ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသော ဘေးအန္တရာယ်
Vol. 46 Ch. 687
"ဒီနေရာက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ။ မြို့က အရမ်းဟောင်းနွမ်းနေပုံပဲ။"
"ငါတို့ နေရာထူးဆန်းတစ်ခုကို ရောက်လာသလိုပဲ၊ ကိုဘေးမြို့ထဲမှာ ရှိနေတာနဲ့ လုံးဝမတူဘူး။ ဒီလို မသက်မသာဖြစ်ရတဲ့ ခံစားချက်က တကယ်ပဲ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းတယ်၊ နေရာတိုင်းမှာ ထူးဆန်းတဲ့ လေထုက စိုးမိုးနေတယ်။"
ယန်ကျန့်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် မြို့ထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ရှေ့မှ ပြောင်းလဲမှုများကို အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
အိမ်ဟောင်းများ၊ ဆွေးမြေ့ယိုယွင်းမှု ခံစားချက်၊ မှိန်ဖျော့သောကောင်းကင်နှင့် လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသော အလောင်းနံ့သဲ့သဲ့။
ဒီနေရာသည် ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေများ လှည့်လည်သွားလာရာ ငရဲဘုံတစ်ခုနှင့်တူနေသည်။
အထူးသဖြင့် တိတ်ဆိတ်ပြီး လူသူကင်းမဲ့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သာမန်လူများသည် မိနစ်အနည်းငယ်ကြာရုံမျှဖြင့် ကြက်သီးမွှေးညှင်းများ ထလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဒီနေရာတွင် ရက်အနည်းငယ်ကြာ နေထိုင်ပါက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုဧရိယာတွင် တကယ့်ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေများ လှည့်လည်သွားလာနေပြီး၊ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို သင့်အသက်ကို ယူဆောင်သွားရန် အသင့်ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ငါထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုဆိုးတယ်။ တံခါးခေါက်တစ္ဆေရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက ပိုကြီးလာပေမယ့် သူတကယ်သက်ရောက်တဲ့ ဧရိယာက အဲ့ဒီလောက်မကြီးဘူး။ ကျောင်းတုန်းကဆိုရင် စာသင်ခန်းတစ်ဝက်လောက်ပဲ သက်ရောက်ခဲ့တာ… ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မြို့တစ်ဝက်လောက် နီးနီးဖြစ်နေလောက်ပြီ။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးအောက်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။"
"တစ်ခုက တံခါးခေါက်တစ္ဆေက ပိုပြီးကြောက်စရာကောင်းလာတာ၊ နောက်တစ်ခုကတော့ တစ္ဆေတွေက ဒီမြို့မှာ ထိန်းချုပ်မှုမဲ့စွာ လှည့်လည်သွားလာပြီး လူသတ်နေတာ၊ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ စုပုံပြီး ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်လာတာပဲ။"
ယန်ကျန့် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
တံခါးခေါက်တစ္ဆေ၏ ကျူးကျော်မှုခြေရာများ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသည်။
တစ္ဆေသည် ဖြည်းဖြည်းသတ်သော်လည်း၊ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ တည်ရှိမှုသည် သာမန်လူများ ဝင်ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထွက်မသွားနိုင်ဘဲ သေခြင်းတရားကိုသာ စောင့်မျှော်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။
"အဲ့ဒါ၊ အဲ့ဒါ ဘာကြီးလဲ။"
ရုတ်တရက် ဆာကိုင်းဟုခေါ်သော အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ရှေ့မှအိမ်တစ်လုံး၏ ဒုတိယထပ်ပြတင်းပေါက်ကို ညွှန်ပြရင်း အော်လိုက်သည်။
အခြားသူများ အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ကြောက်ရွံ့မှု ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ထိုအိမ်၏ ဒုတိယထပ်ပြတင်းပေါက်တွင် ကြာမြင့်စွာက သေဆုံးသွားခဲ့ပုံရသော လူတစ်ဦး ရပ်နေပြီး၊ မျက်နှာမှာ သေမင်းလိုမည်းနက်နေကာ၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားသကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်ဖြင့် ထူးဆန်းသော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်နှင့် တူနေသည်။ အကြောက်စရာအကောင်းဆုံးမှာ ထိုလူ၏မျက်နှာပေါ်မှ ပုပ်သိုးသွားသော အသားတစ်စကြီးဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏မျက်လုံးများကမူ ဒီဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။
