ညက အနားမယူထားဘူးလား? ကြည့်ရတာ ပင်ပန်းနေပုံပဲ

ချင်ဖုန်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။

"အနောက်ပိုင်းဒေသတပ်မှူးကို လောကကြီးက သေရည်နတ်ဘုရားလို့သိကြတာ၊ ကျွန်တော်က သူက နတ်သိုင်းပညာကျင့်ကြံတဲ့ ကြမ်းတမ်းခက်ထော်တဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်လို့ မူလကထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"

အနောက်ပိုင်းဒေသ သေရည်နတ်ဘုရားတပ်မှူးသည် တောင်ပိုင်းဒေသမှ မြောက်ပိုင်း တစ္ဆေခေါင်းဆောင်နှင့် ခေတ်ပြိုင်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမအသက်မှာ အနည်းဆုံး အနှစ်လေးဆယ်ရှိပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှ သူရဲကောင်းဆန်သော အမျိုးသမီးမှာ အသက်သုံးဆယ်အရွယ် လှပသောမိန်းမပျိုတစ်ဦးကဲ့သို့ ကျက်သရေရှိလှသည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသတပ်မှူး၏ တည်နေရာကို အတည်ပြုပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက ကြယ်တာရာ လေ့လာခြင်းပညာကို သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏နတ်ဘုရားအသိစိတ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

လေပြေက တိုက်ခတ်လာပြီး သူရဲကောင်းဆန်သော အမျိုးသမီး၏ဆံပင်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။ သူမက လက်ထဲရှိ သေရည်အိုးကိုချကာ ကောင်းကင်ကိုမော့ကြည့်ရင်း သူ့ကိုယ်သူ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါက စိတ်အာရုံတစ်ခုလား?"

တောင်တန်းမျှကြီးမားသော မိစ္ဆာ၏ကျောပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီးနောက် ထိုအမျိုးသမီးက သူမ၏ပခုံးနှင့်လက်မောင်းကို လှုပ်ခါလိုက်ရာ တကျွိကျွိမြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အခါအားလျော်စွာ သူမသည် မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် အော်ဟစ်သံများကို ကြားနေရဆဲဖြစ်သည်။

ပိုင်ဝူတိသေဆုံးသည့်သတင်းသည် သူမ၏နားသို့ သဘာဝအတိုင်း ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူနှင့် အကြိမ်များစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမတစ်ခုကိုတော့ သေချာသိသည်၊ ပိုင်ဝူတိက အဲ့လောက်လွယ်လွယ်နဲ့ အသတ်ခံရမယ့်သူမဟုတ်ဘူး။

အနောက်ပိုင်းဒေသတပ်မှူးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် လှည့်ကွက်များကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ထိုအရာတွင် ပုံမှန်မဟုတ်မှုတစ်ခုကို သူမသဘာဝအတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"ဘယ်သူက အနောက်ပိုင်းဒေသကို တပ်မက်နေလဲဆိုတာ ငါမသိပေမဲ့ မင်းတို့က ပစ်မှတ်မှားရွေးလိုက်ပြီ။"

သူရဲကောင်းဆန်သော အမျိုးသမီးက သူမ၏လက်ဖဝါးကို တောင်တန်းမျှကြီးမားသော မိစ္ဆာပေါ်သို့ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှမရှိဘဲ မှီလိုက်သည်။ သို့သော် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက လှည့်ပတ်သွားသည်နှင့် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တောင်တန်းမိစ္ဆာကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် အမှုန့်အဖြစ်သို့ကြေမွကာ လေနှင့်အတူလွင့်ပါးသွားသည်။

မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမမြင်လိုက်ရသည်မှာ ပိုင်ဝူတိ ယခင်က စီမံခန့်ခွဲခဲ့သော နဂါးသွေးကြောနယ်မြေဖြစ်သည့် ချွေကျယ်တောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ သူမ၏ခရီးစဉ်၏ ရည်ရွယ်ချက်လည်းဖြစ်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူမသည် မရေမတွက်နိုင်သော အစွမ်းထက်မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤနေရာသို့ အပြေးအလွှားလာနေသော မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများမှာ အဆုံးမရှိသောလှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ဆက်တိုက်ရောက်ရှိလာနေဆဲဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးဖွင့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

သူခုလေးတင် ကြယ်တာရာလေ့လာခြင်းပညာဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းများကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း သူ့ကိုယ်သူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါမမှားဘူးဆိုရင် သေရည်နတ်ဘုရားက လမ်းတစ်လျှောက်မှာ မိစ္ဆာတွေ၊ တစ္ဆေတွေကို ဖျက်ဆီးနေသင့်တယ်။"

"ပြီးတော့ ငါအရင်ကမြင်ခဲ့တဲ့ အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်စုဝေးရာနေရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမက နဂါးသွေးကြောတည်ရှိရာ ချွေကျယ်တောင်ကို သွားနေတာဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးပဲ။ အဲ့ဒါသာဆိုရင်..."

