ပုစ္ဆာ

လီချန်သည် စုန့်ယင်းယင်းနှင့်အတူ အလုပ်ကြမ်းဆောင်တွင် မှတ်ပုံတင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်များကို ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်မကို ဆေးဥယျာဉ်မှာ တာဝန်ပေးလိုက်တယ်" စုန့်ယင်းယင်းသည် ထွက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဆေးဥယျာဉ်က တော်တော်ကောင်းတယ်" လီချန်က မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

စုန့်ယင်းယင်းသည် အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အထွေထွေအလုပ်အမျိုးမျိုးတွင် ဆေးဥယျာဉ်သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်း အဆင့်မြင့်နေရာတွင် ရှိသည်။

"ညီမလေး၊ နောင်မှာ တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် ခေါင်းလောင်းစင်မှာ ငါ့ကို လာရှာလို့ရတယ်"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ယင်းယင်းက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အလုပ်ကြမ်းဆောင်မှ ဝန်ထမ်းများက စုန့်ယင်းယင်းကို လိုက်ပို့ပြီးနောက် လီချန်သည်လည်း အခွင့်အရေးယူပြီး သူ၏လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေး၊ ပစ္စည်းများနှင့် ယခင်လမှ အကျိုးဆောင်အမှတ်များကို စုဆောင်းလိုက်သည်။

ခေါင်းလောင်းစင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လီချန်သည် စာထဲတွင် လောင်စုန့် ချန်ထားခဲ့သော စာကြောင်းကို စတင်စဉ်းစားတော့သည်။

"ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်က သဲနာရီကုန်သွားတဲ့အခါ၊ ချန်အချိန်မှာ နှစ်ချက်ထိုးတာက တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ကံကြမ္မာတစ်ခုပဲ။"

သူသည် ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်သို့ တက်သွားပြီး သဲနာရီများကို စိုက်ကြည့်ကာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားနေသော်လည်း စကားလုံးများနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ရှန် အချိန်(ညနေ ၃ နာရီမှ ၅ နာရီ) ရောက်သောအခါ လီချန်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းကို စုစုပေါင်း ခြောက်ချက် ထိုးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်ကို လေ့ကျင့်သည်။

သူသည် အတွင်းအား အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားသော်လည်း သူသည် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်ကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံနိုင်သည်။ ၎င်းကို အခြေခံသိုင်းပညာနည်းစနစ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်သော်လည်း သူသည် သူ၏လေ့ကျင့်မှုကို ဇွဲရှိရှိလုပ်ဆောင်နေသရွေ့ ပုံမှန်သွေးကြောလမ်းကြောင်း ဆယ့်နှစ်ခုကို ဖွင့်ပြီးနောက် ထူးခြားသော သွေးကြောလမ်းကြောင်း ရှစ်ခုကို ဖွင့်ပြီးပါက သူ၏အတွင်းအားကို ထပ်မံသန့်စင်ပြီး အတွင်းချီအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

အတွင်းချီကို ကျင့်ကြံပြီးသည်နှင့် လူတစ်ဦးသည် တကယ့် အဆင့်ရှိသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

အတွင်းအားသည် နီးကပ်သောအကွာအဝေးတွင် တုန်ခါမှုအားဖြင့် တစ်စုံတစ်ဦးကိုသာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်သော်လည်း အတွင်းချီသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်လွှတ်ပြီး အဝေးမှ တစ်စုံတစ်ဦးကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။ ခြားနားချက်သည် တိုင်းတာ၍မရပေ။

အတွင်းအားသည် အတွင်းချီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အရောင်မှိန်သွားသည်။ ၎င်းသည် သာမန်လူတစ်ဦး သေနတ်ကိုင်စွဲထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ထူးခြားသော သွေးကြောလမ်းကြောင်း ရှစ်ခုကို ကျင့်ကြံခြင်းသည် ပုံမှန်သွေးကြောလမ်းကြောင်း ဆယ့်နှစ်ခုထက် များစွာပိုခက်ခဲသည်။ အလုပ်ကြမ်းတပည့်များစွာသည် ထူးခြားသော သွေးကြောလမ်းကြောင်း ရှစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေပြီး အဆင့်ရှိသိုင်းပညာရှင်များ မဖြစ်နိုင်ကြပေ။

