← Chapters

အခန်း (၃၄၉)

Vol. 13 Ch. 349

အခန်း (၃၄၉)

Vol. 13 Ch. 349

လွန်ခဲ့သော နာရီဝက် ခန့်က။

ကန်းကျီးကျွေး သည် အခန်းတံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏မျက်နှာသည် အလွန်အေးစက်နေသည်။

ယခင်က၊ ယဲ့ယွီ သည် လီရူအိုဝမ် နှင့်အတူ အချိန်ပြည့် သုံးရက် နေခဲ့သည်။

ဒီအရာက သူမကို အလွန် မနာလိုဖြစ်စေသည်။

ဒါကြောင့် ကန်းကျီးကျွေး သည် သူမ၏အစ်မများစွာကို ရိုကျိုးစွာ တောင်းပန်ခဲ့သည်။

သူမကို ယဲ့ယွီ နှင့်အတူ နှစ်ရက် လောက် လင်မယားလုပ်တမ်းကစားရန် အချိန်ပေးဖို့ဖြစ်သည်။

ထော်ပါချီယွဲ့ ၊ ယင်ဖေးကျင်း နှင့် အခြားသူများအားလုံး သဘောတူခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ကန်းကျီးကျွေး သည် ယဲ့ယွီ နှင့် သူမ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေသောအချိန်ကို ပျော်မွေ့တော့မည့်အချိန်တွင်။

သူမသည် ယဲ့ယွီ သည် အခန်းထဲမှ မထွက်ဘဲ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ပထမတွင်၊ သူမက သူမ၏ခင်ပွန်း အိပ်ပျော်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ကန်းကျီးကျွေး က သူ့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးချင်ခဲ့။

သို့သော် တစ်ရက် နှင့် တစ်ည လုံး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

တံခါးကလည်း ပွင့်မလာသေးပေ။

ဒါ့အပြင်၊ အပြင်ဘက်မှာ အကာအကွယ်ပုံစံများစွာ ရှိနေသည်။

အရာအားလုံးက တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ဖော်ပြနေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က အရင်ရောက်သွားတာလား?

အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်က ယဲ့ယွီ နှင့် သူတို့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောအချိန်ကို ပျော်မွေ့နေတာလား?

ဒါက လွန်လွန်းနေပြီ!

ကန်းကျီးကျွေး သည် လူတိုင်းကို သူမကို မျက်နှာပေးဖို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အသိပေးခဲ့သည်။

သူမသည် ပထမဆုံး ဖြစ်သင့်သည်။

သို့သော် အခုတော့၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က စည်းကမ်းကို ဖောက်ဖျက်လိုက်ပြီ။

ဒါက မသင့်တော်ဘူး!

ဒါကြောင့် ကန်းကျီးကျွေး သည် ဝူကျီတောင်ထိပ် မှ အစ်မအားလုံးကို ခေါ်ခဲ့သည်။

သူမက သဘောတူညီချက်ကို ဘယ်သူ ဖောက်ဖျက်နေလဲဆိုတာ တကယ် သိချင်နေသည်။

အရာအားလုံး စီစဉ်ထားပြီးသားဖြစ်ပါလျက်နဲ့ သူတို့ ဘယ်လို ဒီလိုလုပ်နိုင်ရတာလဲ?

မကြာခင်မှာပဲ၊ ဝူကျီတောင်ထိပ် မှ ဇနီးသည်များအားလုံး ယဲ့ယွီ ရဲ့ အခန်းအပြင်ဘက်မှာ စုဝေးလာကြသည်။

လီရူအိုဝမ် ၊ ပူလင်ဖေး ၊ ယွင်ချီဝူ ၊ ကျိုယင်ချွန် ၊ ရွှမ်လျန်ယွဲ့ ၊ စူးယောင် ၊ ထော်ပါချီယွဲ့ ၊ ယင်ဖေးကျင်း ၊ ရှဲ့မူလင် ၊ လင်းမြောက်ရွှယ် ။

ဇနီးသည် စုစုပေါင်း ဆယ် ဦးလုံး ရောက်ရှိလာကြသည်။

လူအရေအတွက်ကို မြင်သောအခါ၊ ကန်းကျီးကျွေး သည် ခဏတာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ခဏလေး၊ လူတိုင်း ဒီမှာ ရှိနေတာဆိုတော့။

ယဲ့ယွီ ရဲ့ အခန်းထဲမှာ ဘယ်သူရှိနေတာလဲ?

နောက်ဇနီးအသစ်တစ်ဦး ရောက်လာတာ ဖြစ်နိုင်သလား?

