ထူးဆန်းသောပိုးချည် ဆင့်ပွားတာဝန် (အပိုင်း ၄)

မျှော်လင့်မထားဘဲ၊ ရှေ့က မှောင်မိုက်နေတဲ့နေရာက ကျယ်ဝန်းလှလေသည်။ ကျောင်းက ဟောခန်းမတစ်ခုရဲ့ အရွယ်အစားလောက်ရှိသည်။

ဒါပေမယ့် ယန်ကျွင်းဇဲ ဓာတ်မီးဖွင့်ပြီး ရှေ့ကိုထိုးလိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ သူ့အရှေ့ကမြင်ကွင်းကြောင့် သူလုံးဝထိတ်လန့်သွားသည်။

ဓာတ်မီးရောင်ထဲမှာ လူပုံတွေ ထူထပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒီလူတွေအားလုံးဟာ သူ့ဘက်ကို ကျောပေးထားကြပြီး၊ အားလုံးက အမျိုးသားရော၊ အမျိုးသမီးရော၊ ဟောင်းနွမ်းပြီး စုတ်ပြဲနေတဲ့အဝတ်အစားတွေကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ သူတို့က ဘာအသံမှမပေးဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြပြီး၊ သူတို့အားလုံး... သေဆုံးနေကြသလိုပါပဲ။

ဒီမှာရပ်နေတဲ့လူတွေဟာ မြေအောက်နေရာတစ်ခုလုံးရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံလောက်ကို နေရာယူထားကြသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ဓာတ်မီးက ပတ်ပတ်လည် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဥမင်နားက ဘေးဘက်မှာ ဘယ်သူမှ မရပ်နေပေမယ့်၊ ကျန်တဲ့ သုံးဘက်စလုံးမှာ လူပုံတွေ ပြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီလောက်များပြားတဲ့ အလောင်းတွေ ဒီမှာ ထပ်နေပေမယ့်လည်း ဘာအနံ့အသက်မှ မနံပေ။ သူတို့ဟာ အချိန်အတော်ကြာ သေဆုံးနေကြပြီး အများစုကတော့ ခြောက်သွေ့နေတဲ့ အလောင်းတွေဖြစ်မယ်လို့ ယူဆရသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အလျင်စလို မလှုပ်ရှားရဲပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားပြီးနောက် သူဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို စဉ်းစားတော့သည်။

သူ့ခေါင်းက နာကျင်နေပြီး အသက်ရှူရတာလည်း မှုန်ဝါးနေသည်။ အဲဒီ မိသားစုလေးခုကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့ “ထူးဆန်းသောပိုးချည်”ကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပစ်ဖို့ လိုအပ်သည်။

မဟုတ်ရင် အချိန်ကြာရင် သူကိုယ်တိုင် ဒီမှာလဲကျသွားလိမ့်မယ်။

ဒီအချက်ကို စဉ်းစားပြီး သူဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး အနီးဆုံးမှာ ရပ်နေတဲ့ အလောင်းဆီကို လျှောက်သွားသည်။

ဒီအလောင်းရဲ့ နောက်ကျောကို ကြည့်ရတာ လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ရသည်။ ဖုန်တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းပြီး ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးနေတာကြောင့် မူရင်းအဝတ်ဒီဇိုင်းကို ခွဲခြားလို့မရပေ။

ပိုနီးကပ်လာတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက ဒီမှာရပ်နေတဲ့အလောင်းမှာ ထူးဆန်းတာတစ်ခုခု ရှိမရှိ၊ ဒါမှမဟုတ် အထောက်အပံ့ပေးထားတဲ့ တစ်ခုခု ရှိမရှိဆိုတာကို သတိထားပြီး အနောက်ဘက်ကနေ ကုန်းပြီး ကြည့်လိုက်သည်။

မဟုတ်ရင်တော့ ဒီမြေအောက်နေရာမှာ ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ အလောင်းတွေ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ရပ်နေတာကို စိတ်ကူးကြည့်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။

ဧရိယာကို သေချာစစ်ဆေးပြီး ဘာမှမတွေ့ရပေလို့ ထင်ရတဲ့အခါ ယန်ကျွင်းဇဲက အလောင်းရဲ့ အရှေ့ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်ရတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့မြင်ကွင်းက သူ့ကို တုန်လှုပ်စေသည်။

