ကြေးဝါအိုးမှ အစပြုသည့် ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲ
Vol. 7 Ch. 104
တိုင်ရှန်တောင်၏ တောင်စောင်းတွင် ယိုချင်းယန် သည် ဆာကူရာကျွန်းမှ နင်ဂျာအဖွဲ့ကို ပိတ်ဆို့ပြီးနောက် ဤနေရာကို ရောက်လာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲအများအပြားက တောင်ပေါ်၌ စုရုံးလာကြသည်။
အများစုမှာ တောင်ထိပ်သို့ ဦးတည်သွားကြပြီး၊ သားရဲများစွာကို တောင်ထိပ်တွင် ပေါ်လာသည့် တောက်ပသော အလင်းတန်းက ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
တောင်ထိပ်တွင် မည်သည့်အရာ ပေါ်လာသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။
သို့သော် အထူးစွမ်းရည်ရှိသော လူသား သို့မဟုတ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲပင်ဖြစ်စေ၊ ရှားပါးသော ရတနာတစ်ခုက ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်ကို အလိုလို ခံစားမိကြသည်။
ယိုချင်းယန်,သည် တောင်ပေါ်သို့တက်ကြသူများထဲတွင်လည်း ပါဝင်သော်လည်း သူမ အလျင်စလိုမလုပ်ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယိုချင်းယန် သည် ရှေးဟောင်းကြေးဝါအိုး၏ တံဆိပ်ကို ချိုးဖျက်ရမည့်အချိန်မဟုတ်သေးကြောင်း သိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် နိုးခြင်းအဆင့်ကို ကျော်လွန်သည့် သားရဲဘုရင်က ဤနေရာသို့ ရောက်လာလျှင်ပင် ၎င်းကို အင်အားသုံး၍ ချိုးဖျက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
………………….
တိုင်ရှန်တောင်နှင့် မနီးမဝေးတွင် အထူးစွမ်းရည်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အခြေစိုက်စခန်းဖြစ်သည်။
ဒေါင်ရှန်း ခရိုင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကွန်းဒဲ သည် သူ၏ကွပ်ကဲမှုဖြင့် အထူးစွမ်းရည်ရှိသော လူများစွာကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ရဟတ်ယာဉ်ဖြင့် ရောက်ရှိလာသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအား ကြိုဆိုရန် တန်းစီနေကြသည်။
ဦးဆောင်သူ အမျိုးသမီးကို ကြည့်ပြီးအားလုံး၏ မျက်လုံးများက စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
အဆိုပါအမျိုးသမီးသည် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်သာရှိပုံရပြီး အဖြူရောင်လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူမ၏စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်းမရှိပေ။
ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လက်ရာမြောက်စွာ ထွင်းထုထားသည့် ထိုမျက်နှာသည် မိတ်ကပ်မလိမ်းဘဲ တစ်တိုင်းပြည်လုံးကို စွဲဆောင်နိုင်သည်။
“ကြိုဆိုပါတယ်၊ မစ္စ ဂျီယန်ရှိုး၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒေါင်ရှန်း ခရိုင်အထူးစွမ်းရည်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှကြိုဆိုပါတယ်!”
ဌာနခွဲမဟာမိတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကွန်းဒဲ သည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ ပြေးသွားပြီး ထိုအမျိုးသမီးအား စိတ်ပါလက်ပါ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ဌာနခွဲမဟာမိတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကွန်းဒဲ က ဤအမျိုးသမီးကို အလွန်ယဉ်ကျေးနေသည့် အကြောင်းရင်းမှာ၊ ဂျီယန်ရှိုး သည် ရန်နိုင်ငံ၏အထူးစွမ်းရည်မဟာမိတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဗိုလ်ချုပ်မိုးကြိုးနတ်ဘုရား ဂျီကျဲန်ရှန်း,၏သမီးအရင်းဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တိုင်ရှန်တောင်ထိပ်မှ ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်များ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ရန်နိုင်ငံ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်များသည်လည်း ၎င်းကို အလေးထားခဲ့ကြသည်။
ဂျီကျဲန်ရှန်း,က သူ့သမီးကို စေလွှတ်ရုံသာမက ထိပ်တန်းအထူးစွမ်းရည်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကိုလည်း အင်ပါယာမြို့တော်မှ စေလွှတ်ခဲ့သည်။
အဖွဲ့ထဲတွင် လူတော်တော်များများရှိကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီက အလွန်သန်မာကြသည်။
ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းပြီးချင်းမှာပဲ ဂျီယန်ရှိုး ၏နောက်တွင် ရပ်လိုက်သည့်လူတိုင်းက ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဂျီယန်ရှိုး,၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်က သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံကဲ့သို့ ရိုးရှင်းပြီး အရည်အချင်းရှိလွန်းလှသည်။
ကွန်ဒဲ နှင့် အခြားသူများ၏ ယဉ်ကျေးစွာပြောဆိုမှုကို နှောင့်ယှက်ရန် သူမလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် ကွန်း၊ တခြားအတင်းအဖျင်းတွေအကြောင်း မပြောပါနဲ့၊ အခု တိုင်ရှန်တောင်ရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ”
“မစ္စ ဂျီ၊ ကျွန်တော်လွှတ်လိုက်တဲ့လူတွေရဲ့ စုံစမ်းမှုတွေအရ တိုင်ရှန်တောင်မှာ အနည်းဆုံး သားရဲဘုရင်နှစ်ကောင်က သင်းခွေချပ် အာဏာရှင်နီးပါး အစွမ်းထက်ကြတယ်”
“အစွမ်းထက်တဲ့ သားရဲ ဘုရင်နှစ်ကောင်?!”
“တိုင်းတောင်မှာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ သားရဲဘုရင်တွေရှိမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး!”
ဂျီယန်ရှိုး,သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူမ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ အခြေအနေက ဤမျှလောက် ရှုပ်ထွေးလိမ့်မည်ဟု သူမ,မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သင်းခွေချပ် အာဏာရှင်က ရန်နိုင်ငံကို ခြိမ်းခြောက်ရန် လုံလောက်သည်။
ယခု တိုင်ရှန်တောင်တွင် အနည်းဆုံး သားရဲဘုရင်နှစ်ကောင်ရှိနေသည်။
“ဒီအကောင်တွေက အစွမ်းထက်တယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့နောက်မဆုတ်ရဘူး”
“တိုင်တောင်ထိပ်က ကြေးဝါအိုးက ငါတို့ရန်နိုင်ငံ ဘိုးဘေးဘီဘင်တွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲ၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေလက်ထဲ မကျရောက်စေရဘူး”
“ဝူရှောင်၊ ဝမ်ဖိန်၊ လီမန့်၊ ဆူကျင်း၊ မင်းတို့လေးယောက် ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့!”
အခြေအနေကို မေးမြန်းပြီးနောက် ဂျီယန်ရှိုး,သည် သူမ၏အနောက်မှ အထူးစွမ်းရည်ရှိသူများကိုခေါ်ဆောင်ကာ တောင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်တက်ခဲ့သည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူတိုင်းသည် အလွန်သတိထားပြီး သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။
တိုင်ရှန် တောင်ပေါ်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများစွာရှိပြီး ရှားပါးရတနာ၏ ဖြစ်စဉ်နှင့်အတူ၊ ထိုသားရဲများက ပို၍ပင် ကြမ်းတမ်းလာကြသည်။
သို့သော် တန်ခိုးကြီးသော သားရဲ ဘုရင်နှစ်ပါး ရှိသည်ကို မဆိုလိုပါ၊ ထို့ကြောင့် သားရဲအားလုံးက မဆင်မခြင် ပြေးဝင်ကြသော်လည်း ဤကဲ့သို့အစွမ်းထက်သော သားရဲများကို ရှောင်ကြသည်။
ဂျီယန်ရှိုး နှင့် သူ့အဖွဲ့က တောင်ပေါ်ကို ချောချောမွေ့မွေ့ တက်နိုင်ခဲ့သည်။
