ပုံမှန်မဟုတ်သော အိမ်

ဒင်-ဒေါင်! ဒင်-ဒေါင်!

ဈာပနဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ထူးဆန်းသည့်ကလေးတစ်ဦးသည် နှစ်ထပ်သစ်သားအိမ်တစ်လုံး ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏အပြာရင့်ရောင်လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ ရှေ့တံခါးဘေးရှိ တံခါးဘဲလ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

ပုံမှန်မဟုတ်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသော ကိုဘေးမြို့တွင် သိပ်မကျယ်လောင်သော တံခါးဘဲလ်သံသည် ဟာလာဟင်းလင်းနိုင်သော ပဲ့တင်သံတစ်ခုဖြင့် လမ်းမပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပဲ့တင်ထပ်ကာ အဝေးသို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

ခေါင်းလောင်းသံသည် အဆက်မပြတ်၊ ထပ်ခါထပ်ခါ မြည်နေသည်။

၎င်းသည် စနောက်ခြင်းတစ်ခုနှင့်တူသော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့သောမြို့ထဲတွင် မည်သူမျှ ဒီလိုမျိုး စနောက်ခြင်းကို လုပ်ရန် စိတ်အနှောင့်အယှက်ခံမည်မဟုတ်သလို၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က လုပ်ခဲ့လျှင်ပင် တံခါးဘဲလ်တီးခံရသော အိမ်ရှင်က သေချာပေါက် တားဆီးပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ခေါင်းလောင်းသံ ဆက်လက်မြည်နေသော်လည်း ထိုအိမ်၏အိမ်ရှင်မှာ ပေါ်မလာသေးပေ။

အိမ်သည် လူမနေဘဲ ဗလာကျင်းနေသကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် ဤနေရာတွင် လူများနေထိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သေဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်နိုင်သည်။

တစ္ဆေငယ်သည် တံခါးဘဲလ်ကို အရုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားကာ ထပ်ခါထပ်ခါ နှိပ်ရင်း အလွန်စိတ်ရှည်သည်းခံနေသည်။

မနီးမဝေးတွင် ရပ်နေသော ယန်ကျန့်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သော်လည်း ထိုအပြုအမူကို မတားဆီးခဲ့ပေ။ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးက ထိုအိမ်၏အတွင်းပိုင်းနက်နက်ထဲသို့ စူးစမ်းကြည့်ရှုနေစဉ် သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးသည် အိမ်ကိုဖုံးလွှမ်းနေသော မှောင်မိုက်မှုကို မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏တစ္ဆေအမြင်အာရုံကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဒါက တံခါးခေါက်တစ္ဆေ၏ နယ်မြေဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နယ်မြေ၏စွမ်းအားက သူ့ကို တားဆီးနေခြင်းလား သို့မဟုတ် နှစ်ထပ်သစ်သားအိမ်ကိုယ်တိုင်တွင် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေခြင်းလားကို ယန်ကျန့် မသိပေ။

ယန်ကျန့်သည် အတင်းအကျပ် စူးစမ်းကြည့်ရှုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ပြီး တစ္ဆေနယ်မြေကိုလည်း အသုံးမပြုခဲ့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက သူ အလယ်တန်းကျောင်းအမှတ် ၇ တွင် ရှိနေစဉ်ကကဲ့သို့ ထွက်ခွာသွားစေနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် သူသည် တံခါးခေါက်တစ္ဆေ၏နယ်မြေကို တန်ပြန်ရန် တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ရလဒ်မှာ သူနှင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ကျောင်းသားများသည် ကျောင်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ရသည်။

"တံခါးဘဲလ်တီးတာ ရပ်လိုက်တော့။ အထဲမှာ ဘယ်သူမှမရှိတာ သေချာတယ်။ ပတ်ပတ်လည် သွားကြည့်လိုက်၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေတစ်ကောင်တွေ့ရင် ချက်ချင်းပြေးထွက်ခဲ့။"

