လေးသမားသူတော်စင်

သူတို့နှစ်ယောက် အသံလာရာဘက်ကို ကြည့်လိုက်ကြရာ၊ အစက်အပြောက်များဖြင့် ထွေပြားနေသော ညအလင်းရောင်အောက်တွင် ပုံရိပ်မည်းမည်းတစ်ခုက လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ရောက်လာသူမှာ အရပ်မြင့်ပြီး ဝတုတ်တုတ်ဖြစ်ကာ အနက်နှင့်အနီရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားသည်။ သူ့ရင်ဘတ်တွင် နံပါတ်ငါး ပုံစံတစ်ခု ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံအုတ်ဂူအဖွဲ့အစည်းဝင်တစ်ဦး - ကျင်းယွင်အော်!

"မင်း ဘယ်သူလဲ?" ကူဖုန်းက လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူနှင့် လုရုံ နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ဖက်လူထံမှ ပြင်းထန်သောအရှိန်အဝါ တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်ကို ခံစားမိကြပြီး၊ တစ်ဖက်လူ၏ အစွမ်းသည် သူတို့ထက် များစွာသာလွန်နေဖွယ်ရှိသည်။

ကျင်းယွင်အော်က သူ့ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း အဖြေမပေးဘဲ တိုးတိုးလေး ထပ်ရေရွတ်လိုက်သည်၊

"ငါ အရမ်းဆာတယ်။"

ထို့နောက် တစွပ်စွပ်မြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း၏မျက်လုံးများက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

အကြောင်းမှာ သူတို့မြင်တွေ့လိုက်ရသည်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူ၏ ဝမ်းဗိုက်တွင် တံတွေးများ တစက်စက်ကျနေသော ပါးစပ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တံတွေးများက မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားရာ မြေကြီးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို တရှဲရှဲမြည်ကာ တိုက်စားသွားသည်။

"တစ္ဆေဗုဒ္ဓက ငါ့ကိုပြောတယ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီလမ်းကနေ ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို ဖြတ်သွားလိမ့်မယ်တဲ့၊ ဒါကြောင့် ငါ့ကိုစောင့်ခိုင်းထားတာ။"

"ငါသာ သူတို့ကိုတွေ့ရင် တစ်ထိုင်တည်းနဲ့ ဗိုက်ကားအောင်စားရမှာပဲ" ဟု ကျင်းယွင်အော်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

သူပြောနေစဉ်မှာပင် သူ့ဝမ်းဗိုက်ပေါ်ရှိ ပါးစပ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပိတ်သွားပြီး ထူးဆန်းသော လှိုင်းဂယက်တစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး!"

ကူဖုန်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူက လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ အရိပ်နံရံသုံးလွှာ ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သို့သော်လည်း၊ တစ္ဆေတစ်ရာတာအို၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး ခုခံကာကွယ်ရေးတိုက်ကွက်ဖြစ်သော်ငြား၊ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် ကြေမွသွားကာ အပေါက်ကြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်ပုံရိပ်၏ ဝမ်းဗိုက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝါးစားသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လုရုံနှင့် ကူဖုန်းတို့ ချက်ချင်းပင် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားလည်သွားကြသည်။ ပြိုင်ဘက်၏ ဝမ်းဗိုက်ရှိ အပေါက်ကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အရာအားလုံးကို ၎င်း၏အတွင်းပိုင်းထဲသို့ မျိုချနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်မျိုးလဲ!

သူတို့နှစ်ဦး ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦး၏ အဖွဲ့ဝင်များအနေဖြင့် သူတို့သည် မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများကို ၎င်းတို့၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မွေးရာပါနတ်ဘုရားစွမ်းရည်များဖြင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော အတွေ့အကြုံရင့် စစ်သည်များဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းသည် သူတို့အတွက် အသစ်အဆန်းမဟုတ်ပေ။

