← Chapters

ချီသွေးအားဆေးလုံး

Vol. 1 Ch. 12

ချီသွေးအားဆေးလုံး

Vol. 1 Ch. 12

သူ၏အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ။

လီချန်သည် နှာခေါင်းပိတ်၊ လက်အိတ်စွပ်ပြီး ဆေးပုလင်းမှ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို လောင်းထုတ်လိုက်သည်။

အမ်။

ဆေးလုံးတစ်လုံးတည်းလား။

သူက ပုလင်းတစ်လုံးအပြည့် ရှိမည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ အနည်းဆုံး ရှစ်လုံး သို့မဟုတ် ဆယ်လုံး ရှိသင့်သည်။

ဒါက အရမ်းကပ်စေးနှဲတာပဲ။

လီချန်သည် မူလက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကျောက်သည် သူ့ကို လာဘ်ထိုးရန် အနည်းငယ်ပိုသုံးစွဲရန် ဆန္ဒရှိမည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ဒါပဲလား???

သူ့ကို သူတောင်းစားလို့ ထင်နေသလား။

လီချန်သည် သူ၏လက်ဖဝါးထဲမှ ဆေးလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် မြေပဲစေ့အရွယ်အစားရှိပြီး အဝါရောင်ရင့်ရောင်၊ လုံးဝန်းပြီး တောက်ပြောင်နေသည်။

သူသည် ၎င်းကို အနံ့မခံဝံ့ပေ။

သူသည် မရိုးသားသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူတစ်ဦးမှ ပေးသော ဆေးလုံးကို မစားဝံ့ပေ။

"ဒါက ချီသွေးအားဆေးလုံးလား။"

စစ်ဆေးပြီးနောက် လီချန်သည် ချီသွေးအားဆေးလုံးကို ဆေးပုလင်းထဲသို့ ပြန်ထည့်ပြီး ပုလင်းကို အံဆွဲထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

သူ့တွင် ကျင့်ကြံမှုကို ကူညီရန် ဆေးလုံးများရှိပါက သူ၏တိုးတက်မှုသည် ပိုမိုမြန်ဆန်မည်မှာ သေချာသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ့တွင် မရှိပေ။

ကံကောင်းသည်က ရတနာအဆင့် အချိန်ပြခေါင်းလောင်း၏ အသံသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုအပေါ် သိသာသော အရန်အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ချီနှင့်သွေး ကုန်ဆုံးမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။

"အလျင်မလိုဘူး၊ ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါ။"

လီချန်က သူ့ကိုယ်သူ ပြောလိုက်သည်။

သူ့တွင် လုံလောက်သော ခွန်အားမရှိမီ လောင်စုန့်၏ ဝှက်ထားသော ရတနာမြေပုံကို သွားရှာရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုအုပ်ချုပ်ရေးမှူးကျောက်သည် သူ့ထံသို့ ရုတ်တရက် ချဉ်းကပ်လာသည်။ ထိုလူသည် အနာဂတ်တွင် သူ့ကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေနိုင်ခြေရှိသည်။

နောက်ရက်များတွင် လီချန်၏ နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်သည် အလွန်ပုံမှန်ဖြစ်သည်။

တစ်လတစ်ကြိမ် တောင်အောက်သို့ ဆင်းပြီး အလုပ်ကြမ်းဆောင်မှ လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေး၊ ပစ္စည်းများနှင့် အကျိုးဆောင်အမှတ်များကို စုဆောင်းသည်မှလွဲ၍ သူသည် ကျန်အချိန်များကို ခေါင်းလောင်းစင်တွင်သာ ကုန်ဆုံးပြီး မည်သည့်နေရာမှ မသွားပေ။

အချိန်ကုန်စေရန် သူသည် ချန်ယုံ အပြင်ထွက်သည့်အခါ ဟင်းသီးဟင်းရွက်မျိုးစေ့များ၊ ကြက်ပေါက်များနှင့် ဘဲပေါက်များကို ဝယ်ခိုင်းပြီး တောင်ပေါ်တွင် မွေးမြူကာ ပျင်းရိဖွယ်အချိန်ကို ကုန်ဆုံးစေရန် စိုက်ပျိုးရေးအချို့ကို လုပ်ဆောင်သည်။

