မိုးကြိုးယွမ်သစ်သီး ရင့်မှည့်ခြင်း

“ဝံပုလွေကြီး?!”

စုယင်,၏စကားကိုကြားပြီးနောက် ကျန်းချောင်ဘင်,သည် လျင်မြန်စွာလှည့်၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲအုပ်စုကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလတ်နေသော ဧရာမဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို ထင်ထင်ရှားရှား မြင်လိုက်ရသည်။

ဝံပုလွေကြီးကိုမြင်ပြီး ကျန်းချောင်ဘင် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

သူ့ရှေ့ရှိ ဝံပုလွေကြီးသည် စီချွမ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော ဝူဗာလင် မှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ သူတို့သုံးဦး ကျန်းနန် မှ ချီလင် တောင်သို့ လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ့ရှေ့မှ ကြီးမားပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ အကောင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချောင်ဘင်,က ကြောက်ရွံ့မှုကို လုံးဝ မပြခဲ့ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် သူ့မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ချပ်၊ ချပ်၊”

ကျန်းချောင်ဘင် ၏ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့်၊ အလွန်လေးလံသော သတ္တုစပ် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အစုံသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ချက်ချင်း ချိတ်ဆက်သွားသည်။

စွမ်းအားကြီးမားသော ယိုချင်းယန် နှင့် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ကျန်းချောင်ဘင် သည် ရှောင်တိမ်းရန် မရွေးချယ်ဘဲ ယိုချင်းယန် ပြေးလာသည့်လမ်းပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ရပ်နေခဲ့သည်။

“ဘုန်း!”

ဧရာမ နှင်းဝံပုလွေနှင့် သံချပ်ကာလူသားတို့က တခဏချင်း တိုက်မိသွားသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်မိသည့်အသံက မိုးခြိမ်းသံကဲ့သိုပင် ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟီးသွားခဲ့သည်။

ကြီးမားသော ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ကျန်းချောင်ဘင်,သည် မီတာဒါဇင်များစွာအကွာကို တိုက်ရိုက်လွှင့်သွားခဲ့ပြီး သစ်ပင်အများအပြားပင် ကျိုးသွားခဲ့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ လေးလံသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာအတွင်း အနည်းငယ် မသက်မသာ ခံစားရသော်လည်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။

ထိုကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ယိုချင်းယန် ကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကျန်းချောင်ဘင်,၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တိုက်ပွဲဝင်ဆန္ဒ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

“ဟင်? သံလိုက် ကျန်းချောင်ဘင်?!”

နှစ်မီတာကျော် အရပ်ရှည်ပြီး သတ္တုအကြီးစား ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျန်းချောင်ဘင် ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ယိုချင်းယန်,သည် သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ယခင်ဘဝတွင် ကျန်းချောင်ဘင် သည် လူသားမျိုးနွယ်ကြားတွင် လူသိများသော သန်မာသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သံလိုက်စွမ်းအားကို ထိန်းကျောင်းနိုင်ခြင်းကြောင့် ကျန်းချောင်ဘင်,သည် တိုက်ခိုက်ရေး စက်ရုပ်တစ်ခုလို ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းနှင့် စွမ်းရည်က စံနှုန်းများထက် ကျော်လွန်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ကျန်းချောင်ဘင်,သည် မည်သည့်စစ်မြေပြင်တွင်မဆို အောင်နိုင်သူသည်။ သူ့ခွန်အားက အမှန်တကယ်ကို အစွမ်းထက်လှသည်။

“လာ! ထပ်လာစမ်း!”

ယိုချင်းယန်,၏ တွန်းလှန်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ကျန်းချောင်ဘင် လုံးဝမကြောက်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူ့သွေးများ ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲဝင် စိတ်ဓာတ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချောင်ဘင်,၏ဆန္ဒအရ သူ့လက်တွင် ချိတ်ထားသော သတ္တုသံချပ်ကာမှ ဆူညံသံများက ကျယ်‌လောင်စွာထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် လှံပုံသဏ္ဌာန်လက်နက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယိုချင်းယန်,သည် သူမ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှိတ်ထားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းချောင်ဘင်,သည် အရပ်နှစ်မီတာကျော်ရှိပြီး လေးလံသောသတ္တုချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ၀တ်ဆင်ထားသည်။ သူ့၏အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သတ္တု၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိသည်။