သို့သော် လီချန်တွင် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို ကူညီရန် ရတနာအဆင့် အချိန်ပြခေါင်းလောင်း ရှိသောကြောင့် သူသည် တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်အတွင်း ထူးခြားသော သွေးကြောလမ်းကြောင်း ရှစ်ခုကို ဖွင့်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

သူ၏လေ့ကျင့်မှု ပြီးဆုံးပြီးနောက် လီချန်သည် လန်းဆန်းသွားသည်။ ခေါင်းလောင်းသံ၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များကို ရရှိစေသည်။

ယို အချိန်(ညနေ ၅ နာရီမှ ၇ နာရီ) ကျော်သွားပြီးနောက် လီချန်သည် ညစာစားပြီး ထိုစာကြောင်းနှစ်ကြောင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို စတင်စဉ်းစားသည်။

သူသည် ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ လမ်းလျှောက်နေသော်လည်း ဘာမှမတွေ့ရှိပေ။ သူသည် မနက်ဖြန် ချန်အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းမှသာ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်ဟု ခံစားရသည်။

........

နောက်တစ်နေ့ နံနက်။

မိုးအုံ့သော နေ့တစ်နေ့ဖြစ်သည်။

ချန်အချိန်ရောက်သောအခါ လီချန်သည် အလျင်အမြန် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းကို ထိုးလိုက်သည်။

ဆက်တိုက် နှစ်ချက်။

သူသည် သူ၏ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက် လေ့ကျင့်မှုကို လျစ်လျူရှုပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးစပြုသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူဘာမှမတွေ့ရှိပေ။

"ဟင်း...၊ လောင်စုန့်၊ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ဒီလို ပုစ္ဆာတစ်ခု ချန်ထားခဲ့တာလဲ။"

လီချန်က စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားသော်လည်း လီချန်သည် မည်သည့်တွေ့ရှိချက်မှ မပြုလုပ်နိုင်သေးပေ။ သို့သော် သူ၏ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်မှုသည် အတော်လေးကောင်းမွန်သည်။ ထူးခြားသော သွေးကြောလမ်းကြောင်း ရှစ်ခု၏ ပထမဆုံးသွေးကြောဖြစ်သော ယန်ဆက်သွယ်သွေးကြောသည် သူ၏အတွင်းအားဖြင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖွင့်လှစ်ပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအရှိန်အတိုင်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပါက အများဆုံး တစ်နှစ်ခွဲအတွင်း ထူးခြားသော သွေးကြောလမ်းကြောင်း ရှစ်ခုကို ဖွင့်နိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းသည်။

"ငါ့မှာ အတွင်းအားကျင့်စဉ်ကျမ်း မရှိတာ နှမြောစရာပဲ။"

လီချန် အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်မိသည်။

လောင်စုန့်၏ အဆိုအရ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်သည် သွေးကြောများဖွင့်လှစ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် အလိုအလျောက် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။

အတွင်းအားကျင့်စဉ်ကျမ်းပါဝင်သောအခါ နှစ်ခု၏ ထိရောက်မှုသည် နှိုင်းယှဉ်၍မရဘဲ အချိန်ကို ဆယ်ဆ သက်သာစေနိုင်သည်။

အပါရမီအရှိဆုံး တရားဝင်တပည့်များသည် ပထမဆုံးလေ့ကျင့်မှုမှစ၍ ချီဓာတ်ခံစားရပြီး ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အတွင်း ပုံမှန်သွေးကြောလမ်းကြောင်း ဆယ့်နှစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ကာ လအနည်းငယ်အတွင်း အတွင်းချီကို ကျင့်ကြံနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

......