လူငယ်အလောင်းရဲ့ မျက်လုံးပေါက်တွေဟာ ဟာလာဟင်းလင်းနဲ့ အမည်းရောင်အပေါက်တွေချည်းပဲ ဖြစ်နေတာကို သူမြင်လိုက်ရသည်။ သူ့ပါးစပ်ကလည်း ဟထားသည်။ အဲဒီတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ၊ တန်းစီနေတဲ့သူတွေကို ကြည့်လိုက်တော့ ကျားမမခွဲခြားဘဲ အားလုံးက ပုံပန်းသဏ္ဌာန်တူညီနေကြသည်။

သူ့နှလုံးသားထဲက အေးစက်စက်ခံစားမှုတွေက ပိုပြင်းထန်လာပြီး ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့လက်မောင်းပေါ်က ကြက်သီးတွေ ထနေတာကို အောင့်အီးပြီး မထိမိအောင်နေလိုက်ရသည်။ ဥမင်ထဲမှာ အရေပြားတွေ ပွန်းပဲ့ပြီး ဒဏ်ရာတွေရထားတဲ့နေရာတွေမှာ အပြာနဲ့ခရမ်းရောင်အကွက်တွေ ဖြစ်နေပြီ။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူ့အကြည့်က လူငယ်အလောင်းရဲ့ပါးစပ်ဆီကို ရောက်သွားပြီး ဓာတ်မီးကို တည့်တည့်ထိုးလိုက်သည်။

သူ့ပါးစပ်ထဲကနေ အလွန်ပါးလွှာတဲ့ အမျှင်တစ်ခု ထွက်လာပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်နားမှာ ကွေးသွားပြီး အနောက်ဘက်ကို ဆွဲဆန့်နေတာကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

သူက ခေါင်းရဲ့နောက်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ပေမယ့် ဘာထူးခြားတာမှ မမြင်ရပေ။

အဲဒီအမျှင်က အနောက်ဘက်ကို ဆွဲဆန့်သွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားသလိုပါပဲ။

စဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက လက်လှမ်းပြီး ပါးစပ်အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေတဲ့ အမျှင်ကို ဖွဖွလေး ထိကြည့်လိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် ဒါက အရမ်းပါးလွှာလွန်းတာကြောင့် ဘာခံစားမှုမှ မရှိသလောက်ပါပဲ။ ပင့်ကူမျှင်ကို ထိကြည့်သလိုမျိုးပဲ။

ဒါက “ထူးဆန်းသောပိုးချည်”ဆိုရင် ဒါကို ဘယ်လိုဖြတ်ပစ်ရမလဲ။ ဆွဲထုတ်လိုက်ရုံပဲလား။

မိသားစုလေးစုကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့ “ထူးဆန်းသောပိုးချည်”ရဲ့ မူရင်းနေရာက ဘယ်မှာလဲဆိုတာကို သူသေချာမသိပေ။

အလောင်းတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ နေရာထဲမှာ ပိတ်မိနေတော့ အေးစက်စက်အသက်ရှူသံက ပိုပြီးထင်ရှားလာသည်။ ဒါ့အပြင် ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့နှာခေါင်းနဲ့ ပါးစပ်ကို ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ ပိတ်စတစ်ထပ် ထုပ်ပိုးထားသလို ခံစားရပြီး အသက်ရှူရတာ အလွန်ခက်ခဲလာသည်။

ဒီမှာ အကြောင်းရင်းကို ရှာမတွေ့နိုင်တော့ပေ။ အတွင်းပိုင်းကို ပိုဝင်ကြည့်ရင် သဲလွန်စတစ်ခုခု တွေ့နိုင်လိမ့်မယ်။

ဒီအတွေးပေါ်လာတာနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ဒီအလောင်းတွေကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မြေအောက်နေရာရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာဆီကို လျှောက်သွားတော့သည်။

သူထွက်သွားပြီး ဆယ်လှမ်းလောက်အကြာ အလယ်ဗဟိုနားကို ရောက်တဲ့အခါ ကျောက်နံရံဥမင်နဲ့ နီးတဲ့ အမျိုးသမီးအလောင်းတစ်လောင်းရဲ့ ပါးစပ်က ချည်မျှင်က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ ချည်မျှင်ကို ဆွဲလိုက်ပြီးနောက် အမျိုးသမီးအလောင်းက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ဘက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လာသည်။ ပါးစပ်က ဟနေပြီး မျက်လုံးပေါက်တွေက မှောင်မိုက်နေပြီး လုံးဝဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ နောက်ကျောကို စိုက်ကြည့်နေသလိုပါပဲ။

အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်နေသည်။ အဲဒီအချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက နည်းနည်းမူးဝေနေပြီး သူ့နောက်မှာ ထူးဆန်းတဲ့တစ်ခုခုရှိနေတာကို မသတိထားမိလိုက်ပေ။

ဒီမြေအောက်နေရာရဲ့ အလယ်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲ ခဏရပ်နေပြီးမှ ပိုပြီး အတွင်းဘက်ကို တိုးဝင်သွားသည်။ ဒီနေရာမှာလည်း အလောင်းတန်းနှစ်တန်းဟာ အပြင်ဘက်ကို ကျောပေးထားပြီး ရပ်နေကြသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ စလှုပ်ရှားလာပြီးနောက် သူ့နောက်မှာရှိတဲ့ အမျိုးသမီးအလောင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ သူ့ဆီကို စလှုပ်ရှားလာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားပြီး ဒီနေရာရဲ့ အနက်ပိုင်းကို ဝင်လေလေ အအေးဓာတ်က ပိုပြင်းထန်လေလေပဲလို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဓာတ်မီးနှစ်ခုစလုံးက ရှေ့ကို ထိုးထားသည်။ သူက သူ့နောက်က လှုပ်ရှားမှုကို သတိမထားမိလိုက်ပေ။ အမျိုးသမီးအလောင်း လှည့်လာတဲ့အချိန်ကနေ စပြီး လှုပ်ရှားတဲ့အချိန်အထိ ဘာအသံမှ မထွက်ပေ။

မကြာခင်မှာပဲ ယန်ကျွင်းဇဲ ရပ်လိုက်ပြီး အလောင်းရဲ့ နောက်ဆုံးတန်းရဲ့ နောက်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့နားကို ရောက်လုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့ အမျိုးသမီးအလောင်းလည်း ဒီအချိန်မှာပဲ ရပ်တန့်သွားပြီး ပါးစပ်ဟကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

ဒီတန်းက အလောင်းတွေအားလုံး ပုံစံတူတူပဲ၊ သူတို့ပါးစပ်ကနေ အမျှင်တွေ ထွက်လာပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်နားမှာ ကွေးပြီးမှ အမြင်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒီတစ်ခါတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက အလောင်းတွေကို သေချာမကြည့်တော့ဘဲ နေရာရဲ့အဝေးဆုံးနေရာမှာ ထူးဆန်းတဲ့တစ်ခုခုရှိမရှိကြည့်ဖို့ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ကြည့်လိုက်တော့ ဓာတ်မီးရောင်အောက်မှာ တစ်ခုခုကို ရှာတွေ့လိုက်သည်။

အဝေးဆုံးမှာ၊ နောက်ဆုံးတန်းက အလောင်းတွေရဲ့ နောက်က ထောင့်မှာ နောက်ထပ်နံရံပေါက်တစ်ခုရှိသည်။ ဒါပေမယ့် ပိုပြီးကျဉ်းမြောင်းသည်။

ဟုတ်ပေသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲ ဝင်လို့ရနိုင်သေးပေမယ့် သူခုနကဖြတ်လာတဲ့ ဥမင်ထက် အများကြီး ပိုအားထုတ်ရလိမ့်မယ်။ အတွင်းကနေရာကလည်း ဝင်ပေါက်ကနေ မြင်ရတာနဲ့ မတူနိုင်ပေ။

လက်ရှိ မြေအောက်နေရာကလည်း အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး လေကလည်း အရမ်းဆိုးရွားသည်။ ဒီအပေါက်ထဲကို သူဝင်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ဆက်ပြီးဝင်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိတော့ပေ။

ဒီဆင့်ပွားတာဝန်ကို အပြီးသတ်ဖို့ အဓိကသော့ချက်က ဒီအနောက်ဘက်မှာရှိနေမယ်ဆိုရင် ယန်ကျွင်းဇဲက လက်လျှော့ရတော့မယ်။ နောက်ထပ်အောက်ကို ဆင်းသွားဖို့ စွန့်စားမှာမဟုတ်ပေ။ အဓိကတာဝန်ထဲက အရာက အတွင်းမှာ ရှိနေနိုင်သည်။