လက်ရှိလူသားမျိုးနွယ်ထဲတွင် ကျန်းချောင်ဘင်,က အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်လှသည်။

သို့သော်လည်း ယိုချင်းယန်,၏ အမြင်အရ ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချောင်ဘင်,ထက် သူမ ပို၍သာလွန်နေပြီဖြစ်သည်။

ဤဘဝတွင် နှင်းဝံပုလွေအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာကာ သွေးမိုးရွာခြင်းသည် သူမ၏ယခင်ဘဝကထက် ယိုချင်းယန်,ကို ပိုမိုပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

ဗျကရား,ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်ကြောင့် သူမသည် နိုးထခြင်း စတုတ္ထအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ခဲ့ပြီး သမိုင်းမတင်မီ ဧရာမသားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းချောင်ဘင်,သည် သူမ၏ယခင်ဘဝက နာမည်ကြီး သံချပ်ကာလူသား ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုဘဝတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု၏ နောက်ကျသောအချိန်တွင် သူမ နှင့် တိုက်ခိုက်နေရခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် အားစိုက်ထုတ်ကာ ကျန်းချောင်ဘင် ဆီသို့ မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ ထပ်မံဝင်ရောက် သွားသည်။

ကြီးမားသော ခြေသည်းများ တိုးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ပြင်းထန်သောလေပြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ လက်ဖဝါး၏ တွန်းအားသည် အလွန်ပြင်းထန်သောကြောင့် ကျန်းချောင်ဘင် အဝေးကို တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားပြန်သည်။

ဗျကရား ၏ကောင်းချီးကြောင့်ပင်၊ ယိုချင်းယန် ၏ခြေသည်းများက အလွန်ထက်မြက်ပြီး အလွန်မာကျောလှသည်။

ကျန်းချောင်ဘင်,ကို ဆိုးရွားစွာ ကြောက်လန့်စေသည့်အရာမှာ သူ့၏ထူထဲသော သတ္တုချပ်ဝတ်ပေါ်တွင် ယိုချင်းယန် ၏ ကြီးမားသော ကုတ်ခြစ်ရာတစ်ခုရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

“မဖြစ်ဘူး!၊ ဝူဗာလင် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စွမ်းအားက အရမ်းပြင်းထန်လွန်းတယ်၊ သူက ငါ့ရဲ့သတ္တုချပ်ဝတ်တန်ဆာကိုတောင် တိုက်ရိုက်ချိုးဖျက်နိုင်တယ်!”

ဤအခိုက်တွင်၊ ကျန်းချောင်ဘင်,သည် ယိုချင်းယန် နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ဖိအားက အလွန်ကြီးမားသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ့ရဲ့ အလွန်မာကျောတဲ့ သတ္တုစပ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာတောင်မှ ဝူဗာလင်,၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ကျန်းချောင်ဘင်,၏နောက်ကွယ်မှ ပုန်းနေသော စုယင်,သည်လည်း ဒါကိုမြင်လိုက်ရပြီး သူမ,မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ကျန်းချောင်ဘင် အလွန်အစွမ်းထက်သော်လည်း သူသည် ဤ ဝူဗာလင် နှင့် မယှဉ်နိုင်သည်ကို သူမတွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သော သားရဲက သူတို့ရဲ့ ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သည်။

ယခင်က သူမတို့အဖွဲ့ကပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ပြီး ဝူဗာလင် ကိုဖမ်းဆီးချင်ခဲ့သည်။ စုယင် ကိုယ်တိုင်က ၎င်းကို ရယ်စရာတစ်ခုဟုသာ မြင်ခဲ့သည်။

သူတို့ ဤသားရဲ၏ ခွန်အားကို အမှန်တကယ် လျှော့တွက်ခဲ့ကြသည်။

စုယင်,သည် သူမကို ဤသားရဲများက မြင်နိုင်သောကြောင့် ပျံသန်းနိုင်သော နင်းဖန်,အား ထူးဆန်းသောဝိညာဉ်အသီးကိုပေးအပ်ခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင်၊ နောက်မှလိုက်လာသည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲအားလုံးနီးပါးက ကျန်းချောင်ဘင်,အား နီရဲသောမျက်လုံးကြီးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ကျန်းချောင်ဘင်,ကို သူတို့၏ဒေါသများ ဖြေဖျောက်ရန် ပစ်မှတ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပုံရသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချောင်ဘင် ကို အားကောင်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများက ဝန်းရံထားပြီးဖြစ်သည်။

“ဒီနေ့ သတ်ကွင်းထဲ ဝင်ရတော့မယ်ထင်တယ်!”

