တန်ပြန်သတ်ဖြတ်ခြင်း
Vol. 1 Ch. 15
"ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်က ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို တကယ်ရောက်သွားပြီလား။"
လီချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူက ထူးဆန်းတဲ့ လက်သီးအရှိန်အဟုန်တစ်ခုကို အရသာခံနေတယ်၊ နက်နဲပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်၊ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေတဲ့ ခံစားချက်ရှိပေမယ့် တကယ်ပဲ တည်ရှိနေတယ်။
"ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်၊ ဒီအသာမန်ဆုံး လက်သီးကွက်က ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ပြီးနောက်မှာ ဒီလိုမှော်ဆန်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ တကယ်ပဲ မယုံနိုင်စရာပဲ။"
လီချန်က စိတ်ထဲတွင် ချီးကျူးလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် သူက လက်သီးတစ်ချက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးလိုက်တယ်။ သူ့လက်သီးက ဓားတစ်လက်လိုပဲ၊ သူ့ရဲ့ အတွင်းချီက စုစည်းပြီး လေကိုဖြတ်တောက်သွားတယ်၊ သူ့ရဲ့အောင်မြင်မှုမတိုင်ခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြင်းထန်တယ်။
ထို့နောက် သူက ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်ကို ထပ်လေ့ကျင့်တယ်၊ သူ့နှလုံးသားက ပိုလို့တောင် တုန်လှုပ်သွားတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်က အရင်ကထက် အများကြီး ပိုကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံမှုအာနိသင်ရှိလို့ပဲ။ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်တစ်ကြိမ်က မဟာကောင်းကင်စက်ဝန်းတစ်ခုကို အမှန်တကယ် ပြီးမြောက်စေနိုင်တယ်။
အရင်က ဒါကိုအောင်မြင်ဖို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လိုအပ်ခဲ့တယ်။ ဒါက ပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုစွမ်းဆောင်ရည်က အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။
သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုအတွင်းမှာ အဲ့ဒီနက်နဲတဲ့ လက်သီးအရှိန်အဟုန်ကို နားလည်မှုက တဖြည်းဖြည်း ပိုရှင်းလင်းပြီး ထင်ရှားလာတယ်။
"သာမာန်အဖြစ်ဆုံး လက်သီးကွက်တောင်မှ အစွန်းရောက်အထိ ကျင့်ကြံလိုက်ရင် ထူးခြားလာလိမ့်မယ်။"
လီချန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက အလင်းရောင်တွေနဲ့ တောက်ပနေသည်။
ဒီအချိန်မှာ ပိုအဆင့်မြင့်တဲ့ သိုင်းပညာတွေကို လိုက်စားချင်တဲ့ သူ့ရဲ့ဆန္ဒက သိပ်မပြင်းထန်တော့ဘူး။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်က တိုးတက်ဖို့ နေရာအများကြီး ရှိနေသေးလို့ပဲ။
မှန်ပါတယ်။
ပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်တောင်မှ တိုးတက်အောင် လုပ်လို့ရသေးတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ပြည့်စုံခြင်းလို့ခေါ်တာက လက်သီးကွက်ကိုယ်၌နဲ့ပဲ သက်ဆိုင်တာ။
လက်သီးကွက်ကိုယ်၌ကို ကျော်လွန်သွားတဲ့အခါမှာတော့ သူ့ရဲ့အလားအလာကို ဖွင့်ထုတ်ပြီး ပိုမြင့်တဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုထဲကို ဝင်ရောက်သွားတာနဲ့ ညီမျှတယ်။