ဤသို့သောဘဝသည် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ်ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ခဏအကြာတွင် သူသည် ၎င်းကို စတင်နှစ်သက်လာသည်။

"အစ်ကိုချန်၊ အစ်ကို ကျွန်တော့်ကို လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က စုံစမ်းခိုင်းထားတဲ့ ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး သတင်းရပြီ။"

ချန်ယုံသည် ထမ်းပိုးတစ်ချောင်းကို လီချန် စိုက်ပျိုးနေသော လယ်ကွင်းအစွန်းသို့ သယ်လာပြီး ချကာ မောဟိုက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အိုး?"

လီချန်သည် ခါးမတ်လိုက်ပြီး ပေါက်တူးကို မှီကာ လှမ်းကြည့်ပြီး "သူမ ဘယ်လိုနေလဲ" ဟုမေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုချန်၊ အစ်ကို့ရဲ့ ဝမ်းကွဲညီမလေး..."

ချန်ယုံက ခဏတုံ့ဆိုင်းပြီး "သူမက ဆေးဥယျာဉ်က ယိကျုံး လို့ခေါ်တဲ့ စီနီယာအလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ယောက်နဲ့ အရမ်းရင်းနှီးနေတယ်လို့ ကြားတယ်။"

"ယိကျုံး?"

လီချန်သည် ထိုအမည်ကို တစ်နေရာရာတွင် ကြားဖူးသလို ခံစားရသည်။ သူရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်၊ "အဲ့ဒီ ယိကျုံးက လွန်ခဲ့တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့်စာရင်းမှာ ဒုတိယရတဲ့သူလား။"

ချန်ယုံသည် သူ့ကို ယခင်က တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့်စာရင်းအကြောင်း ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။ ပထမနေရာမှာ ကျန်းမင်ချန် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယနေရာမှာ ဤယိကျုံးဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီကောင်က အရမ်းမိန်းမရှုပ်တယ်လို့ ကြားတယ်။ အမျိုးသမီးအလုပ်ကြမ်းတပည့်တော်တော်များများက သူနဲ့ ပတ်သက်နေကြတယ်။"

ချန်ယုံက ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ ငါနားလည်ပြီ။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

စုန့်ယင်းယင်း သူမ၏ဘဝကို မည်သို့ရွေးချယ်သည်ကို သူ မထိန်းချုပ်နိုင်ပေ။ အများဆုံးအနေဖြင့် သူသည် လောင်စုန့်၏ မျက်နှာကြောင့် သူ၏စွမ်းဆောင်နိုင်မှုအတွင်း သူမကို စောင့်ရှောက်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

ခဏစကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ချန်ယုံက ထမ်းပိုးကို ကောက်ယူပြီး ဆက်လက်ပြေးသည်။

လီချန်သည် သူ၏ပေါက်တူးကို ယူပြီး လယ်ကွင်း၏ကျန်ရှိသော အပိုင်းကို ထွန်ယက်ညှိနှိုင်းပြီးနောက် ခေါင်းလောင်းစင်ဆီသို့ အေးအေးဆေးဆေး ဦးတည်သွားသည်။

တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံအကြာတွင် ကြည်လင်သော ခေါင်းလောင်းသံများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်တွင် လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းထိုးတံကို ချပြီး ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်ကို စတင်လေ့ကျင့်သည်။

ခေါင်းလောင်းသံ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ကျန်ရှိသောအသံသည် အဆုံးမရှိပေ။

လီချန်သည် သူ၏လက်သီးကွက်ကို လေ့ကျင့်နေစဉ် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အတွင်းအားသည် အထူးသဖြင့် အားကောင်းစွာ လည်ပတ်နေပြီး အဆုံးမရှိစီးဆင်းနေသော ချောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ နောက်ဆုံး ရန်သွေးကြောသို့ ရောက်ရှိမှ နှေးကွေးသွားသည်။

ဟူး!

