လူသားခေါင်းဆောင်များ၏ ရွေးချယ်မှု
Vol. 8 Ch. 115
“မတော်တဆမှုလား”
မူလက ဒေါသထွက်နေသော လုချန်း သည် ကျန်းဟောင် ထံမှ သတင်းစကားကြားပြီးနောက် တစ်ခဏမျှ လေးလေးနက်နက် တွေးတောမိသွားသည်။
စီချွမ်သို့ပြန်သွားရာလမ်းတွင် လူသားမျိုးနွယ်က မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့သဖြင့် ယခုအချိန်တွင် လှုပ်ရှားရန်မလိုအပ်တော့ပေ။
ကျန်းဟောင် ၏အချက်အလက်များအရ အရှေ့မြောက်ဒေသရှိ အဆင့်မြင့်အရာရှိအချို့က အမိန့်ထုတ်ထားပုံရသည်။
“ရန်နိုင်ငံမှာ ကာလအတန်ကြာ တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်ပွားနေပုံရတယ်...”
လုချန်း တွေးတောလိုက်သည်။
“တိုင်းပြည်ရဲ့ အဓိကဒေသတိုင်းမှာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ လက်နက်တွေ ရှိတယ်”
“အရေးကြီးဆုံးအချက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာတာနဲ့အမျှ လူသားတို့ရဲ့ စွမ်းအားက ပိုအားကောင်းလာတယ်၊ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ပုံစံက အဖန်ဖန်ပြောင်းလဲနေပြီး၊ လူမှုရေးပြောင်းလဲမှုတွေ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ဖြစ်ပေါ်နေတယ်”
“ပြည်သူတွေအပေါ် ချုပ်ချယ်မှုက တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပုံပဲ...”
လုချန်း ၏အမြင်အရ၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အရှေ့မြောက်ဒေသသည် အဆင့်မြင့်အာဏာပိုင်များကို ကျော်ကာ ဒါဂုန်နှင်းတောင်ကို တိုက်ရိုက်ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်အကောင်းဆုံး ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။
သို့ပေမယ့် သူစိတ်ရှုပ်သွားသည်။ အရှေ့မြောက်ဒေသက ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဒီလိုလုပ်တာလဲ။ ဘာကြောင့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဗုံးခွဲရန် ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ။!
“အစ်ကို၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ တစ်ခုခုမှားနေလို့လား”
ယိုချင်းယန်,သည် လုချန်း,၏ အမူအရာ အပြောင်းအလဲကို သတိပြုမိပြီး တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိကာ သူမ အမြန်မေးရန် ခြေလှမ်းပြင်လိုက်သည်။
“တစ်ခုခုဖြစ်သွားပြီ၊ ငါတို့ ထပ်ပြီး ပုန်းအောင်းရလိမ့်မယ်...”
“နောက်ဆုံးသတင်းရထားတယ်၊ ရန်နိုင်ငံ အရှေ့မြောက်ဒေသက ငါတို့ဆီ ဦးတည်တဲ့ အဆုံးစွန်လက်နက်ဆယ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီ”
လုချန်း,က ပြတ်ပြတ်သားသားပြောသည်။
ယခု သူ့ညီမသည် သူ့ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ခွဲဝေပေးနိုင်သည့်အထိ ကြီးပြင်းလာပြီဖြစ်သောကြောင့် လုချန်း မဖုံးကွယ်ထားတော့ပေ။
“ဘာလဲ?! အဆုံးစွန်လက်နက်ဆယ်စင်း?”
ယိုချင်းယန်,က ဒါကိုကြားပြီး အလွန်အံ့သြသွားသည်။
အဆုံးစွန်လက်နက်ဆယ်စင်း၏ စွမ်းအားက ဟာသမဟုတ်ကြောင်း သင်သိထားရမည်ဖြစ်သည်။
ဒေါင်ရှန်း ခရိုင်ရှိ ကမ်းရိုးတန်းအကျပ်အတည်းကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင် လူသားမျိုးနွယ်သည် အဆုံးစွန်သော လက်နက်များစွာကို မလွှတ်တင်နိုင်ခဲ့ပေ။
“ဒီဗုံးကျဲပြီးရင် ဒဂုံနှင်းတောင်မှာ မြက်တွေမပေါက်နိုင်တော့မှာကို ငါကြောက်တယ်”
“အဲဒီအခါမှာ မိုင်တစ်ရာအတွင်းမှာ သက်ရှိတွေမရှိနိုင်တော့ဘူး...”