လီချန်ရဲ့ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်က ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားကတည်းက သူ့ရဲ့ မွေးပြီးအဆင့် ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်မှုက သိသိသာသာ အရှိန်မြှင့်လာတယ်။ အခြေခံအားဖြင့် သူက နှစ်ရက်လောက်မှာ တစ်မှတ်လောက် တိုးတက်နိုင်တယ်။ ဒါက ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို မရောက်ခင်ကထက် လေး၊ ငါးဆလောက် ပိုမြန်တယ်။
လီချန်မှာ အချိန်အလုံအလောက်ရှိတဲ့အတွက် သူက ကျင့်ကြံမှုအပြင် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်ကနေ သန့်စင်တဲ့ ဓားသိုင်းနည်းစနစ်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားစပြုတယ်။ သူ့လက်သီးကွက်က ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို မရောက်ခင်ဆိုရင် သူဒီစွမ်းရည်ကို သေချာပေါက် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ဝင်ရောက်ပြီးနောက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်အပေါ် နားလည်မှုနဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုက အသွင်ပြောင်းလဲတိုးတက်မှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။
နေ့စဉ် ဖော်ထုတ်ခြင်းနဲ့ သန့်စင်ခြင်းတွေကနေတစ်ဆင့် သူက ဒီဓားသိုင်းနည်းစနစ်ကို တဖြည်းဖြည်း ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။
အနည်းဆုံးတော့ သူ့အမြင်မှာ ဒီကိုယ်တိုင်သန့်စင်ထားတဲ့ ဓားသိုင်းနည်းစနစ်က သူ့ရဲ့တကယ့်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အများကြီး မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မယ်။
ဒီအတွက် သူက ခေါင်းလောင်းစင်က အမှိုက်ပုံတစ်ခုထဲမှာ မွှေနှောက်ပြီး သံချေးတက်နေတဲ့ ဓားတိုတစ်လက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ ဂရုတစိုက် တိုက်ချွတ်ပြီးနောက် သူက ရိုးရှင်းတဲ့ ဓားအိမ်တစ်ခုလုပ်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ဒါက သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်လက်နက် ဖြစ်လာတယ်။
.......
ညဉ့်နက်လာသည်။
ခေါင်းလောင်းစင်က မည်းမှောင်နေသည်။
ပြတင်းပေါက်ကနေ လရောင်ခပ်ရေးရေးလေးပဲ ထိုးကျနေကာ အဝေးကနေ ကင်းသမားရဲ့မောင်းသံ ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားနေရသည်။
ဇီ အချိန်(ည ၁၁ နာရီမှ နံနက် ၁ နာရီ) ရဲ့ လေးပုံသုံးပုံ အချိန်ကို ရောက်နေပြီ။
လီချန်က စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်က အချက်အလက်တွေကို ကြည့်ပြီး သူ့နှလုံးသားက ပြည့်စုံတဲ့ခံစားချက်နဲ့ ပြည့်နေသည်။
ဟို့စ်(ထ်): လီချန်။
ကျင့်ကြံမှု: မွေးပြီးအဆင့် (ပထမအဆင့် ၄၈/၁၀၀)။
ပူဇော်ကိရိယာ: အချိန်ပြခေါင်းလောင်း (ရတနာ ၇၈၃/၁၀၀၀)။
သိုင်းပညာ: ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက် (ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်)။
သူ့ရဲ့ မွေးပြီးအဆင့် ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံမှုက တစ်ဝက်လောက် ရောက်နေပြီ။
အိပ်ချိန်ရောက်ပြီ။
လီချန်က ကုတင်ပေါ်လှဲချပြီး မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။
သူအခု အိပ်စက်မှုအရည်အသွေးက အရမ်းကောင်းသည်။ သူမျက်လုံးမှိတ်လိုက်တာနဲ့ အိပ်ပျော်သွားနိုင်ပြီး အိပ်မပျော်တာမျိုး ဘယ်တော့မှ မဖြစ်ဘူး။
ပြီးတော့ သူက နေ့တိုင်း နှစ်နာရီလောက်ပဲ အိပ်ဖို့လိုတယ်၊ ဒါက လုံးဝလုံလောက်တယ်။
ဘယ်လောက်ကြာသွားလဲ သူ မသိ။ လီချန်က ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။
