အလုပ်မှာ ပထမဆုံးနေ့

ယန်ကျန့်သည် ဖိန်အန်းရပ်ကွက်၏ လုံခြုံရေးလုပ်ငန်းကို ကျန်းဟန်ထံသို့ လွှဲအပ်လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်မူ တာဝန်ခံပုဂ္ဂိုလ်ရာထူးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

မနက်ရှစ်နာရီတွင် သူသည် အချိန်မှန် ကားမောင်း၍ အလုပ်သို့သွားသည်။

"ယန်ကျန့်၊ ရှင်လမ်းမှားနေပြီ၊ ဒါက ကုမ္ပဏီကိုသွားတဲ့လမ်းမဟုတ်ဘူး"

ခရီးသည်ထိုင်ခုံမှ ကျန်းယန်က ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ကုမ္ပဏီကိုသွားဖို့ အလျင်စလိုလုပ်စရာမလိုပါဘူး၊ ငါအရင်ဆုံး ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ပြီး တာချန်းမြို့ အခုဘယ်လိုပုံစံဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ နောက်ဆုံးဖြစ်ရပ်ပြီးဆုံးသွားပြီး ငါခရီးကနေ ပြန်လာကတည်းက ဒါဘယ်လိုအခြေအနေမှာရှိနေလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး။ ဒီတော့ ဒေသအခြေအနေကို အရင်ဆုံးနားလည်အောင်လုပ်တာ ပိုကောင်းတယ်"

သူကပြန်ဖြေသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏အကြည့်ကို ဘယ်ညာပြောင်းရင်း ကားမောင်းနေသည်။

သူသည် ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာများအတွက် မြို့ကို ကင်းလှည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းမှာလည်း တာဝန်ခံတစ်ဦးဖြစ်ခြင်း၏ တာဝန်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်၊ သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် မြို့၏နေရာအနှံ့အပြားကို အေးအေးဆေးဆေးကားမောင်းကာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ရှာဖွေလေ့ရှိသည်။

ယန်ကျန့်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည်ရင်းနှီးအောင်လုပ်ပြီး တစ်ကြိမ်ထပ်မံစုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လိုအပ်သည်။

သူသည် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီး အနီးအနားရှိ အဆောက်အအုံများကို အကဲဖြတ်ရန် တစ္ဆေအမြင်အာရုံကို တိတ်တဆိတ်အသုံးပြုနေသည်။

သူသာ တစ္ဆေအမြင်အာရုံကို အန္တရာယ်ရှိသောအဆင့်အထိ အလွှာမတင်သရွေ့ ယန်ကျန့်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများ ပြန်လည်နိုးထလာခြင်းအန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။ သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် သတိကြီးပြီး စွမ်းရည်အလွန်အကျွံမသုံးစွဲလိုပေ။

"အဲ့ဒါ တကယ်ပဲ ပျင်းစရာကောင်းတာမဟုတ်ဘူးလား"

ကျန်းယန်က သူမ၏ခေါင်းကိုထောက်ကာ စိတ်မပါ့တပါပုံစံဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်ရဲ့အလုပ်က အရမ်းအရေးကြီးတယ်၊ ငါတို့သူ့ကို မနှောင့်ယှက်တာ ပိုကောင်းမယ်"

ကျန်းလီချင်က နောက်ခုံမှ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မှတ်ချက်ချသည်။ သူမ၏အသွေးအရောင်သည် နီရဲနေပြီး သူမသည် ကားတံခါးကို ပျင်းရိစွာမှီကာ ရင့်ကျက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။ သူမ၏မျက်လုံးများသည် ယန်ကျန့်အပေါ်တွင် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမဘာတွေစဉ်းစားနေသည်မှာ မရှင်းလင်းပေ။

"ကျွန်မက ဒီအတိုင်း ညည်းပြနေတာပါ၊ ယန်ကျန့်။ ရှင်ကျွန်မကို စိတ်ဆိုးမှာမဟုတ်ဘူးမလား။ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မက အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတာကိုး"

ကျန်းယန်က ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောသည်၊ သူမ၏လေသံထဲတွင် ချွဲနွဲ့ဟန်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

ယန်ကျန့်သည် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို လျစ်လျူရှုပြီး သူ၏အာရုံကို လမ်းဘေးမှ အဆောက်အအုံများပေါ်တွင် စိုက်ထားသည်။

