ဧကရာဇ်ဟောင်းများကို ဖိနှိပ်ခြင်း

“မင်း… မင်းက ဘယ်သူလဲ…”

သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားကြပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို မသိကြသော်လည်း ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာသည့်သူသည် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်လာသူဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ မေးမြန်းနေချိန်တွင် ဧကရာဇ်လေးဦးသည် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်ဖြင့် တစ်ခန်းလုံးကို ဖုံးလွှမ်းကာ ထွက်ပေါက်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေရင်း ဤလူငယ်လေးသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း မထင်မရှား ခန့်မှန်းမိပြီးဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ရန် မလိုအပ်သဖြင့် မျက်နှာကိုပင် ဖုံးကွယ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ယခင်က ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရန် မစွမ်းနိုင်သဖြင့် မျက်နှာဖုံးကွယ်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်ရာ၊ သူတော်စဉ်အဆင့်များ မပေါ်ပေါက်သရွေ့ ဤလူ့ဘုံလောကတွင် သူသည် အတားအဆီးမရှိ လှည့်လည်သွားလာနိုင်သည်။

“မင်း ငါ့ကို ဘယ်သူလို့ ထင်လဲ…” ယီထျန်းယွမ်သည် ဧကရာဇ်လုံးယွမ်ကို လုံးလုံးလျားလျား ကြည့်လိုက်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဧကရာဇ်လုံးယွမ်သည် မှင်တက်မိသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် တစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်တန့်နေပြီး အင်အားတစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ တစ်စုံတစ်ခု အော်ဟစ်ပြောဆိုရန် ကြိုးစားသော်လည်း အသံသည် လည်ချောင်းထဲတွင် ပိတ်ဆို့နေပြီး မည်သို့ပင် အော်ဟစ်ရန် ကြိုးစားစေကာမူ ထွက်မလာပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဧကရာဇ်ရှောင်ထျန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများက တဖျတ်ဖျတ်လက်လှုပ်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုသူသည်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ်ထိန်းချုပ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။

စိတ်ညှို့မျက်လုံးသည် ဤမျှပင် ထူးခြားလှသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် တစ်စက္ကန့်မပြည့်မီ ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီးဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်ရှောင်ထျန်နှင့် ဧကရာဇ်လုံးယွမ်တို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်တွင် အင်အားအမြင့်ဆုံးဖြစ်သဖြင့် ဦးစွာ ဤဧကရာဇ်နှစ်ဦးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ရန်မလိုဘဲ အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် ပိုမိုသိရှိရန် မေးမြန်းရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော ဧကရာဇ်နှစ်ဦးဖြစ်သည့် ဧကရာဇ်ထျန်းလောနှင့် ကျူကျီ့ယွမ်တို့သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဧကရာဇ်နှစ်ဦး ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည်ကို လုံးဝမသိရှိဘဲ ၎င်းတို့နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်မှုဖြင့် ဆက်လက်ပြောဆိုနေကြသည်။

“ဒီကောင်က ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာ၏ ယီထျန်းဝမ်ရှင်ဖြစ်မယ်ထင်တယ်… သူဝင်လာတာကို ငါတောင်မသိလိုက်ရဘူး။ ဒီလူရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က နိမ့်မနေဘူးထင်တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် ၆ သို့မဟုတ် ၇ ဖြစ်မယ်။ ဒီလိုကြည့်ရတာ ငါတို့ရဲ့ နဂါးသော့ဝင်္ကပါက ယာယီအနေနဲ့ အသုံးမဝင်နိုင်တော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဝိုင်းပြီး တိုက်ခိုက်ကြည့်လို့ရတယ်။ မတတ်နိုင်ရင်တော့ ဆုတ်ခွာကြတာပေါ့…”

ဧကရာဇ်ထျန်းလောသည် ၎င်းတို့ထံ စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်မှုဖြင့် ဆက်လက်ပြောဆိုနေပြီး ၎င်းတို့၏အမြင်ကို မေးမြန်းလိုသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ အင်အားကို မသိရှိရသေးသဖြင့် သတိထားရန်လိုအပ်သည်။

သူတို့၏သားများသည် ကျင့်စဉ်အဆင့်မမြင့်မားသော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ဖြစ်ကြပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်လေးဦးကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သူဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏အင်အားသည် ထူးခြားလှမည်မှာ သေချာသည်။

