အဖြူရောင်စပါးအုံးမြွေကြီး ပိုင်ကျိုး
Vol. 8 Ch. 118
ဂျီယန်ရှိုး နှင့် အခြားသူများက ဤရင်းနှီးသောအသံကိုကြားလိုက်သောအခါ သူတို့၏ဦးနှောက်များ ခဏတာ အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူတို့အားလုံးသည် လေထဲတွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဤအသံနှင့် အလွန်ရင်းနှီးကြသည်။
ရန်နိုင်ငံရှိ အထူးစွမ်းရည်ရှိသူတိုင်းက ဤအသံနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်ပါသည်။
လက်ရှိ ရန်နိုင်ငံ၏သားရဲဘုရင်အကြောင်း ဆွေးနွေးပါက၊ ဤအသံပိုင်ရှင်သည် လူတိုင်းရှောင်လွှဲမရနိုင်သော အကြောင်းအရာဖြစ်မည်မှာ သေချာပါသည်။
လူတိုင်း မျှော်ကြည့် လိုက်သောအခါတွင် ငွေဖြူ ဝံပုလွေကြီး တစ်ကောင် လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“နှင်းဝံပုလွေဘုရင်?!”
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူအများအပြားက မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်ပြောလိုက်ကြသည်။
အစွမ်းထက်သော နှင်းဝံပုလွေဘုရင် ဤနေရာတွင် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
လုချန်း,၏ ငွေဖြူအမွေးများက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေခဲနှင့် နှင်းကမ္ဘာကို အားဖြည့်ပေးထားသည်။
နေရောင်၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုတွင် သူသည် ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲတစ်ကောင်လို ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။
ဝက်ဝံနက်ဘုရင်သည် မူလက ဝမ်းနည်းပြီး ဒေါသထွက်နေကာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တခဏမျှ အံဩသွားပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အစွမ်းထက်သော နှင်းဝံပုလွေက ဤနေရာကို ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားပေ။
ဝက်ဝံနက်ဘုရင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။ ဤနှင်းဝံပုလွေက သူ့ရှေ့တွင် မည်ကဲ့သို့ ပေါ်လာသည်ကို သူနားမလည်ပေ။
“နှင်းဝံပုလွေဘုရင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်၊ တစ်ခုခုကို သိနေလို့လား?”
“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး!”
“သူက ဝံပုလွေတစ်ကောင်ပဲ၊ ငါလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သူဘယ်လိုသိနိုင်မှာလဲ?”
“ဂျီကျဲန်ရှန်း နဲ့ တခြားသူတွေတောင်မှ အမှန်တရားမျက်လုံးနဲ့ပဲ ငါ့ကိုရှာတွေ့ရှိခဲ့တာ၊ သတင်းပြန့်သွားရင်တောင်မှ သိလိုက်ရုံပဲလေ၊ စီချွမ်ကနေ ဒီနေရာကို ဘယ်လိုလုပ် မြန်မြန်ရောက်လာနိုင်မှာလဲ”
စီချွမ်နှင့် အရှေ့မြောက်တောင်တန်းကြားတွင် မိုင်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီသော အကွာအဝေးတစ်ခုရှိသည်။
ဉာဏ်ကောင်းခြင်းအတွက် အမြဲဂုဏ်ယူနေသော ဝက်ဝံနက်ဘုရင်သည် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ဦးနှောက် ပြတ်တောက်သွားသလို ခံစားရသည်။
“ဝံပုလွေ...သခင်ဝံပုလွေဘုရင်၊ မင်းကို စိတ်ဆိုးအောင် ငါဘယ်လို စော်ကားလိုက်တာလဲ သိချင်လိုက်တာ”
လုချန်း,၏ရည်ရွယ်ချက်ကိုမသိသော ဝက်ဝံနက်ဘုရင်,က မသိနားမလည်ဟန်ဆောင်ပြီး ရှောင်ထွက်ချင်ကာ ပြုံးပြရန်ကြိုးစားခဲ့သည်။
“ဟမ့်! မင်းအဖြေကိုသိနေတာတောင် မေးနေသေးတယ်!”