အကြောင်းအရင်းမှာ၊ အဓိကအားဖြင့် အဖွဲ့ထဲတွင် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးရှိပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် အထူးပင်ကိုယ်စွမ်းရည်များနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုများရှိသည်။
သူတို့အနက်မှ ဆူကျင်း ဟုခေါ်သော အမျိုးသမီးသည် ပြင်းထန်သောလေစွမ်းရည်ကို နိုးထလာရုံသာမက အခြားသော အရန်စွမ်းရည်ကိုလည်း နိုးထခဲ့သည်။
သာလွန်တိတ်ဆိတ်ခြင်း။ ဤစွမ်းရည်သည် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် သိသာထင်ရှားသော သက်ရောက်မှုမရှိသော်လည်း အသံအားလုံးကို ပျောက်ကွယ်အောင်ပြုလုပ်နိုင်သည်။
၎င်းသည် သတ်မှတ်ထားသည့်အကွာအဝေးအတွင်း အသံများကို လုံးဝငြိမ်သက်စေနိုင်ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ အသံများကို ကျဉ်းမြောင်းသောနေရာတွင် ကန့်သတ်ဖြန့်ကျက်နိုင်သည်။
သူတို့အဖွဲ့အတွက်၊ ဤအရန်စွမ်းရည်သည် မည်သည့်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ထက်မဆို အမှန်တကယ် ပိုမိုအသုံးဝင်သည်။
လိိီမန့် ဟုခေါ်သော အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးက အလွန်အစွမ်းထက်သော အာရုံလှည့်စားနိုင်စွမ်းကို နိုးထခဲ့သည်။
ရန်သူကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေရန် ပုံရိပ်ယောင်များဖန်တီးနိုင်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ကောင်က မတော်တဆတွေ့ရှိခဲ့လျှင်ပင် လူတိုင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် သူမ၏စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။
ဖုန်းကွယ်ရန် အလွန်သင့်လျော်သော ဤစွမ်းရည်နှစ်ခုဖြင့် ဂျီယန်ရှိုး နှင့် သူမ၏အဖွဲ့သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောသားရဲများ ကျင်လည်ကျက်စားရာ တိုင်ရှန်တောင်ပေါ်တွင်ပင် တိတ်တဆိတ် ရှေ့ဆက်သွားနိုင်သည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လူငါးဦးက တိုင်ရှန်တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ရှေ့တွင် သားရဲအုပ်စုတစ်စုက ဝိုင်းရံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးနောက်၊ ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောသားရဲများ၏အရွယ်အစားက အလွန်ကြီးမားလာခဲ့သည်။
ဤကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးထဲတွင် စွမ်းအားများက မည်မျှထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်ကို လူတိုင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။
သူတို့၏မြင်ကွင်းအဆုံးတွင် ဂျီယန်ရှိုး နှင့် သူမအဖွဲ့က အလင်းတန်းများထုတ်လွှတ်နေသော ကြေးဝါအိုးတစ်လုံးကို မြင်လိုက်ကြသည်။
သို့သော်၊ ဤရှေးဟောင်းကြေးဝါအိုး သည် ၎င်းပတ်ပတ်လည်တွင် ထူးဆန်းသောအလင်းဖလင်အလွှာရှိပြီး ၎င်းကို တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားသည်။
အလယ်ပိုင်းဧရိယာ၊ ကြေးဝါအိုးနှင့် အနီးဆုံးတွင် ဧရာမသားရဲကြီးနှစ်ကောင်ရှိနေသည်ကို လူတိုင်းမြင်လိုက်ကြသည်။
သားရဲနှစ်ကောင်တွင် တစ်ကောင်က အလွန်ကြီးမားပြီး သန်မာသော နွားနက်ကြီးဖြစ်သည်။
နွားဦးချိုများက အအေးဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် လူကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။
တစ်ဖက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော မျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင်ရှိသည်။
မျောက်ဝံ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ကြွက်သားများက အလွန်ကျစ်လစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲစွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နေပုံရသည်။
ဤနှစ်ကောင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အစွမ်းထက်သည့် ရောင်ဝါကြောင့် ဂျီယန်ရှိုး,တို့အဖွဲ့သည် ဤသားရဲကြီးနှစ်ကောင်က တိုင်ရှန်တောင်ပေါ်ရှိ သားရဲဘုရင်နှစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
ထို့အပြင် ဤသားရဲကြီးနှစ်ကောင်၏ ပတ်လည်တွင် သားရဲအလောင်းများစွာရှိနေသည်။
အချို့မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေပြီး၊ အချို့မှာ အပေါက်ဖောက်ခံရကာ အားလုံးက ခန္ဓာကိုယ်ပင်မပြည့်စုံတော့ဘဲ သေဆုံးနေကြသည်။
ပြင်းထန်သော သွေးနံ့က တောင်ထိပ်ကို လွှမ်းခြုံနေသည်။
ထင်ရှားသည်မှာ၊ သူတို့သည် ကြေးဝါအိုးအနီးသို့ မရောက်သေးခင်တွင် သားရဲဘုရင်နှစ်ပါးက သတ်ဖြတ်ခဲ့သော သားရဲများဖြစ်သည်။
