အခန်း (၃၄၇)

ပညာရှင်စာသင်သားတစ်ဦး၏ ဖြောင့်မတ်သောအရှိန်ဝါ သည်လည်း နတ်ဆိုးများအပေါ် ကြီးမားသော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ရွှေရောင်စာသားက ပိုင်ကျိန်းမြောင် ရဲ့ နှလုံးနတ်ဆိုးတိုက်ခိုက်မှုကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပိတ်ဆို့ထားတယ်။

ပြီးတော့ နတ်ဆိုး ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေတဲ့ ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ပြင်းထန်စွာ ပေးခဲ့တယ်။

ဒါကိုမြင်တော့ ချန်ရုံဂု က ရုတ်တရက် ရှေ့ကို နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ ဖျတ်ကနဲ ရွေ့လာတယ်။

သူ ပိုင်ကျိန်းမြောင် ကို ကယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူး။

သူက ယဲ့ယွီ ရဲ့ အသားနဲ့ သွေးကို ဝါးမြိုဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတာ။

နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း အိပ်ပျော်ပြီးနောက်၊ ချန်ရုံဂု ရဲ့ အသားနဲ့ သွေးအတွက် ရေငတ်မှုက အရာအားလုံးထက် ကျော်လွန်နေပြီ။

ပိုင်ကျိန်းမြောင် ကော?

သူ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး?

နတ်ဆိုးမြို့တော် ရဲ့ ဘယ်လို နတ်ဆိုးသခင် လဲ?

ဒီနတ်ဆိုးလောကမှာ၊ အင်အားကြီးသူတွေ အုပ်စိုးတဲ့နေရာမှာ၊ ရိုးရှင်းတဲ့ သဘောထားကောင်း ပြသမှုတစ်ခုက နှလုံးသားတွေကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်လို့ သူ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား?

ဘယ်လောက် အဆန်းတကြယ်ပဲ!

ရှီမို(ဆန်းကျယ်နတ်ဆိုး) အဆင့်ရဲ့ အသားက ချန်ရုံဂု အတွက် တွန်းလှန်မရနိုင်တဲ့ အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတစ်ခုပဲ။

ယဲ့ယွီ နဲ့ ပိုင်ရှီချူ ရဲ့ အသားကို ဝါးမြိုပြီးနောက်၊ ချန်ရုံဂု က စိတ်မကျေနပ်သေးဘူးဆိုရင်၊ သူဟာ ပိုင်ကျိန်းမြောင် ကိုလည်း မဆိုင်းမတွ ဝါးမြိုပစ်လိမ့်မယ်။

ဒါက မေးစရာတောင် မလိုဘူး!

ချန်ရုံဂု ရဲ့ ရောက်ရှိလာမှုကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ၊ ယဲ့ယွီ က ရှောင်တိမ်းမနေခဲ့ဘူး!

သူက ပိုင်ကျိန်းမြောင် ကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ရှေ့ဆက်သွားတယ်။

ဆန်းကျယ်နတ်ဆိုးနဲ့ နတ်ဆိုးဘုရင်တို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိတဲ့အချိန်မှာ၊နတ်ဆိုးချီ လှိုင်းလုံးတွေ ပင်လယ်လှိုင်းများပမာဆူညံပွက်ကာ လောကကိုတုန်ခါစေရင်း ထွက်ပေါ်လာတယ်။

"ဝုန်း......."

ချန်ရုံဂု က သူ့ရဲ့ သွားရည်တွေပြည့်နေတဲ့ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ယဲ့ယွီ ရဲ့ လက်မောင်းကို ကိုက်တော့မယ်။

ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် အသံကျယ်တခုနဲ့အတူ ရွှေရောင်တောက်ပနေတဲ့ “ ချည်နှောင်ခြင်း ”ဆိုတဲ့ စာလုံးတစ်ခုလေထဲမှာ ပေါ်လာတယ်။

ဒါက အလင်းထက်မြန်တဲ့အလျှင်နဲ့ ချန်ရုံဂု ရဲ့ နဖူးပေါ်မှာ တွယ်ကပ်သွားတယ်။

ထိန်းချုပ်မှုရဲ့ ကြာချိန်က ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ခွန်အားပေါ် မူတည်တယ်။

ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ယဲ့ယွီ ထက် နိမ့်ရင်၊ ထိန်းချုပ်မှုက ပိုကြာတယ်။

ဒါပေမဲ့ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ပိုမြင့်ရင်၊ချူပ်နိုင်တဲ့ ကြာချိန်က ပိုတိုတယ်။

နတ်ဆိုးဘုရင် အဆင့်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာရှိတဲ့ ချန်ရုံဂု နဲ့ဆိုရင်၊ ယဲ့ယွီ က သူ့ကို နှစ်စက္ကန့်လောက်ပဲ ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။

တိုတောင်းပေမဲ့၊ ဒါကသိပ်ကို လုံလောက်တယ်!

ယဲ့ယွီ ရဲ့ စိတ်က လှုပ်ရှားသွားတယ်။

သူ့ကိုယ်ပိုင် သွေးကို အသုံးပြုပြီး၊ သူက ကျယ်ပြောလှတဲ့ ကြယ်တာရာ နည်းစနစ် ရဲ့ မိုးကြိုးဖျက်ဆီးခြင်းအစီရင် ကို တမဟုတ်ချင်း ဖန်တီးလိုက်တယ်!

ချက်ချင်းပဲ၊အလွန်ကိုခမ်းနားတဲ့ အင်းကွက်စာလုံးများစွာပါတဲ့ ဧရာမအစီရင် ပုံစံတစ်ခု သူတို့ရဲ့ ခြေထောက်အောက်မှာ ပေါ်လာတယ်။

အပေါ်မှာ၊ မှိန်ဖျော့နေတဲ့ ကြယ်တွေက လပြည့်ဝန်းထက် ပိုတောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်နဲ့ ကြီးမားစွာ ထွက်ပေါ်လာတယ်။

တစ်ချိန်က ကြည်လင်နေတဲ့ ညကောင်းကင်ဟာ အနက်ရောင် တိမ်တိုက်တွေနဲ့ ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားတယ်။ကြယ်တွေနဲ့တိမ်တွအရောမြင်ကွင်းက တကယ့်ကို ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ပဲ

သွေးနီရောင် မိုးကြိုးတွေ ရုတ်တရက် ကျလာတယ်!

မိုးကြိုးက ဆိုးရွားတဲ့ မိစ္ဆာ သတ္တဝါတွေရဲ့ ရန်သူပဲ။

ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့ မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ သွေးကို စတေးမှုအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်တာနဲ့၊ မိုးကြိုးဖျက်ဆီးခြင်း ရဲ့ စွမ်းအားက ဆတိုးနဲ့ အများကြီး မြှင့်တက်သွားတယ်။

မိုးကြိုး ထိမှန်တဲ့အချိန်မှာ၊ ချန်ရုံဂု က နှလုံးသားကို နာကျင်စေတဲ့ အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တယ်။

"ဂါး...."

သူ့ရဲ့ ခြောက်သွေ့နေပြီး ပျက်စီးနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ အက်ကွဲကြောင်းတွေ မြေပက်ကြားအက်သလိုမျိုး ပေါ်လာတယ်။

ကြွေရုပ်တုတစ်ခုလိုပဲ၊ အချိန်မရွေး ကွဲကြေသွားတော့မလို ဖြစ်နေတယ်။

ပိုင်ကျိန်းမြောင် ကတော့အစနတောင်မကျန်တဲ့အထိ မိုးကြိုးဒဏ်ကိုခံစားသွားရရှာတယ်။

ယဲ့ယွီ ကိုယ်တိုင်ကောဆိုရင်တော့၊ သူလည်းတော်တော်လေးမသက်သာတဲ့နာကျင်မှုကို ခံစားနေရတယ်။

