ထူးဆန်းသောပိုးချည် ဆင့်ပွားတာဝန် (အပိုင်း ၇)

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့ညာဘက်လက်ညှိုးမှာ အမည်းရောင်တစ်ထပ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖုံးနေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ လက်ဖျားကတော့ မည်းနေပြီ။

“ဘုရားရေ၊ ဒါဘာတွေလဲ”

အဲဒီအချိန်မှာတော့ ယန်ကျွင်းဇဲ လုံးဝကြောင်သွားပြီ။

သူက "မြေအောက်နေရာ"ကို လုံးဝမဝင်ခဲ့ရင်တောင် အဲဒီထူးဆန်းတဲ့ အမည်းရောင်နဲ့ ကူးစက်ခံနေရပုံရသည်။

သူ့စိတ်က ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူတဖြည်းဖြည်း မည်းနေတဲ့ သူ့လက်ဖျားကို ငုံ့ကြည့်နေရင်း သူ့ကိုယ်သူတောင် မယုံနိုင်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။

“ဖြစ်နိုင်တာက… နောက်ဆုံး "အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း"တုန်းက ငါခံခဲ့ရတဲ့ "အမည်းရောင်အဆိပ်"က "အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း"ပြီးနောက် ဒီအချိန်လိုင်းကို သယ်ဆောင်လာတာလား။”

"အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံ"ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်အရ သူက "အချိန်နောက်ပြန်ရစ်"တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မလှည့်တာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုတည်းသော အချိန်လိုင်းပေါ်မှာပဲ ရှိနေသည်ဆိုတာ ယန်ကျွင်းဇဲ သိသည်။

"အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း"ဆိုတာက ဒီအချိန်လိုင်းမှာ အရင်က အချိန်တစ်ခုဆီကို ပြန်သွားတာကိုပဲ ဆိုလိုသည်။ တခြားအချိန်လိုင်းတစ်ခုဆီ ခုန်သွားတာမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူသိသလောက်တော့ တခြားအချိန်လိုင်းတစ်ခု ရှိကောင်းမှ ရှိလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် "အချိန်-ဟင်းလင်းငြင်မြေပုံ”"က ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သူ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။

ဒါပေမယ့် အခုတော့ သူက အရင်က အချိန်တစ်ခုဆီ ပြန်သွားခဲ့ပေမယ့် ဒီအချိန်လိုင်းမှာ နောက်ပိုင်းဖြစ်ခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေရဲ့ အကျိုးဆက်တွေက အတိတ်ဆီ ပြန်ပါလာသလိုပဲ။

ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားကြည့်တော့ ဒါက မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။

ဒါဆို ဒါဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေရတာလဲ။

ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တာက သူအရင်က မသတိထားမိခဲ့ဘဲ ဥမင်ထဲဝင်တဲ့အချိန်မှာ ကူးစက်ခံခဲ့ရတာလား။ ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအချိန်က ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့အာရုံက ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ဥမင်ထဲက အမျိုးသားအလောင်းပေါ်မှာပဲ ရှိနေခဲ့သည်။ ပြီးတော့ လိုက်ခံရပြီး အလောင်းတွေနဲ့ပြည့်နေတဲ့ "မြေအောက်နေရာ"ထဲကို ပြုတ်ကျသွားတာပဲ။

ဒါကြောင့် သူ့လက်ချောင်းတွေပေါ်က ပြောင်းလဲမှုတွေကို လွဲချော်သွားတာက ပုံမှန်ပဲ။

သံသယတွေ ရှိနေသေးပေမယ့် ယန်ကျွင်းဇဲက ယုံကြည်ဖို့ပဲ ရွေးချယ်နိုင်သည်။

အနာဂတ်အတွေ့အကြုံတွေရဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို အတိတ်အချိန်လိုင်းကို ပြန်ယူလာသည်ဆိုတဲ့ အယူအဆကိုတော့ သူကိုယ်တိုင်တောင် မယုံနိုင်ပေ။

အခုတော့ ဒီဥမင်ထဲကိုတောင် သတိထားပြီးမှ ဝင်သင့်သည်လို့ ထင်ရသည်။

ဘယ်နေရာမှာ အမှားဖြစ်ခဲ့ပြီး "အမည်းရောင်အဆိပ်" ကူးစက်ခဲ့လဲ။ အခုတော့ ယန်ကျွင်းဇဲကိုယ်တိုင်တောင် နည်းနည်းရှုပ်ထွေးနေပြီ။

