အခန်း (၂၁၉)

ဂူတုန်း သေဆုံးသွားသည်ကို ရှင်းလင်းစွာမြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် ချက်ချင်းလှည့်ပြီး လင်းရှီလုဆီသို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းရှီလု၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိနေသည်။ သူ၏အရှိန်အဝါသည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီး ရင်ဘတ်တွင် သွေးထွက်နေသော တွင်းတစ်ခု ပွင့်သွားသဖြင့် အတွင်းမှ ဖြူဖွေးသော အရိုးများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။

သူသည် လင်းရှီလု၏ ဘေးတွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး အော်ခေါ်ရင်း သူ့ကို စစ်ဆေးသည်။

ဆယ်ကြိမ်ကျော်ခန့် အသက်ရှူပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာတွင် အရောင်အနည်းငယ် ပြန်လည်ဝင်လာသည်။

သူ၏အကဲဖြတ်ချက်အရ အခြေအနေက အလွန်ဆိုးရွားနေသည်မဟုတ်သော်လည်း စိတ်ချရသည့် အခြေအနေလည်း မဟုတ်ပေ။

သွေးရောင်စုံရွှံ့စလောင်းသည် ရွှေတံဆိပ်၏ အစွမ်းအများစုကို တားဆီးပေးခဲ့သဖြင့် လင်းရှီလုသည် ထိုနေရာတွင်ပင် သေဆုံးခြင်းမရှိသော်လည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၌ ဒဏ်ရာများစွာရှိပြီး သွေးအလွန်အကျွံ ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ သို့သော် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ဤဒဏ်ရာများက အသက်သေစေနိုင်သည်မဟုတ်ပေ။

အရေးကြီးသည်မှာ ကျန်ရှိနေသော ရွှေတံဆိပ်၏ အင်အားက ကျောက်စလောင်း၏ အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ပြီး သူ၏ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်လိုက်ရာ သူ၏ အတွင်းအင်္ဂါများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပျက်စီးစေပြီး သူ၏ သွေးလည်ပတ်မှုလမ်းကြောင်းများ အများအပြားကို ပြတ်တောက်သွားစေသည်။

ဤဒဏ်ရာများမှ အပြည့်အဝပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် အချိန်အတန်ကြာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး ခြောက်လခန့် အနားယူမှသာ သူ၏မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ဂူတုန်းသေဆုံးသွားပြီး လင်းရှီလု အသက်ရှင်သေးသည်ကို သိရသောအခါ လင်းထျန်းမင်က သက်ပြင်းရှည်ကြီးချလိုက်သည်။

ထိုအချိန်က အခြေအနေသည် အလွန်ဆိုးရွားခဲ့ပြီး လင်းရှီလုသည် သူ့အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖန်တီးပေးရန်အတွက် သူ၏အသက်ကို စွန့်စားခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူ၏ အရောင်ငါးမျိုး မျက်လုံး၏ အကူအညီကြောင့် မည်းနက်သော အငွေ့တန်းများ၏ အားနည်းချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ခဲ့သည်။

ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သူနှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော ဓားချီသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဂူတုန်းကို သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

နတ်ဝိညာဉ်ပညာ၏ စွမ်းအားက သူ၏မျှော်လင့်ချက်ထက် သာလွန်သည်။ ဤမတိုင်မီက သူသည် လင်းရှိကန်အသုံးပြုသည်ကို တစ်ကြိမ်သာ မြင်ဖူးသည်။ သူနှစ်နှစ်ကြာ ကျင့်ကြံခဲ့သော ဓားချီသည် ဒုတိယအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ခရမ်းရောင်ရွှေမြွေကို ချက်ချင်းပင် သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူကိုယ်တိုင်အတွက်မူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဂရုတစိုက် ထိန်းသိမ်းခဲ့ပြီးနောက် ထုတ်

လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားကသူ၏မျှော်လင့်ချက်ထက် အလွန်သာလွန်ခဲ့သည်။ ဂူတုန်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရှင်းပစ်နိုင်ခဲ့သည်ကို သူအနည်းငယ် မယုံနိုင်ဖြစ်နေသည်။