“မင်း အဲဒီညက ငါ့ရဲ့ ဒါဂုန် နှင်းတောင်ကို နျူကလီးယားဗုံးဆယ်လုံး လျှို့ဝှက်စွာ ပစ်လွှတ်ခဲ့တဲ့သူ မဟုတ်ဘူးလား?!”
“မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ငါ့မျိုးနွယ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး လူသားတွေနဲ့ သွေးထိုးပေးဖို့ပဲ၊ ဒါမှ မင်း အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ရရှိနိုင်မှာ မဟုတ်လား”
လုချန်း၏ အသံတွင် ပြင်းထန်သော ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ရှိနေသည်။
၎င်းကိုကြားသောအခါ ဝက်ဝံနက်ဘုရင် မျက်လုံးများ မှိတ်သွားခဲ့သည်။ လုချန်း က အရာအားလုံးကို သိနေမည်ဟု သူဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိပေ။
လုချန်း,၏စကားကိုကြားပြီးနောက် လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသော အခြားသူများကလည်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
နှင်းဝံပုလွေဘုရင်က ဤမျှဉာဏ်ကောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
သို့ပေမယ့် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်,က ဤသတင်းကို မည်ကဲ့သို့မြန်မြန်ရခဲ့သလဲဆိုသည်ကို လူတိုင်းက အလွန်သိချင်နေကြသည်။
ယုတ္တိဗေဒအရပြောရလျှင် သားရဲများ၏ ဆက်သွယ်မှုနည်းလမ်းက အစွမ်းထက်လှသည်တော့မဟုတ်ပေ။
“ဟားဟား၊ ငါ မင်းရဲ့ ဉာဏ်ရည်ကို လျှော့တွက်ထားပုံပဲ”
သူ့၏လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသောကြောင့် ဝက်ဝံနက်ဘုရင်က ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ နိုးထအဆင့် (၇) ရှိ ကျားသစ်နှင့် တောဝက်တို့က ဂူထဲမှ ထွက်လာကြသည်။
သို့သော် ဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင်က လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်သောအခါတွင် အားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။
ဝံပုလွေတွေ ဘယ်တုန်းက ပျံသန်းဖို့ သင်ယူခဲ့သလဲ။
အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ၊ လုချန်း,က နိုးထခြင်းအဆင့် (၉) ကို ရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
“အရှင်၊ ဒီဝံပုလွေကြီးက ဒီမှာ ပြဿနာလာရှာတာလား”
နိုးထခြင်းအဆင့် (၇) ကျားသစ်က အစမ်းသဘောဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“မှန်တယ်၊ မင်းတို့ ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ပဲလိုတယ်”
ဝက်ဝံနက်ဘုရင်,က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
“အင်း...ငါ?”
၎င်းကိုကြားပြီး ကျားသစ်နှင့် တောဝက်၊ ဧရာမသားရဲကြီးနှစ်ကောင်က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
လုချန်း,၏ အဆင့်က သူတို့ထက် များစွာသာလွန်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ဝက်ဝံနက်ဘုရင်က သူတို့ကို အမြောက်စာအဖြစ် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တွန်းပို့လိုက်ခြင်း မဟုတ်လော။
“မင်းတို့ ဘာရပ်လုပ်နေကြတာလဲ၊ မြန်မြန်လုပ်!”
