ချဉ်းကပ်လာသော အမင်္ဂလာတရားများ

ဒေါက်၊ ဒေါက် ဒေါက်။"

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ကိုဘေးမြို့ရှိ တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံတစ်ခုတွင်၊ မီးမထွန်းထားသော မှောင်မိုက်သည့်စင်္ကြံတစ်ခုအတွင်း၌ ဖိနှိပ်ထားပြီး မပီမသဖြစ်သော တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတွင် ပဲ့တင်သံမရှိဘဲ ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှပြီး၊ ခေါက်ချက်တိုင်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားကို တူနဲ့ထုနေသကဲ့သို့ဖြစ်ကာ အသက်ရှူရန်ပင် မလွယ်ကူလောက်အောင် ဖြစ်စေသည်။

အမှောင်ထဲတွင် တံခါးခေါက်နေသူမှာ ရှေးဆန်သော ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အဘိုးအိုသည် အတော်အတန်ကြာကပင် သေဆုံးခဲ့ပြီး၊ သူ၏အရေပြားမှာ ကျုံ့လှီခြောက်သွေ့နေပြီး သွေးခြည်ဥများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ၊ သူ၏မျက်လုံးတစ်စုံမှာ ဟောက်ပက်ဖြစ်ပြီး ထုံထိုင်းနေကာ မည်သည့်စိတ်ခံစားမှုမှ ကင်းမဲ့နေသည်။

ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်

တံခါးခေါက်သံက ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ သူ၏ရှေ့မှ ငှားရမ်းထားသောအခန်း၏တံခါးသည် ပွင့်သွားသော်လည်း၊ အဘိုးအိုသည် မဝင်ဘဲ တံခါးကို ဆက်လက်ခေါက်နေသည်။

"အား!"

အတွင်းမှ အော်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း၊ ထို့နောက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး၊ လေးလံသောအရာတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသံ၊ မပီမသနှင့် နက်ရှိုင်းသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝတ်ရုံရှည်နှင့်အဘိုးအိုသည် စက်ရုပ်တစ်ရုပ်လို သူ၏လက်ကို အောက်သို့ချလိုက်သည်၊ သူ လှည့်ထွက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်သွားကာ၊ အဆောက်အအုံများ အိုမင်းဟောင်းနွမ်းသွားသော၊ နံရံများ အခွံကွာကျပြီး အစက်အပြောက်များထကာ မည်းမှောင်သွားသော နေရာများကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်၊ အချိန်တိုက်စားမှုကို ခံခဲ့ရသကဲ့သို့ နက်နဲလှသော ခံစားချက်ကို ပေးနေသည်။

ပြီးတော့ ဒီတံခါးခေါက်အဘိုးအို ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ငှားရမ်းထားသောအခန်းထဲတွင် အလောင်းနှစ်လောင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်၊ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၊ နှစ်ဦးစလုံးသည် သေဆုံးရာတွင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး၊ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာအစအနတစ်ချက်မျှမရှိ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာလုပ်ဆောင်ချက်အားလုံးမှာ ကျန်းမာပုံရသော်လည်း၊ သက်ရှိလက္ခဏာများ ကင်းမဲ့နေပြီး၊ ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ရှင်းပြမရသည့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

တံခါးခေါက်၍ သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ၎င်းသည် ထိုမျှပင် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ထွက်ခွာသွားသော အဘိုးအိုသည် ဆက်လက်ရွေ့လျားနေပြီး၊ အဆောက်အအုံထဲတွင်ပင် လှည့်လည်နေဆဲဖြစ်ကာ၊ ပစ်မှတ်ထားခံရမည့် သားကောင်များ နောက်ထပ်ရှိနေသေးသည်။

အဘိုးအို၏ လှုပ်ရှားမှုသည် မမြန်ဆန်ဘဲ၊ တစ်လှမ်းချင်း၊ တောင့်တင်းပြီး နှေးကွေးစွာ၊ အဆောက်အအုံ၏ ထောင့်တိုင်းတွင် မရပ်မနား လှည့်လည်သွားလာနေသည်။ သို့သော်လည်း အဘိုးအိုသည် သူ၏နောက်တစ်ဦးသောပစ်မှတ်ကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး၊ အပေါ်ထပ်ရှိ ငှားရမ်းထားသောအခန်းတစ်ခန်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

တံခါးသည် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး၊ အတွင်း၌ လှုပ်ရှားမှုမရှိ—အခန်းလွတ်တစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

သို့သော် အတွင်းထဲတွင် လူတစ်ဦး ရှိနေသည်။

၎င်းသည် ထိုနေရာတွင် နေထိုင်နေဆဲဖြစ်သော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ အသက်လေးဆယ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ကြောက်လန့်တကြား မျက်နှာအပြည့်ဖြင့် သူ၏ခေါင်းကို စောင်အောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသည်။ သူ၏ဘေးရှိ မိုဘိုင်းဖုန်းမှာ ကြာမြင့်စွာကပင် အားကုန်သွားပြီး အလုပ်မလုပ်တော့ပေ။

