တပ်မက်မှုက စိတ်ဆန္ဒကို မလွှမ်းမိုးပါစေနဲ့

ထူရှန်းရှိ စုထျန်းယွဲ့၏အိပ်ဆောင်ထဲတွင်၊ ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများ အချိန်အကြာကြီး ဆွေးနွေးပြီးနောက် နောက်ဆုံးအစီအစဉ်ကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် အနောက်ပိုင်းဒေသများရှိ အကျပ်အတည်းကို ရင်ဆိုင်ရန် သူတို့၏တပ်ဖွဲ့များကို အုပ်စုသုံးစုခွဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ပထမဦးစွာ၊ ချင်ဖုန်းနှင့် သူ၏မိန်းမနှစ်ဦးသည် အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်၏ လားရာအတိုင်းလိုက်ကာ အနောက်ပိုင်းဒေသတပ်မှူးကို ရှာဖွေပြီး သဘာဝဘေးအန္တရာယ်၏ အမှန်တရားကို အမှန်အတိုင်း အသိပေးမည်။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့်၊ အနောက်ပိုင်းဒေသရှိ မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများက ပိုင်ရှင်မဲ့ နဂါးသွေးကြောနယ်မြေကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ပြီး မလိုအပ်သော သတ်ဖြတ်မှုများ မဖြစ်ပွားစေရန်အတွက်၊ ပိုင်ဝူတိက ယခင်မိစ္ဆာဘုရင်ဟောင်းများကို ပြန်လည်စုစည်းရန် ပြန်သွားရမည်။

ပိုင်ဝူတိ၏ ပေါ်ထွက်လာမှုသည် သူမ၏ယခင်သေဆုံးမှုဆိုင်ရာ ကောလာဟလများကိုလည်း ပယ်ဖျက်နိုင်ပြီး၊ မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်များ ထားရှိသော အစွမ်းထက်မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများကို သတိထားသွားစေနိုင်သည်။

တတိယအချက်မှာ စုထျန်းယွဲ့သည် တိုက်ပွဲတွင် ထူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်စုကို ကိုယ်စားပြုမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမသည် ပြင်ဆင်မှုအချို့ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အသိုက်ပြိုကျလျှင် ဥများ မည်သို့ကျန်ရစ်နိုင်မည်နည်း။ အနောက်ပိုင်းဒေသများက ထိုအကျပ်အတည်းကို မကျော်လွှားနိုင်ပါက၊ ထူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်စုသည်လည်း ပြိုလဲသွားဖွယ်ရှိသည်။

ပိုင်ဝူတိက ကြိုးစားရန် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းက သူမကို တားလိုက်သည်။ အစ်မဝူတိနဲ့ မမမော့တို့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက ခုမှသက်သာခါစပဲရှိသေးတယ်။ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာတဲ့နှုန်းက အံ့ဩစရာကောင်းပေမဲ့၊ မထွက်ခွာခင် တစ်ညလောက်တော့ အနားယူတာ အကောင်းဆုံးပဲ။"

မော့စန်းရီက စိုးရိမ်စွာဖြင့် ပြောသည်။

"သခင်လေးပြောသလိုပဲ၊ အနောက်ပိုင်းဒေသက ဘေးအန္တရာယ်က စတင်နေနှင့်ပြီ။ ကျွန်မတို့ ကြာကြာစောင့်လေ၊ ပိုအန္တရာယ်များလေ မဟုတ်ဘူးလား?"

ထိုအချိန်တွင် စုထျန်းယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးချင် ပြောတာမှန်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မနက်ဖြန်မနက်မှ ထွက်ခွာတာက ရှင်တို့အတွက် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"

"ရှင်တို့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေအတွက်တော့၊ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်မအိပ်မက်ထဲမှာ ခုနက ခဏတွေ့လိုက်ရတဲ့အတိုင်းဆိုရင် အနောက်ပိုင်းဒေသတွေက အကြီးမားဆုံးအကျပ်အတည်းနဲ့ မကြုံတွေ့ရသေးဘူး။"

"ဟိုတစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနဲ့လူတွေရဲ့ အစီအစဉ်တွေက ပြင်ဆင်မှုတချို့ လိုအပ်နေသေးပုံပဲ။"

ပိုင်ဝူတိက အလိုအလျောက် ငြင်းခုံချင်သော်လည်း၊ လက်ငယ်လေးတစ်ခုက သူမ၏လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်သောကြောင့် သူမငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်ပိုင်က သူမကို သနားစဖွယ်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မေမေ၊ ဒေါ်လေးမော့၊ အစ်ကိုက အနားယူဖို့လိုတယ်လို့ ပြောတယ်။ နောက်မှထွက်သွားလို့ မရဘူးလားဟင်?"