ဤအစွမ်းထက်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော သားရဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် ကျန်းချောင်ဘင်,၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရူးသွပ်မှုအရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ယိုချင်းယန်,၏ အကြည့်အောက်မှ ကျန်းချောင်ဘင်,က သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအားရဲ့ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင်၊ သတ္တုအချို့သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဝတ်ဆင်ထားသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှ ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဝေဟင်၌ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် မိုးကြိုးယွမ် သစ်သီး ရင့်မှည့်သွားသောကြောင့် ကောင်းကင်တွင် တိမ်မည်းများ တဖြည်းဖြည်း ကွယ်ပျောက်သွားပြီး တောက်ပသော လရောင်က ကမ္ဘာမြေပေါ်ကို တစ်ဖန် ထွန်းလင်းလာခဲ့သည်။

ဤချွန်ထက်သောသတ္တုဓားသွားများက လရောင်အောက်တွင် အေးစက်သောအလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ကျန်းချောင်ဘင်,၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ နတ်ဆိုးဆန်သော အပြုံးတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူ့အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့်အတူ၊ ဤချွန်ထက်သော သတ္တုဓားသွားများသည် အရှေ့မှ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲများဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

“စွရှ်! စွရှ်! စွရှ်!”

ကျန်းချောင်ဘင် ထိန်းချုပ်ထားသော သတ္တုဓားများက အလွန်လျင်မြန်လှသည်။ လေထဲသို့ ဖြတ်သွားစဉ် မြှားထောင်ပေါင်းများစွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ လေဟာနယ်ထိုးခွင်းသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများက လုံးဝတုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရှိသည့်အပြင် ထက်မြက်သော သတ္တုဓားများသည် ထို သားရဲများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို လျင်မြန်စွာ ဖောက်ဝင်ပြီး အသား အမြောက်အမြားက တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားသည်ကို မြင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် ကောင်းကင်မှ သွေးမိုးများ ကျဆင်းလာသည်။

ဤအရာများအားလုံးသည် ချွန်ထက်သည့် သတ္တုဓားများဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံထားရသော ထိုသားရဲများ၏ သွေးနှင့် အသားအစိတ်အပိုင်းများသာဖြစ်သည်။

တခဏချင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်က ရက်စက်သော သားရဲများက အသိပြန်ဝင်လာကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ကျယ်လောင်သည့် အော်သံများက လေဟာနယ်ကိုပင် တုန်ခါသွားစေသည်။

ကျန်းချောင်ဘင်,သည် ဤသားရဲများကို သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင်၊ ဤချွန်ထက်သောဓားများသည် သူရဲ့ စိတ်စွမ်းအား၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် အမှန်တကယ် လှည့်ပတ်လာခဲ့သည်။

လှည့်ပတ်ခြင်းနှင့်အတူ အသားများကိုဖြတ်တောက်ထားသော ဓားသွားများသည် ပိုမိုကြီးမားသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများကို အသေအပျောက်များစွာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ငရဲကဲ့သို့ နေရာတိုင်းတွင် သွေးနှင့် အသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

စုယင်,၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး ကျန်းချောင်ဘင် ဤမျှ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

“မြန်မြန်သွား!”

