← Chapters

အခန်း (၂၁၅)

Vol. 16 Ch. 215

အခန်း (၂၁၅)

Vol. 16 Ch. 215

နှစ်ယောက်သား အလှည့်ကျစောင့်ကြပ်ခဲ့ကြသဖြင့် ငြိမ်သက်အေးချမ်းသောညတစ်ည ကုန်လွန်သွားသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်မိုးသောက်ချိန်တွင် လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်သည် ယာယီဂူအမိုးအကာမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

တစ်ညတာ တရားထိုင်ခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအပြီးတွင် လင်းရှီလုသည် သူ၏ နတ်ဝိညာဉ်

စွမ်းအင်ကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး လင်းထျန်းမင်လည်း ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အသေးစားဒဏ်ရာအချို့ အပြည့်အဝမပျောက်သေးသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်စွမ်း မြင့်မားမှုကြောင့် လုံးဝပြန်ကောင်းလာရန် နှစ်ရက်ထက် ပိုမကြာနိုင်ပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ လျှံကျနေသော နတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် အသက်စွမ်းအင်ကို ခံစားနေရသဖြင့် ထိုအသေးစားဒဏ်ရာများက သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို မည်သို့မျှ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိပေ။

လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေပြီး ခရီးစဉ်သည် အကျိုးများစွာရရှိခဲ့သဖြင့် သူ၏ရုပ်ရည်ချောမောသော မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု အမြဲရှိနေသည်။

သူတို့နှစ်ညတာ တည်းခိုခဲ့သော ဂူအမိုးအကာကို ပြန်လှည့်ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့နေထိုင်ခဲ့သည့် ခြေရာများကို ဖုံးကွယ်ရန် သူက စတင်လုပ်ဆောင်သည်။

ဂူကို ဖုံးကွယ်ပြီးနောက် လင်းရှီလုက မြေပုံကို ထုတ်ယူပြီး ခဏတာကြည့်ရှုကာ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ဤနေရာသို့ လာခဲ့သောလမ်းကြောင်းသည် မည်သည့်ပြဿနာမျှမရှိခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့သည် ချန်ချွမ်ဈေးသို့ အလားတူလမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

"ထွက်ခွာကြစို့"

လင်းရှီလုက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သူပြောပြီးသည်နှင့် လင်းရှီလုသည် ဦးဆောင်ကာ မီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ကျော်လွန်ခုန်ပျံပြီး လမ်းလျှောက်သွားရာ လင်းထျန်းမင်လည်း အလျင်အမြန်ပင် နောက်မှလိုက်ပါသွားသည်။

ထိုနှစ်ယောက်သည် ကျောက်တုံးများနှင့် သစ်ပင်ကြီးများကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားပြီး မကြာမီ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ်ဝက်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက် မိုင်ရာပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဤအချိန်အတွင်း သူတို့သည် အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးသားရဲအနည်းငယ်နှင့်သာ တွေ့ဆုံခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းကာ ခရီးဆက်ခဲ့သည်။ သို့သော် လျင်မြန်စွာ ခရီးနှင်ခဲ့သော်လည်း အန္တရာယ်အများဆုံး အတွင်းပိုင်းဒေသမှ မထွက်နိုင်သေးပေ။

ကောင်းကင်တွင် တိမ်ကင်းစင်နေပြီး နေမင်းသည် ခေါင်းပေါ်မှ တိုက်ရိုက်ပူလောင်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် သူတို့သည် ကျယ်ပြန့်သော ရွှံ့နွံတောတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ရွှံ့နွံတောသည် ဧရာမကြီးမားပြီး တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ပင်။ ယင်း၏အတွင်း၌ မီတာဆယ်ဂဏန်းမြင့်သော မြေပုံခုံးများ ပြန့်ကျဲနေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် မြေပုံတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လမ်းရှာရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း မီတာတစ်ထောင်ပင် မရောက်မီတွင် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။