ရှောင်ပိုင်၏ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများက တောင်းပန်သောအရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ပိုင်ဝူတိ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ပျော့သွားပြီး သဘောတူလိုက်သည်။ သူမက ရှောင်ပိုင်၏ခေါင်းကိုပုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ မေမေ ကတိပေးတယ်။"

ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး ချင်ဖုန်းက စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်၊ ကျွန်မ ရှင်တို့ကို အနားယူမယ့်နေရာကို လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်" စုထျန်းယွဲ့က သူမ၏လက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လူတိုင်း ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျယ်ဝန်းသောခန်းမဆောင်ထဲတွင် ချင်ဖုန်းတစ်ယောက်တည်းသာ လုံးဝရှုပ်ထွေးနေသောမျက်နှာဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူက ပတ်ပတ်လည်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် သူ့ကိုယ်သူလက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည။

"ခေါင်းဆောင်ထျန်းယွဲ့၊ ကျွန်တော့်ကိုပါ လိုက်ပို့ဖို့ မေ့သွားပုံပဲ။"

စုထျန်းယွဲ့က အနည်းငယ်လှည့်လာရာ၊ သူမ၏ဝတ်ရုံက သူမ၏ လှပသောကိုယ်လုံးအလှကို ပေါ်လွင်စေပြီး စိတ်ကူးများကို လှုံ့ဆော်နေသည်။

သူမက ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာပြီး၊ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မြေခွေးမကဲ့သို့ အပြုံးတစ်ခုရှိကာ၊ သူမ၏အမြီးကိုးချောင်းမှာ လေထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ဝှေ့ယမ်းနေသည်။

သူတို့ကြားတွင် တစ်ပေသာကွာတော့သည့်အထိ၊ သူမက ချင်ဖုန်း၏နားနားသို့ ကပ်ကာ ညင်သာစွာလေမှုတ်ရင်း၊ "ကျွန်မ ရှင့်ကို တမင်တကာ ဒီမှာထားခဲ့တာ။"

ချင်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။

အခန်းထဲတွင် နှစ်ယောက်တည်း အတူရှိနေပြီး၊ သူမက သူ့ကို တမင်တကာထားခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်တာက...

သူမ၏မျက်နှာကိုကြည့်ရင်း၊ သူက သူမ၏လှပသောကိုယ်လုံးနှင့် အမွေးဖွားဖွားအမြီးကိုးချောင်းကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ၊ ထိုရှည်လျားသောခြေတံများပေါ်တွင် အနက်ရောင်ခြေအိတ်ရှည်များက ရှိနေဆဲပင်!

ချင်ဖုန်းက သူ၏လှပသောမိန်းမနှစ်ယောက်ကို စဉ်းစားမိသည်။ သူဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူတို့ကို သစ္စာဖောက်နိုင်မှာလဲ?

သူ့စိတ်ထဲတွင် အသံတစ်ခုက ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"တပ်မက်မှုက စိတ်ဆန္ဒကို မလွှမ်းမိုးပါစေနဲ့!"

ထိုအတွေး စိတ်ထဲဝင်လာသည့်အခိုက်တွင်၊ ချင်ဖုန်း သူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ သူက သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ထျန်းယွဲ့၊ ကျွန်တော်က အိမ်ထောင်ရှိသူတစ်ယောက်ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လေးစားပါ။"

ပွတ်!

စုထျန်းယွဲ့က သူ၏စကားကြောင့် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ရယ်သံမှာ ပန်းခက်များလှုပ်ခါနေသကဲ့သို့ပင်။ သူမက ချင်ဖုန်း၏ပခုံးကိုပုတ်ပြီး ပြုံးကာ၊ "မောင်လေး၊ မောင်လေးက တကယ်ကို နောက်ပြောင်မနေတတ်ဘူးပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကလည်း သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဆွဲဆောင်မှုရှိသားပဲ။"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါက မောင်လေးကို စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ ငါက ငါ့ကိုတစ်ညလုံး မအိပ်အောင်ထားနိုင်တဲ့ လူသားမျိုးနွယ်က နတ်သိုင်းပညာရှင်တွေကို ပိုကြိုက်တယ်လေ~။"

မောင်လေးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အနေအထားနဲ့ဆို၊ ငါရှာနေတာနဲ့ အများကြီးကွာသေးတယ်။"

ရိုးရှင်းသောစကားတစ်ခွန်းက အလွန်ပြင်းထန်သောရိုက်ချက်တစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး၊ စကားလုံးမျှဖြင့် ကြီးမားသောနာကျင်မှုကို ဖြစ်စေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က မျက်နှာပြောင်တိုက် နေသလိုပင် - ခွေးကလေး၊ ခံနိုင်ရည်ရှိရဲ့လား?

