← Chapters

'အထီးကျန်ယမကာ အင်မော်တယ်' တစ်ယောက်ကဲ့သို့

Vol. 1 Ch. 9

'အထီးကျန်ယမကာ အင်မော်တယ်' တစ်ယောက်ကဲ့သို့

Vol. 1 Ch. 9

ရှောင်ပိုင် ပြသခဲ့သော ထူးထူးခြားခြားစွမ်းရည်သည် လုချန်း ကို အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ဒါဟာ အောင်မြင်မှုကိုခံစားနေသော လုချန်း အတွက် ကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက်ဖြစ်သည်။

ဒီအချိန်တွင် လုချန်း ဉာဏ်ကြီးရှင် နှင်းဝံပုလွေနှင့် သာမန် နှင်းဝံပုလွေတို့ကြား ခြားနားချက်ကို သိရှိခဲ့သည်။

လုချန်း သစ်ကိုင်းပေါ်ရှိ ရှောင်ပိုင် ကိုကြည့်ကာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်‌နေသည်။

"ငါ့ညီမ ဘယ်လိုများလုပ်ခဲ့တာလည်း?!"

"ကြိုးစားမှုတစ်ခုတည်းနဲ့ အောင်မြင်ခဲ့တာလား?"

"အရှုံးသမားက ဘယ်သူလဲ?"

လုချန်း အမြင်တွင် ရှောင်ပိုင်၏ ကျန်းမာရေးသည် မည်သည့်အခါမျှ ကောင်းမွန်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

မွေးဖွားလာတာ တစ်လကျော်ရှိပြီး ဆို‌ပေမဲ့ အအေးဒဏ်ကို စိုးရွံ့ဆဲဖြစ်သည်။ ဒီလိုအားနည်းတဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေနဲ့ သူဘယ်လိုလုပ်နိုင်ခဲ့လဲ ဆိုတာ လုချန်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

'မေ့လိုက်တော့!'

လုချန်း သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ သူဘယ်လိုမှ နားမလည်နိုင်‌ သောကြောင့် ထပ်ပီးတွေးမနေတော့ပါ။

ဒါက ပါရမီရှင် နှင်းဝံပုလွေနှင့် သာမန် နှင်းဝံပုလွေတို့ကြားက ခြားနားချက် ဖြစ်နိုင်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှောင်ပိုင် က သူ့ညီမဖြစ်ပြီး အစ်ကိုတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဂုဏ်ယူသင့်သည်။

မာနကြီးနေသော လုချန်း ယခုအခါ စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရပြီး၊'အထီးကျန်ယမကာ အင်မော်တယ်' တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခေါင်းကိုငုံ့ကာ လှိုင်ဂူ ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ယိုချင်းယန်က သူမ၏အစ်ကိုသည် ကလေးဆန်လွန်းသည်ဟု တွေးကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သစ်ပင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး ဂူထဲသို့ အမြန်ပြန်ပြေးသွားသည်။

ယိုချင်းယန် ကျင့်ကြံတော့မည်ဖြစ်ကာ အချိန်မဖြုန်းချင်တော့ပေ။

လုချန်း လှိုင်ဂူ သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ယိုချင်းယန် ခန္ဓာကိုယ် အဆက်မပြတ်တုန်ယင်နေ သောကြောင့် သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဟင်? ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

လုချန်း စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

'ဒီအကောင်လေး အပြင်ဘက်က နှင်းတွေနဲ့ ရေခဲတွေ ပေါ်ရောက်နေရင်တောင် မတုန်ယင် ပါဘူး'

"နွေးထွေးတဲ့ လှိုင်ဂူကို ပြန်ရောက်မှ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်နေတယ်"

လုချန်း အံ့အားသင့်သွားကာ အနားသို့ သွားလိုက်သည်။

ရှောင်ပိုင် သည် မျက်လုံးများ မှိတ်ထားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

"ငါ့ညီမက အအေးမိ နေတာမဟုတ်ပဲ၊အိပ်နေရင်းနဲ့ အိပ်မက်ဆိုး မက်နေတာ ဖြစ်နိုင်လား?"

