ပြုတ်ကျလာသော ဦးခေါင်း
Vol. 46 Ch. 683
ကိုဘေးမြို့၏ လမ်းမများပေါ်တွင် လူသူကင်းမဲ့ခြောက်သွေ့နေပြီး ယခင်က စည်ကားဝပြောခဲ့သော အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မြို့နှစ်မြို့ကဲ့သို့ ကွဲပြားနေသည်။
ထိုမြို့တွင် မည်သည့်အချိန်က စတင်ခဲ့သည်မသိသော အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မြို့ပြဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ ညမှောင်မိုက်လာသောအခါ ကြာမြင့်စွာက သေဆုံးသွားခဲ့သော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် သင့်အိမ်တံခါးဝသို့ ရောက်လာပြီး တံခါးခေါက်မည်ဖြစ်ကာ၊ တံခါးခေါက်သံကြားရသူများသည် ထူးဆန်းသောနည်းလမ်းများဖြင့် သေဆုံးကြလိမ့်မည်ဟု ဆိုကြသည်။
အစပိုင်းတွင် လူအများအပြားက ၎င်းကို လုံးဝယုံကြည်ဖွယ်မရှိသော ရယ်စရာ ကောလာဟလ တစ်ခုဟုသာ ထင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လူများ ပိုမို၍ ထူးဆန်းစွာ သေဆုံးလာကြပြီး အချို့မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဘိုးအိုတစ်ဦး အခြားသူတစ်ဦး၏ တံခါးဝတွင်ရပ်ကာ တံခါးခေါက်နေသည်ကိုပင် မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး အချို့မှာ သူ၏ဓာတ်ပုံကို အောင်မြင်စွာ ရိုက်ကူးနိုင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော်လည်း လူအများစုမှာ မယုံကြည်ကြသေးပေ။
တစ်နေ့နံနက်တွင် ကြာမြင့်စွာက သေဆုံးသွားခဲ့သော လူသေများ၏ ဦးခေါင်းများ ကောင်းကင်တွင် စတင်ပျံဝဲလာသောအခါ မြို့သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။
အချို့လူများသည် ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤနေရာမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ကံဆိုးသူအချို့လည်း ရှိခဲ့သည်၊ သူတို့သည် ကိုဘေးမြို့တွင် နေထိုင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ တံခါးခေါက်တစ္ဆေပိုင်ဆိုင်သော ထူးဆန်းသည့်ကမ္ဘာ၊ တစ္ဆေနယ်မြေထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရသောကြောင့် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ကြပြီး၊ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ရောက်လာနိုင်သော တံခါးခေါက်သံကို စောင့်မျှော်နေကြရသည်။
ပျောက်ဆုံးခြင်းနှင့် ထွက်ပြေးခြင်းတို့ကြောင့် စည်ကားသောမြို့သည် လုံးဝသေဆုံးသွားခဲ့သည်။
တားချန်းမြို့၏ ကနဦးအခြေအနေနှင့် အတူတူပင်။
သို့သော် ထိုစဉ်က တားချန်းမြို့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဒီလူများသည် ပို၍ကံကောင်းကြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တံခါးခေါက်တစ္ဆေ၏ တစ္ဆေနယ်မြေသည် ကျယ်ပြန့်သော်လည်း မြို့တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်သည့်အဆင့်သို့ မရောက်သေးဘဲ၊ ၎င်း၏သတ်ဖြတ်မှုစွမ်းရည်မှာလည်း သိပ်မမြင့်မားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤမြို့ကို ချိပ်ပိတ်ထားလိုက်သည်။
မည်သူ့ကိုမျှ အနီးကပ်ခွင့်မပြုပေ။
သို့သော် ယနေ့တွင် အထူးယာဉ်တစ်စီးသည် မည်သည့်အဟန့်အတားမှမရှိဘဲ မောင်းဝင်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရဲတားစည်းများအပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
ကားတံခါး ပွင့်သွားသည်။
လူသုံးဦး ထွက်လာသည်။
အလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၊ အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦးနှင့်တူသော လူငယ်တစ်ဦးနှင့် အသက်သုံးဆယ်အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး။
"ကျစ်၊ သူဌေးက နောက်နေတာပဲဖြစ်မယ်၊ ကိုဘေးမြို့က အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းတာက ငါတို့ကို သေတွင်းထဲ ပို့နေတာပဲ။ နာဂါဆယ်၊ မင်းငြင်းခဲ့သင့်တယ်၊ အဲ့ဒီအဘိုးကြီးက ငါတို့ကိုင်တွယ်နိုင်မယ့်သူ မဟုတ်ဘူး။"
အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက သွားကြိတ်ရင်း သူ၏မကျေနပ်မှုကို ဖွင့်ထုတ်လိုက်သည်။
နာဂါဆယ်ဟုခေါ်သော လူငယ်မှာ မကြောက်ရွံ့ဘဲ၊ အနည်းငယ် နုံအသောရယ်သံဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