သူတို့ရှေ့တွင် ကြီးမားပြီး ထူးဆန်းသော နတ်ဆိုးပိုးကောင်နှစ်ကောင်က သွားများကိုဖြဲကာ ၎င်းတို့၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

နတ်ဆိုးပိုးကောင်နှစ်ကောင်စလုံးသည် ကိုးမီတာခန့် ရှည်လျားပြီး မှောင်မည်းကာ တောက်ပြောင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်များ၊ ခြေထောက် ရာပေါင်းများစွာရှိပြီး ပြင်းထန်၍ ကြောက်မက်

ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်စဉ်က ထိုနတ်ဆိုးပိုးကောင်နှစ်ကောင်ကို မတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ အပြန်လမ်းတွင် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ထိုနတ်ဆိုးပိုးကောင်နှစ်ကောင်ကို ရှောင်ကွင်းရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ပိုးကောင်များသည် စိတ်ဓာတ်မကျဘဲ သူတို့နောက်သို့ ခဏကြာအောင် လိုက်လံခဲ့ပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် ရေခဲဓားများ ထုတ်လွှတ်ကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

လင်းထျန်းမင်က အနည်းငယ် စိတ်ပျက်အားငယ်နေသည်။ ဤခရီးစဉ်မှ သူတို့ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များက များပြားနေပြီဖြစ်သည်။ ပုံမှန်တွေ့ဆုံမှုသာဆိုလျှင် သူတို့နှင့် အရေးတယူလုပ်နေမည်မဟုတ်သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ဤနတ်ဆိုးပိုးကောင်နှစ်ကောင်သည် လုံးဝမလျော့သောဇွဲဖြင့် လိုက်နေသည်။

ဒုတိယအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်နတ်ဆိုးပိုးကောင်နှစ်ကောင်သည် သူတို့ကို အဘယ်ကြောင့် ဒုက္ခပေးနေရသည်ကို သူနားမလည်နိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ သေတွင်းထဲဝင်နေခြင်းနှင့် မခြားနားပေ။

ဤအခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းဆဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို ဒုတိယအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့် နတ်ဆိုးပိုးကောင်နှစ်ကောင်က လိုက်လံနေခြင်းသည် ရယ်စရာပင်ဖြစ်နေသည်။

လင်းရှီလုက အကူအညီမဲ့စွာ ပြောသည်။

"ထျန်းမင် ဒါတွေက ခဲပုစွန်နတ်ဆိုးပိုးကောင်တွေပဲ။ သူတို့က ကျင့်ကြံသူတွေကို တိုက်ခိုက်ရတာ ကြိုက်ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ ခုခံအားက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသလို အလွန်လည်း မြန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သူတို့နဲ့တွေ့ပြီဆိုတော့ မြန်မြန်ရှင်းပစ်တာ ပိုကောင်းမယ်"

လင်းထျန်းမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ မှော်ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူကာ ခဲပုစွန်နတ်ဆိုးပိုးကောင်နှစ်ကောင်ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ထျန်းဂန်းဓားကို ကိုင်ဆောင်၍ ဓားချီသုံးချက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်သည်။

ဤပိုးကောင်နှစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦး ဖိအားမရှိသဖြင့် လင်းထျန်းမင်သည် မြေနတ်ဆိုးဓားကို အသုံးမပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

"ရွှပ် ရွှပ် ရွှပ်..."

ငွေရောင်ဓားချီများ သူ့ဆီသို့ လှီးဖြတ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ နတ်ဆိုးပိုးကောင်သည် ထူးဆန်းသောအသံကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ၎င်း၏ ခြေထောက် ရာပေါင်းများစွာကို လျင်မြန်စွာ ရွှေ့ကာ ဆယ်မီတာကျော်ကို အသံမကြားရလောက်အောင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရွှေ့လျားသွားပြီး လင်းထျန်းမင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ရှောင်ရှားလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးပိုးကောင်၏ အမြန်နှုန်းက ဤမျှ မြန်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့သောကြောင့် လင်းထျန်းမင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ အားနည်းချက်များကိုလည်း မီးမောင်းထိုးပြလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ယခင်တိုက်ပွဲများတွင် သူသည် မြေနတ်ဆိုး ဓားပုံစံကို အသုံးပြု၍ ရန်သူများကို ထောင်ချောက်ဆင်သည်။ ၎င်းတို့ ချည်နှောင်ခံထားရချိန်တွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် သူ့ထက် ပိုမိုအားကောင်းသော ကျင့်ကြံသူများ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးသားရဲများပင် ဓားပုံစံအတွင်း၌ ကြာကြာမခံနိုင်ပေ။

