အခန်း (၁၇၉)

"...သန်ကောင်များကြောင့်ဖြစ်သော အူပိတ်ဆို့ခြင်း။

အစာအိမ်ဖိအားကို လျှော့ချခဲ့ပြီး၊ နွေးသောဆားရည် 500ml ကို ပေးခဲ့သည်။

အစာအိမ်ပြွန်မှတစ်ဆင့် အောက်ဆီဂျင် 500ml ခန့်ကို ထိုးသွင်းခဲ့သည်"

ဂါးရက်သည် ဤစကားလုံးကို အနည်းငယ်အပြစ်ရှိသလို ခံစားရသဖြင့် ဝိုင်းထားလိုက်သည်။ "လူနာ၏နာကျင်မှုက ချက်ချင်းသက်သာသွားသည်။ ဘုရားသခင်၏မှော်ပညာဖြင့် ၁၅ မိနစ်စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် သန်ကောင်များ အများစုသေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။

မိနစ်သုံးဆယ်ကြာပြီးနောက် ပဲဆီ 200ml ကို ကြက်သွန်နီအရည် 200g ခန့်နှင့် ရောစပ်ပြီး ပါးစပ်မှတဆင့် သောက်သုံးစေခဲ့သည်။ ဆက်လက်ပြီး အနီးကပ်စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။

၅.၅ နာရီအကြာတွင် ဝမ်းသွားခြင်းနှင့် လေလည်ခြင်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်"

ဂါးရက်သည် ဆေးမှတ်တမ်းတွင် နောက်ဆုံးမှတ်စုကို ရေးသားပြီးနောက် သူ၏ကျောကိုဖြောင့်တန်းကာ ပျင်းရိစွာဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဒီလူနာကို ဂရုစိုက်ပြီးပြီ။ ယေဘုယျအားဖြင့် ဒါက တော်တော်လေး ချောမွေ့စွာပြီးစီးခဲ့ပြီး ဘာအံ့ဩစရာမှမရှိခဲ့ဘူး။ သူခွဲစိတ်မှုအတွက် အသိပေးသဘောတူညီချက်ပုံစံကိုတောင် အသုံးပြုဖို့မလိုခဲ့ဘူး တကယ်တော့ ဆရာဝန်တစ်ယောက်ရဲ့ ရှုထောင့်ကနေဆိုရင် မသုံးတာက အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒါတင်မကသေးဘူး။ အပိုတစ်ခုခုလည်း ရလိုက်သေးတယ်။

အော် ဟုတ်သား အဲ့ဒီခေါင်းလောင်းက ဘာအတွက်လဲ။

ဂါးရက်က သူ၏ခါးအိတ်ကို ရှာဖွေပြီး အကြီးအကဲ မှော်ပညာရှင်က ပေးခဲ့သော ခေါင်းလောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူက အပေါ်အောက်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

နာရီပုံသဏ္ဍာန်ရှိ ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းဖြစ်ပြီး အမြင့် သုံးစင်တီမီတာခန့်နှင့် အချင်း ၂.၅ စင်တီမီတာရှိကာ ခေါင်းလောင်းအသံထွက်ကိရိယာက အလယ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ဂါးရက်က သူ့လက်ထဲတွင် လှုပ်ယမ်းလိုက်သော်လည်း ထိုကိရိယာက ခေါင်းလောင်းအတွင်းတွင် ထည့်သွင်းထားသကဲ့သို့ လုံးဝမလှုပ်ရှားဘဲ အသံမထွက်ပေ။

ဟင်း... ဒီလိုအသုံးပြုတာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်...

ဂါးရက်က အနီးကပ်ထပ်မံစစ်ဆေးရန် ယူလာသည်။ ခေါင်းလောင်းပေါ်တွင် သေသပ်သောပုံစံများ ထွင်းထုထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ အနီးကပ်စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ စာလုံးပေါင်းမှော်ပညာစာသားကို တွေ့ရသည်။ သူက ဂရုတစိုက်ဖတ်ကြည့်ရင်း မရည်ရွယ်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက... က... က..."

