ရှားလော့ခ်၏ အစီအစဉ်အသစ်

သတ္တဝါလေးဆယ်ခန့် ရှိလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် အခန်းသုံးခန်းသာ ယူနေရသနည်း။ ရှားလော့ခ်က ရှင်းပြသည်။ "လစ်ခ်ျနဲ့ ငါက တစ်ခန်းအတူသုံးမယ်။ ဝမ်းနည်းနေတဲ့ အော့ခ်နဲ့ နဂါးနက်ငယ်လေးက တစ်ခန်းအတူသုံးမယ်။ ဟို အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်က တစ်ခန်းရမယ်။ ဘာရယ်။ သတ္တဝါလေးဆယ်လား။ အို၊ သူတို့က ဒီမှာတည်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ငါ့ရဲ့ ခရီးဆောင်အိတ်တွေကို သယ်ကူဖို့ပဲ လိုက်လာတာ၊ ပြီးရင် ပြန်သွားကြမှာ။"

လီလိုလား။ သူမမှာ ကိုယ်ပိုင်စံအိမ် ရှိသည်။ ကပွဲအပြီးတွင် သူမ အိမ်ပြန်မည်မှာ ထင်ရှား၏။ သူမသည် အိဗလင်းကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း ရှားလော့ခ်၏ အစေခံများကို သူမ၏ စံအိမ်တွင် ခဏတာ တည်းခိုခွင့်ပြုရန် တောင်းဆိုမှုကိုမူ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

အိဗလင်းသည် လီလို၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်၏။

ရှားလော့ခ်သည် အခန်းခနှင့် စရန်ငွေကို ပေးချေပြီးနောက် အခန်းသော့ကတ်များကို ရရှိခဲ့သည်။

ရှားလော့ခ်သည် သူ၏ အစေခံများနှင့်အတူ အမြန်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ဥမင်ထဲသို့ ကြပ်ညပ်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ကြီးမားသော ပါးစပ်ကြီး ပွင့်လာပြီး ဂိမ်းမာများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဓာတ်ပုံများ ရိုက်ကြလေသည်။

သူတို့ကို အလျင်အမြန် အောက်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ရာ အနက်ရှိုင်းဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဂိမ်းမာများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထပ်မံအော်ဟစ်ကြပြန်သည်။ အချို့ဂိမ်းမာများမှာ သူတို့၏ လက်နက်များကိုပင် ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ဓာတ်လှေကားကို ထိုးနှက်ရန် ရည်ရွယ်ကြသေးသည်။

ဘရုက သူတို့ကို တားမြစ်လိုက်သည်။

သူတို့ ဓာတ်လှေကားထဲမှ ထွက်လာကြသည်။ ထို့နောက် ကြက်ဥခေါင်းသည် အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်ကာ တံခါးကို သော့ခတ်လိုက်သည်။

ဂိမ်းမာများ တံခါးကို မချိုးဖျက်နိုင်တော့သောအခါ သူတို့သည် အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ကြပ်ညပ်စွာ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ အခန်းက သူတို့အားလုံးကို နေရာမချနိုင်သောကြောင့် စစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်သံများ ဥမင်တစ်ခုလုံးတွင် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

အချို့ဧည့်သည်များ တံခါးဖွင့်ကာ သူတို့ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းချင်ကြသော်လည်း အခြေအနေကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူတို့၏ အခန်းများထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ပုန်းအောင်းသွားကြသည်။

သားရဲကောင်မှာ ဒန်ဂျင်ထဲတွင် အစိတ်ဓာတ်အကျဆုံး သတ္တဝါဖြစ်၏။ သူသည် အခန်းထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်ဝင်သွားပြီး ဂိမ်းမာများကြားတွင် ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုကြွေးရင်း ကြပ်ညပ်နေလေသည်။

ဖိုးဉာဏ်ကျယ်မှာမူ ဂိမ်းမာများက ထောင့်တစ်နေရာသို့ ညှပ်ထားခြင်းခံရပြီး ဂိမ်းမာများကို ကုသပေးနေရသည်။ ဂိမ်းမာများမှာ သူတို့၏ အတိုင်းအတာကို သိရှိကြပြီး သူတို့၏ အဖော်များကို သေသည်အထိတော့ မတိုက်ခိုက်ကြပေ။ သူတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် လက်များနှင့် ခြေထောက်များကိုသာ ချိုးဖျက်ကြသည်။

ယိုဒါမှာ ခြေထောက်တိုသောကြောင့် အခန်းထဲတွင် နေရာ မရရှိခဲ့ချေ။ သူ ဟိုတယ်ထဲမှ နှင်ထုတ်ခံရမည်လော။

