လူတိုင်း ပူးကပ်ခံနေရသည်

ကြိတ်သဲသံသည် ကြွက်ပြေးလွှားသံ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ခုကို ဖမ်းယူသံကဲ့သို့ အလွန်တိုးတိုးလေးသာ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ခေါင်းလှည့်ကာ လေသာဆောင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အိပ်ခန်းမကြီးမှ လေသာဆောင်သို့ သွားရန် ဧည့်ခန်းရှိ ရေချိုးခန်းကို ဖြတ်ပြီး လေသာဆောင်တံခါးကို တွန်းဖွင့်ရသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လေသာဆောင်တံခါးသည် ပွင့်နေသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ လျှောက်သွားကာ လေသာဆောင်၏ မှန်လျှောတံခါးသို့ ရောက်သည်။ သူ ချက်ချင်းမထွက်ဘဲ ဒီည ရာသီဥတုကို အရင်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူ သံသယရှိသည့်အတိုင်း တိမ်အထပ်ထပ် ဖြစ်နေပြီး လခြမ်းတစ်စွန်းတစ်စပင် မမြင်ရသဖြင့် လရောင်လည်း မထိုးနိုင်ပေ။

အပြင်ဘက်မှ လမ်းမီးများ မရှိပါက သူသည် လေသာဆောင်ရှိ အလှဆင်ထားသည်များကို မြင်ရန် ဓာတ်မီးဖွင့်ဖို့ လိုအပ်ပေမည်။

သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း လေသာဆောင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်။ သူ့အကြည့်သည် သူ့ဘက်ကို ကျောပေးကာ ခွေထိုင်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးပေါ်တွင် စွဲမြဲနေသည်။

ထိုလူသည် ဘောင်းဘီတိုတစ်ထည်သာ ဝတ်ထားပြီး အပေါ်ပိုင်းဗလာ၊ ခြေဗလာဖြစ်နေကာ အပင်များ စိုက်ပျိုးထားသည့် ပန်းအိုးတန်းရှေ့တွင် ခွေထိုင်နေသည်။ ထိုနေရာမှ ကြိတ်သဲသံများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ၏အမြင်အရ ထိုအမျိုးသားသည် မဝသော်လည်း ခွေထိုင်လိုက်သောအခါတွင် ဗိုက်တွင် ရေကူးကွင်းပတ်ထားသလို အဆီများ အထပ်ထပ်ရှိနေသည်ကို မြင်ရသည်အထိ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသည်။

ထိုလူသည် ယန်ဟဲ မဟုတ်ပါက မည်သူဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။

မအိပ်ဘဲ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ လေသာဆောင်မှာ ခွေထိုင်ပြီး ပန်းအိုးတွေကို ကိုင်နေတာက ပုံမှန်လူတစ်ယောက် လုပ်မယ့်အရာ မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် အိမ်ထဲက လူတွေလိုပဲ သူလည်း ထူးဆန်းမှုတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့နေရဖွယ်ရှိသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ကို မခေါ်ဘဲ လေသာဆောင်အဝင်ဝမှာ ရပ်နေပြီး သူ့ကို ခဏလောက် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ခြေဖျားထောက်ကာ ဧည့်ခန်းထဲကို ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

ပန်းအိုးများရှေ့တွင် ခွေထိုင်နေသော ယန်ဟဲသည် ယခုအခါ သူ့လက်ထဲတွင် မြေကြီးကို ကိုင်ထားပြီး မျက်လုံးများက အနက်ရောင်များ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် မြေကြီးကို သူ့ပါးစပ်ဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ယူလာကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီးနောက် မြေကြီးကို စက်ရုပ်တစ်ရုပ်လို သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

တစ်ကိုက်ပြီး တစ်ကိုက်ကို အလျင်စလိုမရှိဘဲ ဝါးနေသည်။

အခန်းထဲကို ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲ အဘိုးယန်၏အိပ်ခန်းထဲသို့ မဝင်ဘဲ ဧည့်ခန်းရှိ ဆိုဖာဆီသို့ သွားကာ နံရံထောင့်ရှိ အရိပ်ထဲတွင် ထိုင်သည်။

ဤအနေအထားမှဆိုလျှင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သေချာ ဂရုစိုက်ပြီး လာမကြည့်ပါက ထောင့်အရိပ်ထဲတွင် ထိုင်နေသည့်သူ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