နောက်ဆုံးစာလုံးကို သူဘယ်လိုမှ မဖတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ့နောက်မှ ခြေသံများ ညင်သာစွာချဉ်းကပ်လာပြီး အသက်ကြီးသော အသံတစ်သံက အရိပ်အမြွက်ပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက လှည့်စားခြင်းတစ်ခုသာ"

ဂါးရက်က ချက်ချင်းပြန်ရွတ်လိုက်သည်။ ခေါင်းလောင်းက မြည်လာပြီး ခေါင်းလောင်း၏အဖွင့်နေရာမှ မီးခိုးများထွက်လာသည်။ အောက်ပိုင်းက အတွင်းတွင်ရှိနေပြီး အပေါ်ပိုင်းကတော့ လူသဏ္ဍာန်အဖြစ် စုစည်းသွားကာ အစွန်းမှနေ၍ အော်ဟစ်နေသည်။

"ဘယ်ကောင်လဲ။ မင်းက စာလုံးဖတ်တာကို ထစ်နေတာ။ ငါခေါင်းတစ်ဝက်လောက်ရောက်နေပြီမှ မင်းက ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်တယ်"

အမ်... အမ်... တောင်းပန်ပါတယ်။

ဂါးရက်ပြောတော့မလိုဖြစ်သွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိန်းထားလိုက်သည်။

သူသည် ခေါင်းလောင်းမှထွက်လာသော သတ္တဝါကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သေးငယ်ပြီး အပေါ်ပိုင်းက တစ်ပေခန့်သာမြင့်သည်။ စုစုပေါင်းအမြင့်က နှစ်ပေကျော်လောက်ရှိမှာမဟုတ်ပေ။ ၎င်းတွင် အစိမ်းရောင်အရေခွံ၊ အပြာရောင်ဆံပင်၊ ထင်ရှားသောနှာခေါင်းနှင့် ချွန်ထွက်နေသောနားရွက်များရှိပြီး အလွန်ထူးဆန်းသောအသွင်အပြင်ရှိသည်။

ခေါင်းလောင်း၏အစွန်းကို ပွတ်ဆွဲနေသော ၎င်း၏လက်နှစ်ဖက်က ပိန်သွယ်ပြီးရှည်လျားကာ ပင့်ကူခြေထောက်များနှင့်ဆင်တူသော လက်ချောင်းများရှိသည်။ အနည်းငယ်ထိမိရုံဖြင့်ပင် ကျိုးသွားနိုင်လောက်အောင် ပျက်စီးလွယ်ပုံရသည်။ အကြီးအကဲ မှော်ပညာရှင်က သူ့ဘေးတွင် ရှင်းပြသည်။

"ဒီခေါင်းလောင်းက ငါ ငယ်ရွယ်စဉ်က ပျက်စီးယိုယွင်းနေတဲ့နေရာတစ်ခုမှာ ရခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ အထဲမှာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ချိတ်ပိတ်ထားတယ်။ ဒီကောင်ပေါ့။ ခေါင်းလောင်းကိုကိုင်ထားခြင်းဖြင့် မင်းက သူ့ကိုထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။ အသက်သွင်းဖို့အတွက် စာလုံးက အပြင်ဘက်အခွံပေါ်က စာသားဖြစ်ပြီး ပြန်ရုပ်သိမ်းဖို့အတွက်ကတော့ မင်းက နောက်ပြန်ရွတ်ရမှာပဲ"

နောက်ပြန်ရွတ်ဆိုရတာက တကယ်ကို ပင်ပန်းတဲ့အလုပ်ပဲ။

ဂါးရက်က သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ထဲမှတွေးလိုက်သည်။ အကြီးအကဲ မှော်ပညာရှင်က သူ့အတွေးကို ဖတ်နိုင်သကဲ့သို့ "မင်းရဲ့စိတ်စွမ်းအားနဲ့ မှတ်ပုံတင်ပြီး အသက်သွင်းစာလုံးကို ပြောင်းလို့ရတယ်" ဟု ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

ဂါးရက်က သူ့ကို ချက်ချင်းကျေးဇူးတင်စကားပြောလိုက်သည်။ မှော်ဆရာတော်လ်ဂါက သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ မင်းရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပြောပြခဲ့လို့ မင်းကိုတစ်ခုခု ပေးသင့်တာပေါ့။ ဒီကောင်က သိပ်မသန်ပေမဲ့ သူ့လက်တွေက တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်ပြီး မင်းအတွက် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းလေးတွေ လုပ်ပေးနိုင်တယ်"

သူစကားပြောနေစဉ်တွင် ထိုသတ္တဝါကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ခေါင်းလောင်းထဲမှ အပြည့်အဝထွက်လာပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်လှန်လိုက် လုပ်နေကာ ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲတီးတိုးပြောနေသည်။ အကြီးအကဲ မှော်ပညာရှင်၏မျက်လုံးများက စိတ်ဝင်စားစွာတောက်ပနေသည်။