ဂူတုန်းသည်လည်း အလွန်မိုက်မဲသည်။ နတ်ဝိညာဉ်ပညာ၏ စွမ်းအားကြောင့် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ ထွက်ပြေးရန်ပင် ကြိုးစားခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသာ ရဲရင့်ပြတ်သားပြီး ကာကွယ်ရေးရတနာသို့မဟုတ် အဆောင်စာရွက် အချို့ကို အားကိုးကာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံဖြင့် ပံ့ပိုးခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူသည် ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာများသာ ရရှိနိုင်ပြီး ဤမျှကြေကွဲဖွယ် သေဆုံးခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်မဟုတ်ပေ။

နတ်ဝိညာဉ်ပညာကို အားကိုး၍ အသက်ရှင်သန်ခဲ့ရသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်မိသော်လည်း လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားသည်။

တိုက်ပွဲနှစ်ခု ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူဒဏ်ရာများစွာ မရရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏ နတ်

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အန္တရာယ်မှ လုံးဝမလွတ်မြောက်သေးသဖြင့် ဖြစ်လာနိုင်သည့် အန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် သူ၏ နတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ရရှိရန် လိုအပ်သည်။

သူသည် လင်းရှီလုကို ဆေးကုသဆေးတစ်လုံးတိုက်ကျွေးပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ဟွေ့ယွမ်ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်ကာ စွမ်းအင်ပြန်လည်ရရှိရန်အတွက် ချက်ချင်းထိုင်ချပြီး တရားထိုင်ခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ နတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ ရာခိုင်နှုန်း ၂၀ မှ ၃၀ အထိ ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန်အတွက် လုံလောက်သည်။

သူထလိုက်ပြီး ဂူတုန်းသေဆုံးခဲ့သောနေရာသို့ သွားရောက်သည်။ သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ဓါတ်ငါးပါး အလံနှင့် ရွှေတံဆိပ်ကိုလည်း သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သူသည် ဓါတ်ငါးပါး အလံကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရွှေတံဆိပ်ကို စစ်ဆေးသည်။

ဓါတ်ငါးပါး အလံသည် ဆိုးသွမ်းသော မှော်ပစ္စည်းဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏စွမ်းအားက အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ ထွက်ပေါ်လာသော မည်းနက်သော အငွေ့တန်းများက အလွန်ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုးနိုင်ပြီး သတိမရှိပါက အလွယ်တကူ ထောင်ချောက်မိနိုင်သည်။

သို့သော် လင်းရှီလု၏ သတ်ဖြတ်မှုကြောင့် အတွင်းရှိ သားရဲဝိညာဉ် အားလုံးနီးပါး ကုန်ဆုံးသွားပြီး ၎င်း၏စွမ်းအား သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်။ အကယ်၍ သူသာ သားရဲဝိညာဉ် အများအပြားကို ဖမ်းယူပြီး အတွင်းသို့ ချုပ်နှောင်နိုင်ပါက ၎င်း၏စွမ်းအားကို ပြန်လည်ရရှိပြီး ဖြောင့်မတ်သော အသုံးပြုမှုအတွက် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ရွှေတံဆိပ်သည်လည်း ဒုတိယအဆင့် အလတ်စား အရည်အသွေးရှိသော မှော်ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး တူညီစွာ အစွမ်းထက်သည်။ တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်းနှစ်မျိုးလုံးအတွက် သင့်လျော်သော ဘက်စုံသုံးကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲနေရာကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် တိုက်ပွဲ၏ ခြေရာလက်ရာများကို ဖျောက်ဖျက်သည်။ ဂူတုန်း၏ အလောင်းကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် ယခင်ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည်တွေးတောမိသည်။