“ငါ့မှာ ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူး…” ကျူကျီ့ယွမ်က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ဧကရာဇ်ထျန်းလောသည် ကျန်ဧကရာဇ်နှစ်ဦးထံမှ အကြောင်းပြန်ချက်မရသဖြင့် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် သဘောတူလိုက်ခြင်းဖြစ်မည်လား။

သို့သော်လည်း ထိုဧကရာဇ်နှစ်ဦးသည် အကြောင်းပြန်လိုသော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်မှုကိုပင် ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ သူတို့သည် သစ်သားရုပ်ထုများကဲ့သို့ တစ်နေရာတည်း၌ ရပ်နေကြပြီး လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ မိုက်မဲသူများနှင့်တူသည်။

“ငါ့မှာ ကန့်ကွက်စရာရှိတယ်…”

ရုတ်တရက် မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ အသံတစ်ခုသည် ၎င်းတို့နားထဲတွင် ပေါက်ကွဲလိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။ ရုတ်ချည်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ယီထျန်းယွမ်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ပို့ထားပြီး ၎င်းတို့ဆီသို့ လှမ်းကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“မင်းတို့ အဲ့ဒီမှာ စကားပြောပြီးသွားပြီလား… ပြီးသွားပြီဆိုရင် အခုစလို့ရပြီ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခြေတစ်လှမ်းသာ လှမ်းလိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဧကရာဇ်ထျန်းလောရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထိုသူသည် တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ယီထျန်းယွမ်ထံမှ ခြေကန်ချက်တစ်ချက်ဖြင့် မြေပြင်သို့ လဲကျသွားသည်။ ဧကရာဇ်ထျန်းလောသည် ထပြီးမလာနိုင်မီ ယီထျန်းယွမ်က သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်ရာ ရင်ဘတ်အရိုးများ ပြိုကျသွားပြီး ဂျွပ်ခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဧကရာဇ်ထျန်းလောသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် ၃ ရှိသော သန်မာသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းဆုံး အကြိမ်အနည်းငယ်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်၏ ခြေတစ်ချက်ဖြင့် အရိုးများ ကွဲအက်သွားပြီး သူသည် မြေပေါ်တွင် ရွှံ့ပုံကဲ့သို့ လဲကျနေသည်။

“မင်း ဒီကောင်စုတ်… ငါ့ဆီက ဖယ်ထုတ်စမ်း…” ဧကရာဇ်ထျန်းလောသည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို သည်းခံရင်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မီးလျှံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ယီထျန်းယွမ်ကို ဖုံးလွှမ်းရန် ကြိုးစားသည်။ သူ့ကို ပြာမှုန်အဖြစ် မီးရှို့ပစ်လိုသည်။

သို့ရာတွင် ချက်ချင်းပင် ယီထျန်းယွမ်သည် ထူးဆန်းသောမီးလျှံတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်၏။ ထိုမီးလျှံက ထျန်းလော၏မီးလျှံအား ဝါးမျိုသွားပြီး ထိုဧကရာဇ်ဟောင်းသည် မီးလျှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံလိုက်ရသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို မီးရှို့ရန် ကြံစည်လိုက်သော်လည်း တကယ်တမ်း ပြာကျသွားသူမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင်ဖြစ်သွားသည်။

ဘေးတွင်ရှိသော ကျူကျီ့ယွမ်သည်လည်း နှေးကွေးမနေဘဲ မျက်လုံးများထဲမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်တစ်ချက်ဝှေ့လိုက်ရာ ဓားသွားခြောက်ချောင်းသည် လေထဲတွင် လည်ပတ်နေပြီး ဤလျှို့ဝှက်အခန်းထဲတွင် တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“သွား…”

ကျူကျီ့ယွမ်က လက်တစ်ချက်ဝှေ့လိုက်ရာ ဓားသွားခြောက်ချောင်းသည် လျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်လာပြီး ဓားသွားတစ်ချောင်းစီသည် သန့်စင်သောသတ္တုစွမ်းအင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဓားသွားတစ်ချောင်းစီ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် သန်းငါးရာမှ ခြောက်ရာအထိ ရှိပြီး စွမ်းအားသည် အံ့မခန်းဖြစ်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ သန်မာသူနှစ်ဦးသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရန် ၎င်းတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ အားလုံးသည် ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် ၎င်းတို့သည် အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်များကို ချက်ချင်းထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

“မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘာလုပ်နေတာလဲ… မြန်မြန်တိုက်စမ်း…”

