“မင်းဘာသိလို့လဲ ဒါကဟင်းအိုးကွ!”

ရန်နိုင်ငံ၊ အရှေ့မြောက်ဒေသ

ကျန်နန်၊ စီချွမ် တို့နှင့်မတူဘဲ၊ ဤနေရာက ရန်နိုင်ငံမြောက်ပိုင်းတွင်တည်ရှိသည်။ ၎င်းသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံးတွင် နှင်းရာသီက အလွန်ရှည်လျားပြီး အပူချိန်က အခြားဒေသများထက် များစွာနိမ့်ပါးသည်။

အရှေ့မြောက်ဒေသတွင် တောရိုင်းအများအပြားရှိပြီး လူအနည်းငယ်သာ သွားလာကြသည်။

ရန်နိုင်ငံသည် ယခုအခါ အလွန်ဖွံ့ဖြိုးနေပြီဖြစ်သော်လည်း ဂေဟစနစ်ဇုန်များစွာကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤဒေသတွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် အများအပြားရှိသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာချိန်မှစ၍၊ အားကောင်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများစွာက ဤနေရာတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သွေးမိုးရွာပြီးနောက် ထိုမှော်ဆန်သော ဝိညာဉ်သစ်သီးများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များက မျှစ်များကဲ့သို့ပင် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

ရန်နိုင်ငံရှိ သားရဲဘုရင်စာရင်းတွင် ဝက်ဝံနက်ဘုရင်သည် အရှေ့မြောက်ဒေသရှိ နက်နဲသော တောင်တန်းများမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လူသားများသည် ဝက်ဝံနက်ဘုရင်၏ ခြေရာကို နောက်ဆုံးရှာမတွေ့ခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤကာလအတွင်း လုချန်း,က ကျော်ကြားလာပြီး ရန်နိုင်ငံ၏ အခြေအနေများကို အဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

အရှေ့မြောက်ဒေသတွင်မူ ဝက်ဝံနက်ဘုရင် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းကြောင့် ပြင်းထန်သော သားရဲများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပုံရသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ဝက်ဝံနက်ဘုရင် သည် ယနေ့ခေတ် ရန်နိုင်ငံ၏ သားရဲဘုရင်ကြီးလေးပါးအနက်မှ တစ်ပါးဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မကြာသေးမီက ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းကြောင့် သူ့၏အဆင့်က ကျဆင်းသွားခြင်းမရှိပေ။

အရှေ့မြောက်ဒေသ၏ မြောက်ပိုင်းတွင် ရေခဲမြို့ဟုခေါ်သော မြို့ကြီးတစ်မြို့ရှိသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်ရှင်သန်မလာမီက ၎င်း၏လှပသော မြောက်ဘက်ရှုခင်းကြောင့် ဤမြို့ကို အမည်တွင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်ရှင်သန်လာကာ ထိုအားကောင်းသည့်သားရဲများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်အတွက် ရေခဲမြို့သည်လည်း မြို့အပြင်ဘက်တွင် မြင့်မားပြီး ထူထဲသောတံတိုင်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် အခြားနေရာများနှင့်မတူဘဲ၊ ခေတ်မီပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် နံရံသည် အပြင်ဘက်တွင် နောက်ထပ်ရေခဲနံရံတစ်ခုရှိသည်။

ဤနေရာတွင် ရာသီဥတုက အလွန်အေးသောကြောင့် ထူးခြားသော အားသာချက်ရှိသည်။

ထူထဲသော ရေခဲပြာမြို့တံတိုင်းက မီတာနှစ်ဆယ်ကျော် အထူရှိပုံရသည်။

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာတင့်ကားများနှင့် သံချပ်ကာယာဉ်မျိုးစုံကို ၎င်းပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်မောင်းနှင်နိုင်သည်။

၎င်းက ရေခဲမြို့၏ ခံစစ်ကို အလွန်အားကောင်းစေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဤမြို့၌ အလွန်ကြီးမားသော အထူးစွမ်းရည်မဟာမိတ်အဖွဲ့ခွဲတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားသည်။

