← Chapters

အခန်း (၃၅၂)

Vol. 13 Ch. 352

အခန်း (၃၅၂)

Vol. 13 Ch. 352

နဂါးဟိန်းသံသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ချက်ချင်း အကြိမ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ကြီးမားသော ဖိနှိပ်မှုသည် အနီးနားရှိလူအားလုံးအပေါ် တစ်ဖန် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြန်သည်။

ဝူကျီတောင်ထိပ် တွင်၊ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို ကျော်လွန်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများဖြစ်သော ကျိုယင်ချွန် ၊ ထော်ပါချီယွဲ့ နှင့် အခြားသူများသည် ကြီးမားသောဖိအားကို ခုခံရန်အတွက် သူတို့၏ စွမ်းအင်များကို လည်ပတ်ကာ တပည့်များကို ကာကွယ်ပေးနေရသည်။

လင်းမြောက်ရွှယ် သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ၊ တုန်ယင်သွားပြီး ပြောသည်၊ “ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် က နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာလား?”

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ။

ပစ္စုပ္ပန်ရှိ လူတိုင်း ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

သူတို့က အမြန်မေးသည်၊ “‘ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် က နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း’ ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?”

ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော နတ်ဘုရားမအဖြစ်၊ ကျိုယင်ချွန် ၏ အမူအရာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး၊ သူမက လေးနက်စွာ ရှင်းပြသည်၊ “ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက ကျင့်ကြံသူတွေအပေါ် သတ်မှတ်ထားသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခုပဲ။

ကျင့်ကြံသူ ပိုအားကောင်းလေလေ၊ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ပိုအားကောင်းလေလေပဲ။

ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် တွေမှာလည်း အဆင့်တွေ ကွဲပြားတယ်။

အခုထိ၊ လူတိုင်းက ရွှေရောင် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်မိုးကြိုး က အပြင်းထန်ဆုံးလို့ ယုံကြည်နေကြတယ်။

သူတို့ မသိခဲ့ကြတာက ရှေးခေတ်တုန်းက ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်မိုးကြိုး က နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့အခါ၊ ဒါက အင်အားအကြီးဆုံး ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ဖြစ်ခဲ့တယ်။

ဒီလိုမျိုး ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် က ဒဏ္ဍာရီတွေထဲမှာပဲ ရှိတယ်။

ငါတောင်မှ ဒါကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးဘူး!”

လင်းမြောက်ရွှယ် က ခေါင်းညိတ်သည်။

သူမလည်း ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေထဲမှာ ဒီအကြောင်းကို ဖတ်ဖူးသည်။

ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် က နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း၊ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်း မှာမှတစ်ကြိမ် ဖြစ်ပျက်တာ။

တကယ့်ကို အသက်နှင့်သေခြင်းအတွက် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပဲ!

ထော်ပါချီယွဲ့ ၏ မျက်နှာက တည်ကြည်ကာ အလွန်လေးနက်သွားသည်။

“ဒါဆို၊ မင်းတို့ပြောနေတာအရ… ဒါက ငါ့ခင်ပွန်းအတွက် အန္တရာယ် မရှိဘူးလား?”

“မဟုတ်ဘူး၊ ငါ သူ့ကို ကူညီဖို့ သွားရမယ်!”

ကျန်သူများကလည်း

"နင်ဝင်ရင် အကုန်ဝင်မှာနော်"...

ယင်ဖေးကျင်း ကတော့ စကားပင်မပြောဘဲ အနောက်ဘက်တောင်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းဖို့ ပြင်ဆင်သည်။

သို့သော်လည်း၊ သူမကို ကျိုယင်ချွန် က သူမရဲ့လက်ကို မြှောက်ပြီး တားလိုက်သည်။

“ငါရောနင်တို့ထဲကရော ဘယ်သူမှ သွားလို့မရဘူး!”