တစ္ဆေအမြင်အာရုံသည် ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာများရှိသော နေရာများသို့ ထိုးဖောက် ကြည့်ရှုနိုင်သောကြောင့် အကယ်၍သာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များရှိခဲ့ပါက သူသည် ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် အလားအလာများသည်။

သူသည် မြို့တစ်မြို့လုံးကို တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနိုင်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် ၎င်းကို ဖြုန်းတီးသော ချဉ်းကပ်ပုံတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူသည်။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များသည် မကြာခဏဖြစ်ပွားလေ့မရှိဘဲ ရံဖန်ရံခါသာ ပေါ်ပေါက်တတ်သောကြောင့် သူကင်းလှည့်သည့်အခါတိုင်း တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြုခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

"မြို့က အရင်ကထက် ပိုတိတ်ဆိတ်နေတာကလွဲရင် ဘာပြဿနာမှမရှိပုံဘူး"

သူကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် လျင်မြန်စွာ တစ်ပတ်ပတ်ပြီး အခြေအနေကို အတည်ပြုကာ မြို့လယ်ခေါင်ရှိ ရှန်ထုံတာဝါသို့ ပြန်မောင်းသွားသည်။

"သွားစို့၊ အလုပ်သွားရအောင်"

သူကပြောသည်။

ကားပေါ်မှဆင်းပြီးနောက် ကျန်းယန်သည် အကြောဆန့်ပြီး သူမ၏လက်များကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မြှောက်လိုက်သည်၊ သူမ၏ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေကို စစ်ဆေးနေသကဲ့သို့ပင်။

ယန်ကျန့် တိတ်ဆိတ်နေပြီး ကုမ္ပဏီထဲသို့ တည့်တည့်လျှောက်ဝင်သွားသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယနေ့မှစ၍ သူသည် ပုံမှန်ရုံးချိန်များ၏ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်နှင့် ကျင့်သားရရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

ရှန်ထုံတာဝါသည် စုစုပေါင်း လေးဆယ့်ငါးထပ်ရှိပြီး သူ၏မိတ်ဆွေအဖွဲ့ပိုင်ဆိုင်သော ဖိန်အန်း တာဝါထက် သိသိသာသာ နိမ့်သည်၊ မြို့များကြားတွင် ကွာဟမှုရှိနေဆဲဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်၏ သီးသန့်ရုံးခန်းသည် အပေါ်ဆုံးထပ်၊ လေးဆယ့်ငါးလွှာတွင် ရှိသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဓာတ်လှေကားဖြင့် သူ၏ရုံးခန်းသို့ တက်သွားသည်။

ရုံးခန်းသည် ဗလာဖြစ်နေပြီး အခြားမည်သူမျှမရှိသော်လည်း အလွန်သန့်ရှင်းသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က ငါလာတုန်းက သိပ်အာရုံမစိုက်မိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုမှ ငါသိလိုက်တာက ရုံးခန်းက ပြန်လည်ပြုပြင်ထားပုံပဲ"

ယန်ကျန့်က ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ရင်း မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ကျန်းယန်က ပြောသည်။

"ကျွန်မ အရင်ကပုံစံကို မကြိုက်လို့ ပြောင်းလိုက်တာ။ ရှင်ကြိုက်ရဲ့လား။ မကြိုက်ရင် ငါတို့ထပ်ပြီး ပြန်ပြင်လို့ရတယ်။"

"မလိုပါဘူး၊ ဒီအတိုင်းပဲ အဆင်ပြေပါတယ်"

သူကပြန်ဖြေသည်။

ယန်ကျန့်သည် ကြည်လင်သော ကြမ်းပြင်မှမျက်နှာကျက်အထိရှိသော ပြတင်းပေါက်ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်၊ သူ၏အကြည့်သည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ကြည့်နေပြီး မြို့တစ်မြို့လုံးကို စစ်ဆေးနေသကဲ့သို့ပင်။

ကျန်းလီချင် ချဉ်းကပ်လာပြီး ပြောသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ရှင်ဒီမနက် မနက်စာမစားရသေးလောက်ဘူး။ ကုမ္ပဏီကန်တင်းက မနက်စာက မဆိုးပါဘူး။ တစ်ခုခုစားချင်ပါသလား။"