နောက်တစ်နေ့ နံနက်။

ယနေ့ နေသည် ကောင်းကင်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြည်လင်သောနေ့တစ်နေ့ ဖြစ်မည်ဟု ပြသနေသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဆက်တိုက်မိုးအုံ့ပြီး မိုးရွာနေသော ရာသီဥတုကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

ထွက်ပေါ်လာသော နေကို ကြည့်ရင်း လီချန်သည် အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု ခံစားရသည်။

ပုစ္ဆာကို ဖြေရှင်းခြင်းအတွက်မူ သူသည် ၎င်းကို အပျော်သဘောမျှသာ သဘောထားသည်။ သူသည် ပိုကောင်းသောအရာမရှိသည့်အခါမှသာ ၎င်းကို လေ့လာမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏တကယ့်အာရုံစိုက်မှုမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။

လောင်စုန့် ချန်ထားခဲ့သော အခွင့်အရေးသည် သူ့အတွက် အသုံးဝင်နိုင်သော်လည်း စနစ်သူ့ဘေးတွင်ရှိနေသောကြောင့် ဤအခွင့်အရေးရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ ကြီးမားသော ခြားနားချက်မရှိပေ။

ထို့အပြင် လောင်စုန့် ချန်ထားခဲ့သော အခွင့်အရေးသည် အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်ပါက လောင်စုန့်သည် သူ၏တစ်ဘဝလုံး အလုပ်ကြမ်းတပည့်အဖြစ် ရှိနေမည်မဟုတ်ဘဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ သေဆုံးသွားမည်မဟုတ်ပေ။

......

သူသည် အခွင့်အရေးဟုခေါ်သော အရာကို အတင်းအကျပ် ရှာဖွေရန် မလိုအပ်ပေ။

ချန်အချိန်ရောက်သောအခါ လီချန်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းကို တစ်ဖန်ထပ်ထိုးလိုက်သည်။

ခေါင်းလောင်းသံနှစ်ချက်သည် တောင်တန်းများနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းကို တည်ငြိမ်စွာ ထိုးနေစဉ် ခေါင်းလောင်းသံသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူသည် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်ကို လေ့ကျင့်တော့မည်အပြု သူ၏အကြည့်သည် သဲနာရီများကို ကျော်လွန်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် ဤသဲနာရီထဲမှ သဲအားလုံး ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

လီချန်သည် ဤသဲနာရီကို သတိပြုမိရခြင်းအကြောင်းမှာ နေရောင်ခြည်သည် ထောင့်စောင်းမှ ထိုးကျနေပြီး အချိန်ပြခေါင်းလောင်း၊ စင်များ၊ နှင့် ခေါင်းလောင်းထိုးတံတို့ဖြင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပိတ်ဆို့နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သဲနာရီအားလုံးနီးပါးသည် လုံးဝ သို့မဟုတ် အများစုမှာ ကွယ်နေသည်။

ဤသဲနာရီတစ်ခုတည်းသာ နေရောင်ခြည်ဖြင့် အပြည့်အဝ ထိုးကျနေသည်။

လီချန်၏ နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် သဲနာရီဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ထိုင်ချကာ ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"အမ်၊ ဒါဘာလဲ။"

လီချန်သည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

နေရောင်ခြည်အောက်တွင် သဲနာရီပေါ်၌ ပုံဆွဲထားသကဲ့သို့ ခပ်ရေးရေးအမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မိုးအုံ့သောနေ့ သို့မဟုတ် နေရောင်ခြည် တိုက်ရိုက်မထိုးကျပါက မြင်ရန်ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ် အမှတ်အသားသည် အလွန်ရေးသောကြောင့် လွယ်လွယ်ကူကူ မျက်ကွယ်ပြုမိခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သူသည် အခြားသဲနာရီများကို စစ်ဆေးသော်လည်း ၎င်းတို့တွင် ထိုသို့သော အမှတ်အသားမရှိပေ။

သူသည် သဲနာရီပေါ်မှ ပုံကို ချက်ချင်း စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ပုံတစ်ခုလုံးကို စက္ကူတစ်ရွက်ပေါ်သို့ ကူးယူလိုက်သည်။

"ဒါက ခေါင်းလောင်းစင်တည်ရှိတဲ့ တောင်ကုန်းရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မြေပုံတစ်ခုနဲ့ တူတယ်။"