"သိပ်ပြီးစိတ်ပူဖို့မလိုပါဘူး။ သူဌေးက ကျွန်တော်တို့ကို ဒါကိုဖြေရှင်းဖို့သက်သက် လွှတ်လိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့က ဒီကို ကူညီဖို့ပဲလာတာ။"
"ကူညီရမယ်? ဘယ်သူ့ကိုကူညီရမှာလဲ။"
နာဂါဆယ်က ပြန်ဖြေသည်။
"ခင်ဗျားရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက အရမ်းခေတ်နောက်ကျနေပြီ။ နိုင်ငံခြားမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ခင်ဗျားမလေ့လာဘူးလား။ ဒီတစ်ခါ သူဌေးက အသင်းခေါင်းဆောင်ဝမ်ရှင်းကို နိုင်ငံခြားသွားပြီး ယန်ကျန့်ဆိုတဲ့ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ကို ဖိတ်ခေါ်ခိုင်းခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီလူက တကယ်တော်တယ်။ ကျွန်တော် သူ့အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တချို့ ဖတ်ဖူးတယ်။ သူက နာမည်မရှိသေးတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ဘဝနဲ့ S-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းခဲ့တာ။"
"ပြီးတော့ ရှူးခနဲပဲ၊ သူ ဒုံးပျံလို တက်သွားပြီး အကောင်ကြီးကြီးအားလုံးရဲ့ မျက်စိကျတာကို ခံခဲ့ရတယ်။ အဲ့ဒီဖြစ်ရပ်ရဲ့ စစ်မှန်မှုကို တချို့က သံသယဝင်ကြပေမယ့် သူက တကယ်ပဲ ထူးခြားတယ်။ အခုဆိုရင် သူက အသင်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီလို့ ကောလာဟလထွက်နေတယ်။"
"ငါတို့နဲ့အတူ ဒီလောက်တော်တဲ့လူတစ်ယောက်ရှိရင် ငါတို့သေချာပေါက် အဆင်ပြေမှာပါ။"
သူ၏ဘေးရှိ အမျိုးသမီးက မသက်မသာသော မျက်နှာအမူအရာနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ငါတို့အားလုံး ဒီမှာ သေသွားနိုင်တာပဲလေ။"
နာဂါဆယ်က ပြုံးရင်းပြောသည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တကယ့်တစ္ဆေတွေရှေ့မှာ ကောင်းကောင်းအသက်ရှင်နိုင်ဖို့ ငါတို့က အရမ်းအားနည်းနေသေးတာပဲ။"
အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက မေးလိုက်သည်။
"နာဂါဆယ်၊ မင်းမှာ အကြံကောင်းကောင်းများ ရှိလား။"
"လောလောဆယ်တော့ မရှိသေးဘူး။"
နာဂါဆယ်က ပခုံးတွန့်ရင်း ပြောသည်။
"ငါ့မှာသာရှိရင် ငါဒီမှာ ရပ်နေမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူဌေးက ယန်ကျန့်ရဲ့အစီအစဉ်တွေကို လိုက်နာဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်။ အခု သူက ငါတို့ရဲ့အသင်းခေါင်းဆောင်ပဲ၊ ဒါကြောင့် လူတိုင်းရဲ့ဘေးကင်းမှု အတွက် ဒီအမိန့်ကို လိုက်နာတာ ပိုကောင်းတယ်။"
"သူဌေးကို ဆန့်ကျင်ရင်တော့ သေချာပေါက် အဆုံးသတ်မကောင်းဘူး။"
သူတို့သုံးဦး စကားပြောရင်း၊ အတွေးအမြင်များဖလှယ်ရင်း၊ အချိန်ဖြုန်းပြီး တင်းမာမှုကိုဖြေလျှော့ရန် မစ်ရှင်ကို ဆွေးနွေးကြသည်။
သိပ်မကြာလိုက်ပေ။
ရုတ်တရက်၊ သူတို့နောက်ရှိ ယခင်က လူသူကင်းမဲ့နေသောလမ်းမှ ခြေသံသဲ့သဲ့နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူနှစ်ဦးသည် မည်သည့်နေရာကမှန်းမသိ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ထိုနေရာတွင် ပေါ်လာသည်။
ရှေ့ဆုံးမှတစ်ဦးမှာ ခရီးဆောင်အိတ်တစ်လုံး သယ်ဆောင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အသားအရေမှာ ဖြူဖျော့ကာ၊ မျက်လုံးများမှာ စူးရှပြီး အလွန်အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားချက်ကို ပေးနေသည်။
သူ၏နောက်တွင်မူ သင်္ဘောသားဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အလွန်ချစ်စရာကောင်းသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးရှိပြီး၊ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်တင်းမာသော အမူအရာဖြင့် ဆဲလ်ဖုန်း တစ်လုံးကို ကိုင်ထားသော်လည်း၊ သူမသည် ရှေ့မှလူကို အမြဲလိုက်နေပြီး တစ်လှမ်းမျှပင် နောက်ကျကျန်နေရစ်ရန် မဝံ့ရဲပေ။
"ရောက်ပြီ။"
ကားရှေ့တွင်ထိုင်နေသော နာဂါဆယ်က ခုန်ချလိုက်ပြီး လက်ခုပ်တီးကာ အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"ကိုနီချီဝါ။"
"သူက ရှင့်ကို နှုတ်ဆက်နေတာပါ မစ္စတာယန်၊ သူ့ဘာသာစကားနဲ့ 'မင်္ဂလာပါ' လို့ ပြောတာပါ။"
ကေကိုက ချက်ချင်း ဘာသာပြန်ပေးသည်။