ကြာမြင့်စွာက သေဆုံးသွားသော လူတစ်ဦး၊ သို့သော် ဒီဘက်သို့ ကြည့်နေဆဲလော။
"အဲ့ဒါ၊ အဲ့ဒါ တစ္ဆေပဲ မဟုတ်လား။"
နာဂါဆယ်၏ ဆံပင်များ ထောင်သွားပြီး၊ ထိုအခိုက်တွင် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လွယ်ကူသော အပြုံးအရိပ်အယောင် မရှိတော့ပေ။
"မစ္စတာယန်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဟိုဘက်ကို ကြည့်ပေးပါ။"
ကေကိုသည် စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ရှေ့တိုးလာပြီး ယန်ကျန့်၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲကာ ပြတင်းပေါက်တွင် ရပ်နေသော ထိုလူကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"ငါမြင်တယ်။"
ယန်ကျန့် လမ်းလျှောက်ခြင်းကို မရပ်တန့်ဘဲ၊ သူ၏ခြေလှမ်းများကို နှေးလိုက်သည်။
"စိတ်မလှုပ်ရှားကြနဲ့၊ အဲ့ဒါ တစ္ဆေမဟုတ်ဘူး၊ တစ္ဆေသတ်လို့ ကံဆိုးသွားတဲ့ကောင်တစ်ကောင်ပဲ။ သူ့ဝိညာဉ်က သေပြီးနောက် မပြိုကွဲသွားဘဲ တစ္ဆေကျွန်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားတာ။ အန္တရာယ်တော့ နည်းနည်းရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သာမန်လူတွေအတွက်ပဲ။ သူသာ ဒီဘက်ကို လာရဲရင် ငါသူ့ကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ဒီလိုလူသေမျိုးက ကြာကြာမခံနိုင်ဘူး။"
"အချိန်တန်ရင် သူတို့ သေသွားလိမ့်မယ်။"
"အဲ့ဒီလိုလား။"
ကေကိုသည် ဒုတိယထပ်ပြတင်းပေါက်မှ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း လည်ပင်းပုဝင်သွားပြီး အကြည့်ကို အလျင်အမြန်လွှဲကာ ဆက်မကြည့်ဝံ့တော့ပေ။
သို့သော် မီရှီးမားဟုအမည်ရသော အမျိုးသမီး ညွှန်ပြသော ဦးတည်ရာအတိုင်း ယန်ကျန့်သည် ရှေ့သို့ ဆက်သွားလေလေ၊ အလောင်းများ ပိုမိုတွေ့ရှိလေလေဖြစ်သည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။ ဤလူများထဲမှ အချို့မှာ အမှန်တကယ် သေဆုံးနေပြီး၊ အချို့မှာမူ တစ္ဆေကျွန်များ ဖြစ်လာပုံရကာ၊ သဘာဝလွန်စွမ်းအားက သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များကို ထောက်ပံ့ပေးထားပြီး၊ ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုအချို့ကို ပြသနေဆဲဖြစ်သည်။
သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။
ထိုလူအားလုံးသည် တံခါးခေါက်တစ္ဆေ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
အခြားသူများလည်း ထိုဧရိယာ၏ ထူးခြားမှုကို သတိပြုမိကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူသေများ၏ အရေအတွက်သည် တိုးများလာနေသည်။
ပြီးတော့ သူတို့ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ထိုလူများ၏ မျက်လုံးများက သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေသည်ကိုပင် သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ မည်သည့်လုပ်ဆောင်ချက်မှ မရှိဘဲပင်၊ ထွက်ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်သည်ပင် သူတို့၏ကျောရိုးထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားစေရန် လုံလောက်သည်။ သူတို့သည် ထိုလူသေများဟုခေါ်သော အရာများ စတင် လှုပ်ရှားလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မြင်ကွင်းသည် မည်သို့ဖြစ်မည်ကို စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်ပေ။
တစ္ဆေမြို့တော်ကြီးလား။
ထိုအတွေးတစ်ခုတည်းသည်ပင် သူတို့ကို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်စေရန် လုံလောက်သည်။