ထိုင်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ကိုယ်သူ အနည်းငယ် သတိပြန်ထားလိုက်သည်။

ယခု မိသားစုတစ်စုလုံး မူမမှန်မှုများ ပြသနေသောကြောင့် ၎င်းသည် ပူးကပ်သည့်ဝိဉာဉ်ဖြစ်ပါက ဤပူးကပ်သည့်ဝိဉာဉ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုသည် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ စိတ်ကူးထက် အဆများစွာ ကျော်လွန်နေပေမည်။ ထို့အပြင် ပူးကပ်မှုများက ရုတ်တရက် ဖြစ်နေသောကြောင့် တစ်ခုတည်းသာ မဟုတ်ဘဲ ပိုများနေနိုင်သည်ဟု ညွှန်ပြနေသည်။

ထိုင်ပြီးသည်နှင့် ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ဦး‌နှောက်ကို စဉ်းစားခန်းဖွင့်လိုက်သည်။

သူသည် ဤအိမ်ထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည့်အချိန်မှစ၍ လူတစ်ဦးစီသည် ထူးဆန်းသောအပြုအမူအချို့ကို အနည်းနှင့်အများ ပြသခဲ့ကြသည်။ ယန်ဟဲက နောက်မှ ပြန်လာသောကြောင့် ထင်ရှားခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ညရောက်သောအခါ လူတိုင်းသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဟင်၊ လူတိုင်းလား။

ယန်ကျွင်းဇဲ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူသည် ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော ကင်မရာကို ချွတ်လိုက်ပြီး အတွင်းမှ မမ်မိုရီကတ်ပြားကို ထုတ်လိုက်သည်။ ဧည့်ခန်းရှိ အလှဆင်ထားသည့် ဗီရိုဆီသို့ လျှောက်သွားကာ မှတ်တမ်းတင်နေသော ကင်မရာကို ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အခန်းပတ်လည်ကို ခဏမျှ ကြည့်လိုက်သည်။

ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် မီးဖိုချောင်ဘေးရှိ ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ တံခါးပိတ်ပြီး လော့ခ်ချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ကင်မရာမှ ယူလာခဲ့သော မမ်မိုရီကတ်ပြားကို ဗီဒီယိုကင်မရာထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ မျက်နှာပြင်တွင် ဒေတာဖတ်နေကြောင်း ပြသနေသည်။

ဒေတာဖတ်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် မှတ်ဉာဏ်ကတ်ပြားပေါ်ရှိ ဖိုင်ကို ဖွင့်ကာ ခဏလောက် ရှာဖွေပြီး အသံပိတ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခုနက မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဗီဒီယိုကို စတင်ဖွင့်လိုက်သည်။

ကင်မရာသည် သူ အဘိုးယန်၏အခန်းရှိ ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းသည့်အချိန်မှစ၍ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ကုတင်ပေါ်တွင် လှည့်သည့်အခါ အလွန်သတိထားခဲ့သည်ဟု မှတ်မိသည်။ သူသည် ကင်မရာ၏ ဦးတည်ရာကို ရွေ့သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။

ဗီဒီယိုသည် သူ ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းလိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ စတင်ဖွင့်သည်။ ကင်မရာကို သူ့ရင်ဘတ်တွင် ဝတ်ထားသောကြောင့် ၎င်းသည် ပထမပုဂ္ဂိုလ်ရှုထောင့်နှင့် အနည်းငယ်တူနေသည်။

ဗီဒီယိုထဲတွင် လဲလျောင်းပြီးနောက် သူသည် ဖုန်းကို ကုတင်ဘေးစားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်က သူ အချိန်မည်မျှ ကုန်သွားသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

သို့သော် ဗီဒီယိုအရ မှတ်တမ်းတင်မှု စတင်ပြီး ၅ မိနစ် ၄၁ စက္ကန့်အကြာတွင် သူ့လက်က ရုတ်တရက် မြှောက်တက်လာကာ ကင်မရာကို တစ်စက္ကန့်မျှ အုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကုတင်ဘေးစားပွဲပေါ်ရှိ ဖုန်းကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။

"ဟင်?"

