ကစဉ့်ကလျား ပထမမူလရတနာ - ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံး

နာမည်ကို ကြားလိုက်ရုံဖြင့် ချင်ဖုန်းမှာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူမိသွားသည်။

လူတစ်ယောက်၏နာမည်၊ သစ်ပင်တစ်ပင်၏အရိပ်၊ မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းက နာမည်ကျော်ကြားကြသည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသ၏ နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးထဲတွင် ကုံးတုကို လောကကြီးက လေးသမားသူတော်စင်အဖြစ် သိကြသည်။

နတ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏အစွမ်းသည် တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊ သူလေ့လာသော သိုင်းပညာမှာ လေးပစ်အတတ်ပညာဖြစ်သည်။ သူသည် နတ်လေးပစ်ပညာ၏ နယ်ပယ်ငါးခုကိုပင် နားလည်သဘောပေါက်ထားသည်။

သူ၏ အပြောအများဆုံးတိုက်ပွဲမှာ မုန်တိုင်းကို သူ၏လေးအဖြစ်၊ တောင်တန်းများကို သူ၏မြားများအဖြစ် အသုံးပြုကာ မိုင်ပေါင်းဆယ်လီအကွာမှ သံသရာခုနစ်ပတ် ဘေးဒဏ်တစ္ဆေဘုရင် တစ်ပါးကို ပစ်ချခဲ့သော တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး လောကကြီးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးကို အဆင့်သတ်မှတ်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ အနောက်ပိုင်းဒေသရှိ လူအများစုက ကုံးတုသည် အနောက်ပိုင်းဒေသရှိ နတ်စစ်သူကြီးသုံးဦးထဲတွင် အကြမ်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။

ချင်ဖုန်း၏အမူအရာက လေးနက်သွားသည်။

"မမမော့၊ ပြိုင်ဘက်ရဲ့မျက်နှာအမှန်ကို မမြင်ရဘဲနဲ့ သူက လေးသမားသူတော်စင်ဖြစ်တယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သေချာနိုင်မှာလဲ?"

နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးပင်လျှင် အနောက်ပိုင်းဒေသရှိ ဘေးအန္တရာယ်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေပါက၊ ၎င်းသည် သူတို့အတွက် သတင်းကောင်းတစ်ခု မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

မော့စန်းရီက ပြန်ဖြေသည။

၊ "တကယ်တော့၊ ငါလည်း တောင်ပိုင်းဒေသမှာ သူ့ကိုဘာလို့တွေ့ရလဲဆိုတာ သိချင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဒီလူနဲ့ အရင်က တိုက်ခိုက်ဖူးပြီး သူ့ရဲ့အရှိန်အဝါနဲ့ ရင်းနှီးနေတယ်၊ ဒါကြောင့် လုံးဝမှားနိုင်စရာမရှိဘူး။ အရေးအကြောင်းဖြစ်ခဲ့ရင် သခင်မလေးအတွက် အမှတ်အသားတစ်ခုထားခဲ့ပြီး နယ်မြေတစ်ခုကို အစီအရင်ချခဲ့တယ်။"

"ငါရဲ့ မွေးရာပါနတ်ဘုရားစွမ်းရည်သာ မရှိခဲ့ရင်၊ သူ့မြားတွေကို ရှောင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ အသက်ရှင်ပြီး အစ်မနဲ့တွေ့ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။"

'နတ်စစ်သူကြီးတွေတောင်မှ ငါတို့ဘက်ကို ပြန်လှည့်တိုက်ခိုက်နေပြီ၊ ရန်သူက အနောက်ပိုင်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေတာဟာ စိတ်ကူးထားတာထက် အများကြီး ပိုဆိုးနိုင်တယ်။ အနောက်ပိုင်းတပ်မှူးကို ဒီအကြောင်း အကြောင်းကြားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုရှာရမယ်။'

ချင်ဖုန်းက စဉ်းစားလိုက်သည်။

မမမော့၏ ဖြူဖျော့နေဆဲဖြစ်သော မျက်နှာရောင်ကို မြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက အာကာသလက်စွပ်ထဲမှ နောက်ဆုံးကြာစေ့ကို ချက်ချင်းထုတ်ယူပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ဝိညာဉ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေးအတွက် အံ့ဖွယ်အာနိသင်ရှိတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရေကန်ကြာစေ့ပဲ။ စားလိုက်ရင် မကြာခင် ပြန်ကောင်းလာသင့်တယ်။"

