ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ ကပွဲ
Vol. 16 Ch. 228
“ကျစ်၊ ဒန်ဂျင်အရှင် ကြက်သွန်ခေါင်းက သူ့ရာထူးကို တကယ်ကြီး စွန့်လွှတ်လိုက်ရပုံပဲ။ ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့က သူ့ကို ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ သိချင်လိုက်တာ။ ဒီဂနိုမ်းအပေါ်မှာ ကျွန်တော် တော်တော်ကောင်းမွန်တဲ့ အထင်အမြင် ရှိတယ်။ သူသာမရှိရင် မြေအောက်သစ်တော အမှတ် ၃ ရဲ့ သစ်ခုတ်လှဲခွင့်ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ ရရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။” ဘရုက တွေးတောစဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“အရှင်ရှားလော့ခ်က သူ့ရဲ့ ကပွဲတွဲဖက်အဖြစ် ဘယ်သူ့ကို ဖိတ်မှာလဲ။ အရှင်က မြောက်ပိုင်းမြေအောက်လောကမှာ နာမည်ကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပဲ။ အရှင် မြောက်ပိုင်းမြေအောက်လောကကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့သတင်းက တောမီးလို ပျံ့နှံ့သွားပြီးလောက်ပြီ။ အရှင့်မှာ အထင်ကြီးလောက်ဖွယ် ကခုန်ဖက်တစ်ယောက် မရှိရင် စိတ်ပျက်စရာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
ရှားလော့ခ် စာကို ချထားကာ စဉ်းစားတွေးတောနေ၏။
...
ဒန်ဂျင်အရှင် ကြက်သွန်ခေါင်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။ အော့ခ်အဖိုးအို၏ အကူအညီဖြင့် ကြက်သွန်ခေါင်း သူ၏ ကြက်သွန်ခေါင်းဆံပင်တုကို တပ်ဆင်လိုက်သည်။
သူ၏ လေးလံသောနှလုံးသားကဲ့သို့ပင်။
“ဒန်ဂျင်အရှင်၊ ဧည့်သည်တွေ ရောက်ရှိလာပါပြီ။”
အော့ခ်အဖိုးအို ကြက်သွန်ခေါင်း၏ ဘေးတွင် ရပ်ကာ သူ့ကို အခန်းမှ ထွက်ခွာရန် အသိပေးလိုက်သည်။
ကြက်သွန်ခေါင်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းကာ ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ဂနိုမ်းနှင့် စလိုင်းမ်များ သူတို့၏ အရသာရှိသော အစားအစာလှည်းများကို နေရာအနှံ့ တွန်းပို့နေကြသည်။
အော့ခ်အစောင့်များ တစ်ကိုယ်လုံး အကာအကွယ်ချပ်ဝတ်များ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှံရှည်ကြီးများ ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ မီတာ ၂၀ တိုင်းတွင် ကင်းစောင့်တစ်ဦး ချထားသည်။
ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းအဆုံးတွင် ဧည့်သည်များ အချင်းချင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။ သူတို့သည် ဒန်ဂျင်အရှင်များ၊ ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ မှူးမတ်များနှင့် အခြားလူမှုရေး အသိုင်းအဝိုင်းမှ ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်သည်။
ကြက်သွန်ခေါင်း ပြုံးကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းအဆုံးတွင် အကာအကွယ် လက်ရန်းများပါသော ဟောပြောစင်တစ်ခု ရှိနေ၏။ သူ ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီးနောက် သူ့ကို လက်ခုပ်တီးကြလေသည်။
ရှားလော့ခ် လူအုပ်ထဲတွင် ရှိနေပြီး သူ၏ နောက်တွင် စိတ်ခံစားမှုကင်းမဲ့သော ဖိုးဉာဏ်ကျယ် ရှိနေ၏။
“အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အရှင် ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော့်ကို ဒီလိုပွဲမျိုးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တာလဲ။”
“မင်း အဝါရောင်ရာဘာဘဲရုပ် ဆုံးရှုံးသွားလို့ မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေတာကို ငါတွေ့လိုက်တယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းကို အပန်းဖြေဖို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တာ။”
ရှားလော့ခ် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်အား ရှင်းပြရင်း လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော် ဒီပွဲကို တက်ရောက်ရမှာလဲ။” ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ယိုဒါက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။
