"
ဖုန်းချွမ်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အဲ့ဒီပြွန်တွေကို ဖြုတ်ပြီး ထုံချန်ကို ထုတ်ခဲ့"
ယန်ကျန့်က ပြောပြီးနောက် သူ၏လက်ဖဝါးဖြင့် အားကုန်ဖိချလိုက်သည်။
ခွပ်။
ကြည်လင်သော အရိုးကျိုးသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကျိုးကျဲ့ဖုန်း၏ လည်ပင်းလိမ်သွားကာ သူသည် ရုန်းကန်ချိန်မရဘဲ ချက်ချင်းသေဆုံးသွားသည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တစ္ဆေ နှိမ်နင်းခံထားရသည်နှင့် သူသည် အလွန်ပျက်စီးလွယ်သော သာမန်လူတစ်ဦးမျှသာဖြစ်သည်။
"ထုံချန်ကို လွှတ်ပေးပြီးရင် ဒီလူရဲ့အလောင်းကို အထဲမှာထည့်ထားလိုက်။ ငါဒီဖန်သေတ္တာကို စစ်ဆေးပြီးပြီ၊ ဒါက သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ ကျူးကျော်တာကို ပိတ်ဆို့ဖို့ အထူးလုပ်ထားတာ"
ယန်ကျန့်က တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြောသည်။
ဖုန်းချွမ်းနှင့် ဟွမ်ကျီယာတို့ ခေါင်းညိတ်ပြီး ချက်ချင်းလှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။
ယန်ကျန့်သည် ကျိုးကျဲ့ဖုန်း၏ အလောင်းကောင်ကို သယ်ဆောင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေသည်။
"ဖုန်းချွမ်း၊ သွားပြီး ထုံချန်ကို ထုတ်လိုက်။ သူက အခု ယောက်ျားတစ်ယောက်လို့ မှတ်ယူသင့်ပြီ၊ ကျွန်မက သူနဲ့ အရမ်းထိတွေ့ဆက်ဆံချင်စိတ် မရှိဘူး"
ဟွမ်ကျီယာ ခေါင်းလွှဲလိုက်ပြီး ဆက်မကြည့်လိုတော့ပေ။
ဖုန်းချွမ်း ပြုံးလိုက်သည်၊ သူ၏မျက်နှာသည် သင်္ချိုင်းမြေများ ကွာကျကာ အက်ကွဲနေသည်။
သူသည် ထုံချန်ကို လျင်မြန်စွာ သယ်ထုတ်ပြီး အနီးအနားမှ လူနာဝတ်စုံတစ်ထည်ကို ရှာဖွေကာ သူ့ကို ဝတ်ဆင်ပေးလိုက်သည်။
"သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ကောင်းအောင် ကူညီပေးလိုက်။"
ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်ထဲမှ အလောင်းကောင်ကို ဖန်သေတ္တာထဲသို့ ပစ်ထည့်ပြီး တံဆိပ်ခတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ။"
ဟွမ်ကျီယာသည် သူမ၏လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသော ခရစ္စတယ်လည်ဆွဲကို ကိုင်ဆောင်ကာ အနည်းငယ် မလိုလားစွာ သဘောတူလိုက်သည်။
ထုံချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိလိုက်သည်နှင့် ဟွမ်ကျီယာသည် သူမ၏ ခရစ္စတယ်လည်ဆွဲထဲမှ တစ္ဆေ၏ စွမ်းအားကို အသုံးချကာ သူ၏အပေါက်များပြည့်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်သာသောနှုန်းဖြင့် ကုသပေးလိုက်သည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူသည် လုံးဝပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားသည်။
သို့သော် ကုသပေးသည့်အခိုက်အတန့်တွင် ထုံချန်၏ ဦးခေါင်းစောင်းသွားပြီး လူတိုင်းအား ကျားမ မခွဲခြားနိုင်သော၊ အန္တရာယ်ရှိသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။ သူ၏တင်းတင်းမှိတ်ထားသော မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။
သူ၏အကြည့်သည် ကြမ်းတမ်းပြီး စူးရှသော်လည်း လျစ်လျူရှုမှုနှင့် ထုံကျင်မှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်။
"ဒီလောက်မြန်မြန် နိုးလာတာလား"
ဟွမ်ကျီယာ ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်ပြီး ပင်ကိုအသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ဆုတ်သွားသည်။
နောက်တစ်ခဏမှာပင် ထုံချန် ပါးစပ်ဖွင့်ကာ ထူးဆန်းသော ရယ်မောသံစဉ်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ထိုရယ်မောသံသည် မြေအောက်ဒုတိယအထပ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ကျူးကျော်စပြုလာသည်။
ထိုအရာသည် တစ္ဆေမျက်နှာ၏ ရယ်မောသံဖြစ်ပြီး သေစေနိုင်သော အလားအလာရှိသည်။
"မကောင်းတော့ဘူး"
ဖုန်းချွမ်း၏ မျက်နှာအသွေးအရောင် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဟွမ်ကျီယာသည် ပထမဆုံး ထိခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သူမ၏မျက်နှာအမူအရာသည် အံ့အားသင့်နေသော်လည်း သူမ၏ပါးစပ်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ အပြုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ကွေးညွတ်စပြုလာသည်။ ပြုံးနေသော အမူအရာ ပြီးပြည့်စုံသွားသည်နှင့် သူမသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ရယ်မောသံ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။