ယန်ကျန့်က အမိန့်ပေးကာ တစ္ဆေငယ်ကို ရှေ့မှကင်းထောက်ရန် စေလွှတ်လိုက်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ အန္တရာယ်ထဲသို့ မဝင်ဘဲ အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသည်။

တစ္ဆေငယ်သည် သူ၏လုပ်ရပ်များကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပြန်လည်အသက်ဝင်လာကာ အိမ်အနီးတွင် လှည့်ပတ်သွားလာပြီးနောက် ဖွင့်ထားသော ပြတင်းပေါက်တစ်ခုကိုရှာတွေ့ပြီး လျင်မြန်စွာ အတွင်းသို့ တက်သွားရာ မကြာမီ အိမ်၏မိုက်မှောင်သော အတွင်းပိုင်းထဲသို့ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"သတိထားတာက အမှန်ပဲ။ တစ္ဆေငယ်က ဈာပနဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားတယ်၊ သာမန်တစ္ဆေ တစ်ကောင်အတွက် သူ့ကိုသတ်ဖို့က အရမ်းခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေငယ်၏ နောက်ဆက်တွဲတုံ့ပြန်မှုများကို စောင့်ကြည့်ရင်း ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

"မင်းရဲ့အာရုံခံစားမှုက တကယ်အလုပ်လုပ်ပြီး ကြောက်စိတ်ကြောင့် ဒီစကားတွေကို လျှောက်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးလို့ မျှော်လင့်တယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ ငါအရမ်းဒေါသထွက်လိမ့်မယ်။"

ထို့နောက် သူသည် မီရှီးမားဟုအမည်ရသော အမျိုးသမီးဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကေကိုသည် သတင်းစကား၏ တိကျမှုကို သေချာစေရန် လျင်မြန်စွာ ဘာသာပြန်ပေးလိုက်သည်။

မီရှီးမားဟုအမည်ရသော အမျိုးသမီးက အလျင်အမြန်ပြောသည်။

"ကျွန်မ လိမ်နေတာမဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မပြောတာ အမှန်ပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ယုံကြည်ပါ။ ကျွန်မ တစ္ဆေရဲ့တည်နေရာကို အာရုံခံဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ ကျွန်မ ဘယ်အချိန်မဆို သေသွားနိုင်သလို ခံစားနေရတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့နေရာက တစ်ခုမကဘူး။ ဒီအိမ်ထဲက သတ္တဝါက ကျွန်မတို့နဲ့ အနီးဆုံးပဲ။"

သူမပြောနေစဉ် သူမ၏မျက်နှာအမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်လာသည်။

အိမ်ထဲတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိသည်မှာ သူမအတွက် ရှင်းလင်းနေသည်၊ လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်နေစဉ်ကတည်းက သူမ ခံစားမိခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူမ အလွန်ကြောက်ရွံ့ကာ ခြေလှမ်းများ နှေးကွေးသွားခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့အာရုံခံစားမှုက တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းကိုပဲ ထောက်လှမ်းနိုင်တာလား။"

ယန်ကျန့်၏အကြည့် ရွေ့လျားသွားပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်လာကာ ဆက်ပြောသည်။

"မင်းလုပ်ရမှာက မင်းအလုပ်ကိုပဲ လုပ်ဖို့ပဲ။ ကျန်တာကို ငါကိုင်တွယ်မယ်။ ဒါက မင်းဒီမှာရှိနေရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်ပဲ။ မင်းကြောက်သည်ဖြစ်စေ၊ မကြောက်သည်ဖြစ်စေ၊ ငါပြောတဲ့အတိုင်း ရိုးရိုးသားသား လုပ်ရမယ်။"