ဒီအကြောင်းကို တွေးလိုက်သောအခါ။

ကန်းကျီးကျွေး သည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

အခြားဇနီးများသည်လည်း အလားတူ စူးစမ်းချင်စိတ် ရှိကြသည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ စူးစမ်းချင်စိတ်သည် ကြောင်တစ်ကောင်အတွက် သေစေနိုင်သည် ဟူသောဆိုရိုးစကားရှိသည်။

အမျိုးသမီး ဆယ် ဦး စုဝေးသောအခါ။

သူတို့၏ စူးစမ်းချင်စိတ်သည် အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာနိုင်သည်။

၎င်းသည် ချင်းယွင် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုပစ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလာနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ သူတို့အားလုံး အတူတူ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ယဲ့ယွီ ရဲ့ တံခါးရှိ ပုံစံကို ဖြိုခွဲပြီး အခန်းထဲမှာ ဘယ်သူရှိနေလဲဆိုတာ လျှို့ဝှက်စွာ ကြည့်ဖို့ဖြစ်သည်။

ယဲ့ယွီ က အကာအကွယ်ပေးဖို့ အစီရင်ပုံစံ သုံး ခုကို ချထားခဲ့သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊

ဒီအစီရင်တွေကို ဖျက်ပြီးဝင်ဖို့ဆိုရင် အထူးကျွမ်းကျင်မှုတွေ လိုအပ်သည်။

ယဲ့ယွီ အစီရင် ပုံစံ သုံး ခုသည် ရှုပ်ထွေးခြင်းမရှိသော်လည်း။

သူတို့သည် စူးယောင် ကို ခေါင်းကိုက်စေခဲ့သည်။

သူမသည် အချိန်အတော်ကြာ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ပထမဆုံး ပုံစံကိုပင် ဖြိုခွဲနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ဤအရာက ကန်းကျီးကျွေး ကို စိုးရိမ်ပူပန်စေသည်။

သူမသည် တိုးတိုးလေး ပြောပြီး တိုက်တွန်းသည်၊ “နည်းနည်း မြန်မြန် လုပ်ပေးပါဦး၊ ကျွန်မ အလျင်လိုနေတယ်။”

သဘောတူရန် ပြင်နေသော လီရူအိုဝမ် သည် သုံးရက် အကြာက ယဲ့ယွီ ၏ ကုတင်ပေါ်တွင် မနားတမ်းအပြစ်ပေးခြင်းကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။

သူမသည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူမသည် ထိုပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို တစ်ဖန် ပြန်မခံစားချင်ပေ။

စူးယောင် က တိုးတိုးလေး ပြောသည်၊ “အစ်မ၊ ဘာမှ မပြောပါနဲ့၊ အရှင် ကြားသွားရင် မကောင်းဘူး!”

သူမ စကားမဆုံးခင်မှာ။

တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ပုံစံ သုံး ခုသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တံခါးက ရုတ်တရက် ပွင့်သွားသည်။

စူးယောင် သည် အလွန်အမင်း အားထုတ်ထားသောကြောင့် အခန်းထဲသို့လဲကျသွားသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမ၏လှပသောကိုယ်လေးကို ယဲ့ယွီ က သူ့လက်ဖြင့်ပွေ့ကာ ဖမ်းခဲ့သည်။

စူးယောင် သည် သူမ၏မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ရန် ပြင်နေသော်လည်း၊ ထို့နောက် နူးညံ့သောအသံကို ကြားလိုက်သည်- “ငါ ဘာသံတွေကြားနေရတာလဲ?”

“ဘ-ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး! အရှင်၊ အရှင် နားကြားမှားတာပါ!” စူးယောင် က ခေါင်းကို အမြန်ခါယမ်းပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြင်းဆိုသည်။

သို့သော် လိမ်သောအခါ သူမ၏မျက်နှာ နီမြန်းတတ်သည့် အကျင့်က သူမကို သစ္စာဖောက်လိုက်သည်။

ယဲ့ယွီ သည် သူ၏ဝတ်ရုံကို တင်းကျပ်လိုက်သည်။

သူက အေးအေးဆေးဆေး အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဟမ်၊ ဝူကျီတောင်ထိပ် မှ ဇနီးသည်များ၏ အဖွဲ့ အပြည့်အစုံ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

တစ်ယောက်မှ မလစ်ဟင်းပေ။

ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ?

“မင်းတို့ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ?ငါ့ကို ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား၊ မင်းတို့ရဲ့ ချစ်ရပါသော ခင်ပွန်းကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ကြံစည်နေတာ ဖြစ်နိုင်သလား?”

