အဖိုးတန်ဆေးအိမ်တော်။ အဂ္ဂိရတ်ပညာ။

“အရင်သွားကြရအောင်” စူးချန်ခုန်း၏စိတ်သည် ပြဿနာကို မဆွဲဆောင်လိုဘဲ နိုးနိုးကြားကြား ရှိလေ၏။ သူက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ မြန်မြန်ဆန်ဆန် မတ်တတ်ထရပ်ကာ ကျက်တီးတောင်ကို ဖြတ်လျှောက်လာရင်း အရှိန်အဟုန်ကို မြင့်တင်လိုက်သည်။

"ငါ တောနက်စီရင်စုမြို့နဲ့ နီးနေပြီပဲကို ဒီလိုတွေဖြစ်နေတာတုန်းပဲလား... တောနက်စီရင်စုမြို့တော်ရဲ့ အခြေအနေက ငါထင်သလောက် မငြိမ်းချမ်းဘူးပဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည် ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးဆန်းသည့် လူသေအလောင်းများကို သတိရမိကာ သူ့အမူအရာက ပို၍ပင် လေးနက်လာသည်။

တောနက်စီရင်စုမြို့တဝိုက်က ဧရိယာဟာ သိပ်ပြီး မငြိမ်သက်တော့ဘဲ သတိနဲ့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ဖို့ လိုအပ်နေသေးတယ်ဆိုတာကို သူသဘောပေါက်သွားသည်။

နေဝင်ရီတရောအချိန်အထိ အလျင်အမြန်သွားရင်း စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်၌ ကုန်သည်လှည်းတန်းများ၊ လက်နက်ကိုင်အစောင့်အကြပ်များနှင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်စားဆင်ယင်ထားသည့် လမ်းသွားလမ်းလာအဖွဲ့များအပါအဝင် ခရီးသွားများကို ပိုမိုသတိပြုမိခဲ့သည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် အနီးနားတွင် မြင်းစီးသည့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ကင်းလှည့်နေသည့် စစ်သားများက စူးချန်ခုန်းအား တောနက်စီရင်စုမြို့အနီးသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောပြနေသလိုပင်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါရောက်ပြီကွ!"

အမှန်တကယ်ပင် သူရှေ့ဆက်သွားသောအခါ ခိုင်မာသော သမိုင်းကြောင်းများ ပေါ်လွင်နေသည့် မြင့်မားသော မြို့ရိုးများနှင့်အတူ မြို့အစပ်က သူ့ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာလေသည်။

ဤသည်မှာ အစည်ကားဆုံး တောနက်စီရင်စုမြို့ဖြစ်၏။

အမြင့်ပေသုံးဆယ်နီးပါးရှိသော မြို့ရိုးများသည် ခမ်းနားထည်ဝါစွာ မြင့်တက်နေပြီး ကျောက်နက်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားကာ မြို့တံခါးတွင် ငွေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အပြည့်ရှိသော စစ်သားများက စမ်းရေကဲ့သို့ တသွင်သွင်စီးဝင်နေသည့် ခရီးသွားများအား စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အသိပညာအရ ရှေးခေတ်က ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကြီးဆုံးမြို့များကြားတွင် တောနက်စီရင်စုမြို့၏ အမြဲတမ်းလူဦးရေသည် ကုန်သည်များနှင့် ခရီးသွားသူများ မပါဝင်ဘဲ တစ်သန်းကျော်ရှိသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် လူအုပ်ကြီးဖြင့် မြို့ထဲသို့ လိုက်ဝင်သွားကာ သူရှေ့ဆက်မသွားမီ ဂိတ်စောင့်များက သူ့မျက်နှာကို ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်ခဲ့သည်။

အထဲကို ရောက်တာနဲ့ လမ်းအကျယ်ကြီးမှာ အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် သွားလာနေတဲ့ ရထားလုံးများနဲ့ စည်ကားနေပြီး အထပ်မြင့် အဆောက်အဦး အများအပြားနဲ့ လူနေရပ်ကွက်တွေကို စူးချန်ခုန်း တွေ့ခဲ့ရသည်။ ညအချိန်ရောက်သည်နှင့် အဆောက်အဦးများစွာကို မီးပုံးများ၊ ပွဲတော်မီးရောင်များဖြင့် အလှဆင်ထားသောကြောင့် ထွန်းလင်းတောက်ပနေကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလေသည်။

ချင်းရွှေမြို့နှင့် သံနက်အိမ်တော်တွင် ညဘက်၌ လူများက အများအားဖြင့် စောစောအနားယူကြပြီး နောက်တစ်နေ့အလုပ်အတွက် ပြင်ဆင်ကြသည်။