ကေကိုက ထပ်မံဘာသာပြန်ပေးသည်။

"အစ်မမီရှီးမား၊ မစ္စတာယန်ပြောတာ အရမ်းမှန်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ တန်ဖိုးကိုပြပြီး သူ့ရဲ့အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရမှသာ အကူအညီရနိုင်မှာပါ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်မတို့ သေချာပေါက် စွန့်ပစ်ခံရမှာပဲ။"

"အကောင်းဆုံးကြိုးစားပါ အစ်မမီရှီးမား၊ ကျွန်မတို့ ဒီကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မှာ သေချာပါတယ်။"

သူမသည် အလွန်ဂရုစိုက်တတ်သူဖြစ်ပြီး သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်ကာ မီရှီးမားဟုခေါ်သော အမျိုးသမီးထက် များစွာငယ်ရွယ်သော်လည်း၊ ဒီအချိန်တွင် အခြားသူတစ်ဦးကို နှစ်သိမ့်ပေးနေသည်။

"ကျွန်မ၊ ကျွန်မနားလည်ပါတယ်။ ကျွန်မအလုပ်ကို အကောင်းဆုံးကြိုးစားပြီး လုပ်ပါ့မယ်။"

မီရှီးမားက ခေါင်းညိတ်တုံ့ပြန်သည်။

"သူ အဲ့ဒီတစ္ဆေငယ်လေးကို အိမ်ထဲ စုံစမ်းဖို့လွှတ်လိုက်တာ။ သတိထားတဲ့လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ အဲ့ဒီတစ္ဆေငယ်လေးကို ဘယ်လိုထိန်းချုပ်လဲဆိုတာ သိချင်လိုက်တာ… ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုးက တကယ်ပဲ အားကျစရာကောင်းတယ်။"

နာဂါဆယ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ဘေးရှိ အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားမှာမူ သူ၏စိုးရိမ်မှုကို ဖွင့်ဟပြောဆိုသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌက ငါတို့ကို ဒီကိုလွှတ်လိုက်တာ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတော့ ရှိမှာပဲ။ မီရှီးမားက တစ္ဆေရဲ့တည်နေရာကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ပဲ တာဝန်ရှိတယ်ဆိုရင် ငါတို့တာဝန်က သေချာပေါက် မလွယ်ကူလောက်ဘူး။ အခု ငါတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုပြီးစိတ်ပူသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ တကယ်လို့ တစ္ဆေနဲ့တွေ့ရင် ငါတို့လွတ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဟုတ်တယ်၊ လူတိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့တန်ဖိုးကို သက်သေပြရမယ့်အချိန်တစ်ခု ရှိတာပဲ၊ အခုက ငါတို့အလှည့် မဟုတ်သေးဘူး။ ငါတို့စိတ်ဓာတ်ကို ပြင်ဆင်ပြီး ကြောက်စိတ်ကို ကျော်လွှားဖို့ ကြိုးစားကြရအောင်။ အမှားသေးသေးလေးကြောင့် ဒီမှာသေသွားရရင် နှမြောစရာကောင်းတယ် မဟုတ်လား၊ စီနီယာ။"

နာဂါဆယ်က ပြုံးရင်းပြောသည်။

သို့သော် ထိုသို့သော ပေါ့ပေါ့ပါးပါးစကားဝိုင်းကိုပင် ကေကိုက ယန်ကျန့်ကြားရန် ဘာသာပြန်ပေးခဲ့သည်။

ယန်ကျန့် အာရုံမစိုက်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရှေ့မှအိမ်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

အိမ်သည် မကြီးမားဘဲ တစ္ဆေငယ်သည် အတွင်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်မှာ အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထွက်မလာသေးပေ။

သူ၏ယခင်အမိန့်မှာ တစ္ဆေတွေ့လျှင် ချက်ချင်းပြေးထွက်ရန်ဖြစ်သောကြောင့်၊ အကယ်၍ တစ္ဆေငယ် ထွက်မလာပါက အိမ်ထဲတွင် တစ္ဆေမရှိဟု ဆိုလိုပါသလော။