သူက သဘာဝအတိုင်း နိုးလာတာ မဟုတ်ဘဲ အရမ်းကို သိမ်မွေ့တဲ့ အသံတစ်ခုကြောင့် လန့်နိုးလာခြင်းပင်။
သူ့လက်က သူ့ဘေးမှာထားတဲ့ ဓားတိုကို အလိုလို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
တံခါးကို ညင်သာစွာ တွန်းဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ညလေနုအေးအေးလေး တိုက်ခတ်ဝင်လာသည်။
ချက်ချင်းပဲ ပုံရိပ်တစ်ခုက တစ္ဆေလို လင်းခနဲဝင်လာပြီး ကုတင်ဘေးက လီချန်ဆီကို ပြေးလာခဲ့သည်။
အရှိန်က အရမ်းမြန်တယ်။ တိတ်ဆိတ်ပြီး လျှို့ဝှက်တယ်။
လက်တစ်ဖက်က လီချန်ရဲ့လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက်လှမ်းလိုက်တယ်။
ဒါပေမယ့် ရုတ်တရက် လီချန်က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ကာ၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့လက်ထဲက ဓားက တုန်ခါပြီး ဝင်လာတဲ့ အရိပ်ဆီကို ထိုးလိုက်သည်။
အရိပ်က လီချန် နိုးနေလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ဒီလောက်မြန်မြန် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားပေ။ သူတော်တော်အံ့ဩသွားပေမယ့် သူက သူ့ရဲ့ခွန်အားအပေါ်မှာ အရမ်းယုံကြည်မှုရှိနေသည်။ သူက လက်ကောက်ဝတ်ကို လှန်လိုက်ကာ၊ အတွင်းချီက သူ့လက်ဖဝါးထဲမှာ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းပြီး ဝင်လာတဲ့ ဓားကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။
သူက အဆင့်ရှိသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်၊ လီချန်ကတော့ ဝင်ခွင့်ရတာ နှစ်နှစ်ကျော်ပဲရှိသေးပြီး အတွင်းအားတောင် မကျင့်ကြံရသေးတဲ့ အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ယောက်ပဲ။
ဒါပေမယ့် ရုတ်တရက် ကြည်လင်ပြီး သာယာတဲ့ ခေါင်းလောင်းသံတစ်ခုက သူ့စိတ်ထဲမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် တောင့်သွားသည်။ သူထိန်းချုပ်နေတဲ့ အတွင်းချီက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့လက်ဖဝါးက လေထဲကိုပဲ ဖမ်းဆွဲမိလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့ရင်ဘတ်ထဲမှာ အေးစက်တဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ချက်ချင်းပဲ သူ့မျက်လုံးတွေက ပြူးကျယ်သွားလေသည်။
......
နောက်တစ်ခဏမှာ အရိပ်က ဒဏ်ရာရနေတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်လို သူ့လည်ချောင်းထဲကနေ ဒေါသတကြီး ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။ သူ့ရဲ့ပေါများတဲ့ အတွင်းချီက ပေါက်ကွဲထွက်လာတယ်၊ သူ့လက်ဖဝါးက တုန်ခါပြီး လေကိုဖြတ်ခွဲကာ လီချန်ဆီကို ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဒါပေမယ့် လီချန်က လိမ့်လိုက်ကာ သူ့ဓားတိုကို ဆွဲထုတ်ပြီး ငါးရှဉ့်တစ်ကောင်လို ကုတင်ရဲ့တစ်ဖက်ကို လျှောတိုက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ထဲက ဓားတိုဖြင့် အရိပ်ရဲ့ကျောကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးလိုက်သည်။
ဘုန်း!
အရိပ်ရဲ့လက်ဝါးက လေထဲကိုပဲ ရိုက်မိလိုက်ပြီး ကုတင်တစ်ခုလုံးက အားကောင်းတဲ့ အတွင်းချီကြောင့် တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားလေသည်။
ဒါပေမယ့် ဒါကလည်း သူ့ရဲ့နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုပဲ။ သူ့ရင်ဘတ်ထဲက ဓားက သူ့ရဲ့ခွန်အားကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူနေသည်။
ဇွက်!