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး သူ့လက်ချောင်းကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ အမည်းရောင်က သူ့လက်ဖဝါးတစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့ဖို့ စတင်နေပြီ။ သူဘာမှမခံစားရပေမယ့် ယန်ကျွင်းဇဲက အခုနကလိုပဲ သူ့လက်မောင်းဆီ ပျံ့နှံ့သွားတာနဲ့ သူ့ကြွက်သားတွေ စတင်ကျုံ့သွားပြီး ကျန်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပါ နောက်ကလိုက်လာမယ်ဆိုတာ ယုံကြည်ထားသည်။

ဒါက ကြောက်စရာကောင်းသည်။

သူဒီဥမင်ထဲကို အခုဝင်လို့မရတော့ပေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက "အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း"ကို ထပ်ရွေးချယ်လိုက်ပြီး "တွားသွားသတ္တဝါ"က သူ့ရဲ့လျှာနှစ်ခွနဲ့ နောက်ဆုံးမတိုင်ခင် သစ်သားသေတ္တာကို ရွှေ့တဲ့အချိန်ကို ပြန်သွားသည်။

“ခဏလေး၊ နောက်ဆုံးသေတ္တာကို အခုချက်ချင်းမထိနဲ့ဦး” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက "တွားသွားသတ္တဝါ"ကို ရပ်တန့်ဖို့ အော်လိုက်သည်။

"တွားသွားသတ္တဝါ"က သူ့ဆံပင်တွေကို ခွဲပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို ဘာလို့ရပ်ခိုင်းတာလဲဆိုတာ နားမလည်စွာ ကြည့်နေသည်။

ဒါပေမယ့် ယန်ကျွင်းဇဲက မသိစိတ်ကနေ သူ့ညာဘက်လက်ညှိုးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ပြဿနာမရှိပေ။ အားလုံးကောင်းနေသည်။

ဒါပေမယ့် အခုသူနောက်ဆုံးသေတ္တာကို ချက်ချင်းဖယ်လိုက်ရင် ဥမင်ဝင်ပေါက်က ပွင့်သွားပြီး "တွားသွားသတ္တဝါ"က ထူးဆန်းတဲ့အားနဲ့ အလျင်အမြန် ဆွဲယူသွားခံရဖို့ အခွင့်အရေးများသည်။ ဒါကြောင့် သူအဲဒါကို ဒီမှာမထားနိုင်သေးပေ။

“အရင်ပြန်လာခဲ့”

ယန်ကျွင်းဇဲက အဲဒါကို "မြေပုံ"ထဲ ပြန်ခေါ်ပြီးနောက် သေတ္တာတွေနဲ့ ပိတ်ထားတဲ့ ဝင်ပေါက်ဆီကို သွားလိုက်သည်။ ကုန်းလိုက်ပြီး ဓာတ်မီးနဲ့ ဖွင့်ထားတဲ့ဝင်ပေါက်ကို သေချာစစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ အမည်းရောင်ပျံ့နှံ့နေတဲ့ လက္ခဏာကို သူမတွေ့ရပေ။

ဒါ့အပြင် ဥမင်ဝကို မှီထားတဲ့သေတ္တာမှာလည်း အမည်းရောင်ကူးစက်နေတဲ့ အစအနမရှိပေ။

ကူးစက်မှုက ဥမင်ထဲဝင်မှ ဖြစ်တာလား။ ဒုတိယဝင်ပေါက်နဲ့ မတူဘူးဆိုတော့ "ထူးဆန်းသောပိုးချည်"တွေနဲ့ အမည်းရောင်တွေက အပြင်ကို မပျံ့နှံ့ဘူးလား။

ယန်ကျွင်းဇဲက နက်နက်နဲနဲစဉ်းစားနေတုန်း မတော်တဆ ငုံ့ကြည့်လိုက်မိတော့ လန့်သွားသည်။

သူ့ညာဘက်လက်ညှိုးက နောက်တစ်ကြိမ် မည်းလာတာကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။ အမည်းရောင်စွမ်းအင်အရိပ်တစ်ခုက သူ့လက်ဆစ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တွားသွားနေသည်။

“ဒီနေရာလည်း မလုံခြုံဘူးလား။”

ယန်ကျွင်းဇဲ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့နှလုံးသားက ဒီအချိန်မှာ ပြင်းထန်စွာခုန်နေသည်။