ယခုအချိန်တွင် နှင်းထူထပ်သော တောင်တန်းပေါ်ရှိ သားရဲများသည် ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပေါက်ကွဲခြင်းကို အခြေခံအားဖြင့် ခံနိုင်ရည်မရှိကြပေ။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ လုချန်း သည် ဤနေရာတွင် မြေအောက် ဆောက်လုပ်ရေးကို ဆောက်လုပ်ပြီးနေပြီဖြစ်သည်။
လုချန်း,သည် ပြင်ဆင်ထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဟု အမြဲခံစားမိသည့်အတွက် သူက လီရှန်း ကို အားဖြည့်ပေးရန် အကြောင်းကြားခဲ့သည်။
ယခု မြေအောက်လှိုင်ဂူတွင် ပုန်းအောင်းနေလျှင် မြုပ်သွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း ဤအဆင့်မြင့်လက်နက်များနှင့် တိုက်ရိုက်ဗုံးကြဲခံရသည်ထက် ပိုကောင်းသည်။
သို့သော်လည်း ယိုချင်းယန်,သည် ဤအချိန်တွင် လူသားများက အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ရသည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းက သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။
ယိုချင်းယန် ၏ မှတ်ဉာဏ်နှင့်လည်း အနည်းငယ် ကွဲလွဲနေသည်။
ထို့အပြင်၊ အစ်ကိုနှင့်သူမ၏ ပြသခဲ့သော စွမ်းအားများက လူသားများကို ကြောက်လန့်စေမည်မှာ သေချာသည်။
ယိုချင်းယန် ၏အမြင်အရ၊ လူသားမျိုးနွယ်သည် ဂျီကျဲန်ရှန်း ကဲ့သို့ ယခင်ရွေးချယ်မှုအတိုင်း ပြုလုပ်သင့်သည်။
“အရှေ့မြောက်ဒေသ... ဖြစ်နိုင်မလား...”
ယိုချင်းယန် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုတွေးမိသွားသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ ရှောင်ပိုင်” လုချန်း,က စိတ်ဝင်တစား မေးသည်။
“အစ်ကို၊ ဒီအချိန်မှာ ညီမတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်သူက ရန်နိုင်ငံထဲက လူသားတွေ မဟုတ်ဘူး!”
“ဘာပြောတယ်? လူသားမဟုတ်ဘူး” လုချန်း,က ၎င်းကိုကြားပြီး အလွန်အံ့သြသွားသည်။
နောက်ဆုံးတွင်၊ ဤအဆုံးစွန်သောလက်နက်က ခေတ်သစ်လူသား ဉာဏ်ပညာ၏ ပုံဆောင်ခဲဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်စွမ်းအားပြန်လည်ရှင်သန်ပြီး အနည်းငယ်အကြာတွင် ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောသားရဲများက ကိုင်တွယ်နိုင်သည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။
ယိုချင်းယန်,က ပို၍သေချာစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
“အစ်ကို၊ အရှေ့မြောက်ဒေသမှာ တန်ခိုးကြီးတဲ့ ဝက်ဝံနက်ဘုရင် ရှိတယ်”
“အသွင်ပြောင်းခြင်းစွမ်းရည်လို့ခေါ်တဲ့ အထူးပင်ကိုယ်စွမ်းရည်ကို နိုးထခဲ့တယ်၊ သူ့ရဲ့ကြီးမားလှတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လူသားအရွယ်အစားအဖြစ် ပြောင်းလဲစေပြီး သူ့ရဲ့အသွင်အပြင်ကို လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့တယ်”
“ညီမရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှန်ရင် ဝက်ဝံနက်ဘုရင်,က လူသားတွေနဲ့ ရောနှောပြီး မြင့်မားတဲ့ အဆင့်အတန်းမှာ ရှိနေမှာဘဲ!’