လီချန်က ထပ်ထိုးလိုက်သည်၊ အရိပ်ရဲ့ကျောကို ကျောရိုးကနေ ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်ပြီးတော့ တစ်ချက်ဆွဲလိုက်တဲ့အခါ အရိုးတွေက ကွဲထွက်သွားသည်။
အရိပ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်လို့မရတော့ဘူးလို့ပဲ ခံစားလိုက်ရပြီးတော့ သူက မြေပေါ်ကို တန်းတန်းမတ်မတ် လဲကျသွားတော့သည်။ သူ့ရဲ့အသက်ပြင်းပြင်းရှူသံနဲ့ လည်ချောင်းထဲက ဂလုဂလုမြည်သံတွေပဲ ကျန်တော့သည်။
မကြာခင်မှာပဲ အရိပ်ရဲ့အသက်ရှူသံက တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး နောက်ဆုံးမှာ လှုပ်ရှားမှု လုံးဝမရှိတော့ပေ
လီချန်က ဘေးမှာရပ်နေပြီး၊ မချဉ်းကပ်ခဲ့။
ဒီအချိန်မှာ သူ့လက်တွေ ခြေထောက်တွေက ရေခဲလို အေးစက်နေကာ၊ သူ့ဦးရေပြားက ကျင်နေ ပြီးတော့ သူက အနည်းငယ်တောင် တုန်နေသည်။
ဒါက သူလူသတ်တာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။
သူလှုပ်ရှားတဲ့အခါမှာ သူက မယုံနိုင်လောက်အောင် တည်ငြိမ်တယ်၊ ကြောက်ရွံ့မှုတစ်စက်မှ မရှိဘူး။
ဒါပေမယ့် ကျူးကျော်သူကို တကယ်တန်ပြန်သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်မှာတော့ သူက ပြင်းထန်တဲ့ နှလုံးခုန်မြန်ခြင်းကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။
ဟူး၊ ဟူး၊ ဟူး။
သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူတာကို ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ် လုပ်လိုက်သည်။
လီချန် နောက်ဆုံးတော့ တည်ငြိမ်သွားလေသည်။ သူလုံးဝ စိတ်မလျှော့သေးပေမယ့် အရင်ကလို အလွန်အမင်း တင်းမာမှုတွေတော့ မရှိတော့ပေ။
သူက ဖြစ်စဉ်တစ်ရပ်လုံးကို ပြန်သုံးသပ်စပြုသည်။
ဒီအရိပ်က သေချာပေါက် အဆင့်ရှိသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ အဲ့ဒီလက်ဝါးကနေ ပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ စွမ်းအားကို ကြည့်ပြီး သူက မွေးပြီးအဆင့် ဒုတိယအဆင့် ဒါမှမဟုတ် အထက်မှာတောင် ရှိနိုင်တယ်။
ကံကောင်းစွာနဲ့ သူက သူ့ရဲ့ပူဇော်ကိရိယာ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းရဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့ အသံလှိုင်းတိုက်ခိုက်မှုစွမ်းရည်ကို သုံးဖို့ တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ဘူး။
ဒါက ပြိုင်ဘက်ကို တစ်ခဏတာ တောင့်သွားစေပြီး သူ့ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ပြီး မမျှော်လင့်ဘဲ သတ်ဖြတ်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးခဲ့တယ်။ မဟုတ်ရင် သူတို့သာ တည့်တည့်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရင် အကျိုးဆက်တွေက ကြိုတင်ခန့်မှန်းလို့မရနိုင်ဘူး။
ကျူးကျော်သူက သေတာတောင်မှ လီချန်က အဆင့်ရှိသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလို့ စိတ်ကူးမိမှာ မဟုတ်ဘူး။
ရုတ်တရက် သူတစ်ခုခုကို သတိရပြီး တံခါးဆီကို အလျင်အမြန်သွားပြီး အပြင်ကအသံတွေကို ဂရုတစိုက် နားထောင်လိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးတော့ သူက တခြားလူမရှိလောက်ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးမှပဲ ဆီမီးကို ထွန်းလိုက်သည်။
မီးအိမ်ရဲ့ လိမ္မော်ရောင်အလင်းရောင်အောက်မှာ အခန်းထဲက အခြေအနေက ပေါ်လွင်လာနေသည်။
လီချန်က လုံးဝပြိုကျသွားတဲ့ သစ်သားကုတင်ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဒါက သုံးလို့မရတော့ဘူးထင်တယ်။
