← Chapters

ကြက်သွန်ခေါင်း၏ စာ

Vol. 16 Ch. 227

ကြက်သွန်ခေါင်း၏ စာ

Vol. 16 Ch. 227

ငန်းဖြူကြီး၊ အနက်ရောင်လက်သည် အခြေအနေကို တစ်စက္ကန့်အတွင်း ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဂိမ်းမာများ နာခံမှု ရှိလာကြသည်။

ရယ်မောခြင်း ဟုတ်လား။ ရယ်မောခြင်း မှန်သမျှ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းကိရိယာများ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

ဂိမ်းမာအားလုံး လေ့ကျင့်ရေးပုံစံကွက်မုဒ်သို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ စည်းကမ်းမှ စတင်၍ သူတို့ အသင့်အနေအထားတွင် ရပ်ကြပြီးနောက် သက်သာယူကြသည်။ သူတို့ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်သို့ လှည့်ကြသည်။ သူတို့ သူတို့၏ နေရာများတွင် ရပ်ကာ အပေါ်သို့ ပျံတက်ခြင်း တွင်းများ တူးဖော်ခြင်းများ ပြုကြသည်။ ဤသည်တို့မှာ အခြေခံနည်းစနစ်များ ဖြစ်သည်။

ငန်းဖြူကြီး သူ၏ သေစေနိုင်သော နည်းစနစ်နှစ်ခုကို သင်ပြခဲ့သည်။ သူက သူ၏ အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ အမြင့်သို့ တက်ပြီးနောက် အားအကြီးဆုံး စွမ်းအင်ရင်းမြစ်ကို အသုံးပြု၍ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သူ၏ ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်ရန် လွတ်လပ်စွာ ထိုးကျလာခဲ့သည်။ ဂိမ်းမာများက ဤသည်ကို “ကျီးကန်းဗုံးကြဲသူ” ဟုခေါ်ကြသည်။

အခြားနည်းစနစ်တစ်ခုမှာ မရပ်တန့်နိုင်ပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိသော လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ဖန်တီးရန် သူ၏ ကိုယ်ကို အရှိန်ပြင်းစွာ လှည့်ပတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂိမ်းမာများက ၎င်းကို “ကားပါကင်ဖျက်ဆီး လေဆင်နှာမောင်း” ဟုခေါ်ကြသည်။

နာမည်များ ထူးဆန်းသော်လည်း ငန်းဖြူကြီး ၎င်းတို့ကို အလွန်နှစ်သက်ခဲ့သည်။ သူက ဤလအတွင်း ဂိမ်းမာများကို နည်းစနစ်နှစ်ခု သင်ကြားပေးမည်ဟု ဆိုသည်။ ဤသည်က အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ပြန်လည်ကျေးဇူးဆပ်ခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဂိမ်းမာများထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ နည်းစနစ်များကို မသင်ယူနိုင်ခဲ့ပါက အနက်ရောင်လက်၏ အဝတ်အစားများကို ဂိမ်းမာများက ပြန်စုတ်ဖြဲပစ်လိမ့်မည်။

ဂိမ်းမာများ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ငိုကြွေးကြလေသည်။ ရှားလော့ခ်ပင် ဂိမ်းမာများ ငန်းဖြူကြီးကို အံ့ဩကြောက်ရွံ့နေကြပုံကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

ရှားလော့ခ် ငန်းဖြူကြီး ဂိမ်းမာများကို လေ့ကျင့်ပေးနေသည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

သူ ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်သို့ ပြန်သွားပြီး ဆွေးနွေးမှုဖိုရမ်ကို ကြည့်ရှုသည့်အခါ ချီးကျူးသောပိုစ့်များစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

[အသုံးမကျသော ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူများ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုအကြောင်း ဆွေးနွေးခြင်း။]