သို့မဟုတ် တစ္ဆေငယ်သည် တစ္ဆေနှင့် မကြုံတွေ့ရသေးဟု ဆိုလိုနိုင်သလော။

"နောက်ထပ်သုံးမိနစ်စောင့်မယ်။"

ယန်ကျန့် အချိန်ကို စစ်ဆေးပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရေတွက်လိုက်သည်။

အိမ်သည် မကြီးမားဘဲ တစ္ဆေငယ်သည် သူ၏လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်စွမ်းဖြင့် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း ရှာဖွေနိုင်သင့်သည်။

သုံးမိနစ်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

အမှောင်ထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသောအိမ်သည် ထူးကဲစွာ ငြိမ်သက်နေပြီး၊ မည်သည့်ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်နေသည့် လက္ခဏာမျှမရှိသလို၊ မည်သည့်အသံမျှလည်း ထွက်မလာပေ။

"တစ္ဆေနဲ့ မတွေ့သေးဘူးလား။ ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဆက်မစောင့်တော့ဘူး။ တစ္ဆေငယ်ကို ခေါ်ထုတ်လိုက်၊ ဒီနေရာကို ကျော်သွားကြရအောင်။ ဒီအိမ်ထဲမှာ ဘာပဲရှိနေပါစေ၊ အနည်းဆုံးတော့ တံခါးခေါက်တစ္ဆေ ဒီမှာမရှိဘူးဆိုတာ ငါသေချာနိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့် အချိန်ပိုမဖြုန်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ အပြင်မှအော်ခေါ်ပြီး တစ္ဆေငယ်အား ချက်ချင်းထွက်လာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အမိန့်အသစ်သည် အမိန့်အဟောင်းကို ပယ်ဖျက်ရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် အပြင်မှခေါ်ပြီးနောက် အိမ်သည် တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ တစ္ဆေငယ်သည် ကမ္ဘာကြီးမှ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ လုံးဝခြေရာဖျောက်သွားပြီး အိမ်မှထွက်ပေါ်လာမည့် လက္ခဏာမပြပေ။

"ပြဿနာရှိပြီ…"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းပင် မဲမှောင်သွားသည်။

မီရှီးမား၏ အာရုံခံစားမှုမှာ မမှားခဲ့ပေ၊ ဤအိမ်သည် အမှန်တကယ်ပင် သိသာထင်ရှားသော ပြဿနာတစ်ခုရှိသည်။ တစ္ဆေရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ၊ တစ္ဆေငယ် ဝင်သွားပြီးနောက် ပြန်မထွက်လာခြင်းအချက်သည်ပင် ၎င်း၏ထူးခြားမှုကို လုံလောက်စွာ သက်သေပြနေသည်။

"ငါ အိမ်ထဲဝင်ပြီး တစ်ချက်သွားကြည့်မယ်။ မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာစောင့်နေ၊ နာဂါဆယ်၊ မင်းငါနဲ့လိုက်ခဲ့။"

ယန်ကျန့် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် လှမ်းလိုက်သည်။

ကေကို ဘာသာပြန်ပြီးနောက် နာဂါဆယ်ဟုအမည်ရသော လူငယ်၏အသားအရေ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ စကားအဆုံးတွင် သူသည် အကူအညီမဲ့စွာ ပခုံးတွန့်ကာ လိုက်ပါသွားသည်။

ယန်ကျန့် အိမ်၏ရှေ့တံခါးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ အလောင်းကောင်တစ်ကောင်၏ လက်နှင့်တူသော သူ၏မည်းမှောင်အေးစက်သည့် လက်ဖဝါးက တံခါးလက်ကိုင်ဖုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ညင်သာစွာ ဆွဲလိုက်သည်နှင့် တံခါးပွင့်သွားသည်။

