အခန်း (၃၄၂)

အံ့အားသင့်စွာပင်၊ ပိုင်ရှီချူ သည် ပူဟောက်ယန် ၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ရှင်ပြရန် စိတ်မဝင်စားခဲ့ပါ။

သူမသည် ချာကနဲ လှည့်ပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဒါကို မြင်သောအခါ ယဲ့ယွီ ၏ မျက်နှာ အံ့အားသင့်စွာပင်၊အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။

သူသည် ပူဟောက်ယန် ၏ ပါးစပ်ကိုပိတ်ထားရာမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြေလိုက်သည်။

သနားစရာကောင်းသော ကောင်းကင်နဂါးချောက် ၏ ဂိုဏ်းချုပ်။

သူ၏မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ ပုံပျက်နေပြီး၊ သူသည် ၎င်းကို သူ၏လက်များဖြင့် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာရန် ပင်ပန်းစွာ နှိပ်နယ်နေရသည်။

နာကျည်းသောအမူအရာဖြင့် ပူဟောက်ယန် က ညည်းတွားသည်၊ “ဆရာ၊ ဘာလို့ ဒီလောက် တင်းမာနေရတာလဲ?”

“ရှင်တို့ အရင်ကတည်းက အတူတူနေခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား? သူမကို ‘ အမကြီး ’ လို့ ခေါ်တာ လုံးဝ အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ရှိပါတယ်!”

ဒီအချက်မှာတော့ ပြောရမယ်။

ဆရာက တကယ်ကို ထူးခြားတယ်။

နတ်ဆိုးသခင်မကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကိုဘယ်တော့မှ ဆန့်ကျင်တာမျိုးမလုပ်ပဲ သူ့အနားကပ်နေအောင်ထားနိုင်တာ အထင်ကြီးစရာ ပဲ!

ဒါကို ကြားသောအခါ ယဲ့ယွီ သည် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်သွားသည်။

အချို့အရာများသည် ရှင်ပြရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ပူဟောက်ယန် က သူ၏ကိုယ်ပိုင် သင်္ချိုင်းတွင်းကို ဆက်တူးနေသည်ကို သူ သနားလှသဖြင့်ဆက်ပီး ရပ်ကြည့်မနေနိုင်ခဲ့။

ထို့ကြောင့် ယဲ့ယွီ သည် ပူဟောက်ယန်ကို ပိုင်ရှီချူ အား“ အမကြီး ” ဟု ထပ်မခေါ်ရန် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တားမြစ်ခဲ့သည်။

သူတို့၏ဆက်ဆံရေးနှင့်ပတ်သက်၍ အရူးတယောက်လို ထင်ရာစိုင်းမခန့်မှန်းရန်လည်း သတိပေးခဲ့သည်။

ခဏလေး။

ပိုင်ရှီချူ ကို ပြောသောအခါ ဘာလို့ သူ၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် နှလုံးခုန်နုန်းမြန်လာကာ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရတာလဲ?

သုံးရက် အကြာတွင်။

ယဲ့ယွီ သည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မျက်နှာသည် ဆေးမင်ကြောင်ထိုးသလို ရှင်ပြ၍မရဘဲ ပေါ်လာသည်။

ထိုမျက်နှာသည် ပိုင်ရှီချူ မှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ယဲ့ယွီ သည် သူ့လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သော်လည်း ၎င်း ပျောက်မသွားခဲ့ပေ။

၎င်းသည် နတ်ဆိုးမအမှတ်အသား နှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း သိလိုက်ပြီးနောက်။

သူသည် အဖြေများကို ရှာဖွေရန်အတွက် စာကြည့်တိုက်ထဲမှ ရှေးဟောင်းစာပေများကို ဖတ်ရှုနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် ရှေးဟောင်းလက်ရေးမူတစ်ခုတွင် နတ်ဆိုးမအမှတ်အသား နှင့်ပတ်သက်သော မှတ်တမ်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

မှတ်တမ်းတွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ- အမှတ်အသားပိုင်ရှင်က သူတို့၏ချစ်သူအတွက် ပြင်းပြစွာ တောင့်တသောအခါ။

ချစ်သူ၏ပုံရိပ်သည် အမှတ်အသားပိုင်ရှင်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ပေါ်လာလိမ့်မည်။

တောင့်တမှု ပိုပြင်းလေလေ၊ ပုံရိပ် ပို၍ ရှင်လင်းလေလေဖြစ်သည်။

သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ပိုင်ရှီချူ ၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း။

ယဲ့ယွီ သည် ခဏတာ မူးဝေနေသည်။

ပိုင်ရှီချူ သည် သူ့ကို သဘောကျသွားတာ ဖြစ်နိုင်သလား?

ဤအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့် ၎င်းကို ဖိနှိပ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ပိုင်ရှီချူ နှင့် အတူရှိခဲ့သော အချိန်များကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သောအခါ။

ယဲ့ယွီ သည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ရုတ်တရက် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထပ်မံ တွေးတောခြင်းမရှိဘဲ။

သူသည် သတင်းအချက်အလက်များကို ရှာဖွေပြီး နတ်ဆိုးခန်းမ သို့ သွားခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် သူသည် ပိုင်ရှီချူ ကို သူမ၏ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူသည် သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားကို သူမအား ပြသခဲ့သည်။

ပိုင်ရှီချူ ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်နှာသည် အနည်းငယ် နီမြန်းသွားသည်။

တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ရင်း သူမက “အိုး? ဒါ ဘာလဲ?” ဟု ပြောသည်။

ယဲ့ယွီ သည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ ရှေးဟောင်းလက်ရေးမူကို ထုတ်ယူကာ သူမ၏ရှေ့တွင် တင်လိုက်သည်။

ဒါကို မြင်သောအခါ။

ပိုင်ရှီချူ သည် ယဲ့ယွီ က အရာအားလုံးကို သိရှိသွားပြီး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ ဒါကြောင့် သူ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်နေသည်။

စာသားထဲရှိ “ တောင့်တခြင်း ” ဟူသော စကားလုံးက သူမ၏နှလုံးသားကို ထက်ရှသော ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ထိုးဖောက်လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမကို လုံးဝ အားနည်းသွားစေသည်။

တကယ်တော့။

ဒီရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပိုင်ရှီချူ သည် ယဲ့ယွီ ကို တွေးတောခြင်းမပြုဘဲ မနေနိုင်ခဲ့။

သို့သော် သူမသည် သူ့ကို ဘယ်လို ချဉ်းကပ်ရမည်ကို မသိခဲ့။

သူမသည် သူ့ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ဖိအားပေးလိုခြင်း မရှိပါ။

သူမ၏ ခံစားချက်များကို အပြန်အလှန်တုံ့ပြန်ရန် သူ့ကို တွန်းအားပေးရန်အတွက် နတ်ဆိုးမအမှတ်အသား ကိုလည်း အသုံးမပြုလိုခဲ့။

ပိုင်ရှီချူ သည် နတ်ဆိုးသခင်မ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် သနားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မလိုအပ်ပေ။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင်။

သူမသည် သူမ၏ခံစားချက်များကို အချိန်တိုင်း ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်အထိပင်။

ယဲ့ယွီ သည် အနည်းငယ် ကိုယ်ကို ညွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာကို သူမနှင့်နီးနီးလေး ထားကာ ညင်သာစွာ ပြောသည်၊ “ဒါဆို အဲ့နေ့က တကယ် ဝန်ခံခဲ့တာလား?”

သူ၏နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး ပိုင်ရှီချူ က ရှင်ပြချက်တစ်ခုကို တွေးတောရန် ရုန်းကန်နေသည်။

သို့သော် ယဲ့ယွီ သည် သူမကို စဉ်းစားရန် အချိန်များစွာ မပေးခဲ့။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤမျှအထိ ဦးဆောင်ခဲ့ပါက၊ အမျိုးသားတစ်ဦးအနေဖြင့် တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုပါက ကျေးဇူးကန်းရာ ရောက်သည် မဟုတ်လား?

ထို့ကြောင့် ယဲ့ယွီ သည် ပိုင်ရှီချူ ၏ လက်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး တင်းကျပ်စွာဖက်ကာ ဆွဲဆောင်မှုပြင်းထန်သော သူမကိုယ်လေးကို သူ့အောက်သို့ဖိချလိုက်သည်။

သူမ၏ခါးသေးသေးလေးကိုဖက်ကာ ပြည့်ဖောင်းသောနှုတ်ခမ်းများကို နမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက်အဝတ်များကို ဖယ်ခွာကာ သူမကို " ကွမ် " စာလုံးကို မှန်ကန်စွာ ရေးနည်းကို သင်ပေးခဲ့သည်။

သူမ၏အိစက်သော အထိတွေ့သည် သူမ၏ လှပလွန်းသောမျက်နှာလေးကဲ့သို့ပင် ် ရမက်ကို အလွန်ကြွစေခဲ့သည်။

အချိန်မဆိုင်းတော့ပဲ သူမ၏ လှပသောကျောက်စိမ်းသား ပေါင်တံရှည်များကို ကိုင်ရင်း ချစ်တင်းနှောခဲ့တော့သည်