ပြိုင်ဘက်က ဟင်းလင်းပြင်ကို လျစ်လျူရှုပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်မှတော့ သူတို့ကလည်း ၎င်း၏ဗဟိုချက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်အောင် နီးကပ်သွားသရွေ့ ဟင်းလင်းပေါက်ကြီး၏တိုက်ခိုက်မှုများကို လျစ်လျူရှုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လုရုံက လေထဲသို့ မြင့်မားစွာခုန်တက်သွားပြီး ကျင်းယွင်အော်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူ၏လက်ထဲရှိ တုတ်ရှည်ကြီးသည် ပြင်းထန်သော ချီစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အစွမ်းထက်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ တုတ်၏စွမ်းအင်သည် ပြိုကျလာသော ကောင်းကင်ကြီးကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ကူဖုန်းက သူ၏သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်ကို ပြင်ဆင်နေသည်။ မြေပြင်၏အရိပ်များသည် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ထကြွလာပြီး ကျင်းယွင်အော်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်သည့် ဆူးချွန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းမှာ တစ္ဆေတစ်ရာတာအို၏ မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော နည်းစနစ်ဖြစ်သည့် အရိပ်ထောင် သတ်ဖြတ်ခြင်းပင်!

ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးနှစ်ဦး ပူးပေါင်းပြီး ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ကွက်များကို တစ်ချိန်တည်းတွင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ရန်သူ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်နေပါစေ၊ သူတို့၏ပြိုင်ဘက် ဘယ်တော့မှ ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အနည်းဆုံးတော့၊ တိုက်ပွဲကိုကြည့်ရှုနေသော စစ်သည်တိုင်းက ထိုသို့ယုံကြည်နေကြသည်။

သူတို့၏ အစွမ်းထက်သော နည်းစနစ်များက ရောက်ရှိသွားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူကို မျိုချသွားသည်။

သို့သော်လည်း လုရုံနှင့် ကူဖုန်းတို့က သူတို့၏သတိကို မလျှော့ချလိုက်ပေ။ ပြိုင်ဘက်၏ အရှိန်အဝါ မှာ မပျောက်ကွယ်သွားဘဲ အားနည်းသွားသည့် လက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာ မပြသောကြောင့် သူတို့၏အမူအရာများက ပိုမိုလေးနက်တည်ကြည်လာသည်။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?

နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးပင်လျှင် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ကူဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ညာဘက်ခြမ်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သွေးများက ပန်းထွက်လာပြီး ညအမှောင်ကို နီရဲသွားစေသည်။

"တစ္ဆေအိုကြီး!" လုရုံက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အော်လိုက်သည်။

"ဖယ်ကြ!"

ကူဖုန်းက ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော်လည်း အရိပ်ကိုထိန်းချုပ်သည့် နည်းစနစ်ကိုသုံးကာ လုရုံကို သူ၏မည်းနက်သောအရိပ်လက်ဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ဤတစ်ခဏတာကြောင့်ပင် လုရုံမှာ သေစေနိုင်သော ရိုက်ချက်ကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

ကူဖုန်းက သွေးထွက်လွန်ခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းဆုံးရှုံးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဒဏ်ရာကို ရင်းချီစွမ်းအင်ဖြင့် ပိတ်လိုက်သည်။

တကျွိကျွိမြည်သံက တစ်ဖန်ပြန်ထွက်ပေါ်လာပြီး လူများ၏ဦးရေပြားကို ထုံကျင်သွားစေသည်။

အစွမ်းထက်သော ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးပင်လျှင် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သေလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်လား?

ရန်သူက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေတာလဲ?

"လုရုံ! တခြားသူတွေကို အမြန်ခေါ်ပြီး ထွက်ပြေး! ဒီလူကို ငါ့ဆီမှာထားခဲ့ပြီး အချိန်ဆွဲထားလိုက်မယ်!" ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် ကူဖုန်းက ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ဤရန်သူ၏အစွမ်းသည် နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးနှင့် သေချာပေါက် တန်းတူဖြစ်ပြီး၊ သို့မဟုတ် ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။

တည့်တည့်တိုးတိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ကျောက်တုံးကို ကြက်ဥနှင့်ပေါက်ခြင်းသာဖြစ်ပြီး အသက်ကို အလဟဿ စတေးရုံသာရှိမည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ယခု အသက်စတေးပြီး တခြားသူများ ထွက်ပြေးရန် အချိန်ဝယ်ပေးရမည်။

လုရုံက စကားပြောရန် တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော စစ်သားများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ အစွမ်းချင်း လုံးဝကွာခြားမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့သည် ခုခံရန် လက်လျှော့နှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

သွားကြိတ်ရင်း လုရုံက ကျယ်လောင်စွာအော်လိုက်သည်။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြ!"

တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တခြားသူများလည်း ကြောင်နေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး လုရုံနောက်သို့လိုက်ကာ ကျင်းယွင်အော်၏လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုမှ ရှောင်တိမ်းရင်း တောင်တန်းများထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

မြေကြီးက တုန်ခါနေပြီး ပေါက်ကွဲသံများက မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေသည်။

လုရုံ ထွက်ပြေးနေစဉ် ဘေးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ တစ္ဆေအိုကြီးသည် သူ၏ရင်းဝိညာဉ်ကို ဆင့်ခေါ်နှင့်ပြီးဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ယခင်ဘဝက တောင်တစ်လုံးမျှမြင့်မားသော အစွမ်းထက် တစ္ဆေဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်သည်။

ခရက်!

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရင်းဝိညာဉ်တစ္ဆေဘုရင်၏ အပေါ်ပိုင်းတစ်ခြမ်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လုရုံက သူ့လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး တစ္ဆေအိုကြီး သေဆုံးတော့မည်ကို သိလိုက်သည်။

ခြေလှမ်းမရပ်တန့်ဘဲ သူက အရှိန်ကိုပင် ပိုမြှင့်လိုက်သည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသများရှိ ဘေးအန္တရာယ်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် အစွမ်းထက်သော သူများ ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုတစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူသည် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူသည် ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ အသက်ရှင်လျက်သွားပြီး စစ်ကူများခေါ်ဆောင်လာရမည်၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော စစ်သည်များကို ရှာဖွေရမည်။

ထွက်ပြေးနေသော စစ်သားများက အရှိန်အမျိုးမျိုးဖြင့် ရွေ့လျားနေကြပြီး၊ သူတို့နောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင်က သေမင်း၏ကျိန်စာကဲ့သို့ ကပ်ပါလာကာ သူတို့၏အသက်ကို ရက်စက်စွာ ရယူနေသည်။

စဉ်ဆက်မပြတ်နှင့် ရင်ကွဲနာကျင်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများကြားမှပင် လုရုံက စိတ်မကောင်းဖြစ်သော်လည်း စိတ်ကိုတင်းကာ စစ်သားများကို ကယ်တင်ရန် နောက်ပြန်မလှည့်ခဲ့ပေ။

ရုတ်တရက်၊ ရှေ့ရှိ တောင်တန်းတောအုပ်၏ အဆုံးတွင် ရင်းနှီးသောပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လုရုံ၏ မျက်လုံးများက အံ့အားတသင့်ဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။ ရောက်ရှိလာသူမှာ အနောက်ပိုင်းဒေသမှ နတ်စစ်သူကြီးများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်နေသည်။

သူတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိကောင်းရှိနိုင်သေးသည်။

"အစ်မ ဝူတိ၊ အစ်မ ကိုဝိုင်းတိုက်တဲ့ကောင်တွေထဲမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကလူတွေ ပါတယ်ဆိုတာ သေချာလို့လား?" ချင်ဖုန်းက မယုံနိုင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

တခြားသူများလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လေးနက်သော အမူအရာများ ဖြစ်နေကြသည်။

လောကကြီးအတွက် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် လူသားမျိုးနွယ်တည်တံ့ရေးအတွက် မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများကို တိုက်ခိုက်ရန် တာဝန်ရှိသည်။ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မိစ္ဆာတွေ၊ တစ္ဆေတွေနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့နိုင်မှာလဲ?