[ကျွန်တော် တိုင်ကြားချက်တစ်ခု တင်သွင်းခဲ့သည်။ ဒီလိုဖျားနာတဲ့ဂိမ်းမျိုး ထုတ်လုပ်ဖို့ ဂိမ်းဖန်တီးသူတွေက နတ်ဆိုးတွေ ဖြစ်ရမယ်။]

[ကျွန်တော် ဒီလိုယုတ်မာတဲ့ဂိမ်းမျိုး အရင်က မကစားဖူးဘူး။]

ထောက်ခံအားပေးမှုနှင့် အားပေးမှုများ ပေးအပ်သော ဖိုရမ်အဖွဲ့ဝင်များစွာ ရှိနေ၏။

[စမုန်ဖြူသဟဇာတ: မင်းရဲ့ ဓားနဲ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေ ပျောက်ဆုံးသွားပြီ။ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲအဖြစ် ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ပါ~]

[အရိပ်|တုံ့ပြန်မှုပြန်လည်ပေးပို့ခြင်း|ငါး: သူ့ကို ဖျက်ဆီးမယ့်အစား သူ့ရဲ့ ကောက်ကျစ်တဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပါ။]

[နူးညံ့သကြားလုံးမလေး: ငါက စတုတ္ထကပ်ဘေးပဲ။ ငါ့ပစ္စည်းကိရိယာတွေ ဆုံးရှုံးမှာကလွဲရင် ဘာကိုမှမကြောက်ဘူး။]

ရှားလော့ခ် ဖိုရမ်၏စာမျက်နှာများကို ပိတ်လိုက်သည်။ ဘာကို စိုးရိမ်စရာရှိသလဲ။

...

အနက်ရောင်လက် ဦးဆောင်သော လေ့ကျင့်မှု ချောမွေ့စွာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေ၏။ ဂိမ်းမာများ အလွန်များပြားနေသည့်အတွက် အနက်ရောင်လက်၏ လေ့ကျင့်မှုကလည်း မိုရိုးစ်နှင့် ဆင်တူသည်။ သင်တန်းတစ်ခုစီတွင် လေ့ကျင့်သား ၁၀၀ ပါဝင်ပြီး ၃ နာရီကြာ သင်တန်းတစ်ခု လေ့ကျင့်ကြမည် ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့လျှင် သင်တန်းလေးခု ရှိသည်။ ကျန်အချိန်မှာ အနက်ရောင်လက် အနားယူရန် ဖြစ်သည်။

ငန်းဖြူကြီးတစ်ကောင်အနေဖြင့် မစ္စတာအနက်ရောင်လက်တွင် တင်းကျပ်သော ဇီဝနာရီတစ်ခု ရှိနေ၏။ ညရောက်သည့်အခါ သူ့ကို အိပ်ရာဝင် ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ပြောပြမည့်သူတစ်ဦး ရှိရမည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူက ဂိမ်းမာတစ်ဦးကို ကျပန်းရွေးချယ်ကာ သူတို့၏ ပစ္စည်းကိရိယာများကို ဖျက်ဆီးမည့် ယုတ်မာသောအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားလိမ့်မည်။

“...ထို့ကြောင့် ဖားနှင့်မင်းသား ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်သွားကြလေသည်။” ဂိမ်းမာတစ်ဦး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ကို ရွှေ့ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အဖြူရောင် အတောင်ပံတစ်ခု သူ၏ လည်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့ကို နောက်ထပ်ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ပြောပြပါဦး။”

...