ယခု ဤဧရာမသားရဲကြီးနှစ်ကောင်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင်၊ သားရဲအမြောက်အများက ဤနေရာတွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြသော်လည်း၊ ဤသားရဲများသည် ရှေ့သို့ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် မလှမ်းဝံ့သေးပေ။
“ဂျီယန်ရှိုး ဦးဆောင်တဲ့ ရန်နိုင်ငံ အထူးစွမ်းရည်အဖွဲ့က အခု ရောက်နေသင့်ပြီ”
ယိုချင်းယန်,သည် ဤအချိန်တွင် ကိုယ်ပျောက်နိုင်သော ပုတီးစေ့ကို ဖယ်ထုတ်ပြီး မြင့်မားသော အရပ်မှ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေသည်။
ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း၏ အားသာချက်မှာ သူမ၏ ယခင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်များရှိပြီး အရာများစွာကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက်၊ ယိုချင်းယန်၏အကြည့်သည် အဝေးမှ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို ကျရောက်သွားသည်။
အနက်ရောင် ၀တ်စုံနှင့် သနားစရာကောင်းသော လူနှစ်ယောက်က မြေကြီးထဲမှ ထွက်လာသည်။
ယခင်က သူမလက်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော ဆာကူရာကျွန်းမှ နင်ဂျာများဖြစ်သည်။
“ဒီအစီအစဥ်က မအောင်မြင်လို့မရဘူး၊ ဆာကူရာကျွန်းရဲ့ ကံကြမ္မာက ငါတို့အပေါ်မူတည်တယ်!”
နင်ဂျာအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က တိုးတိုးလေးပြောသည်။
နောက်ထပ်နင်ဂျာတစ်ယောက်ကလည်း လေးနက်သောအမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ် ရန်နိုင်ငံကို လာရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ဆာကူရာကျွန်းကို ကယ်တင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းရှာရန် ဖြစ်သည်။
ကျယ်ပြောလှပြီး၊ နှစ်ရှည်လများကြွယ်ဝသော ရန်နိုင်ငံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူတို့တည်ရှိရာ ဆာကူရာကျွန်းသည် သေးငယ်သောနေရာတစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။
ဆာကူရာကျွန်းကို ပင်လယ်က ဝန်းရံထားပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ရှိသည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းလာသော်လည်း ဆာကူရာကျွန်းသည် ငလျင်နှင့် ဆူနာမီများဖြင့် အန္တရာယ်များသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။
ယခုဆိုလျှင် သွေးမိုးရွာပြီးနောက် ကမ္ဘာကြီးက အလွန်ပြောင်းလဲသွားပြီး ပင်လယ်အတွင်းရှိ သားရဲများက ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းလာသည်။
ယခုအခါ ဆာကူရာကျွန်းကို ပင်လယ်သားရဲများ မကြာခဏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေပြီး ဆာကူရာ လူမျိုးများက ၎င်းကို ရင်ဆိုင်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။
အသက်ပေါင်း ၁၀၀,၀၀၀ နီးပါးကို တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုခဲ့သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ခေါင်းရှစ်လုံးဧရာမနဂါးကြီးလည်း ရှိခဲ့သည်။
ထို့အပြင် သူတို့၏ နင်ဂျာအဖွဲ့က ဆာကူရာကျွန်းကို ကယ်တင်နိုင်မည့် တခြားအခွင့်အရေးများကိုရှာဖွေရန် စေလွှတ်ခံခဲ့ရသည်။
ဤသို့ဖြင့် အချိန်များက တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကုန်ဆုံးလာသည်။
မနက်အစောပိုင်းတွင် ယိုချင်းယန်,က ခြေလက်များကိုဆန့်လိုက်ကာ ရှေ့ကိုကြည့်လိုက်သောအခါ ကြေးဝါအိုး၏ အကာအရံအလွှာက ပို၍မှိန်ဖျော့လာသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။
သိပ်မကြာခင်မှာပဲ၊ အကာအရံအလွှာက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ဤအကာအရံအလွှာမရှိတော့သော ကြေးဝါအိုးမှ ချက်ချင်းပင် အလွန်ရှေးကျသောအရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤကြေးဝါအိုးသည် မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များကိုဖြတ်သန်းပြီး ထာဝရအချိန်မြစ်မှ ဤတောင်ထိပ်သို့ ဆင်းသက်လာပုံရသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူသားများနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများအားလုံး ရူးသွပ်သွားကြသည်။
ဧရာမမျောက်ဝံဘုရင် နှင့် နွားနက်ဘုရင်တို့သည်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဧရာမကြေးဝါအိုး ဆီသို့ အရူးအမူးပြေးသွားကြသည်။
“ဂါးးး!!”