လမ်းကြောင်းတစ်ခုဖွင့်ပြီးနောက်၊ ကျန်းချောင်ဘင်,က စုယင်,ကို အလျင်စလိုအော်ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ချွန်ထက်သောဓားများသည် အသားအပိုင်းအစကြီးများကို ဖြတ်တောက်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။

သို့ပေမယ့် ကျန်းချောင်ဘင်,သည် သူ့၏ လက်ရှိ ခွန်အားက ထိုသားရဲအားလုံးကို ကိုင်တွယ်ရန် မလုံလောက်သေးသည်ကို သူနားလည်သည်။

သူ့၏ စိတ်စွမ်းအင်,သည် အနန္တရရန် လုံလောက်သော ခိုင်မာမှုမရှိသေး‌ပေ၊ ယခုအချိန်တွင် သူ့အကန့်အသတ်ကို ရောက်ခါနီးနေပြီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်၊ ဤသားရဲများက အရွယ်အစားကြီးမားပြီး ချွန်ထက်သော ဓါးသွားများဖြင့် ဖြတ်တောက်ခြင်းက သူတို့ကို ဒဏ်ရာရစေရုံသာတတ်နိုင်ပြီး သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ”

အသက်ရှင်သန်ဖို့အတွက် စုယင်,သည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာရန် အလျှင်အမြန်ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ကျန်းချောင်ဘင် အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ သေသည်ဖြစ်စေ ၊ ၎င်းကသူမ၏ ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုထဲတွင် မပါဝင်ပေ။

ယိုချင်းယန်,က စုယင် အဝေးကို ထွက်သွားသည်ကို သတိထားမိပြီး သူ့ကို လိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ကျန်းချောင်ဘင်,က သူမကိုနောက်တစ်ကြိမ် တားဆီးခဲ့သည်။

ကျန်းချောင်ဘင်,က ဒေါသတကြီးအော်လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရက်စက်သော သားရဲများ၏ အသားကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည့် သတ္တုဓားသွားက ယိုချင်းယန်,ကို တိုက်ခိုက်လာသည်။

သို့သော်လည်း ယိုချင်းယန်,က မထီမဲ့မြင် ပြုပြီး ရှောင်ရန်ပင် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

“ဒင် ဒင် ဒင် !”

ချွန်ထက်သောဓားများက ယိုချင်းယန်,၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သွားသော်လည်း သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက လုံးဝပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။

ယိုချင်းယန်,၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်အမြင်သေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမ နိုးထခြင်းတတိယအဆင့်သို့ရောက်သည့်အချိန်၌ပင် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်မှ တိုက်ရိုက်ပစ်ခတ်မှုကို တားဆီးနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

သူမသည် ဤသတ္တုဓားများကို လုံးဝအလေးအနက်မထားပေ။

မီးကျားသစ်နှင့် စပါးအုံးမြွေကြီးကဲ့သို့သော အုပ်စိုးရှင်အဆင့်ရှိ သားရဲများသည် ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချောင်ဘင်,ကို ရူးသွပ်စွာတိုက်ခိုက်လာကြသည်။

သူ့အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ကျန်းချောင်ဘင်,သည် သတ္တုကို ကြီးမားသော နံရံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။

ယခု သူ့တွင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ အချိန်မရှိတော့ဘဲ အလျှင်အမြန် ခုခံရုံသာတတ်နိုင်ခဲ့သည်။

“ခွေးကောင်!”

ယိုချင်းယန် အလွန်ဒေါသထွက်နေပြီး သတ္တုနံရံကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်တောက်ရန် သူမ၏ချွန်ထက်သော လက်သည်းများကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

စုယင်,သည် အလွန်ဝေးသည့်နေရာသို့ ပြေးသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ယိုချင်းယန် သည် သူမ၏ တည်နေရာကို အာရုံမခံနိုင်တော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်၊ ယိုချင်းယန်,သည် စုယင် ကို အသည်းအသန်ကာကွယ်ပေးနေသော ကျန်းချောင်ဘင် အပေါ်ကို သူမ၏ ဒေါသအားလုံးကို ဖြေဖျောက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

………………

တစ်ဖက်တွင်၊ မိုးကြိုးယွမ် သစ်သီးနှင့်အတူ လွတ်မြောက်လာသော နင်းဖန် သည် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေဆဲဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ သူ့ခေါင်းထက်၌ ကြီးမားသော လင်းယုန်ငှက်ကြီးတစ်ကောင်က သူ့အား မဆုတ်မနစ် လိုက်ဖမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ သူ့ရှေ့ မနီးမဝေးမှ ဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင်က ကိုယ်ပျောက်ပြီး အလျှင်အမြန်ပြေးလာနေသည်။