အပေါက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲက ရုတ်တရက် ထူးဆန်းတဲ့မျက်နှာပေးဖြစ်သွားသည်။ သူ့နေရာကို သတိထားမိလိုက်ပြီး ဓာတ်မီးနဲ့ ချက်ချင်းချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူလှုပ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် သူ့နောက်က မဝေးတဲ့ အမျိုးသမီးအလောင်းက တိတ်ဆိတ်စွာပဲ ထပ်ပြီးလှုပ်ရှားလာသည်။ သူတို့ကြားကအကွာအဝေးက တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။

အပေါက်ကို ရောက်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲ ကုန်းလိုက်ပြီး ဓာတ်မီးကို အနားသားဆီ ထိုးကြည့်လိုက်တော့ ပင့်ကူအိမ်လို အမျှင်တွေ အများကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အမျှင်တွေအများကြီးက အပြင်ဘက်ကို ထွက်နေပြီး၊ အလားတူပဲ ဒီအမျှင်တွေက အကွာအဝေးတစ်ခုအပြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အလောင်းတွေရဲ့ ပါးစပ်ထောင့်ကနေ ထွက်လာတဲ့ အမျှင်တွေလိုပါပဲ။

ယန်ကျွင်းဇဲ စဉ်းစားခန်းဝင်သွားသည်။

“ဖြစ်နိုင်တာကတော့” လို့ သူစဉ်းစားလိုက်သည်၊ “အမျှင်တွေ ဆန့်ထွက်ပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားတာလား”

သူက ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး အနီးဆုံးမှာ ရပ်နေတဲ့ အလောင်းတန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ “အကယ်၍ အလောင်းတွေရဲ့ ပါးစပ်ထောင့်က အမျှင်တွေဟာ ဒီအပေါက်ရဲ့ ဝင်ပေါက်က အမျှင်တွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားမယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့ရဲ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ငါမမြင်ရတော့ပေ။”

အဲဒီအချိန်မှာပဲ အေးစက်စက်ခံစားမှုတစ်ခုက သူ့အနားကို အလျင်အမြန်ချဉ်းကပ်လာတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူဘေးကိုကြည့်နေတာကြောင့် ခေါင်းကိုမလှည့်သေးပေ။ ဒါပေမယ့် အေးစက်စက်ဖြစ်နေတဲ့ အရာက ပိုပိုပြီးနီးကပ်လာသည်။ သူ့ရဲ့ဗီဇစိတ်အရ အလောင်းတစ်လောင်းက သူ့အနားကို အလွန်အမင်း နီးကပ်လာသလို ခံစားနေရသည်။

ပိုးချည်တွေဖုံးနေတဲ့ အပေါက်ဘက်ကနေကြည့်ရင် ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့မျက်နှာကို ဘေးဘက်ကို လှည့်ထားသည်။ သူ့ရဲ့ဘယ်ဘက်နောက်ဘက်မှာတော့ ပါးစပ်ဟထားတဲ့ အမျိုးသမီးအလောင်းတစ်လောင်းက သူ့ခေါင်းကို နီးနီးကပ်ကပ် ရောက်နေသည်။

ဒီအချိန်မှာတော့ နှစ်ယောက်စလုံး လုံးဝမလှုပ်မယှက်နေကြပေ။

“ငါ့နောက်မှာ တစ်ခုခုရှိနေတာလား” ယန်ကျွင်းဇဲက ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ ထပ်မလုပ်ဘဲ သူ့အနေအထားအတိုင်းပဲ နေလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့မျက်လုံးထောင့်နဲ့ ဘေးနဲ့နောက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ အရိပ်တစ်ခု ကုန်းနေတာကို ခံစားမိသည်။

“ဒီတစ်ယောက် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ”

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဘေးကနေ ချဉ်းကပ်လာတဲ့လူက သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုတည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေသလိုပဲ။

သူမလှုပ်ရင် အဲဒီလူလည်း မလှုပ်မယှက်နေသည်။

သူ့အကြည့်ကို အောက်ကအပေါက်ဆီ ပြန်လှည့်လိုက်တော့ ဝင်ပေါက်ကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ ပိုးချည်တွေဟာ ရုတ်တရက် မည်းလာတာကို သတိထားမိလိုက်သည်။ မှင်နဲ့စိမ်ထားသလိုမျိုးပဲ၊ အမည်းရောင်က အမျှင်တွေပေါ်ကို အလျင်အမြန်တက်လာသည်။