သို့သော်လည်း တောနက်စီရင်စုမြို့တော်တွင် ညနေခင်းသည် တောက်ပသော ဆင်ယင်မှုများဖြင့် ထွန်းလင်း‌နေပြီး ညဈေးပွဲများက လူများစွာအတွက် မြူးကြွသည့်အချိန်ဖြစ်လာကာ တရွေ့ရွေ့ ငြိမ်သက်မသွားမီ ညဉ့်နက်သည်အထိ လူအများနှင့် စည်ကားနေခဲ့သည်။

ချင်းရွှေမြို့မှ တောနက်စီရင်စုမြို့သို့ ရောက်လာသော စူးချန်ခုန်းသည် ကျေးလက်ဒေသမှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောမြို့ကြီးသို့ ပြောင်းရွှေ့လာရသလိုမျိုး လုံးဝကွဲပြားသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလို ခံစားနေရသည်။

"အရင်ဆုံး ငါနေဖို့ တည်းခိုခန်းတစ်ခုကို ရှာလိုက်မယ်။ တောနက်စီရင်စုမြို့တော်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်အချို့ကို စုဆောင်းပြီးရင် ချီသွေးဆေးကို စတင်လုပ်ဆောင်ဖို့ နေရာတစ်ခု ငှားလိုက်မယ်" ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အလျင်မလိုပါပေ။ လမ်းပေါ်မှာ ခဏလောက် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးမှာတော့ "စုန်းယွဲ့တည်းခိုခန်း" လို့ခေါ်တဲ့ တည်းခိုခန်းအဝင်ဝမှာ ရပ်ပြီး အထဲဝင်သွားလိုက်သည်။

လူများစုဝေးရာနေရာများ၊ လူကောင်းနှင့် လူဆိုး ရောနှောနေသော တည်းခိုခန်းများသည် သတင်းအချက်အလက်များ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းရာနေရာ၊ သတင်းစုဆောင်းရန် အကောင်းဆုံးနေရာဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် စုန်းယွဲ့တည်းခိုခန်းတွင် အခန်းတစ်ခန်းငှားပြီး ခရီးရက်များအတွင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို ဖယ်ရှားရန် ပထမထပ်ရှိ ဧည့်ခန်းထောင့်တွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူသည် ဟင်းအချို မှာပြီး ထမင်းစားနေစဉ်တွင် အခြားဧည့်သည်များ၏ စကားများကို တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေ၏။

"ဟာဟားဟား။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်လောက်က ပင်လယ်ဓားပြတွေ ဝင်ရောက်စီးနင်းတယ်တဲ့။ မဟာဝေလငါးဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ငယ်လေး စစ်ခုန်းကျန့်က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားပြီး ပင်လယ်ဓားပြ တစ်ရာကျော်ကို သင်္ဘောပေါင်းများစွာနဲ့အတူ ပင်လယ်ထဲကို နစ်မြုပ်စေခဲ့တာတဲ့!"

"မင်းကြားလိုက်လား... မနေ့က တောနက်စီရင်စုမြို့စွန်မှာ ကြေကွဲစရာကောင်းတဲ့ ပုံစံတွေနဲ့ ပုပ်ပွနေတဲ့ အလောင်းတွေကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်တဲ့။ အဲ့ဒါက လူမဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေ လုပ်တာလို့ ကောလဟာလတွေ ထွက်နေတယ်။"

တည်းခိုခန်း၏ဧည့်ခန်းတွင် ဧည့်သည်အများအပြားသည် သူတို့၏စားပွဲများတွင် အုပ်စုဖွဲ့ စုရုံးကာ အရက်သောက်ခြင်း၊ အသားစားခြင်းနှင့် တောနက်စီရင်စုမြို့တော်ရှိ လတ်တလောဖြစ်ရပ်များအကြောင်း စကားစမြည်ပြောဆိုနေကြသည်။

စူးချန်ခုန်းက ငြိမ်ငြိမ်လေး နားထောင်ပြီး တော်တော်လေး မှတ်ယူခဲ့ရသည်။ ညနေပိုင်းတွင် စားပွဲထိုးတစ်ယောက်က သူ့အခန်းသို့ ရေနွေးယူလာသည့်အချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းက တောနက်စီရင်စုမြို့တော်နှင့် ပတ်သက်သည့် အခြေခံအချက်အလက်အချို့ကို မေးမြန်းခဲ့ပြီးနောက် သူ့ကို ဆုငွေအချို့ပေးခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ စူးချန်ခုန်းဟာ စုန့်ယွဲ့တည်းခိုခန်းမှာ ငါးရက်တည်းခဲ့သည်။ ဤငါးရက်အတွင်း သူသည် တောနက်စီရင်စုမြို့၏ အခြေခံသဘောတရားများကို နားလည်ခဲ့သည်။