မျောက်ဝံကြီးက ဒေါသတကြီးဟိန်းဟောက်ကာ နွားနက်ဘုရင်ကို အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
“ဂါးး! မင်း ငါ့ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ရဲတယ်!”
နွားနက်ဘုရင်,က အလွန်ဒေါသထွက်သွားပြီး လျင်မြန်စွာဖြင့် မျောက်ဝံကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံလိုက်သည်။
ဤသားရဲဘုရင်များကြား တိုက်ပွဲကြောင့် ချက်ချင်းပင် တောင်များပြိုကျကာ မြေကြီးများ ကွဲအက်သွားရသည်။
ကျယ်လောင်သောဟိန်းဟောက်သံများက ကောင်းကင်မှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သားရဲများစွာကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။
“အခွင့်ကောင်းပဲ!”
အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေသော ဂျီယန်ရှိုး,က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။
ဧရာမသားရဲကြီးနှစ်ကောင် တိုက်ခိုက်သောအခါ ဂျီယန်ရှိုး,က အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး အဖွဲ့သည် ထိုဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားသွားသည်။
လီမန့် ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်ယောက်အပါအဝင်၊ တခြားသားရဲများအားလုံးသည်လည်း ဧရာမသားရဲတို့၏ တိုက်ပွဲတွင် အာရုံရောက်နေသောကြောင့် လူငါးယောက်ကို မမြင်ခဲ့ကြပေ။
နောက်ဆုံးတွင် အဖွဲ့သည် ဧရာမကြေးဝါအိုး ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်လာခဲ့သည်။
ဤကြီးမားသော ကြေးဝါအိုး,က အနည်းဆုံး ဆယ်ပေအရွယ်အစားတွင်ရှိသည်။
သားရဲကြီးများ၏အမြင်မှာတော့ ဤကြေးဝါအိုးက သိပ်မကြီးပေ။
“ဝူရှောင်၊ ဒီကြေးဝါအိုးကိုယူဖို့က မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်”
ဂျီယန်ရှိုး,က ခေါင်းလှည့်ပြီး အဖွဲ့ထဲမှ အနည်းငယ်ထွားကျိုင်းသည့် လူတစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဝူရှောင်,ဟု အမည်ရှိသော အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် အမြင့် ၃ မီတာ လေးမီတာအထိ တိုးလာသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခင်ကထက် ပိုတောင့်တင်းလာပြီး သူ့ကြွက်သားများက နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နေရာယူထားသည်။
ထို့နောက် အားယူပြီး ကြေးဝါအိုး,ကို ရွှေ့ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
“အာ့...ဒီ ကြေးဝါအိုးက....အရမ်းလေးတယ်!”
ဝူရှောင် ဟုခေါ်သော သန်မာသောလူက မျက်နှာနီမြန်းကာ ခက်ခက်ခဲခဲပြောလိုက်သည်။
ဂျီယန်ရှိုး နှင့် တခြားလူများက ၎င်းကိုမြင်ပြီး အလွန်အံ့သြသွားကြသည်။
ဤဝူရှောင်,က လေးလံသော ထရပ်ကားနှစ်စီးကိုပင် သယ်ဆောင်နိုင်သည်ကို သင်သိထားရမည်ဖြစ်သည်။
သို့ပေမယ့် ယခု သူက ဤကြေးဝါအိုးကိုတောင် မမြှောက်နိုင်တော့ပေ။ ဒါက အမှန်တကယ်ကို ဒေါသထွက်စရာကောင်းလှသည်။