ပြည့်တင်းလှပသောကိုယ်လုံးဖြုဖြူလေး သူ၏အောက်တွင် လူးလွန့်ကာ ကော့ပျံနေခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီ၏ကျွမ်းကျင်သော ခေါ်ဆောင်မှုအောက်တွင် ရမက်နတ်ဆိုးမ၏ ရမက်ဆန်သော ညဉ်းတွားသံများဆူညံနေခဲ့သည်။

သူတို့သည် ခုနစ်ရက် လုံးလုံး လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

ပိုင်ရှီချူ စာလုံးလှရေးခြင်းကို ကျွမ်းကျင်လာသည်နှင့်။

သူမ၏ အပြုအမူနှင့် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက နတ်လောကမှ ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

၎င်းသည် ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ နတ်ဆိုးမ သဘာဝသည် အပြည့်အဝ နိုးကြားလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

အချိန်ကြာလေလေယဲ့ယွီ၏ရမက်ကို ပြင်းထန်စေလေလေဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမတကိုယ်လုံးပွတ်သပ်ချုပ်နှောင်ကာ ကာမရယူနေသော်လည်းမတင်းတိမ်နိုင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမ၏တောင့်တင်းသော တင်သားများဖြင့် ကျောခိုင်းကာ ယဲ့ယွီ၏သူမခါးကိုကိုင်ကာ ကြမ်းတမ်းစွာ ရိုက်ခတ်မှုများကို မျက်လုံးမှိတ်ကာခံစားနေခဲ့သည်။

ခနအကြာတွင်

သူမသည် ယဲ့ယွီ ၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ကြယ်စင်သဖွယ် ဝိုင်းစက်တောက်ပသော မျက်လုံးများက ရမက် ဆွဲဆောင်မှုများဖြင့် ပြည့်လျှံနေသည်။

ညင်သာသောအသံဖြင့် သူမက “အခုကစပြီး ကျွန်မက ရှင်နဲ့ပဲ ကပ်နေတော့မယ်။”

“ရှင်က ကျွန်မဆီကို ကိုယ့်ဘာသာ လာခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မက ရှင်ကို ဒီလိုဖြစ်အောင် တွန်းအားပေးခဲ့တယ်လို့ မတွေးပါနဲ့။”

ယဲ့ယွီ က စနောက်ပြီး ရယ်လိုက်သည်၊ “ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ။ မင်းက အပြစ်ကင်းပါတယ်၊ အရာရာတိုင်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုပါပဲ။”

“မင်းစိတ်ပျော်ပြီလား?”

“ဒါပေမဲ့ အဲ့လိုဆိုရင်၊ ခုမင်းကို ကျွန်တော်နဲ့အတူ စာလုံးလှ ထပ်လေ့ကျင့်ဖို့ တွန်းအားပေးရင် ဘယ်လိုလဲ?”

ယဲ့ယွီကသူမ၏ကိုယ်လေးကို ပွေ့ချီကသူ့ပေါင်ပေါ်တွင်ထိုင်စေရင်း မေးလိုက်သည်။

ပိုင်ရှီချူ ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း နီရဲသွားသည်။

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း။

ယဲ့ယွီ သည် နတ်ဆိုးခန်းမ တွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ဆက်ဆံရေးသည် လျင်မြန်စွာ နက်ရှိုင်းလာသည်။

နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံမှုကို အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့်။

ပိုင်ရှီချူ ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဆင့်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ရောက်လာသည်။

ဤနှုန်းဖြင့် မကြာမီ သူမသည် သူမ၏ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ ပြန်ရောက်လာလိမ့်မည်။

၎င်းမျှသာမက၊ ယဲ့ယွီ သည်လည်း အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိခဲ့သည်။

သူသည် နက်နဲသောနတ်ဆိုး အဆင့်၏ အလယ်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ရန် နီးစပ်နေသည်။

ဤသို့သော ကျင့်ကြံမှုအမြန်နှုန်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင်။

ဒါက အဆင့်မြင့် ရမက်နတ်ဆိုး တစ်ဦးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အလားအလာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဤအချိန်အတွင်း ယဲ့ယွီ သည် ပိုင်ရှီချူ ကို ဘာကြောင့် သူမက အစပိုင်းတွင် သူ့ကို ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဆင့်သို့ မဝင်ရောက်စေရန် တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့ကြောင်း စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် မေးခဲ့သည်။

ပိုင်ရှီချူ က ကိုယ့်ကိုယ်ကို သရော်သော ရယ်သံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်၊ “ကျွန်မက ရှင်ဟာ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ရဲ့ မရဏလမ်းစဉ် ကို ကျင့်ကြံနေတယ်လို့ အစက ထင်ခဲ့တယ်။”

