အခန်း (၃၄၃)

နတ်ဆိုးသခင်မ တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ပိုင်ရှီချူ သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်အင်အားကို အမိန့်ပေးနိုင်သည်။

ကောင်းကင်နဂါးချောက် စုစည်းနိုင်သည့်စစ်အင်အားထက် အဆရာထောင်ချီမက လုံးဝ သာလွန်သည်။

ယဲ့ယွီ အတွက်၊ ၎င်းသည် ကြီးမြတ်ခြင်းဆီသို့ တက်လှမ်းရန် ဘဝတစ်လျှောက်တွင် တစ်ကြိမ်သာ ရနိုင်သော အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှီချူ ကို အခြား နတ်ဆိုးသခင် များ၏ နယ်မြေများကို အောင်နိုင်အောင် ကူညီရန် သဘောတူလိုက်ခြင်း။

ဒါက ပိုင်ရှီချူ ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ယဲ့ယွီ ၏ မဟာမိတ်များအဖြစ် အလိုအလျောက် သတ်မှတ်ပေးလိမ့်မည်။

သူတို့၏ သေဆုံးမှုများသည် ယဲ့ယွီ အတွက် အင်အားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အမြင့်ဆုံးခွန်အားဆီသို့ အဆုံးစွန်သော ခြေလှမ်းများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ဒါက “ အိပ်မက်နယ်ပယ်အတုယူစွမ်းရည် ” ကို အသုံးပြုရန် စစ်မှန်ပြီး မှန်ကန်သောနည်းလမ်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

အနာဂတ်တွင်၊ ပိုင်ရှီချူ နယ်မြေများ ပို၍ အောင်နိုင်လေလေ၊ သေဆုံးမှု ပိုများလေလေဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ယဲ့ယွီ ပို၍ အားကောင်းလာလိမ့်မည်။

မြင့်မြတ်သော နတ်ဆိုးဘုရင် နှင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အဆင့်များသည် မရောက်နိုင်တော့သော အဆင့်များဟု ယဲ့ယွီ မထင်တော့ပါ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက သီအိုရီသက်သက်ပဲ။

အရေးအကြီးဆုံးအရာက ပထမဆုံးခြေလှမ်းကို လှမ်းဖို့ပဲ။

ထို့အပြင်၊ ယဲ့ယွီ သည် အလွဲအချော်လုပ်ရာတွင်နံပတ်တစ် ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်သူ ပူဟောက်ယန် ကို အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့် တိုက်ပွဲအကြောင်း တက်ကြွစွာ အသိပေးခဲ့သည်။

သူသည် သူ့ကို လုပ်ဆောင်ချက်အချို့အတွက် အတူခေါ်ဆောင်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

တရားမျှတစွာပြောရလျှင်၊ ပူဟောက်ယန် တွင် ပိုင်ယုံကျီ ၏ နယ်မြေအပေါ် နက်ရှိုင်းသော မုန်းတီးမှုတစ်ခု ရှိသည်။

အစပိုင်းတွင်၊ သူသည် ကောင်းကင်နဂါးချောက် ၏ ဩဇာကို ချဲ့ထွင်ရန်နှင့် သူ၏ဂိုဏ်းအတွက် နာမည်ကောင်းရရန် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ ရှိခဲ့သည်။

အရာရာတိုင်းက အစပိုင်းတွင် ချောမွေ့စွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် ဂိုဏ်း ခြောက်ခု ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု ဘယ်သူ ထင်ခဲ့မိမှာလဲ?

ထိုဖြစ်စဉ်တွင် ကောင်းကင်နဂါးချောက် ၏ တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲ တစ်သောင်းကျော် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။

လူ နှစ်ဆယ် အောက်သာ ရုံးချုပ်သို့ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။

ဤမျှ နက်ရှိုင်းသော မကျေနပ်မှုကို လက်စားမချေဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ထားနိုင်မှာလဲ?