မိုးကြိုး ထိမှန်မှုရဲ့ သက်ရောက်မှုက သူ့အပေါ်တော်တော်လေး ကြီးမားတယ်။

ဒါပေမဲ့ ချန်ရုံဂု မလွတ်မြောက်နိုင်အောင် တားဆီးဖို့အတွက်၊ သူက သူ့ကို အတင်းအကျပ်ဖက်ပြီး ဆုပ်ကိုင်ထားရတယ်။

ဒါတွေအားလုံးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာ။

ပိုင်ရှီချူ က ဉာဏ်ကောင်းတာမို့၊ သူမက ယဲ့ယွီ ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ချက်ချင်း နားလည်သွားတယ်။

သူဟာ ပိုင်ကျိန်းမြောင် နဲ့ ချန်ရုံဂု ကို ဖယ်ရှားဖို့အတွက် သူ့အသက်ကို ရင်းဖို့ ဆန္ဒရှိနေတာ!

ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး!

မျက်ရည်နှစ်စက်က ပိုင်ရှီချူ ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ စီးကျလာတယ်။

သူမက ယဲ့ယွီ ကို ဆွဲထုတ်ဖို့အတွက် မိုးကြိုးမုန်တိုင်းထဲကို ဝင်ချင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ မိုးကြိုးရဲ့ ခန့်မှန်းမရနိုင်အောင်ကြီးမားလွန်းတဲ့ အလွန်အကျွံစွမ်းအားက သူမကိုရိုက်ထုတ်လိုက်တာကြောင့် သူမက အနားကို မကပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ဘဝရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်တွေမှာ၊ ယဲ့ယွီ က ပိုင်ရှီချူ ကို မော့ကြည့်လိုက်တယ်။

သူက မှိန်ဖျော့တဲ့ အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြလိုက်တယ်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ၊ ပတ်ဝန်းကျင်က မြင်ကွင်းတွေ ကွဲကြေသွားတယ်။

---

ယဲ့ယွီ က အိပ်မက်ထဲကနေ နိုးလာတယ်။

သူက လေးလံတဲ့ အသက်ရှူသံကို ရှူထုတ်လိုက်တယ်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်၊ မိုးကြိုးထိမှန်တဲ့ နာကျင်မှုက တကယ်ကို မခံနိုင်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ တန်ပါတယ်။

အိပ်မက်ထဲမှာတောင်မှ၊ ယဲ့ယွီ ဟာ သူ့မိန်းမကို ဘယ်လိုထိခိုက်မှုမျိုးမှ ခံစားရစေဖို့ မတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

အသက်တစ်ချောင်းနဲ့ အသက်နှစ်ချောင်းကို လဲလှယ်တာက အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းနည်းပဲ။

မဟုတ်ရင်၊ နတ်ဆိုးဘုရင် အဆင့် ထိပ်ဆုံးမှာရှိတဲ့ ချန်ရုံဂု ရဲ့ ခွန်အားအပြင်၊ သူ့ရဲ့ အလွန်တရာ ထူးဆန်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကြောင့်။

ယဲ့ယွီ က သူ့ကို ကိုင်တွယ်ရတာ တကယ်ကို အခက်တွေ့လိမ့်မယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ၊ စနစ်ရဲ့ အသံက တစ်ဖန် မြည်လာတယ်။

အိပ်မက်အစီအစဉ် ပြီးဆုံးပြီ။

သက်တမ်း: ၆၃ နှစ်။

အိပ်မက်အကဲဖြတ်ချက်: ပြီးပြည့်စုံတယ်—။

ကျပန်းဆုလာဘ်များ: အိပ်မက်ဆုလာဘ် နှစ် ခု!

