ဘဝကဖိအားမပေးရင် ဘယ်သူက သူများလက်အောက်မှာ ခံချင်မှာလဲ

ဖုရော့ယွင် သံသယဝင်ခဲ့သည့်အတိုင်း ပန်ငှက်ကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်အသွင်ပြောင်းလဲမှုမှာ အချိန်အကြာကြီးမခံဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် သူ၏ဒဏ်ရာများမှာ အများစု သက်သာပျောက်ကင်းသွားပြီး သူ၏ရွှေရောင်အမွေးများမှာ ပို၍ပင်တောက်ပလာသည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ? ငါခုနက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့အသက်ငွေ့တစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီအသက်ငွေ့က ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ မလှုပ်ရှားခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ့အကျပ်အတည်းကို နည်းနည်းလေး လျော့ရဲသွားစေတယ်!"

သံသရာဘေးဒဏ် ရှစ်ခု နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော ပန်ငှက်ကြီးဘိုးဘေးများက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ သံကြိုးများကို ချိုးဖျက်ရန် နည်းလမ်းနှစ်ခုသာရှိကြောင်း သူတို့၏ နောက်ဆုံးစကားများကို ထားရစ်ခဲ့သည်။

တစ်ခုမှာ မိမိကိုယ်တိုင်၏အကျပ်အတည်းကို ဖောက်ထွက်ရန် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ချီအများအပြားကို စုပ်ယူခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အလွန်မှ ထိုမမြင်နိုင်သော ရွှေရောင်အလင်းကို ရှာဖွေခြင်းဖြစ်သည်။

ပန်ငှက်ကြီးက ပထမနည်းလမ်းကို ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ချီ၏အကူအညီဖြင့် သံသရာဘေးဒဏ်ခုနစ်ခု၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ သူ၏အကန့်အသတ်ဖြစ်နေနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး ထပ်မံ၍ရှေ့ဆက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဒုတိယနည်းလမ်းအတွက်မူ ၎င်းမှာ သူနေ့စဉ်နေ့တိုင်း နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကြိုးစားခဲ့သောအရာဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူက ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရွှေရောင်အလင်းကို တစ်ခါမှမမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထူးဆန်းသောအသက်ငွေ့က သူ၏အကျပ်အတည်းကို လျော့ရဲသွားစေသည့် ယနေ့တိုင်အောင် သူက ဘိုးဘေး၏စကားများ စစ်မှန်မှုကိုပင် သံသယဝင်ခဲ့သည်။

ပန်ငှက်ကြီးက သူ၏တောင်ပံများကိုခတ်ရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ အဲ့ဒီရွှေရောင်အလင်းပဲ အဲ့ဒီထူးဆန်းတဲ့အသက်ငွေ့က ဘိုးဘေးတွေပြောခဲ့တဲ့ ရွှေရောင်အလင်းပဲဖြစ်ရမယ်!"

သို့သော် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပြီးတွင် သူရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ထူးဆန်းသောအသက်ငွေ့က အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ။ ရုတ်တရက် သူက တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိပုံရပြီး ချင်ဖုန်းကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"လူသားကောင်လေး မင်းတစ်ခုခုသိနေတာလား?"

အစပိုင်းတွင် ချင်ဖုန်းက ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း 'ရွှေရောင်အလင်း' ဟူသောစကားကို ကြားပြီးနောက် တစ်ဖက်လူက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအသက်ငွေ့ကို ရည်ညွှန်းနေမှန်း သူသေချာသွားသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အကြီးအကဲရွှမ်းက အစောပိုင်းတွင် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအသက်ငွေ့သည် နတ်သိုင်းပညာရှင်များနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများအား တတိယအဆင့်နှင့် သံသရာဘေးဒဏ်ခုနစ်ခု၏ သံကြိုးများကို ချိုးဖျက်ရန် ကူညီပေးသည့် သော့ချက်ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

ချင်ဖုန်းက သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအသက်ငွေ့တစ်မျှင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မှန်တယ်လို့ထင်ရင် ခင်ဗျားပြောနေတာ ဒါပဲဖြစ်မယ်။"

လျို့ကျန့်လီက မျက်စိကျိန်းလောက်သော ရွှေရောင်အလင်းကိုမြင်သောအခါ စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေသည်။