လီချန်၏နှလုံးသား ခုန်သွားသည်။ သူသည် ထို့နောက် ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်တွင် ရပ်ပြီး ပုံဆွဲခြင်းနှင့် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို နှိုင်းယှဉ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ၎င်းသည် ခေါင်းလောင်းစင်၏ တည်နေရာမြေပုံဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခေါင်းလောင်းစင်၏ တည်နေရာကိုလည်း ၎င်းပေါ်တွင် အမှတ်အသားပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒီမှာလား။"

သူသည် သူ၏လက်ချောင်းကို ရွှေ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သီးခြားနေရာတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

၎င်းသည် ခေါင်းလောင်းစင်အပြင် ပုံပေါ်မှ ဒုတိယမြောက် အမှတ်အသားပြုထားသော နေရာဖြစ်သည်။ လောင်စုန့်ပြောသော အခွင့်အရေးသည် ဤနေရာတွင် ဝှက်ထားသည် ဖြစ်နိုင်သည်။

ဤအတွေးဖြင့် လီချန်သည် စင်မှထွက်ခွာပြီး ဒုတိယမြောက် အမှတ်အသားပြုထားသော နေရာသို့ သွားသည်။ ၎င်းသည် ရှာဖွေရန် အတော်လေး လွယ်ကူသည်။

ထိုနေရာတွင် ကျောက်တုံးကြီးတစ်လုံးရှိပြီး ကျောက်တုံး၏ အက်ကွဲကြောင်းမှ သစ်ပင်ကောက်ကောက်တစ်ပင် ပေါက်နေသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ထင်ရှားသော အမှတ်အသားတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူသည် သစ်ပင်ကောက်ကောက်၏ အောက်ခြေသို့ လျှောက်သွားပြီး လေ့လာကြည့်ရှုသည်။ သူသည် ပင်စည်ပေါ်တွင် ခြစ်ရာများမှ အမာရွတ်များကို တွေ့ရှိပြီး မြေကြီးဆီသို့ ညွှန်ပြနေသော မြှားတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။

"ဒါ လောင်စုန့် ချန်ထားခဲ့တဲ့ အမှတ်အသားလား။" လီချန် အံ့ဩသွားသည်။

လောင်စုန့်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများ ဖန်တီးရာတွင် အတော်လေးတော်သည်။

သူသည် ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ခေါင်းလောင်းစင်၏ ဤဘက်သို့ လူအနည်းငယ်သာ လာပြီး ချန်ယုံသည် များသောအားဖြင့် နေ့လည်ပိုင်းတွင် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်သည်။

သို့သော် သူ သတိထားရန် လိုအပ်သေးသည်။

မြေကြီးသည် ကျစ်လစ်ပြီး မြက်ပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့် လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းစင်သို့ ပြန်သွားပြီး ပေါက်တူးငယ်တစ်လက်ကို ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မကြာမီ သူသည် တွင်းတစ်တွင်း တူးလိုက်သည်။

ကလန်!

ရုတ်တရက် ပေါက်တူးသည် မာကျောသောအရာတစ်ခုကို ထိမိပုံရသည်။ အလျင်အမြန်နှင့် ဂရုတစိုက် ပတ်ဝန်းကျင်မြေကြီးကို ရွှေ့လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် သေတ္တာငယ်တစ်လုံးကို တူးဖော်တွေ့ရှိသည်။

ဒါက လောင်စုန့် ချန်ထားခဲ့တဲ့ အခွင့်အရေးလား။

လီချန်၏ နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားသည်။ သိုင်းပညာကျမ်းတစ်အုပ် ဖြစ်နိုင်မလား။ သို့မဟုတ် ဆေးလုံးများလား။

သို့သော် သေတ္တာသည် အလွန်ငယ်သည်၊ ၎င်းသည် များများစားစား မဆံ့နိုင်ပေ။

သူသည် နေရာတွင်ပင် ဖွင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ခေါက်ထားသော နွားသားရေစက္ကူတစ်ရွက် ပေါ်လာသည်။

"ပုစ္ဆာထဲမှာ ပုစ္ဆာတစ်ခုတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်။"

လီချန်၏ နှလုံးသား နစ်မြုပ်သွားသည်။

***