“ကျင့်ကြံသူရဲ့ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် အတွင်းမှာ၊ အကြီးမားဆုံး တားမြစ်ချက်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းပဲ။

ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ဒေါသပဲ။

ကောင်းကင်က အကူအညီပေးတဲ့သူတွေရှိနေတာကို သိရှိလိုက်တာနဲ့၊ ကောင်းကင်မိုးကြိုးရဲ့စွမ်းအားက အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာလိမ့်မယ်!

မင်း အခု သွားရင်၊ မင်း ကူညီတာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းက သူ့ကို ထိခိုက်စေမှာ!အကုန်ပြာြဖစ်သွားမယ်”

ယွင်ချီဝူ က သူမရဲ့လက်သီးတွေကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားသည်။

သူမက အသံနက်ဖြင့် ပြောသည်၊ “ကျွန်မတို့ ဒီမှာ ရပ်ကြည့်နေရမှာလား? ဘာမှ မလုပ်ဘဲ ကျမတို့ချစ်ချစ်ကို မိုးကြိုးတွေက ဘာဘီကျူးကင်နေတာကို ထိုင်ကြည့်နေရမှာလား?”

လင်းမြောက်ရွှယ် က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်၊ “ကျွန်မတို့ လုပ်နိုင်တာ တခြားဘာမှ မရှိဘူး!”

ပူလင်ဖေး ၊ ရှဲ့မူလင် နှင့် အခြားသူများသည် ထိုင်ရမလိုထရမလို အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း ဤစကားများကို ကြားပြီးနောက်၊ သူတို့လည်း အင်အားမရှိတော့သလို ခံစားရသည်။

တစ်ဖက်တွင်။

လေပွေများတဝူးဝူးတိုက်ခတ်ကာ နဂါးပုံဖွဲ့စည်းနေသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်ကြီး၏အောက်တွင်၊ ယဲ့ယွီ သည်လည်း အပေါ်က ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ၏ ထူးခြားသော သဘောသဘာဝကို ခံစားမိသည်။

သူ၏အမူအရာက ထူးဆန်းသွားသည်။

အိပ်မက်ဇာတ်လမ်းများစွာကို ပုံဖော်ခဲ့ပြီးနောက်။

ယဲ့ယွီ သည် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် များနှင့် မစိမ်းတော့ပေ။

သူ နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ကလွဲရင်၊

ကျန်တဲ့ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် တွေကိုတော့ လုံးဝ တည်ငြိမ်စွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့တယ်။

တကယ်တော့၊ သူ့အတွက်။

ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် က မိုးကြိုးပစ်တာလေးတစ်ခုပဲလေ။

ဘာကြောင့် စိုးရိမ်ရမှာလဲ?

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ လုံးဝ ကွဲပြားနေပုံပဲ!

ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် က ဘယ်လိုလုပ် နဂါးခေါင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တာလဲ?

ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဖိအားကရော။

အရင် သူကြုံဖူးသမျှ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် အားလုံးရဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ စွမ်းအားကို ကျော်လွန်နေတယ်။

သူ ဘာလုပ်သင့်သလဲ?

ယဲ့ယွီ သည် သူ့ခေါင်းကို လှည့်ပြီး မိုင်သုံးဆယ် အကွာအဝေးထက် မပိုသော ဝူကျီတောင်ထိပ် ကို ကြည့်လိုက်သည်။

မဟုတ်ဘူး၊ အရမ်းနီးကပ်နေတယ်။

ပုံမှန် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ပုံစံများအရ။

ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ပြီးဆုံးပြီးနောက်။

ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ရာချီ ဧရိယာသည် ဉက္ကာခဲမိုးရွာထားသလို မီးလောင်ထားသောမြေ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

အရာအားလုံး ရက်စက်စွာ ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မည်။

ပြီးတော့ ဒီ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် က ဒီလောက်တောင် အင်အားကြီးတယ်။

ဒါကျလာရင်၊ ဆူနာမီလှိုင်းတွေရိုက်ခတ်သလိုမျိုး ဝူကျီတောင်ထိပ်ကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်။

ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

အရှင်မ ဟုန်လျန် ပြန်လာပြီး ဝူကျီတောင်ထိပ်က ဖျက်ဆီးခံရပြီး အားလုံး ပျောက်ဆုံးနေတာကို တွေ့ရင်

သူမရဲ့ စိတ်ခံစားချက်နဲ့ဆိုရင်၊ ဆူပူသောင်းကျန်းမှုတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်။

ယဲ့ယွီ သည် ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးကို မမြင်ချင်ခဲ့။

ဒါဆိုရင်၊ သူ အစွမ်းကုန် ပေးဆပ်ဖို့မှလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး!