ပိုင်ဝူတိက သူမလက်ထဲရှိ မိစ္ဆာအသားကြော်ကို ဝါးစားရင်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်၊

"ငါက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက လူတော်တော်များများနဲ့ ဆက်ဆံဖူးတယ်။ သူတို့ထဲက တချို့ရဲ့ အရှိန်အဝါ ကို ငါက အချိန်အကြာကြီး မှတ်မိနေပြီ။"

"ဟိုမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့လူတွေထဲမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကလူတွေ သေချာပေါက်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့အစွမ်းကလည်း မနိမ့်ဘူး။ ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးရဲ့ နယ်ပယ်ကို ရောက်နေသင့်တယ်!"

"ဒါပေမဲ့ အနောက်ပိုင်းဒေသတပ်မှူးကလွဲရင် တခြားသူတွေကို ငါက သိပ်အာရုံမစိုက်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူတို့နာမည်တွေကို ငါမမှတ်မိဘူး။"

"ရှောင်ပိုင်အတုကသာ ငါ့ကိုချောင်းမြောင်းပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်ခဲ့ရင်၊ သူတို့ငါ့ကို ဝိုင်းထားရင်တောင် ငါရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး။"

ချင်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အခြေအနေက သူမျှော်လင့်ထားတာထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ။

စုထျန်းယွဲ့က မျက်ခုံးအနည်းငယ်ပင့်ကာ စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေသည်။

ထိုစဉ်မှာပင်၊ ကျောက်စိမ်းဖြူကုတင်ပေါ်မှ တိုးညှင်းသော ငြီးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အချိန်အကြာကြီး သတိလစ်နေခဲ့သော မော့စန်းရီ နိုးထလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အစ်မ၊ သခင်မလေး!" သူမက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်သည်။

"ဒေါ်လေးမော့!" ရှောင်ပိုင်က သူမနိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

"သခင်မလေး?" မော့စန်းရီ ကြောင်သွားသည်။ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏အစ်မ နိုးထနေသည်ကိုသာမက၊ သူမ၏အစ်မ၏ ရန်သူတော်ဖြစ်သော ကလိမ်ကကျစ်မြေခွေးမနှင့်အတူ ချင်ဖုန်းနှင့် သူ၏မိန်းမကိုပါ တွေ့လိုက်ရသည်။

သတိလစ်နေစဉ်အတွင်း ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူမ မသိသော်လည်း စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ရှောင်ပိုင်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်၊

"မင်းလေး ဘေးကင်းတာနဲ့ပဲ တော်ပါပြီ။"

ရှောင်ပိုင်က သူမ၏ ပြည့်တင်းသော ရင်ဘတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း နာကျင်သလို ခံစားရကာ၊ "ဒေါ်လေးမော့၊ အဲ့ဒီတုန်းက ဘာလို့ ကျွန်မကို တောထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့တာလဲဟင်?"

ထိုမေးခွန်းသည် ချင်ဖုန်းလည်း သိချင်နေသော အရာဖြစ်သည်။

မော့စန်းရီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့နောက်ကို လိုက်နေခဲ့လို့၊ ပြီးတော့ သူက သခင်မလေးကို ဒုက္ခပေးမှာစိုးလို့ပါ။"

"ဘယ်သူလဲ?"

ပိုင်ဝူတိက ပါးစပ်ထဲက အစာကိုဝါးရင်း ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူက မင်းက ငါ့အကာအကွယ်အောက်မှာရှိနေတာကို မသိဘူးလား?"

"အဲ့ဒီလူက ဟိုတစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနဲ့လူတွေလို ဝတ်စားထားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရင်ဘတ်မှာ နံပါတ်လေး ပုံစံတစ်ခုရှိတယ်။ သူ့ရဲ့မျက်နှာအမှန်ကို ငါမမြင်ခဲ့ရပေမဲ့ သူ့ဘယ်သူဆိုတာကိုတော့ ငါ အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းမိတယ်။"

မော့စန်းရီက ခဏရပ်ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူက အနောက်ပိုင်းဒေသရဲ့ နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ လေးသမားသူတော်စင် - ကုံးတု ပဲ။"