"အဲ့ဒါတော့ ဘာသာပြန်ဖို့မလိုဘူး၊ ငါနားလည်တယ်။"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"လူတိုင်းရောက်ပြီဆိုတော့ ကိုဘေးမြို့ထဲကို စပြီးဝင်ကြရအောင်။ ကျွန်တော် ကြိုတင် သတိပေးချင်တယ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ညွှန်ကြားချက်တွေကို မလိုက်နာဘဲ အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ရင် ကျွန်တော် ကူညီမှာမဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်လုပ်ရပ်ကြောင့် တစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရရင် ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ်ရှင်းပဲ။"
ကေကိုသည် ယန်ကျန့်၏စကားများကို ချက်ချင်း ဘာသာပြန်ပေးလိုက်သည်။
"တော်တော်ရက်စက်တဲ့ ချဉ်းကပ်ပုံပဲ။"
နာဂါဆယ်က ပြုံးရင်း မှတ်ချက်ပေးသည်။
"ဒါပေမဲ့ ရက်စက်တဲ့သူတွေမှသာ ဒီကမ္ဘာမှာ အသက်ရှင်ဖို့ အရည်အချင်းရှိတာ မဟုတ်လား။"
ယန်ကျန့် တိတ်ဆိတ်နေပြီး တစ္ဆေနယ်မြေကိုအသုံးပြုကာ သူတို့ကို ကိုဘေးမြို့၏ မြို့လယ်ခေါင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
သူ တစ္ဆေနယ်မြေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သောအခါ လူတိုင်းသည် သူတို့သည် အမှောင်ညထဲသို့ ကျရောက်နေပြီး တိတ်ဆိတ်အေးစက်နေသော မြို့တစ်မြို့၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။ လေထုထဲတွင် အလောင်းကောင်များ၏ အနံ့အသက်များ ထူထပ်နေပြီး၊ ယခင်သတင်းအချက်အလက်များအရ မြို့ထဲတွင် လူအများအပြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ ထိုဖြစ်ရပ်တွင် လူအများအပြား သေဆုံးခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။
တံခါးခေါက်တစ္ဆေ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အလွန်နိမ့်ကျပြီး တစ်အိမ်ပြီးတစ်အိမ် တံခါးခေါက်ရသဖြင့် လူအားလုံးကို သတ်ရန် အချိန်အတော်အတန် ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။
ဒါကလည်း ထိုသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို အများဆုံး A-အဆင့်မြို့အဆင့်အဖြစ်သာ သတ်မှတ်နိုင်သည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။
"အား၊ တစ္ဆေနယ်မြေက တကယ်အဆင်ပြေတဲ့ စွမ်းရည်ပဲ။ မစ္စတာယန်၊ ခင်ဗျားက ကြမ်းတမ်းတဲ့ တစ္ဆေတွေရဲ့ စွမ်းအားကို ဒီလိုပေါ့ပေါ့ဆဆသုံးရတဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို မစိုးရိမ်ဘူးလား။"
နာဂါဆယ်က စစ်မှန်သော သိလိုစိတ်ဖြင့် ပြုံးရင်းမေးလိုက်သည်။
ကေကိုသည် ယန်ကျန့်အနားသို့ တိုးကပ်ပြီး ဘာသာပြန်ချက်ကို တိုးတိုးလေးပြောပြသည်။
"မင်းမှာ ငါနဲ့စကားပြောဖို့ အချိန်တွေ ဒီလောက်ရှိနေရင် အဲ့ဒီတစ္ဆေကို စပြီးရှာတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"
ယန်ကျန့်က သူ့ကို အေးစက်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားရဲ့စွမ်းရည်က အဲ့ဒီအရာကိုရှာဖို့ ပိုလွယ်ကူစေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။"
နာဂါဆယ်က မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"ငါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေကို ကျူးကျော်နေတာ။ ငါ့ရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေကို ဒီလောက်ကျယ်ပြန့်တဲ့ ဧရိယာကို ဖိနှိပ်ဖို့သုံးရင် ဒါက ငါ့ဝန်ကိုပဲ တိုးစေလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီလိုရှင်းပြချက်မျိုးကို ငါထပ်မပြောတော့ဘူး။ မင်းငါ့အမိန့်တွေကို မနာခံနိုင်ဘူးဆိုရင် ဒီမှာပဲနေပြီး သေဖို့စောင့်နေလိုက်။"
"နားလည်ပါပြီ။"
နာဂါဆယ်က ပြောသည်။
ယန်ကျန့် သူနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဆက်လက်အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ သူ၏ခရီးဆောင်အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
မြှုပ်နှံထားသောအဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အပြာရောင်အသားအရေရှိသော ကလေးတစ်ဦး အိတ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကြာမြင့်စွာက သေဆုံးသွားသော ကလေးတစ်ဦးနှင့်တူကာ ထူးဆန်းသောမျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေသည်။
တစ္ဆေငယ်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သိချင်နေပုံရသည်။
"အား!"