"အိမ်မက်ဆိုး မက်တာကသိပ်ပီးမထူးဆန်းပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဝံပုလွေတွေ အိပ်မက်ဆိုးမက်တဲ့အခါ တုန်ယင်နေတာပဲလား"

ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းမသိပေမယ့် လုချန်းသည် ယိုချင်းယန်နဲ့အတူ အိပ်ဖို့ရွေးချယ်နေတုန်းပါပဲ။

အိပ်မက်ဆိုး မက်နေတာပဲဖြစ်ဖြစ် အအေးမိနေတာပဲဖြစ်ဖြစ် ညီမလေးကို ဂရုစိုက်ရမာ အစ်ကိုတစ်ယောက်ရဲ့တာဝန် ဖြစ်သည်။

ဒီညီမလေးက ဒီနေ့ သူ့ကို အကြီးအကျယ် ထိုးနှက်ခဲ့ပေမယ့်...

လုချန်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသေးသည်။ သူ ဒီနေ့သစ်ပင်တက်ခြင်းအတတ်ပညာကို အောင်မြင်စွာ သော့ဖွင့်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ၎င်းသည် အကြီးမားဆုံးအောင်မြင်မှု တစ်ခုဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ်များ လုံလောက်နေသရွေ့ သူ့၏ကျွမ်းကျင်မှု များကို အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အရာတစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်စရာမလိုဘဲ အနည်းငယ် တတ်ရုံမျှဖြင့် စနစ် ရည်ညွှန်းချက်ဘောင် တွင်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ကြောင်းခန့်မှန်းချက်ကိုအတည်ပြုခဲ့သည်။

သူသည် ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်အမှတ်များကို အသုံးပြုနိုင်ကာ အဆင့်မြှင့်တင်မှုများ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သားရဲလောကကို စိုးမိုးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သစ်ပင်တက်ခြင်းအတတ်ပညာကိုကြည့်ရင်း လုချန်း တိတ်တဆိတ်ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ်များ အလုံအလောက်ရှိ‌နေသရွေ့ ကျွမ်းကျင်မှုများကို အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမယ့် သစ်ပင်တက်တာကို သင်ယူရုံနဲ့ သားရဲလောကကို လွှမ်းမိုးဖို့ မလုံလောက်ဘူး"

……

နောက်တစ်နေ့။

ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် နှင်းဝံပုလွေကလေးများအုပ်စုလိုက် ဆော့ကစားရင်း ရန်ဖြစ်နေကြသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤနှင်းဝံပုလွေကလေးများ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုမိုတက်ကြွလာပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုသန်မာလာသည်။

"ဝူးး~"

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ရန်ဖြစ်နေတဲ့ ကလေးငယ်များသည် ဝံပုလွေအူသံကို ကြားလိုက်ရတယ်။ လုချန်းခေါင်းကို လှည့်ကာ ဝံပုလွေသားလေးတစ်ကောင်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဝံပုလွေကလေးသည် သူ့ထက် နှစ်ဆပိုကြီးသော လုချန်းအား မော့ကြည့်လိုက်ပြီး၊သူ၏ သေးငယ်သော အပြာရောင် မျက်လုံးများက ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နေသည်။

သူ့ရှေ့က ချစ်စရာ ဝံပုလွေငယ်လေးနှစ်‌ကောင်ကို ကြည့်ကာ လုချန်း သူ့လက်ကို ရိုးရှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ဝံပုလွေငယ်လေးနှစ်‌ကောင် အားရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ဝံပုလွေငယ်လေးနှစ်‌ကောင်သည် အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ဘဲ နှင်းပေါ်သို့ပြုတ်ကျသွားသည်။

 ဝံပုလွေငယ်လေးနှစ်‌ကောင်သည် လုချန်း ကို ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ လုချန်း နှင့် တူညီတဲ့အဆင့်တွင်မဟုတ်ပေ။

အားမမျှသောကြောင့် ဝံပုလွေငယ်လေးနှစ်ကောင် ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ခဏမျှ လိုက်ဖမ်းပြီးနောက် သူ လိုက်ရန် ပင်ပန်းလွန်းနေပြီဖြစ်သည်။

"Tsk~ ဒီကောင်‌စုတ်လေးတွေ!"

လုချန်း ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ကစားနေသော ဝံပုလွေသားကလေးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဝံပုလွေလေး၏ ရှုပ်ထွေးသောအကြည့်အောက်တွင် နှင်းထဲသို့ နှက်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။

"လာ၊ လာ၊ ငါ့ကိုလိုက်!"