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါ အားမနာတော့ဘူး။"

မော့စန်းရီက ကြာစေ့ကိုယူပြီး မျိုချလိုက်ရာ သူမ၏မျက်နှာရောင်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုတွေ့တော့ ချန်းဖေးလန်က ချင်ဖုန်းကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားမိသောကြောင့် ချင်ဖုန်းက ဘေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချန်းဖေးလန်က ဘာမှမဖြစ်သလို အကြည့်လွှဲနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

'ငါထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်သွားတာလား?' ချင်ဖုန်းက တွေးမိသည်။

"အခု သူတို့ဒဏ်ရာတွေ သက်သာသွားပြီဆိုတော့၊ ရှင်တို့နဲ့ လက်ရှိကိစ္စကို ဆွေးနွေးဖို့အချိန်ရောက်ပြီ။ ကျွန်မ ရှင်တို့ကို နေရာတစ်ခုခေါ်သွားမယ်"

စုထျန်းယွဲ့က သူမ၏လက်စကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြောလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်က အိပ်မက်တစ်ခုလို ပြောင်းလဲသွားသည်။

ပိုင်ဝူတိက အသားကင်ကို လှမ်းယူမည်ပြုစဉ်မှာပင်၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ အသားက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမက ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်လိုက်သည်၊

"ကလိမ်ကကျစ်မြေခွေးမ၊ ငါ့အသားကို ပြန်ပေး!"

စုထျန်းယွဲ့က သူမကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

'ဒီနည်းစနစ်ကို ငါအမြဲတမ်း အံ့ဩမိတယ်။ ဒါက လူတွေကို နေရာ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်တာပဲ။ မြေကြော ကျုံ့နိုင်ဆန့်နိုင်တဲ့ ဂါထာတစ်မျိုးမျိုးများလား?'

ချင်ဖုန်းက တလက်လက်တောက်ပနေသော ကျောက်သလင်းများနှင့် မူးယစ်ဖွယ်ကောင်းသော အမျိုးသမီးရနံ့တို့ကို ကြည့်ရှုရင်း တွေးမိသည်။

ရှေ့သို့ကြည့်လိုက်သောအခါ အလင်းရောင်ကုလားကာတစ်ခု အတွင်း၌ ကြီးမားသော ကုတင်တစ်လုံးရှိနေသည်။

ချင်ဖုန်း၏ ခန့်မှန်းချက်မှန်ကန်ပါက၊ဒါက အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အိပ်ဆောင်ဖြစ်သင့်ပြီး၊ ကိုးမြီးမြေခွေးမ၏ အိပ်ဆောင်ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးပင်!

ရုတ်တရက်၊ ချင်ဖုန်းက တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိပြီး ကုတင်ပေါ်ရှိ မှန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

မှန်သည် လူတစ်ရပ်စာမြင့်ပြီး၊ တစ်ဝက်လောက်ကျယ်ကာ ကြည်လင်တောက်ပနေသည်။ ဘေးဘက်များတွင် ထူးဆန်းသောပုံစံများ ထွင်းထုထားပြီး၊ စီးဆင်းနေသော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေသောကြောင့် သာမန်ပစ္စည်းမဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သို့သော်လည်း၊ တစ်ခုတည်းသော ချို့ယွင်းချက်မှာ မှန်၏ထောင့်တစ်ထောင့် ပဲ့နေခြင်းပင်။

ချုံယွိမြို့တွင် စုရှောင်ယွဲ့ပြောခဲ့သည်ကို ချင်ဖုန်းက သတိရလိုက်သည်။ သူတို့က သူ့ကို ပြည့်တန်ဆာအိမ်တွင် စောင့်နေရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့၏မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တွင် အနာဂတ်ကို အိပ်မက်ထဲတွင် ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်နိုင်သော ကျိုးပဲ့နေသည့် ကစဉ့်ကလျား ပထမမူလရတနာတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ၏ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ပါက၊ သူ၏ရှေ့မှ မှန်သည် သူတို့ပြောနေသော ကစဉ့်ကလျား ပထမမူလရတနာဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးပင်။

ချင်ဖုန်းက အနားသို့ချဉ်းကပ်ပြီး သေချာစစ်ဆေးလိုသည်။ နတ်ဘုရားပင်လယ်ထဲတွင် အကြီးအကဲရွှမ်းယီ ပေါ်လာသည်။ သူက မှန်ကိုကြည့်ပြီး အံ့ဩစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊။

"ဒီပစ္စည်းကို ဒီမှာတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး။"

"အကြီးအကဲရွှမ်း၊ ဒီမှန်ကို သိလို့လား?"