ရှားလော့ခ် အလျင်မလိုချေ။ သူသည် အခန်းလွတ်တစ်ခန်းကို ရွေးချယ်ကာ ဝင်ရောက်လာသော မည်သည့်ဂိမ်းမာကိုမဆို အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ အိဗလင်းမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ အခန်းတစ်ခန်းမှာ ရှားလော့ခ်ပိုင်ဆိုင်ပြီး အခြားအခန်းမှာမူ လူအပြည့်ဖြစ်နေသည်။ သူမ ဥမင်ထဲတွင် နေထိုင်လျှင်ပင် တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ရှားလော့ခ်၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ရှားလော့ခ် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ကာ ပါးမို့မို့နီရဲနေသော အိဗလင်း အိပ်ရာပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အပြင်ဘက်မှ တိုက်ခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ရှားလော့ခ်မှာမူ စဉ်းစားနေလေသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ဂိမ်းမာတွေကို ဒန်ဂျင်ဆီပြန်ဖို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သတ်သေခိုင်းလိုက်ပါလား။ ဂိမ်းမာတစ်ယောက်နှစ်ယောက်လောက် ကစားဖို့ ခိုးထွက်ပြီး ကျွန်တော်မျိုး သူတို့အလောင်းတွေကို ပြန်ကောက်လာခဲ့ရင် သူတို့က ကန့်ကွက်ကြလိမ့်မယ်။ သူတို့ ဂိမ်းအကြောင်း မကောင်းပြောရင် ဒေါသထွက်ပြီး ဂိမ်းကထွက်သွားတာမျိုးတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ အဆင်ပြေတာပေါ့။ အာ၊ ခဏလေးနေပါဦး။"

ဘရုက တစ်စုံတစ်ခု သိရှိသွားဟန်တူပြီး ဆိုလိုက်သည်။ "ဒါက အရှင်ရှားလော့ခ် ကြိုတင်စီစဉ်ထားတာလား။ အရှင်က လက်ရှိအခြေအနေကို တမင်တကာ ဖန်တီးခဲ့တာပေါ့။ တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲ အရှင်ရှားလော့ခ်။"

ရှားလော့ခ် ဘရုကို ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။ သူ အိဗလင်းကို သတိပေးလိုက်သည်။ "ရေနွေးများများသောက်ဖို့ မမေ့နဲ့နော်။ ငါအပြင်သွားလိုက်ဦးမယ်။"

တံခါးပိတ်ပြီးနောက် ရှားလော့ခ်သည် သူတို့၏ နေရာများအတွက် တိုက်ခိုက်နေကြသော ဂိမ်းမာများကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ထာဝရတိုင်းပြည်ရဲ့ စစ်သည်တော်တို့။" ရှားလော့ခ် ပြောလိုက်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "သွားကြစို့။ ငါ မင်းတို့အားလုံးကို လည်ပတ်စားသောက်ကစားဖို့ ခေါ်သွားမယ်။"

"ဖောင်း။"

ကြက်ဥခေါင်း၏ အခန်းတံခါး ချက်ချင်း ပွင့်လာသည်။ ကြက်ဥခေါင်း ပြေးထွက်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်လည်း လိုက်ချင်တယ်။"

...

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သည် ညအချိန်တွင် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေသည်။

နေ့အချိန်တွင် အလုပ်အများဆုံးဖြစ်သော ကုန်သွယ်ရေးဧရိယာသည် ညအချိန်တွင်လည်း ဆက်လက်ဖွင့်လှစ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် ညမထွက်ရအမိန့် မရှိပေ။ ထို့အပြင် မြေအောက်လောကရှိ နေ့နှင့်ညမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"ပိုးတီကောင်တွေ ရောင်းတယ်နော်။ အနံ့အပြင်းဆုံးနဲ့ အရသာအရှိဆုံး ပိုးတီကောင်တွေ။"

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ရှိ အသားကင်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် အမျိုးမျိုးသော အရသာရှိသည့် စားဖွယ်ရာများ ရှိနေသည်။

ဘောင်းဘီမဝတ်သူသည် ဆိုင်မှ အစားအစာများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဓာတ်ပုံရိုက်နေသည်။

"ဘုရားရေ၊ အသားကင်က တကယ်ကို လက်တွေ့ဆန်လွန်းတယ်။ ဒီအသားကင်ရွှံ့စေးနဲ့ သစ်မြစ်တွေ၊ အနံ့ပြင်းတဲ့ ပိုးတီကောင်တွေနဲ့ ပင့်ကူခြေထောက်ကင်၊ အိုး ဘုရားသခင်၊ မွှေးလိုက်တာ..."

ဂနိုင်သား တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေစဉ် ရင်မွှေးမီးလောင်က ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါတွေ မစဉ်းစားနဲ့တော့။ မင်းမှာ မှော်ကျောက်တုံး မရှိဘူး၊ အကောင့်ငွေဖြည့်တာလည်း မရသေးဘူး။ ဒါက မင်းကို သွေးဆောင်ဖြားယောင်းဖို့ သက်သက်ပဲ။ ကုန်သွယ်ရေးမြို့တော် ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ ငါတို့အကောင့်တွေ ငွေဖြည့်လို့ရပြီ။"