အတွင်းထဲတွင် မည်းမှောင်နေပြီး ဘာကိုမျှမမြင်ရဘဲ၊ ပြင်းထန်သော ပုပ်သိုးနံ့တစ်ခုက နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာရာ၊ အိမ်ထဲတွင် အလောင်းတစ်လောင်း ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပုပ်သိုးနေသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး အော့အန်ချင်စရာနီးပါးဖြစ်သည်။

"ဒီတံခါးကို စောင့်ထား၊ ပိတ်မသွားစေနဲ့၊ ဘယ်နည်းလမ်းသုံးသုံး အဆင်ပြေတယ်။"

ယန်ကျန့် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းဒါကို မလုပ်နိုင်ရင်၊ ငါတို့ထွက်လာတာနဲ့ မင်းကို ရှင်းပစ်မယ်။ ဒါအမိန့်ပဲ။"

ကေကိုသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် နာဂါဆယ်ဟုခေါ်သော အမျိုးသားအား ဂရုတစိုက် ဘာသာပြန်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက တော်တော်လေး စာနာမှုကင်းမဲ့တဲ့ အမိန့်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မစ္စတာယန်က သူ့ဘေးကင်းမှုကို တစ်ယောက်တည်း စွန့်စားပြီး အိမ်ကိုစုံစမ်းတာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဒီအမိန့်ကို အတော်လေး သနားကြင်နာမှုရှိတယ်လို့ ယူဆနိုင်တယ်။"

နာဂါဆယ်က ပြုံးရင်းပြောသည်။

"ကောင်းပါပြီလေ၊ မစ္စတာယန်၊ စိတ်မပူဘဲ ရှေ့ဆက်သွားပါ၊ ခင်ဗျားရဲ့ထွက်လမ်းကို ကျွန်တော့်ကို အပ်နှင်းထားပါ၊ စိတ်ပျက်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်အာမခံပါတယ်။"

ယန်ကျန့် စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ သူ၏ခရီးဆောင်အိတ်ကို သယ်ဆောင်ကာ၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်ပြီး သူ၏ရှေ့မှ မှောင်မိုက်သောအိမ်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။

သူသည် တစ္ဆေငယ်ကို ရှာဖွေချင်ပြီး တစ္ဆေငယ် ဘယ်လိုမတော်တဆမှုမျိုး ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို ကြည့်ချင်သည်။

သူသည် ထိုအိမ်၏ တိကျသောအခြေအနေနှင့် တံခါးခေါက်တစ္ဆေလည်း အတွင်းထဲတွင် ရှိနေသလား ဆိုသည်ကို နောက်တစ်ကြိမ် သေချာစေချင်သည်။ မရှိလျှင် ထိုနေရာသည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ဖြစ်နေသနည်း။

"ဒီလုပ်ငန်းခရီးက အရင်ခရီးတွေထက်တောင် ကံဆိုးသေးတယ်။ စစချင်းမှာပဲ ဒီလိုဖြစ်ရပ်မျိုးနဲ့ ကြုံရတယ်။"

ယန်ကျန့် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်သည် အမှောင်ထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို ခံစားမိသည်၊ သူသည် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ မသဲမကွဲစင်္ကြံများကိုသာ မြင်နိုင်ပြီး၊ သူ၏အမြင်အာရုံမှာ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံး ဖွင့်ထားသော်လည်း များစွာထိခိုက်နေသည်။ အကယ်၍ သူ တစ္ဆေမျက်လုံးကို ပိတ်လိုက်ပါက သူသည် မျက်မမြင်ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး နံရံများကို စမ်း၍သာ သွားလာနိုင်မည်ဟု ထင်မိသည်။

သူ ခြေလှမ်းများစွာ မလျှောက်ရသေးခင် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အေးစက်မှု တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားမိပြီး၊ ထိုခံစားချက်က သူ့ကို ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားစေသော်လည်း၊ ထို့နောက် သူရုတ်တရက် ရပ်တန့်ပြီး နောက်ပြန်ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