ယဲ့ယွီ အတွက်၊ ဤလုပ်ရပ်သည်လည်း သိသာသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ပေးခဲ့သည်။

သူသည် ကောင်းကင်နဂါးချောက် မှ တရားဝင် မထွက်ခွာသေးဘဲ အကြီးကဲ ရာထူးကို ကိုင်ထားသေးသည်။

ဒါက သူ၏တပည့်များနှင့် တခြားသောဂိုဏ်းတူအကြီးကဲများကို သူ၏မဟာမိတ်များအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးသည်။

သေဆုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ ယဲ့ယွီ သည် အင်အားများ ရရှိနေဦးမည်။

ဤနည်းဖြင့်၊ ၎င်းသည် နှစ်ဖက်သွား မဟာဗျူဟာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အနိုင်ရရန် သေချာသည်။

စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်မှုများကို နေ့စဉ်ရက်ဆက်နေ့ရောညရောလုပ်ဆောင်ပြီးနောက် အချိန်အတိုလေးတစ်ခုအကြာတွင်။

ယဲ့ယွီ ၊ ပိုင်ရှီချူ နှင့် ပူဟောက်ယန် တို့သည် ကြီးမားသော နတ်ဆိုးစစ်တပ်တစ်ခုနှင့်အတူ နယ်စပ်ဒေသများသို့ ရောက်ရှိလာပြီး တိုက်ပွဲအတွက် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။

သို့သော်ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တွေ့ရှိလိုက်ရသောမြင်ကွင်းကြောင့် တော်တော်လေးတုန်လှုပ်သွားသည်။

ဧရိယာကို နတ်ဆိုး ထောင်ပေါင်းများစွာက သိမ်းပိုက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ရှေ့တွင် သုံးကျန်း (မီတာ ၁၀ ) မြင့်သော အနီရောင်အရေပြားရှိသော ဧရာမနတ်ဆိုးကြီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။

ဤသူသည် ပိုင်ယုံကျီ ၏ ထိပ်တန်းဗိုလ်ချုပ် ရှီနွေး ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျောက်မည်းဘုန်းကြီးကျောင်း ၏ ခေါင်းဆောင် ဂဲလင်ဖေး ၏ ရင်းနှီးသောသူငယ်ချင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယုံကျီ သေဆုံးပြီးနောက်။

ရှီနွေး သည် ဤနယ်မြေ၏ အမှန်တကယ် အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လာသည်။

ကြီးမားသော ရန်သူအင်အားကို မြင်သောအခါ။

ယဲ့ယွီ သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

နတ်ဆိုး ထောင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်သော တိုက်ပွဲ—ဒါက အဆင့်သစ်များဆီသို့ ပျံသန်းရန် သူ၏အခွင့်အရေးပဲ!

ဒီတစ်ကြိမ် သူ ဘယ်လောက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ခုန်ကျော်နိုင်မလဲ? နှစ် ခု? သုံး ခု?

သို့သော် ဤပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော မျှော်လင့်ချက်သည် ကြာကြာမခံခဲ့။

မကြာမီ ရှီနွေး ၏ လုပ်ရပ်များသည် ယဲ့ယွီ ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးကို ရပ်တန့်သွားစေသည်။

အရပ်မြင့်မားသော နတ်ဆိုးသည် ရုတ်တရက် လက်အောက်ခံအမူအရာဖြင့် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ရှီနွေး ၊ နတ်ဆိုးသခင်မ ပိုင်ရှီချူ ကို လက်နက်ချဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။”

ဤစကားများဖြင့်။

သူ၏နောက်မှ နတ်ဆိုး ထောင်ပေါင်းများစွာလည်း ဒူးထောက်လိုက်ပြီး “ကျွန်တော်တို့ လက်နက်ချပါတယ်!” ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မမျှော်လင့်သော မြင်ကွင်းသည် ယဲ့ယွီ ၊ ပိုင်ရှီချူ နှင့် အခြားသူများကို လုံးဝ ကြောင်သွားစေသည်။

ဒါ ဘာလဲ? သူတို့ တိုက်ပွဲတောင် မစရသေးဘူး၊ တစ်ဖက်က လက်နက်ချနေပြီလား?

ပျော်ရွှင်မှုက ဒီလောက်အထိ မြန်မြန် ရောက်လာနိုင်သလား?

ယဲ့ယွီ သည် ရှီနွေး ဆီသို့ မယုံကြည်နိုင်သောအမူအရာဖြင့် ပြေးသွားသည်။

“မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ? ဒီလို အဖိုးတန်တဲ့ မြေကို အလွယ်တကူ လက်နက်ချလိုက်တာလား?”