"ထုံချန်၊ ငါပါ၊ စိတ်အေးအေးထား"
ယန်ကျန့် လျှောက်သွားပြီး တစ္ဆေသရဲဆန်သော ပါးစပ်ကို သူ၏လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ၊ ချမ်းစိမ့်စိမ့် ရယ်မောသံသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
သူသိသည်မှာ ထုံချန်၏ လွန်ကဲသော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ဖေ့တုန်းနှင့် သူ၏လူများဟု ထင်နေသောကြောင့် သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အရေးယူဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထုံချန်၏ အကြည့်များ ရွေ့လျားသွားပြီး ယန်ကျန့်နှင့် သူ၏ဘေးမှ ဖုန်းချွမ်းကို မှတ်မိသွားပုံရသည်။
သူတို့သည် နောက်ဆုံးအကြိမ် ဆီဇာဟိုတယ်ရှိ ဖြစ်ရပ်မှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ဖြစ်ကြသည်။
ခေါင်းလှည့်လိုက်သောအခါ ထုံချန်သည် လှပသော အမျိုးသမီးမျက်နှာတစ်ခုကို အုပ်စုအား ပြသကာ ပြောသည်။
"ယန်ကျန့်၊ အဲ့ဒီလူတွေ ဘယ်မှာလဲ။ ငါသူတို့ကို သတ်ချင်တယ်။"
သူမ၏စကားများသည် ပြင်းထန်သော မုန်းတီးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"ငါနှစ်ယောက်ကို ရှင်းပစ်လိုက်ပြီ၊ ကျန်တဲ့သူတွေ ထွက်ပြေးသွားတယ်။ ငါသူတို့ကို လိုက်ဖမ်းဖို့ အချိန်မဖြုန်းခဲ့ဘူး၊ မင်းဆီကို တန်းလာခဲ့တာ။ မင်းအခြေအနေက ငါထင်ထားတာထက် ပိုဆိုးတယ်"
ယန်ကျန့်က ပြောပြီးနောက် သူ၏လက်ဖဝါးကို လွှတ်လိုက်သည်။
ထုံချန် ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်ရာ ဖန်သေတ္တာထဲတွင် လဲလျောင်းနေသော လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် သေဆုံးနေသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို အမှန်ပင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုအရာသည် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသာဖြစ်သည်။
"ယန်ကျန့်၊ မင်းမှန်တယ်"
ထုံချန် ခဏရပ်လိုက်ပြီး ငိုနေသောမျက်နှာတစ်ခုက သူ့ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
"ဘာမှန်တာလဲ"
ယန်ကျန့် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
လှည့်လိုက်သောအခါ ထုံချန်၏ လှပသော အမျိုးသမီးမျက်နှာက သူ့ကို ပြောသည်။
"ငါအရင်က အရမ်းနုံအခဲ့တယ်... လူတချို့က တိရစ္ဆာန်တွေပဲ၊ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ နေထိုင်ဖို့မထိုက်တန်ဘူး၊ သတ်ပစ်သင့်တယ်။ ငါသာ မင်းလောက် ရက်စက်ခဲ့ရင် ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး၊ ငါသူတို့အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းဖို့ အခွင့်အရေး အစောကြီးကတည်းက ရခဲ့မှာပဲ။"
"မင်းရဲ့စွမ်းရည်ကို ငါသံသယမဝင်ဘူး၊ မင်းမှာ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ချက်ရှိမရှိကိုပဲ သံသယဝင်တာ"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
ထုံချန်၏ စွမ်းအားများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်၊ သူသည် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ပျက်စီးစေခဲ့သော ပုံမှန်မဟုတ်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်၊ တစ်နည်းအားဖြင့် သူသည် မည်သည့်တစ္ဆေဆရာကိုမဆို ဒေါသတကြီး ပြန်လည်နိုးထလာခြင်းကို မကြောက်ဘဲ ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။ သူ၏တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ တစ္ဆေနယ်မြေမရှိခြင်းပင်။
သူသာ တစ္ဆေနယ်မြေကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပါက တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်သော ထုံချန်သည် အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့သွားပြီး တစ္ဆေဆရာများ၏ ထိပ်တန်းအဆင့်သို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။
"အဲ့ဒါကို အခု မင်းသံသယဝင်စရာမလိုတော့ဘူး။"
