ပြီးဆုံးခြင်း

- စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ် ပထမအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းပြီးပါပြီ။

ရန်သူများကို အားလုံးနီးပါး သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ သတင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤမျှလောက်များပြားသော ကျင့်စဉ်သမားများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် အမှန်တကယ် ခက်ခဲလှသည်။ လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံအမှတ်များမှာ များပြားလွန်းပြီး အင်ပါယာလေးခုမှ ကျင့်စဉ်သမားများကို သတ်ဖြတ်မှသာ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အတွေ့အကြုံအမှတ် ၁၆ ဆ မက ၆၆ ဆဖြင့် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၁၆ ဆသာဖြစ်ခဲ့ပါက ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် ပိုမိုကြာရှည်လိမ့်မည်။

“စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် မိမိ၏ စွမ်းအားများ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားရပြီး ထိုစွမ်းအားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ အခြေခံတိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းတစ်ခုတည်းပင် သန်းနှစ်ရာအထိ ရှိနေသည်။ မမှားပေ၊ သူ၏ အခြေခံစွမ်းအားသည် သန်းနှစ်ရာရှိသည်။

ဆန်းကြယ်သော တိုက်ခိုက်မှုပုံစံကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ထိုစွမ်းအားသည် သန်းနှစ်ထောင်ကျော်မှ သန်းသုံးထောင်နီးပါးအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။ ၎င်းသည် သန်းနှစ်ရာကို ဆယ်ခြောက်ဆဖြင့် ရိုးရိုးမြှောက်ပြီး သန်းသုံးထောင့်နှစ်ရာအထိ မရောက်ရှိပေ။

အချို့သော ဂုဏ်ရည်များသည် ဆန်းကြယ်သော တိုက်ခိုက်မှုပုံစံတွင် အသုံးမဝင်ပေ။ ဥပမာအားဖြင့် ခုခံအားသည် ထည့်သွင်းတွက်ချက်မခံရသော်လည်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းတွင် ခုခံအားပါဝင်ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆန်းကြယ်သောပုံစံဖြင့် တိုက်ခိုက်သောအခါ သန်းနှစ်ထောင်ကျော်သာ ရရှိသည်။

သို့သော် အပြည့်အဝပေါက်ကွဲထွက်လာသောအခါ သန်းသုံးထောင်အထိ ရောက်ရှိရန် မခက်ခဲပေ။ သန်းသုံးထောင်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် စဉ်းစားရုံမျှဖြင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ ယခင်က မင်ချန်ကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်စဉ်က ဆန်းကြယ်သောပုံစံဖြင့်ပင် သန်းတစ်ထောင့်သုံးရာသာ ရရှိခဲ့သည်။

ယခုမူ သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် သန်းသုံးထောင်အထိ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မင်ချန်လို သူမျိုးကို ထပ်မံရင်ဆိုင်ရပါက ၎င်းသည် အမှိုက်တစ်ခုသာဖြစ်လိမ့်မည်။ လက်တစ်ချက်ဖြင့်ပင် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။

ဤသည်မှာ အခြေခံဂုဏ်ရည်များ၏ အကျိုးကျေးဇူးဖြစ်သည်။ အခြေခံဂုဏ်ရည်များကို မြှင့်တင်မှသာ အမှန်တကယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

အကယ်၍ ဆန်းကြယ်သောပုံစံသည် သုံးဆယ့်နှစ်ဆအထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အခြေခံတိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် တစ်မှတ်သာရှိပါက ၎င်းသည် သုံးဆယ့်နှစ်မှတ်သာဖြစ်ပြီး အားနည်းနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် အခြေခံဂုဏ်ရည်များသည် သုညပေါင်းများစွာအထိ မြှင့်တင်နိုင်ပါက ဆယ်မှတ်အထိပင် ရောက်ရှိသွားမည်ဆိုလျှင် ထိုအဓိပ္ပါယ်သည် မိုးနှင့်မြေလို ခြားနားသွားမည်ဖြစ်သည်။ အခြေခံဂုဏ်ရည်များသည် အမြဲတမ်း အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များသည် အင်အားကြီးမားသည်မှန်သော်လည်း ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်နေပါက အဆုံးစွမ်းအားကို အပြည့်အဝထုတ်လွှတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် ပုံတူဖန်တီးခြင်းတွင်ကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ ပုံတူသုံးခုသည် စွမ်းအား၏ သုံးပုံတစ်ပုံသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားသည် သန်းနှစ်ထောင်ဖြစ်ပါက ပုံတူတစ်ခုစီသည် သန်းခြောက်ရာစွမ်းအားကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ အဆင့်အခြေခံဂုဏ်ရည်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်မှုကို ဤဥပမာမှ သိရှိနိုင်သည်။