“မင်းသာ ယာဉ်ပျံကြီးကို မမောင်းနှင်ခဲ့ရင် ငါတို့ အချိန်မီရောက်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။” ကြက်ဥခေါင်းက ယိုဒါအား ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီမှာရှိနေတာလဲ။” ရှားလော့ခ် ကြက်ဥခေါင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်က အရှင်ရှားလော့ခ်ရဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ အတွင်းရေးမှူးပါ။”
ကြက်ဥခေါင်း ရှားလော့ခ်ကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ကျွန်တော် အရှင့်အပေါ် ဒီလောက်သစ္စာရှိတာကို အရှင့်ရဲ့ ကုဒ်ကို ကျွန်တော့်ကို မျှဝေပေးလို့ ရမလား။”
“ဘာကုဒ်လဲ။ မင်း ဘာပြောနေလဲဆိုတာ ငါနားမလည်ဘူး။”
ရှားလော့ခ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေ၏။ သူ၏ ညာဘက်လက်ဘေးတွင် ရှက်ရွံ့နေသော အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ် အိဗလင်း ရှားလော့ခ်၏ နောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး သူမ၏ လက်ဖြင့် သူမ၏ စကတ်နောက်ဘက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
အိဗလင်း သာမန်ဖြစ်ပြီး အလွန်ခမ်းနားထည်ဝါခြင်း မရှိသော ဝတ်ရုံတစ်ထည် ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ အကောင်းဆုံး ဝတ်စုံပင် ဖြစ်သည်။
အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမတွင် လူတိုင်းအားကျစေလောက်သော ပြည့်စုံကောင်းမွန်သော ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခု ရှိနေ၏။
သူမ၏ ဝတ်ရုံ၏အရှည်သည် သူမ၏ ပုံမှန်ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံစံထက် ပိုမိုရဲတင်းသည်။ ဝတ်ရုံသည် သူမ၏ ခြေသလုံးအထိ ရောက်ရှိပြီး သူမ၏ ဒူးများကိုပင် ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ အိဗလင်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။ သူမ ရုံးဝန်ထမ်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်သည့်အခါပင် သူမ၏ စကတ် ဘယ်တော့မှ ဤမျှတိုတောင်းခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
အရှင်ရှားလော့ခ်နှင့် လိုက်ဖက်ညီရန် သူမ၏ အကောင်းဆုံး အဝတ်အစားများကို ထုတ်ယူရန်မှ လွဲ၍ သူမတွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။
“ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့က ဒန်ဂျင်အရှင် ကြက်သွန်ခေါင်းကို နှုတ်ဆက်ဖို့ ကပွဲတစ်ခု တက်ရောက်ဖို့ ငါ့ကို ဖိတ်ကြားထားတယ်။ ငါ ကခုန်ဖက်တစ်ယောက် လိုအပ်တယ်။ မင်းသာ အားရင် မနက်ဖြန် ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့လို့ ရမလား။”
အိဗလင်း ရှားလော့ခ်၏ တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူမက တောင်းဆိုမှုများကို ငြင်းပယ်ရာတွင် မတော်ပေ။
ဖိုးဉာဏ်ကျယ်၊ ကြက်ဥခေါင်း၊ ယိုဒါနှင့် အိဗလင်းအပြင် ရှားလော့ခ်၏ နောက်တွင် ဘောင်းဘီမဝတ်သူ၊ ဆယ်ဗားနပ်စ်၊ ဂနိုင်သား၊ အာသာ၊ ရင်မွှေးမီးလောင်၊ လှံထိုးခံရသူ၊ နဂါးမျိုးနွယ်သား၊ ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းနှင့် အခြားဂိုဘလင်၊ ဂနိုမ်းနှင့် ခွေးခေါင်းလူသား အယောက် ၃၀ ရှိနေကြသည်။
သူတို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။
“အမလေး၊ ဒါက အံ့မခန်းကပွဲတစ်ခုပဲ။”
“ငါတို့ နောက်ဆုံးအကြိမ်တုန်းက ဒီစံအိမ်ကို ဘာဖြစ်လို့ မမြင်တွေ့ခဲ့တာလဲ။ ငါသာ ဒီကပစ္စည်းတွေကို သိမ်းယူနိုင်ခဲ့ရင် ကောင်းမှာပဲ။”
“ငါတို့ အဲ့ဒါကို လုပ်လို့ ရမလား။ ငါတို့ ဘယ်တော့ ရွှေ့ပြောင်းလို့ ရမှာလဲ။”
ဂိမ်းမာများ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ အပြင်ဘက်တွင် တည်ရှိသော ဤစံအိမ်ကို နှစ်သက်ကြသည်။
ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် ဒန်ဂျင်အမြုတေ ပျောက်ဆုံးနေသည့်အတွက် ကပွဲကို ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ အပြင်ဘက်ရှိ စံအိမ်တစ်ခုတွင် စီစဉ်ခဲ့သည်။
ဤဂိမ်းမာများ ဤနေရာတွင် ရှိနေရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ အမ်ပီစီ ယိုဒါ ပြောခဲ့သောအရာကြောင့် ဖြစ်သည်-
“မနက်ဖြန် အရှင်ရှားလော့ခ် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ကပွဲကို တက်ရောက်မှာ ဖြစ်လို့ မာနာအင်ဂျင်နီယာပညာကို ငါမသင်ကြားပေးနိုင်ဘူး။ ယာဉ်ပျံကြီးကို ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို မောင်းနှင်ပေးဖို့ ငါ တာဝန်ယူထားရတယ်။”
“ဘာလဲ။ မင်းလည်း ကပွဲကို သွားချင်တယ် ဟုတ်လား။ ဒါက ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ရှားလော့ခ် မင်းသွားမယ်လို့ ပြောခဲ့တာကို ငါမကြားမိဘူး။”
“ဘာလဲ။ မင်း အရှင်ရှားလော့ခ်ကို ရှာဖွေခဲ့သလား။ ဆွေးနွေးမှုဖိုရမ်မှာ တိုင်ကြားမတဲ့လား။ ဆွေးနွေးမှုဖိုရမ်က ဘာကြီးလဲ။ ဘာလဲ။ ဟေး၊ အဲ့ဒီက မင်းတို့တွေ၊ ငါ့နေရာမှာ မအိပ်ကြနဲ့။”
ထို့နောက် ရှားလော့ခ် ဤလျှို့ဝှက်မစ်ရှင်တွင် ပါဝင်ရန်တောင်းဆိုနေသော လူများ၏ ပိုစ့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဆွေးနွေးမှုဖိုရမ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
သူတို့ ကပွဲသို့ တက်ရောက်နိုင်ပါက မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်ရန် ဆန္ဒရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။
ရှားလော့ခ် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဘရုအား အကောင်းဆုံး စွမ်းဆောင်ရည်၊ အွန်လိုင်းတွင် ကြာရှည်စွာ ရှိနေမှုနှင့် ဆောက်လုပ်ရေးဆိုင်ရာ အလုပ်မှတ်များ မြင့်မားသော ဂိမ်းမာဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ရွေးချယ်ခိုင်းလိုက်သည်။
[မစ်ရှင်ခေါင်းစဉ်: ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ ကပွဲ ဖိတ်ကြားချက်
မစ်ရှင်ဖော်ပြချက်: အရှင်ရှားလော့ခ် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ ကပွဲအတွက် ဖိတ်ကြားချက် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ သူက ကပွဲသို့ တက်ရောက်သည့်အခါ သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များနှင့် အခြံအရံများအဖြစ် ထူးချွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသော ထာဝရတိုင်းပြည်၏ နိုင်ငံသား ၄၀ ကို ရွေးချယ်မည် ဖြစ်သည်။
မစ်ရှင်ရည်မှန်းချက်: အရှင်ရှားလော့ခ်နှင့်အတူ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ ကပွဲသို့ တက်ရောက်ပါ။]
ဘရု ဂိမ်းမာများကို ကပွဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း ရှားလော့ခ် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ဂိမ်းမာများ ပိုမိုကွဲပြားသော ဂိမ်းကစားပုံစံများ ရရှိနိုင်ပြီး သူ၏ ဒန်ဂျင်ဂိမ်းကို မြှင့်တင်နိုင်ပါက တတိယဘီတာ စမ်းသပ်မှုအတွက် လျှောက်ထားသူများ ပိုမိုများပြားလာမည် ဖြစ်သည်။ ရှားလော့ခ်တွင် ရွေးချယ်စရာများ ပိုမိုရှိလာမည် ဖြစ်သည်။
ရှားလော့ခ် သူ၏ နောက်ရှိ ဂိမ်းမာများ၏ ရိုင်းစိုင်းသော စကားပြောဆိုမှုများကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။
ဒန်ဂျင်အရှင် ကြက်သွန်ခေါင်း ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ လူအုပ် တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ဂိမ်းမာများပင် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ဂိမ်းမာများ နာခံမှု ရှိရန် သင်ယူခဲ့ကြရသည်။ အဖြစ်အပျက်များစွာအပြီးတွင် သူတို့ ဂိမ်းထဲတွင် နစ်မြောနေရမည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။