အသက်သုံးဆယ်အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"တစ္ဆေလား။"
နာဂါဆယ်နှင့် အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားနှစ်ဦးလုံး၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားပြီး၊ အနီးကပ်လွန်းပါက တိုက်ခိုက်မှုဆွဲဆောင်နိုင်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
ကေကိုသည် တုံ့ပြန်မှုနှေးကွေးပြီး သိလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် တစ္ဆေငယ်၏ခေါင်း လည်သွားပြီး၊ သူ၏သူငယ်အိမ်မရှိသော မျက်လုံးများက ကေကို့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်းဆုံသွားသည်။
ကေကိုသည် ကြောက်လန့်တကြား ပါးစပ်ကိုအုပ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။
"အသုံးမကျတဲ့ အလေးတွေချည်းပဲ၊ မင်းတို့က သိပ်အသုံးမဝင်ဘူး။"
ယန်ကျန့်က အုပ်စုကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အကြည့်သည် အသက်သုံးဆယ်အရွယ် အမျိုးသမီးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
သူ သူမ၏အချက်အလက်များကို ဖတ်လိုက်သည်။ မီရှီးမားဟုအမည်ရသော အမျိုးသမီးသည် တစ္ဆေဆရာဟု အတိအကျ အရည်အချင်းမမီသော်လည်း၊ သူမသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး၊ ထိုအချိန်မှစ၍ တစ္ဆေများ၏ ယေဘုယျတည်နေရာကို အာရုံခံနိုင်သော ထူးဆန်းသည့်စွမ်းရည် ရှိလာခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုအာရုံခံစားမှုသည် မသဲမကွဲဖြစ်ပြီး သိပ်မတိကျသည့်အတွက် သိပ်အထောက်အကူ မဖြစ်ပေ။ ကြီးမားသော မြို့ပြပတ်ဝန်းကျင်များတွင်သာ အနည်းငယ် ထိရောက်မှုရှိသည်။
တစ္ဆေနှင်ကလပ်က မီရှီးမားကို အင်အားဖြည့်ရုံသက်သက် စေလွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် အကူအညီအချို့ ပေးနိုင်သော်လည်း၊ ဥက္ကဋ္ဌမီရှီးမားသည် သူမ ထိုနေရာတွင် သေဆုံးသွားပါက ဝမ်းနည်းပူဆွေးမည်မဟုတ်ပေ။
"တစ္ဆေရဲ့ ခန့်မှန်းတည်နေရာက ဘယ်ဘက်မှာလဲ။"
ယန်ကျန့်က တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။
မီရှီးမားဟုခေါ်သော အမျိုးသမီးသည် နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ ကြောက်ရွံ့နေပုံရသည်။
ယန်ကျန့် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်တွင်ထိုင်နေသော ကေကို့ကို ဆွဲထူလိုက်သည်။
"မြေကြီးပေါ်မှာ မထိုင်နဲ့၊ အလုပ်စလုပ်တော့။ ငါခုနကပြောတာကို ဘာသာပြန်ပေး။ ဒီသတ္တဝါက ငါ့ဟာ၊ မင်းကို အန္တရာယ်မပေးဘူး၊ ကြောက်နေဖို့မလိုဘူး။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ မစ္စတာယန်။"
ကေကို နောက်ဆုံးတွင် အသိပြန်ဝင်လာပြီး၊ သူမ၏စိတ်ခံစားချက်များကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ကာ ခုနကပြောခဲ့သည်များကို တောင့်တောင့်တင်းတင်းဖြင့် ဘာသာပြန်ပေးလိုက်သည်။
ထိုအခါမှ မီရှီးမား နားလည်သွားသည်၊ သူမ တုန်ရီသွားပြီး ရှေ့ဘက်ရှိ ဦးတည်ရာတစ်ခုသို့ ညွှန်ပြလိုက်ရာ၊ ထိုနေရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ်စုံတစ်ခု လှည့်လည်နေသည်ကို သူမခံစားမိပြီး၊ ရင်ဆိုင်ရန်မလိုလားဘဲ၊ ထွက်ပြေးချင်စိတ် ပြင်းပြစွာ ခံစားနေရကာ၊ ထိုခံစားချက်သည် ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်နေသည်။
မဆင်မခြင် ချဉ်းကပ်ပါက သေချာပေါက် သေဆုံးလိမ့်မည်။
"အရမ်းကောင်းတယ်၊ ဒါဆို ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့၊ ငါ တံခါးခေါက်တစ္ဆေရဲ့ တည်နေရာကို အတိုဆုံးအချိန်အတွင်း မှတ်ထားလိုက်မယ်။"
ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ တစ္ဆေငယ်အား ရှေ့မှကင်းထောက်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်သည် တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း၊ သူ၏အတွင်းစိတ်ထဲတွင် အလွန်သတိကြီးစွာထားနေပြီး၊ ဒီနေရာတွင် ဝှက်ထားသည်မှာ တံခါးခေါက်တစ္ဆေများသာမက အခြားမသိသော သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များပါ ရှိနေသည်ကို သိနေသည်။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များစွာ ရောနှောနေသည့် အခြေအနေတစ်ခုသည် တစ္ဆေစုံစမ်းစစ်ဆေးသူတစ်ဦး၏ သေဆုံးခြင်းသို့ ထူးကဲစွာ ဦးတည်နိုင်ခြေရှိသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေများလေလေ၊ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံများလေလေဖြစ်ပြီး၊ အဆက်အစပ်မရှိသော သတင်းအချက်အလက်များစွာသည် လူတစ်ဦး၏ ပုံမှန်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်ပြီး၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်း၏ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်ရသည်ထက် များစွာပိုမိုခက်ခဲစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယန်ကျန့်၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ရှင်းလင်းသည်- တံခါးခေါက်တစ္ဆေကို ဖြစ်နိုင်လျှင် ကိုင်တွယ်ရန်၊ မဖြစ်နိုင်လျှင် သူ့ဆီမှာရှိတာကို အလစ်သုတ်ပြီး သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ထွက်ပြေးရန်ဖြစ်သည်။
သူ သူရဲဘောကြောင်ပုံပေါက်သည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။
ယန်ကျန့် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ၊ သူတို့၏ကနဦးတွေ့ဆုံမှုမှစ၍ အပြောင်းအလဲများစွာသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်—ကိုဘေးမြို့သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှ တစ္ဆေငယ်၏ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းအထိ—အားလုံးသည် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားပြီး၊ ကေကို၊ နာဂါဆယ်နှင့် မီရှီးမားတို့မှာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏စိတ်ခံစားချက်များမှာ မထိန်းညှိနိုင်သေးပေ။
သို့သော် ဒီလို ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူတို့သည် ကြီးထွားရမည်။ အကယ်၍ သူတို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်လျောညီထွေမဖြစ်နိုင်ဘဲ မကြီးထွားနိုင်ပါက၊ သူတို့သည် တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားခံရမည်ဖြစ်သည်။
"မစ္စတာယန်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကေကို့ကို စောင့်ပါ။"
အနည်းငယ်ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ကေကို အလျင်အမြန်ပြေးလာသည်၊ သူမသည် ယန်ကျန့်၏ဘေးမှ သိပ်မခွာဝံ့ပေ၊ အန္တရာယ်သည် သူမ၏ပတ်လည်တွင် ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"သွားကြစို့။ ငါတို့ ဒီလိုနှောင့်နှေးနေရင် သေချာပေါက် သေမှာက ငါတို့ပဲ။ မစ္စတာယန်က အရမ်း ယုံကြည်မှုရှိတယ်၊ ငါတို့ သူ့ကို ဒီတစ်ခေါက်တော့ ယုံကြည်သင့်တယ်။"
နာဂါဆယ်က ပြောသည်။
အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ တစ္ဆေများ၏တည်နေရာကို အာရုံခံနိုင်သော မီရှီးမားသည် ချက်ချင်းလိုက်ပါလာသည်။ သူမသည် အုပ်စုနှင့် ခွဲခွာချင်စိတ်မရှိပေ။
သူတို့ ဒီတစ်ကြိမ် အသက်ရှင်လိုပါက၊ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ သူတို့၏တန်ဖိုးကို ပြသရန်ဖြစ်သည်။
သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ရက်စက်စွာ စွန့်ပစ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေငယ်သည် ရှေ့မှလမ်းများပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေပြီး၊ အခါအားလျော်စွာ အနီးအနားရှိ အဆောက်အအုံများထဲသို့ ချော်ဝင်သွားပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်တစ်ခုမှ ခုန်ထွက်လာသည်။
လမ်းပေါ်တွင် မြင့်မားသော အဆောက်အအုံများမရှိဘဲ၊ အထပ်အနည်းငယ်သာမြင့်သော်လည်း၊ အဆောက်အအုံများသည် ထူထပ်စွာတည်ရှိနေပြီး၊ အချို့နေရာများတွင် ရှုပ်ထွေးသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
"ဘုန်း!"