အိမ်တစ်လုံးရဲ့ စင်္ကြံက ဘယ်လောက်ရှည်နိုင်မှာလဲ။

ယန်ကျန့်၏ ယခင်အိမ်ကို အကဲဖြတ်မှုအရ အများဆုံး ခြောက်မီတာ၊ ခုနစ်မီတာလောက်သာ ရှိသော်လည်း၊ ယခု သူနောက်ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏နောက်မှ တံခါးမှ ပျံ့နှံ့လာသော အလင်းရောင်သဲ့သဲ့ကို အဝေးတွင် မြင်နေရသည်… မီတာနှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်လောက် ကျယ်ပြန့်သကဲ့သို့ ဝေးကွာနေသည်။

အကွာအဝေးများ ပုံပျက်နေသည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်၊ သူသည် ဤသို့သောအခြေအနေမျိုးကို တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူသည် ထိုကြောင့် နောက်ပြန်မလှည့်ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ရွေ့လျားသွားသည်။

မကြာမီပင် ယန်ကျန့် စင်္ကြံကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လျှောတံခါးတစ်ခု၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာရာ၊ ၎င်းသည် အိမ်၏ဧည့်ခန်း ဖြစ်သင့်သည်။

လျှောတံခါးပေါ်တွင် သွေးခြောက်အစွန်းအထင်းများ လက်ရာပုံစံဖြင့် ကျန်ရှိနေသည်။ ၎င်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ လက်ရာ၏ဦးတည်ရာမှာ အပြင်ဘက်သို့ဖြစ်ရာ၊ တစ်ချိန်က သွေးပေနေသော လက်ဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် လျှောတံခါးကို ဖွင့်ပြီး အတွင်းမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

သို့သော် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော ထိုလူမှာ ကျရှုံးခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ကျန့် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လျှောက်လာခဲ့ရာတွင် မည်သည့်အလောင်းကိုမျှ မမြင်ခဲ့ဘဲ၊ အလောင်းကောင်၏ အနံ့အသက်ကိုသာ ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအနံ့သည် အိမ်အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ထားသောကြောင့် အထူးသဖြင့် ပြင်းထန်နေသည်။

"ဧည့်ခန်းက အရမ်းသပ်ရပ်တယ်၊ လုံးဝမရှုပ်ပွဘူး၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေငယ်လည်း ဒီမှာမရှိဘူး။"

ယန်ကျန့် ဧည့်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ အမြန်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထူးဆန်းသောအရာ တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့သလို၊ အလောင်းနံ့၏ ရင်းမြစ်ကိုလည်း မမြင်ခဲ့ရသလို၊ သေဆုံးသူ၏ အလောင်းကိုလည်း မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

"တော်တော်ထူးဆန်းတယ်။ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က ဧည့်ခန်းထဲမှာ အသတ်ခံခဲ့ရတယ် ဆိုရင်၊ ဒါက တစ္ဆေက အရင်က ဒီမှာပေါ်လာခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ဒါဆို သူတစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အနည်းဆုံးတော့ ခြေရာလက်ရာတချို့ ချန်ထားခဲ့သင့်တယ်။ သံသယတွေ ရှိနေပေမယ့်、အခုတော့ ဒီအိမ်က တံခါးခေါက်တစ္ဆေနဲ့ ဘာမှမပတ်သက်ဘူးဆိုတာ လုံးဝသေချာသွားပြီ။"

သူသည် တံခါးခေါက်တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်နည်းကို သိသည်- သင့်ရှေ့တံခါးကို ခေါက်လိုက်ရုံဖြင့် တစ္ဆေ၏ပစ်မှတ်ထားခံရသူ သင်သည် ရုန်းကန်ရန် အခွင့်အရေးမရှိဘဲ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက်သေဆုံးမှုကို အာမခံသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု။

ယန်ကျန့်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူသည် ထိုအဘိုးကြီးတစ္ဆေ၏ ခေါက်သံသုံးချက်ကို ယခုခံနိုင်ရည်ရှိမလား မသိပေ။

ထပ်! ထပ်! ထပ်!