လီချန်သည် သူ၏လက်သီးအရှိန်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏အတွင်းအား ငြိမ်သက်သွားသည်။ သူသည် အသက်ရှည်ရှည်တစ်ချက် ရှိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒီနောက်ဆုံး ရန်သွေးကြောက ငါထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုခက်ခဲတယ်။"

လီချန်သည် လေးနက်စွာ ခံစားရသည်။

လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က ကျင့်ကြံမှုတွင် သူသည် ထိုးဖောက်သွေးကြောနှင့် တုသွေးကြောကို အောင်မြင်စွာ ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံး ရန်သွေးကြောသာ ကျန်တော့သည်။

ရန်သွေးကြော ဖွင့်လှစ်ပြီးသည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အတွင်းအားသည် မဟာကောင်းကင်စက်ဝန်းကို ပြီးမြောက်နိုင်ပြီး အတွင်းချီအဖြစ် အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်သွေးကြောလမ်းကြောင်း ဆယ့်နှစ်ခု၏ လည်ပတ်မှုသည် အငယ်စားကောင်းကင်စက်ဝန်း ဖြစ်သည်။

ထူးခြားသော သွေးကြောလမ်းကြောင်း ရှစ်ခုကိုလည်း ထည့်သွင်းပါက ၎င်းသည် မဟာကောင်းကင်စက်ဝန်း ဖြစ်သွားပေမည်။

"အဓိကပြဿနာက ငါ့အတွင်းအားက မလုံလောက်တာပဲ။" လီချန်က စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူသည် ရန်သွေးကြောကို ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားတိုင်း မလုံလောက်သော ခံစားချက်ကို ခံစားရသည်။

အဓိကအကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ချီနှင့်သွေးသည် မလုံလောက်သောကြောင့် လက်သီးကွက်များ လေ့ကျင့်သည့်အခါ ပြောင်းလဲသော အတွင်းအား မလုံလောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ နည်းလမ်းမရှိပေ။ သူသာ နေ့စဉ် ဆေးဖက်ဝင်အစားအစာကိုသာ စားသုံးပါက ၎င်းသည် သူ၏လိုအပ်ချက်များကို လုံးဝမဖြည့်ဆည်းနိုင်ပေ။

အချိန်ပြခေါင်းလောင်း၏ အသံသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အားဖြည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသော်လည်း ၎င်းသည် မလုံလောက်သေးပေ။

...........

"နည်းနည်းထပ်စောင့်လိုက်ဦးမယ်။"

လီချန်သည် အံဆွဲထဲမှ ချီသွေးအားဆေးလုံးကို စဉ်းစားမိသည်။ သူသည် ရန်သွေးကြောကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖွင့်လှစ်ရန် ချီသွေးအားဆေးလုံးကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်မည်ဟု ခံစားရသည်။

ချီသွေးအားဆေးလုံးတစ်လုံးသည် မလုံလောက်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် သူသည် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကျောက်ပေးသော ချီသွေးအားဆေးလုံးကို မသုံးဝံ့ပေ။ သူသည် ချီသွေးအားဆေးလုံးအချို့ကို ရရှိရန် နည်းလမ်းရှာဖို့ စီစဉ်ထားသည်။

နည်းလမ်းဟောင်းအတိုင်းပင်။ သူသည် ချန်ယုံကို ချီသွေးအားဆေးလုံးများ ဘယ်မှာဝယ်နိုင်သည်ကို စုံစမ်းခိုင်းရန် စီစဉ်ထားသည်။

မကြာမီ ချန်ယုံထံမှ သတင်းရရှိသည်။

"မှောင်ခိုဈေးကွက်?"