ရုတ်တရက်၊
တစ်စုံတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျပြီး ကြေမွသွားရာ၊ အချို့သောအပိုင်းအစများ ယန်ကျန့်၏ခြေရင်းသို့ လွင့်စင်လာသည်။
သူ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့သော အနံ့ဆိုးတစ်ခု လျှံတက်လာပြီး၊ သူ၏ခြေရင်းတွင် ကြေမွနေသော၊ ပုပ်သိုးနေသည့် လူမျက်နှာတစ်ခု လဲလျောင်းနေသည်။
"လုံးဝပုပ်သိုးနေတဲ့ လူသေခေါင်းတစ်လုံး ကောင်းကင်ကနေ ပြုတ်ကျလာတာပဲ။"
ယန်ကျန့် အာကာသဘက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သာမန်အမြင်အာရုံသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်တွင် အရာအားလုံးကို မမြင်နိုင်သော်လည်း၊ သူကတော့ မြင်နိုင်သည်။
မြို့အထက်တွင် ပျံဝဲနေသော ဦးခေါင်းများ အမျိုးမျိုးသော ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့မှုအဆင့်များဖြင့်၊ အားလုံးမှာ မျက်လုံးများမှိတ်ထားပြီး အရောင်အဆင်းကင်းမဲ့လောက်အောင် ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာများဖြင့်、ကျောချမ်းစရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
"ငါ ဒီလူသေခေါင်း မီးပုံးပျံ ဖြစ်ရပ်ကို အရင်က ကြုံဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါမပါဝင်ခဲ့တော့ အဲ့ဒီအကြောင်း သိပ်မသိဘူး၊ တချို့လူတွေက ကောင်းကင်မှာရှိတဲ့ ခေါင်းတွေထဲက တစ်လုံးဖြစ်လာဖို့ ရွေးချယ်ခံရတယ်ဆိုတာပဲ သိတယ်… ဘာက ဒါကိုဖြစ်စေလဲဆိုတာတော့ ငါမသိသေးဘူး။"
"ဒါပေမဲ့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ ရှောင်ရှားဖို့ပဲ၊ ဒါက ငါ့ပစ်မှတ်မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒါကို ဥက္ကဋ္ဌမီရှီးမားကိုပဲ စိတ်ပူခိုင်းလိုက်ရမှာပေါ့။"
ယန်ကျန့် မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ ရှေ့ဆက်သွားသည်။
မီရှီးမားသည် တစ္ဆေတံခါးခေါက်ဖြစ်ရပ်နှင့် လူသေခေါင်း မီးပုံးပျံ ဖြစ်ရပ်သည် သီးခြားသဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဘယ်တော့မှ ခန့်မှန်းမိမည်မဟုတ်ပေ။
ယန်ကျန့် သတိပြုမိသည်မှာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ရှိ လူသေခေါင်းများသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပုပ်သိုးသွားပြီးနောက် သူတို့၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားမှ အထောက်အပံ့ ဆုံးရှုံးကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုဖြစ်စဉ်သည် သူ့အား ရွေးချယ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားစေသည်၊ မရေမတွက်နိုင်သော လူသေခေါင်းများကြားမှ သီးခြားသတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသော တစ်ခုကို စိစစ်နေသကဲ့သို့ပင်။
ရွေးချယ်ခံရသောဦးခေါင်းသည် သက်ရှိလူတစ်ဦး၏ဦးခေါင်း ဖြစ်မည်မဟုတ်မှာ သေချာသည်၊ ၎င်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ဦးခေါင်း ဖြစ်ရမည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သက်ရှိလူတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းသည် လုံးဝယိုယွင်းပျက်စီးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပျော့ဖတ်ပုံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက်။
ယန်ကျန့် သူ၏ရှေ့မှ တစ္ဆေငယ် သယ်ဆောင်ထားသော ကျောပိုးအိတ်ငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ အလွန်ဆွေးမြေ့သော်လည်း မပျက်စီးနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ဦးခေါင်းတစ်ခု ရှိနေသည်—အစွမ်းထက်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် အလွှာငါးခုရှိသော တစ္ဆေနယ်မြေပင်လျှင် ၎င်းကို မပို့ဆောင်နိုင်ခဲ့ဘဲ၊ ၎င်းအပေါ် အာရုံစိုက်ခြင်းဖြင့် သူသည် အခြားကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သည်။
