← Chapters

အခန်း (၃၄၈)

Vol. 13 Ch. 348

အခန်း (၃၄၈)

Vol. 13 Ch. 348

ကောင်းကင်ကို စားသုံးသူ အလောင်းကောင်နတ်ဆိုး ချန်ရုံဂု သေဆုံးသွားသည်နှင့်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သရဲမျက်နှာရှိသော ဂိတ်တံခါး လေး ခု ရုတ်တရက် ကွဲကြေသွားသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ပိတ်မိနေသော နတ်ဆိုးခန်းမ အစောင့်များသည် အထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်လာကြသည်။

သူတို့ထဲတွင်၊ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အလျင်မြန်ဆုံးဖြစ်သည်။

ထိုသူသည် ကောင်းကင်နဂါးချောက် ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ပူဟောက်ယန်(ယဲ့ယွီချစ်တုံး) ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏လက်ထဲတွင် ကောင်းမွန်သော ဝိညာဉ်ဝိုင်ပုလင်းတစ်လုံးကို ကိုင်ထားသေးသည်။

မူလက၊ သူသည် ယဲ့ယွီ နှင့်အတူ သောက်ရန် နတ်ဆိုးခန်းမ သို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ အရာတစ်ခုသည် အလွန်မှားယွင်းနေသည်ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူ ဝင်ရန် ကြိုးစားသည့်အချိန်တွင်၊ ကိုယ်ပိုင်သရဲတိုက်ပွဲကွင်း က သူ့ကို အပြင်ဘက်တွင် ပိတ်ဆို့ထားနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် ဤအချိန်များအတွင်းဆောက်တည်ရာမရအောင် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။

အခုတော့ သူ နောက်ဆုံးမှာ ဝင်နိုင်တော့သည်နှင့်၊ သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ နတ်ဆိုးသခင်မ ပိုင်ရှီချူ က ကလေးပေါက်စလေးတယောက်ပမာ မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ငိုနေခြင်းဖြစ်သည်။

ပူဟောက်ယန် သည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှတဆင့် ရက်စက်လှသော အေးစိမ့်မှုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ရိုးအသော်လည်း၊ မိုက်မဲသူ မဟုတ်ပေ။

သူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ယဲ့ယွီ ၏ ရှိနေခြင်းအရှိန်ဝါကို မခံစားနိုင်သည်ကို သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

သူ၏နှလုံးသားသည် သံသယဝင်လာစပြုနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် မယုံကြည်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

သူက အမြန်မေးသည်၊

“ကျွန်တော့် သခင် ဘယ်မှာလဲ? သူ ဘယ်မှာလဲ? ကျွန်တော် သူ့ကို ရှာရမယ်!”

ပိုင်ရှီချူ က သူမ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းသည်။

သူမ၏အသံသည် အက်ကွဲနေပြီး သူမ ပြောသည်၊

“ခင်ပွန်းသည် ဒီမှာ မရှိတော့ဘူး။”

ဒါကို ကြားသောအခါ။

ပူဟောက်ယန် ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်သွားပြီး၊ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားကာ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။

“သခင်… တကယ်ကို....တကယ်ကိုပဲ ဒီမှာ မရှိတော့ဘူးလား?”

ပူဟောက်ယန် ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုး အရှိန်ဝါ သည် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သူ၏မျက်လုံးများသည် ချားရဟတ်ပေါ်မှဆင်းလာသလို ချာချာလည်နေသည်။

မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာအားလုံးကို ပြန်ပြောင်းကာ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ။

ပူဟောက်ယန် သည် အရာအားလုံးသည် အိပ်မက်တစ်ခုလိုပင် ခံစားရသည်။

ယဲ့ယွီ နှင့် တွေ့ဆုံပြီးကတည်းက၊ သူ၏ဘဝသည် အလိမ်အညာကုဒ်များဖြင့် ဂိမ်းကစားနေသလို ဖြစ်နေသည်။

ကောင်းကင်နဂါးချောက် သည် တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းရုံသာမက၊ သူသည် ဒုံယောင်း ပြည်နယ်ရှိ အင်အားအကြီးဆုံးဂိုဏ်း၏ ခေါင်းစဉ်ကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

သူ၏ကလေးဘဝအိပ်မက်ကို ယဲ့ယွီက အကောင်အထည် ဖော်ပေးခဲ့သည်။

ဒါကြောင့်၊ ပူဟောက်ယန် အတွက်၊ ယဲ့ယွီ သည် သူ့သခင်သာမက၊ သူ့ဆရာနှင့် ရင်းနှီးသောသူငယ်ချင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ယဲ့ယွီ မရှိဘဲ။

ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ သူသည် အရင်ကလိုပဲ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့စွာ နေထိုင်နေဦးမည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့။

သူ့ဘဝတွင် ဒီလောက် အရေးကြီးသော လမ်းညွှန်သူတစ်ဦး။

မရှိတော့ဘူး?