ယန်ကျွင်းဇဲ၏မျက်ခုံးများ ရှုံ့မဲ့သွားပြီး ဗီဒီယိုထဲမှ သူ့ကိုယ်သူ လုပ်ဆောင်နေပုံများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဘာဖြစ်နေတာလဲ။

သူသည် မလှုပ်မယှက်ဘဲ လဲလျောင်းနေခဲ့သည်ဟု မှတ်မိသည်။ သူသည် မျက်နှာပြင် မီးလင်းလာသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိပြီးမှသာ မျက်လုံးအပြည့်ဖွင့်ကာ ဖုန်းကို ကောက်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ဗီဒီယိုက သူ့ညာလက်သည် ဖုန်းဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရောက်ရှိလာပြီး မျက်နှာပြင်ကို မီးလင်းစေသည်ဟု ပြသနေသည်။

ကင်မရာ၏ ဦးတည်ရာမှ ကြည့်သောအခါ အတန်းသည် အနည်းငယ်စောင်းနေသော်လည်း မြင်နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။ ဖုန်း မီးလင်းလာပြီး စကားဝှက်လိုအပ်သော မျက်နှာပြင်ကို ပြသသောအခါ ယန်ကျွင်းဇဲ၏လက်က တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

နှစ်စက္ကန့် သုံးစက္ကန့်ခန့်အကြာတွင် သူ့လက်ညိုးက ထွက်လာပြီး ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို အကြိမ်များစွာ နှိပ်လိုက်သည်။

“စကားဝှက်မှားယွင်းသည်၊ သင်တွင် ထပ်မံကြိုးစားခွင့် ၄ ကြိမ် ကျန်ရှိသည်” ဟူသော စာသား သတိပေးချက် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

ရောက်ရှိနေသောလက်က လျင်မြန်စွာ ပြန်ဆုတ်သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာက လှုပ်ရှားသွားသည်။

နိုးလာသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း!"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သောအခါ ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသို့ အေးစက်မှု ပျံ့နှံ့သွားသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ခြေလက်များသည် ထိုအချိန်က သူ့အပိုင်မဟုတ်တော့သလို ခံစားရသည်။

သူသည် ထိုအချိန်က အိပ်ပျော်နေခဲ့ပြီး သူ အိပ်ပျော်သွားပြီး မကြာမီတွင် ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု သူ လုံးဝမျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ—တစ်စုံတစ်ယေက်က သူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိန်းချုပ်ကာ ကုတင်ဘေးစားပွဲပေါ်ရှိ ဖုန်းကို မီးလင်းစေခဲ့ပြီး စကားဝှက်ကိုပင် မှားယွင်းစွာ ရိုက်ထည့်ခဲ့သလို ဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ဤအိမ်ရှိ မိသားစုအကြောင်း ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခုခု ရှိသည်ဟုသာ အမြဲတမ်း တွေးခဲ့သော်လည်း သူ ဒီကို ရောက်ရှိလာသည့် ပထမဆုံးညတွင်ပင် သူသည်လည်း မသိသော ထိန်းချုပ်မှုတစ်ခု၏ အောက်တွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ခုနကအချိန်သည် အလွန်တိုတောင်းပြီး သူ့ညာလက်ကသာ သတိလစ်မေ့မြောစွာဖြင့် ပြုမူခဲ့သည်။ ပူးကပ်ဝိဉာဉ်တစ်ကောင်က သူ့ကိုယ်သူ ပူးကပ်လိုက်နိုင်သည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်က... အခြားမသိရသေးသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့်လား။

ဖုန်းစကားဝှက် မှားနေသည်ကို သဘောပေါက်သည့်အချိန်တွင် သူသည် မည်သည့်မူမမှန်မှုမျှ မခံစားရဘဲ တကယ်ပင် မျက်လုံးများကို ခဏမျှ မှိတ်ထားခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည်။ မည်သည့်မသက်မသာမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ဒါပေမယ့် ဒီအခန်း...