ချန်းဖေးလန်ကလည်း အလိုအလျောက်ပင် ရွှေရောင်အလင်းထံသို့ ချဉ်းကပ်ချင်စိတ်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူမက ၎င်းထဲတွင် စွမ်းအားတစ်ခု တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားရပုံရသည်။

ပန်ငှက်ကြီးမှာ ရွှေရောင်အလင်းပေါ်မှ သူ၏မျက်လုံးများကို မခွာနိုင်တော့ပေ။

ဖုရော့ယွင်က အံ့အားသင့်သောမျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူမက ချင်ဖုန်းတွင် ဒီလို ရှားပါးပစ္စည်းတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူမ၏ဘေးရှိ ရှောင်ပိုင်နှင့် ပိုင်ရှောင်မောင်တို့အတွက်မူ သူတို့လည်း အလိုအလျောက်ပင် ရွှေရောင်အလင်းကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံနေရသည်။

ပန်ငှက်ကြီး၏အရှိန်အဝါက လှိုင်းထန်လာပြီး သူက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအသက်ငွေ့ကို သူ့အတွက် ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"အဲ့ဒါကို ငါ့ကိုပေး!"

စိတ်ပျက်စရာကောင်းစွာပင် ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ ချင်ဖုန်းကိုယ်တိုင်၌ အမြစ်တွယ်နေပုံရပြီး လုံးဝမထိခိုက်ပေ။

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် မကျေနပ်သောအမူအရာတစ်ခု ထင်ဟပ်လာသည်။

"ငါက မင်းရဲ့အတွင်းထဲက အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်ကို မောင်းထုတ်ပေးခဲ့တယ် ဒါက မင်းငါ့ကို ကျေးဇူးဆပ်တဲ့ပုံစံလား?"

ထိုစကားများကြောင့် ပန်ငှက်ကြီးမှာ ခေါင်းငုံ့သွားသည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအသက်ရှင်ခဲ့ပြီး သံသရာဘေးဒဏ်ခုနစ်ခု၏ အထွတ်အထိပ်တွင် အချိန်အကြာကြီး ရှိနေခဲ့သောကြောင့် ဖောက်ထွက်တိုးတက်မှုအတွက် မျှော်လင့်ချက်ကိုမြင်သောအခါ သူထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားသည်။

စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် သူက သူ၏အမှားကိုဝန်ခံပြီး ချင်ဖုန်းအား ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားအသက်ငွေ့ကို ပေးရန်တောင်းပန်ကာ မည်သည့်တန်ဖိုးကိုမဆို ပေးချေရန်ဆန္ဒရှိကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ဒီရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအသက်ငွေ့က ကျွန်တော့်ရဲ့နတ်ဘုရားပင်လယ်နဲ့ ပေါင်းစပ်သွားပြီ ပြီးတော့ ကျွန်တော်အဲ့ဒါကို တခြားသူတွေဆီ ဘယ်လိုလွှဲပြောင်းပေးရမလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး။"

"ခင်ဗျားရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ကျန်နေတဲ့အရှိန်အဝါက ကျွန်တော်အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်ကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်နဲ့ မောင်းထုတ်တုန်းက ကျန်ခဲ့တာဖြစ်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ ပမာဏက မပြောပလောက်ပါဘူး။"

အရေးကြီးဆုံးကတော့ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအသက်ငွေ့က ကျွန်တော့်မိန်းမနှစ်ယောက် အတွက်လည်း အလွန်အသုံးဝင်တယ် ပြီးတော့ ကျွန်တော်အဲ့ဒါကို တခြားသူတွေကို မပေးနိုင်ဘူး။"

ဒါကို ကြားသောအခါ လျို့ကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့က နူးညံ့သောမျက်လုံးများဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ပန်ငှက်ကြီးမှာ နက်ရှိုင်းစွာစဉ်းစားနေသည်။ ကျန်နေတဲ့အရှိန်အဝါအစအနလေးတစ်ခုကတောင် သူ့ရဲ့အကျပ်အတည်းကို လျော့ရဲသွားစေခဲ့သည်။ ဒီလူသားကောင်လေးသာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒီအရှိန်အဝါနဲ့ နေ့တိုင်းဆေးကြောပေးမယ်ဆိုရင် သူအဲ့ဒီဖောက်ထွက်တိုးတက်တဲ့နေ့ကို ကြိုဆိုနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလား?

