နိုးထခြင်း ဒုတိယအဆင့်

လုချန်း သည် ပထမနေ့တွင် ဤမျှများပြားသော ဝိညာဉ်ဆေးများ ရရှိခဲ့သည့်အတွက် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ယခင်ဘဝက သူဌေးဖြစ်ရန် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက်ကြိုးစားကြသည်ကို သူ ယခု နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။ သင့်အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးတဲ့သူရှိခြင်းက အလွန်သက်သာလှသည်။

သို့သော် နှင်းဝံပုလွေများသည် မျောက်များနှင့် ကွဲပြားပြီး မျောက်ဝံများကဲ့သို့ အရာဝတ္ထုများကို သယ်ဆောင်ရန် ၎င်းတို့၏လက်များကို အသုံးမပြုနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် နှင်းဝံပုလွေများ က ဤဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို ကောက်ယူသည့်အခါ ပါးစပ်နဲ့ ကောက်ယူပြီး ပါးစပ်ဖြင့်သာပြန်သယ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ဆေးအချို့တွင် သွားအမှတ်အသားအနည်းငယ်ကို တွေ့နိုင်သည်။ သွားအမှတ်အသားမရှိလျှင်တောင် နှင်းဝံပုလွေတွေများ၏ တံတွေးများ မလွဲမသွေ စွန်းထင်းနေပေလိမ့်မည်။

လုချန်း က ဒါကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် သန်မာလာစေရန် သားရဲ အလောင်းများကို စားရသည်၊ ထို့ကြောင့် နှင်းဝံပုလွေ၏ တံတွေးများကို အဘယ်ကြောင့် ရွံ့ရှာနေရမည်နည်း။

ထို့အပြင် သူကိုယ်တိုင်က နှင်းဝံပုလွေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လုချန်း သည် ထိုအချိန်တွင် ပထမဆုံးတွေးမိသည်မှာ သူ့ညီမဖြစ်သည်။

“တံတွေးတွေ အရမ်းများနေတယ်၊ ရှောင်ပိုင် မကြိုက်လောက်ဘူးထင်တယ်၊ ဒီအကောင်လေးက တကယ်ကို အသန့်ကြိုက်တယ်”

သူ့ညီမလေးသည် သူ့တံတွေးကိုရွံ့ရှာ၍ နှင်းကြာပန်းကို မစားချင်ခဲ့ကြောင်းကို ပြန်သတိရမိသည်။

လုချန်း ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး အားကိုးရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ့ရှေ့ရှိ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဆယ့်နှစ်ပင်ကို ဂရုတစိုက်ရှာဖွေပြီး သွားအမှတ်အသားမပါသော ဝိညာဥ်သစ်သီးနှစ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်သစ်သီးနှစ်လုံးကို နှင်းပေါ်တင်ကာ အကြိမ်ကြိမ် လှိမ့်လိုက်ပြီး နှင်းများကို အသုံးပြုကာ တံတွေးကို သန့်စင်လိုက်သည်။

တံတွေးမကျန်တော့မှသာလျှင် သူသည် ဝိညာဉ်သစ်သီးနှစ်လုံးအား ရှောင်ပိုင် ကိုပေးလိုက်သည်။

“ငါ့အစ်ကိုက ဝံပုလွေဘုရင်ဖြစ်လာပေမယ့် အရင်တုန်းကအတိုင်း ငါ့ကိုဂရုစိုက်နေဆဲပဲ”

လုချန်း ၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ယိုချင်းယန် ရဲ့ နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးသည့်ခံစားချက်တစ်ခုဝင်ရောက်လာသည်။

ဒီစိတ်ရင်းအမှန်က သူမကို ပျော်ရွှင်စေသည်။

ထို့နောက် ယိုချင်းယန် သည် ဝိညာဉ် သစ်သီးနှစ်လုံးကို မျိုချလိုက်သည်။ အစွမ်းထက်သော ဆေးစွမ်းသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ချက်ခြင်းပျံ့နှံ့သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံခိုင်မှု တိုးတက်လာသည်။

လုချန်း သည် နောက်ထပ်ဝိညာဉ်သစ်သီးနှစ်လုံးကိုထုတ်ယူပြီး နှင်းဝံပုလွေမိဘများကိုပေးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးရှစ်လုံးကို လုချန်း တိုက်ရိုက်မျိုချလိုက်သည်။

တခြား နှင်းဝံပုလွေများအတွက် ဤသည်ကပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

နှင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ အခြေအနေသည် အလွန်တင်းကျပ်ပြီး လုံလောက်သော ခွန်အားရှိမှသာ သက်ဆိုင်ရာ အဆင့်အတန်းကို ရရှိနိုင်သည်။

ဝံပုလွေဘုရင်အနေဖြင့် သူသည် သားကောင်များကို အမဲလိုက်ရန် ဦးစားပေးရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လုချန်း သည် ဤဝံပုလွေများကို ဝိညာဉ်ဆေး ရှာဖွေရန်သာ အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