“ဝက်ဝံနက်ဘုရင်က ဒီတစ်ကြိမ် အဆုံးစွန်လက်နက် ပစ်လွှတ်မှုရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”
“ဘာ? ဒီလိုမျိုးလဲရှိတာလား”
၎င်းကိုကြားပြီး လုချန်း အံ့သြသွားပြန်သည်။
သူ့တွင် ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော စွမ်းရည် ရှိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။
တမ်,သည် သူ့အရွယ်အစားကို ပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း လူ့အသိုင်းအဝိုင်းတွင် ရောနှောရန်နေနေသာသာ လူသားအဖြစ်ပင် မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။
ဤကိစ္စက ဒေါသထွက်စရာကောင်းသည်ဟုထင်ရသော်လည်း လုချန်း,က သူ့ညီမကို ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်သည်။
ထို့နောက် လုချန်း,၏ ရေခဲပြာမျက်လုံးများမှ အေးစက်သော အလင်းတစ်ချက်ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝက်ဝံနက်ဘုရင်၏ စွမ်းရည်ကြောင့် သူ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း ဒေါသပိုထွက်လာသည်။
သူသည် ဝက်ဝံနက်ဘုရင် နှင့် မည်သည့်အခါမျှ အဆက်အသွယ်မရှိခဲ့သော်လည်း ဝက်ဝံနက်ဘုရင်က သူ့ကို နှိုးဆော်ရန် သတ္တိရှိနေခဲ့သည်။
ဝက်ဝံနက်ဘုရင်သည် ဒဂုံနှင်းတောင်ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် အဆုံးစွန်လက်နက်ဆယ်စင်းကို အသုံးပြုရန်ပင် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
“ဝက်ဝံနက်ဘုရင် ဟမ့်? မင်းလုပ်ခဲ့တာဆိုရင် ငါ့ဒေါသကိုရင်ဆိုင်ဖို့ မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီလို့ ငါမျှော်လင့်တယ်!”
လုချန်း,၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
………………
အင်ပါယာမြို့တော် စစ်စခန်းအတွင်း။
အကြီးတန်းအရာရှိ အများအပြားက အဆိုပါ အဆုံးစွန်သော လက်နက်များကို ကြားဖြတ်ဟန့်တားရန် ဆွေးနွေးနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ရန်နိုင်ငံ၏ လက်ရှိတိုးတက်မှုအရ ရလဒ်များမရရှိမီတွင် ထိုလက်နက်များ ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သည်။
“ဘုန်း!”
ထိုအချိန်တွင် ဂျီကျဲန်ရှန်း,က စားပွဲကို ဆောင့်ထိုးလိုက်ပြီး ရှိနေသူအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
“ဖူဟိုင်ကို အကြောင်းကြားပြီး ငါ့အတွက် S-အဆင့်မြင့်လက်နက်တွေကို ကြားဖြတ်ဖို့ပြောလိုက်”
“ကြားဖြတ်တည်နေရာကို စီချွမ် အပြင်ဘက် လူမနေတဲ့ တောင်တန်းမှာ ထားရှိမယ်”
သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် ဂျီကျဲန်ရှန်း,က လောင်းကစားမလုပ်ဝံ့ပေ။
နှင်းဝံပုလွေဘုရင်က ပေါက်ကွဲမှုကနေ လွတ်မြောက်ပြီး အလွန်ဒေါသထွက်ကာ လူများကို စတင်သတ်ဖြတ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် အကျိုးဆက်များက မတွေးရဲစရာပင်ဖြစ်သည်။
အမိန့်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် ဖူဟိုင်,က လူများကို စတင်လုပ်ဆောင်ရန် အလျင်အမြန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်းသော အဆုံးစွန်လက်နက်ဆယ်စင်းက ဒါဂုန် နှင်းတောင်တွင် ပေါက်ကွဲခဲ့မည်ဆိုလျှင် သိပ်မဝေးလှသော စီချွမ်မြို့ကိုပင် ထိခိုက်သွားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ချက်ချင်းပင်၊ စီချွမ်မြို့ရှိ စစ်အခြေစိုက်စခန်းအများအပြားမှ ကြားဖြတ်ဒုံးကျည် ၁၀ စင်းကို ဝေဟင်သို့ ပစ်လွှတ်ခဲ့သည်။
လုချန်း,လက်မှလွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ကျန်းဟောင်,သည် စီချွမ်မြို့တွင် အခြေချနေထိုင်ခဲ့သည်။
အဆုံးစွန်လက်နက်များကို ကြားဖြတ်ဖမ်းယူခြင်းအကြောင်း သူသိပြီးနောက် လုချန်း,ထံ အမြန်သတင်းပေးပို့ခဲ့သည်။
“ရန်နိုင်ငံက S-အဆင့်မြင့်လက်နက်ကို တကယ်ပဲ ကြားဖြတ် တားဆီးခဲ့တယ်၊ အခုတစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့သူက ရန်နိုင်ငံရဲ့ လူသားခေါင်းဆောင်တွေ မဟုတ်ဘူးလို့ထင်ရတယ်”
“ဒီရှုထောင့်ကနေကြည့်ရင် ရှောင်ပိုင် ပြောသလိုပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ချင်တဲ့သူက လူသားတွေမဟုတ်ဘူး...”