ဤမေးခွန်းထုတ်မှုကြောင့် ဇနီးသည်အများစုသည် ယဲ့ယွီ နှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံခြင်းကို ရှောင်ရှားရင်း သူတို့၏ခေါင်းများကို ငုံ့ထားလိုက်ကြသည်။

၎င်းတွင် ဘုရင်မ လီရူအိုဝမ် လည်း ပါဝင်သည်။

အချစ်ခွန်အားရဲ့ စွမ်းအားက အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပေးတယ်ဆိုတာ ရှင်းနေတယ်။

အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

သို့သော် ကန်းကျီးကျွေး သည် နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။

သူမသည် ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်း ပင် တက်လာသည်။

အခန်းထဲကို ခိုးကြည့်ရင်း သူမက ညင်သာစွာ ပြောသည်၊ “ကျွန်မတို့ ဘာမှ မလုပ်ချင်ပါဘူး၊ အရှင် အထဲမှာ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာပဲ မြင်ချင်တာပါ။”

ယဲ့ယွီ သည် သူ၏လက်ကို မြှောက်ပြီး ကန်းကျီးကျွေး ၏ လှပချောမွေ့သောမျက်နှာလေးကိုတွန်းကာ ဖိထားသည်။

သူမကို နောက်သို့ တစ်ဝက် လောက် တွန်းပို့လိုက်သည်။

“မင်း ဘာကို ကြည့်နေတာလဲ?”

ပြောရမည်ဆိုလျှင်၊ မြွေနတ်ဆိုးသည် မြွေနတ်ဆိုးပင်ဖြစ်သည်။

သူမ၏မျက်နှာသည် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။

ကန်းကျီးကျွေး သည် သူမ၏မျက်နှာကို ဖြောင့်မတ်လိုက်သည်။

သူမက အသံနိမ့်ဖြင့် ပြောသည်၊ “အရှင်၊ အထဲမှာ တခြားတစ်ယောက်ယောက် ပုန်းနေတာ ရှိရမယ်၊ မဟုတ်လား?”

ယဲ့ယွီ ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ထောင့်တွင် ရပ်နေသော ရွှမ်လျန်ယွဲ့ သည် သူမ၏စိတ်မှတဆင့် အသံကို ပို့သည်- “အရှင်၊ ကန်းကျီးကျွေး က အရှင် အခန်းထဲက မထွက်တာကို မြင်တော့၊ အရှင် တခြားဇနီးတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ပြီးပြီလို့ ထင်နေတာ။

ပြီးတော့ အရှင်က သူမကို ရွှေအိမ်တော် ထဲမှာ ဝှက်ထားတယ်!”

ဒါကို ကြားသောအခါ။

ယဲ့ယွီ ၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။

ဤအမျိုးသမီးနတ်ဆိုးများ၏ တွေးခေါ်ပုံက တကယ်ပဲ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး!

ယဲ့ယွီ သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး၊ တံခါးကို ဖွင့်ရန် ဘေးသို့ ရပ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ ဒီမှာ တစ်ယောက်ယောက် ပုန်းနေတယ်လို့ သံသယရှိတာဆိုတော့၊

မင်းတို့ အထဲကို ဝင်ရှာလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ရင်၊ ငါ မင်းတို့ကို အပြစ်ပေးရလိမ့်မယ်!”

“ကျွန်မ သေချာပေါက် တစ်ယောက်ယောက်ကို တွေ့လိမ့်မယ်!” ကန်းကျီးကျွေး သည် ရဲရင့်စွာ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

သူမသည် သေသေချာချာ ရှာဖွေစပြုသည်။

အခြားဇနီးများသည် သတိမထားမိဘဲ ခိုးကြည့်ရန် ကိုင်းညွတ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သစ်သားအိမ်က မကြီးပေ။

တကယ်တော့၊ အရာအားလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ မြင်ရတာ လွယ်ကူသည်။

ဟမ်။

တကယ်ကို ဘယ်သူမှ မရှိဘူး!

ကန်းကျီးကျွေး သည် ထောင့်တိုင်းကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

သူမသည် မကြာခင်မှာပဲ ထူးဆန်းသောအမူအရာဖြင့် အခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်။

“အရှင်၊ အရှင် တစ်ယောက်ယောက်ကို ဝှက်ထားတာလား?

ဒါမှမဟုတ် သူမက အရင် ထွက်ပြေးသွားတာလား?”

ဒါကို ကြားတော့။

ယဲ့ယွီ သည် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

သူသည် ကန်းကျီးကျွေး အပေါ် “ တံဆိပ်ခတ်ခြင်း ” နည်းစနစ်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုကာ သူမ၏ပြည့်တင်းလှပသောကိုယ်လုံးကို ကြိုးများဖြင့်တုတ်လိုက်သည်။

“မင်းနဲ့ စကားများများ ပြောတာက အသုံးမဝင်ဘူး၊ မိသားစုအပြစ်ဒဏ်ကို ခံလိုက်တော့!

ငါ မင်းရဲ့ သံသယသဘာဝကို သေချာ ကိုင်တွယ်မယ်!”