သူမသည် အလုပ်မုဒ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အတွင်းရေးမှူးရာထူးတွင် ရှိနေသောကြောင့် သူမ၏အလုပ်ကို ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်ဟု သူမယုံကြည်သည်။

"ပေါ့ပေါ့ပါးပါးတစ်ခုခုပဲ ယူခဲ့ပါ၊ ပြီးတော့ ကျန်းယန်အတွက်လည်း တစ်ခုခုယူခဲ့"

ယန်ကျန့်က နောက်မလှည့်ဘဲ ပြောသည်။

"ကောင်းပါပြီ"

ကျန်းလီချင် ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။

သို့သော် သူမတံခါးအပြင်သို့ လျှောက်ထွက်သွားသည်နှင့် ရင်းနှီးသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ရုံးခန်းသို့ အလျင်အမြန် ဦးတည်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန်းဟွာလား။

ကျန်းလီချင်သည် နောက်ထပ်မေးခွန်းများမမေးဘဲ အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် အနည်းငယ်သာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျန်းဟွာ၏ မည်သူဖြစ်ကြောင်းသည် အထူးလျို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သည်၊ သူသည် ကုမ္ပဏီ ဝန်ထမ်းတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ သူသည် အထူးကိစ္စရပ်များအတွက် တာဝန်ယူရပြီး သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်အားလုံးသည် လျှို့ဝှက်သည်။ သူ၏အရေးကိစ္စများကို မဆင်မခြင် စုံစမ်းမေးမြန်းခြင်းသည် မသင့်တော်ပေ။

ရှင်းလင်းစွာပင် သူသည် ယန်ကျန့် ကုမ္ပဏီသို့ ရောက်ရှိကြောင်း အကြောင်းကြားခံထားရပြီး တင်ပြစရာတစ်ခုခုရှိနေသည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်... အလုပ်မှာ ပထမဆုံးနေ့ကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ရဲ့လား။ ကျန်းဟန်တော့ နောက်ဆုံးမှာ အနားယူနိုင်ပြီ၊ သူတော်တော်လေး ညည်းညူခဲ့တယ်"

ကျန်းဟွာ ဝင်ရောက်လာပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် ဖုန်းကစားနေသော ကျန်းယန်ကို တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် သူကပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်းဟွာလား။"

ယန်ကျန့် သူ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ၊ တာချန်းမြို့မှာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့လို့လား။"

ကျန်းဟွာသည် ကျန်းယန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ အပြင်လူတစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကိစ္စကို ဆွေးနွေးရန် မသင့်တော်ဟု ထင်သောကြောင့် တွေဝေသွားသည်။

"ကိစ္စမရှိဘူး၊ ဆက်ပြော"

ယန်ကျန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။

"လောလောဆယ်တော့ ခေါင်းဆောင်အဆင့်ရှိတဲ့လူတွေပဲ အခြေအနေကို သိရှိသေးတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်လည်း မိုးလင်းတော့မှ သတိပေးချက်ကို လက်ခံရရှိတာ"

ကျန်းဟွာက အသံတိုးညင်းစွာဖြင့် ပြောသည်။

"ထိုင်ပါ"

ယန်ကျန့်က လက်ဟန်ပြပြီးနောက် သူ၏ရုံးခန်းကုလားထိုင်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

"ကျန်းယန်၊ ရုံးခန်းတံခါးကို ပိတ်ပေးပါ။"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး"

ကျန်းယန် ချက်ချင်းပြေးသွားပြီး တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ရယ်မောသည်။

"ဒါက ခေါင်းဆောင်အဆင့်ရှိတဲ့လူတွေပဲ သိခွင့်ရှိတဲ့အရာဖြစ်မှတော့ ငါ့ကိုအကြောင်းကြားဖို့ တကယ်ပဲမလိုအပ်လောက်ပါဘူး။"

"ခင်ဗျားက နောက်နေတာပဲ၊ ခေါင်းဆောင်ယန်။ ခင်ဗျားကလည်း ခေါင်းဆောင်အဆင့်ပဲလေ၊ ပြီးတော့ ဒီလောက်အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတွေကို ခင်ဗျားကို ငါတို့ဘယ်လိုလုပ် အကြောင်းမကြားဘဲ နေနိုင်မှာလဲ"