သူမယုံချင်ခဲ့တဲ့ ထင်မြင်ချက်တစ်ခု သူ့စိတ်ထဲမှာ ပြန်ပေါ်လာသည်။

မဖြစ်နိုင်ပေ။ အချိန်လိုင်းထဲမှာ သူတစ်ယောက်တည်းကပဲ အတိတ်အတွေ့အကြုံတွေကို မှတ်မိနိုင်သည်။ ဒါက အချိန်တစ်ခုအပြီးမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့အရာတွေကို အတိတ်ကသူ့ကိုယ်သူ ဒီလက်ရှိအချိန်ဆီ သယ်ဆောင်လာလို့မရပေဆိုတာကို ဆိုလိုသည်။

“ဖြစ်နိုင်တာက ဥမင်ကြောင့်ပဲ။ ငါခုနက ဥမင်ဝင်ပေါက်ကို ထိခဲ့တယ်”

စဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက "တွားသွားသတ္တဝါ"ကို ပြန်ခေါ်ပြီးနောက် အချိန်ကို ပြန်ပြီး "အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း"လုပ်လိုက်သည်။

ဥမင်ဝင်ပေါက်ကနေ ခုနစ်မီတာ၊ ရှစ်မီတာလောက်မှာ ရပ်နေပြီး ဒီတစ်ခါတော့ သူက အဲဒါကို မချဉ်းကပ်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးသေတ္တာနောက်မှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဥမင်ဝကို သူကြည့်နေရုံပဲရှိတော့သည်။

အချိန်မှန်မှန်နဲ့ သူက သူ့ရဲ့ညာဘက်လက်ညှိုးကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။

နှစ်မိနစ်လောက်ကြာပြီးနောက် သူ့လက်ဖျားက မည်းလာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့နှလုံးသား နစ်မြုပ်သွားသည်။

သူခေါင်းမော့ပြီး ဂိုဒေါင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပစ္စည်းတွေရှုပ်ပွနေသည်။ ပင့်ကူအိမ်တွေ၊ ဖုန်တွေ နေရာအနှံ့မှာပဲ။

သူဒီဂိုဒေါင်ထဲဝင်တဲ့အချိန်မှာ ကူးစက်ခဲ့တာလား။

အခွင့်အရေးက နည်းသည်။ အဲဒီလိုသာဆိုရင် ဂိုဒေါင်ထဲမှာ ဒီလောက်ပစ္စည်းတွေ ရှုပ်ပွနေမှာမဟုတ်ပေ။ ပြီးတော့ အပြင်မှာ နေ့တိုင်း ကစားနေကြတဲ့ အကြီးအကဲတွေဟာ ဒီသံတံခါးကို ချဉ်းကပ်ပြီး ဂိုဒေါင်နဲ့ ထိတွေ့မိနိုင်သည်။

အဲဒီလိုဆိုရင် ခန္ဓာကိုယ်မည်းပြီး ကျုံ့သွားတဲ့ရောဂါကို ဖုံးကွယ်ထားလို့မရနိုင်ဘဲ အခုချိန်မှာ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မယ်။

“ငါသိုလှောင်ခန်းထဲ ဝင်တဲ့အချိန်ကစတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး” ယန်ကျွင်းဇဲက ဒီအတွေးကို ပယ်ချလိုက်သည်။

ဒီတစ်ခါတော့ သူ"အချိန်နောက်ပြန်ရစ်"ဖို့ အလျင်မလိုတော့ပေ။ သူမယုံချင်ခဲ့တဲ့ ထင်မြင်ချက်က အမှန်တရားဖြစ်နိုင်သည်။

အကယ်၍ သူက နောက်ဆုံး "အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း"မလုပ်ခင်က ကူးစက်ခဲ့ပြီး ဒါကို "အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း"အမှတ်အပြီးကို ပြန်သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်ဆိုရင် ဒီ “"ထူးဆန်းသောပိုးချည်"” တာဝန်ထဲက ထူးဆန်းမှုရဲ့ စွမ်းအင်က ကြောက်စရာကောင်းလွန်းသည်လို့ ဆိုလိုသည်။

သူက "ထူးဆန်းသောပိုးချည်"နဲ့ ရစ်ပတ်ထားတဲ့ အပေါက်ကိုပဲ ချဉ်းကပ်ခဲ့ပြီး ထူးဆန်းမှုရဲ့အရိပ်ကို မမြင်ရဘဲ ပိုးချည်ကို ထိလိုက်ရုံနဲ့ အခု "အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း"ပြီးနောက်တောင် ကူးစက်ခံနေရသည်။