"ဒီအရာက တော်တော်လေး သစ္စာရှိတယ်။ စိတ်ဆိုးလွယ်ပြီး ကျိန်ဆဲရတာကို သဘောကျတယ်။ ကောင်းတဲ့အစားအစာလေး နည်းနည်းပေးလိုက်ရင် သူ့ရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်က နှစ်ဆတိုးလာလိမ့်မယ်။ မင်းက ချက်ပြုတ်လို့မရရင် သကြားလုံးလေး နည်းနည်းဝယ်ပေးလိုက်ပေါ့"

အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေ လုပ်ပေးနိုင်တာလား။

ကောင်းလိုက်တာ။

ငါ့ရဲ့ မိုက်ခရိုစကုပ်…ငါ့ရဲ့ မှန်ဘီလူးတွေ…. အဖုံးမှန်ဘီလူးတွေ…ငါ့ရဲ့ ဆေးထိုးအပ်…ငါ့ရဲ့ အပ်လေးတွေ…..

ဂါးရက်၏မျက်လုံးများက တောက်ပလာပြီး သူ၏ပစ္စည်းများကို အလျင်အမြန်စုဆောင်းကာ အကြီးအကဲ မှော်ပညာရှင်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ထပ်မံပြောကြားပြီး သူ၏အခန်းသို့ အပြေးပြန်သွားသည်။ နောက်ကွယ်မှ အကြီးအကဲ မှော်ပညာရှင်၏အသံက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ထပ်

ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

"အော် ပြောရဦးမယ်။ ဒီကောင်ကို အပြင်မှာ အသက်ဝင်စေဖို့အတွက် ဒင်္ဂါးပြားတွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်..."

ဒင်္ဂါးပြားတွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်...

ဒင်္ဂါးပြားတွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်...

ဒင်္ဂါးပြားတွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်...

ဂါးရက်၏ခြေထောက်များက အားပျော့သွားပြီး လဲကျလုနီးပါးပင်။

င်္ဒဂါးပြားတွေ…

ငါ့အိတ်ကပ်ထဲမှာ ဘယ်လောက်ကျန်တော့မလဲ။ ဒီကောင်ကို ရက်အနည်းငယ်လောက် ထိန်းထားဖို့ လုံလောက်မလား။ ပြီးတော့ မိုက်ခရိုစကုပ်နဲ့ အပ်တွေလုပ်ပေးဖို့အတွက် ကုန်ကျစရိတ်က စျေးကွက်ထဲမှာ ဝယ်တာထက် ပိုကုန်ကျနိုင်မလား။

"နောက်မှ သူ့နာမည်ကို ငါ င်္ဒဂါးပြားလို့ ပြောင်းပစ်မယ်"

ဂါးရက်က စဉ်းစားလိုက်ပြီး ထိုသေးငယ်သောသတ္တဝါကို ခေါင်းလောင်းထဲသို့ ဂရုတစိုက်ပြန်ထည့်ကာ သူ၏အခန်းသို့ အမြန်ပြန်သွားသည်။ ဆယ်ရိုင်းနာသည် အတွင်းခန်းမှ ထွက်လာပြီးဖြစ်သည်။ သူမ၏မျက်နှာက နီမြန်းနေပြီး အနည်းငယ်ချွေးစို့နေသည်။ ဂါးရက်ကိုတွေ့သောအခါ သူမက ဘေးသို့ရွေ့ပေးပြီး အမြန်ပြောလိုက်သည်။

"သူမ အခုအများကြီး သက်သာလာပါပြီ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဆေးကုသသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်တာပါ"

ဂါးရက်က ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးဖြတ်ကျော်သွားစဉ် အမျိုးသမီးသူရဲကောင်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သူမကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ သူမ တွေ့ခဲ့တဲ့အရာတွေ ဒီမှာရှိသေးလား။ မပစ်လိုက်ဘူးလား"

ခေတ္တမျှတိတ်ဆိတ်မှုပြီးနောက် ဂါးရက်က ပြန်လှည့်လိုက်ရာ အမျိုးသမီးသူရဲကောင်း၏ နီမြန်းနေသောပါးပြင်များနှင့် ရှောင်နေသောအကြည့်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူလက်ဟန်ပြကာ ဆက်သွားသည်၊ ဒီကမ္ဘာရှိ ကပ်ပါးကောင်များက သန်ကောင်များဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ၊ ဆရာဝန်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူကိုယ်တိုင်မြင်ဖို့ လိုအပ်သည်။