…………………

“သခင်၊ နောက်ဆုံးသတင်းအရ၊ စူပါပါဝါအုပ်စုတစ်စုက ထူးခြားတဲ့သစ်သီး မွေးဖွားလာတာကိုမြင်တာကြောင့် ဝူဗာလင် နဲ့ အခြား ရက်စက်တဲ့သားရဲကြီးတွေ တိုက်ခိုက်နေတဲ့နေရာကို ခိုးဝင်ခဲ့တယ်!”

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဟောင် သည်လည်း စစ်တပ်ထံမှ နောက်ဆုံးရသတင်းများကို သိရှိခဲ့သည်။

ယခင်က၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော်လည်း ကမ္ဘာကြီးတွင် ဤကဲ့သို့ကြီးမားသော ပရမ်းပတာအဖြစ်မျိုးကို မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

စစ်တပ်သည် အဖွဲ့အားလုံးအပေါ် အလွန်တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ဂြိုလ်တုများက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအားလုံးကို ဖမ်းယူမှတ်တမ်းတင်နိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးသတင်းကိုလက်ခံရရှိသော ကျန်းဟောင်,သည် လုချန်း ထံသို့ ချက်ချင်းသတင်းပေးပို့ခဲ့သည်။

“သူတို့ထဲက ကိုယ်ပျောက် စွမ်းရည်ရှိတဲ့ စုယင်,က ဝူဗာလင် နဲ့ တခြား ရက်စက်တဲ့ သားရဲတွေရဲ့ နှာခေါင်းအောက်ကနေ ငွေသစ်သီးကို ခိုးယူသွားခဲ့ပါတယ်”

“နောက်ဆုံးသတင်းတွေအရ ငွေသစ်သီးကို နင်းဖန် လို့ ခေါ်တဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်က ယူဆောင်သွားခဲ့တယ်”

“သူက လေစွမ်းရည်ကို နိုးထခဲ့သူပါ၊ အမြင့်ပေအနိမ့်ကနေ အလွန်လျင်မြန်တဲ့နှုန်းနဲ့ ပျံသန်းနိုင်တဲ့အတွက် ငွေသစ်သီးကို လွှဲပြောင်းခံရပြီး ရက်စက်တဲ့ သားရဲတွေလက်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ယူဆရပါတယ်”

“စုယင်,က ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ပြီး ထွက်ပြေးနေတယ်၊ နင်းဖန်,က နိမ့်တဲ့အမြင့်မှာ ပျံသန်းနေပြီး သူတို့သုံးယောက်ထဲမှာ အသန်မာဆုံးဖြစ်တဲ့ ကျန်းချောင်ဘင် ကတော့ သူ့ကို ကိုဝိုင်းရံထားတဲ့ သားရဲတွေကိုခုခံနေပါတယ်”

“သခင်၊ စစ်တပ်က အဲ့ဒီနေရာရဲ့ အခြေအနေကို သတိထားမိပြီး လူတွေကို အခင်းဖြစ်ရာဆီကို ပို့ဆောင်နေတယ်...”

လျှင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေသော လုချန်း သည် ကျန်းဟောင် ထံမှ သတင်းစကားကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် အလွန်စိုးရိမ်သွားသည်။

သူမည်မျှ လျင်မြန်သည်ဖြစ်စေ မမျှော်လင့်ထားဘဲ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျနေသေးပြီး တိုက်ပွဲကလည်း ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် လေပြင်းတိုက်သံကြားလိုက်ရသည်။

လုချန်း မျှော်ကြည့်လိုက်ပြီး အဝေးမှ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသော လင်းယုန်ငှက်ကြီးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းယုန်အောက်မှ မနိမ့်မမြင့်ကောင်းကင်ထက်တွင် လူသားတစ်ယောက်ရှိနေသည်။

ထိုလူသည် ဘောလုံးအရွယ် ငွေသစ်သီးတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ တောများတစ်လျှောက်တွင် လျှင်မြန်စွာပျံသန်းနေသည်။