ထွားကျိုင်းသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက အခြေစိုက်ရုံးတွင် ထိုင်နေပြီး ဒေါင်ရှန်း ခရိုင်ရှိ တိုက်ပွဲ ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းကို ကြည့်ရှုနေသည်။

စခရင်ပေါ်တွင်ပြသထားသည့်ပုံများက လုချန်း နှင့် သူ့ညီမတို့၏ ပုံရိပ်များဖြစ်သည်။

“ဒီဝံပုလွေနှစ်ကောင်က ဒီလောက်မြန်မြန်ကြီးထွားပြီး အစွမ်းထက်လာမယ်လို့ ငါတကယ်မမျှော်လင့်ထားဘူး”

“သူတို့နဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရရင် ငါသူ့နဲ့မယှဉ်မှာကို ကြောက်တယ်”

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားကာ သူ့ပုခုံးများ ဖောင်းပွနေပြီး အပြာရောင်သွေးပြန်ကြောများကို ဖျတ်ခနဲမြင်ရမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် အရှေ့မြောက်ဒေသ၊ အထူးစွမ်းရည်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လက်ထောက်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သို့ပေမယ့် သူ့၏စစ်မှန်သောအထောက်အထားမှာ လူသားမျက်မှောက်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော ဝက်ဝံနက်ဘုရင်ဖြစ်သည်။

ဝက်ဝံနက်ဘုရင်,၏ နိုးထလာသော ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်က အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းစွမ်းရည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်၊ သူ့၏ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးက သာမန်သားရဲများထက် အဆမတန်မြင့်မားသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းအစတွင်၊ လူသားများအမဲလိုက်ခြင်းကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ဝက်ဝံနက်ဘုရင်က လူသားအသွင်အပြင်သို့ တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ယခု သူသည် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းတွင် အဆင့်အတန်းမြင့်မားလာပြီး သူ၏ တန်ခိုးကြီးမားမှုကြောင့် ဒုခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

“ကြေးဝါအိုးက ရန်နိုင်ငံရဲ့ ရတနာတစ်ခုထင်တယ်၊ သူ့မှာ ထူးခြားတဲ့ သက်ရောက်မှုတွေ ရှိပုံရတယ်၊ အဲဒါကို ပြန်ရဖို့အတွက် နည်းလမ်းရှာရမှာပေါ့”

ဝက်ဝံနက်ဘုရင်သည် ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ လုချန်း နှင့် ယိုချင်း,တို့ကိုကြည့်ကာ သူ့မျက်လုံးများ လင်းလက်နေသည်။

………………..

စီချွမ်မြို့၏ နှင်းဖုံးနေသောတောင်တန်းများက အပြင်ဘက်တွင် ကြီးကျယ်သော ဂုဏ်ကျေးဇူးတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်တွင် ဝံပုလွေကြီးနှစ်ကောင် ပျံသန်းနေသည်ကို တွေ့မြင်ရမည်ဖြစ်သည်။

သို့ပေမဲ့ ဧရာမဝံပုလွေတစ်ကောင်က အလွန်ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

သူ့၏နောက်ကျောတွင် ကြီးမားသော လိပ်ခွံကြီးတစ်ခုရှိပြီး နေကို ပိတ်ဆို့ကာ အလွန်ဖမ်းစားနိုင်သည်။

လုချန်း နှင့် သူ့၏ညီမတို့က ဒေါင်ရှန် ခရိုင်မှ စီချွမ်မြို့သို့ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းနေကြသည်။

လုချန်း,သည် ကျန်းဟောင်,ထံမှ သူတို့ကို တိုက်ရန်ခွင့်မပြုထားကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လုချန်း နှင့် ယိုချင်းယန် တို့ကစိတ်သက်သာရာရပြီး တိုက်ရိုက်ပျံသန်းနေကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ရန်နိုင်ငံက အမိန့်ထုတ်ထားပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း အိမ်ကို ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက် လူတော်တော်များများက ထိုမြင်ကွင်းကို သူတို့ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းနှင့် မှတ်တမ်းတင်ကာ အွန်လိုင်းတွင် တင်ခဲ့ကြသည်။