ဒီအချိန်ကစပြီး သူ ဘာလုပ်ရတော့မှာလဲ?

ပူဟောက်ယန် သည် သူ၏လမ်းညွှန်မှုအားလုံးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသလို ခံစားရသည်။

သူသည် လုံးဝ စိတ်မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည်။

သူသည် တစ်ချိန်က သူလေးစားခဲ့သော နတ်ဆိုးသခင်မ ပိုင်ရှီချူ ကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်၊

“ဘာလို့လဲ?....ဘာလို့လဲ ဘာလို့ သခင်ကိုခင်ဗျားက အနီးနားမှာရှိနေပီး မကာကွယ်နိုင်ရတာလဲ?”

“ဒီလိုရလဒ်မျိုးနဲ့ ဒီလောက်နယ်မြေကို အောင်နိုင်တာက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိသလဲ?”

ဤတိုတောင်းသော စကား သုံး ခွန်းသည် ပိုင်ရှီချူ ကို မိုးကြိုးပစ်သလို ရိုက်ခတ်ခဲ့သည်။

ဟုတ်တယ်!

သူမ နတ်ဆိုးသခင်မ ဆိုရင် ဘာဖြစ်လဲ? သူမ ဒုံယောင်း ပြည်နယ်၏ သုံးပုံနှစ်ပုံ ကို အောင်နိုင်ခဲ့ရင် ဘာဖြစ်လဲ?

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူမသည် သူမချစ်ရသောသူတစ်ဦးကိုပင် မကာကွယ်နိုင်ခဲ့။

ဒါဆို၊ ဒီနတ်ဆိုးနယ်ပယ်မှာ နတ်ဆိုးသခင်မ တစ်ဦး ဖြစ်နေတာက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိသလဲ?

ပိုင်ရှီချူ ၏ အရင်က အနက်ရောင်ဆံပင်သည် မျက်စိရှေ့တွင်ပင် စတင် ဖြူလာပြီး သိသိသာသာ အရောင်ပြောင်းသွားသည်။

သူမ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ၊ သူမ လှည့်ပြီး နတ်ဆိုးခန်းမ သို့ ပြန်သွားသည်။

သုံးရက် အကြာတွင်။

ပိုင်ရှီချူ သည် နိုးထလာသော နတ်ဆိုးဘုရင် အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို ရှာဖွေရန် သူမ၏စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

သူမသည် သူတို့ကို အစွမ်းထက်သော နည်းစနစ်များ၊ မှော်လက်နက်များနှင့် ရှားပါးသော ရတနာများဖြင့် စုဆောင်းခဲ့သည်။

ခြောက်လ အကြာတွင်။

ပိုင်ရှီချူ သည် နတ်ဆိုးမြို့တော် ကို တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

မြို့ ကျိုးပေါက်သောနေ့တွင်၊ သူမသည်ရန်သူများကို သုတ်သင်ခြင်းကို ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။

တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသက်မချန်ခဲ့ပေ။

သူမသည် မြို့တစ်ခုလုံးရှိ နတ်ဆိုးများကို သူမ၏ခင်ပွန်း ယဲ့ယွီ အတွက် သင်္ချိုင်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ဒီနေ့မှာ။

ပိုင်ရှီချူ သည် ဒုံယောင်း ပြည်နယ်ကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော ဘုရင်မ ဖြစ်လာသည်။

ဤဖြစ်ရပ်သည် နတ်ဆိုးလောကတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

အမျိုးသမီး နတ်ဆိုးသခင်မ တစ်ဦးက ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို ဒီလောက်အထိ အမြန်သိမ်းပိုက်ကာ စည်းလုံးနိုင်ခဲ့တာ။