“ရှေးဟောင်းစာပေတွေအရ၊ မရဏလမ်းစဉ် ကို ကျင့်ကြံပြီး ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဆင့်ကို ဝင်ရောက်သူတိုင်းဟာ မရဏကိုယ်တိုင်က စားသုံးခြင်းခံရဖို့ ကံကြမ္မာပါနေတယ်လို့ ဆိုထားတယ်။”

“ဒီနေ့အထိ အဲ့ဒီစံချိန်ကို ဘယ်သူမှ မချိုးဖောက်နိုင်သေးဘူး။”

“ရှင် သေဆုံးတာကို ကျွန်မ မလိုချင်ခဲ့လို့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဆင့်ကို မဝင်ဖို့ တိုက်တွန်းနေခဲ့တာ။”

“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်မရဲ့ သတိပေးချက်တွေက ဟာသတစ်ခုထက် မပိုဘူးလို့ ထင်ရတယ်။”

“ရှင်က မရဏလမ်းစဉ် ကို မကျင့်ကြံဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား?”

ဤမေးခွန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ယဲ့ယွီ က အဖြေမပေးဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ အိပ်မက်နယ်ပယ်စွမ်းရည် သည် မည်သည့် မရဏလမ်းစဉ် ထက်မဆို အများကြီး သာလွန်သည်။

၎င်းသည် အပြစ်အနာအဆာမရှိ၊ အားနည်းချက်မရှိပေ။

သို့သော် ထိုသို့သောအရာများသည် ရှင်ပြရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ပိုင်ရှီချူ သည် ထပ်မံမမေးမြန်းခဲ့။

အမှန်တကယ်တော့၊ သူမသည် ပိုင်ယုံကျီ ကို ယဲ့ယွီ အနိုင်ယူခဲ့စဉ်ကတည်းက သူသည် မရဏလမ်းစဉ် ကို မကျင့်ကြံကြောင်း သိလိုက်ရပြီ။

ထိပ်ဆုံး နက်နဲသောနတ်ဆိုး တစ်ဦးကို အားစိုက်မှုမရှိဘဲ သတ်နိုင်ခြင်း။

ထိုသို့သော စွမ်းဆောင်ချက်ကို အနည်းဆုံး နတ်ဆိုးဘုရင် အဆင့်၏ အလယ်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးမှသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

ပိုင်ရှီချူ ၏ မျက်လုံးများတွင် ယဲ့ယွီ သည် သူ၏စစ်မှန်သောခွန်အားကို အချိန်တိုင်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

သူ တကယ် ဘယ်လောက် အင်အားကြီးတယ်ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ခဲ့။

သို့သော် ယဲ့ယွီ က ၎င်းအကြောင်းကို မပြောသောကြောင့် ပိုင်ရှီချူ သည် စူးစမ်းမေးမြန်းမည် မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ယောက်ျားက သူမသည် စူးစမ်းတတ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု တွေးစေရန် သူမ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါ။

ထိုသို့ပြောသော်လည်း ပိုင်ရှီချူ သည် ပေါ့ပေါ့ဆဆ နေမနေခဲ့ပါ။

ပိုင်ယုံကျီ သေဆုံးသွားသောကြောင့်။

ပိုင်ရှီချူ သည် သူ၏နယ်မြေကို သိမ်းယူရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးချခဲ့သည်။

အောင်မြင်ပါက သူမသည် ဒုံယောင်း ပြည်နယ်၏ သုံးပုံနှစ်ပုံ ကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်။

ဒါက ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၏ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လာရန် သူမ၏ပန်းတိုင်ဆီသို့ ကြီးမားသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏ လက်ရှိ နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဆင့်သည် အတော်အတန် မလုံလောက်သေးပေ။

ပိုင်ယုံကျီ မရှိတော့သော်လည်း သူ၏ နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး ဗိုလ်ချုပ်များစွာသည် ကြောက်စရာကောင်းသော ရန်သူများအဖြစ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် ပိုင်ရှီချူ က ယဲ့ယွီ ကို အကူအညီတောင်းခဲ့သည်။

ဤအရာအတွက် ယဲ့ယွီ က ချက်ချင်း သဘောတူခဲ့သည်။

ဘာပြောစရာရှိသေးလဲ့ ၊ တပ်မက်စရာကောင်းလွန်းသော သူ၏ဇနီးသည်ကို လောကတခုလုံးကို အောင်နိုင်အောင် ကူညီပေးတာက သဘာဝကျတာပဲ!

ထို့အပြင်၊ ဒါက သူ့အတွက်လည်း ရွှေရောင်အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၃၄၃ ဆက်ရန်