ကယ်ဆယ်ရန် မျှော်လင့်ချက်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ၊ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ဒီနေရာတွင်နေပြီး အသက်ရှင်သန်ရန် ကြိုးစားခြင်းသာဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအမျိုးသားသည် မြို့တော်၌ ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိသည်- သေမင်းတမန်လို တိတ်ဆိတ်နေသော လမ်းမများ၊ ကောင်းကင်တွင် ပျံဝဲနေသော လူသေခေါင်းများ၊ အားလုံးက သူ့အား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေများသည် သူသိသောနေရာတိုင်းကို လွှမ်းမိုးထားပြီး၊ လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိ၊ ဒီနေရာတွင် ပုန်းအောင်းပြီး သေမင်းတမန်ဝိညာဉ်များ၏ ပစ်မှတ်မထားခြင်းကို ခံရရန် ဆုတောင်းနေရုံသာဖြစ်ကြောင်း ပြောပြနေသည်။

သို့သော် ထိုအမျိုးသားသည် သူ၏ကံက သိပ်ကြာကြာခံတော့မှာ မဟုတ်ဘူးဟု ခံစားမိသည်။

အကြောင်းမှာ မကြာမီကပင် သူသည် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး၊ တစ်ဖက်တွင် မည်သူမျှ စကားမပြောသော်လည်း၊ တံခါးခေါက်သံများသာ ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ထိုဖုန်းသည် ရှင်းလင်းစွာပင် အသုံးမပြုနိုင်တော့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

စောင်အောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော အမျိုးသားသည် သူ၏ဖုန်းကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ယခင်က ထူးဆန်းသော ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက် ဟူသော အသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်!"

ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်မှုသည် ကျိုးပဲ့သွားသည်၊ သူ၏ငှားရမ်းထားသော အခန်းအပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်း၏စည်းချက်နှင့် အကြိမ်နှုန်းသည် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုမှ အသံနှင့် တစ်ထပ်တည်းတူညီကာ၊ ကွာခြားမှု လုံးဝမရှိပေ။ တကယ့်အသံသည် ပို၍ပင် မပီမသဖြစ်ပြီး၊ ပို၍ထူးဆန်းကာ၊ ကြားလိုက်ရုံမျှဖြင့် နှလုံးသည်းပွတ် အောင့်သက်သက်ဖြစ်ကာ အသက်ရှူရခက်ခဲစေသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား၊ ဘယ်သူက ငါ့တံခါးကို ခေါက်နေတာလဲ။ အိမ်နီးချင်းများလား။ ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီအရာ ရောက်လာတာလား…"

ထိုအမျိုးသား၏ စိတ်ထဲမှာ ဗလာနတ္ထိဖြစ်သွားပြီး၊ ကြောက်ရွံ့မှုက သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသော်လည်း၊ တံခါးခေါက်သံကမူ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်"

အသံသည် အခန်းပတ်လည်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်း၊ နောက်ကျသွားပြီ၊ ယခုပင် စဉ်းစားနေခဲ့သော အမျိုးသားသည် ရုတ်တရက် အသက်ရှူရပ်တန့်သွားပြီး၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားကာ၊ ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာသည်နှင့်အမျှ ငြိမ်သက်သွားသည်။

တံခါးခေါက်တစ္ဆေသည် သူ၏တစ်ကိုယ်တော် ဖျော်ဖြေမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။

သို့သော် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဘိုးအိုသည် ထိုအခန်း၏တံခါးကို ခေါက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူသည် တောင့်တင်းသော အလောင်းကောင်တစ်လောင်းကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး၊ အသက်ရှူသံမရှိ၊ လှုပ်ရှားမှုမရှိပေ။

မကြာမီ အဘိုးအိုသည် နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလာသော်လည်း၊ သူသည် အဆောက်အအုံထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ မသွားတော့ပေ။ ထိုအစား သူသည် သူလာခဲ့သောလမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်ထွက်ခွာလာပြီး၊ သူယခင်က လိုက်ခဲ့သောလမ်းအတိုင်း စတင်ထွက်ခွာလာသည်။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ကို ဆွဲဆောင်နေပြီး၊ သူ၏နောက်တစ်ဦးသောပစ်မှတ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ သီးခြားတည်နေရာတစ်ခုသို့ ရွေ့လျားရန် တွန်းအားပေးနေသည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ပေါ်လွင်လာပြီး၊ တံခါးခေါက်တစ္ဆေကို ၎င်းထံသို့ ဆွဲဆောင်နေသည်။

