နောက်ကွယ်မှ လှုပ်ရှားသူ
Vol. 39 Ch. 578
ကျူကျီ့ယွမ်သည် နောင်တရသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ နောင်တရရန် ဆေးမရှိတော့ပေ။ ရန်သူသည် သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ သန်မာသူနှစ်ဦးကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် ခုခံရန်မဖြစ်နိုင်သလို ထွက်ပြေးရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။
“ဒီမိတ်ဆွေ… ငါ ကျူကျီ့ယွမ်က ကျိန်ဆိုတယ်… ငါ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာထဲ တစ်ဖဝါးမှ မဝင်တော့ဘူး… လျော်ကြေးအနေနဲ့ ငါ့မှာရှိတဲ့ ရတနာအားလုံးကို ပေးဆပ်မယ်… ဒါတောင် မလုံလောက်ရင် မင်းလိုချင်တာကို ပြော… ငါမင်းအတွက် ရှာပေးမယ်…”
ကျူကျီ့ယွမ်သည် သေလိုစိတ်မရှိချေ။ သူ၏အသက်အရွယ်မှာ မငယ်ရွယ်တော့သော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နိုင်ဦးမည်ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေကို လွယ်ကူစွာ အဆုံးသတ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိရှိထားပြီး လျော်ကြေးအချို့ ပေးဆပ်ရန်လိုအပ်သည်။ ရတနာအားလုံးကို ပေးဆပ်ရလျှင်တောင်မှ သူလက်ခံမည်ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ဤမျှ ထူးခြားပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အင်အားရှိသူကို ပြဿနာရှာမိခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် နောင်တများစွာ ထပ်မံဖြည့်လာသည်။ အကယ်၍ သူသည် အခြားအင်ပါယာသုံးခုနှင့် ပူးပေါင်းကာ တိုက်ခိုက်ရန် သဘောမတူခဲ့ပါက ဤသို့သော အခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်လာမည်မဟုတ်ပေ။
“အခုမှ ဒီလို စကားတွေပြောနေတာ ဘာအဓိပ္ပါယ်ရှိသေးလဲ…” ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ရင်း ဆက်ပြောသည်။ “မင်းကို သတ်လိုက်ရင် အင်ပါယာတစ်ခုလုံး ငါ့လက်ထဲရောက်လာမယ်… ဒါကို အခု ဘာလျော်ကြေးက အဓိပ္ပါယ်ရှိမှာလဲ…”
ကျူကျီ့ယွမ်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤစကားသည် မမှားပေ။ သူသည် ညှိနှိုင်းရန် အခွင့်အာဏာကို ဆုံးရှုံးပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏အင်ပါယာသည် ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ရာ မည်သည့်လျော်ကြေးကိုမျှ ဆွေးနွေးရန် မလိုအပ်တော့ပေ။
အင်ပါယာတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်သည့်အခါမျိုး၊ သို့မဟုတ် ရေရှည်စစ်ပွဲဖြစ်ပွားနေသည့်အခါမျိုးတွင်သာ ညှိနှိုင်းရန် အခွင့်အရေးရှိသည်။ ယခုအခါ ကျူကျီ့ယွမ်သည် ညှိနှိုင်းရန် အခွင့်အရေးမရှိချေ။ သူသေဆုံးသွားပါက သူ၏အင်ပါယာသည် ချက်ချင်း ခေါင်းဆောင်မဲ့ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ မူလကတည်းက ဆိုးရွားစွာ ဆုံးရှုံးမှုများရှိပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ လူအများ၏ ဒေါသမီးများကို ခုခံနိုင်ရန် ပို၍မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် အင်ပါယာ၏ ကျဆုံးမှုသည် မလွှဲမရှောင်သာ ဖြစ်လာသည်။
ထို့နောက် ကျူကျီ့ယွမ်သည် ချက်ချင်း လှည့်ပြေးလိုက်ပြီး အမြန်ဆုံးအမြန်နှုန်းဖြင့် ဘေးသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ ထွက်ပြေးရန်သာဖြစ်သည်။ အင်ပါယာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း အသက်ရှင်ရန်သာ သူ၏ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို ထွက်ပြေးခွင့်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်းဝှေ့လိုက်ရုံဖြင့် အနားတွင်ရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ သန်မာသူနှစ်ဦးသည် လျင်မြန်စွာ လိုက်လံဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျူကျီ့ယွမ်ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ကာ သူ့ကို ဝိုင်းထားလိုက်သည်။
၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ကျင့်စဉ်အဆင့်အားဖြင့် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ရာ ကျူကျီ့ယွမ်သည် ၎င်းတို့ထံမှ ထွက်ပြေးနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
“သစ္စာဖောက်တွေ…” ကျူကျီ့ယွမ်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။ သူသည် ဒဏ်ရာကြောင့် အပြည့်အဝ စွမ်းအားထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်းမရှိသလို ၎င်းတို့၏ ဝိုင်းထားမှုမှ လွတ်မြောက်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ချေ။
“သစ္စာဖောက်တွေ မဟုတ်ဘူး… ငါပြောနိုင်ပြီလား… ဒီကောင်စုတ်က ဘာမှန်းမသိတဲ့ နတ်ဆိုးနည်းတစ်ခုကို သုံးထားတာ… ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်လို့ မရဘူး…”
“ငါလည်း အတူတူပဲ… ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝထိန်းချုပ်လို့မရဘူး… ဘာကြောင့်မှန်းတောင် မသိဘူး…”
ဧကရာဇ်ရှောင်ထျန်နှင့် ဧကရာဇ်လုံးယွမ်တို့၏ မျက်နှာများသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤမျှထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ နတ်ဆိုးနည်းတစ်ခုကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ မည်သည့်အခြေအနေဖြစ်ကြောင်း မသိရှိဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားသည်။
ကျူကျီ့ယွမ်သည် မျက်နှာပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယီထျန်းယွမ်သည် မူလနေရာတွင် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ပို့ထားပြီး ဤဘက်သို့ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“မင်းတို့ ဘေးမှာ ရန်ဖြစ်ရင်း စကားပြောနေကြတာလား…” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလျက် လက်တစ်ချက်ဝှေ့လိုက်သည်။ သူသည် ကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားရန်ပင် မလိုအပ်ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ သန်မာသူနှစ်ဦးကို ကောင်းကောင်းတိုက်ခိုက်စေရုံသာ လုံလောက်သည်။
ထို့နောက် ဧကရာဇ်လုံးယွမ်နှင့် ဧကရာဇ်ရှောင်ထျန်တို့သည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာကြပြီး စကားပြောသံများလည်း ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဘေးတွင် အေးဆေးစွာ ကြည့်ရှုနေသည်။ ကျူကျီ့ယွမ်သည် မည်သို့ပင် ဒေါသထွက်ကာ ကျိန်ဆဲစေကာမူ နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးမှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။
- ကျူကျီ့ယွမ်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးဖြစ်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်း ၁၃၀ ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၈,၀၀၀၊ အပြစ်မှတ် ၂,၃၀၀ ရရှိသည်။ သိုင်းပညာများဖြစ်သည့် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်အမိန့်၊ ခန့်မှန်းနတ်ဘုရားအမိန့်တို့ကို ရရှိသည်။ ပစ္စည်းများဖြစ်သည့် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ယပ်တောင် (ရှားပါး)၊ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်အင်း (ရှားပါး)၊ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ယပ်တောင် (အဆင့်မြင့်သူတော်စဉ်လက်နက်) တို့ကို ရရှိသည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် ထိန်းချုပ်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်များဖြင့် ရန်သူကို သတ်ဖြတ်လျှင်လည်း အတွေ့အကြုံအမှတ်များ ရရှိမည်မှာ သေချာသည်။ အကယ်၍ ဤသို့မဟုတ်ပါက သူသည် ဧကရာဇ်နှစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်စေမည်မဟုတ်ဘဲ လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပါက သူသည် ဆုံးရှုံးမှုများစွာ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
“ပြန်လာကြ…”
ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် လျင်မြန်စွာ သူ့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး မျက်နှာများသည် မည်းမှောင်လျက် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိထားသည်။ ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေသော်လည်း မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ မိမိကိုယ်ကို ပေါက်ကွဲပစ်ရန်ပင် မစွမ်းနိုင်ပေ။
“သတ်ချင်ရင် သတ်… ဖြတ်ချင်ရင်ဖြတ်… မင်းသဘောပဲ…”
“ဟုတ်တယ်… သတ်ချင်ရင် သတ်လိုက်… စကားများမနေနဲ့…”
ဧကရာဇ်ရှောင်ထျန်နှင့် ဧကရာဇ်လုံးယွမ်တို့သည် ဒေါသထွက်နေကြသည်။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဧကရာဇ်များဖြစ်ကြရာ ရုပ်သေးရုပ်ကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်ခံရခြင်းသည် အလွန်အမင်း အရှက်ရဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ထံမှ ထိန်းချုပ်ခံရမည့်အစား သေဆုံးရန်သာ ပိုမိုနှစ်သက်ကြသည်။
သေဆုံးသည်အထိ ထိန်းချုပ်ခံရမည်ဟု စဉ်းစားမိရုံမျှဖြင့်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ခံစားရသည်။
“စိတ်ချပါ… မင်းတို့သေမှာပဲ… ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီမတိုင်ခင် ငါမေးစရာတချို့ရှိတယ်…” ယီထျန်းယွမ်သည် ဧကရာဇ်ရှောင်ထျန်ကို ညွှန်ပြလျက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့ရဲ့သားတွေက အသေးစိတ်အကြောင်းကို မပြောနိုင်ဘူး… မင်းတို့ ဘာကြောင့် ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာနဲ့ ထျန်းယွမ်အိမ်တော်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ…”
“ယုံမင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက ငါ့ကို အခြားအင်ပါယာအင်အားစုတွေနဲ့ စုစည်းပြီး ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာနဲ့ ထျန်းယွမ်အိမ်တော်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ လုပ်ခိုင်းခဲ့တာပဲ… အထူးသဖြင့် ထျန်းယွမ်အိမ်တော်ကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ပဲ… ဒါပေမယ့် ထျန်းယွမ်အိမ်တော်နဲ့ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာက ဆက်ဆံရေးအလွန်ကောင်းတယ်ဆိုတာ ငါတို့သိလိုက်ရလို့ အရင်ဆုံး ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးပြီးမှ ထျန်းယွမ်အိမ်တော်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ စီစဉ်ခဲ့တာ…”
ဧကရာဇ်ရှောင်ထျန်သည် အမှန်အတိုင်း ဖြေကြားလိုက်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိချေ။
ဘေးတွင်ရှိသော ဧကရာဇ်လုံးယွမ်သည်လည်း အလားတူပင် ဖြေကြားသည်။ “ယုံမင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက ငါတို့ကို စုစည်းခိုင်းခဲ့တာပဲ… ဒီအလုပ်ကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်နိုင်ရင် အင်အားကြီးမားတဲ့ အကာအကွယ်တစ်ခုပေးမယ်တဲ့… ဒါမှမဟုတ်ရင် သူတော်စဉ်လက်နက်တွေ အများကြီးပေးမယ်… ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာရဲ့ ကောင်းကင်နဂါးရတနာကိုတောင် ငါတို့ကို ပေးနိုင်တယ်တဲ့…”
“တကယ်ပဲ ယုံမင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံပဲ…”
ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်သွားသည်။ သူသည် ဧကရာဇ်လေးဦးထံမှ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မရရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏သားများကို မပြောပြခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ယုံမင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသည် သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း သိရှိထားပြီး ဤဒေသတွင်းရှိ အင်ပါယာအင်အားစုများကို လှုံ့ဆော်ကာ ထျန်းယွမ်အိမ်တော်ကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး လက်စားချေမှုတစ်ခုကို အပြည့်အဝ ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ယခင်က လွတ်မြောက်သွားသူတစ်ဦးဦးရှိခဲ့ပြီး ယုံမင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ ကျင့်စဉ်သမားတစ်ဦး ထွက်ပြေးသွားခဲ့သဖြင့် အင်ပါယာလေးခု၏ ဝိုင်းထားတိုက်ခိုက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