လုချန်း နှင့် ယိုချင်းယန်,တို့က စစ်တပ်နယ်မြေများစွာကိုပင် ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ကြပြီး နားလည်မှုလွဲမှားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသကဲ့သို့ အလိုအလျောက်အမြောက်စနစ်များကိုပင် ပိတ်ထားသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရန်နိုင်ငံ၌ လုချန်း၏ ဂုဏ်သတင်းက တဟုန်ထိုးတက်လာသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အထူးသဖြင့် ဒေါင်ရှန်း ခရိုင်တွင် မြောက်ပင်လယ်နဂါးဘုရင်ကို တိုက်ခိုက်သည့် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်၏ ဗီဒီယို ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် လူအများက ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နှင်းဝံပုလွေဘုရင်ကို ကျေးဇူးတင်ခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ လုချန်း,သည် ဒေါင်ရှန်း ခရိုင်နှင့် ကမ်းရိုးတန်းဒေသများရှိ မရေမတွက်နိုင်သော လူပေါင်းများစွာ၏ အသက်ကို သွယ်ဝိုက်ကယ်တင်ခဲ့ပြီး မြောက်ပင်လယ်နဂါးဘုရင်ကိုပင် သတ်ပစ်ခဲ့သည်။

လုချန်း,တို့က အခြားသော သားရဲဘုရင်များနှင့် မတူပေ။ သူတို့သည် သာမန်ပြည်သူများကို ဒုက္ခမပေးခဲ့ဘဲ ကြီးမားသော အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းမျိုး ဘယ်သောအခါမှ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

ယင်းအစား၊ သူသည် လူသားများအတွက် အလွန်အန္တရာယ်များသော သားရဲဘုရင်များစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

“အားးဝူးး!”

“ငါတို့ပြန်လာပြီ!”

သူ့ညီမကို နှင်းတောင်ပေါ်ပြန်ခေါ်လာပြီး လုချန်း,က ကောင်းကင်တွင် ကျယ်လောင်သော ဝံပုလွေအူသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဝံပုလွေအူသံက နှင်းတောင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သားရဲများအားလုံး ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

နှင်းတောင်ပေါ်တွင် လီရှန်၊ မီးမျောက်ဝံဘုရင် နှင့် နှင်းဝံပုလွေမိဘများရှိနေသည်။

လုချန်း စောစောပြန်လာသောသတင်းကို သူတို့ရရှိခဲ့ပြီး ယခု နှင်းဖုံးနေသောတောင်တန်းအတွင်းမှ လှမ်းကြည့်နေကြသည်။

များမကြာခင်မီ လုချန်း နှင့် သူ့ညီမတို့က နှင်းတောင်ပေါ်ကို ပြန်လာခဲ့ကြသော်လည်း လုချန်း,၏ ကျောပေါ်မှ လိပ်ခွံကြီးကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရောက်ရှိလာသူအားလုံး အံ့သြသွားကြသည်။

“သခင် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းသွားပြီလား”

ရွှာအိုဟူး ပြေးတက်လာပြီး လုချန်း,ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

လိပ်ခွံကြီးကို ကြည့်လိုက်ရင်း လုချန်း တွင် မျိုးရိုးဗီဇ ပြောင်းလဲမှုအချို့ ရှိနေပြီဟု သူထင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လုချန်း,သည် လိပ်ခွံကို ရွှာအိုဟူး ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း!”