"ဟုတ်တယ်၊ မင်း မာကိုပိုလိုရဲ့ ပိုစ့်ကို ဖတ်ပြီးပြီလား။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့က ပစ္စည်းအားလုံးကို မှော်ကျောက်တုံးတွေ သုံးပြီး ဝယ်လို့ ရတယ်တဲ့။ ဂိမ်းတွေအားလုံးက အတူတူပဲ။ မင်းအကောင့် ငွေမဖြည့်ဘဲ ဘယ်လိုလုပ် သန်မာနိုင်မှာလဲ။" ဆယ်ဗားနပ်စ်က ပြောလိုက်သည်။

"ညီမလေး ဗားနပ်စ် ပြောတာမှန်တယ်။"

"ဒါအမှန်တရားပဲ။"

ဂိမ်းမာအားလုံး သဘောတူညီကြသည်။

အသားကင်ဆိုင်အပြင်ဘက်တွင် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များစွာ ရှိနေသည်။ လက်ဖက်ရည်ယဉ်ကျေးမှုသည် မြေအောက်လောကတွင် ထွန်းကားပြီး ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များ မရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ကြက်ဥခေါင်း တံတွေးများ အလွန်အကျွံကျနေသော်လည်း သူ၌ ငွေတစ်ပြားမှ မရှိပေ။ သူသည် အမျိုးမျိုးသော သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည်များကို မြင်သောအခါ မထိန်းနိုင်တော့ချေ။

သို့သော် ရှားလော့ခ် ငွေတစ်ပြားမှ မသုံးခဲ့ပေ။ သူ ယခင်က ပြောခဲ့သည်။ "ငါ မင်းတို့အားလုံးကို လည်ပတ်စားသောက်ကစားဖို့ ခေါ်သွားမယ်။"

သူတို့ လည်ပတ်ကြည့်ရှုပြီးပြီ။ အခြားမည်သည့်တောင်းဆိုမှုများ ရှိသေးသနည်း။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အလွန်အကျွံဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယိုဒါ၊ သားရဲကောင်နှင့် ဖိုးဉာဏ်ကျယ်တို့ မလိုက်လာကြချေ။ ဂိမ်းမာလေးဆယ်ယောက်၊ အိဗလင်းနှင့် ကြက်ဥခေါင်းတို့သာ ရှားလော့ခ်နောက်သို့ လိုက်ပါလာကြသည်။

သားရဲကောင် ဟိုတယ်တွင် ငိုကြွေးနေဆဲဖြစ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ပြန်လာရင် ငါ့အတွက် လက်ဖက်ရည်နီတစ်ခွက် ယူလာခဲ့ရင် ငါနည်းနည်း သက်သာသွားလိမ့်မယ်။"

ဂိမ်းမာများ လက်ဖက်ရည်နီကို နေရာအနှံ့ ရှာဖွေကြသည်။ သူတို့ မစ်ရှင်အသိပေးချက် မရရှိခဲ့သော်လည်း လက်ဖက်ရည်နီရှာဖွေခြင်းကို ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်မစ်ရှင်တစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူလိုက်ကြသည်။ သူတို့ သားရဲကောင်ထံမှ ဆုလာဘ်ကို မစဉ်းစားကြပေ။ သူတို့ လေ့ကျင့်ခန်းစာအုပ်တစ်အုပ် ရရှိနိုင်မည်လော။

မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဂိမ်းထုတ်လုပ်သူ အရှက်မဲ့နေလျှင်ပင် ထိုမျှရက်စက်လောက်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှားလော့ခ် သူတို့ကို စိတ်အပန်းဖြေရန်နှင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုအချို့ ပြုလုပ်ရန် ခေါ်ထုတ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှားလော့ခ်၏ စိတ်ထဲတွင် ဂိမ်းမာများကို ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့နှင့် မြေအောက်လောကနှင့် ပေါင်းစည်းရန် ပြီးပြည့်စုံသော အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ စက်ရုံအလုပ်အမှတ်ပေး စနစ်သည် အစီအစဉ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအပိုင်းမှာ ဂိမ်းမာများ မှော်ကျောက်တုံးများ ရှာဖွေနိုင်ရန် အထူးဖန်တီးထားသော ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ အစည်းအရုံး ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုအကြောင်းကို လူသိများစေရန် ဂိမ်းမာများ ပိုမိုလိုအပ်လာမည် ဖြစ်သည်။ သူ အစီအစဉ်ကို စတင်အကောင်အထည်ဖော်သည့်အခါ အလွန်ရုတ်တရက်ကြီး ဖြစ်မနေစေရပေ။

ဂိမ်းမာလေးဆယ်ယောက်မှာ ထိန်းချုပ်ရန် အတော်အတန် လွယ်ကူသည်။ သူ သူတို့ကို သူတို့၏ နည်းဗျူဟာလမ်းညွှန်များ ရေးသားခွင့်ပြုနိုင်သည်။

ရှားလော့ခ်နှင့် သူ၏ ဂိမ်းမာများ လည်ပတ်ကြည့်ရှုနေကြစဉ် သတ္တဝါအုပ်စုတစ်စု ဆူညံပွက်လော ရိုက်နေကြသည်...