စဉ်းစားရင်း ခဏတာတုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ပန်ငှက်ကြီး၏မျက်လုံးများမှာ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော အရောင်ဖြင့် လင်းလက်သွားသည်။ သူက ချောင်းဟန့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"လူသားကောင်လေး မင်းကိုအစေခံဖို့ ငါ့ကိုလက်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိမလားမသိဘူး?"

လူတိုင်းက အံ့အားသင့်သောမျက်နှာများဖြစ်သွားကြသည်။ ပန်ငှက်မျိုးနွယ်က ဘယ်လောက်တောင် မာနကြီးလိုက်သလဲ ယခုအခါ သူတို့က လူသားများအောက်တွင် အစေခံရန်ဆန္ဒရှိနေသည်တဲ့လား?

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ သူက ခုလေးတင် သူ့ကိုယ်သူ ကောင်းကင်ရဲ့ဘုရင် မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့အဓိပတိလို့ ကြွေးကြော်ပြီး စိတ်အေးလက်အေး လွတ်လပ်တဲ့ဘဝကို နေထိုင်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ဖောက်ထွက်တိုးတက်မှုအခွင့်အရေးကို ပထမဆုံးအကြိမ်မြင်လိုက်ရုံဖြင့် သူက သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာကိုပင် စတေးရန်ဆန္ဒရှိနေသည်တဲ့လား?

လက်တွေ့ဘဝက တကယ်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပါတကား။

ချင်ဖုန်းက တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအသက်ငွေ့ကို မပေးနိုင်သေးဘူး။"

ရွှေရောင်တောင်ပံဖြန့်ကျက် ပန်ငှက်ကြီးက အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။

"ငါက မင်းရဲ့ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအသက်ငွေ့ကို တိုက်ရိုက်တောင်းနေတာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် မင်းကိုယ်တိုင်ပြောသလိုပဲ မင်းအဲ့ဒါကို တခြားသူတွေဆီ ဘယ်လိုလွှဲပြောင်းပေးရမလဲဆိုတာ မသိဘူး။"

"ငါမျှော်လင့်တာက နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းက ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင်ကိုသုံးပြီး ငါ့ကိုနေ့တိုင်း လမ်းညွှန်ပြသပေးဖို့ပဲ။"

"အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ငါလည်း သံသရာဘေးဒဏ်ခုနစ်ခုရဲ့ ချည်နှောင်မှုတွေကို ချိုးဖျက်နိုင်လောက်တယ်။"

"အင်း..."

ချင်ဖုန်းက တုံ့ဆိုင်းနေသည်။ သူသွေးဆောင်မခံရဘူးဟု ပြောရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒေါ်လာတစ်ဆယ်တည်းနဲ့ နေ့တိုင်း လမ်ဘော်ဂီနီ စီးခွင့်ရသလိုပဲ ဒါက သေချာပေါက်အမြတ်ထွက်တဲ့ကိစ္စပဲ။

ခင်ဗျား အပြင်ထွက်တိုင်း ရွှေရောင်တောင်ပံပန်ငှက်ကြီးကို စီးနိုင်မယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင်မိုက်လိုက်မလဲ?

"ဒါပေမဲ့ ငါ့အိမ်က ဧကရာဇ်မြို့တော်မှာ။ မင်းအနောက်ပိုင်းဒေသတွေကို ထားခဲ့ဖို့ဆန္ဒရှိလို့လား?"

ပန်ငှက်ကြီးက ပယ်ချလိုက်သည်။

"ပန်ငှက်မျိုးနွယ်က အမြဲတမ်းခြေသလုံးအိမ်တိုင်သမားတွေဖြစ်ပြီး လေနဲ့အတူအမြဲပျံသန်းနေကြတာ။ ငါလေပြင်းချောက်ကမ်းပါးမှာ နေခဲ့တဲ့အကြောင်းရင်းက မြင့်မားတဲ့မြေအနေအထားကြောင့်ပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့အရွယ်အစားနဲ့ဆိုရင် ဧကရာဇ်မြို့တော်ကိုသွားမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက်ထိတ်လန့်မှုကို ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းဧကရာဇ်မြို့တော်ကိုရောက်ရင် ဘယ်မှာနေမှာလဲ?"

