လောင်စုန့်၏စာ

ညနေ၊ ဝေ့ အချိန်(နေ့လည် ၁ နာရီမှ ၃ နာရီ)။

ခေါင်းလောင်းစင်။

လီချန်သည် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းလောင်းထိုးတံကို ကိုင်ကာ နေရာယူလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏နားများ အနည်းငယ်လှုပ်သွားပြီး သဲနာရီထဲမှ သဲများ ကုန်ဆုံးတော့မည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ခါးနှင့်ခြေထောက်များကို ရုတ်တရက်လိမ်လိုက်ကာ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက် စတင်သည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းလောင်းထိုးတံကို တွန်းပြီး အချိန်ပြခေါင်းလောင်းဆီသို့ မရပ်တန့်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထုနှက်လိုက်သည်။

ကြည်လင်ပြီး သာယာသော ခေါင်းလောင်းသံက တောင်တန်းများအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ဒုတိယမြောက် ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ငါးချက်အထိ ဆက်တိုက်ထိုးပြီးနောက် အသံသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိနေသည်။

လီချန်သည် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ချီနှင့်သွေး၊ နှင့် အတွင်းအားတို့ ဆူပွက်နေသည်ကို ခံစားရသည်။ ၎င်းသည် ခေါင်းလောင်းသံတွင် ပါဝင်သော အထူးလက္ခဏာများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် ချက်ချင်း ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်တွင် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်ကို စတင်လေ့ကျင့်သည်။ "ဝှီး ဝှီး ဝှီး" ဟူသော ဝီစီသံသည် ခပ်ရေးရေး ပျံ့နှံ့နေပြီး ဆက်တိုက် မဆုံးနိုင်ပေ။

ရုတ်တရက် ခေါင်းလောင်းစင်အောက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"နိဟောင်၊ ဘယ်သူရှိလဲ။"

လီချန်သည် အသံကြားသည်နှင့် လေ့ကျင့်နေသည်ကို ရပ်ပြီး စင်၏အစွန်းသို့ လျှောက်သွားကာ အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်း လီချန်လား။" လူငယ်က မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဘာကိစ္စလဲ။" လီချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါက အလုပ်ကြမ်းဆောင်က တပည့်တစ်ယောက်ပါ။ မင်းရဲ့မိသားစုဝင်လို့ပြောတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က မင်းနဲ့ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စ ဆွေးနွေးစရာရှိတယ်လို့ ပြောတယ်။"

လူငယ်က ပြောလိုက်သည်။

"မိသားစုဝင်?" လီချန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒီမိသားစုဝင်က ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ ခဏလေး၊ ဒီခန္ဓာကိုယ်မှာ မိသားစုရှိတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့က ချမ်းသာတဲ့နောက်ခံကတောင် လာတာ။

သူ့ရဲ့မွေးမိခင်က စောစောသေဆုံးသွားတယ်၊ သူ့အဖေက သူ့ကို ဘယ်တော့မှ သဘောမကျဘူး၊ ပြီးတော့ သူ့ကို သူ့ရဲ့မိထွေးက လျှို့ဝှက်စွာ အနိုင်ကျင့်တယ်။ သူ့ဘဝက အရမ်းမပျော်ရွှင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ အိမ်ကနေ လျှို့ဝှက်စွာ ထွက်ပြေးပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဝင်ခွင့်စစ်ဆေးမှုကို ပါဝင်ဖြေဆိုခဲ့တယ်။

လီချန် ဒီခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် သူသည် ထိုမိသားစုအပေါ် သံယောဇဉ် ပို၍ပင်မရှိတော့ပေ။ ဤမျှကြာပြီးနောက် သူသည် ဒီခန္ဓာကိုယ်မှာ မိသားစုရှိသည်ကို နီးပါးမေ့သွားခဲ့ပြီ။