သူတို့နှစ်ဦးက ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝက်ဝံနက်ဘုရင်က စိတ်မရှည်စွာ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး... အရှင်၊ မင်းကြည့်ပါလား”
“ဒီဝံပုလွေကြီး ပျံသန်းနိုင်တယ်၊ ငါတို့က အဲဒီအပေါ်ကို ဘယ်လိုတက်ကြမလဲ”
ကျားသစ်နှင့် တောဝက်တို့ နှစ်ကောင်စလုံးသည် ဝက်ဝံနက်ဘုရင်၏ အမိန့်ကို ငြင်းဆန်ကာ ခြေလှမ်းများစွာ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားကြသည်။
အထူးသဖြင့် ကျားသစ်သည် ဝက်ဝံနက်ဘုရင်နှင့် တိတ်တဆိတ် ဝေးကွာရန် ကြိုးစားနေသည်။
ဝက်ဝံနက်ဘုရင်သည် ကျားသစ်နှင့် တောဝက်ကို စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လုချန်းကို မော့ကြည့်ကာ ရိုးသားစွာပြောသည်။
“ဘယ်လိုလဲ၊ နှင်းဝံပုလွေဘုရင်”
“ငါ့လက်အောက်ငယ်သားတွေက မပျံသန်းနိုင်ဘူးဆိုတာ မင်းမြင်လား၊ မင်းဘာလို့ဆင်းလာပြီး မြေပြင်မှာ တရားမျှတစွာ တိုက်ပွဲမဝင်ရတာလဲ”
ဝက်ဝံနက်ဘုရင်,က ဤကဲ့သို့ပြောသောအခါ ဂျီယန်ရှိုး နှင့် အဝေးမှ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေသော အခြားသူများက မထိန်းနိုင်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
“ဒီဝက်ဝံနက်ဘုရင်က ရိုးသားတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူက တကယ်ကို တုံးအလွန်းတယ်!”
“ဘယ်လောက်တောင် ရယ်စရာကောင်းလိုက်သလဲ၊ ဝံပုလွေဘုရင်က ပျံသန်းနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီအားသာချက်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး အောက်ကို ဘာဖြစ်လို့ဆင်းလာမှာလဲ”
ဂျီယန်ရှိုး နှင့် အခြားသူများက မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်ရယ်မောပြီး ခေါင်းခါကာ တိုးတိုးလေးလှောင်ပြောင်နေကြသည်။
လုချန်း,၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးဖြင့် သူသည် ဝက်ဝံနက်ဘုရင်၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျသွားနိုင်သည့် နည်းလမ်း မရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
“မင်းဘာလို့ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာလဲ ငါတကယ်သိချင်တယ်”
“ဒါဂုန် နှင်းတောင်ကို ဗုံးကြဲရင် မင်းအတွက် ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ၊ ငါ့ဆီက ဘာလိုချင်လို့လဲ”
လုချန်း,သည် သူ့မျက်လုံးများထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် နောက်ဆုံးမေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။
သူ့အမြင်အရ သူယခင်က ဝက်ဝံနက်ဘုရင်နှင့် အဆက်အစပ်မရှိခဲ့သလို မည်သည့်ရန်ငြိုးရန်စမျှ မရှိခဲ့ပေ။
တစ်ဖက်သားလုပ်သည့်အရာသည် အခြားသူများကို လုံးဝထိခိုက်စေပြီး သူ့အတွက် အကျိုးမရှိပေ။
၎င်းသည် သူ၏ လျှို့ဝှက်ဝိသေသလက္ခဏာကို ဖော်ထုတ်ပြရုံသာမက၊ ၎င်းသည် သူ့ကိုရန်သူ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။
“အဟမ်း၊ နှင်းဝံပုလွေဘုရင်၊ ဒါက နားလည်မှုလွဲနေတာပဲ၊ ငါတို့ဘာလို့ မထိုင်တာလဲ၊ လက်ဖက်ရည်လေးသောက်ပြီး စကားကောင်းကောင်းပြောကြတာပေါ့”
ဤဝက်ဝံနက်ဘုရင်သည် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းတွင် ကြာရှည်စွာနေထိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏အသွင်အပြင်နှင့် ပုံစံက လူသားများနှင့် ပို၍တူလာသည်။
“မင်းမေကြီးတော်၊ လက်ဖက်ရည်သောက်ပါလား! မင်းမပြောချင်ရင်လဲ စကားထပ်ပြောဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့!”