"အဲ့ဒါအတွက် မင်းစိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။"

စကားဆုံးသည်နှင့် ပန်ငှက်ကြီးက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ခါလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ဧရာမအရွယ်အစားမှာ သူယခင်ဘဝကမြင်ဖူးခဲ့သော လင်းယုန်များ၏ အရွယ်အစား ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ဒီလင်းယုန်မှာ တစ်ကိုယ်လုံးရွှေရောင်အမွေးများဖြင့် ခန့်ညားထည်ဝါနေသည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ပန်ငှက်ကြီးက ပြောသည်ကို သူကြားလိုက်ရသည်။

"ငါ့ရဲ့အစွမ်းအဆင့်နဲ့ဆိုရင် လူပုံစံအဖြစ်မပြောင်းလဲနိုင်ရင်တောင် ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အရွယ်အစားကို လွတ်လပ်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။ ငါတို့ဧကရာဇ်မြို့တော်ကိုရောက်တဲ့အခါ ငါ့ရဲ့လက်ရှိအသွင်အပြင်က ဘာထိတ်လန့်မှုကိုမှ ဖြစ်စေမှာမဟုတ်ဘူး။"

သံသရာဘေးဒဏ်ခုနစ်ခုရဲ့ အကျပ်အတည်းကို ဖောက်ထွက်ဖို့ မင်းတကယ်ပဲ ကြိုးစားနေတာပဲ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်လောက် လျှော့ပြီးရုန်းကန်ရဖို့အတွက် ဘာမဆိုလုပ်မယ့် လူငယ်လေးတွေအကြောင်းကို အခုမှ နည်းနည်းနားလည်တော့သည်။

ဘဝရဲ့ဖိအားသာမရှိခဲ့ရင် ဘယ်သူက သူများလက်အောက်မှာ ခံချင်မှာလဲ?

သဘာဝအတိုင်းပင် ချင်ဖုန်းက ဟန်ဆောင်မနေတော့ဘဲ ပန်ငှက်ကြီး၏အဆိုပြုချက်ကို ပျော်ရွှင်စွာသဘောတူလိုက်သည်။

ဘေးတွင်ရပ်နေသော ဖုရော့ယွင်မှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးသောမျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

သူမ တစ်ချိန်လုံး တောင့်တခဲ့သော စီးတော်ယာဉ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တခြားတစ်ယောက်၏အရာဖြစ်သွားသည်။

ပန်ငှက်ကြီးက ချင်ဖုန်းကို အစေခံရန်ဆန္ဒရှိသော်လည်း ၎င်းတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်မာနလည်းရှိသည်။ သူက အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချင်ဖုန်း၏ဘေးတွင် အမြဲတမ်းမနေနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အမွေးတစ်ချောင်းကို ဆွဲနှုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအမွေးက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က အမြီးမွေးပဲ ပြီးတော့ အဲ့ဒါက ငါ့စိတ်နဲ့ချိတ်ဆက်ထားတယ်။"

"မင်းငါ့ကိုလိုအပ်တဲ့အခါ မင်းရဲ့ချီစွမ်းအင်ကို အဲ့ထဲကိုလမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်ရုံပဲ ပြီးရင် ငါအမြန်ဆုံးအရှိန်နဲ့ မင်းဘေးကိုရောက်လာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါမင်းနောက်မလိုက်ခင် ငါလေပြင်းချောက်ကမ်းပါးမှာ ကိစ္စတချို့ကို ရှင်းရဦးမယ်။"

ချင်ဖုန်းက သဘောတူညီကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်တောင်ပံဖြန့်ကျက် ပန်ငှက်ကြီးက နောက်ထပ်အများကြီးမပြောတော့ဘဲ သူ၏တောင်ပံများကိုခတ်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက်ကျယ်ပြန့်လာပြီး ကောင်းကင်ကိုဖုံးလွှမ်းကာ အရှေ့မြောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်ထဲမှ ရွှေရောင်အမွေးကိုကြည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာခံစားလိုက်ရသည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသခရီးစဉ်က မမျှော်လင့်ထားသည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ဆောင်ကြဉ်းလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပန်ငှက်ကြီးမှာ ခဏတာထွက်သွားရမည်ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက သူက သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင်ရပ်ကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲရသည်ကို နှစ်သက်မိမည်မှာ သေချာသည်။

မြင်ကွင်းမှာ အတော်လေးခမ်းနားထည်ဝါရမည်မှာ သေချာသည်။