ထိုသတင်းကိုရရှိပြီးနောက် လုချန်း,သည် လေးလေးနက်နက် တွေးတောမိပြန်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဒါဂုန်နှင်းတောင်ရှိလူတိုင်းက သတိရှိနေကြသည်။
ဘေးကင်းစေရန်အတွက်၊ ယခုအခါတွင် နှင်းဝံပုလွေအများစုက မြေအောက်လှိုဏ်၏ ဝင်ပေါက်များအနီးတွင် ရှိနေကြပြီး၊ အရေးပေါ်အခြေအနေများတွင် မြေအောက်လှိုဏ်ဂူထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်ပုန်းအောင်းနိုင်သည်။
……………..
“ဘာ?! ဒီကောင် ဂျီကျဲန်ရှန်း!”
“ဒီလိုသူရဲဘောကြောင်တဲ့ကောင်က မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ဖို့ ဘယ်လိုအရည်အချင်းပြည့်မီသွားတာလဲ”
အရှေ့မြောက်ဒေသ အထူးစွမ်းရည် မဟာမိတ်အဖွဲ့ခွဲ၊ ဤအချိန်တွင် ဝက်ဝံနက်ဘုရင် အလွန်ဒေါသထွက်နေသည်။
မူလက သူသည် လူသားမျိုးနွယ်နှင့် လုချန်း,တို့အကြား ပဋိပက္ခကို နှိုးဆော်ရန်အတွက် အရှေ့မြောက်ဒေသတွင် အဆုံးစွန်လက်နက်ဆယ်စင်းကို အသုံးပြုလိုခဲ့သည်။
သို့သော် ရန်နိုင်ငံ ထိပ်ပိုင်းခေါင်းဆောင်များက အမှန်တကယ် ကြားဖြတ်တားဆီးရန် ရွေးချယ်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။
ဝက်ဝံနက်ဘုရင်၏ အစီအစဥ်က လုံးဝ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးဟု ဆိုနိုင်သည်။
“ဘုန်းးးး!” “ဘုန်းးးး!” “ဘုန်းးးး!”
နယ်မြေအပြင်ဘက် လူသူမရှိသော တောင်တန်း၏ အထက်ကောင်းကင်တွင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
တခဏချင်း အမှောင်ကောင်းကင်က လင်းလာပြီး တိတ်ဆိတ်သောညက နေ့ကဲ့သို့ တောင်ပသွားသည်။
သို့သော် လမ်းတစ်ဝက်တွင် ကြားဖြတ်ဟန့်တားခံရပြီးနောက် လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ဤအဆင့်မြင့်လက်နက်ဆယ်စင်း၏ စွမ်းအားက ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းသည်။
မီးတောက်များက ကောင်းကင်သို့တိုင် တောက်လောင်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ဝန်းရံလျက်ရှိနေသည်။
မိုင်ရာနှင့်ချီသော ဧရိယာက ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။
ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများစွာ သေကြေခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဧရိယာများ ပျက်စီးခဲ့သည်။
တောင်များနှင့် သစ်တောများက အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး ဝေးကွာသောမြို့များတွင်ပင် လူများစွာက မြေပြင် လှုပ်ရမ်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤရုတ်တရက်အခြေအနေသည် စီချွမ်မြို့တွင်နေထိုင်သူအများအပြားကိုထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။
သို့သော် ဖူဟိုင်,သည် ယင်းအတွက် ကောင်းစွာပြင်ဆင်ထားပြီး မီဒီယာများကို သတင်းပေးရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
၎င်းက စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး စိတ်ပူစရာမလိုအပ်ကြောင်း ပြင်ပကမ္ဘာကို ကြေညာခဲ့သည်။
အမှန်တွင်၊ ဤကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲခဲ့ခြင်းက S-အဆင့်လက်နက်များဟု မြို့ခံအားလုံးကို လိုက်ပြောနေ၍မရပေ။
အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ကြားဖြတ်တားဆီးခဲ့ရသော အဆုံးစွန်လက်နက်များက ဒါဂုန်နှင်းတောင်ကိုဦးတည်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ဤသတင်းသာ ထွက်လာပါက တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာ ဖြစ်မည်မှာ သေချာပြီး ရန်နိုင်ငံ၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှုက ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက် ခံရပေလိမ့်မည်။