ကျူကျီ့ယွမ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်လုံးယွမ်နှင့် ဧကရာဇ်ရှောင်ထျန်တို့ လှုပ်ရှားမှုမရှိကြောင်း သတိပြုမိသည်။ လေးဦးပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်နိုင်ပါက ယီထျန်းယွမ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ထိုနှစ်ဦးသည် လုံးဝမလှုပ်ရှားဘဲ မူလအနေအထားအတိုင်း ရပ်တန့်နေကြသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကျူကျီ့ယွမ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် လှုပ်ရှားလာကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး ပူးပေါင်းကာ တိုက်ခိုက်လာသည်။ ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လက်တွဲလုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အလား အလွန်ကွဲပြားစွာ ညီညွတ်လှသည်။

“မင်းတို့…” ကျူကျီ့ယွမ်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှေရောင်ယပ်တောင်တစ်ချောင်းကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ထိုယပ်တောင်သည် ရွှေရောင်နံရံတစ်ခုအဖြစ် ပုံပေါ်လာပြီး ရှေ့တွင် ကာဆီးထားသည်။

“ဘုန်း…”

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုနှင့်အတူ ကျူကျီ့ယွမ်သည် လျှို့ဝှက်အခန်းထဲမှ လွင့်ထွက်သွားပြီး တစ်ခန်းလုံး ပြိုကျသွားသည်။ သူသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ လွင့်ထွက်သွားပြီးမှ ရပ်တန့်သွားသည်။

ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် ချက်ချင်းကာကွယ်မှုတည်ဆောက်လိုက်သော်လည်း နှေးကွေးသွားသည်။ အထူးသဖြင့် သူ့ထက် အင်အားပိုမိုသန်မာသော စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်နှစ်ဦးက တိုက်ခိုက်လာသဖြင့် အလွယ်တကူ ခုခံနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများရရှိသွားပြီး သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေသည်။

“မင်းတို့… မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ… သစ္စာဖောက်တွေလား…” ကျူကျီ့ယွမ်သည် ထိတ်လန့်ပြီး ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ၎င်းသည် အကြောင်းမရှိပေ။ ၎င်းတို့၏သားများကို သတ်ဖြတ်ခံထားရပြီးဖြစ်ရာ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာနှင့် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“သစ္စာဖောက်တွေ မဟုတ်ပါဘူး… ငါက သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားတာပါ။ ဒါကြောင့် မင်းကို တိုက်ခိုက်တာပေါ့…”

မည်သည့်အချိန်တွင် ရောက်ရှိလာသည်မသိ၊ ယီထျန်းယွမ်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဤဘက်သို့ လျှောက်လာပြီး သူ၏နောက်တွင် ဧကရာဇ်ရှောင်ထျန်နှင့် ဧကရာဇ်လုံးယွမ်တို့ တစ်လှမ်းချင်း လိုက်ပါလာကြသည်။ ယခင်က ဧကရာဇ်ထျန်းလောသည် ပြာမှုန်အဖြစ် မီးရှို့ခံလိုက်ရပြီး အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ…”

ကျူကျီ့ယွမ်သည် နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ သန်မာသူနှစ်ဦးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်တဲ့လား။ ဤသည်မှာ မည်သည့်နည်းလမ်းပင်ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ထို့နောက် သူသည် ပြာမှုန်ပုံကို မြင်လိုက်ရပြီး မျက်နှာသည် ပို၍ပင် မည်းမှောင်လာသည်။

“ဒီမီးလျှံက ဘာလဲ…”

ကျူကျီ့ယွမ်သည် မြေပေါ်ရှိ ပြာမှုန်ပုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤမီးလျှံသည် သာမန်မီးလျှံမဟုတ်ကြောင်း သူခံစားမိသော်လည်း မည်သည့်မီးလျှံဖြစ်ကြောင်း မပြောနိုင်ပေ။

အနည်းဆုံးတော့ သူမြင်ဖူးခြင်းမရှိသော မီးလျှံဖြစ်သည်။ ပိုမိုသန်မာသော မီးလျှံဖြင့် ဧကရာဇ်ထျန်းလောကို ဖိနှိပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းသည် မည်မျှ အင်အားကြီးမားကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ချက်ချင်းနားလည်လိုက်သည်။ အစကတည်းက ၎င်းတို့သည် မှားယွင်းခဲ့သည်။ ယီထျန်းယွမ်နှင့် ရန်ဖြစ်မှုသည် မဖြစ်သင့်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ဧကရာဇ်ဟောင်းလေးဦးဖြင့် အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ထက် ပိုမိုသန်မာပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

အခန်း (၅၇၇) ပြီးပါပြီ။