ရွှာအိုဟူး,က သူ၏ သန်မာသော လက်များကို မြှောက်လိုက်ပြီး လိပ်ခွံကို ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ယခုတွင် အလွန်ကြီးမားလာသော်လည်း လိပ်ခွံကိုဖမ်းလိုက်သောအခါ ကောင်းကင် ပြိုကျလာသလို ခံစားမိနေတုန်းပင်။

“သခင်၊ ဒီလိပ်ခွံကို ဘာလို့ ပြန်ယူလာတာလဲ”ရွှာအိုဟူး အလွန်စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

သူ့အမြင်အရ ဤမျှကြီးမားသော လိပ်ခွံကို သံချပ်ကာအဖြစ် သုံးချင်လျှင် အဆင်ပြေမည်ဟု မထင်ပေ။

“မင်းဘာသိလို့လဲ ဒါကဟင်းအိုးကွ!”

ရွှာအိုဟူး မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

သူ့သခင်က အလွန်အစွမ်းထက်သော လိပ်ကြီးကို အိုးတစ်လုံးအတွက် သတ်ပစ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားဘူး။

ယိုချင်းယန်,သည် နှင်းဖုံးနေသော တောင်တန်းများကို မြင်သောအခါတွင် သူမ၏ မျက်လုံးများက လွမ်းဆွတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် သူမအတွက် အပျော်ဆုံးအချိန်မှာ နှင်းထူထပ်သောတောင်တန်းများပေါ်တွင် နေထိုင်သည့်အချိန်ဖြစ်သည်။

မိသားစု၏ နွေးထွေးမှုက သူမ ဘယ်သောအခါမှ မေ့မရနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

အဝေးမှ သူမကို စိုက်ကြည့်နေသော မိဘများကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ တခဏမျှ ရှေ့တိုးရန် ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူမက နှုတ်မဆက်ဘဲ ထွက်သွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“ဝူးးး~”

နှင်းဝံပုလွေမိဘများက နိုးထခြင်းအဆင့် (၇) သို့ မရောက်ရှိသေးသောကြောင့် စကားမပြောနိုင်ကြပေ။

သို့သော်၊ သူတို့သည် ယိုချင်းယန်,ဘက်သို့ ညင်သာတိုးညှင်းစွာ အသံပေးလိုက်သည်။ သူတို့၏ အသံများတွင် တောင့်တမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ယိုချင်းယန် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများနီရဲလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏မိဘများထံ အမြန်ပြေးသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ သူမက ငယ်ငယ်ကလို မိဘတွေအနားမှာ ဖက်တွယ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယိုချင်းယန်,သည် အစွမ်းထက်သော ဝူဗာလင် မဟုတ်ဘဲ အိမ်နှင့်အတော်ကြာဝေးကွာနေသော နှင်းဝံပုလွေကလေးမျှသာဖြစ်သည်။

လုချန်း,သည်လည်း ထိုအချိန်တွင် ရောက်လာပြီး နှင်းဝံပုလွေလေးကောင်က အချင်းချင်း ပွေ့ဖက်ထားကြကာ သူတို့၏ တောင့်တမှုများနှင့် ခံစားချက်များကို ဖော်ပြရန် နဖူးများကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်နေကြသည်။

ထို့နောက် လုချန်း,သည် မျောက်ဝံမျိုးနွယ်စုကို အမြန်ခေါ်ကာ လီရှန်းနှင့် မျောက်ဝံများ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် မီးဖိုကို များမကြာမီ တပ်ဆင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဧရာမလိပ်ခွံကြီးကို ၎င်းအပေါ်၌ တင်လိုက်သည်။

မျောက်မျိုးနွယ်စုက ထင်းအများအပြားကို ကောက်ယူခဲ့ပြီး ရွှာအိုဟူး,၏ အထူးစွမ်းရည်ဖြင့် မီးတောက်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် နှင်းများဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်တန်းထက်တွင် မီးခိုးများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

လုချန်း,က အသားအမြောက်အမြားကို အိုးထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ အမြင့်ပေတစ်ထောင် နှင်းထူထပ်သော ဤတောင်တန်းပေါ်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲအုပ်စုတစ်စုက အသားများကို စတင်ချက်ပြုတ်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများစွာသည် လုချန်း နှင့် သူ့ညီမတို့ ပြန်လာခြင်းကြောင့် ပျော်ရွှင်စွာ စုစည်းပြီး ဆင်နွှဲနေကြသည်။