သို့သော် တံခါးခေါက်တစ္ဆေ မရောက်လာမီ၊ တကယ့်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာသည် တိတ်တဆိတ် ကျရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

အထက်မှ ညိုမှိုင်းသောကောင်းကင်တွင်၊ ထိုမျက်လုံးမှိတ်ထားသော လူသေခေါင်းများသည် မြို့၏ဦးတည်ရာတစ်ခုသို့ အလိုအလျောက် ပျံလွင့်လာကြသည်၊ လေပြေတစ်ခုက သူတို့ကို နေရာပြောင်းရန် တွန်းပို့နေသကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ခုက ကြောက်မက်ဖွယ်ဦးခေါင်းများကို အလားတူ ဆွဲဆောင်နေသကဲ့သို့ပင်။

၎င်းသည် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

လမ်းဆုံတွင် အဖြူရောင်ဖယောင်းတိုင်ကိုင်ထားသော တစ္ဆေငယ်အနီးတွင် ထူးဆန်းသောဖြစ်ရပ်များ ပိုမိုဖြစ်ပွားလာသည်—အချို့မှာ နားလည်နိုင်ပြီး၊ အချို့မှာမူ ယန်ကျန့်ကိုယ်တိုင်ပင် နားမလည်နိုင်သော သတ္တဝါများဖြစ်သည်။

သူသည် သူ့ပတ်လည်မှ အရာအားလုံးကို ဘေးက ရပ်ကြည့်နေသူတစ်ယောက်လို ကြည့်နေသည်။

အေးစက်သော အမျိုးသမီးအလောင်းတစ်လောင်းသည် ထုံထိုင်းစွာဖြင့် ယန်ကျန့်ထံ ချဉ်းကပ်လာသော်လည်း၊ ၎င်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် တစ္ဆေကျွန်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးဖြင့် လျင်မြန်စွာကြည့်လိုက်သည်နှင့်၊ သူ၏နောက်မှ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်သည် လှုပ်ခတ်သွားပြီး၊ အလောင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားသည်။

မကြာမီ ခန္ဓာကိုယ်သည် လှုပ်ရှားခြင်းရပ်တန့်သွားပြီး မပီမသထုသံဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည်။

တစ္ဆေကျွန်များသည် ကိုင်တွယ်ရန် အလွန်အားနည်းသည်။ တစ္ဆေအရိပ်တစ်ခု ရှိနေရုံမျှဖြင့် ၎င်းတို့ကို ရှင်းလင်းရန် လုံလောက်သည်။ ယန်ကျန့် တကယ်ကြောက်ရွံ့သည်မှာ ဒီနေရာတွင် လှည့်လည်နေသော တကယ့်ကလဲ့စားချေလိုစိတ်ပြင်းပြသည့် တစ္ဆေများသာဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အထက်မှ ပိုမိုများပြားလာသော ဦးခေါင်းများ။

"ဘုန်း!"

လူသေခေါင်းတစ်လုံး ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး၊ လမ်းမပေါ်သို့ ထိမှန်ကာ အပိုင်းပိုင်းကြေမွသွားပြီး၊ ပုပ်သိုးနံ့သည် လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူ၏အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော ဦးခေါင်းတစ်ခုဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေစဉ် ဆက်လက်မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

ယန်ကျန့်သည် စိတ်မဝင်စားဘဲ၊ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် ဦးခေါင်းတိုင်းကို စူးစမ်းကြည့်ရှုကာ၊ ကွဲပြားသောဦးခေါင်းများတွင် ထူးခြားသောအရာတစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေသည်။ ယခုအချိန်အထိ သူသည် မီးပုံးပျံကဲ့သို့သော ဦးခေါင်းများ၏ မူလရင်းမြစ်တစ္ဆေမှာ မည်သည်ဖြစ်သည်ကို မသေချာသေးဘဲ၊ ထိုတစ္ဆေသည် ဆီဇာဟိုတယ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်ကိုသာ သိရှိသည်။

ယခု စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထုံချန်၏ တာဝန်ယူရာမြို့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှ တစ္ဆေသည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အခန်းများမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများထဲမှ တစ်ကောင်ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ဦးခေါင်းများ၏ ပျံလွင့်မှုနှင့် အနီးအနားရှိ တစ္ဆေကျွန်များ၏ စုစည်းမှုတို့သည် ထိုမြို့သည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်ကို လုံလောက်စွာ သက်သေပြနေသည်။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏ ဆွဲဆောင်မှုအောက်တွင် များစွာသော ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့်အန္တရာယ်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ အကျိုးဆက်ကို ခံယူရသည်မှာ တစ္ဆေငယ်ဖြစ်သည်၊ အခြားမည်သူမဆို ထိုတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပါက သေဆုံးသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