လီချန် အတော်လေး အံ့ဩသွားသည်။ "ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းထဲမှာ မှောင်ခိုဈေးကွက် ရှိတယ်လား။"

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်လည်း စပ်စုကြည့်လိုက်တာ၊ ဒါပေမယ့် တကယ်ရှိမယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ ကြားတယ်၊ အားလုံးက တရားဝင်တပည့်တွေဆီကနေ စီးထွက်လာတာ။ ဒါပေမယ့်... မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ ပစ္စည်းဝယ်ဖို့ဆိုရင် များသောအားဖြင့် အကျိုးဆောင်အမှတ်တွေ သုံးရတယ်။ သာမန်ရွှေငွေကို လက်ခံတဲ့သူ အရမ်းနည်းတယ်။"

ချန်ယုံက ပြောလိုက်သည်။

အကျိုးဆောင်အမှတ်များသည် တရားဝင်တပည့်များအတွက်လည်း အလွန်အရေးကြီးသည်။

အချို့တရားဝင်တပည့်များသည် ဂိုဏ်းအတွင်းမှ အရေးကြီးသော ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို လဲလှယ်ရန် အကျိုးဆောင်အမှတ်များ မလုံလောက်သောအခါ အလုပ်ကြမ်းတပည့်များထံမှ ရရှိရန် ကြိုးစားကြသည်။

အလားတူ အလုပ်ကြမ်းတပည့်များ လိုအပ်သော အချို့အရာများသည် သူတို့တွင် တရားဝင်တပည့်အဆင့်အတန်းမရှိသောကြောင့် လဲလှယ်ခွင့်မရှိပေ။ သို့မဟုတ် လဲလှယ်နိုင်လျှင်ပင် စျေးနှုန်းသည် အလွန်မြင့်မားပြီး တရားဝင်တပည့်လျှော့စျေးမရှိသောကြောင့် သူတို့သည် မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင်သာ ဝယ်ယူရန် ရွေးချယ်နိုင်သည်။

လီချန်တွင် အကျိုးဆောင်အမှတ် ဆယ်မှတ်ကျော် ရှိသည်။ သူ ချီသွေးအားဆေးလုံး မည်မျှဝယ်နိုင်မည်ကို တွေးမိသည်။

..........

ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်။

ယို အချိန်ခေါင်းလောင်းထိုးပြီး ညစာစားပြီးနောက် လီချန်သည် အလျင်အမြန် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။

"အစ်ကိုချန်၊ အစ်ကိုရောက်လာပြီ။"

သူ အလုပ်ကြမ်းဆောင်အနီးသို့ ရောက်သည်နှင့် ချန်ယုံက လာနှုတ်ဆက်သည်။

လီချန်သည် တောင်အောက်သို့ ရှားရှားပါးပါးသာ ဆင်းသောကြောင့် အခြားသူများနှင့် ဆက်ဆံရန် အခွင့်အရေးသည် ပို၍ပင် ရှားပါးသည်။ ချန်ယုံတစ်ဦးတည်းသာ သူ့အတွက် အရင်းနှီးဆုံးဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ချန်ယုံကို မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ အတူခေါ်သွားရန် စီစဉ်ထားသည်။

ချန်ယုံသည် ရိုးသားသောသူဖြစ်ပြီး သဘာဝအတိုင်း အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်သည်။

ကွေ့ကောက်သော လမ်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် နှစ်ဦးသားသည် အဆောက်အအုံနိမ့်များ ပြန့်ကျဲနေသော အခြားတောင်ထိပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဒီနေရာက အရင်က လက်နက်တွေ ထုလုပ်သွန်းလောင်းတဲ့နေရာလို့ ကြားတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ပြီး ဒီနေရာက စွန့်ပစ်ခံဖြစ်သွားတယ်။"

ချန်ယုံက ရှင်းပြလိုက်သည်။

ယခုအခါ ညနေပိုင်းဖြစ်ပြီး မှောင်လာပြီဖြစ်သော်လည်း ဤအဆောက်အအုံများတွင် မီးများထွန်းထားပြီး ပုံရိပ်အချို့ ရပ်နေကြသည်။ ကျောက်စားပွဲများပေါ်တွင် အရာဝတ္ထုအမျိုးမျိုးကို ပြန့်ကျဲစွာ ထားရှိသည်။

လီချန်နှင့် ချန်ယုံအပြင် ဤမှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ ဝင်ရောက်လာသော အလုပ်ကြမ်းတပည့်များလည်း အတော်လေးများပြားသည်။