ယဲ့ယွီ သည် သူ၏ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

သူ၏လက်ဖဝါးတွင် အနက်ရောင်ဓားတစ်လက် ပေါ်လာသည်။

ဒီဓားက ဝိညာဉ်သောင်းချီခန်းမ ၏ သခင်မ ကျူးဒီကျဲ က သူ့အတွက် ဖန်တီးပေးခဲ့သော အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက် အမွေးပန်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေါ်လာသည်နှင့်။

ယဲ့ယွီ ၏ အရှိန်ဝါ သည် ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားသည်။ တရှိန်းရှိန်းတက်လာနေသော ဓားဆန္ဒက တောတောင်အားလုံးကို ခုတ်ပိုင်းတော့မယောင်ပင် ထင်ရသည်။

ဓား၏မာန်ဖီသံသည် မိုင်ရာချီ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ချင်းယွင် ဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည်ပင် ဓား၏ကြည်လင်သော အသံကို ကြားနိုင်သည်။

ဒီအချိန်မှာ။

ယဲ့ယွီ သည် လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော ဓားနတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ဖြစ်နေသည်။

သူသည် သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို ညှစ်ထုတ်ကာ အသုံးပြုပြီး ဟောက်ရန် နှလုံးသားဓား ကို ရိုးရှင်းသောခုတ်ပိုင်းကွက်ကိုသုံးကာ

ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့်၊ ကောင်းကင်ဘက်သို့ ခုတ်လိုက်သည်။

ဒါက အရမ်းရိုးရှင်းတယ်၊

လှုပ်ရှားမှုက အလွန်နှေးကွေးသည်။

ဒါက လောကမှာ ဘာထူးခြားတဲ့ဖြစ်ရပ်မှ မဖြစ်စေခဲ့ဘူး။

အပြင်လူတွေအတွက်တော့၊ ဒါက ဓားပညာသင်ခါစတပည့်လေးရဲ့ စတင်လှုပ်ရှားမှုလိုပဲ။

ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ။

လောကတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဓား၏ဟစ်ကျွေးသံနှင့် နဂါး၏မာန်ဖီသံများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သုံးမိနစ်လေောက်ကြာပြီးနောက်။

ကောင်းကင်ရှိ ဧရာမနဂါးခေါင်းသည် တစ်စစီ ကွဲကြေသွားသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်တခွင်လုံး ဟိုသည်ပြေးကာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ။

ပေတစ်ရာ ရှိသော နဂါးခေါင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက အဆုံးသတ် မဟုတ်ဘူး!

နောက်တော့၊ ကောင်းကင်ရှိ တိမ်မဲလေပွေတိုက်ကြီးတခုလုံးသည် လုံးဝတစစီပိုင်းကာ လှီးဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု။

ဒါက ကောင်းကင်မှာ ဆက်ပြီး ကျယ်လာတယ်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ ကြီးမားသော ဓားအမှတ်အသားတစ်ခု ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်တိမ်တိုက် တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

နေရောင်ခြည်က အက်ကွဲကြောင်းမှတဆင့် လင်းကျလာပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်ကို ရောင်ခြည်များ ကျရောက်စေသည်။

မိုင်တစ်ထောင် ကို ဖုံးအုပ်ထားသော ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်တိမ်တိုက် ။

အခုတော့ နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒီအရာကို မြင်တဲ့အခါ။

ကျိုယင်ချွန် နှင့် လင်းမြောက်ရွှယ် တို့သည် ဒူးများမခိုင်တော့ပဲ တုန်ယင်ကာ နေရာတွင်ပင် လဲကျသွားကြသည်။

ဒါက သူတို့ရဲ့ နားလည်မှုကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။

ခင်ပွန်း… တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်တိမ်တိုက် ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာလား?

နဝမကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ထိ ခံရမှာလေ ။

ဒုတိယ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ပင် မကျလာသေးဘဲ၊ ဒါက ပျောက်သွားပြီလား?

ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ကို ဒီနည်းနဲ့ ကျော်လွှားလို့ရတာလား?

ဒါက သူတို့တင် မဟုတ်ဘူး။

ပစ္စုပ္ပန်ရှိ လူတိုင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဆိုလိုရင်းက အသက်နှင့်သေခြင်း စိန်ခေါ်မှု။

ရုတ်တရက်… ပျောက်ကွယ်သွားတာလား?

ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?

မကြာခင်မှာပဲ။

ကောင်းကင်သည် တိမ်ကင်းစင်သော အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ပူပြင်းသောနေသည် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။

ယဲ့ယွီ သည် ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူလည်း အံ့သြသွားသည်။

သူ ဒီလို အလျင်စလို အဆုံးသတ်မှုကို မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

မဟုတ်ဘူး၊ ပိုတိတိကျကျပြောရရင်။

သူ အစွမ်းကုန်သုံးပြီး ခုတ်လိုက်တဲ့ဓားမှာ ဒီလောက်စွမ်းအားရှိမယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

ဒါက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားလား?

“ ဖောက်!”

မိုးရေစက်တစ်စက် အေးခနဲအထိတွေ့ကိုယူဆောင်ကာ ရုတ်တရက် ကျလာသည်။

ယဲ့ယွီ သည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်က တိမ်ကင်းစင်နေပေမဲ့။

ရွှေရောင်မိုးရေစက်များ စတင်ကျလာတာကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

မိုးရွာတဲ့ ဧရိယာက အလွန် ကျယ်ပြန့်သည်။

ချင်းယွင် ဂိုဏ်းလည်း ပါဝင်သည်။

ဝူကျီတောင်ထိပ် တွင်၊ လော်ဇဲ့ သည် ကောင်းကင်ကနေ ကျလာတဲ့ ရွှေရောင်မိုးကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏အမူအရာက အလွန်ထူးဆန်းသွားသည်။

သူက သူ့လက်ထဲမှာ ဖမ်းလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ညှစ်လိုက်သည်။

ဒါက ကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပမာဏကို ပါဝင်နေတာကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဒါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?

ကျိုယင်ချွန် က သူမရဲ့မျက်လုံးတွေကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်ပြီး၊ သူမရဲ့လက်မောင်းတွေကို ဖြန့်လိုက်သည်။

ပြီးတော့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်၊ “ ကောင်းကင်နတ်ရေစင် ကျလာတာလား? ငါ ဒါကို တစ်ဖန် ပြန်မြင်ရမယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

တကယ်တော့၊ ဒါက ငါ့ခင်ပွန်းကြောင့်ပဲ!”

ရှဲ့မူလင် သည် “မသိရင် မေး” ဆိုတဲ့ မူအရ။

အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ညင်သာစွာ မေးသည်၊ “အစ်မ၊ ကောင်းကင်နတ်ရေ ဆိုတာ ဘာလဲ?”