ယုံဖို့ ခက်ခဲသည်။

အချိန်အတန်ကြာအောင်၊ နတ်ဆိုးများအားလုံးက ပိုင်ရှီချူ သည် အခြားပြည်နယ်များကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ကာ အောင်နိုင်မည်လားဟု ခန့်မှန်းနေကြသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပြည်နယ်တစ်ခုရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ဆိုရင်၊အင်အားအဆမတန်ကြီးထွားလာစေပြီး နတ်ဆိုးသခင် တစ်ဦးကို လောကကြီးကို အောင်နိုင်ဖို့ လွယ်ကူလာစေလို့ပဲ။

ရလဒ်အနေဖြင့်၊ ပြည်နယ်အများအပြားရှိ နတ်ဆိုးသခင် များသည် ကျူးကျော်ခြင်းမပြုရသည့် သဘောတူစာချုပ်များကို လက်မှတ်ထိုးလာကြသည်။

ပိုင်ရှီချူ ၏ ကျူးကျော်မှုကို ပူးတွဲ ခုခံရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

သို့သော် သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်မှာ။

ဆံပင်ဖြူနေသော ပိုင်ရှီချူ သည် ယဲ့ယွီ ကျဆုံးခဲ့သောနေရာတွင် သူမကိုယ်သူမ ဆူဆိုက်လုပ်ကာ အဆုံးသတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းပင်။

အင်အားအကြီးဆုံး နတ်ဆိုးသခင်မ ဖြစ်လာတာက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိသလဲ?

သူမရဲ့ချစ်သူကို ပြန်ခေါ်လာနိုင်ခြင်း မရှိသေးဘူး။

သူမရဲ့ မုန်းတီးမှု မရှိခဲ့ရင်၊ ပိုင်ရှီချူ ဟာ ယဲ့ယွီ နဲ့အတူ လွန်ခဲ့တဲ့ ကာလကြာမြင့်စွာကတည်းက ထွက်ခွာသွားနိုင်ခဲ့လောက်ပြီ!

---

နတ်ဆိုးလောက၏ နတ်ဆိုးခန်းမ တွင်။

ပိုင်ရှီချူ သည် သူမ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

သူမသည် ရင်းနှီးသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏နှလုံးသားသည် ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

သူမ အသက်အဆုံးသတ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်လား?

ဘာလို့ သူမ ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ?

ပိုင်ရှီချူ သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏အရင်က ဆံပင်ဖြူများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ်ဖန် အနက်ရောင် ပြန်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?

ပိုင်ရှီချူ သည် သံသယများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

သတိမထားမိဘဲ၊ သူမသည် ခန်းမတံခါးများဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ယဲ့ယွီ သေဆုံးပြီးနောက်၊ သူမ၏ သတိရခြင်းကို သက်သာစေရန်အတွက် သူမကိုယ်တိုင် ကျောက်စိမ်းရုပ်တုတစ်ခုကို ဒီမှာ ထွင်းထုခဲ့သည်။

သို့သော် အခုတော့၊ ရုပ်တု ရှိသင့်တဲ့နေရာမှာ ဗလာဖြစ်နေသည်။

ပိုင်ရှီချူ သည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မေးရန် ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်သည်။

“ကျွန်မရဲ့ခင်ပွန်းရုပ်တု ဘယ်မှာလဲ?”

နတ်ဆိုးခန်းမ အစောင့်များသည် ချက်ချင်း ကြောင်အသွားသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက စမ်းသပ်သဘောဖြင့် မေးသည်၊

“နတ်ဆိုးသခင်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ကြင်ယာတော်ခင်ပွန်းက ဘယ်သူလဲလို့ ကျွန်တော် မေးလို့ရမလား?”

ပိုင်ရှီချူ ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။

အစောင့်များသည် မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း လဲကျသွားသည်။

ပိုင်ရှီချူ က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်သည်၊

“မင်းတို့အားလုံး သေချင်လို့လား? ငါ့ခင်ပွန်း ယဲ့ယွီ ရဲ့ နာမည်ကို မေ့ရဲတယ်ပေါ့?”