ချင်ဖုန်း၏စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခုရှိနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏တာဝန်မှာ အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင် စုဝေးရာအရင်းအမြစ်ကို စုံစမ်းရန်နှင့် အနောက်ပိုင်းဒေသရှိ ကပ်ဘေးအကြောင်းကို တပ်မှူးအား အကြောင်းကြားရန်ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်ရာ ချွေကျယ်တောင်သို့သွားခြင်းသည် အကောင်းဆုံးအဖြေပင်။

ကောင်းကင်မှာ လင်းထိန်နေပြီဖြစ်ပြီး ထွက်ခွာရန်အချိန်ကျပြီဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်သော်လည်း မည်သည့်ထွက်ပေါက်ကိုမျှ မမြင်ရပေ။ ထူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်စု၏ စိတ်အာရုံပညာရပ်တွင် ကျွမ်းကျင်မှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်လျှင် ထွက်ပေါက်များကို ဖုံးကွယ်ထားရမည်ဟု သူခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက အသံထွက်၍ အံ့ဩလိုက်သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ထျန်းယွဲ့က ဘာလို့ငါ့ကို ဒီနေရာကနေ ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ မပေါ်လာသေးတာလဲ?"

သူစကားပြောလိုက်သည်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်က တုန်ခါသွားပြီး သူမ၏ ယိမ်းနွဲ့နေသော အမြီးကိုးချောင်းနှင့်အတူ စုထျန်းယွဲ့၏သွယ်လျသောပုံရိပ်က ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်ဖက်လူမှာ အတော်လေးပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရပြီး သူမ၏ဝတ်ရုံမှာ ဖုန်များစွာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ချင်ဖုန်း၏အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားပြီး တစ်ဖက်လူ ညကဘာလုပ်ခဲ့သည်ကို သူ မစပ်စုဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ထျန်းယွဲ့ မျက်နှာသိပ်မကောင်းပါလား။ ညက ကောင်းကောင်းအနားမယူခဲ့ဘူးလား?"

နေဦး အဲ့ဒါလည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ တစ်ဖက်လူ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားကြည့်လျှင် တစ်ညလုံးမအိပ်တာကို ထားဦး တစ်လလောက်မအိပ်ရင်တောင် သူတို့ဒီလောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသင့်သည်မဟုတ်။

စုထျန်းယွဲ့မှာ မူလက လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့က တစ်ညလုံးစိန်ခေါ်ခဲ့သောကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေပြီး သူမ၏စိတ်အခြေအနေမှာ မကောင်းပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်း၏စကားကို ကြားရသောအခါ သူမ ပို၍ပင်ဒေါသထွက်သွားသည်။

သူမအပေါ်တွင် ထိုလူ၏ရနံ့ကပ်ငြိသွားသောကြောင့် အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်က သူမကိုတစ်ညလုံး လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေခြင်းဖြစ်နိုင်သလား?

သို့သော် သူမစဉ်းစားကြည့်သောအခါ သူမက တစ်ဖက်လူကိုလည်း အပြစ်တင်၍မရကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်၊ အကြောင်းမှာ အရာအားလုံးက သူမက သူတို့ကို အရင်စနောက်ခဲ့ခြင်းမှ စတင်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူမက ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ်ရှာခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သလား?

စိတ်ပျက်ပြီး မအီမသာဖြစ်နေသောကြောင့် စုထျန်းယွဲ့၏ရင်ဘတ်မှာ အဆက်မပြတ် နိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြစ်နေသည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဆိုရလျှင် သူမဘာအမှားမှမလုပ်ခဲ့ဘဲ သူမက ကစဉ့်ကလျား ပထမမူလရတနာကို ဒီကောင်လေးအား သူ၏ကျင့်ကြံမှုအတွက်ပင် ငှားရမ်းခဲ့သည်။ သူမက ဘာကြောင့်တစ်ညလုံး နှိပ်စက်ခံရသင့်သလဲ?