ဂိမ်းမာများ၏ စကားများနှင့် သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် အပေါ်မူတည်၍ ကောင်းမွန်သော သို့မဟုတ် ဆိုးရွားသော သက်ဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုများ ရှိလိမ့်မည်။ သူတို့ မြေအောက်လောကနေထိုင်သူတစ်ဦး သို့မဟုတ် အမ်ပီစီတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူရမည်။
“အမျိုးသမီးများနှင့် အမျိုးသားများ။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ ကပွဲမှ ကြိုဆိုပါတယ်။ ကျွန်တော်က ကြက်သွန်ခေါင်းပါ။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒန်ဂျင်အရှင်ရာထူးကို စွန့်လွှတ်တော့မှာ ဖြစ်လို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ အများပြည်သူဆိုင်ရာ ပွဲတစ်ခုကို နောက်ဆုံးအကြိမ် စီစဉ်ကျင်းပခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။”
ကြက်သွန်ခေါင်း စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းပြီး နောင်တရနေပုံ ပေါ်သည်။ ထို့နောက် သူက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ကုန်သည်မဟာမိတ်အဖွဲ့ မြောက်ပိုင်းဧရိယာရဲ့ တရားသူကြီးတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်ခင်ဗျာ။”
လူတိုင်း အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် လက်ခုပ်တီးကြလေသည်။
“အဲ။ ဒန်ဂျင်အရှင် ကြက်သွန်ခေါင်းက အရှင်ရှားလော့ခ်ကို သူ သူ့ရာထူးကို မကြာခင် စွန့်လွှတ်တော့မယ်လို့ ပြောခဲ့တာကို ကျွန်တော်မှတ်မိပါတယ်။”
ဘရု အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို သူက ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း ခံခဲ့ရတာလား။ ဘာဖြစ်လို့ သူက သားရဲကောင်ကို ငါတို့ဒန်ဂျင်ကို ပို့ခဲ့ပြီး သူ အလုပ်ထုတ်ပယ်ခံရတော့မယ့် ပုံစံမျိုး လုပ်ခဲ့တာလဲ။”
“နားလည်ဖို့ မခက်ပါဘူး။ မင်းသာ ဖခင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့သားမက်က မြင့်မြတ်သောအလင်းတန်းကို ယုံကြည်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်၊ ပြီးတော့ သူ့ကို စွန့်ပစ်ဖို့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိနေရင် မင်းကော ဘာလုပ်မှာလဲ။” ရှားလော့ခ်က ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါ အဲ့ဒီလူယုတ်မာကို နှင်ထုတ်ပစ်မှာပေါ့။ အာ... သြော် ဒီလိုလား။ အရှင်ရှားလော့ခ်က ဒီအကြောင်းကို အရင်ကတည်းက သိခဲ့တာလား။ ဘာဖြစ်လို့ ကြက်သွန်ခေါင်းက အရှင်ရှားလော့ခ် သားရဲကောင်ကို ကူထိန်းသိမ်းထားလိမ့်မယ်လို့ အဲ့ဒီလောက် သေချာနေရတာလဲ။”
“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူက ငါ့ကို ကိစ္စတွေ လုပ်ဆောင်ရာမှာ ကူညီပေးခဲ့လို့ပဲ။ ဆုလာဘ်သောင်းပေါင်းများစွာနဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာအစုံတွေ၊ ဘီးတယ်လ်မွန်တစ်ရာနဲ့ သစ်ခုတ်လှဲခွင့် တစ်နှစ်ခွဲ။ ကြက်သွန်ခေါင်းက ငါ့အတွက် လျှောက်ထားပေးခဲ့တာ။ သူ ငါ့ကို ကူညီပြီးတဲ့နောက် ငါ သူ့သားမက်ကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းအားဖြင့် သူ့ကို ဘာလို့ ပြန်မကူညီဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။”
ရှားလော့ခ် လက်ခုပ်တီးရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက မကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ သားရဲကောင်လို ပါရမီရှင်တစ်ယောက် လိုအပ်နေတယ်။”
“ဒါက တကယ်...” ဘရု ဒန်ဂျင်အရှင် ကြက်သွန်ခေါင်းကို မည်သို့ဖော်ပြရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။
သူ၏ သတင်းကို ကြေညာပြီးနောက် ကြက်သွန်ခေါင်း လူတိုင်းတိတ်ဆိတ်သွားစေရန် သူ၏ ဖန်ခွက်ကို ခေါက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော့်မှာ နောက်ထပ်အရေးကြီးတဲ့ ကြေညာချက်တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။”