အစောင့်များသည် သူတို့၏မျက်နှာများကို မော့ထားပြီး၊ ငိုလုမတတ်အသံဆိုးကြီးများဖြင့် ပြောရှာသည်၊

“နတ်ဆိုးသခင်၊ ကျွန်တော်တို့… ခင်ဗျားရဲ့ ခင်ပွန်းက ယဲ့ယွီ ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ တကယ် မသိခဲ့ပါဘူး။”

ဒါကို ကြားသောအခါ။

ပိုင်ရှီချူ ၏ မျက်ခုံးများ တင်းကျပ်စွာ တွန့်သွားသည်။

မသိခဲ့ဘူး? ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?

သူမသည် ယဲ့ယွီ နှင့်အတူ နတ်ဆိုးခန်းမ တွင် အချိန်အတန်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သည်။

လူတိုင်းက သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် မသိဘူးလို့ ပြောနိုင်မှာလဲ?

ပိုင်ရှီချူ သည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားမိသည်။

သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အစေခံအပါအဝင် လူများစွာကို သွားမေးခဲ့သည်။

သူတို့အားလုံးသည် ယဲ့ယွီ နှင့် မရင်းနှီးသလို ရှိနေပြီး၊ အများစုက သူ့အကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးကြပေ။

ပိုင်ရှီချူ သည် ထိတ်လန့်လာသည်။

သူမသည် ယဲ့ယွီ နှင့်ပတ်သက်သော မည်သည့်အချက်အလက်ကိုမဆို စတင်ရှာဖွေခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ ဘာမှ မတွေ့ရှိခဲ့ပါ။

ဒါဆို… ဖြစ်နိုင်သလား?

ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးက အိပ်မက်တစ်ခုပဲလား?

ပိုင်ရှီချူ သည် ဒီလိုဖြစ်ရပ်က တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခုဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို မယုံကြည်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

သို့သော် အမှန်တရားများသည် သူမ၏ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။

သူမ ဘာလို့ ယဲ့ယွီ ၏ ရှိနေခြင်းကို မည်သည့်ခြေရာမှ ရှာမတွေ့နိုင်တာလဲ?

ပိုင်ရှီချူ သည် ခန်းမထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်ဝင်လာသည်။

သူမ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်တော့မည့်အချိန်တွင်။

သူမ ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားပြီး ရပ်လိုက်သည်။

ရာဇပလ္လင်နောက်က ဒုံယောင်း ပြည်နယ်၏ မြေပုံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဘယ်ဘက်အပေါ်ထောင့်တွင်၊ စကားလုံး နှစ် လုံး ရေးထားသည်။

“ နှလုံးသားချစ်ခြင်း !”

ဤစကားလုံးများကို ယဲ့ယွီ က ကိုယ်တိုင် ရေးထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှီချူ သည် တစ်ချိန်က ဤစကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မေးခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီ ၏ အဖြေမှာ။

“မင်းကို ငါ ချစ်လို့၊ ငါ့ရဲ့ နှလုံးသားကို မင်း မြင်ရအောင် “ နှလုံးသားချစ်ခြင်း ” လို့ ရေးခဲ့တာ။”

သူက တကယ်ပဲ!

သူမရဲ့ ခင်ပွန်းက သေချာပေါက် တကယ်ရှိခဲ့တာ!

ဒါက အိပ်မက် မဟုတ်ဘူး!

ပိုင်ရှီချူ ၏ မျက်လုံးများသည် ပို၍ ပင် ခိုင်မာလာသည်။

---

တစ်ဖက်တွင်။

လက်ငါးချောင်းတောင် ပေါ်တွင်။

ယဲ့ယွီ သည် သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်နေသည်။

သူသည် သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးမအမှတ်အသား ကို ဖယ်ရှားရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ မအောင်မြင်ခဲ့သေးပေ။

ဒါ့အပြင်၊ အမှတ်အသားက ပို၍ ပင် ထင်ရှားလာသည်။

သံသယမရှိစွာပင် ဒါက ပိုင်ရှီချူ က သူ့အကြောင်း တွေးနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင်။

အခန်းအပြင်ဘက်ရှိ အစီရင် ပုံစံသည် လျော့ရဲလာသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပုံစံကို ဖျက်ရန် ကြိုးစားနေသည်မှာ ရှင်းနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

အနက်ရောင် တိမ်တိုက်များသည် လက်ငါးချောင်းတောင် အထက်တွင် စုဝေးလာသည်။

၃၄၉ ဆက်ရန်

All Chapters