ဈေးမြို့တော်ခန်းမတွင် မန်မျိုးနွယ်စုက ထုတ်ပြန်ထားသော ဆုကြေးငွေကို သူမြင်သောအခါ ဤလူသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်များက အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းဆဋ္ဌမအဆင့်တွင် ရှိခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း သတ္တမအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် အစွမ်းထက်သော နည်းလမ်းများစွာနှင့် တန်ဖိုးရှိသော ရတနာများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ရန်သူများစွာရှိခဲ့သော်လည်း အသက်ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။

ဤမှော်တိုက်ပွဲက အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဂူတုန်း၏နည်းလမ်းများသည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် လင်းရှီလုထက် သာလွန်

သည်။ နတ်ဝိညာဉ်ပညာ၏ အစွမ်းနှင့် ဂူတုန်း၏ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မိုက်မဲမှုသာမရှိခဲ့လျှင် သူတို့သည် ဤနေရာတွင် သေဆုံးခဲ့ကြမည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

ဤအချက်ကို စဉ်းစားမိသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် ထိတ်လန့်တကြားခံစားရပြီး ကံကောင်းခဲ့သည်ဟု သေချာပေါက် ယူဆမိသည်။

သူ၏အတွေးများကို စုစည်းပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် မီးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ဂူတုန်း၏အလောင်းကို ပြာအဖြစ်သို့ မီးရှို့လိုက်သည်။

ဤလုပ်ငန်းများကို ပြီးစီးပြီးနောက် သူ၏ နောက်တစ်ဆင့် လှုပ်ရှားမှုကို စဉ်းစားသည်။

သူတို့သည် ချန်ချွမ်တောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းဒေသရှိ ခဲပုစွန်နတ်ဆိုးပိုးကောင်နယ်မြေ၊ ရွှံ့နွံတောထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ လက်ရှိအခြေအနေအရ ရှာဖွေဖို့ အချိန်မရှိတော့ပေ။ လင်းရှီလုသည် သူ၏ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်သက်သာစေရန် လုံခြုံသောနေရာတစ်ခု လိုအပ်သည်။

အန္တရာယ်သည် မကုန်သေးသော်လည်း သူတို့သည် အပြင်ဘက်ဒေသနှင့် နီးစပ်နေသည်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဖိအားပေးပါက ညမရောက်မီ ဤအန္တရာယ်ရှိသောနေရာမှ ထွက်ခွာနိုင်ပြီး အပြင်ဘက်ဒေသ၏ အစွန်အဖျားတွင် အနားယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် လင်းရှီလုကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး မြေပုံကို တိုင်ပင်ပြီးနောက် ချန်ချွမ်တောင်တန်း၏ အစွန်အဖျားဆီသို့ ချက်ချင်းထွက်ခွာသွားသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် တစ်လမ်းလုံး အားသွန်ခွန်စိုက်သွားခဲ့ပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ပြဿနာများစွာနှင့် မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။ ဒုတိယအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် လုံးဝမတွေ့ခဲ့ရသလောက်ဖြစ်ပြီး သူတွေ့ခဲ့သော ပထမအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများကိုလည်း အလွယ်တကူ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမှမရှိဘဲ ညမမှောင်မီတွင် လင်းထျန်းမင်သည် အပြင်ဘက်ဒေသ၏ အစွန်းသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာသည်။

သူသည် ဆိတ်ငြိမ်သော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိပြီး ကျောက်နံရံတစ်ခုတွင် ရိုးရှင်းသော ဂူအိမ်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ဖန်တီးခဲ့ကာ နှစ်ယောက်သား အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

လင်းရှီလုသည် သတိမေ့မြောနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို စွမ်းအင်တည်ငြိမ်ဆေးတစ်လုံး တိုက်ကျွေးခဲ့ပြီး သူ၏ဒဏ်ရာများ အနာဖေးများစတင်ဖြစ်ပေါ်နေကာ သူ၏အခြေအနေက ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ငြိမ်လာသည်။ သူ၏ သဘာဝအတိုင်း နိုးထလာသည်ကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းဖို့သာ ကျန်တော့သည်။

သူလုံခြုံစွာရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ဂူအိမ်၏ ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချကာ တရားထိုင်ခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံမှုကို ပြုလုပ်သည်။