ကံကောင်းစွာနဲ့ နောက်ကုတင်တစ်လုံးရှိသေးသည်၊ မူလက လောင်စုန့်သုံးခဲ့တာပင်။
လီချန်က ပြင်းထန်တဲ့ သွေးနံ့ကို သည်းခံပြီး ကျူးကျော်သူကို လှန်လိုက်သည်၊ သူက အနက်ရောင်မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားတုန်းပင်။ ဆွဲချလိုက်တဲ့အခါ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာက ပေါ်လာသည်။
"တကယ်ပဲ သူလား။"
လီချန်က တော်တော်အံ့ဩသွားသည်။
ဒါက အလုပ်ကြမ်းဆောင်က အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကျောက်ပဲ။
လျှို့ဝှက်စွာ အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေပြီး ဘာရလဒ်မှမရတော့တဲ့အခါ ဒီလူက နောက်ဆုံးတော့ စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ညဘက်မှာ သူ့ကို ဖမ်းပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းချင်နေတာ။
ကံမကောင်းစွာနဲ့ ဒီလူက လီချန်က အဆင့်ရှိသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလို့ ဘယ်တော့မှ စိတ်ကူးမိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပေါ့ပေါ့ဆဆနဲ့ သူက တန်ပြန်သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတယ်။
အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကျောက်ရဲ့ အလောင်းကို ကြည့်ပြီး လီချန်က ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲလို့ စဉ်းစားနေတော့သည်။
အလောင်းကို မကိုင်တွယ်ခင်မှာ သူက လုယက်ရဦးမယ်။ တစ်ခုခုများ ရဦးမလား။
မကြာခင်မှာပဲ လီချန်က ပစ္စည်းတစ်ပုံကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
ဆေးပုလင်းသုံးလုံး။
စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်။
အကျိုးဆောင်အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု။
ဓားမြှောင်တစ်လက်။
ငွေစက္ကူအနည်းငယ်။
"ကျွတ်ကျွတ်၊ အကျိုးဆောင်အမှတ် ငါးရာကျော်တောင် ရှိတယ်။"
လီချန်က အကျိုးဆောင်အမှတ်တံဆိပ်ပေါ်က ပြသထားတဲ့ အမှတ်တွေကို ကြည့်ပြီး တော်တော်အံ့ဩသွားသည်။
ကံမကောင်းစွာနဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကျောက်သေသွားပြီဆိုတော့ ဒီ အကျိုးဆောင်အမှတ်တံဆိပ်က အသုံးမဝင်တော့ပေ။
တံဆိပ်ပိုင်ရှင်ကပဲ အကျိုးဆောင်အမှတ်တွေကို လွှဲပြောင်းနိုင်သည်။
သူက အကျိုးဆောင်အမှတ်တံဆိပ်ကို ဘေးချထားပြီး ဆေးပုလင်းနှစ်လုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ပုလင်းက ချီသွေးအားဆေးလုံးတွေ၊ အတွင်းမှာ ကိုးလုံးကျန်သေးသည်။
တစ်ပုလင်းက အမှုန့်တွေပါသည်။ ပုလင်းပေါ်က တံဆိပ်ကို ကြည့်ပြီး ဒါက ရွှေသရက်ဆေး ဖြစ်ကာ ပြင်ပဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့သုံးမှန်းသိလိုက်ရသည်။
တစ်ပုလင်းက ရွှေကျောက်စိမ်းလိမ်းဆေး ဟုခေါ်သည့် လိမ်းဆေးတစ်မျိုးပင်။
ဓားမြှောင်က အတော်ထက်သည်။ ငွေစက္ကူတွေက စုစုပေါင်း ငွေသား ရာဂဏန်းလောက် ရှိသည်။
နောက်ဆုံးမှာ လီချန်က စာအုပ်ငယ်လေးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ရွှေကျောက်စိမ်းလိမ်းဆေး၊ မျှော်လင့်ချက်လေး နည်းနည်းတော့ ခံစားရသည်။ သိုင်းပညာကျမ်းတစ်အုပ် ဖြစ်နိုင်မလား။
တောက်ပသောကျောက်စိမ်းလက်ဝါး။
လီချန်က စာလုံးကြီးသုံးလုံးကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ သူ့မျက်လုံးတွေက တောက်ပသွားတော့သည်။
တကယ်ပဲ သိုင်းပညာကျမ်းတစ်အုပ်ပဲ။
ကံမကောင်းစွာနဲ့ ဒါက အတွင်းအားကျင့်စဉ်ကျမ်းမဟုတ်ဘူး၊ လက်ဝါးသိုင်းနည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်နေသည်။
***