ကျန်းဟွာက ပြောသည်။

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များ တောက်ပသွားသည်။

ကျန်းဟွာ၏ စကားများအရ ယန်ကျန့်၏ ဌာနချုပ်နှင့် ဆက်ဆံရေး၏ လက်ရှိအခြေအနေကို သူမသိရှိသေးပုံရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျန့်သည် အကန့်အသတ်မရှိ ခွင့်ယူထားသည်။ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ခြင်းသည် ယခုအခါ အမည်ခံသာဖြစ်ပြီး သူ၏အခွင့်အာဏာသည် အေးခဲထားခြင်းခံရကာ လက်တွေ့တွင် သူသည် တာချန်းမြို့၏ တာဝန်ခံပုဂ္ဂိုလ်၏ အခွင့်အာဏာကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။

"ကြားပါရစေ၊ ဘာအရေးကြီးတဲ့သတင်းလဲ"

ဌာနချုပ်သည် မျက်နှာသာရအောင် ကြိုးစားနေသည်ကို သိရှိလျက် ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဟွာ ခဏတာစဉ်းစားပြီး ပြောသည်။

" 'တစ္ဆေပန်းချီ' ကို တန်ပြန်တဲ့စစ်ဆင်ရေးကို မနေ့ညက တရားဝင် ကျရှုံးသွားပြီလို့ ကြေညာခဲ့ပါတယ်။"

"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ"

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

ကျန်းဟွာ၏ နှလုံးသားထဲသို့ အေးစက်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်၊ သူသည် ယန်ကျန့်က ထိုသို့သောရလဒ်ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"လူဘယ်နှစ်ယောက်သေသွားလဲ"

ယန်ကျန့် တစ်ဖန်ပြန်မေးသည်။

"တာဝန်ခံတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ချန်ယိသေဆုံးသွားကြောင်း အတည်ပြုပြီးပါပြီ။ ခေါင်းဆောင် လော့ခ်ဆန်းက သေဆုံးသွားပြီလို့ သံသယရှိပါတယ်။ ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ဓာတ်ပုံတစ်ပုံထဲမှာ ပိတ်မိနေပြီး စစ်ဆင်ရေးခေါင်းဆောင် လီကျွင်း... ပျောက်ဆုံးနေပါတယ်။ တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူကတော့ လီယန်အမည်ရှိ လူသစ်တစ်ဦးပါ"

ကျန်းဟွာသည် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ပြန်အမှတ်ရပြီး အမှန်အတိုင်း တင်ပြလိုက်သည်။

ထိုသို့သော လျှို့ဝှက်ကိစ္စရပ်များကို စာရွက်စာတမ်းများဖြင့် မပေးပို့ဘဲ နှုတ်ဖြင့်သာ ပေးပို့သည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်သွားသည်။

သူ့ဘေးရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကျန်းယန်သည်လည်း သူမ၏ဖုန်းကို ချထားလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများသည် မသက်မသာဖြစ်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူမသည် သူမအတော်လေးရင်းနှီးသော နာမည်တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်၊ လီကျွင်း။

ပြိတ္တာဖြစ်ရပ် ပြီးဆုံးပြီးနောက် သူမသည် ထိုလူနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည် — အလွန်စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီး ရိုးသားဖြောင့်မတ်သော လူတစ်ဦးပင်။ သူမသည် လအနည်းငယ်အတွင်း သူထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ၊ ထိုသို့သော ပျောက်ကွယ်မှုများတွင် သေဆုံးနိုင်ခြေမှာ အလွန်မြင့်မားသည်။

"တကယ်ကို ဆိုးရွားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုပဲ။ လူငါးယောက်ပါတဲ့အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ထဲက လေးယောက်ကျဆုံးသွားပြီး လူသစ်တစ်ယောက်တည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တယ်။ ငါထင်တယ်၊ သတင်းအချက်အလက်ပြန်ပို့ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို အသက်ရှင်လျက် ထားခဲ့ဖို့မလိုအပ်ခဲ့ရင် လီယန်လည်း သေသွားလောက်ပြီ"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်သောအကြည့်နှင့် ပေါ့ပါးသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ဖြင့် ပြောသည်။