ရုတ်တရက်။

အထက်မျက်နှာကြက်မှ မပီမသအသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြမ်းပြင်ကိုနင်းပြီး ဖြတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သစ်သားအိမ်ရှိ အသံလုံစနစ်မှာ မကောင်းသောကြောင့် ယန်ကျန့် အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် လှုပ်ရှားမှုအသံအရ ၎င်းသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ဦး၏ ကိုယ်အလေးချိန် ဖြစ်သင့်ပြီး၊ တစ္ဆေငယ်တော့ လုံးဝမဟုတ်ပေ။ တစ္ဆေငယ်သည် ခြေဗလာဖြင့် လျှောက်မည်ဖြစ်ပြီး အသံမှာ အလွန်ပေါ့ပါးပေလိမ့်မည်။

"ထပ်၊ ထပ်!"

အသံသည် ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေပြီး ယန်ကျန့် မော့ကြည့်လိုက်သည်၊ သူသည် တစ်စုံတစ်ခုက သူ၏အပေါ်မှ တည့်တည့်ဖြတ်သွားပြီးနောက် ဘေးခန်းသို့ သွားကာ ရပ်တန့်သွားကြောင်း သေချာနေသည်။

မှောင်မိုက်သောအိမ်တွင် ငြိမ်သက်ခြင်း ပြန်လည်စိုးမိုးသွားပြန်သည်။

"တစ္ဆေက အဲ့ဒီနေရာမှာလား။"

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးသည် ရင်းမြစ်ကို သော့ခတ်ထားသကဲ့သို့ ထိုနေရာကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

"အပေါ်ထပ်သွားမယ်။"

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေငယ်သည်လည်း အပေါ်ထပ်တွင် ရှိနိုင်သည်ဟု ခံစားမိပြီး၊ ၎င်း၏ပျောက်ဆုံးမှုသည် ဤအိမ်ရှိတစ္ဆေနှင့် ဆက်စပ်နေရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် တစ္ဆေငယ်ကိုသာ ပြန်ခေါ်သွားချင်ပြီး၊ မသိသောတစ္ဆေတစ်ကောင်အပေါ် စွမ်းအင်အလွန်အကျွံ မသုံးစွဲချင်ပေ။

ချက်ချင်းပင် သူသည် သူ၏ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်ကာ အိမ်ထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ရွေ့လျားသွားသည်။

ရှေ့သို့ အတန်ငယ်လျှောက်သွားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ဒုတိယထပ်သို့ ဦးတည်သော လှေကားကို မြင်လိုက်ရသည်။

လှေကားမှာ အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းသော်လည်း အန္တရာယ်ရှိပုံမပေါ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်ကကဲ့သို့ လှေကားပေါ်တွင် သူ့ကိုစောင့်နေသော တစ္ဆေတစ်ကောင် မရှိသောကြောင့် ယန်ကျန့်သည် အိမ်၏ဒုတိယထပ်သို့ ချောမွေ့စွာ တက်ရောက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

သူ ယခင်က ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော အနေအထားကိုအသုံးပြု၍ ယန်ကျန့်သည် ဆူညံသံထွက်ပေါ်ခဲ့သော ဒုတိယထပ်ရှိ တည်နေရာသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

မကြာမီပင် သူသည် လျှောတံခါးတစ်ချပ်ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ လျှောတံခါးမှာ တင်းကျပ်စွာ မပိတ်ထားဘဲ၊ အလယ်တွင် ကျဉ်းမြောင်းသောကွာဟချက်တစ်ခု ရှိနေပြီး၊ တံခါးသည် မကြာသေးမီက ဖွင့်ထားခဲ့သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။