ဒါပေမယ့် ဒါမမှန်ဘူး။

သူ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှာ အလုပ်ကြမ်းတပည့်ဖြစ်လာပြီးကတည်းက ထိုမိသားစုကို တစ်ခါမှ မဆက်သွယ်ခဲ့ပေ။ သံသယစိတ်ဖြင့် လီချန်သည် လူငယ်နောက်သို့ လျင်မြန်စွာလိုက်ပါပြီး တောင်အောက်သို့ဆင်းကာ အလုပ်ကြမ်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အလုပ်ကြမ်းဆောင်အတွင်းတွင် အနည်းငယ်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး မအီမသာထိုင်နေသည်။ သူမ လီချန်ကို မြင်သောအခါ "မင်း လီချန်လား" ဟုမေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းကဘယ်သူလဲ။" လီချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။

သူသည် ယခင်ပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များမှ ဤအမျိုးသမီးငယ်ကို မမှတ်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"သဲနာရီကို ဘယ်နှစ်ကြိမ်တစ်ခါ ချိန်ညှိလဲ။"

အမျိုးသမီးငယ်က ရုတ်တရက် မသက်ဆိုင်သော မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်သည်။

လီချန်သည် အစပိုင်းတွင် မှင်သက်သွားသော်လည်း ထို့နောက် သူသည် ဤအမျိုးသမီးငယ်သည် သူ၏မိသားစုမှ လွှတ်လိုက်ခြင်းမဟုတ်သည်မှာ သေချာကြောင်း သိလိုက်သည်။

သူမသည် လောင်စုန့်နှင့် ဆက်စပ်နေရမည်။ မဟုတ်လျှင် သူမသည် ထိုသို့သော မေးခွန်းကို မေးမည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် လီချန်၏ အထောက်အထားကို စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်သည်မှာ ရှင်းနေသည်။

၎င်းက သူ၏နှလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ လောင်စုန့် တစ်ခုခုဖြစ်သွားပြီလား။ မဟုတ်လျှင် ဤအမျိုးသမီးငယ်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှသတိထားနေရမည်နည်း။

"ဆယ့်သုံးရက်။" လီချန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

၎င်းသည် လောင်စုန့်က သူ့ကို သင်ပေးခဲ့သောအရာ ဖြစ်သည်။

"လီချန်၊ ဒါက အဘိုးက မင်းကိုပေးခိုင်းလိုက်တာ။"

အမျိုးသမီးငယ်က ကြေမွနေသော စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ယူပြီး လီချန်ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။

အဘိုး?

လီချန်သည် ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

လောင်စုန့်က အိမ်ထောင်မပြုဘဲ သားသမီးမရှိဘူး မဟုတ်လား။ မြေးမလေးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုရုတ်တရက် ပေါ်လာတာလဲ။

သူသည် စာကို ယူလိုက်သော်လည်း မဖွင့်သေးဘဲ "လောင်စုန့် ဘယ်မှာလဲ" ဟုမေးလိုက်သည်။

"အဘိုး... ဆုံးသွားပြီ။"

အမျိုးသမီးငယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း သူမသည် လျင်မြန်စွာ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

...........

လောင်စုန့် ဆုံးသွားပြီလား။

လီချန်၏ နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားသည်။

လောင်စုန့်သည် အသက်ရှစ်ဆယ်နီးပါး ရှိသော်လည်း သူသည် သိုင်းပညာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး ကျန်းမာနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ ဘယ်လိုရုတ်တရက် သေဆုံးနိုင်မည်နည်း။

သူသည် သူ၏လက်ထဲမှ စာကို ကြည့်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ဂရုတစိုက်ဖွင့်လိုက်ရာ ၎င်း၏အကြောင်းအရာများ ပေါ်လာသည်။

"လီချန်၊ ဒါက ငါ့မြေးမလေး စုန့်ယင်းယင်း ပဲ။ ငါ သူ့ကို မင်းရဲ့ဇနီးအဖြစ် စေ့စပ်ပေးရင် ဘယ်လိုလဲ။"