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ငန်းဖြူကြီး၊ အိပ်ရာဝင်ပုံပြင်များ ဖတ်ရှုရန် တန်းစီနေသော ဂိမ်းမာများနှင့် ငန်းဖြူကြီး၏ လက်ထဲရှိ အဝါရောင်ရာဘာဘဲရုပ်ငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူက ခေါင်းလှည့်ကာ သင်္ချိုင်းခန်းမတွင် ထိုင်နေပြီး ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ နေ့စဉ်အကျဉ်းချုပ်ကို ဖတ်ရှုနေသော ရှားလော့ခ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အဲ့ဒါ ငန်းဖြူကြီး အနက်ရောင်လက်လား။” ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ရှားလော့ခ်၏ ဘေးတွင် ထိုင်ကာ မေးလိုက်သည်။

“သူက ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှာ တော်တော်နာမည်ကြီးတယ်။ သူက ငါ့နိုင်ငံသားတွေအတွက် အကောင်းဆုံး မဟုတ်နိုင်ပေမဲ့ အချိန်အနည်းဆုံးအတွင်း အကောင်းဆုံး ရလဒ်ရရှိဖို့အတွက် သူက မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ။”

ရှားလော့ခ် သတင်းစာများကို ကြည့်ရှုနေစဉ် ဖိုးဉာဏ်ကျယ် စာလုံးများပါသော ဆောင်းပါးများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်-

“လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နတ်သက်ကြွေ ကောင်းကင်တမန် မစ္စလီလို မြောက်ပိုင်းမြေအောက်လောက တစ်ခုလုံးကို စိုးရိမ်ပူပန်မှု ဖြစ်စေနေသည်။”

ပြီးတော့၊ “ထာဝရမီးလျှံ၏ အကြီးတန်း စီမံခန့်ခွဲရေးဝန်ထမ်းများ နတ်သက်ကြွေ ကောင်းကင်တမန်၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံရသည့်အကြောင်း မှန်ကန်သော အစီရင်ခံစာ။ မှားယွင်းသည်၊ ၎င်းသည် လုံးဝ ဂရုပင်မစိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။”

ပြီးတော့၊ “ဘယ်သူက သူ့ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဖမ်းစားနိုင်မှာလဲ။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ လူငယ်သခင်လေးယောက် အကူအညီမဲ့နေကြသည်။”

သတင်းစာ၏ ကော်လံတိုင်း နတ်သက်ကြွေ ကောင်းကင်တမန်အကြောင်း ရေးသားဖော်ပြနေကြသည်။ ၎င်းတို့ ယခင်က ကြော်ငြာများအတွက် သီးသန့်ထားရှိခဲ့၏။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ဆောင်းပါးများကိုသာ ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး မှတ်ချက်မပေးခဲ့ပေ။ ရှားလော့ခ် သတင်းစာများကို ချထားသည့်အခါ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က ပြောလိုက်သည်။ “တစ်လအတွင်း ဝိညာဉ်စစ်တပ်တစ်ခု ပြင်ဆင်ဖို့ ခက်ခဲပေမဲ့ ဝိညာဉ်ရာပေါင်းများစွာ ပါဝင်တဲ့ တပ်ခွဲတစ်ခုကတော့ ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။”

“ဝိညာဉ်စစ်တပ်တစ်ခု ဖန်တီးဖို့က မင်းအတွက် တကယ်ခက်ခဲတယ်... ဝိညာဉ်တပ်ခွဲကိုပဲ လုပ်ဆောင်လိုက်ပါ။” ရှားလော့ခ် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်အား ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။”

ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ခေါင်းညိတ်ကာ အနက်ရောင်လက်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ သူ ခဏတာ စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

ရှားလော့ခ် ထရပ်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က မေးလိုက်သည်။ “အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဝါရောင်ရာဘာဘဲရုပ်လေး...”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”

“မဟုတ်ဘူး၊ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။” ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က စိတ်ခံစားမှုမပါဘဲ ပြောလိုက်သည်။