အကယ်၍ မီးပုံးပျံဦးခေါင်းနောက်ကွယ်မှ မူလရင်းမြစ်တစ္ဆေသည် ဒီလူသေဦးခေါင်းကို ရှာဖွေနေသည်ဆိုပါက၊ တစ္ဆေနှစ်ကောင် အချင်းချင်း ဖြည့်စွက်မိသွားလျှင် ဘာဖြစ်မည်နည်း။
ဆွေးမြေ့နေသောဦးခေါင်းသည် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာမည်လား။
သို့မဟုတ် ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေသည် လုံးဝထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားမည်လား။
"အခုက အဲ့ဒါကို စဉ်းစားရမယ့်အချိန် မဟုတ်သေးဘူးထင်တယ်။ ဒါက တံခါးခေါက်တစ္ဆေရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေပဲ။ လက်ရှိငါက တံခါးခေါက်တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံနဲ့ မကိုက်ညီပေမယ့်၊ တံခါးခေါက်တစ္ဆေက မသိတဲ့ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုခု မဖြစ်ပေါ်လာဘူးလို့ အာမမခံနိုင်ဘူး။"
ယန်ကျန့် သူ၏စိတ်ထဲမှ အတွေးများကို ဘေးဖယ်ထားပြီး မီရှီးမား ညွှန်ပြခဲ့သော ဦးတည်ရာသို့ ဆက်လက်ချီတက်သွားသည်။
သူတို့ လမ်းတစ်ပိုင်းစီ ဖြတ်သန်းသွားတိုင်း တံခါးခေါက်တစ္ဆေနှင့် အနည်းငယ် ပိုနီးကပ်လာသည်။
ပြီးတော့ အန္တရာယ်ကလည်း ထိုမျှပင် ကြီးမားလာသည်။
ဒီလိုအခြေအနေမျိုးတွင် သေဒဏ်ကျအကျဉ်းသားများကို ကွပ်မျက်ကွင်းဆီ ခေါ်ဆောင် သွားသကဲ့သို့ပင်။ တကယ်တမ်း ခေါင်းဖြတ်ခံရသည့်အချိန်သည် သိပ်ကြောက်စရာ မကောင်းသော်လည်း၊ သေခြင်းတရားနှင့် နီးကပ်လာသော အဆက်မပြတ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုက အခံရခက်ဆုံးဖြစ်သည်။
ခံနိုင်ရည်အားနည်းသူများ လဲပြိုကျသွားလိမ့်မည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ယန်ကျန့်နောက်မှလိုက်ပါနေသော ဝက်ဦးနှောက်လိုအသင်းဖော်များသည် အကူအညီသိပ်မဖြစ်သော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့သည် တစ္ဆေနှင်ကလပ်၏ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ပြီး သူတို့၏စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ ထင်သလောက် မဆိုးရွားပေ။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ထင်သလောက်လည်း မကောင်းလှပေ…
"မင်းတို့ခြေလှမ်းတွေက တဖြည်းဖြည်း ပိုနှေးလာတယ်။ ဒီမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် အနားယူပြီးမှ ဆက်သွားချင်တာလား။"
ယန်ကျန့် နောက်လှည့်ကြည့်ပြီး စိတ်မပါစွာ ပြောလိုက်သည်။
ကေကိုက ဆက်လက်ဘာသာပြန်ပေးသည်။
"ကျွန်မ၊ ကျွန်မ ခံစားနေရတယ်၊ ငါတို့ ရှေ့ဆက်သွားရင် ငါတို့အားလုံး သေသွားနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီမှာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်၊ ကျွန်မ အနားမကပ်ချင်ဘူး။"
တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ရီကာ ထိတ်လန့်တကြား မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ရှေ့ဆက်တိုးရန် သတ္တိမရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။
နာဂါဆယ်က ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောသည်။
"ကြောက်ရွံ့မှုကို အာရုံခံနိုင်တဲ့သူတွေက ကြောက်ရွံ့မှုရဲ့ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်။ ဘာမှမသိတဲ့ ငါတို့လိုလူတွေက တကယ်တော့ သိပ်မကြောက်ကြဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ရှေ့မှာ လမ်းလျှောက်နေတဲ့ လူတွေ ရှိနေတာပဲ။"
ယန်ကျန့် ကေကို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ကေကိုသည် မီရှီးမားနှင့် နာဂါဆယ်တို့ ပြောစကားများကို အလျင်အမြန် ဘာသာပြန်ပေးလိုက်သည်။