ဝံပုလွေသားပေါက်ကလေးတွေက သဘာဝအတိုင်း ကစားရတာကို နှစ်သက်ကြပြီး သူတို့အားလုံး လုချန်း ကို လိုက်ဖမ်းတဲ့ဂိမ်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။

တစ်ကောင်ချင်း ဆီတွင် ခွန်အားများပြည့်နှက်နေပြီး မောပန်းနွမ်းနွယ်ခြင်းကိုမခံစားရပေ။

လုချန်းသည် သူတို့ လိုက်မဖမ်းတော့တာ‌တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် အလံကိုင် ပြေးခြင်းစနစ် ကိုစတင်လိုက်သည်။

လုချန်း ဒီလိုလုပ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက တကယ်တော့ ရှောင်တိမ်း လွတ်မြောက်အောင် လေ့ကျင့်ဖို့ပါပဲ။

သစ်ပင်တက်ခြင်းသည် နောက်ဆုံးနည်းလမ်းအဖြစ် လက်ခံကျင့်သုံးသည့် ရှင်သန်မှုစွမ်းရည်ဟုသာ ယူဆနိုင်သည်။

ဒါပေမယ့် နှင်းဝံပုလွေတစ်ကောင်အနေနဲ့ သစ်ပင်ပေါ်တွင် ကြာကြာနေရန်မဖြစ်နိုင်ပါ။

သူတို့သည် မျောက်မဟုတ်သဖြင့် သစ်ပင်ပေါ်တွင်တစ်ချိန်လုံး မနေ‌နိုင်ပေ။

နှင်းဝံပုလွေတစ်ကောင်အနေဖြင့် လွင်ပြင်များနှင့် နှင်းဖုံးနေသောတောင်များပေါ်တွင် သဘာဝအတိုင်း အမဲလိုက်ခြင်းအပြင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်မျိုးစုံနှင့်လည်း တိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ရှောင်တိမ်းခြင်းနှင့် ထွက်ပြေးခြင်းကဲ့သို့သော စွမ်းရည်များသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျင့်ကြံပြီးသွားသော ယိုချင်းယန် ဖြည်းညှင်းစွာအကြော ဆန့်တန်းကာ အလွန်သက်တောင့်သက်သာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီကာလအတွင်း သူ၏ကျင့်ကြံရေးတိုးတက်မှုသည် အလွန်နှေးကွေးသော်လည်း၊ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သာမန် နှင်းဝံပုလွေထက် များစွာ သန်မာနေပြီဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံပြီးသောအခါ ယိုချင်းယန် လတ်ဆတ်သောလေကိုရှူရန် အပြင်သို့ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့ပေမဲ့ သူထွက်လာတာနဲ့ သူ့အစ်ကိုကို ဝံပုလွေကလေးတွေ အုပ်စုလိုက် လိုက်ဖမ်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အများနှင့်တစ်ယောက် ယှဉ်ပြိုင်နေသော သူ့အစ်ကိုပီသပါပေသည်။

ဤဝံပုလွေသားငယ်များသည် လုချင်း နောက်သို့ မမောမပန်းလိုက်‌နေကြသည်။

သူတို့သည် အုပ်ထိန်းနည်းကို သိကြပြီး တယောက်က ပင်ပန်းလာချိန်တွင် အရှိန်ထိန်းလိုက်ပြီး နောက်တယောက်က ကျော်တက်သွားသည်။

လုချန်း အားဖမ်းမိတော့မည် အချိန်တိုင်းတွင် အရိုက်ခံလိုက်ရပြီး နှင်းထဲ နစ်မြုတ်သွားကြသည်။

လုချန်း ယခုတွင် အဆင့်လေးသို့ ရောက်နေပြီး၊အသက်တစ်နှစ်ခွဲခန့်ရှိ အရွယ်ရောက်ပြီးသော နှင်းဝံပုလွေနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ညီမျှသည်။

နို့သောက်သည့်အရွယ်သာရှိသေးသော ဝံပုလွေသားပေါက်ကလေးများကို လုံးလုံး အနိုင်ယူနိုင်သည်။

သို့သော် လုချန်း၏ခွန်အားကို ကောင်းစွာထိန်းချုပ်ထားပြီး ဝံပုလွေသားငယ်များကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရစေရန် ဖွဖွလေးရိုက်လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ ဒီမြင်ကွင်းကို ယိုချင်းယန် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"အစ်ကိုက ကလေးဆန်လွန်း တာကလွဲရင် အရာရာတိုင်းက ကောင်းပါတယ်"

All Chapters