ထို့နောက်၊ ကျိုယင်ချွန် ကအဲ့ဒီနေရာမှာရှိ လူတိုင်းကို အလေးအနက် ရှင်းပြသည်။

ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် သည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ဒါက ဆုလာဘ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နတ်ရေ ကို ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ကျော်လွှားသူများသာ ရနိုင်သည်။

ဒီရွှေရောင်မိုးရေစက်တွေက ပြည့်ဝတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပါဝင်တယ်။

သူတို့က သက်ရှိအားလုံးအတွက် အလွန်အမင်း အကျိုးရှိတယ်။

သူတို့က ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုးတက်စေနိုင်တယ်။

သူတို့က ဝိညာဉ်သားရဲတွေကိုတောင်မှ သူတို့ရဲ့ ဉာဏ်ရည်ကို နိုးကြားစေဖို့လည်း ကူညီနိုင်တယ်။

ပန်းများ၊ အပင်များ၊ သစ်ပင်များသည်လည်း အသိဉာဏ်ရရှိရန် အခွင့်အရေးရနိုင်သည်။

ဒါက အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ ပြောနိုင်တယ်။

ဒါကြောင့်ပဲ၊ ဒဏ္ဍာရီတွေထဲမှာ။

တစ်စုံတစ်ယောက် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း ဖြစ်တဲ့အခါ၊ သူတို့ရဲ့ ကြက်တွေနဲ့ ခွေးတွေတောင် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း ဖြစ်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။

ဒါက အဲ့ဒီနောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်ပဲ။

ကျိုယင်ချွန် ရဲ့ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက်။

လော်ဇဲ့ ၏ မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး၊ သူက သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ရေခွက်အားလုံးကို တိတ်တိတ်လေး ထုတ်ယူပြီး၊ လျှို့ဝှက်သောနေရာတစ်ခုမှာမိုးရေများခံကာ ထားလိုက်သည်။

ပြီးတော့ သူက ခြေတစ်ဖက် ကို တစ်ဖက် ပေါ်တင်ပြီး ထိုင်လိုက်တယ်။

ယဲ့ယွီ ဆီကနေ ဒီလက်ဆောင်ကို သေသေချာချာ ခံစားနေတယ်။

သူက ထီပေါက်သွားပြီ!

ဤ နတ်ရေစင် မိုးသည် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် အပြည့်ကြာပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြီးဆုံးသွားသည်။

မကြာခင်မှာပဲ။

ယဲ့ယွီ သည် နောက်ဘက်တောင်ကနေ ပြန်လာသည်။

ဇနီးသည်များက သူ့ကို ချက်ချင်း ဝိုင်းလိုက်ကြသည်။

“ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ အရှင်၊ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားလို့!”

သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်ပြုစကားများကို တုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့။

ယဲ့ယွီ အလွန်ပျော်ရွှင်ခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ သူက သူတို့ကို တိုက်တွန်းဖို့လည်း မမေ့ခဲ့ဘူး။

“မင်းတို့အားလုံးလည်း ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ရမယ်။

ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံ ကို အတူတူ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားစုံတွဲတွေ ဖြစ်ကြရမယ်။”

ဇနီးသည်များအားလုံး သဘောတူကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ၊ လော်ဇဲ့ က မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရေခွက်အားလုံးကို သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းသည်။

နောက်မှ အသုံးပြုဖို့ သိမ်းဆည်းဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ။

ဒါပေမဲ့ သူ မသိခဲ့တာက ဝိညာဉ်မိုးက သိမ်းဆည်းလို့ မရဘူး။

ဒါက ကျပြီး မကြာခင်မှာပဲ သာမန်ရေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။

မသိဘဲ၊ လော်ဇဲ့ က သူ့ရဲ့တာဝန်ကို ပြီးဆုံးအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။

သူက ဇနီးတွေ ဝိုင်းထားတဲ့ ယဲ့ယွီ ကို ကြည့်လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ သူ ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ တုံ့ဆိုင်းနေတယ်။

ဒီအချိန်မှာပဲ။

သူ့ခါးမှာရှိတဲ့ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးက ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားတယ်။

ဒါကို မြင်တော့။

လော်ဇဲ့ အံ့အားသင့်သွားပြီး ပါးစပ်ကြီးဟကာ ယဲ့ယွီ ဆီကို ကမူးရူးထိုး ချက်ချင်း ပြေးသွားသည်။

၃၅၃ ဆက်ရန်

All Chapters