ချင်ဖုန်းက ကိုးမြီးမြေခွေးမကို ကြည့်ရင်း တစ်ခါတစ်ရံ မျက်မှောင်ကြုတ်၊ တစ်ခါတစ်ရံ ခါးသီးသောအမူအရာပြ၊ တစ်ခါတစ်ရံ သွားကြိတ်နေသောကြောင့် မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။

သူတစ်ဖက်လူထံမှ ညင်သာစွာသက်ပြင်းချသံကို ကြားလိုက်ရမှပင်။

"အရုဏ်မတက်ခင် ပိုင်ဝူတိက မော့စန်းရီကို ဖုန်းလင်တောင်ကို ခေါ်သွားနှင့်ပြီ။ အဲ့ဒါက သူတို့ရဲ့ပထမဆုံး တောင်ထိပ်ပဲ ပြီးတော့ အဲ့မှာ သစ္စာစောင့်သိတဲ့မိစ္ဆာဘုရင်တွေရှိနေရင် သူတို့အဲ့မှာ စုဝေးနေကြမှာပဲ။ မင်း ဒီနေ့ ဘယ်ကိုသွားချင်လဲ?"

ဒါကို ကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းက သူကြယ်တာရာလေ့လာခြင်းပညာတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းများကို အမှန်အတိုင်း ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

စုထျန်းယွဲ့က သူ့ကိုအံ့ဩစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ချွေကျယ်တောင်"

အစပိုင်းတွင် သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးထံမှ အသိအမှတ်ပြုမှုရရန် အချိန်အကြာကြီး ကြိုးစားခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူမရှေ့မှ ကောင်လေးက ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကို အောင်မြင်စွာအသုံးပြုနိုင်ပြီး တစ်ညတည်းဖြင့် ဗေဒင်ဟောနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမမျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ဒါ့အပြင် တစ်ဖက်လူ၏မျက်ခုံးများကြားမှ ပျော်ရွှင်သောအမူအရာအရ ကောင်လေး၏ တစ်ညတာအတွင်းရရှိမှုများသည် သူ၏စိတ်ကူးထက် များစွာကျော်လွန်နေရမည်ကို မြင်နိုင်သည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် တစ်ဖက်လူက ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးဘေးတွင် ဉာဏ်အလင်းရနေသည့်မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း စုထျန်းယွဲ့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

'ဖြစ်နိုင်တာက ဒီကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးက သူ့ရဲ့ရောက်ရှိလာမှုကို အမြဲတမ်း စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တာပဲ။'

ခေါင်းခါရင်း စုထျန်းယွဲ့က ထူးဆန်းသောအတွေးကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီး သူမ၏ညာဘက်လက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"နင့်မိန်းမနှစ်ယောက်က နင့်ကိုတစ်ညလုံး စောင့်နေခဲ့တယ်။ ငါ အခုအပြင်ထုတ်ပေးမယ် ပြီးတော့ ချက်ချင်းထွက်သွားလို့ရပြီ။"

တစ်ညလုံးစောင့်နေခဲ့တာလား? မိန်းမနှစ်ယောက်က အနားမယူဘဲ အမြဲတမ်း ကျင့်ကြံ လေ့ကျင့်နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?

ချင်ဖုန်းက အနည်းငယ်စပ်စုသွားသော်လည်း သူအများကြီးမေးခွန်းမထုတ်ခဲ့ပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်က စိတ်အာရုံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချင်ဖုန်းက ညကခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်နှင့်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူခြံဝင်းကို နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ မနေ့က၏ကျက်သရေကို မရှိတော့ဘဲ အပေါက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ချင်ဖုန်းက အော်လိုက်သည်။

"ဒါဘာဖြစ်နေတာလဲ? ခေါင်းဆောင်ထျန်းယွဲ့ ညကရန်သူတွေက ထူရှန်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလား?"

စုထျန်းယွဲ့က ညင်သာစွာဆူလိုက်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား!"

"အမ်။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းကိုပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ ဘာကြောင့်ဒေါသထွက်နေသည်ကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

စုထျန်းယွဲ့က သူမ၏စိတ်ပျက်မှုကို ဖိနှိပ်ပြီး အဝေးတစ်နေရာမှ လှပသောမိန်းမပျိုနှစ်ဦးကိုကြည့်ကာ သူမ၏မျက်ခုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သူမက ဒီခြံဝင်းကို အလွန်နှစ်သက်ခဲ့သော်လည်း ထိုလူနှစ်ယောက်ကြောင့် ၎င်းမှာ ယခုဖြစ်နေသည့်အတိုင်း ဖြစ်သွားသည်။

၎င်းကို မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် မည်မျှအားထုတ်ရမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

ချင်ဖုန်းက အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကိုတွေ့ပြီး သူတို့ဆီသို့ ပြေးသွားရာ ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာလည်း အနည်းငယ်စိတ်အခြေအနေမကောင်းဖြစ်နေပုံရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့၏ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသောအသွင်အပြင်မှာ ခေါင်းဆောင်ထျန်းယွဲ့ထက် သာလွန် မနေလျှင်တောင်မှ မနည်းပေ။

သူတို့၏ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး သူတို့ပတ်လည်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ကစဥ့်ကလျားဖြစ်နေသည်။

ချင်ဖုန်းက စိုးရိမ်စွာမေးလိုက်သည်။

"မိန်းမတို့ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ? ညကဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ?"

