ပန်ငှက်မျိုးနွယ်က ဘယ်တော့မှ လက်အောက်မခံဘူး

အခြားသူများက ချင်ဖုန်း၏အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ သူတို့အားလုံး ဘေးမှနေ၍ စိုးရိမ်ကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းမှာ တိုးညှင်းသော ပဲ့တင်သံများကိုသာ ကြားနိုင်ပြီး သူတို့ဘာပြောနေသည်ကို မခွဲခြားနိုင်ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်နှင့် တိုက်ပွဲဝင်နေသည်။

မောက်ယင်၏ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မောင်းထုတ်၍မရပေ။

"လုယက်ဖို့ကြိုးစား သတ်ဖြတ်ဖို့ကြိုးစား!"

ချင်ဖုန်းက သွားကြိတ်ရင်း သူ၏စိတ်ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မယိမ်းမယိုင်ရှိနေသည်။

'ဒါက တကယ်ကို မဆင်မခြင်နိုင်လွန်းသွားတယ်။ နတ်ဘုရားပွဲတော်ညမှာ ပါဝင်နိုင်တဲ့သူတွေက လွယ်လွယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ့်သူတွေ မဟုတ်ဘူး။'

'အဲ့ဒီအသံကို နားမထောင်နဲ့ တခြားတစ်ခုခုကို မြန်မြန်စဉ်းစား။'

'ကျန့်လီရဲ့ နူးညံ့တဲ့ခန္ဓာကိုယ် ဖေးလန်ရဲ့ ခြေတံရှည်ရှည်တွေလိုမျိုးပေါ့။'

ချင်ဖုန်းက သူကျန့်လီနှင့် ပထမဆုံးလက်ထပ်ခဲ့သောည၊ နင်ရွှမ်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်မှ တောက်ပသော လမင်းကိုပင် သတိရလိုက်သည်။

သူ၏လှပသောမိန်းမနှစ်ယောက်၏ ကိုယ်လုံးအလှကို စိတ်ကူးပုံဖော်ရင်း နွားတစ်ကောင်လို ပင်ပင်ပန်းပန်းထွန်ယက်ခဲ့ရသည့် ထိုညကို ပြန်လည်အမှတ်ရကာ ချင်ဖုန်း၏ အကျိုးသင့် အကြောင်းသင့် ဆင်ခြင်တုံတရားက တစ်ဖန်ပြန်လည်အာဏာရသွားသည်။

ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ စစ်မှန်သောသဘာဝသည် အမှန်တကယ်ပင် အမှန်တရား၏ ဆောင်ပုဒ်တစ်ခုပင်တည်း။

သို့သော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်ကို မမောင်းထုတ်နိုင်ပါက မောက်ယင်၏ မျိုချလိုသောစိတ်ဆန္ဒကြောင့် သူစားသုံးခံရရန်မှာ အချိန်ပိုင်းသာလိုတော့သည်ကိုလည်း သူရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် အကြီးအကဲရွှမ်းယီ၏အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းရဲ့အသိစိတ်ကို နှလုံးသားစစ်မေးခြင်းစင်မြင့်ပေါ်မှာ ခိုင်ခိုင်မာမာထားပြီး ပထမမူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဖုံးအုပ်ကာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်ကို မင်းရဲ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာ လှည့်ပတ်လိုက်!"

ချင်ဖုန်းက ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း လိုက်နာလိုက်သည်။ သူ၏နတ်ဘုရားပင်လယ်အတွင်းတွင် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးကဲ့သို့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်က လှိုင်းထန်လာသည်။ ပထမမူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ ထိုအနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်များမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုကွဲသွားသည်။

ဒါက ထိရောက်ပါတကား!

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသောလူများက ချင်ဖုန်းကိုဝန်းရံနေသော အနက်ရောင်စွမ်းအင်များ တဖြည်းဖြည်းဆုတ်ခွာသွားသည်ကို ရုတ်တရက်တွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။

ခဏအကြာတွင် ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးဖွင့်ပြီး လေးလံစွာအသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝမောင်းထုတ်ပြီးဖြစ်သည်။

"ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်ကို ဝန်းရံထားတဲ့ ပထမမူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်က မောက်ယင်ရဲ့ အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်ကိုတောင် ပြိုကွဲစေနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး!"