နာဂါဆယ်နှင့် ဆာကိုင်းဟုခေါ်သော အမျိုးသားတို့ အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး၊ တစ်ဦး၏မျက်လုံးထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မသက်မသာဖြစ်မှုကို အခြားတစ်ဦးက ဖတ်ရှုမိကြရာ၊ သူတို့သည် မကြာမီ အလောင်းများ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ကို ခံစားမိနေကြသကဲ့သို့ပင်။
သို့သော် ယန်ကျန့်ကဲ့သို့ ပိုဆိုးသောအရာများကို မြင်တွေ့ဖူးသူတစ်ဦးအတွက်မူ ဘာမျှမဟုတ်ပေ။
"တစ္ဆေကျွန်အများအပြားလား။ သာမန်လူတွေအတွက်တော့ ဒါက အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုထက် မနိမ့်ဘူး။ တစ္ဆေဆရာတွေတောင် ဒီမှာ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာနဲ့ သေဆုံးသွားနိုင်တယ်။ အစောက အဲ့ဒီအိမ်ထဲက တစ္ဆေက တစ္ဆေနှင်ကလပ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်၊ ဒီမှာသေဆုံးပြီး ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေက ပြန်လည်အသက်သွင်းလိုက်လို့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတာပဲ။"
ယန်ကျန့် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။
"ဒီအခြေအနေမှာ ထုံချန်လို တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် လှုပ်ရှားဖို့ သင့်တော်တယ်။ ကြမ်းတမ်းတဲ့တစ္ဆေတွေ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာမှာကို မစိုးရိမ်ရဘဲ၊ တစ္ဆေကျွန်အားလုံးကို ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမဖြစ်စေဘူး။"
လူတိုင်း ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောမြို့ထဲသို့ ဆက်လက်နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်နေစဉ်မှာပင်။
"ဒင် ဒင် ဒင်!"
လမ်းပေါ်တွင် ဖုန်းမြည်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မီရှီးမားဟုအမည်ရသော အမျိုးသမီးထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။
ချက်ချင်းပင် သူတို့အားလုံး၏ ခြေလှမ်းများ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ရပ်တန့်သွားသည်။
"အား!"
မီရှီးမားသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး၊ အော်ဟစ်ကာ သူမ၏ဖုန်းကို အလျင်အမြန် လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ဘေးရှိ နံရံကို ထိမှန်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားရာ၊ ခေါက်ဖုန်းသည် နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားပြီး၊ မျက်နှာပြင်နှင့်တွဲလျက် အီလက်ထရောနစ်ဆားကစ်အချို့ ထိုးထွက်နေသည်။
မျက်နှာပြင်သည် အလင်းရောင်ဖြင့် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေပြီး၊ မသိသောခေါ်ဆိုသူ ID တစ်ခု ၎င်းပေါ်တွင် ပြသနေသည်။
"ဒင် ဒင် ဒင်!"
ဖုန်းသည် အလုပ်လုပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ မြည်သံသည် ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေသည်။ တစ်ဖက်မှလူသည် ဖုန်းချရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ဆက်လက်ခေါ်ဆိုနေပုံရသည်။
အခြားသူများ မြည်နေသောဖုန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူတို့၏နှလုံးခုန်သံများ မြန်လာသည်။
ဒီလို ဖုန်းကွဲသွားသောအချိန်မှာတောင် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု လက်ခံရရှိခြင်းသည် သေချာပေါက် ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်း သတိပြုမိကြသည်။
"မီရှီးမား၊ မင်း တစ်ခုခု အာရုံခံမိလား။"
နာဂါဆယ်က စုံစမ်းလိုက်သည်။
"တစ်ဖက်က ခေါ်ဆိုသူက သက်ရှိလူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး… ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ။ ဒါက ပုံမှန်ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့ မကိုင်မိအောင် သေချာပါစေ။"
မီရှီးမားက မျက်နှာဖြူဖျော့ပြီး နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။"