ယဲ့ယွီ ၏ မေးခွန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ။

ရှီနွေး က ခါးသီးစွာ ရယ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါ အမှန်ပဲ။ ဒုံယောင်း ပြည်နယ်မှာ။”

“ ပိုင်ယုံကျီ ရဲ့ နယ်မြေက ပိုင်ရှီချူ ထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။”

“အခု ပိုင်ယုံကျီ သေဆုံးသွားပြီ။”

“ကျွန်တော်က နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မဟုတ်ဘဲ နတ်ဆိုးသခင် တစ်ဦး ဖြစ်မလာနိုင်ပေမဲ့။”

“ကျွန်တော်က နောက်ကွယ်ကနေ အုပ်ချုပ်နေချိန်မှာ တရားဝင် နတ်ဆိုးသခင် တစ်ဦးကို ရုပ်သေးအဖြစ် အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်ပါတယ်။”

“ကျွန်တော်က ဒီစွမ်းရည် အပြည့်အဝ ရှိပါတယ်။”

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဒါကို မလုပ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက။”

“ကျွန်တော်မှာ ရည်မှန်းချက် မရှိလို့ မဟုတ်ပါဘူး။”

“ကျွန်တော် ကြောက်နေလို့ပါ။ တကယ်ကို ကြောက်နေတာ!”

ယဲ့ယွီ က ပိုင်ယုံကျီ နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က။

ရှီနွေး သည် ပိုင်ယုံကျီ ၏ ဗိုလ်ချုပ်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် စစ်မြေပြင်သို့ ဆင့်ခေါ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူ ရောက်လာသောအခါ။

သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ ပိုင်ယုံကျီ က ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

မီးတောက်လောင်နေသော “ သွေးမီးကောင်းကင်မီးတောက် ” သည် ပိုင်ယုံကျီ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးရှို့လိုက်ရုံသာမက။

ရှီနွေး ၏ သတ္တိကိုပါ မီးရှို့လိုက်သည်။

ဧရာမနတ်ဆိုးသည် သူ့ကိုယ်သူ ထုတ်ဖော်ရန် မရဲဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် လှည့်ပတ်ခဲ့သည်။

သူ၏သခင်နှင့် အတူတူ မီးလောင်မည့်ကံကြမ္မာကို သူ ကြောက်ခဲ့သည်။

ထိုတိုက်ပွဲမှစ၍။

ရှီနွေး သည် ယဲ့ယွီ သို့မဟုတ် ပိုင်ရှီချူ ကို ဆန့်ကျင်ရန် မရဲတော့ပေ။

ထို့ကြောင့်၊ သူတို့ ဤနယ်မြေကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို သိလိုက်ရသောအခါ။

ရှီနွေး သည် သူ၏ရှင်သန်မှုကို သေချာစေရန်အတွက် ကြိုတင်လက်နက်ချရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးများစွာက သူ့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

“အရှင်၊ ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်အောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချရတာလဲ? ဘာလို့ သူတို့နဲ့ မတိုက်ခိုက်ရတာလဲ? အောင်ပွဲက မသေချာသေးဘူး!”

ရှီနွေး က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြန်ဖြေသည်၊ “မင်းတို့ တိုက်ချင်ရင် တိုက်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါ ငြင်းတယ်!”

“ ပိုင်ယုံကျီ ကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်။”

“ငါတို့ထဲမှာ ဘယ်သူက သူတို့နဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ ခွန်အား ရှိသလဲ?”

“ငါ လက်နက်ချမယ်၊ ဆွေးနွေးမှု ပြီးပြီ!”

ဤစကားများက ရန်သူများကို ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

သူတို့သည် ပိုင်ယုံကျီ သေဆုံးသွားကြောင်း သိသော်လည်း သူသည် ဤမျှ လျင်မြန်စွာ အသတ်ခံရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြ။

ဒါက ရန်သူသည် နတ်ဆိုးဘုရင် အဆင့်တွင် ရှိနေဖွယ်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ဤသို့သော ခွန်အားသည် ဒုံယောင်း ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးတွင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည်လည်း လက်နက်ချခဲ့ကြသည်။

ဤသို့ဖြင့် ပိုင်ရှီချူ သည် သွေးတစ်စက်မျှ မကျစေဘဲ ပိုင်ယုံကျီ ၏ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။

ယခု၊ သူမသည် ဒုံယောင်း ပြည်နယ်၏ သုံးပုံနှစ်ပုံ ကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

သို့တိုင် ယဲ့ယွီ သည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိတ်မကျေနပ်မှုကို ခံစားနေရသည်။

မဟာမိတ်တစ်ဦးတည်းပင် သေဆုံးခြင်းမရှိ—သူ ဘယ်လို တိုးတက်ရတော့မှာလဲ?