ဤမှောင်ခိုဈေးကွက်သည် နေ့စဉ်မဖွင့်ဘဲ တစ်လလျှင် သုံး၊ လေးကြိမ်သာ ဖွင့်သည်။

လီချန်သည် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

"ဒီ ချီသွေးအားဆေးလုံး ဘယ်လောက်လဲ။" သူက ဆိုင်ရှင်ကို မေးလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်သည် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေပြီး အလင်းရောင်သည် သူ့ထံသို့ မရောက်နိုင်ပေ။ သူ၏မျက်နှာသည် နီးပါးမမြင်ရဘဲ သူ၏မျက်လုံးများသာ ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ မမြင်နိုင်သော ဖိအားတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

လီချန်သည် ဤဆိုင်ရှင်သည် အဆင့်ရှိသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ခြေများကြောင်း ခံစားရသည်။

"တစ်လုံးကို အကျိုးဆောင်အမှတ် တစ်မှတ်၊ ဒါပေမယ့် ဒီမှာ တစ်လုံးချင်းမရောင်းဘူး။ ဆေးလုံးတစ်ဆယ့်နှစ်လုံးပါတဲ့ ပုလင်းတစ်လုံးကို အကျိုးဆောင်အမှတ် ဆယ်မှတ်။"

ဆိုင်ရှင်က ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အရည်အသွေး ဘယ်လိုလဲ။" လီချန်က မေးလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းက အများအပြားထုတ်လုပ်တာ။ အရည်အသွေးက သာမန်ပဲ။"

ဆိုင်ရှင်က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ကြည့်လို့ရမလား။" လီချန်က မေးလိုက်သည်။

"ကြိုက်သလိုလုပ်။"

ဆိုင်ရှင်က မလှုပ်ရှားပေ။

ထိုအခါမှ လီချန်က ဆေးပုလင်းကို ကောက်ယူပြီး အဖုံးကိုလှည့်ဖွင့်ကာ ပထမဆုံး အနံ့ခံလိုက်သည်။ အနံ့သည် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကျောက်ပေးသော ချီသွေးအားဆေးလုံးနှင့် ဘာမှမထူးခြားပေ။

မူလက သူသည် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကျောက်ပေးသော ချီသွေးအားဆေးလုံးကို အနံ့မခံဝံ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အမှုန့်အနည်းငယ်ကို ခြစ်ယူပြီး ကြက်များနှင့် ဘဲများကို ကျွေးခဲ့သည်။ ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာများ မရှိခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ၎င်းကိုစားသော ကြက်များနှင့် ဘဲများသည် ပိုမိုတက်ကြွနေပုံရသည်။ မူလက နာမကျန်းဖြစ်နေသော ကြက်ဘဲများသည် ချက်ချင်း တက်ကြွလန်းဆန်းလာသည်။

သူသည် ချီသွေးအားဆေးလုံးတစ်လုံးကို လောင်းထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကျောက်ပေးသော ဆေးလုံးနှင့် တထေရာတည်းတူညီသည်။

အလင်းရောင်သည် သိပ်မတောက်ပသော်လည်း သူသည် အရောင်တွင် ခြားနားချက်မရှိကြောင်း ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။

သူသည် ထပ်မံရေတွက်လိုက်ရာ ချီသွေးအားဆေးလုံး တစ်ဆယ့်နှစ်လုံး အမှန်တကယ် ရှိသည်။

အကျိုးဆောင်အမှတ် ဆယ်မှတ်၊ စျေးမသက်သာပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် တစ်လလျှင် အကျိုးဆောင်အမှတ် တစ်မှတ်သာ ရရှိသည်။

အကျိုးဆောင်အမှတ်များ မည်မျှတန်ဖိုးရှိသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

ပုံမှန်အခြေအနေအရ အလုပ်ကြမ်းတပည့်များသည် အကျပ်အတည်းကို ထိုးဖောက်နေသည်မှလွဲ၍ ချီသွေးအားဆေးလုံးများ ဝယ်ရန် အကျိုးဆောင်အမှတ်များကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သုံးစွဲမည်မဟုတ်ပေ။

အလုပ်ကြမ်းတပည့်များအတွက် အကျိုးဆောင်အမှတ်များသည် ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး ပိုတန်ဖိုးရှိသောအရာများကို ဝယ်ရန် အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။

***

All Chapters