"အရေအတွက်က နည်းနည်းများတယ်၊ တံခါးခေါက်တစ္ဆေက မပေါ်သေးဘူးလား။"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ၏အနီးတွင် အလောင်းများစွာ ပြုတ်ကျနှင့်နေပြီ၊ အားလုံးမှာ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသော တစ္ဆေကျွန်များ ဖြစ်သော်လည်း၊ တစ္ဆေများ၏ရင်းမြစ်သည် ပုန်းအောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ မပေါ်ပေါက်သေးပေ။

"တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က ဆက်လက် လောင်ကျွမ်းနေရမယ်၊ မမျှော်လင့်ထားတာ ဘာမှမဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ပဲ မျှော်လင့်တယ်။"

ယန်ကျန့်၏စိတ်ထဲတွင် မသက်မသာဖြစ်မှု အနည်းငယ် ပုန်းအောင်းနေသည်။ သူ၏အစီအစဉ်အရ သူသည် တံခါးခေါက်တစ္ဆေကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီးနောက် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ငြိမ်းသတ်သင့်သည်။

ယခုအခါ မီရှီးမား အာရုံခံခဲ့သော တည်နေရာသည် အနည်းငယ်လွဲချော်နေပုံရသည်။ တစ္ဆေများသည် အမှန်တကယ်ပင် အနီးအနားတွင် ရှိသော်လည်း၊ ဒီပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အနီးဆုံးမဟုတ်ပေ။

တစ္ဆေကျွန်များသည် တစ္ဆေငယ်၏ဘေးသို့ ရောက်ရှိနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။ သူတို့၏ဖြူဖျော့သောလက်များ ဆန့်တန်းထွက်လာပြီး၊ ၎င်းကိုတိုက်ခိုက်ရန်၊ သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ပုံရသည်။

တစ္ဆေငယ်ပေါ်မှ အခေါင်းဝတ်ရုံသည် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်သွားပြီး၊ ထိုတစ္ဆေကျွန်များထံမှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ပေးသည်။ တစ္ဆေငယ်သည် ထိုအလောင်းများ၏ အရှင်လတ်လတ် မြှုပ်နှံခြင်းကို ခံရနိုင်ပုံရသော်လည်း၊ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေငယ် အန္တရာယ်မရှိကြောင်း သိသည်။

စိုစွတ်ပြီး စေးကပ်သော အလောင်းရည်များသည် တစ္ဆေငယ်နှင့် ထိတွေ့ခြင်းမှတစ်ဆင့် သူတို့ကို ညစ်ညမ်းစေသည်နှင့်အမျှ၊ ကြာမြင့်စွာက သေဆုံးခဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်များသည် လျင်မြန်စွာ ပုပ်ပွလာပြီး၊ ထို့နောက် သဘာဝလွန်စွမ်းအား၏ အထောက်အပံ့မရှိဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည်။

"မစ္စတာယန်၊ တစ်ခုခု အရမ်းမှားနေပြီ။ ငါတို့ ဒီအတိုင်းဆက်သွားရင် အကုန်သေကုန်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီဖယောင်းတိုင်ကို ငြိမ်းသတ်သင့်တယ်။"

နာဂါဆယ်သည် ထိုအချိန်တွင် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသတိမထားမိခဲ့လျှင်ပင်၊ ယခုအချိန်တွင် သူသည် အမှောင်ထုထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာနေသည်ကို မြင်နိုင်သည်။

မီရှီးမားသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် သေမင်းတမန်လို ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူမ၏အာရုံခံစားမှုများသည် ပတ်ပတ်လည်ရှိ ထူထပ်များပြားသော တစ္ဆေများဖြင့် လွှမ်းမိုးခံနေရပြီး၊ သွားစရာနေရာမရှိပေ။ တစ်ခုတည်းသော ဘေးကင်းသောနေရာမှာ ယန်ကျန့်အနီးတွင်ဖြစ်သည်။

မျက်လုံးများမှိတ်ကာ တုန်ရီနေသော ကေကိုကဲ့သို့ပင်။ သူမသည် ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း၊ ဘေးကင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

သူတို့သည် တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ပစ်မှတ်အမှန်တကယ် မထားမချင်း၊ သူတို့၏အသက်သည် ယာယီအားဖြင့် လုံခြုံသည်။ ယန်ကျန့်သည် သူတို့ကို တိုက်ရိုက်စွန့်ပစ်ရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။ ထိုအခိုက်တွင် သူတို့သည် အသုံးသိပ်မဝင်သော်လည်း၊ အကူအညီအချို့ ပေးခဲ့သောကြောင့် သူတို့သည် သူ၏စောင့်ရှောက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။

"အချိန်မတန်သေးဘူး။"

ယန်ကျန့်သည် နာဂါဆယ်၏ အကြံပြုချက်ကို အေးစက်စွာ ပယ်ချလိုက်သည်။