"မပစ်ရသေးပါဘူး။ ကျွန်မ ခေါ်သွားပေးမယ်"

အမျိုးသမီးသူရဲကောင်းက နောက်ဆုံးတွင် အိမ်မကြီး၏ ပင်မတံခါးသို့ရောက်သောအခါ ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ဂါးရက်၏မျက်လုံးများကို ကြည့်ဖို့ငြင်းဆန်နေသေးသော်လည်း သူမ၏ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး သူနှင့်အတူ အကွေ့အကောက်များစွာကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကပ်ထားသော သစ်သားစည်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဒီမှာ... မင်း ဘာကိုကြည့်နေတာလဲ"

လက်တန်းပင် ဂါးရက်သည် ရေမှုတ်ခွက်တစ်ခွက်ဖြင့် ရေယူကာ စည်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက်တွင် အနက်ရောင်ကြွေပန်းကန်ပြားကို ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်တွင် သစ်သားတုတ်တစ်ချောင်းဖြင့် အတွင်းရှိအရာများကို မွှေလိုက်သောအခါ အဖြူရောင်ပိုးကောင်များ ရေမျက်နှာပြင်သို့ တက်လာသည်။ ဂရုတစိုက်နှင့် အနည်းငယ်ရွေးချယ်ကာ သူကြည့်ရှုရန်အတွက် ပန်းကန်ပြားပေါ်သို့တင်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ယခင်ဘဝတွင် တွေ့ခဲ့ရသည့် သန်ကောင်များနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။

ရှည်လျားပြီး သွယ်လျကာ အကြောများပါသော မျက်နှာပြင်များနှင့် ကွေးနေသော အမြီးများရှိသည်။ ယခင်က သူ၏သန်ကောင်များကို ခွဲစိတ်လေ့လာခြင်းအပေါ် မုန်းတီးခဲ့သော်လည်း ဂါးရက်သည် အခုအခါတွင် သူ၏အလုပ်တွင် အပြည့်အဝနှစ်မြှုပ်နေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်အတွက် အလုပ်လုပ်ခြင်းနှင့် အခြားသူများအတွက် အလုပ်လုပ်ခြင်းကြားရှိ ထူးခြားသောခြားနားချက်ကို သိရှိလာသည်။

သူ၏လက်များကို သေချာစွာဆေးကြောပြီးနောက် အိုင်းရစ်စ်ကို စစ်ဆေးရန် ပြန်လာသည်။ သူမ၏ဖောင်းနေသော ဝမ်းဗိုက်က သိသိသာသာလျော့ကျသွားသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။ X-ray မှော်ပညာကိုအသုံးပြု၍ အူလိမ်ခြင်း သို့မဟုတ် အူပေါက်ခြင်းမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူသက်ပြင်းချကာ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

"သူမကို သကြား-ဆားရေတစ်ခွက်ပေးလိုက်၊ ပြီးတော့ နာရီဝက်လောက်ကြာရင် ပျော့တဲ့အရာတစ်ခုခု စားခွင့်ပြုလို့ရပြီ။ အစာစားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကြက်သွန်နီဆီတစ်ခွက် ထပ်သောက်ခိုင်းပါ။ ဒီညမှာ သန်ကောင်တွေကို နောက်ထပ်အကြိမ်အများကြီး ထုတ်ပစ်ရပါလိမ့်ဦးမယ်"

"နောက်ထပ် အကြိမ်အများကြီး..."

မိန်းကလေးနှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ညည်းတွားလိုက်သည်။ ဂါးရက်က ကိုယ်ချင်းစာစိတ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး နောက်ထပ်နှစ်သိမ့်ပေးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင် သူ၏မျက်နှာတွင် ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားသောအမူအရာတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူက အလျင်အမြန်ပြေးထွက်သွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အိုင်းရစ်စ်၏ အစောပိုင်း အရေးတကြီးပုံစံအတိုင်း သူ၏ဝမ်းဗိုက်ကို ဖိကိုင်ထားပြီး ဒုက္ခရောက်နေသည့်ပုံစံမှာ သူခုနက ကုသပေးခဲ့သော လူနာနှင့် လုံးဝခွဲခြားမရနိုင်ပေ။