၁။ အသက် ငါးဆယ်ကိုး နှစ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ တက်လှမ်းခြင်းပထမအဆင့်။

၂။ ရမက်နတ်ဆိုး အမှတ်အသား ။

အလွန်ကောင်းမွန်ခြင်း+ သို့မဟုတ် ပိုမြင့်တဲ့ အကဲဖြတ်ချက်နဲ့၊ ကျပန်းဆုလာဘ်တွေက ပစ္စည်း နှစ် ခု ပေါ်လာတယ်။

၁။ ပိုင်ရှီချူ ရဲ့ နတ်ဆိုးခန်းမ မဟာဗျူဟာမြေပုံ။

၂။ အနက်ရောင် နတ်ဆိုးလက်စွပ် တစ် ကွင်း။

အိပ်မက်အကဲဖြတ်ချက်: ၆၃ နှစ်မှာ ရှီမို(နက်နဲနတ်ဆိုး) အဆင့် အလယ်ပိုင်း၊ လောကမှာ ရှားတယ်။

လူငယ်လေး၊ မင်း အရမ်းမြန်မြန် တိုးတက်လာခဲ့တယ်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါတို့ပြောနေတာက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအမြန်နှုန်းအကြောင်း၊ တခြားဘာမှ မဟုတ်ဘူး။

မင်းကိုငါတို့စနစ်ကဘွဲ့အသစ်ပေးလိုက်တယ် ဘွဲ့နာမည်: အမြန်ဆုံး ကျင့်ကြံသူ။ (အသစ်!)

စနစ်ရဲ့ အသံကို ကြားတဲ့အခါ၊

ယဲ့ယွီ က နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အံ့အားသင့်သွားတယ်။

နတ်ဆိုးလောကမှာ၊ သူဟာ ၆၃ နှစ်ပဲ ကုန်ဆုံးခဲ့ရတာ၊

ပြီးတော့ ရှီမို အဆင့်ကို ရောက်ခဲ့ပြီးပြီ။

ဒီလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းကို တကယ် ယုံဖို့ ခက်တယ်။

နောက်တော့ ယဲ့ယွီ က သူ့ညာဘက်လက်သူကြွယ်မှာ တင်းကျပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။

အောက်ကို ကြည့်လိုက်တော့၊ အနက်ရောင် ခရမ်းရောင် လက်စွပ်တစ်ကွင်း သူ့လက်သူကြွယ်မှာ ပေါ်လာတယ်။

ယဲ့ယွီ က ပြုံးလိုက်တယ်။

ဒီတစ်ခါ၊ စနစ်က ကောင်းကောင်းမွန်မွန် လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒီလက်စွပ်ကို သူ့လက်ထဲ ပေါ်လာစေခဲ့တယ်။

ဒါက ယဲ့ယွီ ဟာ ပိုင်ရှီချူ နဲ့ အတူရှိခဲ့တာ သုံး ရက်မြောက်နေ့ ဖြစ်တယ်။

ပိုင်ရှီချူ က သူ့ကို လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးခဲ့တယ်။

အနက်ရောင် နတ်ဆိုးလက်စွပ်၊ အဆင့်နိမ့် မှော်လက်နက်တစ်ခု။

လက်စွပ်ကို လှည့်လိုက်တာနဲ့၊ သူ့ရဲ့ ပုံစံကို ဖုံးကွယ်ပြီး မိုင် တစ်ရာ ပတ်လည်အတွင်း လွတ်လပ်စွာ ရွေ့လျားနိုင်တယ်။

ဒါ့အပြင်၊ ဒါက သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်။

မှော်လက်နက်များစွာနဲ့ မှော်ကျောက်တုံးများစွာ ပါဝင်တယ်။

ပိုင်ရှီချူ ရဲ့ စကားအရ၊

“နတ်ဆိုးသခင်ရဲ့ ခင်ပွန်းအနေနဲ့၊ ဘယ်လိုလုပ်ရှင့်မှာ ကိုယ်နဲ့အတူ ထားစရာ အကောင်းစား ရတနာ သိုလှောင်လက်စွပ် မရှိနိုင်မှာလဲ?”

ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့၊

အဲဒီစကားက သူ့နားထဲမှာ ခုထိ ရှိနေတုန်းပဲ။

ပိုင်ရှီချူ ရဲ့ ဂုဏ်ယူနေတဲ့ ပုံက တကယ်ကို လှပတယ်။

ယဲ့ယွီ က ရယ်လိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါလိုက်တယ်။

ဒီအချိန်မှာပဲ၊ သူ့ရင်ဘတ်ထဲမှာ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူက အင်္ကျီကို ဟကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရင်ဘတ်မှာ ပိုင်ရှီချူ ရဲ့ မျက်နှာက တစ်ဖန် ပေါ်လာပြန်တယ်။

ဟုတ်တယ်၊ ဆုလာဘ်တွေထဲက တစ်ခုက နတ်ဆိုးမအမှတ်အသား လည်း ပါဝင်တယ်။

ခဏလေး!