ထုံချန် ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ယန်ကျန့်ကို ထူးဆန်းသော ပြုံးနေသည့်မျက်နှာဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဒီလိုအတွေးတွေရှိတာ ကောင်းတယ်၊ ငါမင်းကို သုံးကြိမ်ကယ်တင်ခဲ့ရတာ အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ဘူး။"
"ဒါကြောင့် ငါမင်းကို ယုံကြည်တာပေါ့။ မင်းငါ့ကို သေချာပေါက်လာရှာမယ်လို့ ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းဒီကိုလာတာ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်"
ထုံချန်က ပြောသည်။
"ထူးထူးခြားခြားတော့ ဘာမှမရှိပါဘူး၊ မင်းခဏ ပျောက်သွားတာတွေ့လို့ မင်းကို စစ်ဆေးချင်ရုံ သက်သက်ပါပဲ၊ ပြီးတော့ ခေါင်းဆောင်ရဲ့အစီအစဉ်အပေါ် မင်းရဲ့သဘောထားကိုလည်း သိချင်လို့"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒါက စကားပြောရမယ့်နေရာမဟုတ်ဘူး။ ထိုင်ဖို့နေရာတစ်ခုခုရှာကြစို့။ ငါတို့အသက်ရှင်ပြီး တစ်ခါပြန်ရတာ ရှားပါတယ်။"
"ကောင်းပြီ"
ထုံချန် ခေါင်းညိတ်သည်။ သူခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းရုံရှိသေးသည်၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အိပ်စက်ခြင်းကြောင့် သူ၏မတည်ငြိမ်သော ခြေထောက်များက သူ့ကို ခလုတ်တိုက်လဲကျစေသည်။
ဖုန်းချွမ်း ချက်ချင်းသူ့ကို ထိန်းပေးလိုက်သည်။
"အစ်ကို၊ သတိထား။"
အစ်ကို ဟုတ်လား။
ထိုစကားလုံးကို ကြားသောအခါ ထုံချန်၏ လှပသောမျက်နှာသည် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်သည်-
"ဖုန်းချွမ်း၊ မင်းငိုချင်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရယ်ချင်နေတာလား။"
"စကားမှားသွားတာပါ၊ စကားမှားသွားတာပါ"
ဖုန်းချွမ်းက မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောသည်။
"ခင်ဗျားက အလှလေးတစ်ယောက်ပါ၊ ဟုတ်ပြီလား။"
ယန်ကျန့် ဟွမ်ကျီယာကို ကြည့်ပြီးနောက် ပြောသည်။
"မင်းအသားမကျသေးရင် ငါမင်းကို ပြန်ပြောင်းပေးဖို့ ကူညီပေးလို့ရတယ်။"
"မလိုအပ်တော့ပါဘူး၊ ဒါက အဆင်ပြေပါတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အခုကစပြီး ငါက စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းတဲ့ လူတချို့ရဲ့ အရှက်ရခြင်းကနေ ရှောင်ရှားနိုင်ပြီ"
ထုံချန်သည် ယန်ကျန့်၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏လက်ရှိ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်နှင့် ကျင့်သားရနေပြီး ပြန်လည်ပြောင်းလဲရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။
"ငါ့ဘာသာငါ လျှောက်နိုင်တယ်၊ မင်းငါ့ကို ကိုင်ထားစရာမလိုဘူး။"
ထုံချန်သည် ဖုန်းချွမ်းကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လျှောက်လှမ်းရန် ကူညီပေးသည်။ အစပိုင်းတွင် မတည်ငြိမ်သော်လည်း သူလျင်မြန်စွာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အားနည်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍သာ ယခင်ကဖြစ်ခဲ့ပါက သူသည် အရေးပေါ်စောင့်ရှောက်မှု ခဏတာ လိုအပ်ဖွယ်ရှိသည်။
"ဖန်သေတ္တာကို ငါတို့နဲ့အတူ ယူသွား၊ ဒါက တန်ဖိုးရှိတယ်၊ အဲ့ဒီလူက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ပေမယ့် အားကောင်းတဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုရှိခဲ့တယ်။ ဌာနချုပ်ကို ရောင်းလိုက်ရင် ကောင်းမွန်တဲ့ဆုလာဘ်တစ်ခု သေချာပေါက်ရမှာပဲ"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"ဟုတ်သားပဲ"
ဖုန်းချွမ်း ခေါင်းညိတ်သည်။
လျင်မြန်စွာပင် လူလေးယောက်ပါသောအဖွဲ့သည် အဖြူရောင်အဝတ်စဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ဖန်သေတ္တာတစ်လုံးနှင့်အတူ ဆေးရုံအဟောင်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်။
သူတို့သည် ရှောင်အန်းခရိုင်မှ ချက်ချင်းထွက်ခွာရန် မရွေးချယ်ဘဲ ထုံချန်အတွက် အဝတ်အစားနှင့် ဖိနပ်အစုံအလင်ကို အရင်ဝယ်ပေးပြီးနောက် အခြားမည်သည့်အရာမဆိုမတိုင်မီ သူ့ကို အဝစားစေရန် စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။
ဟွမ်ကျီယာသည် လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေ၏ စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ထုံချန်၏ ဝမ်းဗိုက်ကိုမူ မဖြည့်တင်းပေးခဲ့ပေ။