သို့သော် ဤအဆင့်သို့ရောက်ရှိရန်မှာ အေးစက်နေသော အလောင်းများပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းလာရခြင်းဖြစ်သည်။ ဆန်းကြယ်စနစ်မရှိသည့်တိုင် ပကတိဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်လာရန်မှာ အရိုးစုများပေါ်တွင် တက်လှမ်းရမည်ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲသည် မကြာမီ ပြီးဆုံးသွားသည်။ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် အင်ပါယာနှစ်ခုမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ရှောင်ဧကရာဇ်နှင့် ကျူးဧကရာဇ်သာ ရှိတော့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အစမှအဆုံးထိ ကြည့်ရှုနေခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့ မည်သို့အော်ဟစ်ပြစ်တင်သည်ဖြစ်စေ ယီထျန်းယွမ်ကို မည်သို့ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းသည်ဖြစ်စေ အဓိပ္ပါယ်မရှိခဲ့ပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို အစမှအဆုံးထိ ထိန်းချုပ်ကာ ရပ်တန့်ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ ၎င်းတို့ပေးဆပ်ရမည့် ပြစ်ဒဏ်ဖြစ်သည်။

“အမှိုက်ကောင်... ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ လွှတ်မပေးဘူး… မင်းက နတ်ဆိုးကောင်ပဲ…”

ရှောင်ဧကရာဇ်သည် မျက်လုံးများ နီရဲလျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အစမှအဆုံးထိ သတ်ဖြတ်ခဲ့ရပြီး ၎င်း၏ နှလုံးသားသည် ပြိုလဲလုနီးနီးဖြစ်နေသည်။ မိမိ၏ လက်အောက်ငယ်သားများနှင့် ခံစားချက်မရှိသည်မှန်သော်လည်း ပုံမှန်အခါမျိုးတွင် ၎င်းတို့ မည်သို့သေဆုံးသည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုမူ ၎င်းတို့သည် မိမိ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားရခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအဓိပ္ပါယ်သည် လုံးဝခြားနားသွားသည်။

“မင်းဆိုတဲ့ နတ်ဆိုးက ဓားတစ်သောင်းနဲ့ အတုံးတုံးပိုင်းခံရမယ့်ကောင်… နတ်ဆိုးကောင်… အမှိုက်ကောင်… အောက်တန်းကျတဲ့ကောင်…”

ကျူးဧကရာဇ်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေသော်လည်း ဤစကားများအပြင် အခြားစကားများ မပြောနိုင်တော့ပေ။

“ငါက နတ်ဆိုးတဲ့လား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဘယ်သူက အင်ပါယာလေးခုကို စုစည်းပြီး ဒီကိုလာတိုက်ခိုက်တာလဲ… မင်းတို့ဘက်က ဆုံးရှုံးမှုတွေရှိသလို ငါတို့ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာကလည်း ဆုံးရှုံးမှုမရှိဘူးလို့ ထင်နေလား… ထျန်းယွမ်အိမ်တော်ဘက်ကလည်း အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတယ်… ငါ ပြန်လာမကယ်ခဲ့ရင် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာဟာ သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ…”

“ဒီလိုပစ်ဒဏ်ကို မခံယူချင်ရင် အဲ့ဒီလို လုပ်ရပ်တွေ မလုပ်ခဲ့သင့်ဘူး…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

“စိတ်မပူနဲ့… အင်ပါယာလေးခုကို ငါကိုယ်တိုင် သွားရောက်လည်ပတ်ပြီး ဘာတွေလုပ်သင့်တယ်၊ ဘာတွေ မလုပ်သင့်ဘူးဆိုတာ သူတို့ကို သိစေရမယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပြီး လက်သီးများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ပုတ်ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ မကြာမီ လက်မောင်းများ၊ ခြေထောက်များ ပြတ်တောက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျကာ လုံးဝသေဆုံးသွားသည်။

ထို့နောက် အတွေ့အကြုံအမှတ်များ အများအပြား ဝင်ရောက်လာသော်လည်း ၎င်းသည် အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ အတွေ့အကြုံအမှတ်ငါးဆယ်ဆ ကဒ်ပြားမရှိတော့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ၎င်းကို စိတ်မပူခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံးကံကြမ္မာသည် အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ရန်သာဖြစ်သည်။