ဒါက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးနေတာပဲ!

ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ ယဲ့ယွီ သည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်များကို ပူဟောက်ယန် အပေါ်တွင် ပုံအပ်လိုက်သည်။

“လက်စားချေဖို့ အချိန်တန်ပြီ၊ချစ်လှစွာသော ညီလေးရေ။”

“မျက်လုံးအတွက် မျက်လုံး၊ သွေးအတွက် သွေး။”

“ရှုံးနိမ့်မှာကို စိတ်မပူနဲ့၊ ငါ မင်းကို ဟောဒီရင်ဘတ်ကြီးတခုလုံးနဲ့ အပြည့်အဝ ကူညီပေးမယ်။”

“မင်းကသာ ရဲရင့်တဲ့ဂိုဏ်းသားတွေကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ရှေ့က ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်လိုက်စမ်း။”

ပူဟောက်ယန် သည် ယဲ့ယွီ ၏ စကားများကို သံသယတစက်လေးပင်မရှိပဲ အမြဲတမ်း အပြည့်အဝ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

“ဆရာ ပြောရင်တိုက်ဖို့အသင့်ပါပဲဗျာ။ မနက်ဖြန်လား၊ ဒီနေ့လား ၊ ခုလား ။”

“ဒါဆိုခုပဲ ရန်သူရှာပြီး တိုက်ပွဲဝင်ကြစို့!”

တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော ပူဟောက်ယန် သည် သူ၏အင်အားစုများကို စုစည်းပြီး ဂိုဏ်း ခြောက်ခု နှင့် စစ်ပွဲဆင်နွှဲရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ ရုံးချုပ်မှ မထွက်ခွာမီပင်၊ သူသည် အလင်းထက်ပင်ပိုမြန်နေသည်ဟုထင်ရသော လက်နက်ချစာ ခြောက်စောင် ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

ကွန်ရှန်းတဲ နှင့် ဒွမ်ကျီ ဂိုဏ်းတို့ အပါအဝင် ဂိုဏ်း ခြောက်ခု ၏ ခေါင်းဆောင်များသည် သူတို့၏ ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာ တောင်းပန်မှုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

သူတို့သည် ပိုင်ယုံကျီ ၏ တွန်းအားအောက်တွင်သာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။

ယခု ထိုလူဆိုး သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် ကောင်းကင်နဂါးချောက် ၏ လက်အောက်ခံဂိုဏ်းများအဖြစ် သစ္စာခံခဲ့သည်။

ဤစာများကို ဖတ်ပြီးသောအခါ ယဲ့ယွီ သည် မူးလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ? သူတို့အားလုံး လက်နက်ချသွားတာလား?

ဒီနှုန်းနဲ့ဆို သူ ဘယ်လို ဒီကစားပွဲကို ဆက်ကစားရတော့မှာလဲ?

ပူဟောက်ယန် သည်လည်း စကားမပြောနိုင်ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ယဲ့ယွီ ဆီသို့ လှည့်ပြီး တိုးတိုးလေး မေးသည်၊ “ဆရာ၊ အခု ဘာလုပ်ရမလဲ?”

ယဲ့ယွီ သည် စိတ်ပျက်ဒေါသများဖြင့် မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာဖြင့် သူ၏လက်ဖြင့် စာများကို ပြာအဖြစ်သို့ မီးရှို့လိုက်သည်။

သူက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်သည်၊ “ချောင်ပိတ်ခံရမှ လက်နက်ချတာလား? မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါတို့ တိုက်မယ်!တိုက်ဆိုတိုက်မယ် လက်နက်မကလို့ ဘာပဲချချတိုက်ကိုတိုက်မယ်ကွာ "

"နဲနဲဇွတ်လုပ်သလိုများဖြစ်နေမလား ချစ်ညီအကိုဆရာသခင်ယဲ့ရေ"

"ဇွတ်လုပ်တော့လဲဘာဖြစ်လဲ ၊ ငါ့နာမည် ဇွတ်ယဲ့ယွီ”

၃၄၄ ဆက်ရန်