ယဲ့ယွီ ရဲ့ မျက်နှာက ရုတ်တရက် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတယ်။

ဒီအရာက ဆုလာဘ်မဟုတ်ဘူးနော် ပြသနာအတုန်းခဲကြီးပါလာတာဟ?

ဟုတ်တယ်၊ နတ်ဆိုးမအမှတ်အသား က သူတို့နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အရှိန်မြှင့်ဖို့ ကူညီနိုင်တယ်။

ဒါက အလွန်အမင်း အကျိုးရှိတယ်။

သို့သော်လည်း၊ ချစ်သူကို တွေးမိတိုင်း၊ အမှတ်အသားကဒီမှာ သူ့ပုံကြီး ပေါ်လာတယ်။

ယဲ့ယွီ နဲ့ ပိုင်ရှီချူ အတူရှိနေခဲ့ရင်။

ဒါက အချစ်ရဲ့ အကောင်းဆုံးသက်သေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ပိုင်ရှီချူ က ဘေးမှာ မရှိဘူး။

လက်ငါးချောင်းတောင် ပေါ်မှာ တခြားအိပ်မက်ထဲက ဇနီးတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။

တခြားဇနီးတစ်ယောက်နဲ့ စာလုံးလှ လေ့ကျင့်နေတုန်းမှာ၊

ပိုင်ရှီချူ ရဲ့ မျက်နှာက သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ ပေါ်လာခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ပါ။

ဒါက ချက်ချင်းကို ကုတင်ပေါ်ကကန်ချခံရတဲ့အထိ ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုကို ဖြစ်စေလိမ့်မယ်!

အဲဒီအချိန်မှာ၊ ယဲ့ယွီ ရဲ့ မျက်နှာက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသွားတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ၊ ပိုင်ရှီချူ ရဲ့ အိပ်မက်က ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေတယ်။

သွေးနီရောင် မိုးကြိုး ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါ။

ယဲ့ယွီ ၊ ပိုင်ကျိန်းမြောင် နဲ့ ချန်ရုံဂု တို့အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

နတ်ဆိုးခန်းမ ထဲမှာ၊ မိုးကြိုးကြောင့် ကျန်ခဲ့တဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ချိုင့်ခွက်အပြင်၊ သူတို့နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဘာမှ မတွေ့ရတော့ဘူး။

ပိုင်ရှီချူ က သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေကို မယုံနိုင်ခဲ့ဘူး။

သူမက သူမရှေ့က ရှုပ်ပွနေတဲ့ အခြေအနေကို အဝေးကနေ စိုက်ကြည့်နေတယ်။

သူမရဲ့ ခြေလှမ်းတွေက တုံ့ဆိုင်းနေတယ်။

မျက်ရည်တွေက သူမရဲ့ အပြစ်အနာအဆာမရှိတဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ စီးကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ယိုစိမ့်ကျလာတယ်။

မရှိတော့ဘူး၊ မရှိတော့ဘူး။

ဒီလောကမှာ တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့တယ်၊ အထီးကျန်နေတယ်။

ဒီနာကျင်မှုက စကားနဲ့ ဖော်ပြလို့မရဘူး။

ဒါ့အပြင်၊ သူမရဲ့ချစ်သူက သူမကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့တာ။

သူ့ရဲ့ အသက်နဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို လဲလှယ်ခဲ့တာ။

ပိုင်ရှီချူ ရဲ့ နှလုံးသားက ဆွဲဖြဲခံရသလို ခံစားရတယ်။

သူမ ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်ပေမဲ့၊ ဘာအသံမှ မထွက်လာဘူး။

၃၄၈ ဆက်ရန်