ချင်ဖုန်းက တိတ်တဆိတ်ဝမ်းသာသွားသည်။

ရွှမ်းယီက ရှင်းပြသည်။

"မင်းရဲ့ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်က မကောင်းဆိုးဝါးသတ္တဝါတွေရဲ့ သဘာဝရန်သူဖြစ်တဲ့ မိုးကြိုးဝိညာဉ်အမျိုးအစားပဲ။ ပထမမူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်ရဲ့ အားဖြည့်မှုနဲ့ပေါင်းစပ်လိုက်တော့ ဒီလိုအကျိုးသက်ရောက်မှုမျိုးကို ရရှိနိုင်တာပေါ့။"

"အဲ့ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်ကို ရွှေရောင်တောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို လမ်းကြောင်းလွှဲပေးလို့ရမလား? အဲ့ဒါထိရောက်ပါ့မလား?"

"ကြိုးစားကြည့်သင့်တယ်။"

ချန်းဖေးလန်က ချင်ဖုန်း သတိပြန်လည်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စိုးရိမ်စွာမေးလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေရဲ့လား?"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒီမိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေရဲ့သဘာဝ သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ကျွန်တော် နားလည်လောက်ပြီ။ တကယ်တော့ အဲ့ဒီမကောင်းဆိုးဝါး အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်ကြောင့်ပဲ။"

"အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်က ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်လာတုန်းက ကျွန်တော်မောက်ယင်ရဲ့အရိပ်ကို တွေ့ခဲ့ရပြီး ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ သူ့ရဲ့စွဲမက်ဖွယ်အသံတွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်ကို မောင်းထုတ်လိုက်သရွေ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့စိတ်ကို ပြန်လည် ကောင်းမွန်စေနိုင်တယ်။"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက သူ၏လက်ဖဝါးကို ရွှေရောင်တောင်ပံဖြန့်ကျက် ပန်ငှက်ကြီး၏နဖူးပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ်တင်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်က လှိုင်းထန်လာပြီး သူ၏အရင်ကကစားကွက်များကို ပြန်လည်အသုံးပြုရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းမှာ ပထမမူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ချင်ဖုန်း၏ မိုးကြိုးဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်ကြောင့် လုံးဝပြိုကွဲသွားသည်။

လှောင်ပြောင်သရော်သံက ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေသည်။

ပန်ငှက်ကြီးက စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်အော်ဟစ်နေသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာသည်။

သံသရာဘေးဒဏ်ခုနစ်ခုရှိသော အစွမ်းထက်မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်အနေဖြင့် ရွှေရောင်တောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေသော အနက်ရောင်စွမ်းအင်မှာ သဘာဝအတိုင်း များပြားလှသည်။

သို့သော်လည်း လှည့်ကွက်ကိုကျွမ်းကျင်သွားသော ချင်ဖုန်းအတွက်မူ အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်အားလုံးကို မောင်းထုတ်ရန်မှာ အချိန်ပိုင်းသာလိုတော့သည်။

နောက်ဆုံးအနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်အစအနက ရွှေရောင်တောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြိုကွဲသွားသည်နှင့် ၎င်းက နောက်ဆုံးတွင် အက်ကွဲသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူသားကောင်လေး။"

ဖုရော့ယွင်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ပြောလိုက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟမ်? ပန်ငှက်ကြီး မင်းစကားပြောနိုင်ပြီလား? ဖြစ်နိုင်တာက မင်းအရင်က တကယ်ပဲထိန်းချုပ်မှုမရှိဖြစ်နေခဲ့တာလား?"

သံသရာဘေးဒဏ်ခုနစ်ခုရှိသော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို တိုက်စားနိုင်သည့် နည်းလမ်းမှာ သေချာပေါက်ထူးကဲလှသော်လည်း ကောင်လေးထံမှ အစွမ်းထက်သောအရှိန်အဝါအစအနမျှ ထွက်ပေါ်မနေပေ။ သူက တကယ်ပဲ ဒီအနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်ကို ပြိုကွဲစေနိုင်သလား?

ဖုရော့ယွင်၏စိတ်ထဲတွင် ချင်ဖုန်းသည် မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဆောင်၏သားဖြစ်သည်ဟူသော အတွေးမှာ ပို၍ပင်ခိုင်မာလာသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ "ကျားအဖေက ခွေးလိုသားမမွေးဘူး" ဟူသော ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင်။

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား တိုက်ခိုက်မခံရခင်က ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ပြောပြလို့ရမလား?"