သို့သော်၊ ဤအခမ်းအနားည၌၊ အရှေ့မြောက်ဒေသက အဆုံးစွန်လက်နက် ၁၀ စင်းကို တိုက်ရိုက်ပစ်လွှတ်ခဲ့သည်။

မီးတောက်မီးလျှံများလိုက်ပါသော ဤကြောက်စရာကောင်းသည့် လက်နက်ဆယ်စင်းက ညကောင်းကင်ယံကို ဥက္ကာပျံများကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

တစ်နာရီအတွင်း ဒါဂုန်နှင်းတောင်ကို ရောက်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

“ဟင်! ဘာဖြစ်တာလဲ ဘယ်သူက ပစ်ခတ်တာလဲ”

ထိုအချိန်တွင် အရှေ့မြောက်ဒေသ၏ခေါင်းဆောင် ရွှီးဆမ််ပါအို,က အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်။

မကြာသေးမီက ပစ်လွှတ်ခဲ့သော အဆုံးစွန်လက်နက်ဆယ်စင်းသည် သူ့၏အာဏာကို လုံးလုံးလျားလျား ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး အရှေ့မြောက်ဒေသတစ်ခုလုံးက ယင်းအမိန့်ကို မရရှိခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် ဤလက်နက်ကို နိုင်ငံတော်ကာကွယ်ရေးအတွက် နောက်ဆုံးအားကိုးရာအဖြစ် အသုံးပြုသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ယခုအခါ နိုင်ငံ၏ ကုန်းတွင်းပိုင်းသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ကြီးမားမှုက သူတောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ရွှီးဆမ််ပါအို,သည် များမကြာမီ အင်ပါယာမြို့တော်၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်များထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

“အရူးကောင်၊ ငါ့စကားက နားထဲမှာ လေတိုးနေတယ်များ ထင်နေလား!!”

“မင်းရူးနေလား? မင်းတကယ်ပဲ ဒါဂုန်နှင်းတောင်ကို အဆုံးစွန်လက်နက်ဆယ်စင်း လွှတ်တင်လိုက်တာပဲ၊ မင်းက စီချွမ် နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာလား!!”

ဖုန်းလိုင်း၏အခြားတစ်ဖက်မှ ဂျီကျဲန်ရှန်း ၏ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်သံများကိုကြားလိုက်ရသည်။

“မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော့်စကားကို နားထောင်ပါ၊ ဒါက ကျွန်တော်လုပ်တာမဟုတ်ဘူး!”

ရွှီးဆမ််ပါအို,သည် မထင်မှတ်ဘဲ ဖြစ်သွားသောအခါတွင် ကူကယ်ရာမဲ့ နေသည်။ ဤကိစ္စကို သူ လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ဖုန်းချပြီးနောက် ရွှီးဆမ််ပါအို,၏မျက်နှာက အလွန်ညိုမှိုင်းလာပြီး “လျိုရှုန်း နဲ့ ဝမ်ရှန်း ကိုသွားခေါ်” ဟု သူ့လူများကို အမြန်အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ရွှီးဆမ််ပါအို ၏အမေးကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် လက်ထောက်ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဝက်ဝံနက်ဘုရင် ဝမ်ရှန်း က သူ့နှလုံးသားထဲတွင် လှောင်ပြုံးနေခဲ့သည်။

လုချန်း,ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဤသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် လုံးလုံးလျားလျား လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူ့ကို မသတ်နိုင်လျှင်ပင် လုချန်း နှင့် လူသားများကြား ပဋိပက္ခများကို ထိုင်ပြီး စောင့်ကြည့်နေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရွှီးဆမ််ပါအို,သည် အုံ့မှိုင်းသောမျက်နှာဖြင့် ဆက်လက်မေးခွန်းထုတ်နေခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ သူ့အပြင် ဒုတိယခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးက အဆုံးစွန်သောလက်နက်ကို ပစ်လွှတ်ရန် အခွင့်အာဏာရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာအောင် မေးမြန်းပြီးသည့်တိုင် ထိုအချက်ကို မသိရှိရသေးပေ။