နာဂါဆယ် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်ပြီး၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ထင်ကြေးကို အတည်ပြုလိုက်သည်။ သူ ယန်ကျန့်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ ယန်ကျန့်၏မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ငြိမ်မှုနှင့် စိတ်မဝင်စားမှုကိုသာ တွေ့ရပြီး၊ အံ့အားသင့်ခြင်း သို့မဟုတ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်ခြင်း လက္ခဏာမရှိပေ။
"ဘယ်ဖုန်းကိုမှ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မကိုင်ကြနဲ့၊ မဟုတ်ရင် တစ္ဆေတွေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်။"
ယန်ကျန့်က သူတို့ကို သတိပေးလိုက်သည်။
၎င်းသည် တစ္ဆေကျွန်က နံပါတ်များခေါ်ဆိုပြီး၊ တံခါးခေါက်တစ္ဆေ၏ ကျိန်စာကို ဖြန့်ဝေနေခြင်းဖြစ်သည်။
ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ခေါက်သံများ ဆက်တိုက်ကြားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ကြမ်းတမ်းသောတစ္ဆေသည် သင့်အနီးတွင် ပေါ်လာလိမ့်မည်။
ယန်ကျန့်တွင်လည်း ခေါက်သံ၏ အသံဖိုင်တစ်ခု ရှိသော်လည်း၊ သူ တံခါးခေါက်တစ္ဆေကို မဆွဲဆောင်ချင်သောကြောင့် အသုံးမပြုခဲ့ပေ၊ အထူးသဖြင့် သူ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာပါက ဘာဖြစ်မည်ကို ကြိုမခန့်မှန်းနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"ငါတို့ ဖုန်းတွေကို လွှင့်ပစ်သင့်တယ်၊ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ အလိုအလျောက် ဖုန်းကိုင်မိသွားရင် သေနိုင်တယ်။"
ဆာကိုင်းဟုအမည်ရသော အလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက အကြံပြုလိုက်သည်။
အခြားသူများလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု သဘောတူကြပြီး သူတို့၏မိုဘိုင်းဖုန်းများကို စတင်စွန့်ပစ်ကြသည်။
"မစ္စတာယန်…"
ကေကိုသည် မိုဘိုင်းဖုန်းတစ်လုံးကို ကိုင်ကာ ယန်ကျန့်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
၎င်းသည် ဥက္ခဋ္ဌမီရှီးမားက သူမအား အစောကပေးခဲ့သော အထူးဂြိုဟ်တုတည်နေရာပြ စနစ်ပါဖုန်းဖြစ်ပြီး၊ ယန်ကျန့်၏ ဖုန်းအဟောင်းနှင့် အတော်လေး ဆင်တူသည်။
"ဒီဖုန်းကို ထားလိုက်၊ မလွှင့်ပစ်နဲ့။"
သူကပြောသည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ သိပါပြီ။"
ကေကိုက ပြန်ဖြေပြီး၊ သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ဖုန်းကို စွန့်ပစ်ကာ ထိုတစ်ခုတည်းကိုသာ ထားရှိလိုက်သည်။
သို့သော် သူတို့ဖုန်းများကို စွန့်ပစ်ပြီးနောက်၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ စက်ပစ္စည်းများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု မြည်လာကြသည်။ ဝင်လာသောခေါ်ဆိုမှုတေးသံများ ကွဲပြားသော်လည်း၊ လမ်းမပေါ်တွင် မရပ်မနား ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ အထူးဆန်းဆုံးမှာ လူတိုင်း၏ဖုန်းပေါ်ရှိ ခေါ်ဆိုသူ ID သည် အစောက ကွဲသွားသောဖုန်းနှင့် တူညီသောနံပါတ်ကို ပြသနေခြင်းဖြစ်သည်။
"တစ္ဆေရဲ့ခေါ်ဆိုမှုလား၊ ငါတို့ အခုပစ်မှတ်ထားခံနေရပြီလား။"
နာဂါဆယ်က နောက်တစ်ကြိမ် ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဘယ်အချိန်မဆို အကုန်သုတ်သင်ခံရနိုင်တဲ့ ဒီခံစားချက်က တကယ်ပဲ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလိုက်တာ။ နောက်ဆက်တွဲ ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ တကယ်ပဲ မျှော်လင့်နေမိတယ်။"
"မစ္စတာနာဂါဆယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီလိုစကားတွေ မပြောပါနဲ့။"
ယန်ကျန့်နောက်တွင် ပုန်းနေပြီး ငိုတော့မလိုဖြစ်နေသော ကေကိုက ကန့်ကွက်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
နီးနေပြီ။
ခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိခြင်းသည် တကယ့်တံခါးခေါက်တစ္ဆေ အနီးအနားတွင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။
သို့သော် ယန်ကျန့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