"မင်း ဆက်မသွားနိုင်ရင် ဒီမှာပဲနေခဲ့တော့။ မင်းတို့ရဲ့ ခြေလှမ်းနှေးကွေးမှုကြောင့် ငါ အရှိန်လျှော့မှာမဟုတ်ဘူး။"
ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ကေကိုသည် မီရှီးမားဟုခေါ်သော အမျိုးသမီးကို ဘာသာပြန်ပေးပြီး နှစ်သိမ့်ရန် သွားစဉ်တွင် သူမက ပြောသည်။
"ငါတို့ မစ္စတာယန်ကို ယုံကြည်သင့်တယ်။ သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး အစွမ်းထက်တဲ့လူ တစ်ယောက်၊ ငါတို့ကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာပါ။ ငါ အရင်က သူ့ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ ကံကောင်းစွာနဲ့ အကျပ်အတည်းတစ်ခုကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့တယ်။ တကယ့်အန္တရာယ်ပေါ်လာရင် သူ မင်းကိုစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ ဝမ်းမြောက်လိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။"
မီရှီးမား စကားမပြောပေ။ ထိုအခိုက်တွင် သူမသည် ရှေ့မှအိမ်တစ်လုံးကို ကြောက်လန့်တကြား ညွှန်ပြလိုက်သည်။
၎င်းသည် နှစ်ထပ်သစ်သားအဆောက်အအုံတစ်ခုဖြစ်သည်။
"အဲ့ဒီမှာ၊ အဲ့ဒီအိမ်ထဲမှာ တစ္ဆေတွေရှိတယ်။ ငါခံစားလို့ရတယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ အဲ့ဒီအိမ်နဲ့ ဝေးဝေးနေရမယ်။ ငါ ဘယ်အချိန်မဆို သေသွားနိုင်သလို ခံစားနေရတယ်။"
သူမက ပြောသည်။
ထိုသို့ ကြားသောအခါ ကေကို၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ သူမ အမြန်ပင် ယန်ကျန့်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"မစ္စတာယန်၊ သူမ ခုနကပြောတယ်၊ ရှေ့ကအိမ်ထဲမှာ တစ္ဆေတွေ ရှိနိုင်တယ်တဲ့။"
"ငါတို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ကြုံတွေ့ရတော့မှာလား။"
နာဂါဆယ်က မကြောက်ရွံ့သလို ရယ်မောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်၏အကြည့်သည် ထိုအိမ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
အိမ်သည် မှိန်ဖျော့သောအရိပ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အတော်လေး ဆိုးယုတ်ပုံပေါက်နေသည်။ သို့သော် ထိုအိမ်အတွက်သာ ထူးခြားသည်မဟုတ်ဘဲ၊ အနီးအနားရှိ အဆောက်အအုံများအားလုံးမှာလည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
"ငါသွားကြည့်သင့်လား။"
သူ စိတ်ထဲကနေ စဉ်းစားလိုက်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူယုံကြည်သည်မှာ တံခါးခေါက်တစ္ဆေသည် အိမ်ထဲတွင် ရှိနေမည်မဟုတ်ပေ၊ ထိုအဘိုးအို ပေါ်လာပါက အနီးအနားရှိ အဆောက်အအုံများသည် လျင်မြန်စွာ ဆွေးမြေ့ သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ အလယ်တန်းကျောင်းအမှတ် ၇ တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်။ ပြီးတော့ ထိုအိမ်၏ အပြင်ဘက်ပုံစံမှာ ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်သည်။
"ဒါမှမဟုတ် မဟုတ်လောက်ဘူး၊ တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ ဘာမဆိုဖြစ်နိုင်တယ်။ သွားစစ်ဆေးကြည့်တာ ပိုကောင်းတယ်။"
ယန်ကျန့် အမိန့်တစ်ခုထုတ်ပြန်ရင်း သူ၏လက်အိတ်များကို ဖြည်းညင်းစွာ ချွတ်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ထူးဆန်းပြီး အစိမ်းရောင်အသားအရေရှိသော ကလေးတစ်ဦးသည် ထိုအိမ်တံခါးရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး၊ စပ်စုသောကလေးသည် ကြိုတင်သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ အိမ်၏တံခါးဘဲလ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။
"ဒင်-ဒေါင်!"
တံခါးဘဲလ်သံသည် တိတ်ဆိတ်သောလမ်းပေါ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အဝေးသို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။