ပန်ငှက်ကြီးက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ကိစ္စ၏အသေးစိတ်ကို အမှန်အတိုင်းပြောပြလိုက်သည်။

လေပြင်းချောက်ကမ်းပါးရှိ အစွမ်းအထက်ဆုံးမိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်အနေဖြင့် သူသည် ပိုင်ဝူတိကဲ့သို့ပင် အချို့သောဧရိယာကို သဘာဝအတိုင်း ကာကွယ်ရသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုတစ္ဆေမျက်နှာဖုံးနှင့်လူများက အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူ၏လက်အောက်ခံ မိစ္ဆာသားရဲများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ သူ့ထံချဉ်းကပ်ပြီး အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်ကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသတိလစ်သွားပြီး ကြမ်းတမ်းသောဗီဇစိတ်များက ထိန်းချုပ်သွားသည်။

ဖုရော့ယွင်က စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

"မင်း သူ့ရဲ့စိတ်အာရုံကို ထွင်းဖောက်မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူးလား?"

"တကယ်တော့ အဲ့ဒါကို စိတ်အာရုံလို့ပြောတာက တိကျမှုမရှိဘူး အကြောင်းကတော့ တစ်ဖက်လူရဲ့အသားနဲ့သွေးရဲ့အနံ့က ငါအရင်ကသိခဲ့တာနဲ့ ဘာမှမခြားနားလို့ပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ အခုပြန်ကြည့်လိုက်တော့မှ အဲ့ဒီကောင်က အသက်စွမ်းအားနည်းနည်းချို့တဲ့နေသလိုပဲ လမ်းလျှောက်နေတဲ့အလောင်းကောင်တစ္ဆေတစ်ကောင်လိုပဲဆိုတာ ငါသဘောပေါက်သွားတယ်။"

"ဖြစ်နိုင်တာက ရန်သူတွေထဲမှာ အလောင်းတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့တစ်ယောက်ယောက်ရှိနေတယ်။"

အလောင်းများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ရုပ်သေးအလောင်းပညာများဖြစ်နိုင်မလား?

ချင်ဖုန်းက ကျင့်ယန်မြို့ရှိ အရှင်သခင်စံအိမ်တော်ကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်၊ ထိုနေရာတွင် အတွင်းမှလူများမှာ မျက်နှာဖုံးနှင့်လူက သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်မှာပင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြုမူနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လက်ရှိကန့်သတ်ထားသော သတင်းအချက်အလက်များဖြင့် သူက အချို့သော ယူဆချက်များကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။

ပန်ငှက်ကြီးက ဖုရော့ယွင်ကိုကြည့်ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါပုံမှန်ပြန်ဖြစ်နေပြီ မင်းရဲ့ပြင်းထန်သောချီစွမ်းအင်ကို ဘာလို့မဖယ်ရှားသေးတာလဲ?"

သူသည် တစ်ဖက်လူကြောင့် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး ယခုအခါ သူတို့၏အစွမ်းဖြင့် ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။ ဧရာမတောင်ကြီးတစ်လုံးက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မည်မျှမသက်မသာဖြစ်နေသည်ကို ပြောဖွယ်ရာမရှိပေ။

ဖုရော့ယွင်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်ကာ သူမ၏ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဖိအားမှာ ချက်ချင်းပြေပျောက်သွားသည်။

"ဒါဆို မင်းဘယ်လိုထင်လဲ? ငါ့ရဲ့စီးတော်ယာဉ်အဖြစ်နေဖို့ ပြန်စဉ်းစားမလား?"

"အဲ့ဒီလေတိုက်တဲ့ချောက်ကမ်းပါးကို ပြန်မသွားနဲ့တော့။ ဒါ့အပြင် မင်းအဲ့မှာ ဘယ်လိုမှ ဖောက်ထွက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ငါ့ဘေးမှာနေရင် အခွင့်အရေးတစ်ခုခုတော့ ရှိနေနိုင်သေးတယ်။"

စီးတော်ယာဉ် ဟုတ်လား?