သူသည် အစွမ်းထက်သော ပိုလာဝက်ဝံများကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ပြီး ပိုလာဝက်ဝံနှစ်ကောင်၏ အလောင်းများကို ပြန်လည်ယူဆောင်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ဝံပုလွေအဖွဲ့ကို ကူညီပေးခဲ့သည်။

နှင်းဝံပုလွေအများစုသည် နှင်းဝံပုလွေဘုရင် လုချန်းကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ယုံကြည်ခဲ့ကြပြီး ငြူစူခြင်းလည်း မရှိပါ။

ဤနှင်းဝံပုလွေများအတွက် လုချန်း သည် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဖြစ်ရုံသာမက နှင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ သူရဲကောင်းလည်းဖြစ်သည်။

ဝံပုလွေဘုရင်အနေဖြင့် သူသည် အကောင်းဆုံးအရာများကို ခံစားရသည်။

လုချန်း သည် ဤပထမအဆင့် ဝိညာဉ်သစ်သီး ရှစ်လုံးကို မျိုချပြီးနောက်၊ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ် ၈၀၀၀ အထိတိုးလာခဲ့သည်။

ယခင်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ် ၄၀၀၀ ကို ပေါင်းထည့်လိုက်ခြင်းဖြင့် စုစုပေါင်းစုဆောင်းရရှိမှုသည် ၁၂,၀၀၀ နှစ်ထောင်ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

လုချန်း ခဏတာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီးသူ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ်များကို ကြည့်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အသုံးပြုလိုက်သည်။

ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီး အစွမ်းထက်‌သောစွမ်းအားသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လည်ပတ်နေသည်။

လုချန်း ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ရောင်ဝါသည် ထပ်မံအားကောင်းလာပြီး သူ၏အရိုးများ၊ ကြွက်သားများ၊ သွေးများ စသည်တို့သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုသန်မာအားကောင်းလာခဲ့သည်။

ယနေ့တွင်၊ လုချန်း သည် နိုးထခြင်း ဒုတိယအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

အရွယ်အစားသည်လည်း ထပ်မံကြီးထွားလာသည်။ လုချန်း သည် ယခု အရှည်ငါးမီတာနီးပါးရှိပြီး ဧရာမသားရဲတစ်ကောင်နှင့် လုံးဝတူသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ချိုင့်ဝှမ်း၏အလယ်တွင် ရပ်နေသည့် လုချန်း ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောပုံသဏ္ဍာန် ပိုပြီးပေါ်လွင်စေသည်။

ဒါကိုမြင်ပြီး ဝံပုလွေများက ခေါင်းမော့ကာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ဝံပုလွေဘုရင် ပိုအားကောင်းလေလေ၊ ဝံပုလွေအုပ်စု ပိုစိတ်လှုပ်ရှားလေလေဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုသည်လည်း ပိုမိုခိုင်မာအားကောင်းလာမည်မှာသေချာသည်။

“အခု အရွယ်အစားအရဆိုရင် ငါက ဆင်ကြီးတွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်လောက်တယ်”

အဆင့်မြှင့်ပြီးနောက်၊ လုချန်း မတ်တပ်ထရပ်ကာ သူ့လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ပြီး အလွန်ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့ သန်မာကြံ့ခိုင်သော အသွင်အပြင်သည် နှင်းဝံပုလွေဘုရင် ဟူသောရာထူးကို ပိုထင်ရှားစေသည်။

သို့သော်လည်း လုချန်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ ဝံပုလွေတစ်ကောင် ဒီလောက်ကြီးထွားလာနိုင်သည်ကို သူတစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဖူးပေ။

သူ အခု ကြုံတွေ့နေရသည့် အခြေအနေတွေက သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ် ရုပ်ရှင်တွေမှာသာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

လုချန်း အနည်းငယ် သံသယဖြစ်မိသည်။ “ဒီအတိုင်းသာ ဆက်ပြီး အဆင့်မြှင့်မယ်ဆိုရင် တောင်ကုန်းအရွယ်အထိ ကြီးလာမှာ မဟုတ်ဘူးလား !”

အဆင့်မြှင့်ပြီးနောက်၊ လုချန်း မသိစိတ်မှတစ်ဆင့် သူ့၏ ရည်ညွှန်းချက်ဘောင် ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

နိုးထခြင်း အဆင့် ၃ သို့ မြှင့်တင်ရန် နောက်ထပ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ်ပေါင်း ၂၀,၀၀၀ လိုအပ်မည်ကို သူမြင်သောအခါတွင် သူခံစားရသည့် ပျော်ရွှင်မှုများက ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လုချန်း မတတ်နိုင်ဘဲ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ ရှေ့ဆက်ရမည့်ခရီးလမ်းက ရှည်လျားပြီး ခက်ခဲကြမ်းတမ်းလှသည်။ အဆင့်မြှင့်တင်ရေးလမ်းဟာ တကယ်ကို ရှည်လျားပြီး ခက်ခဲကြမ်းတမ်းလွန်းပါတယ်...