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ခေါင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။ အခန်း၏ ထောင့်တိုင်းသည် မလုံခြုံတော့သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံ ကပင် မတွေ့နိုင်သော ထူးဆန်းမှုတစ်ခုခုသည် တစ်နေရာရာတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို လှုပ်ရှားရန် အသင့်ရှိကာ လူတိုင်းကို ထိန်းချုပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သူသည် ရေချိုးခန်းထောင့်ပတ်လည်ကို မရည်ရွယ်ဘဲ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသံသည်လည်း ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ခြေဗလာဖြင့် လျှောက်သွားသော အသံဖြစ်ပြီး လေးလံသည်။

ခဏအကြာတွင် ရေချိုးခန်း၏ မှန်တံခါးအပြင်ဘက်မှ လူရိပ်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြတ်သွားသည်။

ဗိုက်အနည်းငယ်ပူပြီး ကိုယ်အလေးချိန်အနည်းငယ်ပိုနေကာ ခုနက လေသာဆောင်တွင် ခွေထိုင်နေခဲ့သော ယန်ဟဲပင်ဖြစ်သည်။

မှန်တံခါးမှတစ်ဆင့် သူ လမ်းလျှောက်သည့်ပုံစံသည် အလွန်ထူးဆန်းနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။ နောက်ကျောသည် ဖြောင့်တန်းနေပြီး လက်များက သူ့ဘေးတွင် တောင့်တင်းနေကာ သူ့ခြေထောက်များသည် ခဲများဖြင့် အလေးထားခံနေရသကဲ့သို့ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဆွဲဆွဲသွားနေသည်။

သူသည် ရေချိုးခန်းရှေ့မှ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သွားပြီး အသံအရဆိုလျှင် သူသည် အိပ်ခန်းမကြီးထဲသို့ ဝင်သွားပြီး အသံလည်း ထွက်မလာတော့ပေ။

သူသည် ကုတင်ပေါ်တွင် ပြန်လှဲအိပ်သွားသည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ယန်ဟဲ မြေကြီးစားသည်ကို မမြင်ခဲ့ရသဖြင့် နောက်နေ့မနက်စောစောတွင် ပေါင်ယွင်ကျင့် နိုးလာပြီး သူ့ခင်ပွန်း၏ပါးစပ်တွင် မြေကြီးများ ပြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန်ကြောက်လန့်သွားလိမ့်မည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။

သူ့အမြင်တွင် ဤအိမ်ရှိ ထူးဆန်းသည့်မြင်ကွင်းများသည် ညဘက်အတွက် ပြီးဆုံးသွားပုံရသည်။ ယန်မိသားစုဝင်များသာမက တစ်ရက်သာ ရှိသေးသည့် သူပင်လျှင် မူမမှန်မှုများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

"တာဝန်အကြောင်းကြားချက် မရှိဘူး၊ တာဝန်အကြောင်းကြားချက် မရှိဘူး"

သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

၎င်းသည် အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံ တွင် ပြဿနာရှိသည်မဟုတ်နိုင်ပါ။ ဤမိသားစု၏ မူမမှန်သည့်အပြုအမူကို ကြည့်ပါက ထူးဆန်းမှုများနှင့် ဘာမှမဆိုင်ဟု ယန်ကျွင်းဇဲ ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲသည်။

သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေ၏ အကြောင်းရင်းက ဘာဖြစ်မလဲ။

"ထူးဆန်းမှု ရှိတယ်၊ သေချာပေါက် ထူးဆန်းမှု ရှိတယ်!"

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ကိုယ်သူ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ့မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပလာပြီး သူသည် သူ့စိတ်ထဲရှိ မြေပုံ ကို ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ကာ “ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်များကို သိမြင်ခြင်း” လုပ်ဆောင်ချက်ကို အသက်သွင်းရန် ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ထိုလုပ်ဆောင်ချက် အသက်ဝင်ပြီးနောက် နှစ်စက္ကန့်မပြည့်မီတွင် တာဝန်အချက်အလက်များကို လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိပြီး ပေါ်လာသည်။

တာဝန်၏ အကြောင်းအရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် အထူးသဖြင့် တာဝန်အဆင့်ကို ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ယန်ကျွင်းဇဲ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ဖြူဖတ်ဖြူရော်ဖြစ်သွားကာ သူသည် အလိုအလျောက် အသံထွက်ဖတ်လိုက်မိ လေတော့သည်။

“တာဝန်အဆင့်: ကြောက်လန့်ဖွယ် (အလယ်အလတ်)”