တောနက်စီရင်စုမြို့တွင် ရန်မစသင့်သည့်သူမှာ တောနက်စီရင်စုမြို့ဝန်ဖြစ်သည်။

မြို့ဝန်ကုန်းယွိလုံသည် တောနက်စီရင်စုရှိ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ထိပ်တန်းတပ်သားများကို အမိန့်ပေးနိုင်ရုံသာမကဘဲ တောနက်စီရင်စုနယ်တွင် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော် အမြစ်တွယ်နေသော အင်အားကြီးမိသားစုဖြစ်သည့် ကုန်းမိသားစု၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ထင်ရှားသောမိသားစုမှလည်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တောနက်စီရင်စုမြို့နှင့် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ အကြီးဆုံးဂိုဏ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် မဟာဝေလငါးဂိုဏ်းသည်လည်း အသေးအဖွဲ့မဟုတ်သည့် တောင့်တင်းသောအင်အားကို စုစည်းထားသည်။ မဟာဝေလငါးဂိုဏ်းက အားကောင်းပြီး ကျယ်ပြန့်သည်။ ၎င်း၏ တပည့်များသည် တောနက်စီရင်စုမြို့၏ သိုင်းလောကတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့နေကာ အနီးနားရှိ မိုးပြာပင်လယ်ကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားပြီး နေ့စဉ် ချမ်းသာကြွယ်ဝစေရန် ရေကြောင်းကုန်သွယ်မှုကို ထိန်းချုပ်ထားလေ၏။

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် စစ်ခုန်းယုံသည် တောနက်စီရင်စုမြို့ သိုင်းပညာလောက၏ ထိပ်တန်းအဆင့် ဆရာသခင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် သိုင်းပညာ ထူးချွန်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက မဟာဝေလငါးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို ရယူခဲ့သည်။ အရပ်ဘက်ရော စစ်ဘက်ရေးရာတွေမှာပါ ကျွမ်းကျင်ပြီး မိုးပြာပင်လယ်မှာ သောင်းကျန်းနေတဲ့ ပင်လယ်ဓားပြတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရာ သူ့အား မည်သူကမျှ မလွန်ဆန်ရဲကြ။

သူက နှစ်အတော်ကြာ လူသိရှင်ကြား ပေါ်မလာခဲ့ပေမဲ့ သူ့ဂုဏ်သတင်းက ထင်ပေါ်နေဆဲပင်။

"အရင်ဆုံး ချီသွေးဆေးအတွက် လိုအပ်တဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်နိုင်မလားဆိုတာ သိရဖို့ ဝမ်လင်အဆောက်အဦးကို သွားလိုက်မယ်။ ပြီးရင် သင့်တော်တဲ့ အိမ်တစ်ခုကို ရှာမယ်" ဟု စူးချန်ခုန်းက သူ့ဘာသာသူ စဉ်းစားလိုက်သည်။

ဝမ်လင်အဆောက်အဦးသည် တောနက်စီရင်စုမြို့ရှိ ဝမ်မိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သည်။ ဝမ်မိသားစုသည် မြို့တော်တွင် အဓိကအားဖြင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး၌ နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေခဲ့တာဖြစ်သည်။ ဝမ်လင်အဆောက်အဦးသည် လက်နက်များ၊ လေးများ၊ အဝတ်များနှင့် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူနိုင်သည့် ဈေးဝယ်စင်တာတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။

ချင်းရွှေမြို့လို နေရာငယ်လေးတွင် ချီသွေးဆေးချက်နည်းအတွက် လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများ အများစုမှာ မရရှိနိုင်ပါ။ တောနက်စီရင်စုမြို့သို့ ရောက်လာသော စူးချန်ခုန်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ အဆိုပါ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ရယူပြီး ချီသွေးဆေးကို ထုတ်လုပ်ရန်နှင့် ချီသွေးဆေးကို ထုတ်လုပ်ရန် အဂ္ဂိရတ်ပညာတတ်သော တစ်စုံတစ်ဦးအား အပ်နှံရန်ဖြစ်သည်။

သပ်သပ်ရပ်ရပ် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် လမ်းသွားလမ်းလာများထံမှ ဝမ်လင်အဆောက်အဦးတည်နေရာကို မေးမြန်းပြီး ထိုနေရာသို့ ခရီးဆက်ခဲ့လေ၏..