ချင်ဖုန်းက သူ့ရှေ့မှ ခန့်ညားထည်ဝါသော ရွှေရောင်တောင်ပံနှင့် ပန်ငှက်ကြီးကို ကြည့်ရင်း သူက ၎င်း၏ခေါင်းပေါ်တွင်ရပ်ကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲနေသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရင်း သူရဲကောင်းစိတ်ဓာတ်တစ်ခု တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် မည်သူက ခန့်ညားသောစီးတော်ယာဉ်တစ်စီးကို မလိုချင်ဘဲနေမည်နည်း။

သူက တစ်နေ့နေ့တွင် သူအလုံအလောက်အစွမ်းထက်လာသောအခါ နဂါးတစ်ကောင်ကို ယဉ်ပါးအောင်လုပ်ပြီး နဂါးစီးသူရဲကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်လာကာ တစ်နေ့လျှင် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးသွားနိုင်မည်ဟု တစ်ခါက စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးသည်။

အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သူက ထိုပန်းတိုင်ကို အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ သူစိတ်ထဲတွင်ရှိခဲ့သည့် အတိုင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ ချင်ဖုန်းက ချန်းဖေးလန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်းဖေးလန်က တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိပြီး စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

ချင်ဖုန်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။"

ရပန်ငှက်ကြီးက ပြန်ဖြေသည်။

"ငါတို့ ပန်ငှက်မျိုးနွယ်က ကောင်းကင်ရဲ့အရှင်သခင်တွေ မိစ္ဆာတွေရဲ့အဓိပတိတွေအဖြစ် မွေးဖွားလာတာ။ ငါတို့က လွတ်လပ်မှုကိုတောင့်တတယ် ဒါကြောင့် လူတွေလက်အောက်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခံနိုင်မှာလဲ?"

"ဒါ့အပြင် နယ်ပယ်တွေမှာ ဖောက်ထွက်တိုးတက်မှုတွေကို ငါက ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုနားလည်တယ်။"

"ငါတို့တိုးတက်လို့မရဘူးဆိုရင် အဲ့ဒါတွေအားလုံးက ဒီကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကြောင့်ပဲ။"

"ငါ လေပြင်းချောက်ကမ်းပါးရဲ့ထိပ်မှာနေပြီး နေ့တိုင်းတက်တယ် တိမ်တွေကိုဖောက်ထွက်တယ် အဲ့ဒါတွေအားလုံးက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးအလွန်က ဖောက်ထွက်တိုးတက်မှုအတွက် မသဲမကွဲဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို ရှာဖွေဖို့ပဲ။"

ထိုအချိန်တွင် ပန်ငှက်ကြီးက ရုတ်တရက် သံသယသံတစ်ခုပြုလိုက်သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် တခြိမ့်ခြိမ့်မြည်သံနှင့်အတူ သူက မတ်တပ်ရပ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူစစ်ဆေးလိုက်သည်။

အားလုံးအံ့အားသင့်စွာပင် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရနေသော ရွှေရောင်တောင်ပံဖြန့်ကျက် ပန်ငှက်ကြီး၏ဒဏ်ရာများမှာ အမှန်တကယ်ပင် မြင်နိုင်သောနှုန်းဖြင့် သက်သာပျောက်ကင်းလာနေသည်။

အစွမ်းထက်မိစ္ဆာများတွင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ထိုအဆင့်ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုသို့သောအဖြစ်အပျက်မျိုးဖြစ်ပွားရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ပန်ငှက်ကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်က အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်မျိုးမျိုးကို ဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်ရမည်။

အားလုံးက ရပန်ငှက်ကြီးပတ်လည်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ လှိုင်းထန်နေပြီး လေပြင်းများတိုက်ခတ်ကာ သူ၏ရွှေရောင်အမွေးများမှာ စူးရှစွာတောက်ပနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖုရော့ယွင်က တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိပုံရပြီး ထူးဆန်းသောအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ဖောက်ထွက်တိုးတက်မှုရဲ့လက္ခဏာလား?"

သို့သော် သူမကောင်းကင်ကိုကြည့်ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်မှုတစ်စုံတစ်ရာမတွေ့သောအခါ မဖြစ်နိုင်သော အကြံအစည်ကို ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။

တတိယအဆင့်နှင့် သံသရာဘေးဒဏ်ခုနစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဖောက်ထွက်တိုးတက်မှုတိုင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်များနှင့်အတူ လာမည်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ တစ်ကြိမ်ထက်တစ်ကြိမ် ပိုပြင်းထန်လာမည်ဖြစ်သည်။

ဘေးဒဏ်များမရှိပါက ဖောက်ထွက်တိုးတက်မှုအတွက် လုံးဝဖြစ်နိုင်ခြေမရှိဟု ဆိုလိုသည်။