သူသည် အမြဲတမ်း မူတစ်ခုတည်းကိုသာ လိုက်နာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မိမိ၏ လုပ်ရပ်များအတွက် တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အချင်းချင်းသတ်ဖြတ်မှုနှင့်အတူ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာမှ ဝန်ကြီးများစွာသည် အေးစက်စွာ တုန်ယင်သွားကြသည်။ ဤမျှအင်အားကြီးမားသော ဧကရာဇ်နှစ်ဦးသည် နောက်ဆုံးတွင် ထိန်းချုပ်ခံရပြီး သေဆုံးသွားရသည်။

ထျန်းယွမ်ဝမ်ရှင်သည် ဤမျှအင်အားကြီးမားလှသည်မှာ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ခဏမျှ မတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် သူသည် အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူ နှစ်ဦးကိုပင် သူသည် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

“ထျန်းအစ်ကိုကြီး…”

“ညီမလေး…”

ယီထျန်းယွမ်သည် လှပသော အပြုံးဖြင့် ပျံသန်းလာသည်။

လူအားလုံးသည် သူ့ထံသို့ လာရောက်ကြိုဆိုကြပြီး ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများသည် ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားသည် အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် မည်သူမျှ အလွယ်တကူ ရန်စရဲမည်မဟုတ်ပေ။

“ဝမ်ရှင်…”

ထျန်းလုံတို့သည် စိတ်နှလုံးထဲမှ အပြုံးများဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ စရိုက်ကို နားလည်ထားသဖြင့် ဤအခြေအနေကို စိုးရိမ်ရန်မလိုပေ။

“ရက်ပိုင်းလောက်ပဲ မတွေ့ရသေးခင်မှာ ထျန်းအစ်ကိုရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ဒီလောက်ထိ ကြီးမားလာတာလား… ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသူတွေကိုတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်လား…”

ရန်ကျိရို့သည် အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ယခုထိပင် သူမ၏ စိတ်နှလုံးသည် ပြန်လည်တည်ငြိမ်မလာသေးပေ။

“ဒါက မသေချာဘူး… တကယ်လို့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က မြင့်မားလွန်းရင် ငါ ထိန်းချုပ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ ဤအချက်ကို လူအားလုံးက မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဖုံးကွယ်လိုလျှင်ပင် ဖုံးကွယ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဒီလိုဆိုရင်တော့…”

လူအားလုံးသည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြသည်။ အင်ပါယာလေးခုတွင် အင်အားကြီးမားသော အခြေခံအုတ်မြစ်များရှိပြီး ပိုမိုအင်အားကြီးသော စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများ ရှိနေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို ရင်ဆိုင်ရန် ပိုမိုခက်ခဲလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမရှိပါက ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ပိုမိုခက်ခဲမည်မဟုတ်လား။

“ဒါကို ထားလိုက်ပါတော့… ဝမ်ရှင်က ကယ်တင်ဖို့ ပြန်လာပေးလို့ တကယ်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… မဟုတ်ရင် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာဟာ သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ…”

ထျန်းလုံသည် နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် သေရန်ပင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်သည် ရောက်ရှိလာကာ အင်ပါယာလေးခုကို ပြန်လည်တွန်းထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤသတင်းသည် လူ့ဘုံလောကတစ်ခုလုံးကို အံ့အားသင့်စေမည်မှာ သေချာသည်။

“ဘာတွေပြောနေတာလဲ… ငါက ဒီနေရာရဲ့ ဝမ်ရှင်ပဲ… အန္တရာယ်ကျရောက်နေရင် လာရောက်ကယ်တင်ရမှာက ငါ့တာဝန်ပဲလေ… နောက်ပြီး ငါမရှိတဲ့အချိန်တွေမှာ မင်းတို့လည်း ထျန်းယွမ်အိမ်တော်ကို ဂရုစိုက်ပေးခဲ့တာပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး အချင်းချင်း ကူညီခြင်းသည် သင့်လျော်သည်ဟု ဆိုလိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ပြုံးကြည့်လိုက်ကြပြီး ကျေးဇူးတင်စကားများစွာပြောရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

မကြာမီ ၎င်းတို့သည် အလုပ်များလာကြသည်။ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာသည် ယခုအခါ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း မြို့များစွာ သိမ်းပိုက်ခံထားရသဖြင့် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် လိုအပ်နေသည်။ ဤကိစ္စတွင် ယီထျန်းယွမ်သည် ကိုယ်တိုင်ကူညီရန်မလိုအပ်ဘဲ နတ်ဆိုးသားရဲများကို စေလွှတ်ရုံဖြင့် လုံလောက်သည်။

---

အခန်း (၅၇၅) ပြီးပါပြီ။