ထို့နောက်တွင်၊ ယဲ့ယွီ သည် သူမကို သစ်သားအိမ်ထဲသို့ တွန်းသွင်းကာတံခါးပိတ်လိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ။

အပြင်ဘက်ရှိ ဇနီးသည်များစွာသည် ကွဲပြားသောအမူအရာများကို ပြသကြသည်။

အချို့က ပျော်ရွှင်နေကြသည်၊ အချို့က စူးစမ်းချင်စိတ်ရှိကြသည်၊ အချို့က မနာလိုဖြစ်ကြသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ တတိယမြောက် စိတ်ခံစားမှုက အများဆုံးဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံးသည် ကန်းကျီးကျွေး ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အစ်မကန်း တကယ် ခံရတော့မယ်နဲ့ တူတယ်။

ယဲ့ယွီ သည် အတွင်းသို့ ဝင်ပြီး မိသားစုအပြစ်ဒဏ်ကို ပေးရန် ပြင်နေတုန်းမှာပင်။

ပုံရိပ် နှစ် ခုသည် ဝူကျီတောင်ထိပ် တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

“ ယဲ့ယွီ ၊ တပည့်လေး!”

ခေါ်သံကို ကြားသောအခါ။

ယဲ့ယွီ က မော့ကြည့်လိုက်သည်။

အသစ်ရောက်ရှိလာသူများသည် ဂိုဏ်းချုပ် လော်ဇဲ့ နှင့် လီနျန်အန်း တို့မှလွဲ၍ အခြားသူများ မဟုတ်ပေ။

ဒါကို မြင်တော့။

ယဲ့ယွီ က တည့်တည့်လျှောက်သွားသည်။

သူသည် သူ၏လက်များကို ယှက်ပြီး ပြောသည်၊ “ဂိုဏ်းချုပ်၊ အကြီးကဲလီ၊ ဒီနေ့ ဘာဖြစ်လို့ ရောက်လာကြတာလဲ?”

လော်ဇဲ့ နှင့် လီနျန်အန်း တို့သည် ချက်ချင်း ပြန်မဖြေကြ။

သူတို့သည် ယဲ့ယွီ ၏ နောက်ကွယ်ရှိ လှပသော အမျိုးသမီးများစွာကို ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့၏ အကြည့်များသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးလာသည်။

သူတို့က ယဲ့ယွီ ၏ တာအို အဖော်များအားလုံး အခု ဝူကျီတောင်ထိပ် မှာ ရှိနေတယ်လို့ ကြားခဲ့ရတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်များပြားလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြဘူး။

အရေအတွက်က တိုးလာပုံရသည်။

ဒါ ဘာလဲ၊ ဝူကျီတောင်ထိပ် ကို မင်းရဲ့အခြေစိုက်စခန်းအဖြစ် ပြောင်းပြီး ဒီမှာ မိန်းမတသိုက်နဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့ မိသားစုတစ်ခုကို တည်ထောင်ဖို့ တကယ်ပဲ စီစဉ်နေတာလား?

တကယ်တော့၊ ဒါက မကောင်းဘူးလို့ မဆိုနိုင်ဘူး။

ဒီလူငယ်လေးက တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်လို့ ပြောနိုင်တယ်။

သူတို့က မနာလိုဖြစ်သင့်တယ်။

ဒါ့အပြင်၊ ယဲ့ယွီ ရဲ့ တာအို အဖော်အများစုက ဘေးဒဏ်ကို ကျော်လွန်ခြင်း အဆင့်မှာရှိတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ကို ချင်းယွင် ဂိုဏ်းမှာ စုဝေးစေတာက တကယ်ကို ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုပဲ။

အနည်းဆုံးတော့၊ ဂိုဏ်းရဲ့မြေက တောင်တစ်လုံးလို တည်ငြိမ်နေပြီး၊ လောကမှာ ဘယ်သူက အခက်အခဲဖြစ်အောင် လုပ်ရဲမှာလဲ?

ဒါပေမဲ့ လော်ဇဲ့ ရဲ့ ရာထူးက ချင်းယွင် ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်သက်သက် မဟုတ်ဘူး။

သူက ယွင်ရိုမူ ရဲ့ ပထမဆုံးဖခင် လည်း ဖြစ်တယ်။

ဂိုဏ်းရဲ့အကျိုးစီးပွားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းအပြင်၊ သူက သူ့ရဲ့ ပထမဆုံးသမီး ရဲ့ ကောင်းကျိုးကိုလည်း စဉ်းစားရမယ်။

လီနျန်အန်း လည်း သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို တွန့်လိုက်တယ်။

သူက သူ့ရဲ့ တပည့် ဝေအော်ရှူး ကို တွေးမိတယ်။

သူ့ရဲ့ တပည့်… သူ့တပည့်မှာ ပြိုင်ဘက်တွေ အများကြီးရှိနေတာ သေချာတယ်။ သူ အနာဂတ်မှာ ဘာလုပ်မလဲ?

၃၅၀ ဆက်ရန်

All Chapters