သူသည် သူတို့တစ်ဦးချင်းစီကို သိရှိပြီး ယခင်က သူတို့နှင့် ဆက်ဆံခဲ့ဖူးသည်။

ယခု သူတို့၏သေဆုံးမှုသတင်းကို ကြားရသောအခါ သူသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို မခံစားဘဲမနေနိုင်ပေ။

"ဒါပေမဲ့ လော့ခ်ဆန်းက တော်တော်ထူးခြားတယ်။ အထဲမှာသေသွားတာက တခြား စက္ကူရုပ်တစ်ခုပဲလား၊ တကယ့် သူအစစ်က ဘယ်သူမှမမြင်တဲ့တစ်နေရာရာမှာ ရှိနေလားဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။ သူအသက်ရှင်နေနိုင်ခြေက တော်တော်မြင့်တယ်။"

ယန်ကျန့်သည် ဂရုတစိုက် သုံးသပ်စပြုလာသည်။

"ရှုန်ဝမ်ဝမ်မှာ ကြိုတင် သိမြင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်၊ သူက နောက်ဆယ်မိနစ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်မယ့် အရာအားလုံးကို သိနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှု တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ သူရဲ့ကြိုတင်သိမြင်မှုကြာချိန်က ပိုတောင်ရှည်လာသေးတယ်။"

"ဒါကြောင့် ရှုန်ဝမ်ဝမ်က တကယ်ပဲ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြီး တစ္ဆေကင်မရာသုံးရင်း ဓာတ်ပုံထဲမှာ ပိတ်မိသွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူတမင်တကာလုပ်ခဲ့တာလားဆိုတာကို ငါတော်တော်လေး သံသယရှိတယ်။"

"နောက်ဆုံးတော့ သူက တစ္ဆေကင်မရာသုံးရင် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားမလား မလွတ်သွားမလားဆိုတာကို ကြိုတင်မြင်နိုင်ဖွယ်ရှိတယ်။"

ကျန်းဟွာသည် သူ၏အံ့အားသင့်မှုကို ဖော်ပြသည်။

"အဲ့ဒါ ဖြစ်နိုင်လို့လား။"

"မင်းတို့က ကောင်လေးကို အထင်သေးနေတာပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ သူက တစ္ဆေတွေရဲ့လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်တယ်၊ ဆိုလိုတာက ရှုန်ဝမ်ဝမ်က တမင်တကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဓာတ်ပုံထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခဲ့တယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီအချိန်က အခြေအနေက အလွန်အမင်းအန္တရာယ်များရမယ်၊

သူ့ရဲ့ကြိုတင်သိမြင်မှုနဲ့တောင် ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးလမ်းကြောင်းမတွေ့ခဲ့လို့ပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက ရှုန်ဝမ်ဝမ်အတွက် နောက်ဆုံးထွက်ပေါက်က ဓာတ်ပုံထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံရခြင်းပဲ"

ယန်ကျန့်က ရှင်းပြသည်၊ သူ၏မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။

"ဆိုလိုတာက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို ကယ်တင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိနေသေးတာပေါ့။"

"ကျွန်တော် ဒါကို ချက်ချင်းသတင်းပို့လိုက်မယ်"

ကျန်းဟွာက လျင်မြန်စွာပြောသည်၊ သူသည် ဘောပင်တစ်ချောင်းကို ကောက်ယူပြီး ယန်ကျန့်၏ စကားများကို မှတ်သားလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်ခြေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားတာက ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့နည်းလမ်းကိုလည်း သိဖို့လိုတယ်။ အရင်က ဓာတ်ပုံထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့လူတစ်ယောက်ကို လွှတ်ပေးတဲ့ အောင်မြင်တဲ့ဖြစ်ရပ် ရှိခဲ့ဖူးလား"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းအနည်းငယ်ခါယမ်းရင်း မေးလိုက်သည်။

ကျန်းဟွာက ကြေညာသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက အရေးကြီးတဲ့ ကြိုးစားမှုတစ်ခုပါ။"

အမှန်ပင် ဓာတ်ပုံများထဲတွင် ပိတ်မိနေသူများကို လွှတ်ပေးနိုင်ခဲ့ပါက ၎င်းသည် တစ္ဆေကင်မရာကို အသုံးပြုခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော အန္တရာယ်များကို အလွန်လျှော့ချပေးလိမ့်မည်။