ဘေးတွင်ရပ်နေသော ယိုချင်းယန် သည် လုချန်း ၏ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ပြန်လည်ရှင်သန်လာတာ မကြာသေးဘူး၊ ငါ့အစ်ကိုက နိုးထခြင်း ဒုတိယအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီ၊ ဒီအရှိန်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်”

“နှင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်စု ရဲ့ အရည်အချင်းတွေကပဲ မြှင့်မားနေတာလား၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွှီယွမ်ဟွမ်းကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးမှာ ငါ့အစ်ကိုရဲ့ အရည်အချင်းကမြင့်မားတယ်လို့ ဆိုနိုင်တယ်”

လုချန်း ပိုမို အားကောင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ယိုချင်းယန် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။

“ငါ ဒီနှင်းဖုံးနေတဲ့တောင်ကို နောက်ဆုံးမှာ ထားခဲ့ရမယ်၊ ငါ့အစ်ကို ပိုသန်မာလာတာ ကောင်းတယ်”

ညဘက်တွင် ပိုလာဝက်ဝံ၏ အသားကို စားပြီးနောက် လုချန်း ခေတ္တအနားယူကာ ဂူအပြင်ဘက်သို့ ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ခွန်အားများ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ၊ လုချန်း သည် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုသာမကဘဲ သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာလည်း ယခင်ကထက် အဆများစွာ ပိုအားကောင်းလာသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။

ထိုည လုချန်း သည် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ပေ။

……………

နောက်နေ့မနက်၊ ကောင်းကင်က လင်းလာသောကြောင့် လုချန်း ခရီးစထွက်ရန်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

မရှာဖွေရသေးသော တောင်ထိပ်အချို့နေရာများ ရှိသေးသည်။ လုချန်း သည် ၎င်းတို့အား ယနေ့စူးစမ်းရန် စီစဉ်နေပြီး ရှောင်ပိုင် သည်လည်း သဘာဝအတိုင်း သူ့နောက်သို့ အနီးကပ်လိုက်နေမည်ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် နှင်းထူထပ်သော တောင်တန်းများကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တောင်ထိပ်တစ်ဝိုက်ရှိ ဧရိယာတချို့ကို ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။

ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော သားရဲတိရစ္ဆာန်များကို မောင်းထုတ်ခြင်း နှင့် တိုက်ရိုက်အမဲလိုက်ခြင်းမျိုးက ဖြစ်သင့်သည့်အရာပင်။

ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စု၏ ပြိုင်ဘက်တစ်ချို့ကို လုချန်း လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့သောကြောင့် ယခု နှင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုသည် အစားစာအတွက် လုံးဝစိတ်ပူစရာမလိုတော့ပေ။

နှင်းဝံပုလွေအဖွဲ့၏ နေ့စဥ်အချိန်အများစုမှာ နယ်မြေကိုစောင့်ကြည့်ပြီး လုချန်းအတွက် သစ်တောများတစ်လျှောက်တွင် ဝိညာဉ်ဆေးများ ရှာဖွေရာတွင် ကူညီပေးကြသည်။

လုချန်း သည် ညဘက်ချိုင့်ဝှမ်းသို့ပြန်ရောက်သောအခါ သူ့ရှေ့တွင် နောက်ထပ်ပထမအဆင့်ဝိညာဉ်ဆေး ရှစ်မျိုးကိုတွေ့ရှိခဲ့သည်။

လုချန်း သည် ၎င်းတို့ကို နှင်းများပေါ်တွင် ဆေးကြောသန့်စင်ပြီး ရှောင်ပိုင် အား ပေးကာ ကျန်ငါးပိုင်းကို မျိုချလိုက်သည်။

ယိုချင်းယန် သည် ဝိညာဥ်သစ်သီးသုံးမျိုးကို မျိုချလိုက်ပြီးနောက်၊ သူမသည် ဝိညာဉ်‌ဆေးအစွမ်းကို သန့်စင်ပြီး လေ့ကျင့်ရန်အတွက် လှိုဏ်ဂူထဲသို့ပြန်သွားခဲ့သည်။

“ဒီအကောင်လေး၊ အသီးအနှံနည်းနည်းစားပြီး ဗိုက်ပြည့်သွားပြီလား”

လှိုဏ်ဂူထဲသို့ ပြန်သွားသော ရှောင်ပိုင်ကိုကြည့်ရင် လုချန်း အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။

နောက်တစ်ဆင့်သို့မြှင့်တင်ရန်အတွက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ် ၂၀,၀၀၀ လိုအပ်သည်။ ဤမျှလောက်များစွာသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအမှတ်များကို စုဆောင်းရန် အချိန်အတော်ကြာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

လုချန်း သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အခြားသော အံ့ဩစရာများ ရှိမရှိကို သိရန်အတွက် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို ဦးစွာ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။