“သူက သနားစရာကောင်းတယ်။ သူ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော အဝါရောင်ရာဘာဘဲရုပ်ကို သူ့ရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သူဌေးက လုယက်သွားခဲ့တယ်။” ဘရုက သနားကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သော်လည်း ရှားလော့ခ် သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ရှားလော့ခ် ဂိမ်းမာများ ပြည့်နှက်နေသော ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ သူက ဒန်ဂျင်အရှင်ခန်းမဆောင်သို့ တိုက်ရိုက်ပြန်သွားပြီး တံခါးဖွင့်လိုက်သည်။ ကြက်ဥခေါင်း ဘေးတွင် အသင့်အနေအထားဖြင့် ရပ်နေသည်၊ လည်ထွက်နေသော ကုလားထိုင်တစ်လုံးနှင့် ကွန်ပျူတာမှ တုန်ခါသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်ကို သူသတိပြုမိလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် တုန်ခါသံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကွန်ပျူတာကို ပိတ်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ရှားလော့ခ် ကွန်ပျူတာဆီသို့ လျှောက်သွားကာ အဓိကအစိတ်အပိုင်းများကို ထိတွေ့လိုက်သည်။ ၎င်းက နွေးထွေးနေဆဲပင်။

“မင်း ကွန်ပျူတာဂိမ်းတွေ ကစားခဲ့တာလား။”

ရှားလော့ခ် အသင့်အနေအထားတွင် ရပ်နေသော ကြက်ဥခေါင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ခင်ဗျား လက်ဖက်ရည်သောက်ချင်လား။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားအတွက် လက်ဖက်ရည် ယူလာပေးမယ်။”

ကြက်ဥခေါင်း ရှားလော့ခ်အတွက် သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် လျင်မြန်စွာ ဖျော်စပ်ပေးလိုက်သည်။

ရှားလော့ခ် ထိုင်ချကာ သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံငုံလိုက်သည်။

“မင်း ကွန်ပျူတာဂိမ်းတွေ ခိုးကစားခဲ့လား။” ရှားလော့ခ်က မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် အမှောင်ရဲ့ခေါ်သံကို ခံစားနေရတယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးပြီး ကမ္ဘာလောကအတွက် အလင်းဖြစ်အောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မီးရှို့ခဲ့တယ်...” ကြက်ဥခေါင်းက တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

“အရှင်ရှားလော့ခ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကွန်ပျူတာမှာ ကလေးသော့ခတ်စနစ်တစ်ခု တပ်ဆင်ထားပါတယ်။ အရှင့်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သူ ဘယ်ဗီဒီယိုမှ ကြည့်ရှုနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။” ဘရုက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှားလော့ခ် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ကြက်ဥခေါင်းအား ပြောလိုက်သည်။ “တော်ပြီ၊ မင်း ထွက်သွားတော့။”

ကြက်ဥခေါင်း ချက်ချင်းပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

တံခါး တစ်ဖန်ပြန်ပိတ်သွားသည့်အခါ ရှားလော့ခ် ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်နေစဉ် အမြုတေထဲတွင် မီးတောက်တစ်ခု လောင်ကျွမ်းလာပြီး စာတစ်စောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“လေးစားရပါသော အရှင်ရှားလော့ခ်ထံသို့— ဒန်ဂျင်အရှင် ကြက်သွန်ခေါင်း။”

“ချစ်ခင်ရပါသော အရှင်ရှားလော့ခ်:

ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒန်ဂျင်အရှင်ရာထူးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါပြီ။ ကျွန်တော်မထွက်ခွာမီ ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့က ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော စိတ်ဓာတ်ကျနေသော နေထိုင်သူများကို စိတ်ဓာတ်ပြန်မြှင့်တင်ပေးရန် ကပွဲတစ်ခု ကျင်းပနေပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ မှူးမတ်အားလုံးနှင့် အနီးအနားရှိ ဒန်ဂျင်အရှင်များကို ဖိတ်ကြားထားပါသည်။ အရှင် အားပါက မနက်ဖြန် မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကပွဲသို့ တက်ရောက်ပါ။ အရှင် ကခုန်ဖက်တစ်ဦး ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ပါက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။

ဒန်ဂျင်အရှင် ကြက်သွန်ခေါင်းမှ ချစ်ခြင်းမေတ္တာများဖြင့်။”

All Chapters