ဝက်ဝံနက်ဘုရင်က မေးခွန်းများကို တိုက်ရိုက်မဖြေသောကြောင့် လုချန်း ၏စိတ်ရှည်မှုများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ထောင်နှင့်ချီသော လျှပ်စီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လုချန်း,၏ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ကြမ်းတမ်းစွာ ကခုန်နေသည်။
“ဘာဘုန်းဟ!”
လုချန်း,ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အားကောင်းသည့် ရောင်ဝါကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဝက်ဝံနက်ဘုရင်သည် တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်နှင့် မယှဉ်နိုင်မှန်း သိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် လှည့်၍ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။
အစောက ခြေလှမ်းများစွာ နောက်ဆုတ်သွားသော တောဝက်ကြီး။
သူ့ကို ဝက်ဝံနက်ဘုရင်က တိုက်ရိုက်ဖမ်းပြီး လျှပ်စီးကြောင်းများကို တားဆီးရန် လေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ကျားသစ်သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားနေပြီဟု ကြိုတင်ခံစားမိသောကြောင့် ဘေးဥပဒ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။
ဝက်ဝံနက်ဘုရင်က ရပ်တန့်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးနေသည်။
တောင်ကုန်းကဲ့သို့ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် တဟုန်ထိုး ပြေးသွားကာ ရေခဲပြင်က တခဏချင်း တုန်ခါသွားသည်။
ဝက်ဝံနက်ဘုရင် ပြေးသွားသည်ကိုမြင်ပြီး လုချန်း,က ကျားသစ်နဲ့ မီးကျွမ်းနေသော တောဝက်ကို လျစ်လျူရှုကာ သူ့နောက်ကို လိုက်သွားသည်။
ပြေးနေစဉ်တွင် ဝက်ဝံနက်ဘုရင်,က ရပ်တန့်၍ မတိုက်ခိုက်ဝံ့ဘဲ ခေါင်းကို နောက်ပြန်လှည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။
လုချန်း ၏တိုက်ခိုက်မှုတွင် ကွာဟချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဝက်ဝံနက်ဘုရင် သည် ရုတ်တရက် ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲကာ ပျံသန်းနေသော လင်းယုန်ငှက်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထို့နောက် ဤဝက်ဝံနက်သည် အမှန်တကယ် ပျံသန်းနိုင်စွမ်းကို ရရှိခဲ့သည်။
“သူက တိုက်ခိုက်တာမကျွမ်းကျင်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်က တော်တော်လေးကို မိုက်တယ်”
လုချန်း,သည် သူ့၏ လေအလျင်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး အရှိန်က ဝက်ဝံနက်ဘုရင်ထက် များစွာ သာလွန်သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ သူသည် ကြွက်နှင့်ကစားနေသည့် ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝက်ဝံနက်ဘုရင်နောက်ကို အေးအေးဆေးဆေး လိုက်နေသည်။
ဝက်ဝံနက်ဘုရင်သည် လင်းယုန်ကြီးအဖြစ် ကောင်းကင်ပေါ်ကို ပျံတက်ပြီး အောက်သို့အရှိန်ဖြင့် ထိုးဆင်းလာသည်။
ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြောင့် ထူထပ်သော ရေခဲပြင်ကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်ကျော်သွားသည်။
ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ဝက်ဝံနက်က ငါးနက်တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဤနည်းဖြင့် လုချန်း,၏လိုက်ဖမ်းခြင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။
သို့သော် လုချန်း,သည် သူ့အပေါ် အမှတ်အသား ပြုလုပ်ထားပြီးသားမှန်း သူမသိခဲ့ဘဲ မိုင် ၃၀၀ အချင်းဝက်အတွင်း မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။
လုချန်း သည်လည်း ရေခဲကန်ထဲသို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရေခဲနှင့် ရေစွမ်းရည်နှစ်မျိုးစလုံးကို နိုးထခဲ့သည်။
ဧရာမဝံပုလွေတစ်ကောင်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် ဤရေခဲကန်ထဲတွင်ရှိသော ငါးတစ်ကောင်နှင့်တူပြီး သူ့၏စွမ်းအားက လုံးဝ မလျော့နည်းပေ။
ရေခဲကန်ထဲသို့ သူဝင်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဤရေခဲကန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော နောက်ထပ် အားကောင်းသည့် ရောင်ဝါတစ်ခု ရှိနေသည်ကို လုချန်း ခံစားမိလိုက်သည်။ ဤရောင်ဝါက နိုးထခြင်းအဆင့် (၈) တွင်ရှိနေသည်။
“ဟင်! မင်းငါ့ကို လိုက်ဖမ်းနေသေးတာလား”
“ဒါဆိုရင် ဒီနေရာမှာ မင်းကို သင်္ဂြိုဟ်ပေးမယ်!”