'နောက်နေတာလား၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါက နာရီဝက်လောက်ခံနိုင်တဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ပဲလေ။'

ချင်ဖုန်းက တကယ်ပဲ ဒီစကားကို အော်ဟစ်ထုတ်ပြောချင်သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် သူမျိုချလိုက်ရသည်။

သူသာပြန်စနိုင်ရင်၊ သူက စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

တခြားဘာအတွက်မှမဟုတ်၊ ကမ္ဘာကူးပြောင်းလာသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ပဲ!

ချင်ဖုန်းက အတော်လေးရှုပ်ထွေးသော စိတ်အခြေအနေဖြင့် ခေါင်းခါပြီး လေးနက်စွာမေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို၊ ခေါင်းဆောင်စုထျန်းယွဲ့၊ ဘာကြောင့် ကျွန်တော့်ကို ဒီမှာထားခဲ့ရတာလဲ?"

စုထျန်းယွဲ့က ဆွဲဆောင်မှုရှိသောအပြုံးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ဘေးရှိ ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန် ကျောက်တုံးကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာပြောသည်။

"မြေခွေးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးမှတ်တမ်းတွေအရ၊ ဒီ ကစဉ့်ကလျား ပထမမူလရတနာကို ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးလို့ခေါ်တယ်။"

"ရှေးခေတ်တုန်းက လူသားမျိုးနွယ်မှာ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ရဲ့ အစဉ်အလာရှိခဲ့ပြီး ဒီကျောက်တုံးနဲ့ဆိုရင် ကျင့်ကြံမှုမှာ အလျင်အမြန် တိုးတက်နိုင်ခဲ့တယ်။"

"ဒါပေမဲ့၊ အချိန်တွေကုန်လွန်လာတာနဲ့အမျှ၊ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ရဲ့ အစဉ်အလာက သမိုင်းမြစ်ပြင်ကျယ်ထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။"

ချင်ဖုန်း၏အမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်၊ အကြောင်းမှာ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်၏ အစဉ်အလာမှာ လုံးဝမပျောက်ကွယ်သွားဘဲ၊ နတ်ဘုရားချီစွမ်းအင် ရှားပါးမှုကြောင့် စာပေသူတော်စင်၏ အစဉ်အလာ ဖြစ်သွားသည်ကို သူသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် စုထျန်းယွဲ့က ဆက်ပြောသည်ကို သူကြားလိုက်ရသည်။

"ငါ တစ်ခါက ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကိုသုံးပြီး မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ကြိုမြင်ခဲ့ဖူးတယ်။ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာက အဲ့ဒီမြင်ကွင်းထဲမှာ မင်းက ကောင်းကင်ဘုံ ရောင်ပြန် ကျောက်တုံးဘေးမှာ ထိုင်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဉာဏ်အလင်းရအောင် လုပ်နေခဲ့တယ်။"

"ဒါ့အပြင် ရှင်ဒီကိုပထမဆုံးရောက်တုန်းက ရှင်က ဒီကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကို အထူးတလည်စိတ်ဝင်စားနေတာကို ကျွန်မသတိထားမိသလိုပဲ၊ ဒါကြောင့်..."