လီချန် လုံးဝမှင်သက်သွားသည်။

သူ့ရှေ့တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးငယ် စုန့်ယင်းယင်းသည် စာ၏အကြောင်းအရာများကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိထားပုံရသည်။ လီချန်၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ သူမသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏ပါးများ အနည်းငယ်ရဲသွားသည်။

"ဒါပေါ့၊ မင်းဆန္ဒမရှိရင်လည်း ရပါတယ်။ ငါ့မျက်နှာကြောင့် ယင်းယင်းကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မျှော်လင့်တယ်။ ငါမင်းကို ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်က သဲနာရီကုန်သွားတဲ့အခါ ချန် အချိန်မှာ နှစ်ချက်ထိုးတာက တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ကံကြမ္မာတစ်ခုပဲ။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သွားရှာဖွေလိုက်တော့။"

"ဒီတစ်ခုကိုမမေ့နဲ့၊ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အလုပ်ကြမ်းဆောင်က လူတချို့ကို သတိထားပါ။ မင်း တရားဝင်တပည့်မဖြစ်မချင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မယုံနဲ့။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကနေ ထွက်ခွာဖို့ မကြိုးစားနဲ့၊ မဖြစ်မနေ ထွက်ခွာရရင်တောင် အလွန်သတိထားပါ။"

"ဟင်း...၊ ငါသာ နောက်ထပ်နှစ်အနည်းငယ် အသက်ရှင်နိုင်ရင်....."

စာကိုဖတ်ပြီးနောက် လီချန်၏ မျက်နှာသည် စဉ်းစားတွေးတောနေသည်။ ၎င်းသည် လောင်စုန့်၏ လက်ရေးဖြစ်သည်။ သူသည် လောင်စုန့် စာရေးသည်ကို မြင်ဖူးသည်။

လောင်စုန့်သည် ဤလက်ရေးကို မှတ်မိနိုင်ရန် သူ့ကို အထူးသတိပေးခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းက လောင်စုန့်သည် ဤနေ့အတွက် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပြင်ဆင်နေခဲ့ကြောင်း ပြသနေသည်။

"လောင်စုန့် ဘယ်လိုဆုံးသွားတာလဲ။"

လီချန်က စုန့်ယင်းယင်းကို မော့ကြည့်ပြီး အလျင်အမြန်မေးလိုက်သည်။

စုန့်ယင်းယင်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စကားမပြောလိုပုံရသည်။

"လောင်စုန့်က သူ့စာထဲမှာ မင်းကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ ငါ့ကိုပြောထားတယ်။"

လီချန်က ထပ်မမေးတော့ဘဲ အကြောင်းအရာပြောင်းလိုက်သည်။

"အဘိုးက ကျွန်မအတွက် အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ယောက်အတွက် အမည်မသိ အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားတစ်ခု လဲလှယ်ပေးထားပြီးသားပါ။ အခုကစပြီး... အစ်ကိုလီ ကျွန်မကို ကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

သူမက ပါးများ အနည်းငယ်ရဲသွားကာ ပြောလိုက်သည်။

အလုပ်ကြမ်းတပည့်ဖြစ်ရန် နည်းလမ်းနှစ်မျိုးရှိသည်။ တစ်ခုမှာ စစ်ဆေးမှုတွင် ပါဝင်ခြင်းဖြစ်ပြီး တရားဝင်တပည့်များအတွက် လိုအပ်ချက်များထက် များစွာနိမ့်ကျသည်။

ဒုတိယမှာ အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးအတွက် အမည်မသိ အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို လဲလှယ်ရန် ဂိုဏ်းအကျိုးဆောင်အမှတ်များကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအမည်မသိ အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အလုပ်ကြမ်းဆောင်သည် တံဆိပ်ပြားကိုသာ အသိအမှတ်ပြုပြီး လူကို အသိအမှတ်မပြုဟု ဆိုလိုသည်။

အမည်မသိ အလုပ်ကြမ်းတပည့်အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားဖြင့် အလုပ်ကြမ်းဆောင်တွင် မှတ်ပုံတင်လိုက်သည်နှင့် သူတို့သည် ချောမွေ့စွာ အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်။