“ဒါတွေအပြင် သူတို့ ဘာထပ်ပြီး ကတိပေးခဲ့သေးလဲ…” ယီထျန်းယွမ်သည် နက်ရှိုင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဘာမှ မရှိတော့ဘူး… အကာအကွယ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးတယ်… ယုံမင်နယ်မြေကို ဆင်းသွားတဲ့အခါ ရတနာတွေ အများကြီးပေးမယ်တဲ့…” ဧကရာဇ်ရှောင်ထျန်သည် အမှန်အတိုင်း ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ဒါဆို မင်းတို့ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်တာပေါ့…” ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်… ဒါက နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ အင်အားစုတစ်ခုပဲ… ပြီးတော့ သူတို့ပေးတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီးရှိတယ်… ဒါကြောင့် သဘောတူခဲ့တာပေါ့… ပြီးတော့ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာက ဒီလောက်အားနည်းနေတာ… ဖျက်ဆီးဖို့ ဘာမှ အားစိုက်စရာမလိုဘူး… ဒါပေမယ့် ယုံမင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ တမန်တော်က ထျန်းယွမ်အိမ်တော်က အရမ်းသန်မာတယ်လို့ ပြောတယ်… အင်ပါယာလေးခုရဲ့ အင်အားစုတွေကို စုစည်းနိုင်မှ သိမ်းပိုက်နိုင်မယ်တဲ့…”
“အစကတော့ ငါတို့မယုံဘူး… တတိယအဆင့်အင်အားစုတစ်ခုသာသာလေးက ဘယ်လောက်သန်မာနိုင်မှာလဲ… ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုကို စေလွှတ်လိုက်တယ်… ဒါပေမယ့် ကျဆုံးသွားတယ်…”
ဧကရာဇ်ရှောင်ထျန်နှင့် ဧကရာဇ်လုံးယွမ်တို့သည် မိတ်ဆွေများကဲ့သို့ တစ်လုံးချင်း ဖွင့်ဟပြောဆိုလာကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် နာကျင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မည်သည့်လျှို့ဝှက်ချက်မဆို အလွယ်တကူ ဖွင့်ဟခံရပြီး ၎င်းတို့သည် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိချေ။
ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အကြမ်းဖျင်း အခြေအနေကို နားလည်လာသည်။ ဤအရာအားလုံး၏ မူလဇစ်မြစ်သည် ယုံမင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံထံမှသာ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
“ငါ့ကို လက်စားချေဖို့လား…”
ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်သွားသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဤမျှ ပြင်းထန်စွာ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါက သူသည် ယုံမင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံအပေါ် ဤသို့သော လုပ်ရပ်များကို ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ပေ။
အားနည်းသူကို အားကြီးသူက စားသုံးသည်ဟူသော သဘောတရားအရ ၎င်းတို့သည် မမှားပေ။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် သူ့ကို ပြဿနာရှာမိခဲ့သည်။
“ကောင်းပြီ… မင်းတို့သေလို့ရပြီ…” ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့ရဲ့ အင်ပါယာတွေကို ငါ့လက်ထဲမှာ စီမံခန့်ခွဲပေးမယ်… ငရဲမှာ မင်းတို့သားတွေနဲ့ သေချာပေါက် ပြန်ဆုံကြပေတော့… မကြာခင် ယုံမင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက လူတွေလည်း မင်းတို့နဲ့အတူ ငရဲကို လိုက်လာလိမ့်မယ်…”
သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဧကရာဇ်နှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နောင်တများစွာ ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း အရာအားလုံးသည် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။
အခန်း (၅၇၈) ပြီးပါပြီ။