နောက်ဆုံးကောက်ချက်ကတော့ လွှတ်တင်ရန်ခွင့်ပြုချက်ကို ဟက်ကာများက ခိုးယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဂျီကျဲန်ရှန်း,သည် ဤပြောဆိုချက်ကို လုံးဝမယုံကြည်ခဲ့ပေ၊ ယခုအချိန်တွင် အဆိုပါကိစ္စများဖြစ်လာသဖြင့် ရွှီးဆမ််ပါအို မှ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် သာတတ်နိုင်တော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် အင်ပါယာမြို့တော်၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်များသည် အဆိုပါ အဆုံးစွန်သော လက်နက်များကို လမ်းခုလတ်တွင် ကြားဖြတ်ဟန့်တားခြင်း ရှိ၊မရှိ ဆွေးနွေးရန် အရေးပေါ် အစည်းအဝေးတစ်ရပ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

“လူတိုင်း သေသေချာချာ စဉ်းစားပါ၊ ဒါကို ကြားဖြတ် တာဆီးရင် ပိုကြီးတဲ့ ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်စေမှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကြားဖြတ်တားဆီးမယ့် အချိန်နဲ့ နေရာ ကို သတိထားရမယ်”

တစ်ချို့လူများက ၎င်းကို ရပ်တန့်ချင်သော်လည်း တစ်ချို့က ၎င်းကို ဤအတိုင်းထားရန်ဆန္ဒရှိသည်။

“အဲဒါကို လွှင့်တင်ထားပြီးသားပါ၊ ဘာကြောင့် ဒါကို ကြားဖြတ်ရမှာလဲ”

“သူတို့က ငါတို့မျိုးစိတ်မဟုတ်လို့ သူတို့ နှလုံးသားတွေက မတူကြဘူး၊ ဝံပုလွေဘုရင်ကလည်း ငါတို့အတွက် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုပဲ၊ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး သေသွားတာက ပိုကောင်းတယ်”

“လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး၊ မြောက်ပင်လယ်နဂါးဘုရင်ကို S-အဆင့်လက်နက်ပေါင်းများစွာပစ်လွှတ်တာတောင် ငါတို့မသတ်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ နှင်းဝံပုလွေဘုရင်,က ပိုလို့တောင်သန်မာပြီး ကိုင်တွယ်ရ ပိုခက်နိုင်တယ်...”

“မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ နဂါးဘုရင်က လေနဲ့ မိုး,ကို ခေါ်ဆိုနိုင်တယ်၊ S-အဆင့်မြင့်လက်နက်ရဲ့ စွမ်းအားက ရာသီဥတုအခြေအနေကြောင့် လျော့နည်းသွားတယ်၊ ဒါပေမယ့် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်က မတူဘူး၊ သူကတော့ နှင်းတွေထူထပ်တဲ့ တောင်ပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့အတွက် ပေါက်ကွဲမှုရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက လုံးဝမတူဘူး”

…………….

အင်ပါယာမြို့တော်ရှိ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်များက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွေးနွေးနေကြဆဲဖြစ်သော်လည်း လုချန်း,သည် ကျန်းဟောင် ထံမှ သတင်းရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

လုချန်း,၏ မျက်နှာက အလွန်အုံ့မှိုင်းနေသည်။ ထိုလူသားများက ဤမျှရဲရင့်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။

“သခင်၊ ဒါက မတော်တဆမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး အထက်က အမိန့်မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်ကြားတယ်”

ကျန်းဟောင်,သည် လုချန်း နှင့် ဆက်သွယ်ပြီး သတင်းများကို အချိန်နှင့်တပြေးညီ ပေးပို့နေဆဲဖြစ်သည်။

“အင်ပါယာမြို့တော်က ဒီအဆုံးစွန် လက်နက်တွေကို ကြားဖြတ်ဟန့်တားခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆွေးနွေးနေပါတယ်”