ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ အာဏာရှင်

ကျွန်တော်၊ အနက်ရောင်လက်၊ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ ငန်းဖြူကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် လက်ရှိတွင် ထာဝရတိုင်းပြည်၌ အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေး သင်တန်းဆရာအဖြစ် သင်ကြားပေးလျက် ရှိသည်။

နတ်ဆိုး၏ တောင်းဆိုမှုကို ကျွန်တော်လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကမ်းလှမ်းချက်များ အလွန်ဆွဲဆောင်မှု ရှိခဲ့သည်။ ကျွန်တော် ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

၎င်းတို့မှာ နံစော်ပြီး အရသာရှိသော ပိုးတီကောင်များ၊ သန့်ရှင်းပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိသော မြက်ခြောက်အသိုက်၊ နေ့စဉ်ပြောင်းလဲပေးသော ရေတစ်ခွက်၊ စတုရန်းမီတာ ၅၀ ရှိသော ရေကန်နှင့် ညှစ်လိုက်လျှင် ကျွစ်ကျွစ်မြည်သော အဝါရောင်ရာဘာဘဲရုပ်တစ်ရုပ်တို့ ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေများအရ ကျွန်တော်လက်ခံမည် မဟုတ်သော်လည်း အထက်တန်းစားနတ်ဆိုးက အိပ်ရာဝင်ချိန်တွင် အိပ်ပျော်စေသော ပုံပြင်များ ပြောပြရန် သဘောတူခဲ့သည့်အတွက် ကျွန်တော် စမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မလာမီ ကျွန်တော် သုတေသနအချို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ကျွန်တော့်၏ သနားစရာကောင်းသော လက်အောက်ငယ်သားများက ထာဝရတိုင်းပြည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများထံမှ ကယ်တင်ခဲ့သည်ဟု ကျွန်တော့်ကို ပြောပြခဲ့ကြသည်။ သူတို့ အလွန်အားကောင်းကြသည်၊ အထူးသဖြင့် အထက်တန်းစားနတ်ဆိုးပင်။

အရှင်ရှားလော့ခ်က ကိုင်တွယ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်ဟု ကျွန်တော် ခံစားမိသော်လည်း ၎င်းသည် တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှု ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့သာ တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ကြမည်ဆိုလျှင် သုံးချီအတွင်း အနိုင်ရမည်ဟု ကျွန်တော်ယုံကြည်မှု ရှိသည်။

ရှားလော့ခ်နှင့် တစ်လတာစာချုပ် လက်မှတ်ရေးထိုးကာ သူ၏ နိုင်ငံသားများကို ထူးချွန်သော စစ်သည်တော်များ ဖြစ်လာနိုင်အောင် လေ့ကျင့်ပေးရန် ကူညီရမည် ဖြစ်သည့်အတွက် ကျွန်တော် စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ထာဝရတိုင်းပြည်သို့ သူတို့၏ အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေး သင်တန်းဆရာအဖြစ် သွားရောက်သည့်အခါ ကျွန်တော် ခရီးဆောင်အိတ်တစ်လုံးမျှ ယူဆောင်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထာဝရတိုင်းပြည်၏ နိုင်ငံသားများ သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အစိမ်းရောင်စာလုံးများဖြင့် ရှိနေသည်ကို ကျွန်တော်မြင်တွေ့သည့်အခါ ဤဂိုဘလင်၊ ဂနိုမ်းနှင့် ခွေးခေါင်းလူသားများ ခက်ခဲသောလေ့ကျင့်မှုများ ဖြတ်သန်းရတော့မည်ကို ကျွန်တော် အလွန်သေချာနေခဲ့သည်။

သူတို့၏ လက်ရှိအခြေအနေတွင် သူတို့သည် စစ်သည်တော်များ သို့မဟုတ် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ သူရဲကောင်းများ မဟုတ်ကြ၊ သူတို့သည် အရည်အချင်းမရှိသော သက်ရှိများသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ လေ့ကျင့်ရမည်။

...

“ကြိုဆိုပါတယ် အနက်ရောင်လက်။ ငါတို့ရဲ့အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေး သင်တန်းဆရာ။”

ရှားလော့ခ် ထရပ်ကာ ပိုးတီကောင်များပါသော သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် အနက်ရောင်လက်အား ပေးအပ်လိုက်သည်။

“အဆောင်အယောင်တွေကို ထားလိုက်ပါ အရှင်ရှားလော့ခ်။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ကတိပေးခဲ့တဲ့အရာတွေ...”

အနက်ရောင်လက် ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ ရှားလော့ခ်၏ နောက်တွင် ကြက်ဥခေါင်း မကျေမနပ်ဖြင့် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး “ငါ အရင်လာခဲ့တာ...” ဟု တိုးတိုးရေရွတ်နေသည်။

ရှားလော့ခ် ကြက်ဥခေါင်းကို လျစ်လျူရှုကာ စားပွဲအောက်မှ ပစ္စည်းအချို့ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ရာဘာဘဲရုပ် လစ်ခ်ျ၏ အနံ့အသက်များ ထွက်နေသော်လည်း ဘဲရုပ်၏ ကျွစ်ကျွစ်မြည်သံက သူ့ကို အံ့ဩဖွယ်ခံစားမှု ပေးစွမ်းသည်ကို အနက်ရောင်လက် ဝန်ခံခဲ့ရသည်။

ထာဝရတိုင်းပြည်တွင် အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေး သင်တန်းဆရာအသစ်တစ်ဦး ရှိလာခဲ့သည်။

သူ့ကို သန့်ရှင်းပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိသော မြက်ခြောက်အသိုက်၊ နေ့စဉ်အစားထိုးပေးသော ရေတစ်ခွက်နှင့် အဝါရောင်ရာဘာဘဲရုပ်တစ်ရုပ် ပံ့ပိုးပေးထားသည်။

အနက်ရောင်လက် မြက်ခြောက်အသိုက်သို့ လျှောက်သွားကာ အနံ့ခံကြည့်လိုက်သည်။ သူက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ကာ အဝါရောင်ရာဘာဘဲရုပ်ကို ညှစ်လိုက်သည်။

“ဂါဂါ။” အဝါရောင်ရာဘာဘဲရုပ် ကျွစ်ကျွစ်မြည်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်လက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ဘာဖြစ်လို့ အရိုးစုအနံ့အသက်တွေ ထွက်နေရတာလဲ။”

“အာ၊ ဒါက ဒန်ဂျင်ရဲ့ လစ်ခ်ျဆီက ဝယ်ခဲ့တဲ့ အဝါရောင်ရာဘာဘဲရုပ်ပဲ။ ဂနိုမ်းတစ်ရာနဲ့ ပေးချေခဲ့ရတာ။” ရှားလော့ခ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

အနက်ရောင်လက် ခေါင်းညိတ်ကာ မာနဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဂနိုမ်းရာပေါင်းများစွာ ငှားရမ်းဖို့ ဈေးကြီးတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ ငါက အဲ့ထက် စျေးတန်တယ်။”

အနက်ရောင်လက် အဝါရောင်ရာဘာဘဲရုပ်ကို ညှစ်လိုက်သည်။ သူ တတိယအကြိမ် ညှစ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရှားလော့ခ် ချောင်းခြောက်ဆိုးကာ မေးလိုက်သည်။ “မစ္စတာအနက်ရောင်လက်၊ ငါတို့ ဘယ်တော့ လေ့ကျင့်ရေးအတန်းတွေ စတင်မှာလဲ။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတစ်ယောက် ဒန်ဂျင်ကို လာရောက်ကြည့်ရှုတော့မှာ မို့လို့ ငါ့နိုင်ငံသားတွေ အမြန်ဆုံး အားကောင်းလာစေချင်တယ်။”

“စိတ်မပူပါနဲ့ ဒန်ဂျင်အရှင်၊ ကျွန်တော် အခုပဲ စတင်ပါမယ်။”

...

[မစ်ရှင်ခေါင်းစဉ်: ထာဝရတိုင်းပြည်၏ မျက်နှာစာ

မစ်ရှင်ဖော်ပြချက်: အရှင်ရှားလော့ခ် လူတိုင်း၏ အရည်အချင်းများကို တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူက မစ္စတာအနက်ရောင်လက်ကို အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေး သင်တန်းဆရာအဖြစ် ဈေးကြီးပေး၍ စုဆောင်းခဲ့သည်။ ဂနိုမ်းနှင့် ခွေးခေါင်းလူသား တစ်ရာသာ မစ္စတာအနက်ရောင်လက်နှင့်အတူ လေ့ကျင့်မှုခံယူရန် ရွေးချယ်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။

မစ်ရှင်ရည်မှန်းချက်: သင် ဤမစ်ရှင်ကို လက်ခံရရှိပါက သင်၏ လေ့ကျင့်မှု ခံယူရန် ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်ရှိ ရင်ပြင်သို့ သွားရောက်ပါ။

မစ်ရှင်ဆုလာဘ်: မစ်ရှင်ကိုယ်၌သည် ဆုလာဘ် ဖြစ်သည်။]

လှံထိုးခံရသူနှင့် ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းတို့ ပုံစံကွက်တစ်ခုတွင် ရပ်နေကြ၏။ သူတို့သည် မစ္စတာအနက်ရောင်လက်နှင့်အတူ အဆင့်မြင့်တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်မှု ခံယူရန် ပထမအသုတ် ဂိမ်းမာများထဲတွင် ပါဝင်ကြသည်။ လှံထိုးခံရသူက သူ အခွင့်အရေးနှင့် ထိုက်တန်သည်ဟု မခံစားရပေ။

သူတို့ လေ့ကျင့်နေစဉ် မနှစ်မြို့ဖွယ်မှတ်ချက်များ ကြားသိခဲ့ရသည်။

“အနက်ရောင်လက်က ငန်းဖြူကြီးတစ်ကောင်ပဲတဲ့၊ ငါတော့ ရယ်နေမိပြီ။”

“ငါ ကြားတာမှန်ရဲ့လား။ မြို့က အာဏာရှင်သုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်က ငန်းတစ်ကောင်လား။”

“အမလေး၊ အဲ့ဒါ ငန်းတစ်ကောင်လား။ ငါ လေ့ကျင့်မှု မစတင်ရသေးဘူး၊ ငါ ထိတ်လန့်နေပြီ။”

“ဒီဂိမ်းက ဘာလုပ်နေတာလဲ။ အဲ့ဒါ တမင်တကာလား။”

လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွေးနွေးနေစဉ် ရှားလော့ခ် ငန်းဖြူကြီးတစ်ကောင်နှင့် သူ၏ အတွင်းရေးမှူး ကြက်ဥခေါင်းကို ရင်ပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်း ဇာတ်လမ်းပိုင်းမုဒ်သို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ရှားလော့ခ် ငန်းဖြူကြီးကို လူတိုင်းအား မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ ဇာတ်လမ်းပိုင်းမုဒ် ပြီးဆုံးသည့်အခါ ရှားလော့ခ် ဘေးတစ်နေရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ငန်းဖြူကြီး ဂိမ်းမာများ၏ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ အော်မြည်လိုက်သည်။ “ဂါ။”

ဂိမ်းမာများ ရယ်မောသံများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြသည်။

“ဟားဟားဟား။ ခွေး*သား။ ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူတွေက ငါတို့ကို လှည့်စားနေတာလားဟ။”

“ဘာအသုံးမကျတဲ့ မစ်ရှင်လဲ။ ငါ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး၊ မနက်ဖြန် ဖိုရမ်မှာ ပိုစ့်တင်မယ်။”

“ငါ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး၊ ငါ အခုပဲ ဖိုရမ်မှာ ပိုစ့်တင်နေတယ်။”

လှံထိုးခံရသူက အနက်ရောင်လက်နှင့် အနီးဆုံးဖြစ်ပြီး သူ အကျယ်လောင်ဆုံး ရယ်မောခဲ့သည်။ အနက်ရောင်လက် လူအုပ်ကို ကြည့်ရှုကာ လှံထိုးခံရသူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက လှံထိုးခံရသူထံသို့ လျှောက်သွားကာ ဘဲထီးကဲ့သို့ အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဘာရယ်စရာကောင်းနေတာလဲ။ ငတုံးကောင်။”

လှံထိုးခံရသူ ရယ်မောနေသော်လည်း အမ်ပီစီ၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ သူက အနက်ရောင်လက်ကို ဓားဖြင့် ခုတ်လိုက်သည်။

ဘေးရှိ ဂိမ်းမာများ သူ့ကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

လှံထိုးခံရသူ သူ၏ ဓားခုတ်မှုကို ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက် သူတွင် ဓားလက်ကိုင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

“အမလေး၊ ငါ့ဓား ဘယ်မှာလဲ။ ဂိမ်းချို့ယွင်းချက် ရှိနေတာလား။”

လှံထိုးခံရသူ သူ၏ တိုးတက်မှုအဆင့် ၅ ရှိသော ဓားတိုကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ တိတိကျကျပြောရလျှင် ၎င်းသည် ဓားလက်ကိုင်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

“မင်း ဒါကို ရှာနေတာလား။”

အနက်ရောင်လက် သတ္တုအပိုင်းအစတစ်ပုံကို ဝါးစားကာ အန်ထုတ်လိုက်သည်။

“ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ...”

လှံထိုးခံရသူ သူ၏ ဓားလက်ကိုင်ကို အနက်ရောင်လက်ထံသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သော်လည်း အနက်ရောင်လက်၏ ပုံရိပ် လျှပ်တပြက်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဓားလက်ကိုင်ပင် အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ဝါးစားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် အနက်ရောင်လက် လှံထိုးခံရသူထံသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

လျင်မြန်ဖျတ်လတ်သော ငန်းဖြူကြီး လှံထိုးခံရသူကို သူ၏ ပြားချပ်သော နှုတ်သီးဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ လှံထိုးခံရသူ သူ၏ နာကျင်မှုအဆင့်ကို သုညသို့ ညှိထားခဲ့သဖြင့် သူ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စုတ်ပြဲသွားသည်ကိုသာ သူမြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လှံထိုးခံရသူ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မဟုတ်ဘူး—။”

ငန်းဖြူကြီး လှံထိုးခံရသူ၏ အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံကို လျစ်လျူရှုကာ လှံထိုးခံရသူ၏ ပစ္စည်းကိရိယာများကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မြေပြင်ပေါ်တွင် မှင်သက်စွာ လဲလျောင်းနေသော လှံထိုးခံရသူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ငန်းဖြူကြီး လေချဉ်တက်ကာ ကြောက်လန့်နေသော ဂိမ်းမာများကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ကြောက်လန့်နေသော ဂိမ်းမာများအား ဘဲထီးကဲ့သို့ အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဒါက ငါ့ကို နှောင့်ယှက်တဲ့ရလဒ်ပဲ။”

“ဂါ။”