"ပထမစစ်ဆင်ရေး ကျရှုံးပြီးနောက် ဌာနချုပ်က နောက်တစ်ကြိမ်စစ်ဆင်ရေးကို ဘယ်တော့လုပ်ဆောင်မှာလဲ။ သူတို့အခုဆိုရင် လုံလောက်တဲ့ထောက်လှမ်းရေးအချက်အလက်တွေ စုဆောင်းပြီးလောက်ပြီ။ နောက်ဆုံးတော့ တစ္ဆေတွေနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီးနောက်မှာ အသုံးဝင်တဲ့သတင်းအချက်အလက်တချို့တော့ ရှိမှာပဲ၊ ပြီးတော့ ဒီအဖွဲ့အတွက် လူရွေးချယ်မှုက 'တစ္ဆေပန်းချီ' ကို ဖမ်းဆီးဖို့သက်သက်မဟုတ်ဘဲ ထောက်လှမ်းရေးစုဆောင်းတဲ့စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုနဲ့ ပိုတူတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားတယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် ဘာသတင်းစကားမှ မရရှိသေးပါဘူး"

ကျန်းဟွာက ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က ဖော်ပြသည်။

"လျှို့ဝှက်ထားတာလား။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို အထူးတလည် စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ သူတို့ 'တစ္ဆေပန်းချီ' ဖြစ်ရပ်ကို အောင်မြင်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ဌာနချုပ်သည် သူတို့၏ဒုတိယစစ်ဆင်ရေးအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များကို ထုတ်ဖော်ရန် မစီစဉ်ထားပုံရပြီး ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကျန်းဟွာလည်း အကြောင်းကြားမခံရပေ။

"ကျွန်တော်မမေးသင့်တဲ့ အရာတွေရှိပေမယ့် မနေနိုင်ဘဲ သိချင်မိတယ်။ ခေါင်းဆောင်ယန်က ဒီစစ်ဆင်ရေးရဲ့ ကျရှုံးမှုကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းခဲ့ပြီးမှတော့ ဌာနချုပ်က ဘာလို့သူ့အကြံဉာဏ်ကို မယူခဲ့တာလဲ"

ကျန်းဟွာက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အကယ်၍သာ ယန်ကျန့် တာဝန်ယူခဲ့ပါက ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရလဒ်သည် ဤမျှဆိုးရွားမည်မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့် ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါက ဌာနချုပ်အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချပေးနိုင်လို့လား။ ပြီးတော့ ငါက စစ်ဆင်ရေးတစ်ခု ကျရှုံးလိမ့်မယ်လို့ ထင်ရုံနဲ့ သူတို့က အဲ့ဒါကို စွန့်လွှတ်လိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ချောင်ယန်ဟွာက 'တစ္ဆေပန်းချီ' ဖြစ်ရပ်ကို သုံးရက်အတွင်း ဖြေရှင်းချင်တယ်။ ဒီအခြေအနေတွေအောက်မှာ သူတို့က အချို့သောစွန့်စားမှုတွေကို မလွဲမသွေ ယူရမှာပဲ၊ ဒီတော့ ပထမစစ်ဆင်ရေးမှာ ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေက ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။"

သူ၏စိတ်ထဲတွင် သူသည် လီကျွင်းနှင့် အခြားသူများ အောင်မြင်ရန် မျှော်လင့်နေဆဲဖြစ်သည်၊ အထူးသဖြင့် သူထွက်ခွာမသွားမီ လီယန်ကို ဌာနချုပ်သို့ သွားရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူသည်လည်း 'တစ္ဆေပန်းချီ' အကြောင်း ထောက်လှမ်းရေးအချက်အလက်အချို့ကို သူတို့ထံ ပေးပို့ခဲ့သည်။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ 'တစ္ဆေပန်းချီ' သည် ဖြေရှင်းမရသေးပေ။

'တစ္ဆေပန်းချီ' ၏ စစ်မှန်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာသည် နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်ခဲ့သလား။