သို့သော် မြေနတ်ဆိုး ဓားပုံစံ၏ ဖိနှိပ်မှုမရှိဘဲ နတ်ဆိုးပိုးကောင်သည် တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းသွားသည်။

သူ၏ပထမဆုံးတိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် ပေါ့ပေါ့ဆဆပုံစံကို ဖျောက်ဖျက်ပြီး တည်ငြိမ်လာသည်။

လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ပုံစံတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ရာ မီးလုံးများသည် ကောင်းကင်မှ မိုးကဲ့သို့ ရွာချလာသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် သူသည် သူ၏လက်ထဲရှိ ထျန်းဂန်းဓားကို အသစ်တစ်ဖန် ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးပိုးကောင်သည်လည်း အလျှော့မပေးဘဲ ခေါင်းကိုမော့ကာ ရေခဲဓားအချို့ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုရေခဲဓားများသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ လင်းထျန်းမင်ဆီသို့ တည့်တည့်ပစ်လွှတ်လာသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ သူ၏ရှေ့တွင် မီးတံတိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ဓါတ်ငါးပါး နတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မီးတံတိုင်းနှင့် ရေခဲဓားများ ထိမိသည့်

အခါ သူတို့သည် မီးတံတိုင်းကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားကြသည်။

"ဖုတ်..."

နူးညံ့သောအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေခဲဓားများ အနည်းငယ်နှေးကွေးသွားသဖြင့် လင်းထျန်းမင်သည် ဆယ်မီတာကျော်ခန့် ဆုတ်ခွာရန် အခွင့်အရေးရလိုက်သည်။

သူရပ်နေခဲ့သောနေရာသည် နက်ရှိုင်းသောတွင်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ရွှံ့များပန်းထွက်ကာ ရေကန်ငယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် ထျန်းဂန်းဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဓားချီအချို့ကို ထပ်မံထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လေကိုစီးနင်းလာသကဲ့သို့ နတ်ဆိုးပိုးကောင်ဆီသို့ ဆယ်မီတာကျော် ခုန်ပျံသွားသည်။

နတ်ဆိုးပိုးကောင်သည် သွားများကိုဖြဲကာ မြေပေါ်သို့ တံတွေးများကျနေပြီး လင်းထျန်းမင်၏ အားကောင်းသော အသက်စွမ်းအင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် လိုလားနေသည့်ပုံစံဖြင့် ကြည့်နေသည်။

လင်းထျန်းမင် ချဉ်းကပ်လာသောအခါ နတ်ဆိုးပိုးကောင်သည် တစ်ကိုယ်လုံး လှုပ်ရှားရွေ့လျားကာ ရေခဲဓားအချို့ကို သူဆီသို့ ထပ်မံထုတ်လွှတ်သည်။

ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ဓားချီများနှင့် ရေခဲဓားများ ထိခိုက်မိကြသည်။

ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အောက်ဘက်ရှိ ရွှံ့နွံများမှ ရေများပက်ဖြန်းလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားချီတစ်လှိုင်းသည် နတ်ဆိုးပိုးကောင်၏ ရေခဲဓားများကို အောင်မြင်စွာ ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး နတ်ဆိုးပိုးကောင်၏ ခွံကို ထိမှန်သွားသည်။

"ခလောင်း..."

သတ္တုချင်းရိုက်ခတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုးပိုးကောင်၏ ခွံပေါ်တွင် လက်ဖဝါးအရွယ်အစား အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

All Chapters