"အတိအကျပြောရရင် ဒါက မှန်မဟုတ်ဘူး၊ ကျောက်တုံးတစ်တုံးပဲ။ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံ ရောင်ပြန် ကျောက်တုံးလို့ခေါ်တဲ့ ရှေးဟောင်း ကစဉ့်ကလျား ပထမမူလရတနာတစ်ပါးပဲ။ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ နိမိတ်တွေကို အိပ်မက်ထဲမှာ ထင်ဟပ်စေနိုင်တယ်၊ အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်နိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်ကိုလည်း အားဖြည့်ပေးနိုင်တယ်။"

"မင်းသာ ဒီပစ္စည်းကို ငှားရမ်းနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ မင်းရဲ့ ဗေဒင်ပညာကို တိုးတက်စေနိုင်ရုံသာမက၊ ကံကြမ္မာကြယ်တာရာတွေကို ဆွဲဆောင်ပြီး ပထမ မူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်ကို ရှာဖွေနိုင်မယ်၊ ဒါ့အပြင် မင်းရဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို နှစ်ဆတိုးစေပြီး အောင်မြင်နိုင်ခြေကို အကြီးအကျယ် တိုးမြှင့်ပေးလိမ့်မယ်"

ရွှမ်းယီက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဒီလောက်တောင် ကံကောင်းတာလား?

ချင်ဖုန်းက ခဏတာ ဝမ်းသာသွားသော်လည်း၊ မကြာမီမှာပင် စိုးရိမ်သောကရောက်သည့် အမူအရာပြလိုက်သည်။

ရတနာများတွင် အစွမ်းသတ္တိ ကွာခြားချက်များရှိပြီး၊ ကစဉ့်ကလျား ပထမမူလရတနာသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးနှင့်အတူ မွေးဖွားလာပြီး၊ ရှေးလူကြီးများ ထားရစ်ခဲ့သော ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ်ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရတနာဟု ဆိုနိုင်သည်။

ကစဉ့်ကလျား ပထမမူလရတနာ တစ်ပါးချင်းစီတိုင်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များကို ဆွဲဆောင်ရန် လုံလောက်သည်။

ကိုးမြီးမြေခွေးမက ထိုရတနာကို သူမ၏ကုတင်ဘေးတွင် ထားရှိခြင်းက သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန် ကျောက်တုံးကို မည်မျှအလေးထားသည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။ သူမက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တခြားသူတွေကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ငှားရမ်းနိုင်မှာလဲ?

ချင်ဖုန်း စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် စုထျန်းယွဲ့က စကားစပြောသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် အနောက်ပိုင်းဒေသက ဘေးအန္တရာယ်က ငါတို့မြင်တွေ့ခဲ့ရသလို ရိုးရှင်းတာထက် အများကြီးပိုတယ်။ ဟိုမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ ပုံရိပ်တွေက ပိုင်ဝူတိကို သတ်ချင်တာက ဟိုနဂါးသွေးကြောနယ်မြေတွေကို လိုချင်လို့တစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ဘူး။"

"မြင်မှယုံဆိုသလိုပေါ့။ ငါမင်းတို့ကို ဒီကိုခေါ်လာတာက ငါ့အိပ်မက်ထဲမှာ မြင်ခဲ့တဲ့မြင်ကွင်းတွေကို ဒီပစ္စည်းနဲ့ ထင်ဟပ်ပြဖို့ပဲ။"

သူမ၏စကားဆုံးသည်နှင့် စုထျန်းယွဲ့က လက်ဆန့်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကို ထိလိုက်သည်။

မှန်၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး၊ မသဲမကွဲပုံရိပ်တစ်ခု လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများက သောင်းကျန်းနေပြီး၊ အလောင်းများက လယ်ကွင်းများပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။

အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်များက မြေကြီးထဲသို့ သွန်းလောင်းဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ကြီးမားသော အနက်ရောင်အရိပ်ကြီးတစ်ခုက အနောက်ပိုင်းဒေသကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုနေသည်။

၎င်း၏ စိမ်းလဲ့လဲ့မျက်ဆံများက ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သက်ရှိအားလုံး ချက်ချင်းဆိုသလို အသက်စွမ်းအား ဆုံးရှုံးသွားကြသည်။

နဂါးသွေးကြော၏ ဝိညာဉ်က ထင်ရှားပေါ်လာပြီး၊ မကျေမနပ် ဟိန်းဟောက်ကာ၊ မြေကြီးကွဲအက်သွားပြီး၊ စိမ်းလဲ့လဲ့တစ္ဆေမီးများက မိုင်ပေါင်းများစွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။

အဆုံးမရှိသော တစ္ဆေမီးများထဲတွင် တံခါးတစ်ချပ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ချင်ဖုန်း တုန်လှုပ်နေစဉ်မှာပင်၊ သူက ကြီးမားသော အနက်ရောင်အရိပ်ကြီးကို ရင်းနှီးနေသလို ခံစားမိပြီး၊ စာအုပ်တစ်အုပ်ထဲတွင် မြင်ဖူးသကဲ့သို့ပင်။

အကြီးအကဲရွှမ်းယီက ပုံထဲရှိ ဝိညာဉ်မီးနှင့် မသဲမကွဲပွင့်နေသော တံခါးကိုကြည့်ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာ?"

တောင်တန်းတောအုပ်၏ အဆုံးတွင် ညလေတိုက်ခတ်သဖြင့် သစ်ရွက်များ တရှဲရှဲမြည်နေပြီး၊ တစက်စက်ကျသံကို ကြားနေရဆဲဖြစ်သည်။

၎င်းတို့မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းနေသော ရေစက်များဖြစ်သည်။

မှိန်ဖျော့သော ကြယ်ရောင်အောက်တွင်၊ ထိုရေစက်များက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနီရင့်ရောင်ကို ထင်ဟပ်နေသည်ကို မြင်နိုင်သည်။

လုရုံက တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ လက်တစ်ဖက်က သူ့ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသို့ပြုလုပ်သူမှာ သူ၏ကယ်တင်ရှင်ဟု ယူဆရသော၊ အနောက်ပိုင်းဒေသရှိ နတ်စစ်သူကြီးသုံးဦးထဲတွင် အလေးစားရဆုံးဖြစ်သည့် လေးသမားသူတော်စင် - ကုံးတု ပင်!

သူ့နောက်မှ စစ်သားများ၏ အော်ဟစ်သံများမှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ၊ သူတို့သည် တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူ၏ အပေါက်ကြီးထဲသို့ ကျဆုံးခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏အရိုးများပင် ရှာမတွေ့နိုင်တော့ပေ။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ?

လုရုံက နားမလည်နိုင်ဘဲ တစ်ဖက်လူကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ယခင်က ရင်းနှီးခဲ့သော မျက်နှာသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထူးဆန်းစွာ မရင်းနှီးသလို ဖြစ်နေသည်။

ရှပ်!

ကုံးတုက သူ၏ညာလက်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ဂရုမစိုက်စွာ ခါလိုက်ရာ၊ သွေးများက ပန်းထွက်လာသည်။

သူ့ဘေးတွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ ၎င်းက ဝတုတ်တုတ် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို 'ထွေးထုတ်' လိုက်သည်၊ ၎င်းမှာ ကျင်းယွင်အော်ပင်။

"တခြားသူတွေ အားလုံးရှင်းပြီးပြီလား?" ကုံးတုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

ကျင်းယွင်အော်က အဖြေမပေးဘဲ၊ သူ့ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်နေသည်။ ဝမ်းဗိုက်အခေါင်းက တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်နေပြီး တကျွိကျွိဝါးစားသံများက အဆုံးမရှိ ထွက်ပေါ်နေသည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသများရှိ အပြင်းထန်ဆုံး နတ်စစ်သူကြီးများသည် တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူနှင့် အမှန်တကယ် ပူးပေါင်းကြလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

လုရုံက နောက်သို့ ယိုင်နဲ့ယိုင်နဲ့ဆုတ်သွားပြီး၊ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံနိုင်သော အမူအရာတစ်ခု ထင်ဟပ်နေသည်။

ကုံးတုက သူ့ကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ!"

လုရုံက ဒဏ်ရာကို ပြင်းထန်သော ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ပိတ်ဆို့ပြီး၊ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ဟိန်းဟောက်ကာ ထပ်မေးလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ကုံးတုက နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလိုက်သည်။

"မင်း သေခြင်းတရားနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ကြုံဖူးလား?"