မှိန်ဖျော့သော အာကာသပြင်တွင် လူသေခေါင်းများ ပျံဝဲနေပြီး၊ ဧရိယာတွင် ပိုများနေပုံရသည်။ သူတို့သည် စိတ်မပါ့တပါ ပျံလွင့်နေသော်လည်း၊ သူတို့၏အရေအတွက်သည် သိသာစွာ ပိုများနေသည်။
လူသေခေါင်း မီးပုံးပျံများ၏ ရင်းမြစ်သည်လည်း ဒီ ဧရိယာတွင် ရှိနေသည်။
"တကယ်ပဲ၊ ဒါက ရှုပ်ထွေးတဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ။ ငါတို့က တံခါးခေါက်တစ္ဆေကို ရင်ဆိုင်နေရပုံရပေမယ့်၊ လူသေခေါင်း မီးပုံးပျံ ဖြစ်ရပ်ကိုလည်း သတိထားရမယ်။"
ယန်ကျန့် သူ၏အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပန်းတိုင်မဲ့စွာ လှည့်လည်နေဆဲဖြစ်သော တစ္ဆေငယ်ကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
တစ္ဆေငယ် ကြောက်ရွံ့မှုမခံစားရဘဲ၊ သက်ရှိတို့၏ စိတ်ခံစားချက်များ ကင်းမဲ့ကာ၊ ထူးဆန်းသော သိလိုစိတ်တစ်ခုဖြင့်သာ တွန်းအားပေးခံနေရသည်။
ကလေးသည် ကျောပိုးအိတ်ငယ်လေးလွယ်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ခုန်ပေါက်နေပြီး၊ ရှေ့မှကင်းထောက်ရန် တာဝန်ရှိနေပုံရသည်။
"ငါတို့ တစ္ဆေနဲ့ ဘယ်လောက်ဝေးသေးလဲ။"
ခဏမျှ လျှောက်သွားပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်သည် သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံး၏ မသက်မသာဖြစ်မှု ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ကို ခံစားမိပြီး ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
ကေကိုက ဘာသာပြန်ပေးသည်။
မီရှီးမားဟုအမည်ရသော အမျိုးသမီးက ထိတ်လန့်သောအကြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မထင်တာတော့… ကျွန်မတို့ ဒီမှာပဲ ရောက်နေပြီ။"
"ဘာ?"
လူတိုင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်ကြသည်။
သူတို့မသိလိုက်ဘဲ၊ သူတို့သည် တစ္ဆေ၏အနီးအနားသို့ ရောက်ရှိနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။
"ထုန်း!"
ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ဆာကိုင်းဟုအမည်ရသော အမျိုးသားသည် ရုတ်တရက် အသံတိတ်စွာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ စေ့စေ့မှိတ်ထားသော သွေးရောင်လွှမ်းသည့် ဦးခေါင်းသည် သူ၏လည်ပင်းမှ ပြတ်ထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်သို့ တက်သွားတော့သည်။
"ဟမ်?"
ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ တစ်ချိန်က ဆာကိုင်းပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော ခေါင်းပြတ်အလောင်းကို မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
လူသေခေါင်းတစ္ဆေက ခုနက တိုက်ခိုက်သွားတာလား။
နောက်နေတာပဲဖြစ်ရမယ်၊ သူဘာမှ မခံစားမိလိုက်ဘူး။
"အား!"
ကေကိုသည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် သူမ၏ပါးစပ်ကို အလျင်အမြန် အုပ်လိုက်သည်။
"ဆာကိုင်း၊ သူသေပြီလား။"
အနီးအနားရှိ နာဂါဆယ်သည် ဆာကိုင်း၏ ပျံဝဲနေသောဦးခေါင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း၊ သူ၏မျက်လုံးများ မယုံကြည်နိုင်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်နေသည်။
သူ၏တစ္ဆေစွမ်းရည်များကိုပင် မသုံးရဘဲ၊ သူ ဒီလို လွယ်ကူစွာ အသတ်ခံလိုက်ရသည်။
"သူစကားပြောနေတဲ့အချိန်မှာ… သူ တစ္ဆေရဲ့သတ်ဖြတ်မှုပုံစံနဲ့ ကိုက်ညီသွားလို့ အသတ်ခံလိုက်ရတာလား။"
ယန်ကျန့် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး၊ သူ လူသေခေါင်း မီးပုံးပျံတစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်မှုစည်းမျဉ်းကို မသိရှိသေးဘဲ၊ ပျံဝဲနေသော လူသေခေါင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
၎င်းသည် အနည်းငယ် ကျပန်းဖြစ်သလို ခံစားရသည်။
သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိပေ။
အကယ်၍ ကျပန်းဖြစ်ပါက၊ ထိုအခြေအနေများအောက်တွင် လူနည်းနည်းသာ သေဆုံးရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။