သူမစကားမဆုံးမီ၊ ချင်ဖုန်းက ကြောင်သွားပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာမှုဖြင့် လင်းလက်သွားသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက ခေါင်းဆောင်စုထျန်းယွဲ့က ကျွန်တော့်ကို ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကို ပေးချင်လို့လား? မဟုတ်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီပစ္စည်းက ကစဉ့်ကလျား ပထမမူလရတနာ၊ အရမ်းတန်ဖိုးကြီးတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို အတင်းပေးမယ်ဆိုရင်တော့၊ ကျွန်တော်က ကျေးဇူးတင်စွာနဲ့ပဲ လက်ခံရမှာပေါ့။"

ထိုသို့သော အရှက်မရှိသော မှတ်ချက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ စုထျန်းယွဲ့က ချင်ဖုန်းကို တည်ငြိမ်စွာကြည့်ပြီး မပွင့်တပွင့်ပြုံးကာ၊ "ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးက ထူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်စုရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာတစ်ခုပဲ။ အချိန်တွေကုန်လွန်လာတာနဲ့အမျှ၊ အရာတွေပြောင်းလဲသွားပေမဲ့၊ ထူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်စုက ဒီမှာဆက်လက် ခံနိုင်ရည်ရှိနေတာက ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကို သုံးပြီး ကံကောင်းခြင်းကိုရှာဖွေပြီး ဘေးအန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားလို့ပဲ။"

"ဒီလိုအရာမျိုးကို ယခင်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တွေသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်တာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပေးပစ်နိုင်မှာလဲ?"

"ကျွန်တော်က နောက်ပြီး ပြောလိုက်တာပါ"

ချင်ဖုန်းက အကြည့်လွှဲပြီး သူ၏အတွေးများကို နောက်ပြောင်ခြင်းအဖြစ် ကျော်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး"

စုထျန်းယွဲ့က သူမ၏ညာလက်ကို မေးစေ့ပေါ်တင်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း၏နှလုံးသားမှာ မြောက်တက်သွားပြီး သူမကို နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်ကာ သူမနောက်ဆက်တွဲ ဘာပြောမည်ကို စောင့်နေလိုက်သည်။

"တစ်စုံတစ်ယောက်က မြေခွေးမျိုးနွယ်စုရဲ့ခေါင်းဆောင်နဲ့ လက်ထပ်တဲ့အခါ၊ ဒီကောင်းကင်ဘုံ ရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကို တင်တောင်းပစ္စည်းရဲ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် ပေးရမှာပေါ့။ သခင်လေးချင် ဘယ်လိုထင်လဲ?"

စုထျန်းယွဲ့၏မျက်လုံးများက စီးဆင်းနေပြီး၊ လူတစ်ယောက်၏ဝိညာဉ်ကို ခိုးယူနိုင်စွမ်းရှိပုံရသည်။

ထူရှန်းမြေခွေးအမျိုးသမီးများသည် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာများဖြစ်သည်ဟု လူအများက ယုံကြည်ကြပြီး၊ ယနေ့တစ်ယောက်ကို မြင်ရသောအခါ၊ ထိုဂုဏ်သတင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်တန်ပုံရသည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက်၏ ရုပ်သွင်ကို စိတ်ထဲတွင် အလျင်အမြန်ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်ရာ သူ၏စိတ်ဆန္ဒသည် ကျောက်တုံးကဲ့သို့ ခိုင်မာသွားသည်။

သူက နောက်ထပ်ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်ပြီး၊ လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး၊ ခေါင်းဆောင်ထျန်းယွဲ့၊ ကျွန်တော့်ကို နောက်ထပ်မစနောက်ပါနဲ့တော့။"

"ဟူး... သခင်လေးချင်က အချစ်ရေးမှာ အတွေ့အကြုံရှိတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက အဲ့လောက်ကြီး အသိပညာမရှိဘူးပဲ။ ထားလိုက်ပါတော့။"

"ကျွန်မဆိုလိုတာက ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကို သခင်လေးချင်ကို မပေးနိုင်ပေမဲ့၊ ထူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်စုက ဒီအကျပ်အတည်းကို ဘေးကင်းစွာကျော်လွှားနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ သခင်လေးချင်က နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီကိုအမြဲလာပြီး ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကို ဉာဏ်အလင်းရဖို့ ငှားရမ်းနိုင်ပါတယ်။"

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ၊ ချင်ဖုန်းက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ထျန်းယွဲ့ စိတ်ချပါ၊ ခေါင်းဆောင်က ကျွန်တော့်ကို ကောင်းကင်ဘုံ ရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကို ငှားသည်ဖြစ်စေ မငှားသည်ဖြစ်စေ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ရဲ့ မပြောပလောက်တဲ့အစွမ်းနဲ့ အကောင်းဆုံးကြိုးစားပြီး ကူညီပါ့မယ်။"

"ဒါက ထူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်စုအတွက် မဟုတ်ဘဲ၊ အနောက်ပိုင်းဒေသက ပြည်သူတွေအတွက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။"