ချန်းဖေးလန်က အကြည့်လွှဲပြီး သူမ၏ညာဘက်လက်သီးကို တိတ်တဆိတ်ဆုပ်လိုက်သည်။

"ရှင့်ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။"

လျို့ကျန့်လီက တိတ်ဆိတ်နေသည်။

သူတို့၏ခေါင်းမာသောမာနဖြင့် သူတို့က စုထျန်းယွဲ့ကို တစ်ညလုံးစိန်ခေါ်ခဲ့ပြီး တစ်ပွဲတစ်လေမျှ အောင်ပွဲမရခဲ့ကြောင်းကို သူတို့ဘယ်လိုဝန်ခံနိုင်မည်နည်း။

ချင်ဖုန်း ရှုပ်ထွေးနေစဉ်မှာပင် ရှောင်ပိုင်နှင့်အတူ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ပိုင်ရှောင်မောင်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါသိတယ်။ ညက သူတို့ မင်းပြန်မလာတာကိုမြင်တော့ ဟိုဘက်ကမြေခွေးမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ရုတ်တရက်စိန်ခေါ်ချင်လာတယ် ပြီးတော့ ရလဒ်က..."

ပိုင်ရှောင်မောင် စကားမဆုံးမီမှာပင် သူပါးစပ်ပိတ်လိုက်ပြီး အလိုအလျောက် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

တုန်ရီစွာဖြင့် သူလှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချန်းဖေးလန်၏ ခက်ထန်သောမျက်နှာနှင့် လျို့ကျန့်လီ၏ လျစ်လျူရှုသောအမူအရာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပိုင်ရှောင်မောင်က တုန်ရီစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ပေါက်ကရတွေပြောနေတာပါ။ ဘာမှမမြင်ပါဘူး။"

ချင်ဖုန်း၏အမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။ စုထျန်းယွဲ့နှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးအကြောင်းကို စဉ်းစားကြည့်ရင်း သူဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

မမမော့က သူ့ကိုနောက်ပြောင်ခဲ့စဉ်ကဲ့သို့ပင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးက ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ နားလည်မှုလွဲမှားမှုတစ်ခု ရှိခဲ့ဖွယ်ရှိသောကြောင့် သူတို့က စုထျန်းယွဲ့ကို တစ်ညလုံးစိန်ခေါ်ခဲ့သည်။

မှန်တာပေါ့ ရလဒ်ကတော့ ခန့်မှန်းနိုင်တယ်။ နယ်ပယ်တစ်ခုသာ ကွာခြားနေလျှင်တောင်မှ အောင်ပွဲရရန်မှာ အလွန်အလှမ်းဝေးလှသည်။

ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ချင်ဖုန်းက ထပ်ပြီးမစူးစမ်းချင်တော့ဘဲ သူက ချောင်းဟန့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အနောက်ပိုင်းဒေသက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့အခြေအနေမှာရှိနေတယ်။ တပ်မှူးသေရည်နတ်ဘုရားရဲ့ တည်နေရာကို ငါသိနှင့်ပြီ။ ဖြစ်နိုင်သမျှအမြန်ဆုံး ထွက်ခွာကြရအောင်။"

လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး သဘောတူလိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီ။"

ပြင်ဆင်မှုများပြီးနောက် အုပ်စုမှာ ထွက်ခွာရန်အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူထွက်ခွာမည်ပြုစဉ်မှာပင် ချန်းဖေးလန်က စုထျန်းယွဲ့နှင့် စကားအနည်းငယ်ကို တမင်ဖလှယ်လိုက်သည်။

"ညကယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်မှုက ကျွန်မအတွက် အလွန်အကျိုးရှိခဲ့ပါတယ်။ နောက်တစ်ခါ ဒီကိုလာတဲ့အခါ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ထျန်းယွဲ့က ကျွန်မကိုလမ်းညွှန်ပြသပေးဖို့ တွန့်ဆုတ်နေမှာမဟုတ်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"ဟုတ်ပါတယ် ညီမကျန့်လီလည်း အတူတူပဲ ခံစားရပါတယ်။"

စုထျန်းယွဲ့: "."