ဝက်ဝံနက်ဘုရင်သည် ငါးနက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ရှေ့ မနီးမဝေးမှ အဖြူရောင်စပါးအုံးမြွေကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။
သူ့၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံများက ရေခဲဖြင့်ပြုလုပ်ထားပုံရသည်။
“အစ်ကို ပိုင်ကျိုး၊ ငါ့ကိုကူညီပါ၊ ငါ့ကိုကူညီပါ!”
ဝက်ဝံနက်ဘုရင်၏ တောင်းဆိုမှုကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် စပါးအုံးဖြူက ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူလိုက်သည်။
ထို့နောက် ရေခဲကန်၏ အပူချိန်က ထပ်မံကျဆင်းသွားပြန်သည်။
ရေအောက်ကို အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဆင်းလာနေသော လုချန်း,က သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး အေးစက်သော ရေစီးကြောင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေခဲရေများက အလွန်အေးနေပြီဖြစ်၍ ရုတ်တရက် ရေခဲအဖြစ်သို့ အေးခဲသွားတော့သည်။
ထင်ရှားသည်မှာ၊ ပြိုင်ဘက်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤကြီးမားလှသော ရေခဲတုံးကြီး၏ အောက်ခြေတွင် သူ့ကို အေးခဲစေရန်ဖြစ်သည်။
“ခရက်! ခရက်! ခရက်!”
ကန်ရေသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ အေးခဲသွားပြီး မီတာရာပေါင်းများစွာ အချင်းဝက်အတွင်းရှိ ရေများအားလုံးက ချက်ချင်းနီးပါး ရေခဲတုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
လုချန်း ဤရေခဲထဲတွင် ပိတ်မိသွားသည်။
“ဟားဟား၊ ကောင်းတယ်၊ အစ်ကို ပိုင်ကျိုး!”
“ဒီရေခဲရေကန်အောက်ကို လာတဲ့သူတိုင်းက မင်းရဲ့သားကောင်တွေပဲ ညီအစ်ကို ပိုင်”
သူစကားပြောနေစဉ်တွင် ဝက်ဝံနက်ဘုရင် သည် သူ့၏ယခင်မာနကြီးသောအမူအရာကို ထပ်မံပြသခဲ့သည်။
မီတာရာနှင့်ချီ ထူထပ်သော ရေခဲနံရံကိုဖြတ်၍ အလုံပိတ်ခံထားရသော လုချန်း ကို ရွဲ့စောင်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
သူ့အမြင်အရ၊ လုချန်း,က မည်မျှပင်အစွမ်းထက်နေပါစေ၊ မီတာရာနှင့်ချီထူသော ဤရေခဲ၏ ဖိအားအောက်မှ လွတ်မြောက်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။
ဧရာမစပါးအုံးမြွေကြီးကလည်း နံဘေးတွင် ဂုဏ်ယူစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဟမ့်! ဒါ ပုံမှန်ပဲ!”
“ဒါပေမယ့် ဒီဝံပုလွေက တော်တော် အစွမ်းထက်တယ်၊ တစ်လခွဲလောက် ပိတ်ထားလိုက်ရင် လုံးဝသေသင့်တယ်!”