"စုန့်ယင်းယင်း၊ မင်းက ငါ့ဆီကို ငါ့မိသားစုဝင်အနေနဲ့ လာခဲ့တာဆိုတော့ အပြင်မှာ ငါတို့က ဝမ်းကွဲမောင်နှမတွေလို့ ပြောကြရအောင်။"

လီချန်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

လောင်စုန့်က စုန့်ယင်းယင်းကို သူ့ထံသို့ သူ၏မိသားစုဝင်အဖြစ် လာရန် ပြောခဲ့သောကြောင့် အလုပ်ကြမ်းဆောင်တွင် သူမသိသော အန္တရာယ်တစ်ခုခု ရှိရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထို့အပြင် လောင်စုန့်သည် သူ၏စာထဲတွင် အလုပ်ကြမ်းဆောင်မှ လူအချို့ကို သတိထားရန်လည်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

၎င်းက လောင်စုန့်၏ သေဆုံးမှုသည် အလုပ်ကြမ်းဆောင်မှ လူအချို့နှင့် ဆက်စပ်နေသလားဟု သူ့ကို မလွှဲမရှောင်သာ တွေးစေသည်။

"ကျွန်မလည်း အဲ့လိုပဲ စဉ်းစားနေတာ။"

စုန့်ယင်းယင်းက ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏အဘိုးက လီချန် ဆန္ဒရှိပါက အလုပ်ကြမ်းဆောင်အတွင်း သူ၏စေ့စပ်ထားသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ရန် သူမကို ပြောခဲ့သည်။ ယခု လီချန်က ဝမ်းကွဲမောင်နှမများ၏ အထောက်အထားကို အကြံပြုသောအခါ သူမသည် သူ၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် သူမသည် လျှို့ဝှက်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းသည် သူမ လီချန်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့အကြောင်း ဘာမှမသိပေ။ သူမအဘိုး၏ စကားကြောင့်သာ သူနှင့် စေ့စပ်လိုက်ရပါက သူမသည် အနည်းငယ် မသက်မသာ ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် မြေးလိမ္မာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏အဘိုး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မငြင်းဆန်ပေ။ အဘိုး၏စေတနာကောင်းကိုလည်း နားလည်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၏အဘိုးက လီချန်သည် သိုင်းပညာပါရမီမြင့်မားပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ တရားဝင်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အလွန်အခွင့်အရေးကောင်းရှိသည်ဟု သူမကို ပြောခဲ့သည်။

သူမမှာမူ... သူမအဘိုး၏ စကားအရ သူမ၏အရည်အချင်းသည် အလွန်သာမန်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူမ၏အဘိုးသည် သူမကို နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပို့လွှတ်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးအဖြစ် အထောက်အထားတစ်ခု လဲလှယ်ခြင်းသည် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို အခုကစပြီး မင်းကို ဝမ်းကွဲညီမလေးလို့ ခေါ်မယ်။"

"အစ်ကိုကြီး။"

စုန့်ယင်းယင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ခေါ်လိုက်သည်။

လီချန်သည် စာကို ထပ်မံကြည့်ပြီး ၎င်း၏အကြောင်းအရာများကို မှတ်သားလိုက်ကာ ၎င်းကို ဘောလုံးတစ်လုံးအဖြစ် ကြေမွလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏အတွင်းအားကို လှည့်ပတ်ပြီး လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်လိုက်ရာ အတွင်းအား လှိုင်းတစ်ခုနှင့်အတူ စက္ကူဘောလုံးကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားစေသည်။

ဤစာ၏ အကြောင်းအရာများကို လုံးဝပေါက်ကြား၍မဖြစ်ပေ။ မဟုတ်လျှင် ၎င်းသည် ဒုက္ခဖြစ်စေမည်ဖြစ်သည်။

ဤစာမရှိဘဲ သူမှလွဲ၍ မည်သူမျှ စုန့်ယင်းယင်း၏ စစ်မှန်သော အထောက်အထားကို သိမည်မဟုတ်ပေ။

***