"ဟွမ်ချန်" ပြောတာကို သူမှတ်မိသည်။ ထူးဆန်းမှုတစ်ခုရဲ့ သံလိုက်စက်ကွင်းက အရမ်းအားကောင်းပြီး တစ်ခုစီမှာ ထူးခြားတဲ့ စက်ကွင်းတစ်ခုရှိသည်။ သေးငယ်တဲ့စက်ကွင်းတွေက ကြီးမားတဲ့စက်ကွင်းတွေဆီကို တစ်နည်းတစ်ဖုံ ဆွဲဆောင်ခံရသည်။

ဒါ့အပြင် ကြီးမားတဲ့စက်ကွင်းတစ်ခုက သေးငယ်တဲ့စက်ကွင်းတစ်ခုကို စုပ်ယူပြီးနောက် ပယ်ချခြင်းနဲ့ ပေါင်းစပ်ခြင်းကာလတစ်ခု ရှိတတ်သည်။ ဒါက "အငြိုးကြီးအဘွား"က သူမရဲ့သားနဲ့ ချွေးမရဲ့ဝိညာဉ်တွေကို စားသုံးတဲ့အခါ ရှင်းလင်းပြသခဲ့သည်။

အနာဂတ်ရလဒ်တစ်ခုကို အချိန်လိုင်းမတိုင်ခင် အမှတ်တစ်ခုဆီ ပြန်ယူလာနိုင်သည်ဆိုရင် ထူးဆန်းမှုရဲ့ သံလိုက်စက်ကွင်းရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဒါက ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ ဒါပေမယ့် ဒါအတွက် ထူးဆန်းမှုရဲ့ သံလိုက်စက်ကွင်းက စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ရလိမ့်မယ်။

ဒါ့အပြင် ယန်ကျွင်းဇဲက “"ထူးဆန်းသောပိုးချည်"” တာဝန်ထဲက ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ ထူးဆန်းမှုဟာ သူ့ရဲ့စွမ်းအင်က တခြားသူတွေအပေါ် ဘယ်လောက်အထိ သက်ရောက်မှုရှိသည်ဆိုတာကို သိရှိမှာမဟုတ်ပေလို့ ယုံကြည်သည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက "အချိန်နောက်ပြန်ရစ်"လို့မရပေ။

“ငါသံသယရှိသလိုပဲဆိုရင်တော့ ငါမသိဘဲ "အမည်းရောင်အဆိပ်"နဲ့ ထိတွေ့ခဲ့မိပြီး အဲဒီကောင်ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ထူးဆန်းမှုသံလိုက်စက်ကွင်းရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် "အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း"မလုပ်ခင် အချိန်ကို ပြန်သယ်လာခဲ့တာပဲ။”

ဒီအချက်ကို နားလည်လိုက်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲ မထိန်းနိုင်အောင် တုန်ရီသွားသည်။

တကယ်လို့ ဒါက အမှန်ဆိုရင်တော့ အနာဂတ်မှာ ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ တာဝန်တွေ ဒါမှမဟုတ် ထူးဆန်းမှုတွေနဲ့ တွေ့ကြုံတဲ့အခါ သူအရမ်းဂရုစိုက်ရလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် အချိန်တန်တဲ့အခါ သူဘယ်လိုသေသွားလဲဆိုတာတောင် သူသိမှာမဟုတ်ပေ။

ပြီးတော့ အခု သူက ဒီအခက်အခဲကို ရင်ဆိုင်နေရပြီ။

သူက "အမည်းရောင်အဆိပ်"ကို ဖယ်ရှားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုရှာရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူဘယ်နှစ်ကြိမ် "အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း"ကို သုံးသုံး၊ သူ့လက်ချောင်းပေါ်က "အမည်းရောင်အဆိပ်"က အဲဒီထူးဆန်းမှုရဲ့ သံလိုက်စက်ကွင်းရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် သူ့ရဲ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်နေပြီ။

ဒီအချိန်မှာတောင် ယန်ကျွင်းဇဲက သူအဓိကတာဝန်ကို ပြီးမြောက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေမယ့် "အမည်းရောင်အဆိပ်"က သူ့ကို သက်ရောက်မှုရှိနေပြီဆိုတာကို သံသယဝင်လာသည်။ အဲဒီကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ထူးဆန်းမှုက သူ့ခရီးကို နှောင့်ယှက်ခဲ့တယ်လို့ ယူဆလို့ရမလား။