ယန်ကျန့်သည် ပြိတ္တာဖြစ်ရပ်နှင့်အတူကဲ့သို့ပင် ခန့်မှန်းရုံသာ တတ်နိုင်သည်၊ သူသည် ပြိတ္တာ ပြန်လည်စတင်နိုင်သည်ကို နောက်ဆုံးတွင်မှ သိရှိခဲ့သည်။

အလားတူပင် 'တစ္ဆေမျက်နှာ' တွင် လူများမသိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကဏ္ဍများ သေချာပေါက် ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လက္ခဏာများသည် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုမရှိဘဲ မိမိကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသမည်မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာလည်း တစ္ဆေဆရာများစွာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် တွန့်ဆုတ်ရသည့်အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

မသေချာမရေရာမှုများ အလွန်များပြားသည်။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လွယ်လွယ်ကူကူ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပုံရသော်လည်း လက်တွေ့တွင် ၎င်းသည် မည်သူမဆို ချဉ်းကပ်သူတိုင်း သေဆုံးသည့် ဖြေရှင်းမရနိုင်သောအဆင့် ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ မနက်စာစားချိန်တန်ပါပြီ။"

ထိုစဉ် တံခါးပွင့်လာပြီး ကျန်းလီချင်သည် အမျိုးမျိုးသော လက်ရာမြောက်သည့် အစားအစာများဖြင့် တင်ဆောင်ထားသော တွန်းလှည်းတစ်စီးကို တွန်းဝင်လာသည်။ ၎င်းတွင် ဒေသထွက် မနက်စာ အထူးဟင်းလျာများသာမက အခြားဒေသများမှ ဟင်းလျာများပါ ပါဝင်ပြီး ကုမ္ပဏီ၏ ကောင်းမွန်သော စီမံခန့်ခွဲမှုကို ထင်ဟပ်နေသည်။

"ကျန်းဟွာ၊ ငါနဲ့အတူ မနက်စာစားပါ"

ယန်ကျန့် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

"လောလောဆယ် အလုပ်ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြစို့။ ဘဝကတော့ ရှေ့ဆက်ရမှာပဲ"

သူဆက်ပြောသည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော်လည်း အားမနာတော့ပါဘူး"

ကျန်းဟွာက ပြုံးရင်းပြန်ဖြေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းလီချင်က ထပ်ပြောသည်။

"အိုး ဟုတ်သားပဲ၊ ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ကျွန်မ အစောပိုင်းက ဧည့်ကြိုကောင်တာကနေ ဖုန်းတစ်ကော လက်ခံရရှိတယ်။ အောက်ထပ်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ရှင့်အတွက် လက်ဆောင်တစ်ခုပေးထားပြီး ရှင်ကိုယ်တိုင် လက်ခံရယူဖို့ တောင်းဆိုနေတယ်၊ အဲ့ဒါက ရှင်သေချာပေါက် ကျေနပ်မယ့်အရာတစ်ခုလို့ အခိုင်အမာပြောနေတယ်။"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည် တာချန်းမြို့သို့ ခုလေးတင်ရောက်ရှိပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ထံသို့ လက်ဆောင်များ ပေးပို့နေပြီလား။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို မျက်နှာသာရအောင် ကြိုးစားနေတာလား။

၎င်းမှာ မာနကြီးခြင်းမဟုတ်ပေ၊ ယန်ကျန့်သည် ယခုအခါ ဖူးဖူးမှုတ်ခံရမည့် အရင်းအနှီးရှိနေပြီ ဖြစ်သည်၊ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းတွင် အတော်လေး ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ကျွန်တော် ကျွန်တော့်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို အခြေအနေကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်မယ်"

ကျန်းဟွာက ပြောသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏သတိထားမှုကို သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ ၎င်းမှာ ဘေးကင်း လုံခြုံရေးကိစ္စ ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်၊ ထိုလူသည် တကယ်တမ်း လက်ဆောင်ပေးရန် လာသည်လား သို့မဟုတ် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဒုက္ခပေးရန် လာသည်လားဆိုသည်ကို မည်သူမျှ သေချာမပြောနိုင်ပေ။

ကျန်းဟွာသည် ချက်ချင်း ဝေါကီတော်ကီကို ကောက်ယူပြီး အောက်ထပ်ရှိ သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို အကြောင်းကြားလိုက်သည်။