“သခင်၊ ကျွန်တော်တို့က အဲဒါကို အောင်မြင်စွာ ကြားဖြတ်နိုင်လိုက်ပြီ”
ကျန်းဟောင်,သည် လုချန်း,ကို ချက်ချင်းအကြောင်းကြားခဲ့သည်။
သတင်းကိုသိပြီးနောက် လုချန်း,က နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင်၊ ဤလက်နက်ဆယ်စင်းက သူတို့၏မိသားစုနေထိုင်ရာ ဒါဂုန်နှင်းတောင်ကို ဦးတည်ခြင်းဖြစ်သည်။
သူ ထွက်ပြေးနိုင်လျှင်ပင် နှင်းဝံပုလွေများ၊ သူတို့၏ မိဘများနှင့် အခြား သားရဲများစွာ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံရလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
လုချန်း,သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မော့လိုက်ပြီး အပြာရောင်မျက်လုံးများက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်က ကလဲ့စားချေရန် ဘယ်သောအခါမှ နောက်မကျဘူးဟု ပြောသော်လည်း လုချန်း,ကတော့ ကလဲ့စားချေမှုကို နေရာမှန်တွင် လုပ်ဆောင်သင့်သည်ဟု အမြဲယုံကြည်ထားသည်။
ထို့မျှသာမက၊ သူသည် ယခုအခါတွင် အမျိုးကောင်းသားမဟုတ်၊ နှင်းဝံပုလွေနေပြီဖြစ်သည်။
“ဝက်ဝံနက်ဘုရင်၊ ဟမ့်! မင်းငါ့ကို နှိုးဆွရဲတဲ့ သတ္တိရှိတယ်ဆိုတော့၊ ငါ့လက်စားချေမှုကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မင်းမှာ လုံလောက်တဲ့ ခွန်အားရှိနေမယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ်!”
ဤဝက်ဝံနက်ဘုရင်သည် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းနှင့် ရောနှောကာ အဆုံးစွန်လက်နက်များကိုပင် ပစ်လွှတ်နိုင်သော အခွင့်အာဏာရှိသည်။
၎င်းက နှင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်အတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်ပြီး ဝက်ဝံနက်ဘုရင်ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားပစ်ရမည်ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဤအဖြစ်အပျက်ကြောင့် လူသားများက သူ့ကို အလွယ်တကူ မတိုက်ခိုက်ဝံ့ကြောင်း သေချာစေခဲ့ပြီး မြောက်ဘက်ဒေသသို့သွားရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
“အစ်ကို ဒီတစ်ခါ ညီမလိုက်ခဲ့မယ်”
ယိုချင်းယန်,က လုချန်း,ထံ ထပ်မံရောက်ရှိလာပြီး သူ့အစ်ကိုနှင့်အတူ လိုက်ချင်နေသည်။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုချန်း,က ခေါင်းယမ်းကာ သူမကို ငြင်းဆန်လိုက်သည်။
“ရှောင်ပိုင်၊ မင်း အဝေးကိုရောက်နေခဲ့တာကြာပြီ၊ အခုတော့ မင်းအိမ်ပြန်ရောက်နေပြီ၊ ဒီမှာနေပြီး ငါတို့မိဘတွေကို အချိန်ပိုပေးရမယ်၊ မိဘတွေက မင်းကို အရမ်းလွှမ်းနေခဲ့တာ”
“ဒါ့အပြင် မင်းအစ်ကိုက အရမ်းသန်မာတယ်၊ မင်း စိတ်ပူစရာလိုသေးလို့လား”
“မြောက်ပင်လယ်နဂါးဘုရင်တောင်မှ ငါ့လက်ထဲမှာသေရတယ်၊ နောက်ကွယ်မှာ အသေးအမွှားကိစ္စလေးတွေကို လုပ်ဝံ့တဲ့ ဝက်ဝံနက်ဘုရင်လောက်ကတော့ စကားထဲထည့်ပြောနေစရာမလိုဘူး”
လုချန်း,၏မျက်လုံးများထဲတွင် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေပြီး ယိုချင်းယန်,က ၎င်းကိုစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ အစ်ကို၊ ဒါပေမဲ့ သတိတော့ထားရမယ်၊ ဝက်ဝံနက်ဘုရင်က သိပ်မလွယ်ဘူး”
“စိတ်မပူပါနဲ့...” နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လုချန်း,က ထကာ မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။
လုချန်း,က ဤတစ်ကြိမ်တွင် လျှို့ဝှက်စွာ ရှေ့ဆက်ရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ဝက်ဝံနက်ဘုရင်က ယခုအချိန် အဆင့်မြင့်လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
သူပေါ်လာလျှင် တစ်ဖက်က သူ့တည်နေရာကို ကြိုသိရန် အခွင့်အရေး များသည်။